Translate

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: Η "ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΙΣ ΝΕΚΡΩΝ", ΚΑΤ΄ ΟΥΣΙΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ!


Ἡ "ἀποτέφρωσις νεκρῶν", κατ΄ οὐσίαν, εἶναι ὅμοια μέ τήν ἀνακύκλωσιν σκουπιδιῶν!


ΙΔΟΥ καί κάτι τό θετικόν (!) διά τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ἐκ τῆς ἱερά Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, διά θέματα Πίστεως· διαβάζομεν μέ μεγάλην χαρά τά ἑξῆς θεολογικά σημαινόμενα:
Συνήλθε σήμερα, Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2016, στην τρίτη Συνεδρία Της για τον μήνα Ιανουάριο, η Διαρκής Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.Κατά την σημερινή Συνεδρία:
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της προηγουμένης Συνεδρίας. (...) Υπενθυμίζεται ότι κατά την σύγχρονη διαδικασία της κατ’ ευφημισμόν «αποτεφρώσεως» μετά την καύση της σoρού σε κλίβανο, ο ανθρώπινος σκελετός ρίχνεται σε ηλεκτρικό σπαστήρα (μίξερ, cremulator), θρυμματίζεται και μετατρέπεται σε σκόνη. Η Ιερά Σύνοδος αρνείται ότι είναι αξιοπρεπές για τον νεκρό να καεί σε κλίβανο και να θρυμματισθεί σε μίξερ και δεν διακρίνει ιδιαίτερες διαφορές της σύγχρονης «αποτέφρωσης νεκρών» και της «διαδικασίας ανακύκλωσης απορριμμάτων». Η Εκκλησία θεωρεί το ανθρώπινο σώμα ως ναό του Αγίου Πνεύματος (Α’ Κορ. 6,19) στοιχείο της υποστάσεως του ανθρώπου, που έχει πλασθεί κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού (Γεν. 1,24) και για τον λόγο αυτό η ορθόδοξη χριστιανική παράδοση αντιμετωπίζει το νεκρό σώμα όχι ως «στερεό απόβλητο», όπως οι απολογητές της αποτέφρωσης, αλλά το περιβάλλει με σεβασμό και τιμή ως έκφραση αγάπης προς το κεκοιμημένο μέλος Της. (...)" 
http://www.ecclesia.gr/epikairotita/main_epikairotita_next.asp?id=1687


ΣΧΟΛΙΟΝ




Ὅσον πιό γρήγορα συνειδητοποιήσωμεν, ὅτι τό ὅποιον Σύνταγμα, οἱ σωρηδόν και[ε]νοφανείς Νεοεποχήτικες καί Μακντοναλτοποίητες Νομοθεσίες τοῦ ἐωσφορικοῦ Πολιτειοκρατισμοῦ κ.λπ., ὅτι εἶναι τῷ ὄντι τεχνολογικοί ἤ καί νομολογικοί τρόποι, διά βαθύτατον διχασμόν τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ἄλλον τόσον, θά πρέπει νά ἀναχαιτίζονται ἰσχυρῶς, καί νά στυλιτεύονται ὀνομαστικῶς, ὅσοι ἄνομοι, μασσώνοι καί ἄθεοι Νομοθέτες, μαζί  μέ τά ἀντιχριστιανικά των νομοθετήματα. 



Ἐπιτέλους ἡ ΔΙΣ θά πρέπει νά πάψει, νά συμπεριφέρεται, ὡς δοῦλη, μισθοφόρως, προέκτασις καί ὑπάλληλος, τοῦ ἐκάστοτε πολιτικοῦ μασσωνικοῦ ἤ καί ἄθεου συστήματος, διότι τό Συνοδικόν Πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ὑποκείμενον, ἀλλ΄ οὔτε ἀντικείμενον διά τινά κατάχρησιν ἤ καί παράχρησιν, τῆς ἐκάστοτε προσωρινῆς μέν, ἀλλά διεστραμμένης και ἀντιχριστιανικῆς δέ, πολιτικῆς ἐξουσίας, καί διότι ὁ ρόλος Της Ἐκκλησίας, εἶναι ἀνώτερος-καί ὄχι τιποτένιος καί ὑποβιβάσιμος-τῶν ἑκάστοτε ἰδιοτελῶν Πολιτικῶν καί ἀλλοτριωμένων ἀνδρείκελων Νομοθετῶν. 


Ἐκτός καί ἄν ὑφίσταντο, βαθιά διαπλεκόμενα καί πολυδαίδαλα συμφέροντα, μεταξύ-ὄχι τῆς Θεανθρώπινης Ἐκκλησίας-ἀλλά μεταξύ ΑΝΑΞΙΩΝ ἐκπροσώπων καί θεσμικῶν ὀργάνων Αὐτῆς, ἐλέω τῆς Θεοστυγοῦς Σιμωνίας;!



Ἐξάπαντος ἔχωμεν τήν ἄποψι: ὅτι πρέπει νά ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙνεωτερισμός καί ὁ ἀντικανονικός ρόλος τῆς ΔΙΣ, γιά νά ἐπανέλθει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μας, στήν Ἀποστολική καί Πατερική Συνοδικότητα, ἵνα μετατουσιωθεῖ, ὡς μέγα πρότυπον, ἀνά τήν οἰκουμένην, Ἁγιοπνευματικῆς Συνοδικότητας .



Ὅποιος πολίτης, ἐπιθυμεῖ διακακῶς,  τήν ἀνακύκλωσιν τοῦ σαρκίου του, τόν θρυμματισμόν, διά σπαστήρων καί πολυμίξερς, πάντων τῶν μή ἀποτρεφούμενων ὀστῶν  του, τήν ἀποτέφρωσιν τοῦ κεκοιμημένου λειψάνου του, εἶναι ἀδιαμφισβήτητα, ἰδιωτικόν δικαίωμά του καί προσωπικόν πρόβλημά του...! 



Αὐτό  ὅμως σημαίνει, αὐτομάτως, ἐξ Χριστιανικῆς ἀπόψεως καί δεῖ Ὀρθοδόξου καί ἱερᾶς Παραδόσεως: ὅτι ὁ Χριστιανός, ὁ προεπιλέγων καί ὁ ἐπιθυμῶν, τινά ἀλλόθρησκον πρακτικήν, δηλ. τήν ἀνίερον ἀποτέφρωσιν, θρυμματισμόν καί τόν ἀκραίον διαμελισμόν, ἀλλά καί τόν βανδαλισμόν τοῦ ἑαυτοῦ του, εἶναι αἱρετικός, ψευδοχριστιανός, ΑΠΟΣΤΑΤΗΣ καί ἀλλόθρησκος, διότι ἀπαξιώνει φαῦλα: τό ἱερόν Μυστήριον τῆς ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἀνθρωπολογίας· ὑποτιμά, τό ἱερόν Μυστήριον τοῦ Θανάτου· ἀντιμάχεται, τό πανίερον Μυστήριον τῆς ἐλπιδοφόρου προσδοκίας καί τῆς Ἀναστάσιμου ἐν Χριστῷ Ζωῆς, καί δεῖ παραθεωρεῖ, τήν βαθιάν πίστην περί τῆς ἀνάστασις ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ, καθότι ἀρνεῖται,  μέ τήν ἀνίερον ἐπιλογήν τῆς βάναυσου ἀνακυκλώσεως του (εἴτε θεωρητικῶς, εἴτε πρακτικῶς, εἴτε καί συνδιασμόν ἐκ τῶν δύο) τήν τελεσίδικον καί ἱεράν Μυσταγωγίαν καί Ἀκολουθίαν ὑπέρ τῶν κεκοιμημένων, τά τρισάγια, ἀλλά καί τά ἱερά μνημόσυνα. 



Δέν δύναται νά ἐπιθυμεῖ κάποιος, τήν ἀποτέφρωσιν, ἀλλά ταυτόχρονα, νά ἐπιδιώκει τρισάγια, ἤ μνημόσυνα, ἤ καί τήν ἱερά Ἀκολουθία τῆς κηδείας. Ὅπως, δέν εἶναι καθόλου  λογικόν, ἀπό τήν μία, νά ἐπιθυμῶ διακαῶς νά μή πεθάνω, καί νά μεριμνῶ μάλιστα νά ταΐζω καί νά ποτίζω τό σῶμα μου, καί συνάμα, νά κάνω θανατηφόρες καταχρήσεις, σκληρῶν ἤ καί ἐλαφριῶν ναρκωτικῶν, καθῶς κ.ἄ. νόμιμων ἐξαρτησιογόνων καί ἐθιστικῶν οὐσιῶν. Ὅποιος θέλει νά Ζ[ζ]ήσει, τό ἀποδεικνύει, πρακτικῶς καί Χάριτι Θεοῦ. Καταλάβατε; Τά πράγματα εἶναι καθόλα ἀπλᾶ, καθότι τό προσωπικόν θέλημα μας, εἶναι τό (πολυ)σύνθετον, τό μπαζωμένον καί ἐσκοτισμένον καί τό ἄκρως προβληματικόν. 



Εἰδικά στό θέμα τῆς ὀρθοδόξου Ἀνθρωπολογίας τῆς Ἐκκλησίας, ὅσοι ἐπιθυμοῦμεν νά εἴμεθα μέλη Τῆς, θά πρέπει νά κόψουμεν τά ἀνόητα θελήματά μας, καί νά ἐγκεντρισθῶμεν σοβαρά μέ τήν Ἀναστάσιμον Πίστη καί Θεολογία Της. Οἱ ὑπόλοιποι κρυφοναζιστές, μικροί Χίτλερ τοῦ ἑαυτοῦ των, οἱ ψυχωτικοί ἀντίχριστοι, οἱ ἄθεοι Θεομάχοι, οἱ μασσώνοι Θεομπαίκτες, οἱ παγανιστές τῆς πλάκας, οἱ αἱρετικοί καί πλανεμένοι, οἱ ἐκκλησιομάχοι καί ἀποστάτες, ἄς γίνουν παρανάλωμα τοῦ πυρός καί κεϊμᾶς στά πολυμίξερ... τῆς ἐπίγειου κολάσεως των!


Τοῦ Π.Π.Ν.