Translate

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, ΤΑ ΠΕΡΙ ‘’ΚΟΙΝΩΝ ΑΞΙΩΝ’’ ΜΕ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΗΚΤΟΣ Ο ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΛΟΥΜEΝΗΣ ‘’ΠΑΛΑΙΑΣ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ’’ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Κατά καιρούς δίνεται η εντύπωση σε κάποιους ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επιστροφής της καλουμένης ‘’Παλαιάς Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας’’  στην Μία Αγία Εκκλησία.  Όσο όμως κι αν διαφοροποιούνται σε κάποια θέματα με το Βατικανό παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένοι με αυτό. 

Είναι αλήθεια ότι η καλούμενη ‘’Παλαιά Ρωμαιοκαθολική εκκλησία’’  δεν συνηγορεί στα οικουμενιστικά ατοπήματα του Πάπα Φραγκίσκου και αυτό είναι θετικό.  Προς τούτο μάλιστα και δι’ ανοιχτής επιστολής πρόσφατα διαμαρτυρήθηκαν προς τον Πάπα Φραγκίσκο για τα διαθρησκειακά ατοπήματά του με Εβραίους, Βουδιστές και Μουσουλμάνους.  Θεωρούν εαυτούς ως ‘’ενισταμένους καθολικούς’’,  όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν «αντιστεκόμενοι στην λαίλαπα του μοντερνισμού και του θρησκευτικού συγκρητισμού που παρουσιάζεται υπό τον μανδύα ενός ψευδεπιγράφου οικουμενισμού και χαρακτηρίζει το μετασυνοδικό Βατικανό» (από την σχετική ιστοσελίδα orccgr.wix.com, της καλουμένης ‘’Παλαιάς Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας’’).

Οι ίδιοι θεωρούν εαυτούς αυτοδιοίκητο τμήμα του Παπισμού, ως διάδοχοι της αρχαίας Έδρας της  Ουτρέχτης.  Να υπενθυμίσομε ότι το προνόμιο της αυτοδιοίκησης της καλουμένης ‘’Παλαιάς Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας’’ , είχε παραχωρηθεί το έτος 1145 από τον Πάπα Ευγένιο τον Γ΄ και το οποίο είχε διευρύνει ο Πάπας Λέων το έτος 1520.  Κατ’ ουσία συμπορεύονται με τον Παπισμό, μέρος του οποίου αποτελούν, γι’ αυτό και μνημονεύουν τον Πάπα.  Δέχονται το πρωτείο του Πάπα ως πρωτείο εξουσίας, όπως και οι υπόλοιποι Παπικοί.  

Αποδέχονται επίσης το ‘’αλάθητο’’ του Πάπα, όπως αυτό ορίστηκε από την Α΄ Βατικάνεια Σύνοδο που αναφέρει ότι ο Πάπας «οσάκις ομιλεί από καθέδρας (excathedra), ήτοι εκπληρών το καθήκον του Ποιμένος και του διδασκάλου όλων των χριστιανών δια της υπερτάτης αποστολής εξουσίας καθορίζη διδασκαλίαν τινά περί της πίστεως ή των χρηστών ηθών, ως παραδεκτέαν υφ’ όλης της Εκκλησίας».

Το Παπικό δόγμα του «αλαθήτου», θεσπίστηκε κατά την Α΄ Σύνοδο του Βατικανού, με τη σημείωση «εκ καθέδρας».  Όμως «το αλάθητο επεκτάθηκε σε κάθε απόφαση του Πάπα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γέροντας Γεώργιος Καψάνης, δηλαδή «όχι μόνο όταν αποφαίνεται ο Πάπας, αλλά όποτε αποφαίνεται».  Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναφέρει ότι «δια του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα εις την πραγματικότητα ο πάπας ανεκηρύχθη εις Εκκλησίαν και ο πάπας-άνθρωπος, κατέλαβε τη θέση του Θεανθρώπου».

Όπως είναι ενωμένοι οι Ουνίτες με τον Παπισμό, έτσι είναι και η καλούμενη ‘’Παλαιά Ρωμαιοκαθολική εκκλησία’’, αν και μετά το 1724 το Βατικανό αναγνωρίζει ως έγκυρες τις χειροτονίες της έδρας της Ουτρέχτης, που όμως τελούνται κατά παράβαση του Παπικού Κανονικού Δικαίου, διότι στερούνται της σχετικής άδειας του Πάπα (mandate).

Τούτο φυσικά ερμηνεύει και τη στάση του Βατικανού στη διακήρυξη «DominusIesus», που αναφέρει ότι «οι Εκκλησίες οι οποίες, αν και δεν  είναι σε πλήρη κοινωνία με την Καθολική Εκκλησία, όμως παραμένουν ενωμένες με αυτήν διαμέσου στενών δεσμών όπως η Αποστολική Διαδοχή και η έγκυρη Θεία Ευχαριστία, είναι αληθινές Εκκλησίες.  Επομένως, η Εκκλησία του Χριστού είναι επίσης παρούσα και ενεργούσα σε αυτές τις Εκκλησίες, παρά την απουσία της πλήρους κοινωνίας με την Καθολική Εκκλησία».

Αντιλαμβανόμαστε πλήρως αυτό που κάποτε ανέφερε ο Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Γοντικάκης, ότι «οι Παπικοί μετανοούν κιόλας, ο Παπισμός σαν σύστημα είναι που δεν μετανοεί».  Συνεπώς η εντύπωση που δίνεται κατά καιρούς σε κάποιους, ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επιστροφής της καλουμένης ‘’Παλαιάς Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας’’  στην Μία Αγία Εκκλησία, δεν διαθέτει σοβαρά ερείσματα.


ΤΑ ΠΕΡΙ ‘’ΚΟΙΝΩΝ ΑΞΙΩΝ’’ ΜΕ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Υποβαθμίζεται το μεγαλείο των χριστιανικών αρετών με την αναφορά σε  ‘’κοινές αξίες’’ με τις θρησκειακές πλάνες.  Τα ‘’όρια’’ και το κάλλος των χριστιανικών αρετών καθορίστηκαν τόσο από την Αγία Γραφή, όσο και από την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας.  Δια της εξίσωσης του ‘’εύρους’’ και του κάλλους των χριστιανικών αρετών, με τις προβαλλόμενες ‘’αξίες’’ των διαφόρων θρησκειακών πλανών, επιδιώκεται μια κάποιου είδους ‘’συνοδοιπορία’’, η οποία θα έχει απλά καρπό την  ειρήνη του κόσμου τούτου.

Η ομολογιακή ακρίβεια με την οποία αντιμετωπίζει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς τις αρετές, ξεσκεπάζει τα ενθουσιαστικά περί ‘’κοινών αξιών’’ με τις θρησκειακές πλάνες.  Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στην Επιστολή του προς την εαυτού Εκκλησίαν, αναφέρει για την ελεημοσύνη του μεγάλου αμηρά κατά την Παρασκευή ημέρα, απαντών προς το εγγονό του Οχράν :  «Καντεύθεν περί ελεημοσύνης ουκ ολίγος εκινήθη λόγος.  Ο δε Ισμαήλ ούτω γαρ ο του μεγάλου αμηρά υϊδούς εκαλείτο, σπουδάζεται φησί προς εμέ, ‘’και παρ’ υμίν η ελεημοσύνη;’’  Εμού δε ειπόντος την ελεημοσύνην γέννημα είναι της προς τον όντως Θεόν αγάπης, και τον μάλλον αγαπώντα τον Θεόν και μάλλον ελεήμονα είναι και αληθώς…».   Ακριβώς αυτό που λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, τον λόγο του Κυρίου ενθυμίζει που λέγει ότι «εφόσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων εμοί εποιήσατε» (Ματθ. 25, 40). Αν κανείς όμως επί των ημερών μας έλεγε κάτι τέτοιο θα λοιδορείτο ακραίος και φανατικός.

Η ακρίβεια του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, να θεωρήσει την «ελεημοσύνην γέννημα είναι της προς τον όντως Θεόν αγάπης», σαφώς καταρρίπτει το μύθευμα των ‘’κοινών αξιών’’ με τις θρησκειακές πλάνες.  Μειώνουν το κάλλος των χριστιανικών αρετών με την αναφορά σε ‘’κοινές αξίες’’.   Αν προστρέξει κανείς στην επί του Όρους Ομιλία, θα αντιληφθεί τη διαφορά, με την ακρίβεια που ομιλεί ο Χριστός.  Τις αρετές που ο ίδιος ο Κύριος εδίδαξε, «ως εξουσίαν έχων» εδίδαξε, «και ουχ ως οι γραμματείς» (Ματθ.  7,29).

Όταν ο Κύριος στην επί του Όρους Ομιλία είπε το «ούτω λαμψάτω το φως ημών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν τα καλά έργα και δοξάσωσι τον πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς» (Ματθ.  5,16), τα έργα καρπούς των χριστιανικών αρετών εννοεί.  

«Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας· ουκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πληρώσαι» (Ματθ. 5,17), είπε ο Κύριος στην επί του Όρους Ομιλία. Αυτό το ‘’πληρώσαι’’, καταμαρτυρεί το χριστιανικό κάλλος των αρετών και δεν μπορεί να υποβαθμίζονται ως ‘’κοινές αξίες’’ με τις προβαλλόμενες ‘’αξίες’’ των διαφόρων θρησκειακών πλανών.  Στρεβλώνεται η  έννοια της τελειότητας των χριστιανικών αρετών, με την αναφορά σε  ‘’κοινές αξίες’’ με τις θρησκειακές πλάνες.

Κάποιοι επιδιώκουν πρωτίστως την «ειρήνην του κόσμου τούτου», και δη εις βάρος των αληθειών της Πίστεώς μας.  «Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν· ου καθώς ο κόσμος δίδωσιν, δίδωμι υμίν» (Ιω. 14,27), λέγει ο Κύριος.  Ο Άγιος Ιάκωβος αναφέρει ότι  «Η φιλία του κόσμου έχθρα του Θεού εστί» (Ιακ. δ,4).  Σκληρός ο λόγος για όσους υπερβαλλόντως επιδιώκουν την κοσμική αγάπη, που έλεγε ο Άγιος Παΐσιος. Ο Κύριος στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον λέγει, «Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην·  ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν» Ματθ. 10,34.  Δύσκολα όμως τα λόγια τούτα του Χριστού, για όσους έχουν εθισθεί στην κοσμική αγάπη. 

Με τον τρόπο που ομιλούν για ‘’κοινές αξίες’’  με τις θρησκειακές πλάνες, θα μπορούσαν να ομιλήσουν και με τους παγανιστές, όπου ομιλούν για ‘’συμπαντικές αρετές’’.  Και τι δεν κάνουν για την ειρήνη του κόσμου τούτου. Αντί άλλης κατακλείδας αρκεί πιστεύω το του Προφήτη Ησαΐα : «Ανοίξατε πύλας, εισελθέτω λαός φυλάσσων δικαιοσύνην και φυλάσσων αλήθειαν»  Ησ. 26,2.

ΜΕ ΚΕΙΝΟ Τ’ ΑΛΛΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ
                                             
Του Β. Χαραλάμπους
______________
Στης ερήμου τα κατάβαθα
η Σκήτη του Αγίου Βασιλείου
καλύβες απέριττες μικρές
της ικεσίας ξερολιθιές
ωσάν των αητών  φωλιάσματα
και μ΄ όλο το ημερίσιο φως
και του ήλιου το καύμα
στο μισοσκότεινο
έγκλειστοι της ερήμου οικιστές
με κείνο τ΄ άλλο αντάμωμα
από την Κερασιά
τα Κατουνάκια
το Καρμήλιο Όρος
ακατάπαυστα ικετεύουν
τον Κύριο του ελέους.