Translate

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ ΔΙΑΣΠΑΡΤΕΣ ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΝ


Ὁ μακαριστός Μοναχός Ἰωσήφ, μόλις κοιμήθηκε, δέν γελούσε, καθῶς ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ποικίλων φωτογραφιῶν τῆς προετοιμασίας του, διά τήν Ἐξόδιον ἀκολουθίαν του, κατά τήν ἐξόδιον ἀκολουθίαν λένε διάφοροι, ὅτι ἄρχισε τό "γέλιον ἐκ τῆς αἱωνιότητος" καθῶς καί πάλιν τό μαρτυροῦν ὄντως μερικές φωτογραφίες, ἀλλά μᾶλλον προτοῦ  τόν θάψουν καθῶς μαρτυρᾶ ἡ ἐν λόγῳ φωτογραφία, τοῦ κόπηκεν τό γέλιον; Ἡ ἐν λόγῳ φωτογραφική φάσις σέ ποῖαν στιγμή εἶναι; Πρό τῆς ταφῆς ἤ πρό τῆς ἐξόδιου ἀκολουθίας; Διότι, σέ ὅποιαν ἐκ τῶν δύο χρονικῶν σημείων ἐπισυνέβει, εἶναι φανερόν, ὅτι δέν γελᾶ! Γιατί νά πιστέψομεν τότε, τό μεσοδιάστημα μέ τό χαμόγελον, καί ὅχι τά πρό ἤ καί τά μετά κατά τῆς ταφῆς; Ὁσοι ὅμως, δέν εἴχαμεν ἰδιαίτερες σχέσεις μέ τόν ἐν λόγῳ Μοναχόν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νά πιστέψωμεν μερικές "χαμογελαστές" φωτογραφίες του; Ἤ μήπως εἶμεθα ὑποχρεωμένοι νά πιστέψομεν τούς μαθητές καί ὀπαδούς του καθῶς καί ἄλλους τυχόν αὐτόπτες μάρτυρες πού παρατήρησαν τό "χαμόγελο τῆς αἰωνιότητας";
Δέν ἀπορίπτομεν τό  γεγονός, ὅτι δύναται ὁ Θεός νά φανερώσει τινά σημεῖα ἐπί τῶν ἁγίων του, ἀλλά οὔτε δεχόμεθα ἀδιάκριτα, ὅτι μᾶς σερβίρουν τινές στρατευμένοι κονδυλοφόροι... ἐπιτρέψτε μας νά ἔχομεν σωρηδόν ἐνστάσεις καί ἀμφιβολίες καθῶς καί ἐπιφυλάξεις, περί τοῦ Μοναχοῦ Ἰωσήφ, μέχρι τινᾶς Συνοδικῆς διαγνώμης.
Ἄν εἶναι ἅγιος ὁ ἐν λόγῳ Μοναχός, πιστεύομεν πραγματικά, ὅτι ὁ Θεός γνωρίζει ἄπειρους τρόπους νά μᾶς τό φανερώσει καί νά τόν δοξάσει...(π.π.ν.)

ΣΕ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ  π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΘΕΣΗ ΠΕΡΙ ΠΛΗΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ

(Για περισσότερη εμπέδωση προβάλλονται οι διάφορες ομιλίες του, στις οποίες αναφέρεται η ανσέλμεια θέση περί πληρώσεως της ενοχής; )

Του  Βασίλειου Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Στην ιστοσελίδα που επιγράφεται (IΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ)Vatopedi.gr, πολύ πρόσφατα αναρτήθηκε βίντεο που τιτλοφορείται «Η τήρηση των εντολών»,  με ομιλία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που έγινε στο Συνοδικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, στο οποίο  μεταξύ άλλων αναφέρει  τα εξής :  «...αλλά κατέβηκεν ο ίδιος (ο Χριστός) προσωπικά, εφόρεσε την δική μας φύση, επλήρωσε δια του αίματός του την δική μας ενοχή».

Γιατί η τόση επιμονή, να προβάλλονται τέτοια βίντεο, με λανθασμένες θεωρήσεις; Γιατί να ακούνε καθημερινά τόσοι άνθρωποι, τα περί δικαιικής θώρησης της ενοχής;  Η ευθύνη είναι μεγίστη.  Πόσοι διδάσκονται και πόσοι ακόμα θα διδαχθούν, την περί «εξοφλήσεως της ενοχής» δυτική θέση; 

«Η του Θεού περί το γένος εσχάτη φιλανθρωπία και αγαθότης ήτις εστίν η θεία αρετή και δικαιοσύνη» αναφέρει ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας ( «Περί της εν Χριστώ ζωής» Λόγος Α΄), καθώς και το «δικαιοσύνην λέγοντες την ενθεωρούμενην τοις μυστηρίοις σοφίαν Θεού και φιλανθρωπίαν».

Ο Άγιος  Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει : «δικαιοσύνην ενταύθα την φιλανθρωπίαν λέγει.  Παρά μεν γαρ τοις ανθρώποις το δίκαιον απεστέρηται του ελέους παρά δε τω Θεώ ουχ ούτως, αλλ’ αναμέμικται τω δικαίω και έλεος και τοσούτον ως και αυτήν την δικαιοσύνην φιλανθρωπίαν καλείσθαι».  Τούτα με σαφήνεια καταρρίπτουν  πλήρως την περί «αναγκαιότητας εξοφλήσεως της ενοχής για την αμαρτία του ανθρώπου» θέση.

«Κατά την ορθόδοξη πατερική παράδοση η δικαιοσύνη και η ευσπλαχνία του Θεού βιώνονται και κατανοούνται ως άκτιστες ενέργειες του Τριαδικού Θεού· γι’ αυτό και η σωτηρία θεωρείται ως κατεξοχήν χαρισματικό γεγονός» αναφέρει καθηγητής Δ. Τσελλεγίδης («Η ικανοποίηση της θείας δικαιοσύνης κατά τον Άνσελμο Καντερβουρίας – Θεολογική προσέγγιση από Ορθόδοξη άποψη). 

Κανών ακριβείας δυστυχώς  είναι ο «απλάνώς διδάξας» ή κατά τα λόγια του ιδίου του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού,  «ο  ίδιος ο Θεός Λόγος μας έβαλε μέσα εις τον δρόμο της Πατερικής ορολογίας.  Δεν αρνούμαι τίποτα, μας έδοσε την ικανότητα να γράψομε με λεπτομέρεια όλη την Πατερική ορολογία… ».  (τα λόγια τούτα είναι παρμένα από βίντεο που έχει αναρτηθεί στο διαδύκτιο και τιτλοφορείται Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου - Γέρων Ιωσήφ και προβλήθηκε στην εκπομπή Αρχονταρίκι του Καναλιού 4Ε). 

Επιλογικά ας αναφέρομε τα Ορθόδοξα λόγια, από το σύγγραμμά «Περί της εν Χριστώ ζωής» Λόγος Α΄ του Αγίου Νικολάου Καβάσιλα, που αναφέρουν ότι «η του Θεού περί το γένος εσχάτη φιλανθρωπία και αγαθότης ήτις εστίν η θεία αρετή και δικαιοσύνη», καθώς και το «δικαιοσύνην λέγοντες την ενθεωρούμενην τοις μυστηρίοις σοφίαν Θεού και φιλανθρωπίαν». 

Προς τι λοιπόν η κατ’ επανάλειψη προβολή της ανσέλμειας θέσης του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού;  Για περισσότερη εμπέδωση; 

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: Ο “ΑΛΑΘΗΤΟΣ” ΙΗΣΟΥΪΤΗΣ ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕΝ ΤΟΝ “ΑΛΑΘΗΤΟ” ΦΡΑΓΚΙΣΚΑΝΟ ΚΑΚΟΓΕΡΟ ΧΟΥΝΙΠΕΡΟ ΣΕΡΡΑ

Ἕνας  γενοκτόνος, νέος "ἅγιος" τῶν Παπικῶν!
Ἄρα ἔχει ἐλπίδες καί ὁ Χίτλερ, ὁ Στάλιν καί ὁ Μάο;
Ἤ μήπως ὄχι;
Πάντως ἀπ΄τό μοῦτρο δέν τόν κόβω γιά ἅγιον...!

Ὁ «ἀλάθητος» Ἰησουΐτης Πάπας Φραγκίσκος, ἁγιοποίησεν τόν «ἀλάθητον» Φραγκισκανό κακόγερο Χουνίπερο Σέρρα
 
Η PAX AMERICANA ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΟΥΣΙΑ, ΑΣΥΓΧΗΤΗ, ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ,
ΣΙΑΜΑΙΑ ΑΔΕΛΦH,
 ΤΗΣ PAX VATICANA!
O ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΔΥΟΦΥΣΙΤΙΣΜΟΣ!!!


Πλήθος πρόσφατων δημοσιευμάτων μᾶς κέντρισαν τό ἐνδιαφέρον γιά τήν παράδοξον καί «ἀλάθητον» ἐνέργειαν τοῦ Vicarius Antichristi Πάπα Φραγκίσκου, νά ἁγιοποιήσει, ἕναν μακαρίτη ἡγέτη τῆς Ἱσπανικῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης, δηλ. ἕναν μισάνθρωπον σκοταδιστήν καί Ἱεροεξεταστήν, ὁ ὁποῖος, βάση τῶν ἱστορικῶν πηγῶν, προσπάθησε διά τοῦ κλασικοῦ καί βιαίου Παπικοῦ προσηλυτισμοῦ καί σατανόπνευστου ἱμπεριαλισμοῦ, νά ἐπιβάλλει στήν ἐποχή του, τόν ἀντίχριστο καί Ἀρειανόφρωνα «Ρωμαιοκαθολικισμό», εἰς τούς αὐτόχθωνες Ἱνδιάνους καί Ἐσκιμώους τῆς Ἀμερικῆς!

Ἡ ὑπόθεσις αὐτή, μᾶς θύμισε, στό μόλις πρόσφατον ἑορτασθέν Ἁγιολόγιον (24 Σεπτεμβρίου) τοῦ τῷ ὄντι Ἁγίου καί Πρωτομάρτυρα Ἀμερικανοῦ [1] τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τοῦ Ἐσκιμῶου Νεομάρτυρα Πέτρου τοῦ Ἀλεούτιου τοῦ ἐξ Ἀλάσκας, ὁ ὁποῖος, μαρτύρησε (1815) στά χέρια τινός Ἰησουΐτη Ἱεροεξεταστή! Θά ἀναρωτιέστε ἆραγε: γιά ποῖον λόγον μαρτύρησε ὁ ἐν λόγῳ Ἐσκιμώος; Ἑμεῖς νά δεῖτε! Διότι, κοντολογίς, ἦτο ἦδη βαπτισμένοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί οἱ συγκεκριμένοι Ἐσκιμώοι, καί ἀπαιτοῦσε ὁ Ἰησουΐτης ρασοφόρος τοῦ Πάπα, μετά σατανικῆς μανίας, νά ξαναβαπτίσει αὐτόν τόν Πρωτομάρτυρα Πέτρον καθῶς καί τούς  ἄλλους Ἐσκιμώους συναἰχμαλώτους του, μέ τό διαβολόπνευστον  δῆθεν «βάπτισμα» (ῥάντισμα, κατ΄ἀκρίβειαν) τοῦ Παπισμοῦ.

Δηλαδή, ὁ Πρωτομάρτυς Ἀμερικανός καί Ἐσκιμώος, ὁ ἅγιος Πέτρος, «ἀθλήσαντα φρικτῶς ἐν πάγοις» καί ὡς «ξιφίας συλληφθείς καί ἀπηνῶς τεμαχισθείς», «ἄγρευσεν Παράδεισον», ἐξ αἱτίας τῶν ἱμπεριαλιστῶν-Ἱσπανῶν καί Παπικῶν Ἰησουϊτῶν καί Φραγκισκανῶν Μισσιοναρίων καί διαδόχων φυσικά, τοῦ Φραγκολατίνου Ἱεροεξεταστή Χουνίπερο Σφαγιαστῆρα, καί τῶν προκατόχων ἀσφαλῶς, τοῦ Ἰησουΐτη καί «ἐν Χριστῷ» ἀδελφοῦ τοῦ Οἰκουμενιστή Πατριάρχη μας κ. Βαρθολομαίου, τοῦ Πάπα Φραγκίσκου!

Τό ἄκρως διαβολικόν παράδοξον καί τεχνολόγημα, εἶναι ὅτι ὁ Πρωταλάθητος τοῦ Βατικανοῦ, ὁ Πάπας τῶν φτωχῶν στόν νοῦν, ἁγιοποίησεν (23 Σεπτεμβρίου) ἐκ τῆς Ἀμερικῆς, τόν Πρωτοπόρον τῶν Φραγκισκανῶν κακογέρων, δηλ. τόν Χουνίπερο τόν Ἀλεστῆρα, τόν Πρωτεπιστάτη τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασις εἰς τήν Ἀμερικήν καί Πρωτεργάτην τῆς ὕπουλης γενοκτονίας τῶν αὐτόχθονων Ἰνδιάνων κ.ἄ., ἀνήμερα τῆς ἔνδοξης καί τιμητικῆς ἑορτῆς τοῦ Ὀρθοδόξου Πρωτομάρτυρα Ἀμερικανοῦ καί Ἐσκιμῶου, τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρα Πέτρου τοῦ Ἀλεούτιου!

Ἄρα ἀδελφοί καί πατέρες, ὁ Πάπας Φραγκίσκος,  ἔπραξε τό «ἀλάθητον» Ἰησουϊτικόν καθήκον του! Ἁγιοποίησεν ἕναν προκάτοχόν του, τόν Χουνίπερο Σφαγιασσέρα, πού ἦτο ἕναν φονταμενταλιστικόν ἀνδρείκελον τοῦ γεωπολιτικο-θεολογικοῦ ἐπεκτατισμοῦ τῶν Φραγκολατίνων-Παπιστῶν βαρβάρων. Ποῦ ἦτο καί εἶναι τό πρόβλημα; Κάποιες καλές καί  παπομάστιγες φωνές [2] διά ποῖον λόγον διαμαρτύρονται; Ὡς τά «ἀλάθητα-Πρωτεία» φέροντα, ὁ Παπισμός («Ρωμαιοκαθολοκισμός»), ἀγιοποίησεν οὔκ ὁλίγους γενοκτόνους, Μισσιονάριους, σφαγείς καί διώκτες τῶν Ὀρθοδόξων κ.ἄ. λαῶν, μέ πρῶτον καί καλύτερον, τόν ἡγέτην τῶν Οὐστάτσι καί σφαγέα τῶν Ὀρθοδόξων ἀδελφῶν μας Σέρβων, τόν Καρδινάλιον Στέπινατς!

Δηλαδή ἡ πάγια καί διαχρονική, Βατικάνεια τακτική, ἀπό ἀρχαιοτάτων αἰώνων, ἦτο και εἶναι δέν ἄλαξε κάτι, ὁ ἐωσφορικός βαρβαρισμός καί ἐξφραγκολατινισμός τῶν λαῶν. Ἡ καθιέρωση δηλαδή καί ἡ διά τῶν ὅπλων ἐπιβολή, μέ κάθε μέσον, τῆς Pax Vaticana! Πρῶτα μᾶς στέλνουν ἱεραποστόλους ἤ καί θεολόγους, διά δῆθεν βαθυτάτην γνωριμίαν καί Διαχριστιανικόν Διάλογον μέ τούς ἐκπροσώπους τοῦ Παπισμοῦ, καί ὅταν εἶμεθα, τάχα μου ξεροκέφαλοι, καί ἐπιμένομεν στά πατροπαράδοτα φρονήματα καί τήν Πίστη τῶν προγόνων μας, κατεβάζουσιν, ἀνάλογα τῶν γεωπολιτικοστρατηγικῶν καί γεωοικονομικῶν συμφερόντων τους, τό βαρύ πυροβολικόν καί τό ἱππικόν των, κυριολεκτικά αὐτό γίνεται καί τό μαρτυρεί ἐξάπαντος ἡ ἱστορία, τόσον τούς παλαιούς ὅσον καί τούς σύγχρονους «Σταυροφόρους», καί μᾶς σφαγιάζουν σάν τά ἀρνάκια γάλακτος μέχρι νά ποῦμεν «Παναγίτσα μου βοήθα»!

-Ἔχομεν ξεχάσει, τούς διά τῆς Παπικῆς «εὐλογίας» Νατοϊκούς βομβαρδισμούς τῶν Σέρβων ἀδελφῶν μας;

-Ἔχομεν ξεχάσει μᾶλλον, τήν μεγάλη σφαγή τῶν Σέρβων (800.000 ἄνθρωποι) τό 1941, ἐκ τῶν Οὐστάτσι διά τοῦ Καρδινάλιου Στέπινατς;

-Ἔχομεν ξεχάσει τήν Σταυροφορία τοῦ 1204... κατά τῆς Ὀρθοδοξοῦσας Κων]πολης;

-Ἔχομεν ξεχάσει ὅτι ἡ Φραγκοπαπίζουσα Οὐνία, στάζει ἀνά τόν κόσμον αἷμα;

-Ἔχομεν ξεχάσει, τί ἀπάνθρωπα πράγματα ἔγιναν καί γίνονται, ἀπό τούς Παπολάγνους Οὐνίτες, στήν Τσεχοσλοβακία, Οὐκρανία, Πολωνία καί τήν νοτιοδυτική Ρωσία; [3]

Τούς συγχωροῦμεν μέν, ἀλλά δέν πρέπει νά εἴμεθα ἀφελείς καί νά ξεχνῶμεν ἤ καί νά διαγράφωμεν δέ, ἐξ ὁλοκλήρου, τήν δραματική Ἱστορία μας. Διότι, ἄν ταυτίζωμεν, τήν θεῖα συγχώρεσιν ἐπί τῶν ἐχθρῶν τῆς Πίστεως καί τῶν πατρίδων μας, μέ τήν παντελήν καί ὁλικήν ἱστορικήν ἀμνησία, τῶν ἱστορικῶν πραχθέντων καί γραφθέντων ἐξ αὐτῶν, εἴμεθα ἄξιοι τῆς ἱστορικῆς παλινδρομήσεως καί τῆς φαιδρᾶς ἀνοησίας μας, δηλ. πρόκειται νά τρώγωμεν ἀενάως, τούς ἐμετούς μας.
Οοο my Holy God!
Ἡ Παπική ΘΕΟΜΠΑΙΞΙΑ στό "προσευχητικό" μεγαλείο της!

Ἀφελείς εἰς τήν παροῦσα φάσιν, εἶναι μονάχα οἱ «ὀρθόδοξοι» Οἰκουμενιστές τοῦ Φαναρίου. Γιατί εἶναι ἀφελείς; Διότι ἐμμένουσιν εἰς τήν ἀνόητον ἰδεοληψία τους, περί τῆς Οἰκουμενικῆς Κίνησις, δηλ. τοῦ Θεοκατάρατου καί Νεοεποχήτικου Οἰκουμενισμοῦ τῆς Πανθρησκείας. Εἶναι ἕνα ΠΣΕ΄φτικο ἰδεολογικό καί ἀντιχριστιανικό Κίνημα, τό ὁποῖον ὁδηγεῖ τούς φανατικούς ὀπαδούς του, δηλ. τίς ψυχές τῶν «Ὀρθοδόξων» Κληρικῶν καί λαϊκῶν, τῶν ἑτεροδόξων καί ἑτεροθρήσκων, πρός τήν μονόδρομον καί αἱώνιον ἀπώλειαν, διότι σερβίρει τινά λανθασμένην-πλανεμένην ψυχοθεραπείαν καί μεθοδολογίαν τῆς καθάρσεως-φωτίσεως-θεώσεως. Διότι σαφῶς, δέν δίδεται, ἡ Θεανθρώπινη Εὐαγγελική μαρτυρία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Δεύτερου Ἀδάμ.

Ἐπίσης, ἐκ τοῦ 1994, πού ὑπογράφονταν ἐκ τινῶν ἐκπροσώπων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μας καί ἄλλων ἐλάχιστων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, οἱ συγκεκριμένες προδοτικές θεολογικο-οὐνιτικές συμφωνίες στό Balamand τοῦ Λιβάνου, τήν ἴδια χρονική περίοδο, βομβαρδιζόταν ἡ Ὀρθόδοξος Σερβία! Μόνο ἀφελείς καί ἀνόητοι τό θεωροῦσιν ὡς σύμπτωσιν. Καί τέτοιοι ἀφελείς, ἦτο καί εἶναι, διαχρονικά οἱ Λατινόφρωνες Παπόδουλοι «ὀρθόδοξοι» καί «φιλενωτικοί» Οἰκουμενιστές. Μάλιστα, ἀρκετές Ὀρθόδοξες Τοπικές Ἐκκλησίες, ἀρνήθηκαν νά συμμετάσχουσιν γι΄αὐτόν τόν λόγο, στόν ἐν λόγῳ προσχεδιασμένο διάλογον-φιάσκο ἐκ τοῦ Βατικανοῦ, πού προσχεδίασεν καλά τόσον γεωπολιτικοστρατηγικά ὅσον καί «διαχριστιανικά» ὡς ἀπώτερον στόχον καί σκοπόν τήν ἀθώωσιν τῆς σατανικῆς Οὐνίας μέ «ὀρθόδοξες» ὑπογραφές καί ταυτόχρονον σφαγιασμόν, διαμελισμόν καί ἀφανισμόν τῆς Ὀρθοδόξου Σερβίας!

-Παποκαισαρισμός δέν ἦτο καί εἶναι, τό Βατικάνειον πολίτευμα;

Μέ κερασάκι, στήν αἱμάτινη τοῦρτα τοῦ ἐν λόγῳ Παποκαισαρισμοῦ, οἱ Ἰησουΐτικες καί Βατικάνειες σωρηδόν ἁγιοποιήσεις, μέ τίς «ἁγιολογικές» προϋποθέσεις τῆς Opu Dei καί τῆς CDF, μιᾶς καί ἀπώλεσαν, οἱ δῆθεν «Καθολικοί», ἅπαξ καί διαπαντῶς, τῆν ἐκ Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τῆν Θεῖαν Χάριν τοῦ ἁγιασμοῦ ὑπέρ τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων αὐτῶν.

-Δέν ἔχουσιν, ἐξορίσει καί «ἐξορκίσει» ἐκ τοῦ Βατικανοῦ, τό Tρίτον Πρόσωπον τῆς Ἁγίας Τριάδος, δηλ. Τό Ἅγιον Πνεῦμα, διά τῆς διαβολόπνευστου προσθήκης τοῦ Filioque (=καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ) εἰς τό Σύμβολον τῆς Πίστεως;

-Δέν ἔχουν ἐξορίσει ἐκ τῆς γῆς καί ἐκ τῆς ὁρατοῦ ψευδοεκκλησίας των, ἐξάπαντος ὁ τυφωειδῆς Φραγκολατινισμός τῆς «Ἁγίας» Ἔδρας, Τό Δεύτερον Πρόσωπον τῆς Ἁγίας Τριάδος, δηλ. τόν Θεάνθρωπον Ἰησοῦν Χριστόν, καί θεμελίωσε δογματικά ἐκ τῶν Βατικάνειων Συνόδων τους, τόν ἐκ τῆς γῆς ἀντιπρόσωπον Αὐτοῦ, τόν «Ἀλάθητον» καί «Πρῶτον» Παπάνθρωπον-διαβολάνθρωπον, διά τοῦ Vicarius Christi;

Ἐξάπαντος ἀδελφοί καί πατέρες, θά πρέπει νά ἀρχίσομεν νά διδασκώμεθα, ἀγάλι-ἀγάλι, καθῶς καί νά διακρίνομεν, τινές συγκεκριμένες ἁγιολογικές προϋποθέσεις, τῆς ἁγιοποιήσεως τῶν μέν Παπικῶν ψευδοαγίων, ἐκ τῶν ὀντολογικά καί μεθοδολογικά, διαφορετικῶν ἁγιοποιήσεων καί ἁγιοκατατάξεων ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Γράφω τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διότι ὁ Θεάνθρωπος Χριστός ἴδυσεν τῆν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν, Ἀποστολικήν καί Ὀρθόδοξον Πατερικήν Ἐκκλησία, χωρίς νά χρίσει ὡς Κεφαλήν Της Ἐκκλησίας Του, τινά Ἀπόστολον, ἤ Ἅγιον, ἤ Πατριάρχην ἤ καί Ἀρχιεπίσκοπον, ὅπως ἀντίθετα ἔπραξεν ὁ Παπισμός, φέρων ὡς κεφαλήν τῆς «ἑκκλησίας» του, τόν ἐκάστοτε Ἀντίχριστον Πάπαν! Ἐξάπαντος ἡ Κεφαλή, τῆς ὁρατῆς καί ἀοράτου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δέν εἶναι ὁ ἐκάστοτε Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἤ ὁ τάδε Ἀρχιεπίσκοπος ἤ καί ὁ τάδε Μητροπολίτης, ἀλλά ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Οἱ σημερινοί ἐκπρόσωποι καί ταγοί Κληρικοί τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι διάδοχοι μέν τῶν Ἀποστολῶν, εἶναι ἱσότιμοι εἰς τήν Μυστηριακήν Ἱερωσύνη  αὐτῶν, δηλ. ἐνεργεί ἐξ ὅλων (ἀκόμη καί διά τῶν ἀναξίων, τῶν ἀνηθίκων καί τῶν αἱρετικῶν ἐντός τῆς Ἐκκλησίας) ἡ Θεῖα Χάρις καί ἁγιάζει πᾶν ἄνθρωπον, ὅμως πατρολογικά, κανονολογικά, ἐκκλησιολογικά, δογματολογικά καθῶς καί ὀντολογικά, εἶναι κατώτεροι ἐξ αὑτῶν, κατώτεροι ἐκ τῶν Θεοφόρων καί Θεοπτῶν Ἀποστόλων, διότι κατ΄ἀκρίβειαν οἱ Κληρικοί τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, εἶναι ζῶντες λειτουργοί, ὑπουργοί, διάκονοι καί  ὑπηρέτες τοῦ Χριστεπώνυμου Πληρώματος τῆς ὁρατῆς Ἐκκλησίας καί τῶν Μυστηρίων Του. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι παπικορθόδοξα φληναφήματα, κουραφέξαλα καί ἀσυναρτησίες ὁλκῆς, ἐκ τινᾶς αἱρετίζουσας Νεοεκκλησιολογίας καί τινός ἀντιευαγγελικοῦ Ἐπισκοποκεντρισμοῦ, ἐκ τινῶν συγκεκριμένων κακοδόξων Οἰκουμενιστῶν Φαναριωτῶν. Καί ὅχι βεβαίως, καθῶς νομίζουσιν οἱ ἁπλοί στήν Πίστη, ὅτι εἶναι δῆθεν ἱσοστάσιοι, ἤ ἱσότιμοι ἤ καί ἱσάξιοι τῶν Θεοφόρων καί Ἀπλανῶν Ἁγίων Ἀποστολῶν. Εἶναι ἅπαντες οἱ Ἐπίσκοποι καί Κληρικοί τῆς Ἐκκλησίας μας, κεκαθαρμένοι, Φωτισμένοι, Χαρισματοῦχοι καί Θεοφόροι ἁπλανείς καί Ἅγιοι πατέρες, ὡσᾶν τούς Θεόπτες Ἀποστόλους καί Θεηγόρους Πατέρες; Αὐτό εἰδικά τό τελευταίον, τό κρίνει ἀσφαλῶς καί βεβαίως ἡ Ἑκκλησία, μετά θάνατον τῶν ὅποιονδήποτε Κληρικῶν καί ὅχι ὁ γράφων. Ἐξάπαντος ἡ ἐν λόγῳ γενική καί εἰδική, σύγκρισις καί κριτική, ἐπιβάλλεται, διά νά μήν κρίνομεν ἄδικα καί πέσομεν εἰς ἱεροκατάκρισιν. Αὐτό μᾶς διδάσκει ὁ Θεάνθρωπος, τά ἴδια μέ ἀπόλυτον συνέπειαν οἱ Ἀποστόλοι Του, τά ἴδια τό ἱερόν Εὐαγγέλιον καί ἡ Συμφωνία πάντων τῶν Θεοφόρων καί Θεολόγων Ἀποστολικῶν Πατέρων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιας. Αὐτό διδασκώμεθα ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας καί Δογματικῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων.

Ὁ Παπισμός, ὁ Οὐνιτισμός, ὁ Προτεσταντισμός καθῶς καί ὁ Οἰκουμενισμός τῶν «ὀρθοδόξων» Προκαθημένων, ἔχει λάβει μόνιμον διάστασην ἤ καί ὁριστικόν διαζύγιον καί ἐκ τοῦ «τρόπου διάδοχος», δηλ. διάδοχοι εἰς τήν ὀρθήν Πίστη τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ἐνώ τά πρῶτα τρία θρησκευτικά συστήματα ἤ καί χριστιανικές παρασυναγωγές, ἔχουσιν σπάσει πρό καιροῦ καί ἀρχαιοτάτων αἱώνων, τήν Ἁγιοπνευματικήν ἀλυσίδαν καί διά τόν Ἀποστολικόν «θρόνον διάδοχοι».

-Θέλετε καί τινά ἀπόδειξην;

Μία βασικότατη καί ὁρθόδοξη προϋπόθεσις [4] διά τήν ὀρθόδοξον Ἁγιολογίαν καί ἀναγνώρισην τινά ὡς τῷ ὅντι Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεανθρώπου: εἶναι τό εἰδικόν καί ὁρθόδοξον Τριαδολογικόν καί Ἕνα ἅγιον Βάπτισμα, τό ὁποίον, μᾶς καθιστά χαρισματικῶς-μυστηριακῶς, οὐσιαστικά-ὀντολογικά (οὐχί ὅμως αὐτόματα καί μαγικά) καί ἐπίσημα, ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας Του. Τό Θεῖον Βάπτισμα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησιας, γινόταν καί γίνεται μέχρι τήν σήμερον, διά τῆς τριπλῆς βυθίσεως τῶν νεοβαπτισθέντων καί νεοφώτιστων εἰς τό ὅνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος καί ἄνευ τινᾶς αἱρετικῆς προσθήκης εἰς τό Σύμβολον τῆς Πίστεως τῆς Νικαίας καί Κων]πόλεως.

-Ἡ Παπική «Ἐκκλησία», βαπτίζειῥαντίζει; Καί σέ ποιανοῦ τό ὅνομα ἆραγέ;

-Δυστυχῶς ῥαντίζει καί πιτσικλίζει τά μέλη της!

Πολύ καλά διαβάζετε!! Εἰς τό ὅνομα μάλιστα, τῆς παναἱρετικῆς κεφαλῆς τοῦ «ἁγίου Πατέρα» (=τοῦ Πάπα) καί τῆς αἱρετικῆς προσθήκης καί «ἐκ τοῦ Υἱοῦ», δηλ. τό Φιλιόκβε!!! Φαινομενικά, μποροῦσιν νά ἀπαγγέλουσιν τό Σύμβολον τῆς Πίστεως (δηλ. τό γνωστόν «Πιστεύω εἰς ἕναν Θεόν...» κ.ο.κ.) ἀλλά οὐσιαστικά-ὀντολογικά, τό ἔχουσιν διαστρέψει, μέχρι καί τοῦ μυελοῦ τῶν ὁστῶν τους! Πράγμα, πού μπορεί κάποιος νά τό διαπιστώσει καί ἐξακριβώσει, διά τῆς ἀλαθήτου ἐπιστημονικῆς μεθοδολογίας, τῆς ἐρευνητικῆς ἐπαληθεύσεως, δηλ. τῆς ἱστορικο-δογματολογικῆς καί Συγκριτικῆς Θεολογίας, τουτέστιν τῆς ἐνδελεχοῦς καί βαθυτάτης μελέτης καί σύγκρισις, τῶν ἱστορικῶν καί θεολογικῶν ζητημάτων καθῶς καί τῶν διαφορῶν, μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς Παπικῆς μή Ἐκκλησίας.

Ἄρα, σύμφωνα μέ τά ὅσα σᾶς προαναφέρωμεν, βάση τῶν προσωπικῶν μελετῶν μας, οἱ Παπικοί συνανθρώποι μας, ἐξ ἀπόψεως Ὀρθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας καί Δογματολογικῆς ἀκριβείας, εἶναι ἀβάπτιστοι, καί  μέλη τινᾶς ὀργανωμένης θρησκευτικῆς σέκτας καί παρασυναγωγῆς· μιᾶς καί χωροχρονικά, μία ἐστίν ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καθότι μία εἶναι ἡ Φιλόκαλλη Νύμφη Του καί  Ἕνα Τό Τίμιο Σῶμα Του.

Πῶς δύνανται τότε, οἱ Φραγκολατίνοι τοῦ Πάπα, ἀφοῦ δέν μετέχουν στό Ἕνα καί μοναδικόν, Τριαδολογικόν καί ὀρθόν Μυστηριακόν Βάπτισμα, ἀλλ΄οὔτε κἄν μετέχουν εἰς τήν Μία Ἐκκλησία Του, νά ἁγιοποιήσουν, καί νά παράγουσιν τῷ ὅντι ἁγίους;

-Νά ἁγιοποιήσουσιν ψευδοαγίους, ἀσφαλέστατα καί μποροῦσιν! Ὁ Πάπας τῶν «Καθολικῶν» δέν διεκδικεῖ ἀναντίρρητα, ὡς δόγμαν Πίστεως, τό μοναδικόν σέ ἀνθρώπινο ἐπίπεδον, ἐωσφορικόν ἀλάθητον;

-«Αὐτοί Παπάδες, αὐτοί καί οἱ τατάδες», δέν λέγει θυμόσοφα ὁ ἁπλός λαός;!

Μόνον πού τῷ ὄντι ἁγίους, θεανθρωποποιεῖ καί ἁγιοποιεῖ κατά Χάριν, δηλ. ἀναγνωρίζει καί δοξάζει μέ τινά ἀναντίρρητα συγκεκριμένα σημεῖα αὐτούς, ὡς πραγματικούς Φίλους Του, πρῶτα ὁ Θεάνθρωπος τῆς Ἐκκλησίας καί οὐχί ὁ Παπἄνθρωπος καί Ἀντιχριστάνθρωπος τῆς ἐξωεκκλησίας τοῦ Βελίαρ, καί ἔπειτα ἡ Συνείδηση τοῦ Χριστοθεανδρικοῦ πληρώματος Αὐτῆς, ἐπιβεβαιώνει καί ἀναγνωρίζει, τήν de facto ἐκ τοῦ Θεοῦ ἁγιότητα αὐτῶν καί σέ ἑτεροχρονισμένη τρίτην καί τελικήν  φάση, ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων, ἐπισφραγίζει καί ἁγιοκατατάσσει εἰς τάς δέλτους των, μέ τινά ἐπίσημον Ἁγιολογικήν πράξιν, ἀναγραφήν δηλ. εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας, τῶν ὅντως Ἁγίων καί Φίλων τοῦ Θεοῦ, καί ἄρα κοντολογίς, δέν ὑφίστατο εἰς τόν Ὀρθόδοξον χῶρον, ἐξ ἀνθρώπινης ἐξουσιαστικῆς ἐπιβολῆς καί πλανεμένης νοοτροποίας, τινά πρόχειρης ἁγιοποίησις τινῶν προσώπων, ὥς ἐπισυμβαίνει στόν θρησκευτικόν χῶρον τοῦ Παπισμοῦ.

Μία ἄλλη καί δεύτερη βασική καί ἁγιολογική προϋπόθεσις ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν: εἶναι τό μαρτύριον τοῦ αἷματος ὑπέρ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Μαρτυρικόν θάνατον ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δηλαδή. Ὅπως  σᾶς προαναφέραμεν λ.χ. περί τοῦ Πρωτομάρτυρα Ἀμερικανοῦ καί Ἐσκιμῶου, τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρα Πέτρου τοῦ Ἀλεούτιου ἐκ τῆς Ἀλάσκας! Ὁ ὁποίος μαρτύρησε καί σφαγιάσθηκε ἄδικα, ὑπό τῶν δῆθεν χριστιανῶν Ἰησουϊτῶν καί Φραγκισκανῶν Μισσιονάριων τοῦ Παπισμοῦ!

Ἄρα, στήν μέν Ὁρθόδοξον Ἐκκλησία, χύνουσιν Χαρισματικῶς τό  αἷμα των ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί ἀναγνωρίζονται ἀμέσως καί ἀμερόληπτα, ἐκ τῆς Συνείδησις τοῦ Κλήρου καί τοῦ λαοῦ, ὥς Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ... μέχρι καί οἱ ἀβάπτιστοι ἑτερόθρησκοι (π.χ. Μαρτύριο τοῦ Ἀχμέτ, 3 Μαΐου τό 1682)! Ἐνῶ στόν Παπισμό, ἡ σημαίνουσα ἁγιολογική Βατικάνεια προϋπόθεσις, ἐξάπαντος καί ἱστορικά ἀδιαμφισβήτητη, θά πρέπει νά εἶναι ὁ ὑποψήφιος «ἅγιος» εἰς τόν ἀντίθετον στρατόπεδον, συνήθως ἐκείνο τοῦ κατά κόσμον ἰσχυροῦ, δηλ. τοῦ διώκτου, τοῦ ἰμπεριαλιστοῦ, τοῦ Ἱεροεξεταστοῦ, τοῦ Μισσιονάριου, τοῦ δολοφόνου καί σφαγιαστή, π.χ. τοῦ Χουμπίπερο τοῦ Ἱνδιανοκτόνου, ἵνα λάβει τῆν Ἰησουΐτικην καί δικαίαν (sic) μισθαποδωσίαν περί τῶν δῆθεν ὑψηλῶν ἀλλά καί ἀναντίρρητα γενοκτόνων ὑπηρεσιῶν του.

Τά ἁγιολογικά κριτήρια τοῦ Παπισμοῦ, εἶναι κυρίως μία δῆθεν ἀνθρωπιστική ἐξωτερική ἀρετολογία καί ἐπίπλαστη ἠθικολογία, πού σέ πάμπολλες τῶν περιπτώσεων, καταρρίπτεται καί αὐτή, ἐκ τῶν ἀδιαμφισβήτητων ἱστορικῶν γεγονότων καί στιβαρῶν ντοκουμέντων.

-Ἀντιλαμβανώμεθα ἅπαντες μέ ὅλα αὐτά, τόν ἐνθάδε Ἁγιολογικόν συγκριτισμόν, καί τίς  βασικές θεολογικές προϋποθέσεις, μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων καί «Καθολικῶν» τοῦ Παπισμοῦ; Ναί ἤ οὔ;

-Ἆραγέ, δέν ἦτο καί εἶναι, μεγίστη βλασφημεία καί ἐμπαιγμός κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὑπονόμευση καί ἀλλοίωσις τῆς Ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας, Ἐκκλησιολογίας καί Δογματικῆς Πίστεως, ἡ ἀλυσιτελής καί ἀπροϋπόθετος, συμμετοχή καί διαξαγωγή τῶν Διαχριστιανικῶν καί Διαθρησκειακῶν ψευδοδιαλόγων στό Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Αἱρετικῶν Φαριζαίων;

-Ποία εἶναι, τά θεμελίωδη κριτήρια, τῶν ἐν ἐξελίξει Θεολογικῶν Διαλόγων; Ἡ ἔνωσις τῶν «Ἐκκλησιῶν»; Ποῖων καί πόσων ἆραγέ «Ἐκκλησιῶν» καί ὑπό κάτω τίνος θρησκευτικοῦ ἀρχηγοῦ; Καταλάβατε φίλοι μου;

-Ἡ μήπως, εἶναι κριτήριον ὅλων αὐτῶν τῶν «ὀρθοδόξων», ἑτεροθρήσκων καί ἑτεροδόξων Οἰκουμενιστῶν, ἡ Εὐαγγελική ἀλήθεια, τῆς ἀδαμάντινης καί ἀκραιφνοῦς Πίστεως;

-Ἐπιθυμοῦσιν μήπως: ὁ ἰσχυρός Εὐρωπαϊκός Παπισμός, Ἀμερικανογαλλογερμανικός Προτεσταντισμός, ὁ ἀνά τήν οἱκουμένη Παπόδουλος Οὐνιτισμός, ὁ ἰμπεριαλιστικός Ἀγγλικανισμός, ὁ Μασσωνικός Σιωνισμός, νά ἀνεύρουσιν τήν Ἀλήθεια τῶν Θεολογικῶν πραγμάτων, ἤ μήπως ἐπιθυμοῦσιν, νά ἐπικυριαρχήσουσιν, κατά τῶν Ὀρθοδόξων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ἵνα τίς ἀλλοτριώσουν καί καθυποτάξουσιν, εἰς τά δικά τῶν γεωοπολιτικοοικονομικά συμφέροντα, χρησιμοποιώντας καί τόν παροντικό Θεολογικό Διάλογο τῶν Μικτῶν ψευδοθεολογικῶν Ἐπιτροπῶν, δηλ. τό διάλογο τοῦ ψεύδους;

Οἱ μόνοι πού ὑποκρίνονται τίς φραγκό-παπιες διότι ὄντως ἐφραγκέψασιν, καί αὐτό εἶναι ἀπαράδεκτον ἐξ Εὐαγγελικῆς ἀπόψεως, καί μᾶς πωλοῦσιν θεολογικά φραγκο-φούμαρα ἤ καί παγάκια, λές καί εἴμεθα Ἐσκιμώοι, μέ τινές ὠραιολογίες καί ἀγαπολογίες, εἶναι οἱ «ὁρθόδοξοι» Πατριάρχες, οἱ Ἀρχιεπισκόποι, οἱ Μητροπολίτες καί οἱ λαϊκοί θεολόγοι καθηγητάδες κ.ἄ., πού προσεκύνησαν τῷ Βαᾷλ τοῦ Συγκρητισμοῦ, τῆς Οἰκουμενικῆς Βαβέλειου Κίνησις.


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη







ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Αὖρα Οἰκονομάκου-Ἄλ Χόπκινς, Πέτρος ὁ Ἀλεούτιος-Ὁ Ἐσκιμώος Ἅγιος τῆς Ἀλάσκας, Α΄Ἔκδοση, Ἀθήνα 2010, Ἐκδόσεις: ΣΤΑΜΟΥΛΗ-Ἄθως παιδικά, σσ. 62.

[2] Παναγιώτη Τελεβάντου Θεολόγου-Φιλολόγου, “ΦΑΟΥΛ” ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΣΤΙΣ ΗΠΑ: “ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕ” ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΟΥ ΒΑΣΑΝΙΖΕ ΙΝΔΙΑΝΟΥΣ, http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2015/09/blog-post_857.html

[3] Ἀρχιμανδρίτου Γερβάσιου Ραπτόπουλου, Παπισμός καί πρόμαχοι Ὀρθοδοξίας, http://www.impantokratoros.gr/unia-douriosipos.el.aspx

[4] Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἁγιότης μαρτυρουμένη, Ἁγιότητα - Ἕνα λησμονημένο ὅραμα, Ἀθήνα 2001, σελ. 45-57.

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: Ο ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΣ ΑΘΕΪΣΜΟΣ ΚΑΡΑΔΟΚΕΙ



ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ κ. Ν. ΦΙΛΗ ΩΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

(Η Ένωση αθέων καραδοκεί)

Του  Βασίλειου Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Η Ένωση αθέων καραδοκεί.  Ήδη σε συνάντηση που είχαν εκπρόσωποι της Ένωσης αθέων με τον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Παιδείας κ. Τάσο Κουράκη, συζητήθηκαν  τα αιτήματα που υπέβαλαν για εκκοσμίκευση της Παιδείας. 

Η επιζητούμενη πλήρης εκκοσμίκευση από μέρους της Ένωσης αθέων, έχει απώτερο στόχο με βάση τη σχετική  ανακοίνωση που έχουν αναρτήσει και στην ιστοσελίδα τους τα εξής :
-  Κατάργηση των εκκλησιασμών, της πρωινής προσευχής και του Αγιασμού.
-  Απομάκρυνση θρησκευτικών συμβόλων από τις σχολικές αίθουσες
-  Κατάργηση εορτασμού της εορτής των Τριών Ιεραρχών και θέσπιση εορτασμού ημέρας Παιδείας.
-  Κατάργηση μαθήματος θρησκευτικών στο δημοτικό σχολείο και στο γυμνάσιο.
-  Κατάργηση ομολογιακού μαθήματος θρησκευτικών.  Μάθημα φιλοσοφίας των θρησκειών μόνο σε μια τάξη του λυκείου (Α ή Β λυκείου) με αμερόληπτη παρουσίαση όλων των θρησκευμάτων καθώς και της αθεϊστικής προσέγγισης.

Είναι υπερβολική η ανησυχία των Ορθοδόξων Χριστιανών; Όταν στην «Χώρα της Φιλοκαλίας», για να χρησιμοποιήσουμε τη αναφορά της γαλλικής  Le Monde (όταν έμπαινε η Ελλάδα στην ΕΟΚ), εκλέγεται ένα κόμμα με δεδηλωμένη την αθεΐα του, αλλά και το αντιεκκλησιαστικό του πλάνο, με συγκεκριμένες πολιτικές διακηρύξεις, οι φλύαροι σχολιασμοί περισσεύουν.  Ο Friedrich Schiller αναφέρει σχετικά:  «Οι ψήφοι πρέπει ζυγίζονται και όχι να μετριούνται», με ότι συνεπάγεται η σημασία των λόγων τούτων.

Μετριούνται οι ψήφοι και μάλιστα Χριστιανοί Ορθόδοξοι εκλέγουν άθεους βουλευτές, υποψήφιους για ανώτατα πολιτικά αξιώματα. Δυστυχώς δεν προσμετρούνται εκ των προτέρων οι συνέπειες μιας τέτοιας εκλογής. Δυστυχώς η  Ένωση αθέων καραδοκεί.

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΕΜΙΑ ΦΟΥΝΤΑ: ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ [Πνευματική τυφλότητα καί διαστροφή]

          IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
Δημητσάνα, Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2015


ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ
ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ
(Ἡ ἑρμηνεία παρά τήν συντομία της καί τήν ἁπλότητά της εἶναι ἐπιστημονική)

Ἡ ἐργασία αὐτή προσφέρεται στούς ἀναγνῶστες σέ συνέχειες ἑκάστη Δευτέρα καί Παρασκευή διά ἐξεύρεση λαθῶν ἐκ μέρους τους καί ἐνημέρωσή μας πρός διόρθωση, πρίν ἀπό τήν τελική δημοσίευση τοῦ ἔργου.



Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΣΑΪΑΣ

Πνευματική τυφλότητα καί διαστροφή (29,9-16)

(Προλογικό σημείωμα τῆς περικοπῆς)

1. Κατά τήν κλήση του ὁ Ἡσαΐας, ἄκουσε ἀπό τόν Θεό περί πωρώσεως τοῦ λαοῦ, ὥστε νά μήν μπορεῖ νά νοήσει τίς βουλές τοῦ Κυρίου, γιά νά σωθεῖ (βλ. 6,9 ἑξ.). Αὐτό βλέπουμε νά λέγεται καί στήν περικοπή μας ἐδῶ, ὅπου, ὄχι μόνο ὁ λαός, ἀλλά καί αὐτοί οἱ προφῆτες καί οἱ ἄρχοντες εἶναι ναρκωμένοι πνευματικά  καί πωρωμένοι (στίχ. 9.10). Τούς τύφλωσε ὁ Θεός (στίχ. 10) καί ἑπομένως δέν μπορεῖ νά νοήσουν τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ (στίχ. 11). Εἴτε εἶναι ἀγράμματοι εἴτε γραμματισμένοι, τούς εἶναι ἀκατάληπτη ἡ βίβλος τοῦ Θεοῦ, γιατί στεροῦνται τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία φωτίζει γιά τήν κατάληψη τῶν κεκρυμμένων σ᾽ αὐτήν (στίχ. 11).
2. Ὑποθέτουν ὅτι ὁ λαός σέ κάποια του ἀνάγκη κατέφυγε στόν Θεό νά προσευχηθεῖ μέ μία τελετή. Ἡ προσευχή του ὅμως ἦταν τυπική, ἦταν λατρεία τῶν χειλέων μόνο καί ὄχι τῆς καρδιᾶς. Γι᾽ αὐτό καί ἀκοῦμε τόν Θεό στήν περικοπή μας ἐδῶ νά ἀπρορίπτει αὐτή τήν λατρεία, τήν καθαρῶς τυπική (στιχ. 13),  γιατί δέν ὠφελεῖ πνευματικά τόν ἄνθρωπο, ἀλλά, ἀντίθετα, καί τόν ζημιώνει, γιατί τοῦ δημιουργεῖ τήν ψευδαίσθηση τῆς καλῆς σχέσης του μέ τόν Θεό. Ὁ Θεός μαζί μέ τήν λατρεία αὐτή θά ἀπορρίψει καί τόν λαό Του, γιατί καθοδηγεῖται ἀπό συμβούλους, τάχα «σοφούς» καί «συνετούς», ἀλλά βουλευομένους ἐνάντια πρός τήν βουλή τοῦ Κυρίου (στίχ. 13). Οἱ καθοδηγοί αὐτοί τοῦ λαοῦ εἶχαν μυστικές διαπραγματεύσεις («οἱ ἐν κρυφίᾳ βουλήν ποιοῦντες», στίχ. 15) μέ τούς Αἰγυπτίους γιά σύναψη συμμαχίας μαζί τους πρός ἀπόκρουση τῶν Ἀσσυρίων (30,1 ἑξ. 31,1ἑξ.). Οἱ ἡγέτες τῆς Ἰουδαίας φαντάζονται ὅτι μποροῦν νά καθορίσουν οἱ ἴδιοι τό μέλλον τους, ἀλλά ξεχνοῦν ὅτι αὐτοί εἶναι «πηλός», ὁ ὁποῖος σχηματίζεται ἀπό τό χέρι τοῦ Θεοῦ (στίχ. 16).

(Μετάφραση τοῦ κειμένου τῆς περικοπῆς,
τό ὁποῖο παραλείπουμε ἐδῶ πρός ἐξοικονόμηση χώρου)

29, 9 Παραλύστε καί συγχυθεῖτε·
μεθύσατε βαρειά, ὄχι ἀπό σίκερα οὔτε ἀπό οἴνο,
10 ἀλλά ἀπό τό ὅτι σᾶς πότισε ὁ Κύριος
μέ πνεῦμα νάρκης.
Καί θά κλείσει τούς ὀφθαλμούς τῶν προφητῶν τους
καί (τούς ὀφθαλμούς) τῶν ἀρχόντων τους,
αὐτῶν πού (τάχα) κατανοοῦν τά μυστικά.
11 Καί θά εἶναι σέ σᾶς ὅλοι οἱ λόγοι αὐτοί σάν τούς λόγους ἑνός ἐσφραγισμένου βιβλίου, τό ὁποῖο, ἄν τό δώσουν σέ ἕνα ἄνθρωπο πού ξέρει γράμματα καί τοῦ ποῦν, «διάβασέ τα αὐτά», νά πεῖ: «Δέν μπορῶ νά τά διαβάσω, γιατί εἶναι ἐσφραγισμένο (τό βιβλίο)». 12 Ἤ, (θά εἶναι σέ σᾶς οἱ λόγοι αὐτοί), σάν νά δοθεῖ ἕνα βιβλίο (ὄχι ἐσφραγισμένο) σέ ἄνθρωπο πού δέν ξέρει γράμματα καί νά τοῦ ποῦν, «διάβασέ το», καί αὐτός νά πεῖ: «Δέν ξέρω γράμματα»!
13 Καί εἶπε ὁ Κύριος: «Μέ ἐγγίζει ὁ λαός αὐτός
μέ τό στόμα του
καί μέ τιμᾶ μέ τά χείλη του,
ἡ καρδιά του ὅμως εἶναι μακρυά ἀπό μένα·
μάταια μέ σέβονται μέ τό νά διδάσκουν ἐντάλματα
 καί διδασκαλίες ἀνθρώπων·
14 Γι᾽ αὐτό, ἰδού Ἐγώ, θά προσθέσω καί ἄλλη τιμωρία:
Θά μεταθέσω τόν λαόν αὐτόν. Θά τούς μετακινήσω
καί θά καταστρέψω τήν σοφία τῶν σοφῶν
καί θά ἐξαφανίσω τήν σύνεση τῶν συνετῶν.
15 Ἀλλοίμονο σ᾽ αὐτούς πού κάνουν πανοῦργα σχέδια,
ἀλλά ὄχι μέ τήν βουλή τοῦ Κυρίου.
Ἀλλοίμονο σ᾽ αὐτούς πού συνεδριάζουν κρυφά
– (γι᾽ αὐτό) καί θά εἶναι σκοτεινά τά ἔργα τους–
καί λέγουν: «Ποιός μᾶς βλέπει;
Καί ποιός μᾶς γνωρίζει
ἤ (ποιός ξέρει) τί κάνουμε ἡμεῖς;»
16 Δέν εἶστε (ἐνώπιον τοῦ Κυρίου)
σάν τόν πηλό τοῦ κεραμέως;
Μήπως μπορεῖ νά πεῖ τό πλάσμα στόν πλάστη του,
«δέν μέ ἔπλασες ἐσύ;».
Ἤ, τό κατασκεύασμα νά πεῖ στόν κατασκευαστή του,
«δέν μέ ἔκανες καλά;». α

α. Ἡ περικοπή αὐτή φαίνεται σαφέστερη στό Ἑβρ., ὅπου ἔχει ὡς ἑξῆς:
 9 «Θαμβῶστε τούς ἑαυτούς σας καί θαμβωθεῖτε,
τυφλῶστε τούς ἑαυτούς σας καί τυφλωθεῖτε,
σεῖς οἱ μεθυσμένοι, ἄν καί ὄχι ἀπό οἶνο,
σεῖς οἱ παραπατοῦντες, ἄν καί ὄχι ἀπό ἰσχυρό ποτό.
10 Γιατί ὁ Κύριος ἔχυσε πάνω σας πνεῦμα βαθέως ὕπνου,
ἔκλεισε σφικτά τούς ὀφθαλμούς σας
καί συνεκάλυψε τίς κεφαλές σας,
11 ὥστε ἡ ἀποκάλυψη ὅλων αὐτῶν ἔγινε γιά σᾶς, ὅπως οἱ λόγοι ἐσφραγισμένου βιβλίου, τό ὁποῖο, ἄν δώσει κανείς σέ ἐγγράμματο μέ τήν παράκληση «ἀνάγνωσε, παρακαλῶ, αὐτό», ἐκεῖνος θά πεῖ, «δέν μπορῶ, γιατί εἶναι ἐσφραγισμένο»· 12 ἤ, ἄν τό βιβλίο δοθεῖ σέ μή ἐγγράμματο μέ τήν παράκληση·«ἀνάγνωσε, παρακαλῶ, αὐτό», ἐκεῖνος θά πεῖ, «δέν εἶμαι ἐγγράμματος».
13 Ὁ Κύριος λέγει:
«Ἐπειδή ὁ λαός αὐτός μέ πλησιάζει μέ τό στόμα του
καί μέ τιμᾶ μέ τά χείλη του,
ἡ δέ καρδία του ἀπέχει πολύ ἀπό μένα
καί ὁ σεβασμός του σέ μένα εἶναι κατ᾽ ἐντολή ἀνθρώπων,
ἡ ὁποία μαθαίνεται κατά συνήθεια,
14 γι᾽ αὐτό θά ἀσχοληθῶ καί πάλι μέ τόν λαό αὐτόν
κατά τρόπο θαυμάσιο,
κατά τρόπο θαυμάσιο καί θαυμαστό
καί ἡ σοφία τῶν σοφῶν αὐτοῦ θά χαθεῖ
καί ἡ σύνεση τῶν συνετῶν αὐτοῦ θά ἀφανισθεῖ»!
15 Ἀλλοίμονο σέ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κάνουν πανοῦργα σχέδια,
γιά νά κρύπτουν αὐτό ἀπό τόν Κύριο,
τῶν ὁποίων τά ἔργα γίνονται στό σκότος
καί οἱ ὁποῖοι λέγουν, «ποιός μᾶς βλέπει, ποιός μᾶς γνωρίζει»;
16 ῏Ω τῆς διαστροφῆς σας!
Δέν ὑπολογίζεται ὁ κεραμεύς περισσότερο ἀπό τόν πηλό;
Θά πεῖ τό δημιούργημα γιά τό δημιουργό του
«δέν μέ δημούργησε»;
Ἤ τό ποίημα θά πεῖ γιά τόν ποιήσαντα αὐτό
«δέν ἔχει νοημοσύνη;» 

(Σύντομα ἑρμηνευτικά σχόλια τῆς περικοπῆς)

29,9-16. Ὁ Ἰούδας εἶναι ἀνίκανος νά νοήσει τό τί κάνει ὁ Θεός. Ἔτσι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀποκρουστικό σ᾽ αὐτούς, ἐνῶ τά πολιτικά σχέδια τῶν δικῶν τους συμβούλων τά θεωροῦν σοφά, ἀλλά ὁ Θεός θά τά ὁδηγήσει σέ ἀποτυχία. 29,9-10. Ἡ μέθη μόνο (βλ. 28,7) δέν μπορεῖ νά ἐξηγήσει τήν ἔλλειψη ἀπό τόν Ἰούδα τῆς ὅρασης καί τῆς κρίσεως. Πρέπει νά τούς ἔχει τυφλώσει ὁ Θεός (βλ. 6,9-10· ἀλλά βλ. 30,10). 29,11-12. Οἱ στίχ. αὐτοί εἶναι ἴσως μία προσθήκη, ἡ ὁποία θέλει νά ἐξηγήσει τούς στίχ. 9-10. 29,11. Βιβλίου τοῦ ἐσφραγισμένου. Πάπυρος, τόν ὁποῖον δέν μποροῦμε νά ξετυλίξουμε γιά νά τόν διαβάσουμε, χωρίς νά βγάλουμε τήν σφραγίδα, ἡ ὁποία τόν στερεώνει. 29,13. Ἡ λατρεία τοῦ Ἰούδα εἶναι μόνο πρόσχημα καί ὄχι καθαρή καί γνήσια ἔκφραση τῆς καρδιᾶς του στόν Θεό (βλ. 1,10-17). Ἡ προφητεία (στίχ. 13-14) εἶναι δύσκολο νά χρονολογηθεῖ. Ὁ προφήτης ἐλέγχει τήν ὑποκριτική λατρεία, ὅπως εἰς 1,10-20. 29,14. Ἀκόμη καί οἱ φερόμενοι ὡς σοφοί τοῦ Ἰούδα δέν δύνανται νά διακρίνουν τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ (5,12-13). 29,15. Οὐαί οἱ ἐν κρυφῇ βουλῇ ποιοῦντες. Μερικοί προσπαθοῦσαν νά κρύψουν τά πολιτικά τους σχέδια ἀπό τόν Θεό καί τόν προφήτη του (βλ. 30,1-2), πιθανόν γιά τόν λόγο ὅτι τά σχέδιά τους αὐτά εἶναι πολύ ἔξυπνα καί περίτεχνα καί δέν μποροῦν νά κατανοηθοῦν ἀπό τούς ἔχοντας τήν ἁπλῆ θρησκευτική σκέψη (28,9-10)! 29,16. Ἀλλά ξέχασαν ποιός εἶναι δημιούργημα καί ποιός εἶναι Δημιουργός! Ἤδη ἡ παλαιά ἱστορία της δημιουργίας (Γεν. 2,7) παρίστανε τόν Γιαχβέ πλάσσοντα τόν ἄνθρωπο μέ χῶμα ἀπό τήν γῆ κατά τόν τρόπο ἑνός κεραμέως. Ἡ εἰκόνα θά ἐπαναληφθεῖ συχνά ἀπό τούς προφῆτες, μετά τόν Ἡσαΐα, καί τελικά ἀπό τόν ἀπόστολο Παῦλο, γιά νά τονίσει τήν ὁλική ἐξάρτηση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό καί τήν θραυστότητά του μεταξύ τῶν χειρῶν Του.