Translate

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ [01]: ΕΠΙ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ 'ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ' (1923), Ο "ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΟΣ ΓΟΝΕΑΣ" ΤΗΣ ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕΝΗΣ 'ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ' (2016).




Βιβλιοκρίσια [01]: Ἐπί τῶν Πατριαρχικῶν Πρακτικῶν τοῦ 'Πανορθόδοξου Συνεδρίου' (1923), ὁ "διεμφυλικός γονέας" τῆς κυοφορούμενης 'Πανορθοδόξου Συνόδου' (2016)

Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη

Α΄. Ὁ συγγραφέας τοῦ προλόγου τῶν Πατριαρχικῶν Πρακτικῶν εἶναι ὁ γνωστός "Ζηλωτής" θεολόγος, ὁ  Διονύσιος Μπατιστάτος, ὁ ὁποίος, διεξήγαγεν ἕναν σημαντικόν καί δημόσιον, διασκεδαστικόν διάλογον, μέ τόν ὅσιον Κανονολόγον τῆς Ἐκκλησιας, μακαριστόν Γέροντα Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλον. Ὅμως παρ΄ὅλα αὐτά, ὁ θεολόγος Διονύσιος, στό ἐν λόγῳ τομίδιον, πού ἔπεσεν μόλις πρόσφατα εἰς τήν ἀντίληψίν μας, συγγράφει, ἕναν ἐξαιρετικώτατον πρόλογον, ἐκ σημερινῆς ἀπόψεως, καί δημοσιεύει (τό 1982 μ.Χ.) τά συγκεκριμένα πατριαρχικά Πρακτικά (τοῦ 1923 μ.Χ.), τά ὁποία ἦτον καί εἶναι, τήν σήμερον, μᾶλλον ἄγνωστα σέ πολλούς Χριστιανούς, πολλῷ μᾶλλον καί ἰδικά ἐξ ἡμῶν τῶν ἁπλῶν πιστῶν, πού ἐγγενήθημεν καί ηὔραμεν τήν ἐν λόγῳ περιρρέουσαν ἀτμόσφαιραν, μεταξύ τῶν Νεοημερολογιτῶν ("Οἰκουμενιστῶν") καί Παλαιοημερολογιτῶν ("Ζηλωτῶν").

Β΄. Ὁ διάλογος τοῦ Θεοφόρου ὁσίου πατρός Ἐπιφανίου μετά τοῦ μακαριστοῦ Γυμνασιάρχου καί θεολόγου Διονυσίου, εἶναι καταγεγραμμένος, εἰς τό Θεόπνευστον καί Ἱεροκανονικόν, ἐξάπαντος πολύτιμον Ἐκκλησιαστικόν ἐγχειρίδιον, ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ ("ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ" καί "ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΣ") σέ δύο εἰδικές ἀντιρρητικές ἐπιστολές: α΄. Καί διά τούς οἰκουμενιστάς, ἀλλά καί διά τούς σχισματικούς (Ἀπάντησις εἰς ἐπικριτάς), 1980, σελ. 244-251. β΄. Ἄλλο ἄδικως, ἄλλο ἄκυρος καταδίκη (Ἀναγκαία δευτερολογία πρός τόν κ. Δ. Μπατιστάτον), 1980, σελ. 252-261. [1]

Γ΄. Τά Πατριαρχικά Πρακτικά τοῦ "Πανορθόδοξου Συνεδρίου", ἀρχινῶσιν μέ τινά πατριαρχικήν ἐπιστολήν πρός τίς Τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες (Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας, Ἱεροσολύμων, Σερβίας, Κύπρου, Ἑλλάδος καί Ρουμανίας) στήν ὁποῖαν γίνεται ἀναφορά, ὅτι ὑφίσταντο "ἐκκλησιαστικά ζητήματα" τά ὁποῖα πρέπει νά διευθετηθοῦσιν "ἐξ ἀποφάσεως κοινῆς". Ἐπίσης ὅτι μείζων ζήτημα διά τόν πατριάρχην Μεταξάκην καθότι ἀναφέρεται σωρηδόν, εἶναι νά "ρυθμιστεῖ" τό ζήτημα τοῦ Ἡμερολογίου, ὥστε κατά τήν πατριαρχικήν καί προσωπικήν του ἄποψιν,  νά ἀποκτήσει ἡ Οἰκουμενική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία "χρήσεως κοινοῦ (Ἡμερολογίου) μετά τῆς λοιπῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἀμερικῆς, πάντα τά Ὀρθόδοξα Κράτη". Ἡ στυγνή καί κακόδοξη δικαιολογία, πού ἀναφέρει ὁ ἴδιος, ὡς νεωτεριστής πατριάρχης, στήν πατριαρχική ἐπιστολή του, ἦτον φυσικά ἐτοῦτη ἀκριβῶς: "ὅπως ἐξευρεθῇ τρόπος ἐπικρατήσεως ἑνός μόνου ἡμερολογίου... πρός ἐξυπηρέτησιν τῆς παγχριστιανικῆς ἐνότητος, πάντων τῶν ἐπικαλουμένων τῷ ὀνόματι Κυρίου ἑορταζόντων τήν αὐτήν ἡμέραν τήν Γέννησιν αὐτοῦ καί τήν Ἀνάστασιν"...! 

ΣΧΟΛΙΟΝ: Ὁ κακόδοξος σκοπός, τῆς Ἡμερολογιακῆς Ἀπορρύθμισις, δηλ. τοῦ βιαίου Σχίσματος τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἦτον ἐξ ἀρχῆς βεβαιωμένον στυγνᾶ καί δεδηλωμένον, ἐπίσημα καί γραπτᾶ, ἐκ πατριαρχικῶν-δυστυχῶς-χειλέων καί γραφθέντων, ὅπως: Ἡ ἀντικανονική, ἡ ἀντιδογματολογική, ἡ ἀντιεκκλησιολογική, ἡ ἀντιευαγγελική, ἡ ἀντιπατερική, ἡ ἀντισυνοδική καί ἀντιπαραδοσιακή, ἡ δῆθεν καί φαινομενική, Ἡμερολογιακή καί Ἑορτολογική ἐνότητα, καί δεῖ ὁ συνεορτασμός, τῶν Ὀρθοδόξων μετά τῶν αἱρετικῶν καί κακοδόξων ψευδο-χριστιανῶν, Λουθηροκαλβίνων, Παπικῶν καί Οὐνιτῶν! Καθαρές συγκρητιστικές, μασσωνικές, ἀποκρυφιστικές καί οἰκουμενιστικές κουβέντες, ἐκ τοῦ τότε οἰκουμενικοῦ πατριάρχη Κων]Πόλεως Μελετίου Μεταξάκη, ὁ ὁποίος βεβαίως, ἦτον κραυγαλέα φανερόν, ὅτι ἐνδιαφερόταν, στενοκέφαλα καί σκόπιμα, διά τήν ψευδώνυμον πανχριστιανική ἐνότητα ἄνευ κυρίως τῶν Εὐαγγελικῶν καί Πατερικῶν προϋποθέσεων. Ἡ ἐν Χριστῷ πανχριστιανική ἐνότητα, προϋποθέτει, τήν ὁντολογικήν μετάνοια· ἐνῶ ἡ ἐνότητα τοῦ Μεταξάκη, προϋπόθετεν, νοησιαρχικές δηλώσεις, ἀποφάσεις καί παράνομες ἐνέργειες... Συνεδριακοῦ ἐπιπέδου.

Δ΄. Στήν ἐπίσημον ἔναρξιν, τῆς ἐν λόγῳ καί αὐτοαποκαλούμενης "Ἐπιτροπῆς" τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν (καί ὄχι ἐκ τινάς  πραγματικῆς Πανορθοδόξου ἐμβέλειας, ἤ καί νέας Οἰκουμενικῆς Συνόδου, καθῶς καί τῆς συμμετοχῆς ἀρκετῶν καί πολλῶν Ἱεραρχῶν ἐξ ὅλης τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας) ἔμπροσθεν μάλιστα, μερικῶν, ἁπλῶν ἀντιπροσώπων καί ἐκπροσώπων, λαϊκῶν καί κληρικῶν, ἐκ τῶν Προκαθημένων Ἐκκλησιῶν ὁ πατριάρχης Μεταξάκης, ἐπαναλαμβάνει καί ἀποκαλύπτει (δέν παρέστησαν κἄν διά τέτοιον "μείζον ζήτημα" τῆς δῆθεν "Ἡμερολογιακῆς Μεταρρύθμισις"-γράφτε κακόγνωμης πατριαρχικῆς πρωτοβουλίας, ἐξάπαντος παπιστικῆς ἀπορρύθμισις καί δόλιου, ἤ καί κακόδοξου μέ κακότροπου σατανικοῦ Σχίσματος-οἱ ἴδιοι αὐτοπροσώπος προκαθήμενοι Ἀρχιεπίσκοποι, λ.χ. τῆς Κύπρου καί τῶν Ἀθηνῶν, ἤ, καί οἱ πατριάρχες τῶν τότε κατά Τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, π.χ. τῆς Ρωσίας, Σερβίας, Ρουμανίας καί Βουλγαρίας) ὅτι πρόκειται: "νά διασκεφθῶσιν τῶν ἀπασχολούντων τήν ὅλην Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν κανονικῆς φύσεως ζητημάτων, μεταξύ τῶν ὁποίων προέχει τό τοῦ Ἡμερολογίου". 

ΣΧΟΛΙΟΝ: Ἐμμένει μάλλιστα, ὅτι "τό ζήτημα τοῦ Ἡμερολογίου διά τό μέγιστον μέρος τῆς Ὀρθοδοξίας ἀποτελεῖ ζήτημα τῆς ἡμέρας ζωτικόν". Ὄντως ἦτον ζωτικόν ἐκ τῆς ὀπτικῆς του. Ἦτον σέ διατεταγμένην Σιωνιστικήν καί ἄνομον ὑπηρεσίαν, ἐξάπαντος πρώτιστα ἐκ τῶν Ἀγγλοαμερικανικῶν, Λουθηροκαλβινικῶν, ἤ καί Προτεσταντικῶν συμφερόντων, καί σαφῶς ἔπειτα καί ἐκ τῶν ἐωσφορικῶν Μασσωνικῶν Στοῶν, ὅπως δώσει τινά, θανατηφόρον κτύπημα, ἐκ θέσεως ἰσχύος καί ἐκ τῶν ἔσσω, εἰς τήν Ἐκκλησια τοῦ Χριστοῦ καί ἀποσχίσει Αὐτήν. Ἐξάπαντος αὐτός ἐλάμβανε καί ἄλλαζε, ἀντικανονικά καί ἀντιευαγγελικά,  διά τῆς Θεομίσητου Μοιχεπιβασίας, τόν ἕναν ἐκκλησιαστικόν θρόνον μετά τόν ἄλλον. Τά ὑπόλοιπα ἦτον ἁπλῶς, ἀντικανονικά συμπτώματα, τῶν πρώτων ἀντικανονικῶν καί ἀνίερων ἐνεργειῶν του. Ἄρα δικαίως, καθαιρέθηκεν, ὅταν καί ὅπως καθαιρέθηκεν, ἐκ τῆς Ἑλλαδικῆς Συνόδου. Τό ἐπιβεβαιώνει καί ὁ περίφημος καθηγητής Χρῆστος Ἀνδρούτσος, σέ εἰδικόν σύγγραμμάν του, ὑπέρ τῆς καθαιρέσεως τοῦ Μεταξάκη. Εἰδικά τό τελευταίον, στά περί τῆς Κανονικῆς καθαιρέσεως τοῦ Μεταξάκη, μᾶς τό ἀποκρύβουσιν ἐπιμελῶς οἱ σύγχρονοι πατριαρχικοί καί οἱ ἀνά τό παγκόσμιον Ἀρχιοικουμενιστές κληρικοί καί θεολόγοι. Ἄλλοι μάλιστα τόν ἐγκωμιάζουσιν νυχθημερόν, μπάς καί ἀναβαθμιστεῖ, ὁ θρόνος καί ὁ ρόλος τους. Τῷ ὄντι ἐγκωμιάζουσιν καί δοξολογοῦσιν, δυστυχῶς, ἐξάπαντος ἕναν ἔκπτωτον καί καθαιρεμένον ἀλλοτριοεπίσκοπον, παράνομον πατριάρχην τοῦ Οἰκουμενισμοῦ· τόν ἀνελιχθέντα, ἀπό Μητροπολίτην Κιτίου καί Λεμεσοῦ, διά πολιτικομασσωνικῶν καί Βενιζελικῶν διασυνδέσεων, σχέσεων, συμπράξεων, καί δεῖ διακηρύξεων ἐξ ἄμβωνος, εἰς τήν παράνομην κατάληψιν καί μοιχεπιβασίαν τῆς ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς (Μητρόπολις τότε) τῶν Ἀθηνῶν καί πάσης (Μεγάλης) Ἑλλάδος, μοιχεπιβαίνοντα ἐκ τῆς νῆσου Κύπρου, καί ἐνεργοῦντα μάλιστα, ὥς Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν, φατριαστικῶς καί ἀντιεκκλησιαστικῶς, γυροβολιές καί σωρηδόν ἐνέργειες... εἰς τήν Ἀμερικήν!!! 

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)



ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:
[1] Ἀρχιμ. Ἐπιφάνιου Ι. Θεοδωρόπουλου, ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ, Ἔκδοσις Γ΄, 2008, Ἔκδοσις: ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, σσ. 287.


Δημοσίευση σχολίου