Translate

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΣ ΛΙΒΕΛΛΟΣ



 ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΣ ΛΙΒΕΛΛΟΣ


1ον. Ἐξ ἀρχῆς φίλες καί φίλοι, ἀγαπητοί ἀδελφοί/ές, μητέρες καί πατέρες μας, νά σᾶς ξεκαθαρίσω, ὅτι ἄν καί ἔζησα εἰς τήν ὄμορφην Ἀθήνα, κάποιον διάστημα τῆς ζωῆς μου, δέν εἴμουνα πνευματικόν παιδί, τοῦ πατρός Βασιλείου Βολουδάκη, καί μέχρι στιγμῆς δέν μέ ἀξίωσεν ὁ Θεός νά τόν ἐγνωρίσω προσωπικά. Δέν σύχναζα ποτέ μου εἰς τήν ἐνορίαν του, οὐδέποτε ἐκκλησιάστηκα στήν ἐνορία του, ἀλλά μάλλιστα σύχναζα σέ ἄλλες διάφορες ἐνορίες τοῦ Πειραιά καί τῆς Καλλιθέας κ.λπ., πολύ μακρᾶν μάλιστα ἐκ τοῦ Ἁγίου Νικολάου Πευκακίων. Ὡς Ἕλλην ὑπήκοος, μέ ἀνάλογα πολιτικά δικαιώματα, δέν εἶμαι κἄν, ἐγεγραμμένον μέλος, τῆς πολιτικῆς παράταξης "ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ",  πού ὁ ἐν λόγῳ πνευματικός πατήρ, ἐμπνεύστηκε, καί διαχειρίζονται  ἀσφαλῶς κάποια πνευματικά παιδιά του.  Δέν προέκυψε ὅμως, ποτέ, νά γνωρίσω προσωπικά τά καταπληκτικά παιδιά τοῦ ζεύγους Βολουδάκη. Ἄρα, καμίαν ἄμεση σχέσις μαζί των.

2ον. Ἔχω ὅμως μελετήσει μερικά βιβλία τοῦ πατρός Βασιλείου Βολουδάκη· ἄρα ἔμμεσα, τόν
ἔχω γνωρίσει! Ὅπως ἀκριβῶς ἐγνώρισα, καί τόν ὅσιο Γέροντά του, τόν μακαριστό Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλον, τόν ὁποῖον θαυμάζω, ἀγαπῶ νά μελετῶ, ἀπό τά γεννοφάσκια μου. Ἔχω διαβάσει μάλιστα, πάμπολλα ἄρθρα τοῦ πατρός Βασιλείου!! Τό ὁμολογῶ!!! Κάψτε με στήν πυρᾶ οἱ τυχόντες ἐχθροί του. Δέν τό μετανοιώνω. Ὑπάρχει λόγος; Μπορεῖ κάποιος σοβαρός κατήγορος τοῦ π. Β. ἤ καί ἔμπειρος πνευματικός πατέρας, πού θεωρεῖ, ὡς κακόδοξον καί πλανεμένον, τόν ἐν λόγῳ Πρωτοπρεσβύτερον τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, νά μέ βοηθήσει ποιμαντικά καί θεολογικά, νά ἐννοήσω, ποῦ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ πλάνη του καί δεῖ εἰς τήν Ἐσχατολογικήν θεολογία πού διατυπώνει; Διότι αὐτό μέ καίει ὡς ἄνθρωπον καί ἐρευνητήν. Ἔχω ἀκούσει ἐπίσης, κατηχητικά καί ποιμαντικά κ.ἄ. σωρηδόν κηρύγματα  καθῶς καί ἐπιστημονικές ἠμερίδες καί βιβλιοπαρουσιάσεις τοῦ π. Β., ἐκ τοῦ διαδικτύου. Ὅλα ἦτον πολύ ἀξιόλογα κατά τήν φτωχήν μου ἀντίληψιν. Ἀλλά μέχρι στιγμῆς, ὡς ἀνήσυχον πνεῦμα καί ἐρευνητής θεολογῶν, δέν ἐντόπισα, ΟΥΔΕΝ τό μεπτόν, ἐκ
 τινάς Ἐκκλησιολογικῆς, Δογματολογικῆς καί Ἱεροκανονικῆς ὁπτικῆς. Μπορεῖ νά λαθεύω ὅμως εἰς τήν κρίσιν μου. Ἄρα εἶμαι ὁλόθερμα, ἀνοικτός καί θά ἀναμένω (μέχρι τῆς τελευτῆς μου) ἵνα μάθω και μελετήσω, τινά σοβαρήν θεολογικήν ἀνασκευήν, κατά τινῶν  δύο Ἀντιρρητικῶν Θεολογικῶν βιβλίων (περί τοῦ Ἀντιχρίστου, καί περί τοῦ Νεορθοδόξου καί βλάσφημου  κ. Χρῆστου Γιανναρᾶ) γεγραμμένα ὑπό τοῦ π. Β.!

3ον.  Μάλιστα, ἔγραψα  προσωπικά, κατά τοῦ ἀξιότιμου κύπριου συμπατριώτη μας,  
Θεολόγου ἐξ Ἀμερικῆς, κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, ὅταν κατηγορούσεν ἀναπόδεικτα
καί ἀνυπόστατα τόν π. Β. Βολουδάκη. Μέχρι στιγμῆς δέν λάβαμεν τινές Τελεβάντικες ἀποδείξεις, περί τοῦ π. Βασιλείου. Γιατί ἆραγέ; Κάτι ἔχω ἐντοπίσει ὅμως, τελευταία, μίαν ἄποψιν τοῦ π. Β., πού κατ΄ οὐσίαν, δέν εἶναι δική του, καί τήν κατέθεσεν σέ κάποιον ἄρθρον του. Ἀλλά αὐτό, τό σημεῖον, ἐπειδή μέ προβληματίζει ἀκόμη, θά πρέπει μᾶλλον, νά τό ψάξω λίγον ἀκόμη καί ἔπειτα νά τό συζητήσω πρῶτα μαζί του, διά προσωπικῆς τινάς ἠλεκτρονικῆς ἀλληλογραφίας, διά νά λάβω ἔτσι, κάποιες σαφεῖς καί θεολογικές ἐξηγήσεις, καί ἔπειτα νά ἐκφρασθῶ δημόσια, καί κριτικά, ὑπέρἑναντίον τῆς θέσις του.

 4ον. Ὡστόσον πληροφορήθηκα καί μάλιστα πρόσφατα, ὅτι ἄσκησε τινά ἐνδιαφέρουσα  θεολογική κριτικήν, σέ μίαν, ἐκ τῶν πολλῶν ἐπιστολῶν, δηλ. κατά τινάς περίεργης
Ἐσχατολογικῆς ἐπιστολῆς, τοῦ Θεοφόρου Πατρός Παϊσίου.  Καί τό χάρηκα, καί ἀνέτρεξα νά βρῶ τό βιβλίον του νά μάθω τέλος πάντων, ἀπό τινά φιλοπερίεργον διάθεσιν, ποίες εἶναι τέλος πάντων, οἱ πλάνες τοῦ π. Β., ἤ, καί τί σόϊ θεολογική κριτική ἀσκεῖται ὑπό ἐκείνου, κατά τοῦ Ἁγίου Παϊσίου μας. Διότι ἦτον μία καλή εὐκαιρία νά δῶ καί νά μάθω, πραγματικά καί ἀντικειμενικά, τί τρεπτόν, ἀλλά καί τί λάθος, ἐντόπισε, στήν ἐν λόγῳ τῷ ὄντι ἀμφιλεγόμενην ἐπιστολήν τοῦ π. Παϊσίου.  




5ον. Λόγῳ τοῦ ὅτι μᾶς ἀπασχολεῖ προσωπικά τό θέμα, τῶν βιομετρικῶν ταυτοτήτων, καί δεῖ τά τελευταία εἰκοσιτετράωρα, καταγράψαμεν μίαν ἀνάλογην, Ἀνοικτήν Ἐπιστολήν, πρός τήν Ἀνωτάτην Ἐκκλησιαστικήν Ἀρχήν μας, τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου 
 καί προσπαθήσαμεν νά εὔρωμεν τό εἰδικόν
Ἐσχατολογικόν καί Θεολογικόν βιβλίον, περί τοῦ Ἀντιχρίστου καί τοῦ 6-6-6, τό ἐν λόγῳ Ἀντιρρητικόν σύγγραμμαν τοῦ π. Β., τό ὁποῖον, πιθανώτατα νά μᾶς δώσει τινές θεολογικές ἀπαντήσεις, μιᾶς καί καλῶς ἤ κακῶς, δέν ἐμπιστευώμεθα σέ ἀπόλυτον βαθμόν, τήν Ἐσχατολογική ἐπιστολήν τοῦ γ. Παϊσίου, μιᾶς καί δέν εἶναι ἰσότιμη ἤ καί ἰσάξια τῶν Θεοπνεύστων Ἁγίων Γραφῶν. Ἄλλωστε, ἡ Πατερική Θεολογία καί ἡ Ὀρθόδοξη Ἁγιολόγια, δέν φέρει ὡς ἁγιολογικήν προϋπόθεσιν, τινά ἀλάθητον ἤ καί ἀναμαρτησία. Ἡ Θεολογία τῶν Πατέρων, δέν συνηθίζει νά ὁμιλᾶ, περί τινός ἀλαθήτου τῶν ἁγίων, ἀλλά, ὁμιλεῖ περί ἀπλανοῦς θεολογίας τῶν ἁγίων. Τό ἀλάθητον, δέν ταυτίζεται, μέ τήν ἀπλανή θεολογία. Τό Ἀλάθητον μάλιστα, εἶναι Δόγμα πίστεως τῆς Παπικῆς καί Προτεσταντικῆς παρασυναγωγῆς καί ἀπόκλισις. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἀρκετοί ἀφελεῖς, νά θεωροῦν, ὥς ἀλάθητον, τόν γ. Παΐσιον ἤ τόν π. Βασίλειον; Ἡ ἁγιότητα τῶν ἁγίων, δέν κομίζει ἀλλ΄ οὔτε δωρίζει de facto  τινά ἀλάθητα. Τό ἀλάθητον, δέν ταυτίζεται, μέ τήν ἁγιώτητα! Διαφορετικά, ὅστις θέλει νά πιστεύει τά ἀντίθετα, σημαίνει, ὅτι τό Παπικόν κ.ἄ., Ἀλάθητον, θά ἔπρεπεν νά κομίζει καί τινά ἁγιώτηταν! Ποίος Ἀλάθητος πάπας ἁγιοκατατάχθηκε, ὡς ἅγιος, μετά τό περίφημον Σχίσμα τοῦ  1054 μ.Χ., ὑπό τῆς Ὀρθοδόξης Ἐκκλησίας; Γιατί μέ τό ζόριν νά θέλωμεν τούς ἁγίους μας, ἀλάθητους; Διαβάζωμεν ἆραγέ, τά Συναξάρια των, ἵνα διδαχθῶμεν, ἐκ τῶν πολλῶν λαθῶν καί ἀμαρτιῶν τους; Μᾶλλον ὄχι! Πολλοί ὅμως ἁπλοϊκοί καί ἁπλοί ἄνθρωποι, σκανδαλίζονται, μέ ἐτοῦτες τίς ἀναντίρρητα ὀρθόδοξες θέσεις, καί αὐτό εἶναι προσωπικό τους πρόβλημα, τό ὁποῖον, πρέπει νά τό ἐπιλύσωσιν μόνοι των, διά τῆς βαθυτέρας ἔρευνας. Τό δυστύχημα μάλιστα, εἶναι ὅτι ὡς
Νεοφαναριώτες, Νεοέλληνες ἤ Νεοκύπριοι κ.ο.κ. εἴμεθα δυστυχῶς, ἀπόλυτα ξερόλες, μᾶλλον ἐξυπνόβλακες (μέ τό συμπάθιον) ἐπί παντός ἱατρικοῦ, πολιτικοῦ, κοινωνιολογικοῦ, ψυχιατρικοῦ ἐπιστητοῦ καί δεῖ στό θεολογικόν πεδίον, ἔχωντας κατά βάσιν στό νοῦν μας, ὅσα φτωχά ἐδιδάχθημεν ἐκ τοῦ νηπιαγωγείου, δημοτικοῦ καί γυμνασίου. Ἄν μάλιστα μελετήσαμεν καί 10 βιβλία γιά τόν γ. Παΐσιον, ἔδεσεν τό γνωσιολογικόν γλυκόν, νοιώθουμεν διδάκτορες καί καθηγητές πανεπιστήμιων.
Ἀνάθεμα, ἄν οἱ ἔμμισθοι Καθηγητές τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, ἔχωσιν τήν Θεολογική ἐμπειρία ἤ τό ὀρθόδοξον καί ὁμολογιακόν φρόνημα  τινός Παΐσιου Ἁγιορείτου. Κοῦφια ἀκαδημαϊκά λόγια καί Νεορθόδοξες φαναφᾶρες δηλαδή. Ἄρα κανένας ἅγιος τῆς Ὀρθοδοξου Ἐκκλησίας, δέν ἦτον ἀλάθητος, ἤ ἔστω ἀναμάρτητος, καθότι μάλιστα, ὑφίσταντο μεγάλοι ἅγιοι, πού σέ προσωπικές, θεολογικές γνώμες των, φαίνεται ὅτι λάθεψαν, παρασύρθησαν καί ἔπεσαν σέ τινές πλάνες, ἐν ἀγνοίᾳ τους βέβαια, ἐξάπαντος σύμφωνα μέ τό ἱστορικόν πλαίσιον τῆς ἐποχῆς των, χωρίς ὅμως αὐτό νά σημαίνει, ὅτι ἔγινε σκόπιμα καί κακόβουλα, ὅπως ἐνεργῶσιν διαχρονικά, σωρηδόν δυσεβεῖς αἱρετικοί. Ἄρα λοιπόν, οἱ Ἅγιοι, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Προφήτες, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, διέπραξαν λάθη, ἔκαναν καί ἀμαρτίες, μέ τήν εἰδωποιόν διαφορά, ὅτι ἐκ τῶν ὑστέρων, ζοῦσαν καί βίωναν,  μίαν πραγματική, ὀντολογική καί ἰσόβειον ἐν Χριστῷ μετάνοιᾳ. Ἄπειρα τά παραδείγματα. Τό γεγονός ὅτι βίωναν Χαρισματικά τήν ἐν Χριστῷ μετάνοιᾳ, ἐφωτίζονταν καί ἐζοῦσαν, τήν κάθαρσιν τῆς καρδίας, δέν τούς ἔδιδεν ταυτόχρονα τινές ὑπερφυσικές ἤ μαγικές δυνάμεις, ἵνα γράφωσιν καθόλον τό 24ὠρόν, ἀλάθητες, ἀπλανείς καί θεόπνευστες, θεολογικές ἐπιστολές. Δέν ἔχωμεν καί δέν πιστεύωμεν δηλ. εἰς τήν Ὀρθόδοξην καί Πατερική Θεολογία, τινά κατά γράμμαν Θεοπνευστίαν. Αὐτό εἰδικά τό τελευταίον, εἶναι καραμπινάτος Προτεσταντισμός. Ὁ ὁποίος ἐμφιλοχώρησεν, ἐκ τινῶν Λουθηροκαλβικῶν προσηλυτιστικῶν τάσεων, εἰς τήν Ἑλλαδίτσα μας.


6ον. Ὑφίστανται δηλ., λογιῶν λογιῶν ψευδόδοξες αἱρετικές θεοπνευστίες: ἡ θεοπνευστία τοῦ Μωαμεθανισμοῦ (δηλ. τοῦ οὐρανοκατέβατου Κορανίου), ἡ κατά γράμμα θεοπνευστία  τῆς Βίβλου, ἡ θεοπνευστία τοῦ Ταλμουδισμοῦ-Θεοσοφισμοῦ-Μασσωνισμοῦ-Καμπαλισμοῦ, ἡ θεοπνευστία τοῦ
Νεοπαγανισμοῦ, ἡ θεοπνευστία τοῦ Κομφουκιανισμοῦ καί τοῦ Βουδισμοῦ, ἡ θεοπνευστία τῶν Λουθηροκαλβίνων, ἡ θεοπνευστία τῆς Μεταπατερικῆς Αἱρέσεως, ἡ θεοπνευστία τοῦ πάπα τῆς Ρώμης, ἡ θεοπνευστία τοῦ Μάρξ, ἡ θεοπνευστία τοῦ Ζηζιούλα, ἡ θεοπνευστία τοῦ Δαρβίνου κ.ο.κ. Ἆραγέ, οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, σέ τίνα Θεοπνευστίαν ἔχωμεν τήν ὑποχρέωσιν νά πιστεύωμεν; Λογικά σέ τινά Ὀρθόδοξη Θεοπνευστίαν! Ποῖα εἶναι αὐτή; Θέλει σοβαρώτατον ψάξιμον καί μελέτην τῷ ἐν λόγῳ θεολογικόν ζήτημα.

7ον. Ἀναμένωμεν τέλος πάντων, ὅπως μᾶς ἀποσταλλεῖ προσεχῶς, τό βιβλίο τοῦ πατρός Βασιλείου Β., ἵνα τό μελετήσωμεν ἐξονυχιστικά καί ἐναγώνια, γιά νά δυνάμεθα, νά ἔχωμεν μία ἀντικειμενική καί προσωπική ἄποψιν καί γνώμην ἐπ΄ αὐτοῦ, καί νά ἐντοπίσωμεν τίς ὅποιες πλάνες, τοῦ π. Β. Βολουδάκη, καί κατά πόσον τῷ ὄντι ἀδικήθηκε ὁ Γέρων Παϊσιος ὑπ΄ αὐτοῦ. Μέχρι τότε, βρήκαμεν μερικά σπαράγματα, ἐπιστολές καί ἀποκόμματα ἐν τῷ διαδικτύῳ, τά ὁποῖα, δέν μᾶς ἰκανοποιῶσιν, προσωπικῶς, τήν φιλοπερίεργον τάσιν μας, διά τήν ἀνάγκην μελέτης τοῦ ὁλοκληρωμένου τομιδίου περί τοῦ Ἀντιχρίστου.

8ον. Στά περί τοῦ Ἁγίου πατρός Παϊσίου: ἔχωμεν μελετήσει, ὅλα σχεδόν τά δημοσιευθέντα προσωπικά του συγγράμματα. Ὅλα ἦτον καταπληκτικά! Ἔχωμεν μελετήσει, σχεδόν, τά Ἄπαντα τοῦ γ. Π., τά περίφημα συγγράμματα μέ τήν Θεολογική Διδασκαλίαν τοῦ π. Π., τά ὁποῖα ἐκδίδει, σύμφωνα μέ ρητήν ἐντολή καί ἰδιόχειρον γραπτῆν διαθήκην τοῦ π. Π., μόνον, τό Ἱερόν Ἡσυχαστήριον Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Θεολόγου, τῆς Σουρωτῆς ἐν τῇ Θεσ]νίκη. Εἴχαμεν, ἰδιαίτερην τακτικήν σχέσιν μέ τό ἱερόν Ἡσυχαστήριον τῆς Σουρωτῆς, ὡς τακτικοί προσκυνητές, κατά τήν 5ἐτήν φοίτησιν μας εἰς τό ΑΠΘ. Ἔχωμεν μελετήσει
τόν θαυμάσιον βίον τοῦ γ. Π., γραφθέν Ἁγιολόγιον ὑπό τοῦ πατρός Εὐθυμίου καί γ. Ἰσαάκ τῆς Καψάλας. Εἴχαμεν μάλιστα, πνευματικές σχέσεις, μέ τόν π. Εὐθύμιον, ὅσον καιρόν εἴμεθα προσκυνητές τοῦ Θεοτοκοβάδιστου Ὅρους. Ἔχωμεν μελετήσει ἐπίσης, ἐκ παιδιώθεν, σωρηδόν ἄλλα καί πολυποίκιλα συγγράμματα, περί τοῦ ἁγίου πατρός Π. Ἄρα, ἔτσι μᾶλλον ἀποδεικνύωμεν, ὅτι εἴμεθα τρελλά καί σφόδρα ἐρωτευμένοι... μέ τόν Γέροντα Παΐσιον! Ποίος ἄλλωστε δέν εἶναι; Μόνον, μερικοί ἀνέραστοι, ἀνόητοι καί συκοφάντες, δύναται νά κατηγορήσουν ἕναν Φίλον τοῦ Θεοῦ. Μίαν ἐπιστολή ὅμως, ἡ ἐσχατολογική περί "Σημεῖων τῶν Καιρῶν", ἐκ τῶν πολλῶν ἄλλων, καλῶς ἤ κακῶς, εἶναι ἀμφιλεγόμενη. Γιατί ἆραγέ; 

9ον. Μέχρι ὅμως, νά παραλάβωμεν τό σημαίνων ἀντιρρητικόν καί θεολογικόν σύγγραμμαν, κατά τοῦ Ἀντιχρίστου, γραφθέν ὑπό τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Βολουδάκη, ἵνα τό μελετήσωμεν καλῶς, διά νά εὔρωμεν καί νά ἐντοπίσωμεν, μέ συγκριτικήν διάθεσιν, τίς σωρηδόν θεολογικές πλάνες (δεχόμεθα ξαφνικά, μίαν ἀπροσδόκητην, περίεργην καί σφόδρην πολεμικήν, μάλιστα καί συκοφαντικήν δυσφήμισιν καί ἱεροκατάκρισιν, κατά τοῦ π. Β.Β., ὑπό διάφορων ἐμπαθῶν καί φανατισμένων "Ο.Χ." ἀπό τήν στιγμή πού ἀρχίσαμεν, καλῶς ἤ κακῶς, νά ἐρευνῶμεν, τό ἐν λόγῳ ζήτημα) καί τίς ὅσες, πιθανόν, κατηγορίες καί συκοφαντίες ἐκ του π. Β. Β., κατά τῆς διάσημου Ἐσχατολογικῆς ἐπιστολῆς τοῦ π. Π., ἔχωμεν ἀνακαλύψει, μίαν σημαίνουσαν ἐπιστολήν τοῦ π. Βασιλείου Βολουδάκη, ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ κατά τῶν ἀπόψεων τινῶν συγκεκριμένων 24 (!) Ἁγιορειτῶν Κληρικῶν καί Μοναχῶν. Ὁ λόγος πού θά τήν παραθέσωμεν, εἶναι διότι, ἀρκετοί καλοί καί ἔντιμοι Χριστιανοί, γνωρίζωσιν, πώς νά μᾶς προσκομίζωσιν καί νά μᾶς ἐνημερώνουσιν, διά τινά  δῆθεν ἀπόδειξιν διά τίς τάχα μου πλάνες τοῦ π. Β., μίαν προβληματική δημοσιευμένη ἐπιστολή, τινῶν Ἁγιορειτῶν. Καί ἐπειδή, ἔχω τήν μή ἀλάθητον αἴσθησιν, ὅτι ἡ παράδοξη ἐτοῦτη ἐνέργειά, εἶναι πιθανόν, συκοφαντική δυσφήμισις καί κατάφωρη ἀδικία, κατά τοῦ ἀξιότιμου Κληρικοῦ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, θά δημοσιεύσω τῆν ἐπιστολήν τοῦ π.Β.Β., διότι ἔχω τινές νοσηρές τάσεις, νά ὑποστηρίζω, πλανεμένους καί συκοφάντες, κληρικούς.
10ον. Τά πρώτα λογικά συμπεράσματα, ἑκ τῆς ἀναγνώσεως αὐτῆς, ἐξάπαντος πρέπει εἶναι δικά σας. Βρεῖτε ὅμως καί τήν ἄλλη ἐπιστολή, μή καί τυχόν συκοφαντηθῶμεν ὡς μή ἀντικειμενικοί ἀρθρογράφοι. Ὅσον ἀφορᾶ, διά τήν Ἁγιορείτικην ἐπιστολήν, ὅλο καί κάποιοι θά βρεθοῦν, νά σᾶς τήν πετάξωσιν, ἀδιάκριτα, στά μοῦτρα· χωρίς ὡστόσον νά ἔχωσιν μελετήσει καί τήν ἀπάντησιν. Θερμή παράκλησις ὅμως, ὅποιος δέν ἔχει μελετήσει, τό περίφημον καί παρελθοντικόν σύγγραμμα τοῦ πατρός Βασιλείου, ἄς μήν διανοηθεῖ παρακαλῶ, νά ἀνοίξει δημοσίως διάλογον μαζί μας, διότι ἁπλᾶ, δέν τό ἔχωμεν μελετήσει. Ὅταν τό μελετήσωμεν καί ἔπειτα, προσεχῶς τῶν ἡμερῶν δηλ., πρῶτα ὁ Θεός, θά τά ποῦμεν καί δημόσια. Ἐπίσης, ὅποιος τυχόν θεωρεῖ, πλανεμένον ἤ καί αἱρετικόν, τόν Γέροντα Παΐσιον ἤ καί τόν π. Βασίλειον, ΔΕΝ μᾶς ἀπασχολεῖ, ἡ προσωπική τοῦ ἄποψις. Ἔχωμεν καί μεῖς κρίσιν... ἔστω ἐμπαθέστατην καί πλανεμένην, εἰς τήν ὁποῖαν, μᾶλιστα, δέν ἔχωμεν καί τινά σοβαρήν ἐμπιστοσύνην, καθότι ἐξάπαντος εἶναι ἀμαυρωμένην καί ἐσκοτισμένην, ἔχωμεν ὅμως πνευματικούς πατέρες καί φωτισμένους καθηγητές καί προσωπικούς συμβούλους. Μήν ἀνησυχεῖτε, δέν δικεδικῶμεν καμίαν ἀλάθητον καριέραν. Οὔτε κἄν καριέρα.

Ὑγ. Τό ἀδυσώπητον ἐρώτημα πού προκύπτει σαφῶς, εἶναι: Πῶς εἶναι δυνατόν νά κατηγορεῖται ἕνας Πρωτοπρεσβύτερος καί Πνευματικός τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, τόσον ἐπιδερμικά, ἐνελέητα καί βάναυσα, ὑπό διάφορους καί δεῖ Χριστιανούς, καί ὅταν ἐρωτοῦμεν, οἱ μή ἔχοντες σχέσιν μαζί του, ἵνα λάβωμεν μερικές ἐξηγήσεις ὑπό τῶν κατηγόρων, μέ ἕνα ἁπλόν καί λογικόν ἐρώτημα, π.χ. ὅπως: "Διαβάσατε τό βιβλίον τοῦ πατρός Βασιλείου περί τοῦ Ἀντιχρίστου"; Μᾶς πετάγουσιν ἕνα καταγγελτικό κείμενο καί προσωπικές ἀπόψεις 24 Ἀγιορειτῶν! Καί λογικά ἀποροῦμεν καί θέτωμεν σ΄αὐτούς, ἕνα ἄλλον, ἐρώτημα: "Διαβάσατε τότε, τήν Ἀπάντησιν, κατά τῶν ἀπόψεων τῶν 24 Ἀγιορειτῶν"; Ἐκεῖ ἀντιλαμβανόμαστε, πράγματα καί θάματα, παράδοξα καί τραγελαφικά, διότι εἰσπράττωμεν, μίαν ἐπιθετικήν καί φανατικήν μανία, μίαν περίεργον σκληρήν ἀγανάκτησιν καί στάσιν, καί μίαν ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΟΝ καί παράλογον ἱεροκατάκρισιν. Τόσον κατά τοῦ πατρός Βασιλείου, ὅσον καί ἐναντίον μας. Μιᾶς καί ἐφόσον μέχρι στιγμῆς, ΚΑΝΕΙΣ ἱεροκατήγορος, δέν μᾶς ἀπάντησε σοβαρά καί λογικά: "Ναί ἔχω διαβάσει τόσον τό βιβλίον, ὅσον καί τήν Ἀντιρρητικήν ἀπάντησιν, κατά τινῶν Ἁγιορειτῶν". Ἆραγέ τί νά συμβαίνει εἰς τήν περιρρέουσαν ἀτμόσφαιραν; Ὀμαδική "πνευματική παράκρουσις"; Ὀργανωμένη "πνευματική ἐξόντωσις" τινός Κληρικοῦ; Εἶναι ἆραγε τῷ ὄντι ὕποπτος, ἤ ἀθώος, ὁ π. Βασίλειος; Ἔγραψε προσωπικές ἐρμηνείες, λαθεμένες ἀπόψεις καί παρερμηνείες, ὁ Θεοφόρος Ἅγιος Παΐσιος, ἤ μήπως ἦτον... καθῶς ἀρκετοί εὐλαβείς-βλαμένοι θέλουν νά πιστεύωσιν· ἀπόλυτα ἀλάθητος, ἀπόλυτα ἄτρεπτος, μέχρι καί ἀπόλυτα ἀναμάρτητος; Θά πρέπει νά  ἀνακαλύψωμεν τήν ἀλήθειαν, διότι ἔχωμεν καί πάλιν τινές ψυχωτικές τάσεις, νά ἀποκαλύπτωμεν, δημοσιογραφικά: λυκοποιμένες, κερκοπίθηκους, θεομπαίκτες, καί τινά φυσιολογικά, ἤ καί παράδοξα λάθη, ἐκπορευόμενα, μᾶλλον, ὑπό τινῶν Φίλων τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ.  Ὁ γ. Ἰωσήφ ὁ Βατοπαιδινός, κλασικόν παράδειγμα, ἐνῶ, μπορεῖ νά ἦτον ἅγιος Μοναχός, καί νά χαμογελᾶ πραγματικά αὐτήν τήν στιγμή, ἀπό τήν αἰωνιότητα, ἀλλά οἱ πλάνες, οἱ ψευδοπροφητείες, καί οἱ αἱρέσεις του, γεμίζουν ἀντιρρητικά τευχίδια, ὁλόκληρα. Τό οἰκουμενικόν πατριαρχεῖον, ἡ ἱερά Σύνοδος τῶν Ἐκκλησιῶν Κύπρου καί Ἑλλάδος, ὑποκρίνονται τήν πάπια, ἐνῶ, κατέχουν σωρηδόν καί πάσης φύσεως, στοιχεῖα, κατά τοῦ γ. Ἰ. Πράγμα ἀπαράδεκτον καί ἀποδεικνύει τήν ἐπικίνδυνην τάσιν τῶν Νεορθοδόξων τοῦ Νεοβα[λ]τοπαιδισμοῦ.

Λάβετε ἐξ ἁρχῆς, τήν "Ἀπάντησιν κατά τοῦ Ἁγιορείτικου Λιβέλλου", ἐπιστολήν τοῦ πατρός Βασιλείου Βολουδάκη.

Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη








Δημοσίευση σχολίου