Translate

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΕΜΙΟΥ: ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΝΑΟ Ο ΠΙΣΤΟΣ

          


       ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2015

Ψαλμός 14

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΝΑΟ Ο ΠΙΣΤΟΣ

1. Στήν ἑρμηνεία τοῦ ἱεροῦ Ψαλτηρίου πού κάνουμε, ἀδελφοί μου χριστιανοί, βρισκόμαστε στόν 14ο Ψαλμό, τόν ὁποῖο θά σᾶς ἑρμηνεύσω σήμερα. Παρακαλῶ προσέξτε τήν ἑρμηνεία του.
Ὑπῆρχε παλαιά συνήθεια ὁ ἱερεύς, στεκόμενος μπροστά στίς πύλες τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ, νά ἐρωτᾶ τούς ἐρχομένους πιστούς, ἄν εἶναι καλά προετοιμασμένοι, γιά τήν προσευχή καί τήν θυσία πού θά προσφέρουν στόν Ναό (βλ. Α´ Βασ. 21,1. Ἀγγ. 2,11. Ζαχ. 7,1). Στόν Ψαλμό μας ὅμως ἐδῶ, ἀντίθετα πρός τήν πρώτη παλαιά συνήθεια, ὁ πιστός ἐρωτᾶ τόν ἱερέα καί ὄχι ὁ ἱερέας τόν πιστό, πῶς πρέπει νά εἶναι, γιά νά παρασταθεῖ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου στόν Ναό κατά τήν θεία λατρεία (στίχ. 1). Ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη ἀκόμη ὁ ἱερός Ναός ἐθεωρεῖτο ὡς τόπος παρουσίας τοῦ Θεοῦ καί ὄχι ἁπλᾶ ὡς τόπος συγκεντρώσεως τῶν πιστῶν. Καί ἀφοῦ λοιπόν ὁ Ναός εἶναι τόπος παρουσίας τοῦ Θεοῦ, ὁ πιστός, πού ἐπισκέπτεται τόν Ναό, θεωρεῖται ἐκεῖ φιλοξενούμενος ἀπό τόν Θεό. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Ψαλμός μας ἐδῶ λέγει, «Κύριε τίς “παροικήσει” ἐν τῷ σκηνώματί σου» (στίχ. 1)

2. Μᾶς κάνει ἐντύπωση, ἀγαπητοί μου, ἡ ἀπάντηση τοῦ ἱερέα στόν ἐρωτῶντα πιστόν. Πρέπει νά ἦταν πολύ καλός ὁ ἱερεύς αὐτός καί πολύ μορφωμένος θεολογικά. Πρέπει νά εἶχε διαβάσει πολύ τήν διδασκαλία τῶν προφητῶν. Γιατί στήν ἀπάντησή του πρός τόν πιστό Ἰουδαῖο πού τόν ἐρωτᾶ, τί πρέπει νά ἔχει γιά νά παρουσιασθεῖ στόν Ναό καί νά παρασταθεῖ στόν Θεό, αὐτός (ὁ ἱερεύς) δέν τοῦ λέγει νά προσκομίσει ὑλικές προσφορές – πού ἕνας πλούσιος μπορεῖ νά τό κάνει –, ἀλλά τοῦ λέγει νά εἶναι κοσμημένος μέ ἀρετές. Καί κατά πρῶτον, τοῦ λέγει γενικά, ὅτι πρέπει νά εἶναι «ἄμωμος» (στίχ. 2), νά εἶναι δηλαδή τέλειος ἠθικά. Ἔπειτα τοῦ λέγει εἰδικά τίς ἀρετές πού πρέπει νά ἔχει. Πρέπει νά εἶναι δίκαιος καί νά «λαλεῖ ἀλήθεια στήν καρδία του» (στίχ. 2), νά ἔχει δηλαδή εἰλικρινῆ σκέψη καί θέληση. Τοῦ λέγει μετά, νά μήν ἔχει «δόλια» γλώσσα (στίχ. 3), νά μήν διαβάλλει, δηλαδή, τούς ἄλλους ἀνθρώπους, οὔτε νά τούς ὀνειδίζει (στίχ. 3). Ἀκόμη περισσότερο, αὐτός πού θέλει νά γίνει δεκτή ἡ προσφορά του ἀπό τόν Θεό στόν Ναό, πρέπει νά συναναστρέφεται μέ τούς εὐσεβεῖς καί νά τούς τιμᾶ (βλ. καί Ψαλμ. 1) καί, ἀντίθετα, νά καταφρονεῖ αὐτούς πού πράττουν τό κακό (στίχ. 4). Ἀκόμη, ὁ πιστός πού ἐμφανίζεται στόν Ναό γιά νά λατρεύσει τόν Θεό, πρέπει νά μήν εἶναι ἐπίορκος· γιατί πολλοί σέ στιγμή ἀνάγκης ἤ ἀπερισκεψίας δίνουν ὅρκο ὅτι θά κάνουν αὐτό ἤ ἐκεῖνο, καί ἔπειτα λησμονοῦν τόν ὅρκο τους (στίχ. 4). Τέλος ὁ εὐσεβής, πού θέλει νά λατρεύσει σωστά τόν Θεό στόν Ναό, πρέπει νά μήν δανείζει μέ τόκο (βλ. ἐξ, 22,25. Λευιτ. 25,37. Ἰεζ. 18,8) καί κατά τήν ἀπονομή τοῦ δικαίου νά μήν δωροδοκεῖται, πράγμα πού ἀποβαίνει ἐναντίον τῶν ἀθώων (στίχ. 5· «δῶρα ἐπ᾽ ἀθώους οὐκ ἔλαβεν»).

3. Ἀσφαλῶς, ὅποιος ἔχει αὐτές τίς ἀρετές πού εἶπε παραπάνω ὁ Ψαλμωδός μας, δηλαδή: ῞Οποιος ἔχει δικαιοσύνη καί φιλαλήθεια (στίχ. 2)· ὅποιος δέν κατηγορεῖ καί δέν ὀνειδίζει κανένα (στίχ. 3) καί εἶναι φίλος τῶν φίλων τοῦ Θεοῦ(!), φίλος τῶν εὐσεβῶν δηλαδή ἀνθρώπων, καί ἀπέχει ἀπό τούς ἀσεβεῖς (στίχ. 4)· καί τέλος, ὅποιος δέν εἶναι ἐπίορκος καί δέν δανείζει μέ τόκο, οὔτε δωροδοκεῖται γιά νά ἀδικήσει τόν δίκαιο (στίχ. 5), αὐτός θά ἔχει μεγάλη εὐλογία ἀπό τόν Θεό, λέγει ὁ ἱερεύς στόν ἐρωτῶντα αὐτόν ἀπό τήν ἀρχή εὐσεβῆ Ἰουδαῖο. Αὐτό θέλει νά πεῖ τό τέλος τοῦ Ψαλμοῦ μας, «ὁ ποιῶν ταῦτα οὐ σαλευθήσεται εἰς τόν αἰῶνα» (στίχ. 5).

4. Τό δίδαγμα τοῦ Ψαλμοῦ μας, ἀδελφοί χριστιανοί, πού εἶναι ἕνα ὑψηλό κήρυγμα καί τῆς Καινῆς Διαθήκης, εἶναι ὅτι ὁ ἄνθρωπος πλησιάζει καί εὐαρεστεῖ τόν Θεό ὄχι μέ ἐξωτερικούς τύπους τῆς λατρείας, ἀλλά μέ τήν ἀρετή του, μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Ἀληθινή λατρεία στόν Θεό εἶναι αὐτή πού προσφέρεται ὄχι ἀπό χέρια γεμάτα μέ ὑλικές προσφορές, ἀλλά ἀπό χέρια καθαρά ἀπό ἀδικίες καί δολιότητες. Αὐτό εἶναι τό κήρυγμα τῶν προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τό κήρυγμα τό ὁποῖο μεταδίδει δυνατά καί ἠχηρά ὁ μικρός μας 14ος Ψαλμός τοῦ Ψαλτηρίου μας.

Μέ πολλές εὐχές


† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ. ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΓΙΟΓΚΙΣΤΩΝ!



ΙΔΟΥ ΓΙΑΤΙ Ο π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ ΕΙΠΕ  «ΚΙ ΑΛΛΟΤΕ ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΑ ΑΥΤΟ, ΑΛΛΑ ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΑ ΣΥΓΧΩΝΕΥΜΕΝΑ»

(Στο τελευταίο προβαλλόμενο βίντεο δίδεται η απάντηση, με την επανάληψη της αιρετικής αναφοράς του ότι η Θεία Χάρις υποτάσσεται στον ανθρώπινο νου)

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Στην ιστοσελίδα που επιγράφεται (ΙΕΡΑ Μ. ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ,Vatopedi.gr), το πιο πρόσφατα αναρτημένο βίντεο με ομιλία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που έγινε στο Συνοδικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου,τα ο οποίο τιτλοφορείται «Ο ζωοποιός σταυρός της υπακοής», αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής :  «Όταν αποκαλυφθεί ο νους εις την Χάριν που έχομεν, η Χάρις εν (είναι) μαζί μας, δεν φεύγει, όταν δει ότι ο νους εξύπνησεν και είναι ικανός και διοικεί πλέον τα συναισθήματα, δεν τον πλανούν, τότε έρχεται η Χάρις και ενώνεται μαζί του,μάλλον υποτάσσεται η Χάρις εις τον νουν». 

Εάν η αναφορά «μάλλον υποτάσσεται η Χάρις εις τον νουν», ήταν μόνο αυτή χωρίς καμιά επεξήγηση πιθανώς  θα μπορούσε να εκληφθεί ως λεκτικό λάθος ή για την ακρίβεια ένα άτοπο.  Όμως αυτή την αναφορά  «υποτάσσεται η Χάρις εις τον νουν» είναι που επεξήγησε κατά την ομιλία του βίντεο που τιτλοφορείται «Τέκνα Θεού γενέσθαι» στην οποία αναφέρει την εξής αιρετική διδασκαλία περί της Θείας Χάριτος : «Όταν η Θεία Χάρις αυτό το διαπιστώσει, ότι ο νους αυτός εξύπνησε και πήρε τη θέση του σαν πρόσωπο και ο νους είναι το πρόσωπο, τότε υποτάσσεται η Χάρις εις τον νουν, μυστήρια μυστηρίων.  Κι άλλοτε σας τα είπα αυτό, αλλά σας το είπα συγχωνευμένα.  Δεν είναι παράξενα τούτα.  Ο νους του ανθρώπου που είναι πρόσωπον και το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν, είναι υπεράνω της Χάριτος.  Η Χάρις του Θεού είναι άκτιστος ενέργεια μέσω της οποίας κατασκεύασε τα πάντα και τα διοικεί.  Αλλά αυτή είναι εργαλείο, ο νούς είναι πρόσωπον,  τόσον το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν.  Γι’ αυτό και το φόρεσε ο Θεός Λόγος και το έχει αχώριστα στην αιωνιότητα της δόξης του, ο Πατήρ του μέλλοντος αιώνος». Εδώ όμως επεξήγησε τι εννοεί με τη φοβερή αιρετική θέση του περί κατωτερότητας της Θείας Χάριτος.

Ιδού γιατί η αναφορά του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, «κι άλλοτε σας τα είπα αυτό, αλλά σας το είπα συγχωνευμένα», στην κατακλείδα της αιρετικής διδασκαλίας του περί της Θείας Χάριτος.  Σαφέστατα καταδεικνύει την εμμονή του στην κακοδοξία αυτή.  Ιδού λοιπόν τα ‘’συγχωνευμένα’’.  Συγχωνευμένη αιρετική διδασκαλία περί της Θείας Χάριτος. Η αναφορά σε πιθανά λεκτικά λάθη δεν ευσταθεί.  Η δικαιολόγηση ή μάλλον ισχυροποίηση της αιρετικής αυτής πλάνης, δεν αφήνει ουδέ επ’ ελάχιστον περιθώρια λεκτικού λάθους.   Αποτελεί ξεκάθαρα αιρετική θέση περί της Θείας Χάριτος.



Η ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΟΡΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Οι εγκληματικώς αυτοκτονούντες τζιχαντιστές έλκουν το θράσος των ενεργειών τους από ζοφώδη κορανική προτροπή.   Iδού τι λέει τι ανίερο κοράνι  : «Αν τους ορίζαμε την αυτοχειρία ή την εγκατάλειψη των κτημάτων τους, λίγοι από αυτούς θα το έκαναν.  Ωστόσο, εκτελώντας τη θέληση του Αλλάχ θα ήταν προς όφελός τους και η πίστη τους θα στερεωνόταν» (Από κοράνι των εκδόσεων Λάτση).

Τα περί ‘’ιερού’’ (ανίερου) πολέμου με βάση τις κορανιακές προτροπές τι καταδεικνύουν;   Ιδού κάποιες από αυτές : «Εκείνοι που βαδίζουν για τη μάχη θα έχουν δοξασμένη τύχη», «Σας δίνουμε απόλυτη εξουσία απέναντί τους», «Εκείνοι που θυσιάζουν την εγκόσμια ζωή τους στη μελλοντική, μπαίνουν κάτω από τις σημαίες του Αλλάχ και είτε πέφτουν πολεμώντας, είτε νικούν θα πάρουν τη δοξασμένη ανταμοιβή τους». 

Καμιά σχέση δεν υπάρχει με την μεγαλόψυχη αυτοθυσία σε ένα δίκαιο εθνικό πόλεμο (όχι εθνικιστικό και άδικο πόλεμο).   Αυτοκτονούν οι πραγματικοί ισλαμιστές με το μίσος στην ψυχή και την κορανική ‘’ελπίδα’’ να σκοτώσουν όσους περισσότερους αθώους μπορούν.

Κατά το στυγερό έγκλημα  στο Bataclan  σύμφωνα με τη Le Figaro ακούστηκαν τερατώδεις εντολές που προέτρεπαν να σκοτώσουν όσους περισσότερους ανθρώπους.  Και φυσικά εννοείται αθώους ανθρώπους.  («Σκοτώστε τους εχθρούς σας παντού όπου τους βρίσκετε...κολυμπείστε μέσα στο αίμα τους» - κορανική προτροπή).   Μεγάλη η βοήθεια του κορανίου σε τέτοια στυγερά εγκλήματα.

Η φοβερή αυτή κορανική τερατωδία κατακρατεί στο σκότος εκατομμύρια συνανθρώπους μας.  Οι καθημερινές ισλαμικές φρικαλεότητες, με τα πάμπολλα εγκλήματα μισανθρώπου αυτοχειρίας, το ζοφερό κορανικό  σκότος φανερώνουν το οποίο θάνατο όζει.



ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΣΑΝ AΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,  ΚΕΝΤΡΑ ΟΛΙΣΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ  ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ TΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΓΙΟΓΚΑ KAIPRANAYAMA

Πότε θα πάψει να προβάλλεται στην Ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου, η  ‘’αντιπρόταση’’  της ολιστικής ιατρικής;

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
_________________________
Ανήμερα της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου, Κέντρα Ολιστικής Ιατρικής δεν δίστασαν να προσφέρουν στους ασθενείς τους μαθήματα γιόγκα και pranayama.   Σήμερον που «της ευδοκίας Θεού το προοίμιον, και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις», σήμερον  που «η Θεοτόκος εν Ναώ Κυρίου προσάγεται, σήμερον  που τα Άγια των Αγίων αγάλλονται, και ο χορός των Αγγέλων, μυστικώς πανηγυρίζει», κέντρα  ολιστικής ιατρικής επέλεξαν να προσφέρουν στους ασθενείς τους μαθήματα γιόγκα και pranayama

Κέντρα ολιστικής ιατρικής ανακοινώνουν συχνά την οργάνωση την οργάνωση μαθημάτων γιόγκα και άλλων παραφυάδων της πλάνης αυτής, όπως ολιστική γιόγκα,  σατυανάντα γιόγκα,  ολιστική θεραπευτική hatha γιόγκα, pranayama κλπ. 

Είναι μεγάλη η επικινδυνότητα των εναλλακτικών πλανών για τον Ορθόδοξο Χριστιανό.  Είναι επικίνδυνο και απαράδεκτο για την εν Χριστώ ζωή το κάλεσμα  από κέντρα ολιστικής ιατρικής  για κύκλους μαθημάτων γιόγκα και pranayama.  Δηλαδή δεν φτάνει η ολιστική εναλλακτική πλάνη,  προστίθενται κι άλλες;

Ασχολούμενος κανείς με μια εναλλακτική πλάνη, είναι μεγάλη η πιθανότητα να ολισθήσει ‘’ολιστικώς’’ και σε άλλες. 

Αν περιτρέξει κανείς στα διαφημιζόμενα από διάφορα Νεοεποχίτικα ιστολόγια, θα παρατηρήσει σε κάποια να συνδιαφημίζεται η Ολιστική Ιατρική με την γιόγκα, το διαλογισμό κλπ.  Όλα τούτα είναι απότοκα πλανεμένων ινδουϊστικών αντιλήψεων γι’ αυτό κάποτε υπάρχει και παρουσία ινδού (ινδουϊστή) ‘’εκπαιδευτή’’. Το αλληλένδετο της γιόγκα με τον ινδουϊσμό, το ομολογούν πολλοί ψευδοδιδάσκαλοι της πλάνης αυτής.

Αποτελεί τον  τέλειο τρόπο να λησμονήσει  κάποιος τον Θεό σε τέτοια πλανεμένα εναλλακτικά προγράμματα.  Πως είναι δυνατό να αδιαφορούμε για τους Χριστιανούς που καταφεύγουν στους εναλλακτικούς δρόμους και περιπλέκονται σε πάμπολλες ατραπούς;  Ανυποψίαστοι ταλαιπωρημένοι άνθρωποι εγκλωβίζονται σε τέτοιους εναλλακτικούς πλοκάμους αποζητώντας γαλήνη και θεραπεία. 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ




ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 19η Νοεμβρίου 2015.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ


       
Εκρήξεις οργής και αγανάκτησης σύσσωμου του ελληνισμού, ποντιακού και μη, εντός και εκτός Ελλάδος, προκάλεσαν οι πρόσφατες προκλητικές όσο και ανιστόρητες δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας κ. Ν. Φίλη, στις οποίες ο κατά τα άλλα φίλτατος κ. Φίλης επεχείρησε, με τρόπο καθόλου βέβαια φιλικό, αλλά παρά πολύ εχθρικό προς την ιστορική αλήθεια, να απομειώσει την ιστορική μνήμη φρικτών γεγονότων που στο σύνολό τους ακούουν στο όνομα: Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, στις 2 Νοεμβρίου 2015 ο Υπουργός, προσεκλήθη στον τηλεοπτικό σταθμό STAR, στην εκπομπή του κ. Νίκου Χατζηνικολάου «ΕΝΙΚΟΣ» και σε σχετική συζήτηση για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από την τουρκική θηριωδία, απάντησε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα, όπως δημοσιεύτηκαν σε ιστοσελίδα: «“Έκανα δήλωση πριν από χρόνια ως δημοσιογράφος συμμεριζόμενος τις απόψεις πολλών ιστορικών και πολλών διεθνολόγων. Κάναμε διάκριση στην εθνοκάθαρση την αιματηρή και στο φαινόμενο της γενοκτονίας”. Ο υπουργός συμπλήρωσε πως “αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε το αίμα, τον πόνο, όσα έχουν υποστεί οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των Τούρκων. Αυτό είναι άλλο πράγμα και άλλο πράγμα η γενοκτονία, με αυστηρή επιστημονική έννοια”. “Εγώ δεν θέλω να επιβάλλω τις προσωπικές μου απόψεις ως κρατική πολιτική. Η κρατική πολιτική αναγνωρίζει Ημέρα Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού” τόνισε ο κ. Φίλης υποστηρίζοντας όμως, πως “αν γίνει η συζήτηση ψύχραιμα και επαναλαμβάνω, επί επιστημονικού επιπέδου, είναι άλλο πράγμα η εθνοκάθαρση, όσο αιματηρή και αν είναι και άλλο πράγμα η γενοκτονία και το ολοκαύτωμα”».
        Προφανώς δε θα μπορούσε να προσφέρει ο κ. Υπουργός πολυτιμότερη υπηρεσία στην αείποτε εχθρική μας γείτονα χώρα, σε μια μάλιστα δύσκολη γι’ αυτήν περίοδο, η οποία βάλλεται από τη διεθνή κοινότητα για τις σχέσεις της με την ισλαμική τρομοκρατία του διαβόητου και δολοφονικού «Ισλαμικού Κράτους»! Τα τουρκικά μέσα ενημερώσεως πανηγυρίζουν και έχουν ως πρώτο θέμα τους τις δηλώσεις και τη φωτογραφία του κ. Ν. Φίλη! Σε μια εποχή που το σύγχρονο τρομοκρατικό Ισλάμ διεξάγει φρικτές γενοκτονίες σε βάρος εκατομμυρίων αθώων και ανυπεράσπιστων ανθρώπων, κυρίως Χριστιανών, στη Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική, έρχεται ο κ. Υπουργός να αμνηστεύσει το «παλιό» Κεμαλικό Ισλάμ, αντάξιο του σημερινού τρομοκρατικού, το οποίο, συνδυασμένο με τον τουρκικό σωβινισμό, διέπραξε τις ανείπωτες γενοκτονίες κατά των χριστιανικών πληθυσμών των Ελλήνων και των Αρμενίων της τέως οθωμανικής αυτοκρατορίας!
       Είναι παρήγορο πάντως το γεγονός ότι οι παρά πάνω δηλώσεις του κ. Υπουργού προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων σ’ όλο σχεδόν τον πολιτικό κόσμο της χώρας από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, ακόμη και από αυτό το κυβερνόν κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της «Νέας Δημοκρατίας» κ. Ε. Μεϊμαράκης χαρακτήρισε «αδίστακτη πρόκληση στην εθνική μνήμη, αλλά και στις αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας κ. Νίκου Φίλη που αμφισβητούν τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου» και πρόσθεσε: «Ενώ, με απόφασή της, το 1994 η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Ποντίων και κήρυξε τη 19η Μαΐου ως “Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο”, εικοσιένα χρόνια από τότε ο υπουργός Παιδείας παραμερίζει την απόφαση εκείνη και αρνείται τη Γενοκτονία των Ποντίων, υποστηρίζοντας ότι πήρε τη θέση αυτή ως δημοσιογράφος». Υποστήριξε δε ότι «Ιδεοληψίες και προσωπικές εμμονές δεν μπορεί να ανατρέπουν την Ελληνική Ιστορία».
        Λίαν διαφωτιστική ήταν και η δήλωση του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιάννη Μιχελογιαννάκη, ο οποίος επεσήμανε ότι «όταν αναφερόμαστε στους Έλληνες του Πόντου μιλάμε για γενοκτονία και όχι για εθνοκάθαρση. Εθνοκάθαρση είναι βίαιος εκτοπισμός και εκδίωξη εθνικών ομάδων από μια περιοχή είτε αιματηρός, είτε μέσω καταστροφής πολιτιστικών και θρησκευτικών στοιχείων, με σκοπό την δημιουργία εθνικά ομοιογενών γεωγραφικών περιοχών. Δηλαδή γίνεται για γεωπολιτικούς λόγους», ενώ «γενοκτονία είναι εξόντωση φυλής, ή έθνους συστηματικά, προσχεδιασμένα και ολοκληρωτικά. Οι Πόντιοι εξοντώθηκαν λόγω του γένους τους. Αξίζουν τον όρο γενοκτονία, γιατί γενοκτονία είναι έγκλημα ποινικού δικαίου, ενώ η εθνοκάθαρση στην ουσία είναι περιγραφή εγκλημάτων και δεν έχει ρητή ολοκληρωτική και ρητή νομική αναγνώριση, μόνο επιμέρους στοιχεία αυτής».
        Στην παρούσα σύντομη ανακοίνωσή μας δεν έχει κανένα νόημα να σχολιάσουμε την πρόσφατη, (Δεκέμβριος 2007), διακήρυξη της Διεθνούς Ενώσεως Ειδημόνων Ακαδημαϊκών περί γενοκτονίας, (IAGS – International Associationof Genocide Scholars), ότι οι πράξεις βίας των Οθωμανών μεταξύ 1914-1923  κατά των Αρμενίων, Ασσυρίων και Ποντίων αποτελούν γενοκτονία, μια διακήρυξη που κονιορτοποιεί κυριολεκτικά τις δήθεν «επιστημονικές» θέσεις του κ. Φίλη. Το γεγονός ότι ο εν λόγω Υπουργός τόλμησε να διαφοροποιηθεί και να διαγράψει με μια μονοκονδυλιά την επίσημη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, η οποία το 1994  αναγνώρισε την Γενοκτονία των Ποντίων, δεν είναι τυχαίο. Παρόμοια «Φίλια» κρούσματα είχαμε και στο παρελθόν. Ας θυμηθούμε τις δηλώσεις της κ. Ρεπούση περί «συνωστισμού» στη Σμύρνη, την απόδοση τιμών με καταθέσεις στεφάνων από τον πρώην Πρωθυπουργό κ. Γεώργιο Παπανδρέου και άλλους πολιτικούς στο Μνημείο του Κεμάλ στην Άγκυρα κ.λπ. Στις γραμμές που ακολουθούν θα προσπαθήσουμε με πολλή συντομία να αναφερθούμε σε δύο άλλες σύγχρονες μορφές Γενοκτονίας, που με δόλιο και ύπουλο τρόπο προωθούνται στις μέρες μας, την Γενοκτονία της ιστορικής μνήμης και την Γενοκτονία των μνημονίων. Πρόκειται για ιδιότυπες μορφές Γενοκτονίας, οι οποίες, αν δεν επισημανθούν και δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως και δεόντως, θέτουν σε θανάσιμο κίνδυνο την ίδια την υπόσταση του έθνους μας.

Γενοκτονία της ιστορικής μνήμης

       Η άρνηση της Γενοκτονίας των Ποντίων, μάλιστα δημοσίως εκπεφρασμένη από τα χείλη ενός υπουργού, όπως και άλλα παρόμοια φαινόμενα εθνικής μειοδοσίας και προδοσίας, οφείλονται, όπως επισημαίνουν ειδικοί μελετητές και πνευματικές προσωπικότητες, στην εδώ και δεκαετίες μεθοδικά και σταδιακά επιχειρούμενη προσπάθεια των σκοτεινών δυνάμεων της Νέας Εποχής εφαρμογής μιας νέας, ιδιότυπης μορφής Γενοκτονίας στην πατρίδα μας, της Γενοκτονίας της ιστορικής μνήμης. Η προσπάθεια αυτή έχει σαν στόχο την αλλοίωση και διαστρέβλωση των ιστορικών γεγονότων και την προώθηση μιας νεοεποχίτικης παιδείας με κύρια χαρακτηριστικά τον εθνομηδενισμό και την αθεΐα. Αυτό που πασχίζουν με κάθε τρόπο να επιτύχουν οι σκοτεινές δυνάμεις είναι, να αποκόψουν το λαό μας, και ιδίως τις νέες γενιές των Ελλήνων, από την εθνική μας ιστορία, τη γλώσσα, τις παραδόσεις μας και προ πάντων από την τροφό του γένους μας, την Ορθοδοξία, που υπήρξε η μυστική και ακατανίκητη δύναμη που κράτησε όρθιο το γένος στα 400 χρόνια της μαύρης και τυραννικής σκλαβιάς στον αιμοσταγή οθωμανικό ζυγό. Προσπαθούν μ’ άλλα λόγια, να μας αποκόψουν από τα ζώπυρα του έθνους, τα τιμαλφή, τα «τζιβαϊρικά» του Μακρυγιάννη, τα πνευματικά μας θεμέλια, τα δομικά εκείνα στοιχεία που μας συγκρατούν ως έθνος στη ζωή διά μέσου των αιώνων.
       Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας τα ηρωικά κατορθώματα των προγόνων μας διαστρέφονται, χλευάζονται και εξευτελίζονται, ώστε να παύσουν να αποτελούν πηγή εμπνεύσεως και παράδειγμα προς μίμηση στους νέους μας, ενώ η Εκκλησία διασύρεται και διαπομπεύεται. Τραγικά γεγονότα αιματηρής ιστορικής μνήμης, όπως αυτό της Γενοκτονίας των Ποντίων, διαστρέφονται στα σχολικά βιβλία των παιδιών, ή αφαιρούνται τελείως από την διδακτέα ύλη. Και μπορούμε να πούμε ότι σε μεγάλο βαθμό ο στόχος αυτός έχει επιτευχθεί, διότι σήμερα η παιδεία μας έχει παύσει πλέον να διαπλάθει ολοκληρωμένες προσωπικότητες, νέους με αρετή και ήθος, με αγάπη προς τον Χριστό και την Εκκλησία, με αγνή φιλοπατρία και ηρωισμό, έτοιμους να θυσιάσουν και την ζωή τους ακόμη, αν χρειαστεί, για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδος μας.
       Ωστόσο οι σκοτεινές δυνάμεις τίποτε δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν αν δεν έβρισκαν πρόθυμους συνεργούς στα σχέδιά των τα ακριβοπληρωμένα κανάλια των  Μ.Μ.Ε. και τις επιπόλαιες, εθνοκτόνες και εν πολλοίς καταστροφικές πολιτικές επιλογές στον χώρο της παιδείας και όχι μόνον, όλων των κυβερνήσεων από την μεταπολίτευση και μετά. Δυστυχώς οι πολιτικοί μας ηγέτες όλων των πολιτικών αποχρώσεων, απογυμνωμένοι οι ίδιοι από κάθε έννοια αρετής και φιλοπατρίας και ανίκανοι να ανυψωθούν υπεράνω του χρήματος και των προσωπικών τους φιλοδοξιών, ή των μικροκομματικών τους επιδιώξεων, αποδείχθηκαν τελικά δούλοι και εντολοδόχοι ξένων συμφερόντων. Με τις ζημιογόνες στρατηγικές τους επιλογές για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνισμού, οδήγησαν το έθνος στο σημερινό κατάντημα που βιώνουμε όλοι μας σήμερα.
         Μεγάλο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτό το κατάντημα έχουν όμως όχι μόνο οι ηγέτες μας πολιτικοί και εκκλησιαστικοί, αλλά και όλοι μας ως λαός. Αποτελεί πλέον κοινή διαπίστωση, ότι η σύγχρονη ελληνική κοινωνία, έχει διαβρωθεί επικίνδυνα σε όλους τους τομείς του εθνικού και κοινωνικού μας βίου, ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες. Δυστυχώς η ασωτία, η σπατάλη, η αποστασία από τον Χριστό και την Εκκλησία, έλαβαν κυρίαρχη θέση στη ζωή μας. Περιφρονήσαμε αιώνιες αρχές και αξίες, παραδοθήκαμε στην ευμάρεια, στον εύκολο πλουτισμό, στην υπερκατανάλωση, στην αδικία και πλεονεξία, στις μίζες και δωροδοκίες, στην διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. Βλέπαμε τους άρχοντές μας να ψηφίζουν στην Βουλή αντιχριστιανικούς νόμους, τον ένα μετά τον άλλο και παραμέναμε αδιάφοροι, σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Δεν αντιδρούσαμε και δεν προσπαθούσαμε να τους εμποδίσουμε, με όποια νόμιμα μέσα διαθέταμε, ώστε να μην ψηφιστούν οι καταστροφικοί αυτοί νόμοι. Αντίθετα αντιδρούσαμε, και μάλιστα με σφοδρότητα, με ογκώδεις διαδηλώσεις και απεργίες διαρκείας, όταν διαπιστώναμε περικοπές μισθών και συντάξεων, αύξηση φόρων κ.λπ., πράγμα που δείχνει ότι το μόνο που μας απασχολούσε ήταν το χρήμα και τίποτε άλλο. Απορροφημένοι από την χαύνωση του ευδαιμονισμού και μεθυσμένοι από το αγαθό της πολιτικής μας ελευθερίας, ξεπουλήσαμε τον πολύτιμο θησαυρό της ελληνορθοδόξου παραδόσεώς μας. Χλευάσαμε και υβρίσαμε κάθε έννοια αρετής και φιλοπατρίας, ανυψώσαμε ως υπέρτατη αξία στη ζωή μας το χρήμα. Δεν μπορέσαμε δυστυχώς να αξιολογήσουμε δεόντως την αξία αυτού του θησαυρού. Ίσως επειδή, όπως παρατηρεί εύστοχα κάποιος βαθύς ανατόμος της ελληνικής πραγματικότητας, κληρονομήσαμε το αγαθό της ελευθερίας από τους προγόνους μας, χωρίς να καταβάλουμε κόπους, αγώνες και θυσίες, για να την αποκτήσουμε. Οι πρόγονοί μας, που αγωνίστηκαν και αφού έχυσαν ποταμούς αιμάτων, μας την παρέδωσαν ως πολύτιμο θησαυρό, αυτοί γνωρίζουν τι σημαίνει ελευθερία.

                                               Γενοκτονία των μνημονίων

       Έτσι μετά την γενοκτονία της ιστορικής μνήμης και σαν τραγικό αποτέλεσμα αυτής, εμφανίστηκε, νομοτελειακά θα λέγαμε και προχωρεί εν πλήρη εξελίξει, μια άλλη ιδιότυπη Γενοκτονία, η Γενοκτονία των μνημονίων. Η Γενοκτονία αυτή προωθείται μεθοδικά και σταδιακά από τα ίδια κέντρα των σκοτεινών δυνάμεων  της Νέας Εποχής και πιο συγκεκριμένα από τους ισχυρούς του χρήματος, που έχουν στα χέρια τους το διεθνές κεφάλαιο, έχει δε σαν στόχο ανομολόγητο, την πλήρη διάλυση του έθνους. Μετά τα δύο μνημόνια των προηγουμένων κυβερνήσεων ήρθε και το τρίτο, πιο σκληρό από τα δύο προηγούμενα, το οποίο, αν βέβαια δεν αφυπνιστούμε και δεν αντισταθούμε με τα πνευματικά όπλα που διαθέτει η Εκκλησία μας, θα διαλύσει ολοκληρωτικά όχι μόνο την εθνική μας οικονομία, αλλά θα εκμηδενίσει και την εθνική μας υπόσταση και ύπαρξη. Οι δανειστές μας αδίστακτοι όσο ποτέ άλλοτε ζητούν να πιούν το αίμα μας. Η κατάσταση παραμένει δυστυχώς τραγική, εφιαλτική, απογοητευτική, δίχως φως στον ορίζοντα και χωρίς να διαφαίνεται, τουλάχιστον προς το παρόν, ελπίδα ανακάμψεως. Οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπτονται χωρίς τελειωμό, οι άνεργοι συναγωνίζονται σε αριθμούς τους εργαζομένους, οι γέροντες αγωνιούν, οι νέοι μας φεύγουν στο εξωτερικό, ενώ τα στίφη των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών πλημύρισαν την χώρα μας. Η φτώχεια και η ανέχεια περίσσεψαν, βουλιάξαμε σε χρέη και κόκκινα δάνεια, τα οποία αδυνατούμε να αποκληρώσουμε, γεμίσαμε συσσίτια. Βυθιστήκαμε σε προβλήματα και αδιέξοδα, οι ελπίδες μας στέρεψαν, τα οράματα πέθαναν.
        Οι υποσχέσεις των πολιτικών αποδείχθηκαν φουσκωμένα λόγια, ανόητα ψέματα. Ο «θεός» του καπιταλισμού και του δήθεν σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, στον οποίο ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού επίστευσε και ελάτρευσε, δεν μπόρεσε δυστυχώς να μας σώσει από την πνευματική και οικονομική μας εξαθλίωση. Φθάσαμε στο σημείο μετά από 42 χρόνια δημοκρατικού βίου, (από την μεταπολίτευση και εντεύθεν), ο ελληνικός λαός να απαξιώνει συλλήβδην όλο το πολιτικό σύστημα. Πικραμένος και αγανακτισμένος, δεν υποφέρει πλέον να βλέπει πολλούς πολιτικούς μας να μεταβάλλονται σε πιόνια, σε πειθήνια όργανα ξένων συμφερόντων, σε ανθρωπάκια που σκύβουν δουλοπρεπώς το κεφάλι και υποτάσσονται στις επιταγές του διεθνούς Σιωνιστικού Συστήματος. Το σκάφος της Πατρίδος μας φαίνεται να πλέει μέσα σε πυκνό σκοτάδι, εν μέσω τρικυμισμένης θαλάσσης, χωρίς  ικανούς και έμπειρους κυβερνήτες, πραγματικούς ηγέτες με πίστη στο Θεό, με θυσιαστική αγάπη για την Πατρίδα, με υψηλούς οραματισμούς, με τόλμη και ηρωισμό, με πολιτική ευστροφία και διπλωματικές ικανότητες, με παλμό και ζωή. «Ο πλούς εν νυκτί, πυρσός ουδαμού», σύμφωνα με τον λόγο του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Κάναμε το λάθος, όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί σύγχρονος ιεράρχης, να ελπίσουμε εκεί, που δεν έπρεπε. Κάναμε τον κόπο, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, να ψηφίσουμε αυτούς που δεν αξίζουν. Κάνουμε το έγκλημα να μη μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Και το χειρότερο, ενώ φθάσαμε σε βάθος κακών, εξακολουθούμε να παραμένουμε σε κατάσταση αμετανοησίας και αναισθησίας.
       Όμως, παρά την τραγικότητα της καταστάσεως, δεν πρέπει να απελπιστούμε. Καιρός να ανανήψουμε έστω και τώρα, την ενδεκάτη ώρα, χωρίς αναβολή. Ο λόγος του αποστόλου Παύλου «ώρα ημάς ήδη εξ’ ύπνου εγερθήναι» (Ρωμ.13,11) είναι ιδιαίτερα επίκαιρος στην παρούσα περίσταση. Καιρός να μετανοήσουμε. Τώρα, χωρίς αναβολή. Αργότερα ίσως είναι πλέον αργά. Να ομολογήσουμε με συντριβή την αποστασία μας και να κάνουμε στροφή 180 μοιρών. Καιρός να επιστρέψουμε όπως ο άσωτος υιός της παραβολής στον Κύριο, να επιστρέψουμε στη ζωή της Εκκλησίας, και ως πρόσωπα και ως Έθνος. Με εκτενείς δεήσεις και προσευχές, με αγρυπνίες και λιτανείες. Να παραδεχθούμε τα λάθη μας και να αρχίσουμε την διόρθωση. Να αναλάβουμε ο καθένας τις ευθύνες του. Να επαναξιολογήσουμε και να εγκολπωθούμε τον πνευματικό και εθνικό μας πλούτο, την πνευματική μας κληρονομιά. Να εμπνευσθούμε από την ένδοξη εθνική μας ιστορία, από τα ηρωικά κατορθώματα των προγόνων μας. Να κλείσουμε τα αυτιά μας στην στοχευμένη εθνομηδενιστική ιδεολογία της «Νέας Εποχής», που προβάλλεται και πλασάρεται από τα Μ.Μ.Ε. Και τέλος καλούμαστε, να παρακαλέσουμε εκτενώς τον Κύριο, να αναδείξει άρχοντες ικανούς, ηγέτες πολιτικούς και εκκλησιαστικούς, με πίστη και αγάπη προς την Εκκλησία, με νουν Χριστού, ανθρώπους της αρετής, αληθινούς πατριώτες, με υψηλούς οραματισμούς, πολιτική σύνεση και ηρωική βούληση. Μόνον τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε ανάκαμψη και ανάσταση της Πατρίδος μας. Μόνον έτσι θα ξεπλύνει τον διεθνή διασυρμό και χλευασμό, τον οποίον τώρα υφίσταται. Μόνον έτσι θα μπορέσει και πάλι να μεγαλουργήσει και να γράψει νέες σελίδες δόξης.


Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών


ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΥΣ ΥΠΕΔΕΙΞΕ Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ



ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ  ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΥΣ ΥΠΕΔΕΙΞΕ Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ

«Πήγαινε με τον Σταυρό στο χέρι»

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Ζώντας ο Άγιος Φιλούμενος στους Αγίου Τόπους είχε ένα καθημερινό συναπάντημα με Εβραίους και Μουσουλμάνους.  Οι Αγιοταφίτες  πατέρες είναι καθημερινοί μάρτυρες της εχθρότητας Εβραίων και Μουσουλμάνων (γενικά πάντοτε ομιλούντες).   Ο Άγιος Φιλούμενος, ο Ιερομάρτυς και Ομολογητής υπέδειξε την κατά Θεόν προσέγγιση με τους Εβραίους και τους Μουσουλμάνους.   Υπέδειξε την πραγματική συνύπαρξη που δεν περιθωριοιποιεί την αλήθεια της Πίστης προς χάρη της ανθρωπάρεσκης και ιδεολογικής αγάπης. Υπέδειξε την πραγματική εν αληθεία αγάπη.  Και όπως ήταν φυσικό το εισέπραττε από τους καλοπροαίρετους Εβραίους και Μουσουλμάνους  αυτό που πρόσφερε. 

Πριν πολλά χρόνια συνομίλησα με κάποιον, που ως Αγιοταφίτης ιερομόναχος είχε συλλειτουργήσει με τον Άγιο Φιλούμενο του Φρέατος του Ιακώβ και ζήτησα να μάθω κάτι για τον Άγιο.  Αυτή η συνομιλία είχε γίνει πολύ πριν την αγιοκατάταξή του. να αναφέρω ότι για  τον Άγιο Φιλούμενο γνώριζα μόνο  αυτά, που είχαν γραφεί στον Τύπο το έτος 1979 για το μαρτύριό του.

Ζήτησα  να μάθω περισσότερα για τον Άγιο Φιλούμενο και ο συνομιλητής μου, απάντησε με απλότητα,  «Ήταν πολύ ταπεινός άνθρωπος  … Να όταν  έλεγε στα ειρηνικά το ‘’Ειρήνη πάσι’’ τό έλεγε πολύ απλά, χωρίς το βυζαντινό μουσικό ηχόχρωμα και χαμηλόφωνα».  Το τόνισε ιδιαιτέρως, «Ήταν πολύ ταπεινός».  Και αμέσως ο συνομιλητής μου άλλαξε ύφος  προσθέτοντας «Πήγαινε με τον Σταυρό στο χέρι».  Αβίαστα και αφελώς ζήτησα να μάθω τι εννοεί.  «Να», μου είπε, με πιο έντονο   ύφος, αλλά και με θαυμασμό, «Όταν πήγαινε στην αγορά, δεν φοβόταν.  Ομολογούσε την Πίστη του στους Μουσουλμάνους και στους Εβραίους.  Δεν φοβόταν, πήγαινε με τον Σταυρό στο χέρι».  Ο περιγραφικός  θαυμασμός του συνομιλητή μου ήταν ολοφάνερος, για το ομολογιακό κάλλος του Αγίου Φιλουμένου.  Είναι μεγάλος Σταυρός όντως, η Ομολογία της Πίστης. 

Ήταν ελλειματική η αγάπη του Αγίου Φιλουμένους προς τους αρνητές του Χριστού;  Απεναντίας το κάλλος της κατά Χριστόν αγάπης υπεδείκνυε στον Ομολογητή και Ιερομάρτυρα Άγιο Φιλούμενο, της Ομολογίας το κάλλος.

Ας ενθυμηθούμε τα  λόγια του Οσίου Παϊσίου για την κοσμική αγάπη, από την επιστολή του προς τον Αρχιμανδρίτη Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, αναφορικά με τις ενέργειες του Πατριάρχη Αθηναγόρα «…Το αποτέλεσμα ήταν να αναπαύση μεν όλα τα κοσμικά παιδιά, που αγαπούν τον κόσμον και έχουν την κοσμικήν αυτήν αγάπην, να κατασκανδαλίση όμως όλους εμάς, τα τέκνα της Ορθοδοξίας, μικρά και μεγάλα που έχουν φόβο Θεού…».   Τέτοια κοσμική αγάπη προς τους πλανεμένους συνανθρώπους μας δείχνουν, όσοι μας λυπούν με τα οικουμενιστικά διαθρησκειακά ολισθήματά τους.

Μπορούμε να μιλήσουμε για ειρηνική συνύπαρξη λαών, όχι όμως για συνύπαρξη θρησκειών.  Είναι άτοπο λοιπόν να ομιλεί κανείς για συνύπαρξη θρησκειών.  Είναι απαράδεκτη αυτή η θέση.  Παντελώς λανθασμένη η αναφορά σε συνύπαρξη θρησκειών.  Είναι ένας αλλότροπος συγκρητισμός. 

Παραθέτομε ως κατακλείδα τον λόγο του Αποστόλου των Εθνών Παύλου, σ’ όσους εκπίπτουν των λόγων της αληθείας με την «τολμηρή» και μη «εν αληθεία» αγάπη των προς τους αλλοθρήσκους : «Μη γίνεσθε ετεροζυγούντες απίστοις· τις γαρ μετοχή δικαιοσύνη και ανομία, ή τις κοινωνία φωτί προς σκότος; τις δε συμφώνησις Χριστού προς Βελίαρ, ή τις μερίς πιστών μετά απίστου; τις δε συγκατάθεσις ναώ Θεού μετά ειδώλων;  ημείς γαρ ναός Θεού εσμέν ζώντος». (Β΄Κορ. στ’ 14-16)

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: ΟΤΑΝ ΠΡΩΤΟΑΝΑΦΕΡΑΜΕ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΑΦΡΕΡΟΜΕ ΤΗΝ ΠΗΓΗ, ΟΙ ‘’ΗΜΕΤΕΡΟΙ’’ ΠΗΡΑΝ ΑΡΙΣΤΑ ΣΤΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ

ΟΤΑΝ ΠΡΩΤΟΑΝΑΦΕΡΑΜΕ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΑΦΡΕΡΟΜΕ ΤΗΝ ΠΗΓΗ, ΟΙ ‘’ΗΜΕΤΕΡΟΙ’’ ΠΗΡΑΝ ΑΡΙΣΤΑ ΣΤΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ

(Υπήρχε έστω μια πιθανότητα να αποσύρουν την ομιλία εκείνη με την ‘’ανωνυμία’’ της αιρετικής διδασκαλίας)

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Όταν επιλέξαμε να αναφέρομε για δεκαπέντε περίπου μέρες την ιωσήφειο αίρεση περί της Θείας Χάριτος, χωρίς να αναφέρομε τον κακοδόξως διδάξαντα (υπήρχε έστω μια πιθανότητα να αποσύρουν την ομιλία εκείνη με την ‘’ανωνυμία’’ της αιρετικής διδασκαλίας), οι ‘’ημέτεροι’’ μη γνωρίζοντας, διεμαρτύροντο για τους προβάλλοντες την αίρεση τούτη. 

Δεν αρκέσθηκαν όμως σε απλή συμφωνία με τα λεγόμενά μας, αλλά έκαναν και μακρές αναλύσεις, χρησιμοποιώντας μάλιστα πολύ αυστηρή ομολογιακή φρασεολογία.  Θα έλεγε κανείς ότι πήραν άριστα στη δογματική.  Δεν γνώριζαν όμως οι ‘’ημέτεροι’’ ότι ο κακοδόξως διδάξας ήταν ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός.

Μετά από μέρες (χωρίς να γίνει καμιά απόσυρση της αιρετικής ομιλίας), αναφέραμε τόσο τον κακοδόξως διδάξαντα π. Ιωσήφ Βατοπαιδινό, όσο και την ιστοσελίδα που επιγράφεται (ΙΕΡΑ Μ. ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ, Vatopedi.gr) η οποία πρόβαλλε και προβάλλει την μεγάλη αυτή κακοδοξία..

Τότε κατά συντριπτική πλειοψηφία οι ‘’ημέτεροι’’ σώπασαν άχρι του νυν.  Τι κερδίσαμε που γράψαμε;  Επί του παρόντος αυξάνει το πλήθος των υποψυθιρισμών.  Αν προσμετρήσει κανείς και το μέγεθος της συνένοχης σιωπής που ‘’ισοκρατεί’’ ιδιοτελώς την αίγλη τούτη, αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα είναι απογοητευτικά.  Μη λησμονούμε όμως ότι «ζει Κύριος και αυτός εστίν η ελπίς ημών».

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: ΓΝΗΣΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ ΚΑΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ






ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 16η Νοεμβρίου 2015

ΓΝΗΣΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ ΚΑΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ

       Με φρίκη και αποτροπιασμό παρακολουθούμετον ισλαμικό φανατισμό και φονταμενταλισμό των τζιχαντιστών στη Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στη μαρτυρική Συρία.Δυστυχώς η εγκληματική δράση τους επεκτάθηκε και εκτός των εμπολέμων περιοχών. Άναυδη έμεινε η ανθρωπότητα από την πρόσφατη τρομοκρατική ενέργεια των Τζιχαντιστών στο Παρίσι, όπου βρήκαν τον θάνατο εκατοντάδες αθώοι άνθρωποι και εκατοντάδες άλλοι τραυματίσθηκαν. Αμείωτη παραμένει η εγκληματική τους δράση εναντίον των αμάχων και κυρίως των Χριστιανών στις εμπόλεμες ζώνες. Το τραγικό είναι επίσης ότι, εκτός από τα ανθρώπινα θύματα, καταστρέφουν πολιτιστικά μνημεία και έργα τέχνης, που διέσωσε ο πολιτισμένος κόσμος, όπως είναι ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Παλμύρας, τον οποίο σεβάστηκαν οι αιώνες και τον οποίον ανατίναξαν, ως δήθεν «βδέλυγμα του Αλλάχ», «αφού επρόκειτο για ειδωλολατρικούς ναούς»! Πιστεύουμε ότι αν δεν τους σταματήσει η διεθνής κοινότητα και κυρίως οι Ρώσοι στρατιώτες, που πολεμούν στη Συρία, η κατάσταση θα επιδεινωθεί. Εκτός από τις σφαγές εκατομμυρίων αθώων, «απίστων», όπως τους αποκαλούν οι τζιχαντιστές, θα καταστρέψουν και άλλα έργα πολιτισμού.
     Ο γνωστός καθηγητής κ. Δ. Κιτσίκης, σε άρθρο του στην εφημερίδα των Αθηνών «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ» (1-9-2015), έγραψε ένα ενδιαφέρον άρθρο του με τίτλο: «Η ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΤΖΙΧΑΝΔΙΣΤΩΝ», στο οποίο αναλύει το εύρος του  θρησκευτικού φανατισμού των τζιχαντιστών και τις τρομακτικές του συνέπειες. Μεταξύ των άλλων τονίζει ότι «σήμερα, όταν οι τζιχανδιστές καταλάβουν την Αθήνα για να λιασθούν στην Ομόνοια, θα κατεδαφίσουν ολοσχερώς τα μνημεία της Ακροπόλεως, δηλαδή το υπέρτατο σύμβολο του πλανητικού πολιτισμού». Ο αρθρογράφος καθηγητής, κρούει τον «κώδωνα του κινδύνου» για ένα υπαρκτό φόβο, για τον οποίο θα έπρεπε πρωτίστως οι ευρωπαίοι ηγέτες και εν προκειμένω οι δικοί μας, να ανησυχήσουν και να δράσουν κατά των «ιερών εγκληματιών» του Ισλάμ.
      Έχουμε τονίσει πολλές φορές τον κίνδυνο ισλαμοποιήσεως της Ευρώπης και γενικά του δυτικού κόσμου, με την εγκληματική ανοχή,δυστυχώς και συχνά με τη βοήθεια των ιδίων των δυτικών κυβερνήσεων! Όπως ορθότατα έχει επισημάνει σύγχρονος ερευνητής, η Δύση, (Ευρώπη και Η.Π.Α.), δεν κατενόησε, ή δεν θέλησε να κατανοήσει την επικινδυνότητα του μουσουλμανικού φασισμού. Απονευρωμένη πνευματικά από τα τεχνολογικά της επιτεύγματα και επιθυμώντας να πληρώσει το υπαρξιακό κενό, το οποίο δημιούργησε μέσα της η προϊούσα εκκοσμίκευση και οι ποικίλες αθεϊστικές θεωρίες, (Μαρξισμός, Άθεος Ευρωπαϊκός Ουμανισμός, Υπαρξισμός κλπ.), στρέφεται με κλειστά μάτια, προς τον υλιστικό μυστικισμό του Ισλάμ και επιζητεί να βρει εκεί  λύτρωση και πληρότητα ζωής. Το ιμπεριαλιστικό Ισλάμ, όπως εκφράζεται σήμερα από την «Παγκόσμια Οργάνωση Ευρωπαίων Μωαμεθανών», θέλει να κυριαρχήσει σ’ όλο τον ευρωπαϊκό χώρο και όχι μόνον. Επιδιώκει στο να επικρατήσουν οι ισλαμικές ιδέες και αντιλήψεις και να αντικαταστήσει τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ενός πολιτισμού, που έχει τις ρίζες του στη Χριστιανική πίστη. Η απειλή μια ολοκληρωτικής ισλαμοποιήσεως της Ευρώπης δεν είναι καν επί θύραις. Είναι ήδη στα σπλάγχνα της Ευρώπης και την κατατρώγει.
      Ωστόσο ο αρθρογράφος καθηγητής έγραψε και άλλα τινά, τουλάχιστον, ιστορικά διαστρεβλωμένα. Ότι δηλαδή ο σύγχρονος ισλαμικός φανατισμός αγγίζει και την Εκκλησία μας, παραθέτοντας κάποιες ελάχιστες ιστορικές μαρτυρίες. Αρχίζει με την διαφορά «μεταξύ Έλληνος και Γραικύλου. Ο Έλλην είναι αριστοκράτης του πνεύματος και της καρδιάς. Ουδέποτε βωμολοχεί, ουδέποτε ποδοσφαιρεί, ουδέποτε μισεί. Ο Γραικύλος είναι η πλέμπα του πνεύματος και της καρδιάς: Βωμολοχεί, ποδοσφαιρεί, μισεί». Δεν γνωρίζουμε ποιους αναγνωρίζει ως  «Έλληνες» και ποιους ως «Γραικύλους». Από το όλο «πνεύμα» του άρθρου διαφαίνεται πως «Έλληνες» ήταν οι αρχαίοι, της προχριστιανικής εποχής και «Γραικύλοι» οι Χριστιανοί βυζαντινοί και σύγχρονοι! Αν αυτό εννοεί, τότε ίσως αποσιωπά εσκεμμένα την φρίκη του προχριστιανικού κόσμου.
       Αποσιωπά την γενομένη, από τα λεγόμενα ελληνικά φύλα, (Αχαιοί, Δωριείς, Ίωνες κ.α.) γενοκτονία κατά των λεγομένων προελληνικών φύλων, (Πελασγών, Κάρρων, Λελέγων κ.α.), περί το 2000 έως το 1000 π. Χ. και την επιβολή της θρησκείας του δωδεκαθέου με τη βία, ώστε να εξαφανιστεί ολοσχερώς ο πολιτισμός και η θρησκεία των κατακτημένων, τους οποίους ειρήσθω, μετέβαλαν σε δούλους, όπως λ. χ. ήταν οι είλωτες της Σπάρτης (Άρλοντ Τόυμπυ)! Αποσιωπά τους τέσσερις φονικότατους «Ιερούς Πολέμους» στην αρχαία Ελλάδα (595-332 π.Χ.), τους οποίους υποδαύλιζε το σκοταδιστικό ιερατείο των Δελφών, προκειμένου να διασφαλίσει τις απίστευτες κολοσσιαίες προσόδους του. Αποσιωπά την ανείπωτη κακουργία του ιδίου του Σόλωνα (640-560 π.Χ.), να δηλητηριάσει υδραγωγεία των αντιπάλων Φωκικών πόλεων Κρίσις και Κίρρα, με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό θάνατο χιλιάδες γυναικόπαιδα και αθώοι πολίτες (Ηρόδοτος)! Αποσιωπά τις απίστευτες σε αγριότητα κακουργίες των Σπαρτιατών κατά των Μεσσηνίων, κατά τους φοβερούς λεγομένους μεσσηνιακούς πολέμους (743-668 π.Χ.). Αποσιωπά τους φοβερούς διωγμούς των οπαδών της θρησκείας του «θεού» Διονύσου κατά της παραδοσιακής θρησκείας, από τον 8ο έως και τον 5ο π. Χ. αιώνα, που είναι αποτυπωμένες στην περίφημη και ανατρεπτική τραγωδία του Ευριπίδη, «Βάκχες» (Μ. Nilsson). Αποσιωπά τις επίσης απίστευτες κακουργίες, δηώσεις και καταστροφές κατά τον τριακονταετή πελοποννησιακό πόλεμο, τον οποίο υποδαύλιζε με τους εκατέρωθεν χαλκευμένους χρησμούς του το σκοτεινό και ανθελληνικό μαντείο των Δελφών, (Θουκυδίδης). Αποσιωπά τους επικούς πολέμους των Αιτωλών κατά των Μακεδόνων με αποτέλεσμα την ολοσχερή καταστροφή όλων των ναών και καλλιτεχνημάτων στη Μακεδονία (Πέλλα, Αιγές κλπ), στην Ήπειρο, (Δωδώνη) και στην Αιτωλία (Θέρμο). Αποσιωπά τις διώξεις και θανατώσεις πολλών σοφών και επιστημόνων στην Αθήνα από τους φαύλους πολιτικούς, (με την παρότρυνση των αδίστακτων ειδωλολατρών ιερέων, με επικεφαλής τον διαβόητο ιερέα και μάντη Διοπείθη), επειδή οι εν λόγω σοφοί, (Σωκράτης, κ.α.), απέρριπταν την δεισιδαιμονία της αρχαιοελληνικής θρησκείας. Αποσιωπά την ολοκληρωτική καταστροφή της Ελλάδος από τους, (ομοπίστους των), παγανιστές Ρωμαίους κατακτητές. Αποσιωπά τους απίστευτους διωγμούς, που εξαπέλυσαν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες εναντίον των Χριστιανών κατά τους τρείς πρώτους αιώνες της ιστορίας του Χριστιανισμού, με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό μαρτυρικό θάνατο περισσότεροι από έντεκα εκατομμύρια μάρτυρες της Εκκλησίας μας. Αποσιωπά τέλος τον φανατισμό και την απίστευτη εκδικητικότητα του νοσταλγού της αρχαιοελληνικής θρησκείας αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη (361-363 μ.Χ.), ο οποίος, εκτός από τα φρικτά βασανιστήρια και περιορισμούς κατά των Χριστιανών, είχε καταδικάσει σε ασιτία όσες πόλεις δεν δέχονταν την παράλογη θρησκευτική του πολιτική! Δεν μας αναφέρει τίποτε για την διαταγή του να καούν όλα τα βιβλία των αρχαίων Ελλήνων σοφών, που δεν συμφωνούσαν με τις απόψεις του, με αποτέλεσμα να καταστραφούν πολλά έργα των περισσότερων αρχαίων συγγραφέων, κυρίων των προσωκρατικών!
    Ποιούς λοιπόν θεωρεί «Έλληνες» και ποιούς «Γραικύλους»; Αν εννοεί το απειροελάχιστο ποσοστό των σοφών της αρχαίας Ελλάδος, ως «Έλληνες», οι οποίοι είχαν αρνηθεί την ειδωλολατρία και την πνευματική δουλεία των σκοτεινών ειδωλολατρικών ιερατείων, τότε συμφωνούμε μαζί του. Ο πραγματικός θαυμασμός προς την αρχαία Ελλάδα έγκειται στην αέναη αναζήτηση της αλήθειας, των ολίγων πραγματικών Ελλήνων και όχι στην συντριπτική πλειοψηφία των αμαθών, δεισιδαιμόνων λαϊκών μαζών και των ειδωλολατρικών ιερατείων. Οι πραγματικοί δημιουργοί του αρχαιοελληνικού πολιτισμού υπήρξαν οι ολίγοι σοφοί και όχι οι μάζες και τα ιερατεία, οι οποίες και βωμολοχούσαν και «ποδοσφαιρούσαν» και μισούσαν, κατά τους χαρακτηρισμούς του αρθρογράφου!  
    Στη συνέχεια ο αρθρογράφος προσπαθεί να ενοχοποιήσει το χριστιανικό Βυζάντιο για φανατισμό και φονταμενταλισμό. Συντάσσεται με τους σύγχρονους Νεοπαγανιστές, κάνοντας λόγο για την καταστροφή των «ιερών» της αρχαίας θρησκείας από τους «φανατικούς Χριστιανούς», με διαταγές των βυζαντινών αυτοκρατόρων. Δεν μας εξηγεί ωστόσο, πως γίνεται να υπάρχουν αρχαία μνημεία, τα οποία κατεδαφίζουν σήμερα οι τζιχαντιστές, αφού πρόλαβαν και τα «γκρέμισαν» οι Χριστιανοί! Πως στεκόταν όρθια η Παλμύρα για δύο χιλιάδες χρόνια και την κατέστρεψαν οι φανατικοί του Ισλάμ! Πως στέκει ο Παρθενώνας ακόμη όρθιος και κινδυνεύει από τους τζιχαντιστές!
      Θεωρούμε βασικό ιστορικό λάθος να κρίνονται γεγονότα και συγκεκριμένες ενέργειες των αυτοκρατόρων της εποχής εκείνης με τα δεδομένα της σημερινής πραγματικότητας. Οφείλουμε να τις «δούμε» και να τις κρίνουμε μέσα στο πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό πλαίσιο της εν λόγω περιόδου. Δεν πρέπει να αγνοούμε ότι κατά την περίοδο αυτή ο Χριστιανισμός είχε κυριαρχήσει σχεδόν εξ’ ολοκλήρου σε όλα τα λαϊκά στρώματα. Ελαχιστότατοι ήταν εκείνοι, που εξακολουθούσαν να λατρεύουν τους αρχαίους «θεούς». Επομένως οι ειδωλολατρικοί ναοί ήταν επόμενο να ερημώσουν. Και ελλείψει μερίμνης για την συντήρηση και λειτουργία τους, κάποια μέρα να καταρρεύσουν. Πέραν αυτών η κατάργηση των ειδωλολατρικών «ιερών» ήταν ένα επιτακτικό αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού ολοκλήρου της αυτοκρατορίας, κάτι που δεν ήταν δυνατόν να αγνοήσουν, ούτε οι βυζαντινοί αυτοκράτορες, ούτε η τότε διοικούσα Εκκλησία, ως εστίες δεισιδαιμονίας, αγυρτείας, ανηθικότητας (ιερή πορνεία) και οικονομικής εκμετάλλευσης. Η αποστροφή του λαού προς την πλάνη και το σκότος της ειδωλολατρίας, όπως και προς τα «ιερά» της, δεν ήταν καρπός μίσους και φανατισμού, αλλά καρπός αγάπης προς την αλήθεια και το φως του Ευαγγελίου. Επίσης ο λαός δεν έβλεπε τα «ιερά» αυτά με τα σημερινά κριτήρια, δηλαδή ως πολιτιστικά μνημεία αισθητικής αξίας, που έπρεπε να διατηρηθούν, αλλά με πνευματικά κριτήρια, ως τόπους δηλαδή λατρείας ψευδών και ανυπάρκτων θεών.
       Αναφέρεται τέλος στις «διώξεις» του Γεωργίου Γεμιστού, (Πλήθωνα), τον 15ο αιώνα, εξαιτίας του περίεργου συγκρητιστικού παγανιστικού του συστήματος. Πρόκειται για μια σκοτεινή προσωπικότητα, η οποία δεν έχει εισέτι διερευνηθεί επαρκώς ιστορικά. Ο Πλήθωνας υπήρξε βαθύς γνώστης του Πλατωνισμού και ένθερμος υπερασπιστής της φυσικής και πολιτισμικής συνέχειας του Ελληνισμού: «Εσμέν Έλληνες το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί». Συνέγραψε πολλά έργα, αναφερόμενα στην αρχαιοελληνική φιλοσοφία και πολλούς ύμνους προς τους αρχαιοελληνικούς «θεούς».Το φιλοσοφικό του σύστημα είναι συμπίλημα πλατωνικών, στωικών, ζωροαστρικών και άλλων ιδικών του απόψεων. Η απορριπτική στάση του Γεωργίου Σχολαρίου, (μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχου Γενναδίου), ο οποίος εξέφρασε το γνήσιο Ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνημα, απέναντι στο θρησκευτικό – παγανιστικό σύστημα του Πλήθωνα, έχει δικαιολογηθεί πλήρως ιστορικά και επιστημονικά.
     Κλείνοντας το σχόλιό μας στο άρθρο του κ. Δ. Κιτσίκη, θα θέλαμε για πολλοστή φορά να τονίσουμε το αυταπόδεικτο γεγονός, ότι η Αγία μας Εκκλησία δεν είναι μέρος του κόσμου, για να βαρύνεται με την κακοδαιμονία του. Είναι η «καινή κτίσις» (Β΄Κορ.5,17) και η «μικρά ζύμη» (Α΄Κορ.5,6) μέσα στον κόσμο, η Οποία έχει ως σκοπό και έργο Της να τον μεταμορφώσει. Να τον ελευθερώσει από τα «έργα του σκότους» (Ρωμ.13,12) και τη δουλεία του διαβόλου και της αμαρτίας. Να ανυψώσει όλα τα ανθρώπινα πρόσωπα, που είναι εικόνες του αληθινού Τριαδικού Θεού (Γεν.1,26), προς τον ύψιστο προορισμό των, την κατά Χάριν θέωσή των. Κατά συνέπεια, ο φανατισμός, οι γενοκτονίες, η βία, το μίσος, ο ρατσισμός, η καταπάτηση ατομικών δικαιωμάτων και προσωπικών ελευθεριών, είναι έννοιες απόλυτα ασύμβατες με την φύση και την αποστολή της Εκκλησίας μας, αλλά και με την διδασκαλία της. Τέλος, η αλήθεια, η σοβαρότητα, η αντικειμενικότητα και ο σεβασμός στην ιστορία, θα πρέπει να είναι τα βασικά γνωρίσματα του αληθινού επιστήμονα.


Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των  Παραθρησκειών

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: ΤΑ ΣΤΥΓΕΡΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΡΓΟ ΑΚΡΑΙΩΝ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ




ΤΑ ΣΤΥΓΕΡΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΡΓΟ ΑΚΡΑΙΩΝ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ

(Η βία είναι κυρίαρχη πραγματικότητα στο ανίερο και βλάσφημο κοράνι)

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Η ανθρωπότητα με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί το δράμα στη Γαλλία από τα απάνθρωπα εγκλήματα των τζιχαντιστών.  Με βάση τη Γαλλική LeMonde  οι νεκροί από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις 13 Νοεμβρίου το βράδυ στο Παρίσι και στο State de France είναι τουλάχιστον 129 και οι τραυματίες ανήλθαν στους 352. 

Στη Γαλλική εφημερίδα Le Figaro αφήνονται υπόνοιες για επίιθεση στο θανατηφόρο εκτροχιασμό του τραίνου βόρεια του Στρασβούργου.  Μάλιστα στοBataclan  σύμφωνα με τη Le Figaro ακούστηκαν εντολές που προέτρεπαν να σκοτώσουν όσους περισσότερους ανθρώπους.  («Σκοτώστε τους εχθρούς σας παντού όπου τους βρίσκετε...κολυμπείστε μέσα στο αίμα τους» - κορανική προτροπή).

Οι ισλαμικές φρικαλεότητες των τζιχαντιστών  από αντλούν το τόσο μένος;  Ποιος αμφιβάλλει ότι η βία των τζιχαντιστών  έλκει την καταγωγή της από τις βίαιες υποδείξεις του ανίερου κορανίου. Το κοράνι είναι γεμάτο  από βιαιότητες.  Μεγάλη η ‘’βοήθεια’’ του ανίερου κορανίου σ’ αυτή την ακράτητη βία των πραγματικών ισλαμιστών.

Άρθρο στη Γαλλική Le Monde  αναφέρει ότι «Ειδικοί σε θέματα τρομοκρατίας αναμένουν μια νέα επίθεση στη Γαλλία».  Η Γαλλία ζει στιγμές τρόμου. Η κορανική αναφορά «θα σκορπίσουμε τον τρόμο...» στην απόλυτη πραγμάτωσή της. 

Φυσικά καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες από το πλήθος των απάνθρωπων εγληματικών ενεργειών των τζιχαντιστών σε βάρος Χριστιανών και όχι μόνο.  Ας μην απατώνται και ας μην απατούν όσοι θεωρούν ότι τούτο είναι έργο ακραίων ισλαμιστών.  Είναι έργο πραγματικών ισλαμιστών. 

Αμφιβάλλουν οι Αρχιερείς μας που προβαίνουν σε απαράδεκτες εκφράσεις ‘’ευφημίας’’ για το ανίερο κοράνι, ότι τούτο γέμει βιαιοτήτων;  Τα θλιβερά τούτα γεγονότα στο πολυπολιτισμικό μάλιστα Παρίσι με τα πάμπολλα τζαμιά,  ας γίνουν αφορμή να τερματίσουν την απαράδεκτη ‘’ευφημιολογία’’ τους για την πηγή τουτη της απάνθρωπης βίας.

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΕΜΙΟΥ: Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ

          ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2015


Ψαλμός 13

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ

1. Παρακαλῶ, χριστιανοί μου, νά προσέξετε τό κήρυγμα πού θά κάνω σήμερα ἑρμηνεύοντας τόν 13ο Ψαλμό. Ὁ Ψαλμωδός μιλάει γιά ἕναν ἄθεο ἄνθρωπο, πού στήν καρδιά του πρῶτα, μυστικά, ἀλλά καί φανερά ἔπειτα, διακήρυξε ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός. «Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός» (στίχ. 1)!... Τό σύνθημα τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ φαίνεται ὅτι ἐπηρέασε τήν κοινωνία, γιατί στήν συνέχεια ὁ ποιητής μας παρουσιάζει μία κοινωνία στά «κακά της χάλια»!... Ἔτσι εἶναι, ἀδελφοί μου! Γιά ἕναν πού δέν ὑπάρχει Θεός ὅλα ἐπιτρέπονται! Καί οἱ ἀνηθικότητες καί οἱ φόνοι καί οἱ ἀπάτες, ὅλα-ὅλα ἐπιτρέπονται στήν ἄθεη κοινωνία. Γι᾽ αὐτό καί παρακάτω λέγει ὁ Ψαλμωδός μας περί τῶν πολιτῶν τῆς ἀθέου κοινωνίας: «Διεφθάρησαν καί ἐβδελύχθησαν ἐν ἐπιτηδεύμασιν· οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός» (στίχ. 1) Καί στήν συνέχεια λέγει ὁ Ψαλμωδός μας πιό κτυπητές ἐκφράσεις χαρακτηρίζοντας τούς ἀνθρώπους μιᾶς ἄθεης κοινωνίας. Λέγει δηλαδή γι᾽ αὐτούς ὅτι «ὅλοι τους παρεξέκλιναν», ὅλοι τους «ἐξαχρειώθηκαν» («ἅμα ἠχρειώθησαν»)· ὁ λάρυγγάς τους, γιά τά λόγια πού ἐκστομίζουν, εἶναι σάν «ἀνοικτός τάφος», πού βρωμάει («τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν»), τά χείλη τους στάζουν «δηλητήριο φαρμακερῶν ἀσπίδων» καί τά πόδια τους τρέχουν «ἐκχέαι αἷμα», νά διαπράξουν, δηλαδή, φόνους (στίχ. 3). «Χαρεῖτε», λοιπόν, τήν κοινωνία τῶν ἀθέων, πού ὁ ἄρχοντάς τους διεκήρυξε καί φρόντισε νά ἐφαρμόσει τό σύνθημα «οὐκ ἔστι Θεός»!... Ἀπό τά παραπάνω, χριστιανοί μου, φαίνεται ὅτι ἡ ἀθεΐα φέρει πολλή ἀμαρτία. Τό «οὐκ ἔστι Θεός» (στίχ. 1) φέρει τό «πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός» καί τά ὑπόλοιπα θλιβερά καί ἀποτροπιαστικά, πού εἴπαμε παραπάνω (στίχ. 3).
2. Τήν διαπίστωση τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς τῶν ἀθέων κάνει ὁ Ἴδιος ὁ Θεός. Ὅπως παλαιά, στόν καιρό τοῦ κατακλυσμοῦ καί στίς ἡμέρες τῆς πυργοποιΐας καί τῶν Σοδόμων καί Γομόρρων (βλ. Γεν. 6,5-12. 11,5. 18,21), ὁ Ἴδιος ὁ Θεός διεπίστωσε τήν κακία καί τήν διαφθορά τῶν ἀνθρώπων καί ἐπέφερε τήν καταστροφή τους, ἔτσι καί τώρα, ὁ Ἴδιος ὁ Θεός «ἔσκυψε ἀπό τόν οὐρανό», λέγει παραστατικά ὁ Ψαλμός μας, γιά νά δεῖ σ᾽ αὐτή τήν κοινωνία «εἴ ἐστι συνιῶν ἤ ἐκζητῶν τόν Θεόν» (στίχ. 2). Ἀλλά ὁ Θεός, ἐκτός ἀπό τά ἁμαρτήματα τῶν ἀνθρώπων τῆς ἀθέου κοινωνίας, γιά τά ὁποῖα μιλήσαμε παραπάνω, διαπιστώνει κάι ἄλλο σοβαρό ἁμάρτημά τους: Οἱ ἄνθρωποι εἶναι «δημοβόροι», ὅπως λέγει κάπου ὁ Ὅμηρος. Κατατρώγουν τόν λαό μέ τόση ἀναισθησία μέ ὅση τρῶνε τό ψωμί τους!: «Οἱ ἐσθίοντες τόν λαόν μου – λέγει ὁ Θεός – ἐν βρώσει ἄρτου» (στίχ. 4). Εἶναι τό ἴδιο μέ αὐτό πού λέγει ὁ Θεός ἀλλοῦ πρός τούς ἄρχοντες: «Φέρεστε στό λαό μου σάν νά ἦταν ζῶα, πού πᾶνε γιά σφαγή. Τούς γδέρνετε καί παίρνετε τό δέρμα τους καί ξεκολλᾶτε τίς σάρκες τους ἀπό τά κόκκαλά τους. Τρέφεστε μέ τίς σάρκες τοῦ λαοῦ μου, τούς κάνετε κομμάτια σάν νά ἦταν κρέας γιά τήν χύτρα. Μέ αὐτόν τόν τρόπο κακομεταχειρίζεστε τόν λαό μου» (Μιχ. 3,2-3)!...
Ἡ κοινωνία λοιπόν τῶν ἀνθρώπων, πού διαμορφώθηκε μέ τό σύνθημα «οὐκ ἔστι Θεός» παρουσιάζει μεγάλη ἀθλιότητα ὅλων τῶν ἀνθρώπων· ἀλλά οἱ ἄρχοντές τους, μαζί μέ τά ἄλλα, εἶναι καί καταπιεστές τῶν πτωχῶν καί τῶν ἀδυνάτων. Καταπατοῦν κάθε ἐπιθυμία τους. «Βουλήν πτωχοῦ κατῃσχύνατε», λέγει ὁ Θεός σ᾽ αὐτούς. Ὁ πτωχός ὅμως καί ὁ ἀνίσχυρος, τόν ὁποῖον ἀδικοῦν αὐτοί οἱ ἄθεοι ἐξουσιαστές ἔχει ἐλπίδα τόν Θεό. «Κύριος ἐλπίς αὐτοῦ ἐστι», λέγει ὁ Ψαλμός μας γιά τόν πτωχό (στίχ. 6). Ὁ Κύριος εἶναι «ἐν γενεᾷ δικαίων» (στίχ. 5) τήν ὁποίαν ὅμως καταφρονοῦν οἱ ἄθεοι.
3. Ἄθλια εἶναι, χριστιανοί μου, ἡ ζωή καί ἡ κοινωνία τῶν ἀνθρώπων χωρίς τόν Θεό. Δέν μπορεῖ νά ζήσει ὁ ἄνθρωπος χωρίς τόν Θεό, γιατί εἶναι πλασμένος γι᾽ Αὐτόν. Ὅπως τό ψάρι ἔγινε γιά τό νερό, ἔτσι καί ὁ ἄνθρωπος ἔγινε γιά τόν Θεό. Καί ἐπειδή οἱ ἄθεοι ἀπέβαλαν τόν Θεό ἀπό τήν ψυχή τους καί τήν ζωή τους, κατ᾽ ἀνάγκην θά ἔχουν γιά θεό καί θεούς ἄλλα δικά τους κατασκευάσματα, δεισιδαιμονίες καί ἀνύπαρκτα φαντάσματα. Αὐτά ὅμως δέν θά τούς δίνουν χαρά καί ἀνάπαυση στήν ζωή, ἀλλά θά τούς φέρουν φόβο καί ταραχή. Γι᾽ αὐτό καί λέγει παρακάτω ὁ ψαλμός μας περί ἀθέων ὅτι «ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβον, οὗ οὐκ ἦν φόβος» (στίχ. 5)!
Τέλος πάντων! Ὅλη ἡ ταλαιπωρία καί ἡ ἀθλιότητα τῶν ἀθέων ἑρμηνεύεται, ὅπως λέγει ὁ Ψαλμωδός μας, ἀπό τό ὅτι αὐτοί ἀποκόπηκαν ἀπό τόν Θεό καί δέν προσεύχονται σ᾽ Αὐτόν: «Τόν Κύριον οὐκ ἐπεκαλέσαντο» (στίχ 4β)· δέν ἔχουν τό γλυκό καί προστατευτικό αἴσθημα τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ: «Οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν» (στίχ. 3β).
4. Ὁ Ψαλμωδός μας στρέφει τέλος τά βλέμματά του στόν εὐλογημένο λαό τοῦ Θεοῦ, στά τέκνα τῆς Σιών, σ᾽ αὐτούς πού πάσχουν ἀπό τήν κακία καί τήν καταδυνάστευση τῶν κακῶν ἐξουσιαστῶν. Γι᾽ αὐτό καί τελειώνει τόν ψαλμό του μέ προσευχή ὑπέρ αὐτῶν· ὑπέρ ἀπαλλαγῆς τους ἀπό τά δεινά καί ἀπελευθέρωσής τους ἀπό τήν αἰχμαλωσία καί ἐπιστροφῆς τους στήν γλυκειά πατρίδα τους.

Με πολλές ευχές,

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας