Translate

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΟΝΟΝ ΤΟΥ "ΑΡΘΡΟΥ 14" ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΙΝΩΝ ΕΤΕΡΟΔΟΞΩΝ "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΩΝ" ΕΙΣ ΤΗΝ "ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΣΥΝΟΔΟΝ", ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΞ ΑΡΧΗΣ, ΜΕΓΙΣΤΗΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ, ΚΑΙ DE FACTO ΛΗΣΤΡΙΚΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ



Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΟΝΟΝ ΤΟΥ "ΑΡΘΡΟΥ 14" ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΙΝΩΝ ΕΤΕΡΟΔΟΞΩΝ "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΩΝ" ΕΙΣ ΤΗΝ "ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΣΥΝΟΔΟΝ", ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΞ ΑΡΧΗΣ,  ΜΕΓΙΣΤΗΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ,  ΚΑΙ DE FACTO  ΛΗΣΤΡΙΚΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ


Α΄. Ἔχωμεν μέχρι στιγμῆς, μελετήσει καί ἐντοπίσει, τινές ρωμαλέες καί ἐξαιρετικές, ὁμολογιακές ἐνστάσεις, διά τήν μέλλουσα "Πανορθόδοξην" Σύνοδον τῶν Νεοφαναριωτῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλά καί ἀναμένωμεν, ὡς Θεοτοκόφιλον καί Χριστώνυμον ποίμνιον, συγκεκριμένα ἄλλα ἀκόμη ἐπίσημα κείμενα περί αὐτῆς, οὐχί βεβαίως ἐκ περισσοῦ, καί τινές ἄλλες δυναμικές παρεμβάσεις, δηλ. θεολογικές ἐνστάσεις, ὑπό τινῶν ἄλλων ἀκόμη παραδοσιακῶν Ἐπισκόπων καί θεολόγων τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι, προετοιμάζονται, ἵνα ἐκφράσωσιν τινά ὀρθόν καί ὀρθόδοξον λόγον τῆς Ἀληθείας. Ὅσοι δέν ἐπιθυμῶσιν νά εἶναι ἁπλᾶ οἱ γλαδίολοι τῆς Συνόδου, ἄς μιλήσωσιν καί ἄς ἄρξονται πύρ τώρα, διότι ὕστερον, θά εἶναι μᾶλλον ἀργά...!

Β΄. Μεγάλη συζητήσιν, ἤ καί ἀνάλυσιν, χωρεῖ εἰδικά τό Ἄρθρον 14ον, τό ὁποῖον φαίνεται, ὅτι θεσμοθετεῖ καί εἰσαγάγει, παράλογα, τινά ἀντικανονικόν καί "μετα-συνοδικόν" Νεωτερισμόν, εἰς βάρος τῆς ἱερᾶς Παράδοσις καθῶς καί εἰς ἀτιμίαν τῶν ἱερῶν Συνόδων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἐξάπαντος τοῦτη ἡ ὕπουλη καί ἐχθρική ἐνέργεια τῶν Προκαθημένων "Ὀρθοδόξων", συνιστᾶ ἐξ ὀρθοδόξου ἀπόψεως, καί μεγίστην Ἐκκλησιολογικήν παράβασιν, βαθύτατον ἐκκοσμικευμένον φρόνημα, πολλῷ μᾶλλον καί ἀντι-Κανονικόν ἀδίκημα, καθῶς καί ἀλλότριαν τινά Δογματολογικήν διδασκαλίαν· ἄρα λοιπόν, δημιουργεῖται a priori,  ἐκείνες οἱ ἐσφαλμένες καί ἀλλόκοτες προϋποθέσεις, προτοῦ κἄν  συγκληθεῖ ἡ Πανορθόδοξη Σύνοδος τῆς Κρήτης, δηλ. δημιουργεῖ μίαν μεγίστην σατανικήν πλάνην, ἐωσφορικήν κακοδοξίαν καί Νεοεποχήτικην Αἵρεσιν μεγατόνων... πρό τῶν ὅποιων ἀποφάσεων αὐτῆς!

Γ΄. Ἀναφέρει ἐπί λέξει τό ἐν λόγῳ 14ον Ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ:

Συμμετοχή Παρατηρητῶν. Παρατηρηταί ἄλλων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν ἤ Ὁμολογιῶν, ὡς ἐπίσης στελέχη ἄλλων χριστιανικῶν ὀργανώσεων, παρίστανται εἰς τήν ἔναρξιν καί τήν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου, ἄνευ δικαιώματος λόγου ἤ ψήφου. [1]
Δ΄. Ποῖα μικρᾶ, ἤ, καί μεγάλη Ἁγία Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, εἶχεν ποτέ ἀποδεχθεῖ, τινά συμμετοχήν ἑτερόδοξων καί αἱρετικῶν, ὡς παρατηρητές; ΟΥ-ΔΕ-ΜΙ-Α! Ἀπό ποῦ ἆραγέ, ἀντλεῖ, αὐτόν τόν δυσσεβήν Νεωτερισμόν καί τό αἱρετίζον φρόνημα, ἡ μέλλουσα "Πανορθόδοξη" Σύνοδος; Ἀπό ποῦ ἐκπηγάζωσιν, ἆραγέ, τέτοιες καινοφανεῖς αἱρέσεις καί ψευδοδοξίες ὁλκῆς, πού προσβάλωσιν βαθέως, τήν ἁγία Πίστη των Ὀρθοδόξων; Μά ἀπό τά γραφθέντα, τά λεχθέντα καί  τά πραχθέντα, τοῦ Αἱρετικοῦ πατριάρχη Κων]Πόλεως κ. Βαρθολομαίου!...

Ἀπόδειξις: Σημειώνει ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος, σέ εἰδικόν θεολογικόν πόνημα του, τά ἑξῆς προβληματικά σημεῖα: 

"Οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι ἔχουν μοναδική σημασία ὅσον ἀφορᾶ στήν κατανόηση καί διατύπωση τοῦ Ὀρθοδόξου δόγματος. Οἱ "μεγάλες" ἤ "Οἰκουμενικές" Σύνοδοι, ὅπως εἶναι γνωστές καί ἀποδεκτές τόσο ἀπό τήν Ἀνατολική Ἐκκλησία ὅσο καί ἀπό τήν Ρωμαιοκαθολική καί τίς Δυτικές Ὁμολογίες, υἱοθετήθηκαν ἀπό ἕνα μεγάλο μέρος τῆς Χριστιανοσύνης, ἐπειδή προσδιόριζαν καί  τῶν ὑπεραμύνοντο θεμελιωδῶν δογμάτων της". [2]

1ον ΣΧΟΛΙΟΝ: Γίνεται φανερώτατον πλέον ὑπό τινός γραπτοῦ πατριαρχικοῦ ἐγχειριδίου, ἡ ἐμπέδωσις τῆς πλάνης καί τῆς αἵρεσις αὐτοῦ, πού ἀποπειράται νά διοχετεύσει, ἀνιεροκρυφίως, εἰς τό Ὀρθόδοξον πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ξεκάθαρον ὅτι ὅμολογεῖ φανερᾶ τινές δύο Ἐκκλησίες! Μία ἡ Ἀνατολική Ἐκκλησία τῶν Ὀρθοδόξων Καθολικῶν καί μία ἑτέρα ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία τοῦ Πάπα. Δηλαδή, σέ ἐπίσημον βιβλίον τοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, καταγράφεται, ἐξάπαντος ἡ σύγχρονη αἵρεσις, τῆς Θεωρίας τῶν Δύο Πνευμόνων, δηλ. τῆς ἀσεβοῦς θεωρίας καί ἰδεοληψίας τῆς ὑπάρξεως δῆθεν τινῶν  Δύο Ἐκκλησιῶν, καί ἄρα λοιπόν, σύμφωνα μέ τούς Νεοφαναριώτες ταγοῦς, ἡ Ἐκκλησία εἶναι διευρημένη καί διαιρεμένη, κατά τό ἀναντίρρητον γραπτόν καί πνεῦμα τοῦ πιό πάνω πατριαρχικοῦ ἐγχειριδίου.

2ον ΣΧΟΛΙΟΝ: Εἶναι μεγίστη ἀναλήθεια, ἐξ ὀρθοδόξου Προκαθημένου, ὅτι ἡ "Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία", εἶναι τάχα μου μία ἀκόμη Ἐκκλησία. Τό Σύμβολον τῆς Πίστεως, τό ὁποῖον, ὑπερβαίνει τούς πατριαρχικούς ὑποκειμενισμούς, ὁμολογεῖ, τήν διαχρονική Θεανθρώπινη Ἀλήθεια τῆς Πίστεως εἰς τήν Una Sancta. Εἶναι μεγίστη ἀνακρίβεια, ὅτι ὁ Παπισμός τῆς "Ρωμαιοκαθολικῆς" καί πολιτικοθρησκευτικῆς ὀργάνωσις, ἔχει δῆθεν ἀναγνωρίσει, τίς μεγάλες καί Οἰκουμενικές Συνόδους, μιᾶς καί εἰδικᾶ τήν 8ην καί  τήν 9ην Τοπική ἤ καί Οἰκουμενικές Συνόδους, δέν συμφέρει διόλου τῶν Φραγκοπαπιστῶν καί τῶν Λουθηροκαλβίνων, νά τίς ἀποδεκτοῦσιν, διότι καταδικάζωσιν, τελεσίδικα, συγκεκριμένες πλάνες καί αἱρέσεις των. Ἐπίσης ἀνάλογη, ἀναλήθεια καί ἀνακρίβεια, ὑφίστατο, ὅτι δῆθεν ἔγιναν ἀποδεκτές, ὅλες, μεγάλες ἤ καί Οἰκουμενικές Σύνοδοι, ὑπό τῶν Δυτικῶν-Λουθηροκαλβινικῶν Ὁμολογιῶν. Μά ἀφοῦ σεβαστέ μας γέροντα πατριάρχη, οἱ Διαμαρτυρώμενοι (Προτεστάντες) Λουθηροκαλβίνοι κ.ο.κ., ἀπορίπτωσιν, τόσον θεωρητικῶς  ὅσον καί πρακτικῶς, ἅπαν τήν  Καθολικήν Ἱερά Παράδοσιν καί  σχεδόν ὅλες τίς 9 Οἰκουμενικές Συνόδους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας! Πῶς εἶναι δυνατόν, ὁ πατριάρχης τῆς Ρωμῃοσύνης μας, νά μᾶς διδάσκει τινά ἕτερον καί ἀλλότριον Εὐαγγέλιον; Μήπως ὁ Παπισμός καί ὁ Λουθηροκαλβινισμός δέν εἶναι ἕνα ἄλλου εἴδους Ἀρειανισμός; Ἄρα λοιπόν, δέν ἀναγνωρίζωσιν, κατ΄οὐσίαν, π.χ. τήν καταδίκη τοῦ Ἀρειανισμοῦ ὑπό τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Σκεφθεῖτε νά ξεσκονίσωμεν, καί τά μετέπειτα πολυ-αἱρετικά συστήματα, πού ἐκαταδικάσθησαν, ὑπό τῶν ἐπόμενων μικρῶν, ἤ καί μεγάλων, Οἰκουμενικῶν καί Τοπικῶν Συνόδων.

3ον ΣΧΟΛΙΟΝ: Ἔχει ὅμως καί κάπου δίκαιον ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Διδάσκει κάπως καί ἐν μέρει, τήν ἀλήθεια τῶν Ὀρθοδόξων, ἀνάμεσα στά σωρηδόν ψευδόδοξα διδάγματά του, ὅταν διατυπώνει, τίς ἀναντίρρητες καί ὀρθόδοξες προϋποθέσεις, περί τῆς συγκλήσεως τινῶν  μικρῶν ἤ μεγάλων Ἁγίων Συνόδων, οἱ ὁποῖες, εἶναι: α΄. Ἡ κατανόησις καί διατύπωσις τοῦ ὀρθοδόξου Δόγματος, κατά τοῦ κακοδόξου φρονήματος. β΄. Ὁ προσδιορισμός καί ἡ ἄμυνα ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Δογματικῆς. Προσωπικά, δέν μᾶς ἰκανοποιῶσιν πλήρως, οἱ ἐν λόγῳ δύο προϋποθέσεις, ὅπως καταγράφονται, ὑπό τοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ἀλλά λόγου χάριν ἄς τίς δεκτῶμεν, χωρίς ἐνστάσεις. Ἐξάπαντος δέν μᾶς ἱκανοποιῶσιν, διότι τά πατριαρχικά κριτήρια, εἶναι καταμπαζωμένα, διότι ἀλληλοπεριχωροῦνται καί ἐμβολιάζονται, περί τῶν δύο πιό πάνω ἀποφατικῶν σχολιασμῶν μας. Ἐνῶ ὡς γνωστόν, ἐκ τῆς Πατερικῆς Θεολογίας, οἱ ἑτερόδοξοι, δέν ἔχωσιν ἐμπειρικᾶ, ἐκείνες τίς ἀπλανεῖς προϋποθέσεις, καί τά Ἁγιοπνευματικά κριτήρια, διά τό ἀπλανῶς θεολογεῖν. Στό ἴδιον ἀκριβῶς μοτίβον, τό ἑτερόδοξον, ἀκολουθεῖ πιστᾶ, καί ὁ "ὀρθόδοξος" πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος. Τά Δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, δέν εἶναι νοησιαρχικά κατηγορήματα, ἰδεοληψίες καί δογματισμοῖ, ἤ καί συγκεκριμένα γνωσιολογικά καί φιλοσοφικᾶ πράγματα, ἀλλ΄ εἶναι κυρίως ἐμπειρική δογματική, πρακτική ἦθους καί δόγματος, δηλ. τινά φαρμακευτική καί θεραπευτική ἀγωγή μέ ἀνάλογην ἡσυχαστικήν καί ἀσκητικήν, τῆς Κάθαρσις καί Φώτησις τοῦ Νοῦ καί τῆς Καρδίας τῆς ψυχῆς, τῶν ὑπο θεραπεία βαπτισμένων καί βεβαιόπιστων. Εἰς τό εἰδικόν κεφάλαιον, πού πραγματεύεται, ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος, διά τίς Οἰκουμενικές Συνόδους, ἡ Ἐμπειρική Δογματική, εἶναι παντελῶς ἀποῦσα, ἄρα εἶναι δυνατόν, πανεὔκολα, νά ἐξαχθῶσιν ἐσφαλμένα καί αὐθαίρετα συμπεράσματα, ὑπό τῶν ἀναγνωστῶν του, μιᾶς καί ὡς γνωστόν, οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι, ἔχωσιν ὡς βάσιν, στύλον καί ἐδραίωμα των, τήν ἀπαρασάλευτην καί ἀπλανήν, ἐμπειρία, τῶν Θεοπτῶν καί Φωτισμένων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας.

Ε΄. Ἆραγέ, ποῖον νά εἶναι, τό σημαίνων καί συγκριτικόν  ἐρώτημα, πού προκύπτει, ἐκ τῶν πιό πάνω γραπτῶν ντοκουμέντων; Ἡ πιό πάνω σύνθεσις γέγονε βάσιν πατριαρχικῶν γραφθέντων. Λόγου χάριν ἄν ὑποθέσωμεν, πρός στιγμῆς, ὅτι τῷ ὄντι ἔχωσιν, ὀρθόδοξιν ἀκρίβειαν, καί 100% εὐστοχίαν, οἱ πιό πάνω δύο προϋποθέσεις ἐκ τοῦ πονήματος, πού ἐξάπαντος καί στίς δύο περιπτώσεις, τίς θέτει γραπτῶς, ὁ οἰκουμενικός πατριάρχης, διά τήν σύγκλησιν τινῶν Συνόδων· τίνα σχέσιν, δύνανται νά ἔχωσιν, μέ τῷ ἐν λόγῳ προβληματικῷ καί 14ον Ἄρθρον διά τήν λειτουργίαν τῆς "Πανορθόδοξης" Συνόδου; Ὑπάρχει ἀκόμη, κανένας ἀφελής, πού πιστεύει, ὅτι ἡ μέλλουσα Σύνοδος τῷ ὄντι θά λειτουργήσει ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καί Πανορθόδοξα;

Στ΄. Τό Ἄρθρον 14ον γράφτηκε ὑπό τήν ἔμπνευσιν τῶν Νεοφαναριωτῶν. Τό πατριαρχικόν ἐγχειρίδιον γράφτηκε ἐξ ἴσου ὑπό τοῦ Νεοφαναριώτου οἰκουμενικοῦ πατριάρχου. Ἡ ἀντίφασις καί ἡ ἀντινομία, κατά τήν προσωπική γνώμη μας, ἔγκειται, ὅτι σέ ἅπαντες τίς 9 Οἰκουμενικές καί ἄλλες Ἁγίες Τοπικές Συνόδους τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, συνήθως, οἱ  ὅποιοι ἑτερόδοξοι καί οἱ διαχρονικοί κακόδοξοι, ἐξάπαντος οἱ Αἱρετικοί, ἦσαν κατηγορούμενοι, ὑπό δίκην καί ἱεράν ἐξέτασιν τῶν σωρηδόν ψευδόδοξων φρονημάτων καί πλανῶν τους. Ποτέ δέν ἦτον παρατηρητές. Ἄν ὁ πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἦτον καθόλα ὀρθόδοξος καί ἐπόμενος τοῖς ἁγίοις πατράσιν, θά ἐθεωροῦσεν τούς Λουθηροκαλβίνους, τούς Παπικούς καί  τούς Μονοφυσίτες, ὡς αἱρετικούς, δέν θά τούς προσκαλοῦσε εἰς τινά Πανορθόδοξην Σύνοδον, ὡς παρατηρητές, ἀλλά θά τούς ἐγκαλοῦσε ἐπί ἐμμονή εἰς πανάρχαιες κακοδοξίες, θά τούς ἐδίκαζε καί θά τούς ἐκαταδίκαζεν, ὅπως ἀρμόζει σέ Αἱρεσιάρχας καί Αἱρέσεις. Γιά νά τούς προσκαλεῖ ὅμως, ὡς ἀδελφοῦς παρατηρητές, σημαίνει ὅτι τά θεολογικά κριτήρια του εἶναι ἀλλοιωμένα καί ἀλωμένα.

Ζ΄. Ἄρα ἐν κατακλείδι, ὑπό τινός ὁλιγοστοῦ καί ἁπλοῦ ἀρθριδίου διά τῶν τινῶν "Πανορθοδόξων Κανονισμῶν", ἀνατρέπεται ῥιζηδόν, ἤ ὄχι, ἡ Κανονική καί Συνοδική, ἐξάπαντος ἡ Ἁγιοπνευματική τάξις, τοῦ Ἐκκλησιολογικοῦ, Δογματολογικοῦ καί Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Φιλόκαλλης Ὀρθοδοξίας; Ναί ἤ οὐ; Καί ἄν τῷ ὄντι ἀνατρέπεται, ἡ ὀρθόδοξη τάξις, σύμφωνα μέ τά πιό πάνω ἀποδεικτικά στοιχεία, τίνα χρεῖαν ἑτέρων μαρτυριῶν, θέλωμεν, ἵνα τήν ἀποκαλέσωμεν μέ ἀπόλυτον ἀσφάλειαν καί ἔλλογον συνέπειαν, ὥς τινά νέαν καί σύγχρονον Ληστρική Σύνοδον συγκληθῆσα ὑπό τινῶν συγχρόνων Αἱρετικῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν; Ὑφίστατο τινά ἰδιαίτερος λόγος, νά ἐκφράσωμεν τινές ἄλλες, ἐνστάσεις καί ἀντιρρήσεις, διά ἄλλα τινά προβληματικά ἀρθρίδια τοῦ ἐν λόγῳ Κανονισμοῦ; Ἡ "Συνάντησις μέ τό Μυστήριον", γέγονε, καί δεῖ στά σημαινόμενα καί στά ἐπί μέρους, καί δυστυχῶς, ἀποδείχθην ὡς μία ἀκόμη ληστρική καί κακοδόξη συνάντησις ὑπό τό ἐν λόγῳ πατριαρχικόν τομίδιον. Ληστρική καί ἀνίερη μυστηριολογία τινάς σύγχρονης Νεοφαναριώτικης-Νεορθοδοξίας τινῶν λογιοτατιστῶν, μιᾶς καί εἶναι, μία ἀκόμη ἐπιπρόσθετη, ἀντικανονική καί αἱρετίζουσα ἐνέργεια, ἡ σημαντική παράλειψις καί ἀπόκρυψις, ἱστορικῶν καί θεολογικῶν στοιχείων περί τῶν 9 Οἰκουμενικῶν Συνόδων, πού περιγράφονται (μόνον ἡ καταφατική ὅψις αὐτῶν, ἀλλά καί μόνον οἱ Ἑπτά Οἰκουμενικές Σύνοδοι) εἰς τῷ ἔν λόγῳ θεολογικῷ ἐγχειρίδιῳ, τοῦ πατριάρχου Κων]Πόλεως κ. Βαρθολομαίου, ὅταν καί ἐφόσον, δέν γίνεται ΟΥΔΕΜΙΑ (!) ἀναφορά: ποίους Αἱρετικούς ἐκαταδίκασαν οἱ 7 Οἰκουμενικές Σύνοδοι, ἀλλά καί ποίες ἦτον, οἱ Αἱρέσεις αὐτῶν (!!). Ἔχωμεν δηλαδή, μᾶλλον ὀργανωμένη καί συντονισμένη προσπάθεια, ἐπί σκοποῦ, ἐξάπαντος ὁλοκληρωτικῆς ἀπόσβεσις τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας καί καταμπάζωσις τῆς Συνείδησις τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ὑπό τινῶν σημαντικῶν καί σύγχρονων ἐκκλησιαστικῶν προσώπων (!!!).


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη


Ὑγ. Ἀναμένωμεν τινά σοβαρήν, ἔλλογον καί εὔλογον, Ἱεροκανονικήν ἀπάντησιν, διά τίνα λόγον, ὑφίστατο, τέτοιον ἀσεβές καί Ληστρικόν ἀρθρίδιον, εἰς τά περί τῶν Κανονισμῶν τῆς λειτουργίας τῆς μελλούσης Πανκακόδοξης Συνόδου; Μία τῶ ὄντι Πανορθόδοξῃ Σύνοδος, δέν ὠφείλει νά (ἀνα)φέρει ὑπό δίκην-ἀντί ὑπό παρατήρησιν- τοῦς κακόδοξους καί αἱρετικούς "παρατηρητές";  Ποῖον τότε τό Κανονικό καί Θεο-λογικό νόημα, νά αὐτοπροσδιορίζετε, τήν ἐν προκειμένῳ Σύνοδον, ὡς δῆθεν  "Ἁγίαν καί Μεγάλη", ἤ καί "Πανορθόδοξη Σύνοδον"; Μυκτιρίζεται ὁ Θεός, ἀδελφοί καί πατέρες;




ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Κανονισμός Οργανώσεως και Λειτουργιάς Της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου Της Ορθοδόξου Εκκλησιάς. 

[2] Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, Συνάντηση μέ τό Μυστήριο (ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ), Ἐκδόσεις: Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο Κων]Πόλεως καί "ΑΚΡΙΤΑΣ" Α.Ε., σελ. 39-41.