Translate

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥΣ, ΓΙΑ THN ΠΕΡΙ ΠΛΗΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ ΑΝΣΕΛΜΕΙΑ ΘΕΣΗ ΤΟΥ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥΣ, ΓΙΑ THN ΠΕΡΙ ΠΛΗΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ ΑΝΣΕΛΜΕΙΑ ΘΕΣΗ ΤΟΥ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ

(Ποικιλοτρόπως σε 4 διαφορετικές ομιλίες αναφέρθηκε με αυτή θέση.  Ήταν προτιμότερη η σιωπή μας;)

Του   Βασίλειου Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Θα λάβω απλά αφορμή από σχολιασμούς του κειμένου  που τιτλοφορείται «Ο μακαριστός Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός και η δική μας σιωπή» (από το ιστολόγιο του Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου ‘’Fdathanasiou.wordpress’’), με το οποίο ζητεί από την  Ιερά Μονή Βατοπαιδίου να πάρει θέσει για όσα γράφονται για την κακοδοξία του περί των εκτρώσεων, την περί Θείας Χάριτος αιρετική θέση του, καθώς και άλλα λάθη του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού και θα απαντήσω γενικά για όσους αμφιβάλλουν για τα κείμενα που έχω γράψει στα θέματα τούτα.

Η «περί πληρώσεως της ενοχής» ανσέλμεια θέση του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, την οποία  εξέφρασε ποικιλοτρόπως και  κατ’ επανάληψη ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, είναι μια θέση η οποία χρήζει ανασκευής πρωτίστως αυτούς που έχουν προβάλει αυτές τις ομιλίες του .

-  Βίντεο αναρτημένο στο διαδίκτυο, το οποίο τιτλοφορείται «Γέροντας Ιωσήφ 3οςΠαγκόσμιος Πόλεμος είναι κοντά», που μεταξύ άλλων αναφέρει «…λέει εις την τελευταία  του προσευχή πριν ανεβεί στον Γολγοθά, στο παγκόσμιο λογιστήριο, να πληρώσει την πανανθρώπινο ενοχή…»

-  Βίντεο αναρτημένο στο διαδίκτυο, (που προβλήθηκε στην εκπομπή Αρχονταρίκι του Καναλιού  4Ε) και τιτλοφορείται «Ιωσήφ Βατοπαιδινός-Χριστός Σωτήρας 1», αναφέρει «αυτήν την πεπτωκυίαν φύσιν την ανθρωπίνην, που την κατάστρεψε ο ίδιος ο άνθρωπος, έρχεται ο ίδιος ιδιοχείρως (ο Χριστός) γίνεται άνθρωπος και έτσι να πληρώσει το τίμημα της ενοχής και να διδάξει τον τρόπο της επιστροφής…μυστήρια μυστηρίων…».   Δεν στεκόμαστε στην αναφορά του «έρχεται ο ίδιος ιδιοχείρως (ο Χριστός) γίνεται άνθρωπος», που αποτελεί όντως λεκτικό λάθος, αλλά στην ανσέλμεια σωτηριολογική θεώρηση του «και έτσι να πληρώσει το τίμημα της ενοχής».

-  Βίντεο αναρτημένο στο διαδίκτυο, το οποίο τιτλοφορείται «Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός  μέρος 1ο», αναφέρει μεταξύ άλλων «…γιατί εκατέβηκε ο Θεός ίδιος εδώ και επλήρωσε με το αίμα του τη δική μας ενοχή και μας υπέδειξε τον τρόπο της επιστροφής…»

-  Βίντεο πολύ πρόσφατα αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα Vatopedi.gr, που τιτλοφορείται ‘’Ο σκοπός της ζωής’’,  με ομιλία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που έγινε στο Συνοδικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, στο οποίο  μεταξύ άλλων αναφέρει  ότι «Η αυτοαλήθεια και αυτοζωΐα που κατέβη εδώ και εσφάγη, εσταυρώθη και πλήρωσε με το αίμα του τη δική μας ενοχή…»

Η ποικιλότροπη επανάληψη της ανσέλμειας θέσης «περί πληρώσεως της ενοχής», του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού δεν χρήζει ανασκευής;  Ξεκάθαρα παραπέμπουν τα λεγόμενα αυτά στην ανσέλμεια σωτηριολογική θεώρηση, περί αναγκαιότητας εξόφλησης της ενοχής. όπου κυριαρχεί η δικαιική έννοια της σωτηρίας και ζητήθηκε η ανασκευή της θέσης αυτής.  Που το μεμπτό σε αυτό που ζητήθηκε;

Δεν έπρεπε να σχολιαστεί;  Έπρεπε να αφεθούν οι Χριστιανοί που δεν αντιλήφθηκαν το μεγάλο λάθος της ανσέλμειας θέσης να βιώσουν την «περί πληρώσεως της ενοχής» πλάνη;  Που η ακρότης;   Που η εμπάθεια; Η αλήθεια της Πίστης μας είναι πάνω από την αίγλη του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινου;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΗ ΑΝΑΦΟΡΑ :  Η εκζητούμενη λύση της σιωπής θα έχει ως αποτέλεσμα των χαρακτηρισμό όλων τούτων ως απλά λαθών.  Θα αγνοηθεί η ποικιλότροπη επανάληψη της ανσέλμειας σωτηριολογικής θεώρησης στα τέσσερα  (όχι ένα) προαναφερθέντα βίνεο.  Αναμένομε την  Ορθόδοξη λύση της σιωπής. 



ΕΚΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΓΩΝΙΩΔΩΣ ‘’ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ’’ AΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΝΑΣΚΕΥΑΣΑΝ ΤΗΝ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

Του   Βασίλειου Χαραλάμπουςθεολόγου
__________________
Πλήθος ιδιοτελώς κειμένων επιζητούν την ‘’αποστομωτική’’ απάντηση για όσους ανασκευάζουν την αιρετική καινοτομία που προβάλλεται στην ιστοσελίδαVatopedi.gr, που πολύ πρόσφατα αναρτήθηκε σε βίντεο που τιτλοφορείται «Τέκνα Θεού γενέσθαι»,  με ομιλία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που έγινε στο Συνοδικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, η οποία αναφέρει  ότι  «ο νους του ανθρώπου που είναι πρόσωπον και το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν, είναι υπεράνω της Χάριτος».

Έγνοια των ιδιοτελώς κειμένων είναι μήπως μειωθούν τα τόσα  υπερβολικά που καθημερινά  προβάλλουν για τον μοναχό αυτόν;  Πάνω από όλα αυτός ο μοναχός ή η Ορθόδοξη Πίστη μας;  Αυτό τους ενδιαφέρει;  Μήπως από τα περί της καινοφανούς αυτής αιρέσεως σπιλωθεί το όνομα π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού;  Η Πίστη μας είναι δευτερεύουσα;  

Καμιά έγνοια για τις χιλιάδες ανυποψίαστων Χριστιανών που έγιναν μέτοχοι του βλασφήμου και αιρετικού αυτού βιώματος του μοναχού αυτού;  Αυτό τους ενδιαφέρει;  Η μεγάλη και επίπλαστη αίγλη του;

Φυσικά η απάντηση θα είναι ‘’καταπέλτης’’ όπως συνέβη τότε με την κακοδοξία του για το μη εφάμαρτο των εκτρώσεων πριν τον τρίτο μήνα της κυήσεως.  ‘’Κάποιοι προσπαθούν να παρουσιάσουν τον γέροντά μας κακόδοξο’’, θα είναι και πάλι η απάντησή των.   Έκανε απλά ένα λάθος.

Και τότε θα αρχινίσουν τα ιστολόγια των ‘’ημετέρων’’ το ίδιο υβρεολόγιο περί ‘’αθλίων συκοφαντών’’, ‘’αλιβάνιστων’’ (αυτό από εκπομπή ιδιωτικού καναλιού  μάλιστα με προσκεκλημένο ιερωμένο, αλλά περισσότερα στοιχεία δεν είναι φρόνιμο να δοθούν για να μη μειωθεί ο ιερέας αυτός της Εκκλησίας μας) κλπ.  Αλιβάνιστα είναι δυστυχώς τα παιδιά που σκοτώνονται από τέτοιες γενοκτόνους συμβουλές για εκτρώσεις.  (Να αναφέρομε ότι είναι ενημερωμένο γι΄ αυτή  τη γενοκτόνο συμβουλή του, τόσο το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο όσο και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου).  Η κασέττα υπάρχει και υπάρχει δυνατότητα ελέγχου της αξιοπιστίας της.  Εκεί θα διαφανεί ποιος συκοφαντεί.

Τι απάντηση λοιπόν εκζητούν για την ανασκευή της αιρετικής διδασκαλίας του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού περί της Θείας Χάριτος;  Για να προστατευτούν όσοι πείστηκαν από την αίρεση  ότι η Θεία Χάρις είναι κατώτερη από τον ανθρώπινο νου ή να προστατέυσουν την υπερβολική αίγλη που απολαμβάνει από τους ιδιοτελώς κειμένους; 

O AΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΩΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

           IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 30 Αὐγούστου 2015

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

O AΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΩΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

1. Xθές, ἀδελφοί μου χριστιανοί, 29η τοῦ μηνός Αὐγούστου, ἁγία μας Ἐκκλησία ἑόρτασε τήν ἀποτομή τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ ἁγίου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Ἀλλά «σύρεται» καί σήμερα, τήν Κυριακή, ἡ ἑορτή του, γι᾽ αὐτό καί μετά τήν εἴσοδο τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, μετά τό ἀναστάσιμο τροπάριο ψάλαμε τό Ἀπολυτίκιο τοῦ τιμίου Προδρόμου. Δηλαδή, ὅσοι χθές στήν μνήμη του δέν μπόρεσαν νά ἐκκλησιαστοῦν, νά ἀκούσουν σήμερα τό Ἀπολυτίκιό του καί νά τόν τιμήσουν.
2. Ἀλλά γιατί ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τώρα, στό τέλος σχεδόν τοῦ Αὐγούστου, τόν μαρτυρικό θάνατο τοῦ τιμίου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ τοῦ Χριστοῦ μας; Ὄχι γιατί ὁ ἀποκεφαλισμός του ἔγινε τήν 29η Αὐγούστου, ἀλλά γιά ἄλλο μυστικό λειτουργικό λόγο. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης καί Βαπτιστής τοῦ Κυρίου μας λέγεται «Πρόδρομος», γιατί, ὅπως ξέρουμε, προετοίμασε τόν ἐρχομό τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλά ἡ Ἐκκλησία μας τόν θέλει «πρόδρομο» καί στίς ἑορτές τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι, ἐπειδή τόν ἄλλο μήνα, στίς 14 τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου, θά ἑορτάσουμε τόν σταυρικό θάνατο τοῦ Χριστοῦ μας, μέ τήν μεγάλη ἑορτή τοῦ Σταυροῦ, ἔβαλε ἡ Ἐκκλησία μας προδρομικά καί τόν θάνατο τοῦ Προδρόμου. Σᾶς εἶπα καί ἄλλοτε, χριστιανοί μου, ὅτι εἶναι μεγάλη ἡ ἑορτή τοῦ Σταυροῦ, γι᾽ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία μας, προετοιμάζοντάς μας γιά τήν ἑορτή αὐτή, ἀπό πολύ πρίν μᾶς μιλάει γιά τόν θάνατο τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι τήν ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως οἱ Καταβασίες εἶναι «Σταυρόν χαράξας Μωσῆς», μιλώντας ἔτσι γιά τόν σταυρικό θάνατο τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλά καί τό πρῶτο Εὐαγγέλιο μετά τήν ἑορτή αὐτή (Ματθ. 17,14-23) τελειώνει μέ τόν σταυρικό θάνατο τοῦ Χριστοῦ (στίχ. 23). Προδρομικά λοιπόν, ξαναλέγω, γιά τόν μαρτυρικό θάνατο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔβαλε ἡ Ἐκκλησία μας τόν μαρτυρικό θάνατο τοῦ Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου.
3. Ἐμεῖς, ἀδελφοί μου χριστιανοί, τιμᾶμε τόν Πρόδρομο ἰδιαίτερα στήν Θεία Λειτουργία, βλέποντάς τον προδρομικά τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι, προτοῦ νά ἐμφανιστεῖ ὁ Χριστός μέ τήν Μικρά Εἴσοδο, ὁ ψάλτης λέγει τά Ἀντίφωνα. Τά Ἀντίφωνα εἶναι ὁ Πρόδρομος. Μέ τά Ἀντίφωνα ἐμεῖς παρακαλοῦμε τόν Χριστό νά ἔρθει γρήγορα ἀνάμεσά μας. Καί ἔρχεται μέ τήν Μικρά Εἴσοδο. Καί ἐμεῖς βλέποντας τόν Ἱερέα μέ τό ἅγιο Εὐαγγέλιο βλέπουμε τόν Χριστό, γι᾽ αὐτό καί λέμε «Δεῦτε προσκυνήσωμεν καί προσπέσωμεν Χριστῷ...». Ἀλλά πρίν ἀπό τόν Ἱερέα μέ τό Εὐαγγέλιο προηγεῖται τό παιδάκι, πού ὑπηρετεῖ στό Ἱερό, κρατώντας τήν λαμπάδα. Ἡ λαμπάδα αὐτή, χριστιανοί μου, συμβολίζει τόν Πρόδρομο Ἰωάννη. Τό Εὐαγγέλιο εἶναι Φῶς, εἶναι Ἥλιος. Ἀλλά, πρίν ἀπό τό φῶς τοῦ Χριστοῦ προηγήθηκε ὁ Πρόδρομος σάν λαμπάδα. Καί κατά τήν Μεγάλη Εἴσοδο στήν Θεία Λειτουργία, θά ἔχετε δεῖ καί θά ἔχετε ἀκούσει τόν ἱερέα, προτοῦ νά βγάλει τά Ἅγια, θυμιάζει, ἀπαγγέλλοντας τό «Ἐλέησόν με ὁ Θεός...», καί, κάνοντας ὑπόκλιση ζητεῖ συγγνώμη ἀπό σᾶς τούς λαϊκούς, μπροστά στήν Ὡραία Πύλη. Ξέρετε τί εἶναι αὐτό, χριστιανοί μου; Αὐτό εἶναι τό κήρυγμα τοῦ Προδρόμου Ἰωάννου. Τό κήρυγμά του ἦταν «Μετανοεῖτε»! Γι᾽ αὐτό καί ὁ ἱερεύς πρίν ἀπό τόν ἐρχομό τοῦ Κυρίου μας μέ τά «Ἅγια», δηλώνει τόν Πρόδρομο μέ τό «Ἐλέησόν με ὁ Θεός», πού εἶναι ψαλμός μετανοίας, καί μέ τήν ὑπόκλισή του σέ ὅλους.
4. Τέλος, χριστιανοί μου, ὁ Πρόδρομος Ἰωάννης εἶπε στούς ἀκροατές του γιά τόν Χριστό ὅτι θά ἔλθει καί θά τούς βαπτίσει στήν Φωτιά (Ματθ. 3,11)! Ποιά εἶναι αὐτή ἡ Φωτιά; Εἶναι αὐτό πού ἦλθε μέ μορφή φωτιᾶς. Εἶναι τό Ἅγιο Πνεῦμα, πού κατῆλθε μέ εἶδος πυρίνων γλωσσῶν. Στήν Θεία Λειτουργία, κατά τήν ἱερή καί φοβερή στιγμή τοῦ Καθαγιασμοῦ τῶν Τιμίων Δώρων, ὁ Ἱερεύς εὔχεται νά ἔλθει τό Ἅγιο Πνεῦμα σέ ὅλη τήν σύναξη τῶν πιστῶν. Γι᾽ αὐτό καί στό τέλος λέγουμε, «Εἴδομεν τό φῶς τό ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον». Στήν Θεία Λειτουργία, χριστιανοί μου, βαπτιζόμαστε σέ δυό βαπτίσματα: Στό βάπτισμα τοῦ ὕδατος, πρῶτον, πού εἶναι τό βάπτισμα τοῦ Προδρόμου, μέ τά ἱερά ἀναγνώσματα, καί στό βάπτισμα τοῦ Χριστοῦ μας ἔπειτα, πού εἶναι βάπτισμα φωτιᾶς, ὅπως τό εἶπε ὁ ἅγιος Πρόδρομος καί Βαπτιστής Ἰωάννης, τοῦ ὁποίου τήν ἀποτομήν τῆς Τιμίας Κεφαλῆς ἑορτάσαμε χθές.


Μέ πολλές εὐχές, 
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΑΙΖΕ


Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΑΙΖΕ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΑ

«Στο Taizé  θα θέλαμε να συνδράμουμε να γίνει πιο αντιληπτή η κοινωνία που, εν Χριστώ, υπάρχει ήδη μεταξύ όλων των βαπτισμένων» - ο Παπικός  ‘’αδελφός΄΄ Αλοΐς.

Του   Βασίλειου Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
Η Ορθόδοξη συμμετοχή για τα 75χρονα της οικουμενιστικής «Κοινότητας Taizé», συνέβαλε στις οικουμενιστικές προσπάθειες της Παπικής οικουμενιστικής αυτής κοινότητας.

Η οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé», έχει επεκτείνει τα οικουμενιστικά ολισθήματά της και σε διαθρησκειακό επίπεδο, όπως τούτο έγινε στη  διαθρησκειακή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 16 Αυγούστου 2015 στοTaizé.

Η οικουμενιστική  «Κοινότητα Taizé» ως γνωστό παρουσιάζεται σάν ‘’μοναστική’’ κοινότητα.  Έχει δολίως αποκληθεί ‘’μοναστική’’.  Είναι όμως μια από αυτές τις κοινότητες, που με βάση το Βατικάνειο «Κώδικα  Κανονικού Δικαίου» (Codise diDiritto Canonico), θεωρούνται «Ιδιωτικές ενώσεις πιστών» (Associazoneprivate difedeli). 

Η  οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé» βρίσκεται στην περιοχή της Γαλλικής Bourgogne (Βουργουνδίας), Saône et Loire.  Η  «Κοινότητα Taizé» αριθμεί πάνω από 100 άτομα. Είναι κατ’εξοχή οικουμενιστική κοινότητα.  Δολίως καλείται οικουμενική και όχι οικουμενιστική κοινότητα. Τη κοινότητα αυτή αποτελούν άνθρωποι διαφόρων ομολογιών, από 30 χώρες.  Τη συναποτελούν Παπικοί, Προτεστάντες και ‘’Ορθόδοξοι’’.   Το τι έχουν σοφισθεί είναι ολοφάνερο. 

Η οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé» ιδρύθηκε το έτος 1940 από το καλούμενο ΄΄αδελφό’’ Roger Schutz. Ο καλούμενος ‘’αδελφός΄΄ Αλοΐς είναι ο σημερινός  ‘’ηγούμενος’’ της Κοινότητας Taizé.  Ο παπικός Αλοΐς είναι Γερμανικής καταγωγής και Γαλλικής υπηκοότητας και παρουσιάζεται ως ‘’ηγούμενος’’ της οικουμενιστικής  αυτής «Κοινότητας Taizé» .  


Πάνω από 100,000 νέοι (διαφόρων δογμάτων) απ’όλο τον κόσμο την επισκέπτονται.   Η επίσκεψή τους είναι ολιγοήμερη και εκεί ‘’ασχολούνται’’ με οικουμενιστικές προσευχές, την ανάγνωση της Αγίας Γραφής, καθώς και με άλλες ‘’συλλογικές’’ όπως τις καλούν εργασίες.

Για τις επισκέψεις αυτές αναφέρει σχετικά ο παρουσιαζόμενος ως ‘’ηγούμενος’’ ο παπικός  ‘’αδελφός΄΄ Αλοΐς : «Με αυτές τις επισκέψεις θα ήθελα να δείξω ότι με τους αδελφούς μου επιζητούμε με πάθος την κοινωνία μεταξύ των Χριστιανών.  ΣτοTaizé  θα θέλαμε να συνδράμουμε να γίνει πιο αντιληπτή η κοινωνία που, εν Χριστώ, υπάρχει ήδη μεταξύ όλων των βαπτισμένων». Τα των «ελασσόνων» δυστυχώς θα καραδοκούν για την επίπλαστη ενότητα. 

Δυστυχώς οι οικουμενιστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στην «ΚοινότηταTaizé», σκοπό έχουν να καταδείξουν ότι οι δογματικές διαφορές αποτελούν απλά διαφορετικές παραδόσεις.  Τούτο άλλωστε υπονοείται και από τα κατά καιρούς παπικά κελεύσματα, όπου οι δογματικές διαφορές καλούνται σκοπίμως εκκλησιαστικά έθιμα.

Καθίσταται η αλήθεια της Πίστης δευτερεύουσα, χάριν της ανθρωπάρεσκης αγάπης.   Επακόλουθο λοιπόν και τούτο από  το ανθρωπάρεσκο των ελασσόνων στα οικουμενιστικά διαλογικά παίγνια.  Καθίστανται τοιουτοτρόπως η μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας και η ομολογία της αλήθειας δευτερεύουσες.  Είναι ξεκάθαρο δείγμα παπικής δολιότητας η «Κοινότητα Taizé» και συνεπώς είναι απαράδεκτη η συμμετοχή Ορθοδόξων σ΄αυτές τις οικουμενιστικές συνάξεις.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ[Ὁ Ἀμπελών τοῦ Γιαχβέ καί ἡ καταστροφή τῆς Βαβυλῶνος]

          IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
Δημητσάνα, Παρασκευή 28 Αὐγούστου 2015



ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ
ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ
(Ἡ ἑρμηνεία παρά τήν συντομία της καί τήν ἁπλότητά της εἶναι ἐπιστημονική)

Ἡ ἐργασία αὐτή προσφέρεται στούς ἀναγνῶστες σέ συνέχειες ἑκάστη Δευτέρα καί Παρασκευή διά ἐξεύρεση λαθῶν ἐκ μέρους τους καί ἐνημέρωσή μας πρός διόρθωση, πρίν ἀπό τήν τελική δημοσίευση τοῦ ἔργου.


Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΣΑΪΑΣ

Ὁ Ἀμπελών τοῦ Γιαχβέ καί ἡ καταστροφή τῆς Βαβυλῶνος (27,2-5)

(Προλογικό σημείωμα τῆς περικοπῆς)

1. Στήν περικοπή μας αὐτή, κατά τό κείμενό μας, τήν Μετάφραση τῶν Ο´, γίνεται λόγος γιά τήν Βαβυλώνα, ἡ ὁποία  παριστάνεται νά εἶναι πολιορκουμένη ἀπό ἰσχυρό ἐχθρό (στίχ. 3.4β). Εἶναι βέβαιη ἡ πτώση της, παρά τήν καλή γεωγραφική της θέση καί τήν δύναμή της (στίχ. 3) καί τίς πολλαπλές βοήθειες πού ἔχει δεχθεῖ γιά τήν προστασία της (στίχ. 4). Ἡ ἴδια ἡ Βαβυλών εἶναι ἀπογοητευμένη, θρηνεῖ γιά τά συμβαίνοντα στήν χώρα της κακά καί ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ τιμωρία της εἶναι ἀπό τόν Γιαχβέ γιά τά ἁμαρτήματά της (στίχ.4). Οἱ δέ στρατιῶτες της θά προτιμοῦσαν νά φρουροῦν μιά καλαμιά στήν πεδιάδα, παρά νά φρουροῦν τήν Βαβυλῶνα, λόγω τοῦ σκληροῦ πολιορκητοῦ ἐχθροῦ της (στίχ. 4), γι᾽ αὐτό καί ζητοῦν ἔντονα νά κάνουν συνθηκολόγηση μ᾽ αὐτόν (στίχ. 5).
2. Κατά τό Ἑβρ. ὅμως κείμενο ἡ περικοπή μας εἶναι ἕνας θελκτικός ὕμνος ἀναφερόμενος στόν ἀμπελῶνα τοῦ Γιαχβέ, τόν Ἰσραήλ. Ὁ Θεός, κατά τό κείμενο αὐτό, λέγει περί τῆς Ἱερουσαλήμ ὅτι θά τήν φυλάσσει, θά τήν ποτίζει καί θά τήν φρουρεῖ (στίχ. 3). Κανείς δέν θά βρεθεῖ νά σπείρει τριβόλους καί ἀκάνθας στόν ἀμπελῶνα αὐτόν τοῦ Κυρίου, γιά νά παραβλάψει τήν γονιμότητά του (στίχ. 4).

(Μετάφραση τοῦ κειμένου τῆς περικοπῆς,
τό ὁποῖο παραλείπουμε ἐδῶ πρός ἐξοικονόμηση χώρου)

27,2 Ἐκείνη τήν ἡμέρα θά εἶναι ἕνας καλός ἀμπελώνας (ὁ Ἰσραήλ)·
ἀλλά μιά ἐπιθυμία ὑπάρχει,
νά ἀρχίσουμε ἕναν ὕμνο ἐναντίον μιᾶς πόλης (τῆς Βαβυλώνας):
3 «Ἐγώ εἶμαι μία ἰσχυρή πόλη (λέγει ἡ Βαβυλώνα),
μιά πόλη πολιορκουμένη».
«Μάταια τήν ποτίζω (λέγουν οἱ ποταμοί Εὐφράτης καί Τίγρης),·
γιατί θά κυριευθεῖ τήν νύκτα
καί τό τεῖχος της θά πέσει τήν ἡμέρα.
4 Δέν ὑπάρχει δύναμη, ἡ ὁποία δέν τῆς δόθηκε γιά τήν προστασία της».
«Ποιός θά μέ διορίσει (λέγει ἡ Βαβυλών),
 νά φυλάγω καλαμιά στήν πεδιάδα;
Ἀπορρίπτω αὐτή τήν θέση (τῆς φρουρᾶς τῆς πόλης),
λόγω αὐτοῦ τοῦ ἐχθροῦ.
Λοιπόν, γι᾽ αὐτό ἔπραξε ὁ Κύριος ὅλα ὅσα διέταξε. Κατακάηκα»!
5 Ὅσοι κατοικοῦν σ᾽ αὐτή θά φωνάξουν:
«Ἄς κάνουμε εἰρήνη μαζί του, ἄς κάνουμε εἰρήνη»! α

α. Παραθέτουμε καί τό Ἑβραϊκό κείμενο τῆς περικοπῆς:
27,2 Ἐκείνη τήν ἡμέρα (θά εἶναι ὁ Ἰσραήλ) μιά ἀγαπητή ἄμπελος,
ψάλλετε σ᾽ αὐτήν (αὐτό τό ἆσμα):
3 «Ἐγώ ὁ Κύριος θά τήν φυλάττω,
κάθε στιγμή θά τήν ποτίζω,
γιά νά μήν τήν βλάψει κανείς,
νύκτα καί ἡμέρα θά τήν φυλάττω.
4 Ὀργή δέν ὑπάρχει σέ μένα·
ποιός θά ἀντέτασσε σέ μένα
τριβόλια καί ἀγκάθια στήν μάχη;
Θά περνοῦσα ἀπό ἀνάμεσά τους
καί θά τά κατέκαια ἀμέσως.
5 Ἤ, θέλει κανείς νά πιαστεῖ ἀπό τήν δύναμή μου
καί νά κάνει εἰρήνη μαζί μου;·
Ἄς κάνει μαζί μου εἰρήνη». 

(Σύντομα ἑρμηνευτικά σχόλια τῆς περικοπῆς)


27,2-13. Τό τμῆμα αὐτό συντίθεται ἀπό διάφορα τεμάχια, τά ὁποῖα ἐκφράζουν τήν μελλοντική σωτηρία τοῦ Ἰσραήλ μέ χρήση ἀγροτικῶν εἰκόνων. 27,2-5. Κατά τό Ἑβρ. ὁ λόγος γιά τόν ἀμπελώνα τοῦ Γιαχβέ. Ὑπενθυμίζοντας ὁ προφήτης τό ἆσμα του περί τοῦ ἀμπελῶνος εἰς Ἡσ. 5,1-7, ὅπου εἶχε ἀπειλήσει τούς πατριῶτες του μέ τήν κρίση τοῦ Θεοῦ γιά τίς διεστραμμένες πράξεις τους (βλ. τόν σχολιασμό στήν περικοπή) δίδει ἐδῶ τήν ὑπόσχεση ὅτι δέν θά ὀργισθεῖ πάλι κατά τοῦ λαοῦ Του καί ὅτι θά τόν προστατεύσει πρό τῶν ἄλλων ἐχθρῶν του («τριβόλους» καί «ἀκάνθας», στίχ. 4 κατά τό Ἑβρ.). Συγχρόνως ὅμως παροτρύνονται αὐτοί οἱ ἐχθροί νά δεχθοῦν τήν προσφορά εἰρήνης τοῦ Θεοῦ (στίχ. 5). Ἔχουμε δηλαδή στήν περικοπή μας ἐδῶ κατά τό Ἑβρ. τήν ἰδία εἰκόνα μέ τήν περικοπή 5,1-7, μέ ἄλλη ὅμως ἔννοια. Ἐδῶ ὁ Ἰσραήλ εἶναι ὑπό τήν προστασία τοῦ Θεοῦ καί θά ἔχει πολλή καρποφορία. Κατά τούς Ο´ ὅμως στήν περικοπή μας ὁ λόγος μόνο στήν ἀρχή (στίχ. 2α) εἶναι γιά τόν Ἰσραήλ, τόν ἀμπελώνα τοῦ Γιαχβέ, ἀλλά στήν συνέχεια ὁ λόγος εἶναι περί τῆς Βαβυλῶνος καί τῆς καταστροφῆς της. 27,4. Θά μπορούσαμε νά νοήσουμε τόν στίχ. ὡς ἀπάντηση τῆς ἀμπέλου προσωποποιουμένης.  

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

OI ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΝΑ ΑΝΑΣΚΕΥΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ, ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΕ Ο π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ



OI ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΝΑ ΑΝΑΣΚΕΥΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ, ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΕ Ο π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ

(Δεν πρόκειται περί φραστικού λάθους, αλλά περί αιρετικής θέσης, ότι δήθεν ‘’η Θεία Χάρις είναι κατώτερη από το νου του ανθρώπου’’)

Του   Βασίλειου Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
Η αιρετική καινοτομία ότι  «ο νους του ανθρώπου που είναι πρόσωπον και το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν, είναι υπεράνω της Χάριτος», που δίδαξε ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, θα πρέπει να ανασκευαστεί από τους αρμοδίους του αντιαιρετικού αγώνα της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού.

Το σχετικό βίντεο αναρτήθηκε πρόσφατα στην ιστοσελίδα Vatopedi.gr της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου και τιτλοφορείται «Τέκνα Θεού γενέσθαι»,  με ομιλία του που έγινε στο Συνοδικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου.  Δεν αποτελεί φραστικό λάθος, αλλά αιρετική και  βλάσφημη καινοτομία, η περί Θείας Χάριτος διδασκαλία του, ότι δηλαδή «ο νους του ανθρώπου είναι υπεράνω της Χάριτος»

Η δικαιολόγηση της αιρετικής θέσης περί κατωτερότητας της Θείας Χάριτος, ότι δηλαδή ‘’η Θεία Χάρις είναι εργαλείο, ενώ ο νούς είναι πρόσωπον’’,   όπως και η απαράδεκτη ‘’ισχυροποίησή’’ της αιρετικής αυτής θέσης με τον χαρακτηρισμό της ως «μυστήρια μυστηρίων», δεν αφήνει περιθώρια άλλης εκδοχής.  Αποτελεί ξεκάθαρα αιρετική θέση περί της Θείας Χάριτος.  Αλοίμονο αν τις αιρετικές θέσεις τις καλούσαμε λεκτικά λάθη.

Μάλιστα η αναφορά του περί επαναλήψεως της αιρετικής αυτής πλάνης, με τα χαρακτηριστικά λόγια «Κι άλλοτε σας τα είπα αυτό, αλλά σας το είπα συγχωνευμένα.  Δεν είναι παράξενα τούτα», δεν αφήνει περιθώρια φραστικού λάθους.  Φυσικά η προσωποληψία δεν αφήνει άλλη εκδοχή πέραν του φραστικού λάθους. 

Ο ενθουσιαστικώς προβαλλόμενος π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.  Χιλιάδες ανυποψίαστοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί γίνονται καθημερινά  μέτοχοι της αιρετικής ασέβειας  αυτής του Κυπρίου αυτού μοναχού. 

Πρόκειται περί ‘’καινής αιρέσεως’’.  Είναι συνήγοροι της ασεβείας οι προβάλλοντες τέτοια αιρετική θέση, η οποία θεωρεί (άπαγε της βλασφημίας) την άκτιστη Θεία Χάρη κατώτερη του κτιστού ανθρωπίνου νου. 

Νοθεύει αγνωμόνως την Πατερική μας Παράδοση η αιρετική αυτή καινοτομία.  Ας προστατέψουν οι αρμόδιοι του αντιαιρετικού αγώνα της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού, τις χιλιάδες ανυποψίαστους Ορθοδόξους Χριστιανούς, οι οποίοι εκλαμβάνουν ως ορθούς όλους τους λόγους του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού.

Φυσικά θα δοθεί η συνήθης απάντηση ότι απλά είναι ένα φραστικό λάθος.  Χωρίς να θέλω να μειώσω τους   αρμοδίους του αντιαιρετικού αγώνα της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού (κάποιοι γωρίζουν την αλήθεια των λόγων τούτων), θα αναφέρω απλά ότι η μόνη ελπίδα μας είναι ο Θεός.  Το θέμα δεν είναι καθόλου εύκολο.  Έχομε λάβει πικρή πείρα και από τα κείμενά μας για την κακοδοξία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού για το θέμα των εκτρώσεων.  Μόνο ο Θεός θα βοηθήσει να λάμψει η αλήθεια.  



ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ, ΕΧΟΥΝ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΝ

Του  Βασίλειου Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Το θέμα της καινοφανούς αιρετικής διδασκαλίας για τη Θεία Χάρη, που δίδαξε ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, είναι αρκετά σοβαρό και προς τούτο έχουν ενημερωθεί οι ακόλουθοι :
-  Το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
-  Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου.
-  Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
-  Η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους.

Η αιρετική και βλάσφημη ερμηνεία ή μάλλον το αιρετικό βίωμα του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού για τη Θεία Χάρη, την οποία θεώρησε ως κατώτερη του ανθρωπίνου νου (‘’χείρον νοήσεως’’ και κατά τους βαρλααμίτες), δεν αποτελεί φραστικό λάθος, για το λόγο ότι γνωρίζοντας ότι τούτο είναι παραδοξολόγημα, το χαρακτήρισε ως «μυστήρια μυστηρίων». 

Η αιρετική αυτή θέση είχε αναφερθεί ξανά.  «Κι άλλοτε σας το είπα αυτό, αλλά σας το είπα συγχωνευμένα.  Δεν είναι παράξενα τούτα», ανέφερε χαρακτηριστικά  ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός. 

«Η χάρη όμως και η αλήθεια στον Χριστιανισμό», κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, «δεν είναι αφηρημένες έννοιες, αλλά ζώντα μέλη της προσωπικότητας του Θεανθρώπου Χριστού». 

Η σοβαρότητα του θέματος επέβαλε την ενημέρωση του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, της  Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, της  Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και της  Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους.  Αρωγός στην προσπάθεια μας αυτή ας είναι ο πνευματορρήτωρ Άγιος  Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο «κήρυξ της Χάριτος», τις πρεσβείες του οποίου θερμώς επικαλούμαστε. 


ΑΙΡΕΤΙΚΗ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

Του   Βασίλειου Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Στην ιστοσελίδα Vatopedi.gr, πολύ πρόσφατα αναρτήθηκε βίντεο που τιτλοφορείται «Τέκνα Θεού γενέσθαι»,  με ομιλία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που έγινε στο Συνοδικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, στο οποίο  μεταξύ άλλων αναφέρει  τα εξής : «Όταν λοιπόν όπως είπα κρατήσομεν την πρακτικήν έτσι αντιστάμενοι στην έννοιαν, στην κρούσιν του παραλόγου, τότε αρχίζει ο φωτισμός στον νουν, ξυπνάει ο νους και δεν πλανάται άκοπα στον άσκοπον μετεωρισμόν. Όταν η Θεία Χάρις αυτό το διαπιστώσει, ότι ο νους αυτός εξύπνησε και πήρε τη θέση του σαν πρόσωπο και ο νους είναι το πρόσωπο, τότε υποτάσσεται η Χάρις εις τον νουν, μυστήρια μυστηρίων.  Κι άλλοτε σας τα είπα αυτό, αλλά σας το είπα συγχωνευμένα.  Δεν είναι παράξενα τούτα.  Ο νους του ανθρώπου που είναι πρόσωπον και το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν, είναι υπεράνω της Χάριτος.  Η Χάρις του Θεού είναι άκτιστος ενέργεια μέσω της οποίας κατασκεύασε τα πάντα και τα διοικεί.  Αλλά αυτή είναι εργαλείο, ο νούς είναι πρόσωπον,  τόσον το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν.  Γι’ αυτό και το φόρεσε ο Θεός Λόγος και το έχει αχώριστα στην αιωνιότητα της δόξης του, ο Πατήρ του μέλλοντος αιώνος».

Είναι καινοφανής αιρετική θέση το λεχθέν ότι «η Χάρις υποτάσσεται εις τον νουν».  Μάλιστα το ‘’κατοχυρώνει’’ επεξηγώντας ότι «αυτή (η Θεία Χάρις) είναι εργαλείο, ο νούς είναι πρόσωπον».  «Η χάρη όμως και η αλήθεια στον Χριστιανισμό», κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, «δεν είναι αφηρημένες έννοιες, αλλά ζώντα μέλη της προσωπικότητας του Θεανθρώπου Χριστού». «Φωτίζει η Χάρις αυτόν (εννοεί τον άνθρωπον), οδηγεί, ειρηνεύει, αγαθύνει τα πάντα ούσα θεία και επουράνιος», αναφέρει ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος.

Μειώνει ξεκάθαρα τη Θεία Χάρη ως κατώτερη από το νου, τον οποίον θεωρεί ότι αυτός είναι το ανθρώπινο πρόσωπο, αναφέροντας  ότι «η Χάρις υποτάσσεται εις τον νουν» και ‘’ισχυροποιεί την πλάνη με τον ανάρμοστο χαρακτηρισμό για τη Θεία Χάρη «αυτή είναι εργαλείο», αντιπαραβάλλοντας με το ότι κατ’ αυτόν «ο νούς είναι πρόσωπον». Η Θεία Χάρη, είναι η «δύναμις του Αγίου Πνεύματος», κατά τον Άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο.

Μάλιστα με παιδαγωγικό ύφος ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός ανέφερε ότι «κι άλλοτε σας τα είπα αυτό, αλλά σας το είπα συγχωνευμένα.  Δεν είναι παράξενα τούτα».  Δηλαδή η αιρετική αυτή θέση είχε αναφερθεί ξανά. 

Αυτά είναι τα  «μυστήρια μυστηρίων»;  Αυτός είναι ο απλανώς διδάξας;   Τα λόγια του π.  Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που είπε συνιστών εαυτόν, ότι «ο  ίδιος ο Θεός Λόγος μας έβαλε μέσα εις τον δρόμο της Πατερικής ορολογίας.  Δεν αρνούμαι τίποτα, μας έδωσε την ικανότητα να γράψομε με λεπτομέρεια όλη την Πατερική ορολογία… », ποσώς δεν τον καθιστούν ‘’απλανώς διδάξαντα’’.

Δηλαδή αντί να προβάλλεται στην ιστοσελίδα Vatopedi.gr (και μάλιστα Ιεράς Μονής), η Ορθόδοξη Πατερική περί Θείας Χάριτος διδασκαλία, προβάλλεται πλανεμένη θέση του π.  Ιωσήφ Βατοπαιδινού; 

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

ΜΙΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ-ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΥ ΡΟΥΣΣΑΝ



Μία Προφητική-επιστολή-ντοκουμέντο, κατά τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Μητροπολίτη τῆς Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμου Ρούσσαν





ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

1. Ἐπιστολή-Ντοκουμέντο, Ἀρχ. Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου, “ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑΘΕΤΟΥ”.
2. Περί τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχη, Ἀνθίμου.
3. Περί τινός, Ὀρθόδοξου Πάπα, τῆς Ρώμης.
4. Πῶς θά ἐπιτευχθεῖ, ἡ κατά Θεόν, ἔνωσις;
5. Ἡ μοιχεποιβασία, τοῦ Ἀνθίμου.
6. Τά Ἐκκλησιαστικά «φαινόμενα», ἀπατοῦν.
7. Ἡ ἱερά ἐπομονή τῶν ὁρθοδόξων, ἐξοβελίζει, τούς κακοδόξους ποιμένες.
8. Ἡ τελεσίδικως καταδίκη, τοῦ Ἀνθίμου.
9. Οἱ Οἰκουμενιστές, εἶναι Μονοφυσίτες.
10. Ἡ «Ἐπιφάνιος ἐπιστολή», ἀποκαλύπτει, τόν Σεβ. Ἄνθιμον Θες]νίκης.
11. Ὁ Ἐπίσκοπος «Ἕλους» συγκλίνει στά ἴδια.
12. Ποῖα τά αἴτια, τῆς παρούσας μελέτης;
13. Οἱ «φούρνοι τοῦ Μακεδονομάχου».
14. Παρακαλοῦμεν ὅπως διαψευσθοῦμεν.
15. «Γιάννης πίνει Γιάννης κερνάει».
16. Οἱ Πνευματικοί Νόμοι, ἐνεργοῦσιν, διά τούς παραβάτας, τῶν Ἱερῶν Κανόνων.
17. Ὁ Ἅγιος Ἄνθιμος, ἄς μᾶς συνεφέρει εἰς τήν κατά Θεόν Κανονικήν τάξιν.
18. Ρητορικά ἐρωτήματα ἀντί ἐπιλόγου.







1.    ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
«ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑΘΕΤΟΥ»

Κύριε θηναε,
νταπαντν ες τόν ρχ. π. νθιμον Ρούσσαν ( πιστολή ατο δημοσιεύθη ν τ «Καθημερινή», φύλλον 12. 11. 65), χω νά παρατηρήσω τά ξς:
1)     ν τό μεταθετόν πάρχ καί ες λλας μοδόξους  κκλησίας, ατό δέν ενε λόγος νά σχύσ καί ες μς. Τάς παραβάσεις τν λλων πρέπει νά προσέχωμεν τούς ερούς Κανόνας; πάρχουσιν μόδοξοι κκλησίαι διαφοροσαι διά τά κωλύματα τς ερωσύνης χειροτονοσαι διγάμους. Μήπως θά το πρέπον νά λάβωμεν καί ατά ς παράδειγμα;
2)    νωτέρο κληρικός ναφέρει τι πλεστοι κ τν μετατεθέντων παλαιότερον ρχιερέων «πρξαν μέγισται φυσιογνωμίαι, νεγνωρισμένοι τηρηταί τν Κανόνων τς κκλησίας, ς είμνηστος Μητροπολίτης Ατωλοακαρνανίας ερόθεος, ποος μάλιστα χειροτόνησε τόν πιστολογράφον σας κ. πιφάνιον Θεοδωρόπουλον».
Ατυχέστατη πόμνησις! Πληροφορ τόν π. νθιμο τι ναφερόμενος εράρχης εχε πικρς μετανοήσει διά τήν μετάθεσιν ατο καί γωνίζετο σφόδρα ναντίον το μεταθετο, περ πεκάλει γγράφως «στίβον συναλλαγής». λλά μήπως καί τερος σύγχρονος εράρχης, Τρίκκης Διονύσιος, πραγματικόν σέμνωμα τς λλαδικς κκλησίας, δέν μετενόησε πικρότατα διά τήν πρό πταετίας γενομένην μετάθεσιν ατο; νέγνωσεν π. νθιμος τήν δημοσίαν ατο ξομολόγησιν ν τ «ναπλάσει» το π. κτωβρίου; Μεταφέρω ξ ατς λίγας φράσεις: «... τήν διαιτέραν ψυχικήν μπειρίαν τήν ποίαν δοκίμασα κ το γεγονότος τς μεταθέσεώς μου χω καθκον νά κθέσω: Πρτον,  τε πληροφορήθησαν ο χριστιανοί τς παρχίας μου (Λήμνου) τήν μετάθεσίν μου λυπήθησαν, στενοχωρήθησαν, πικράνθησαν, γανάκτησαν κόμη θά λεγον... Τούς γκατέλιπον χωρίς λόγον. γενόμην ατιος παραπικρασμο ατν καί σκανδαλισμο τν συνειδήσεών των. Πόσον μέγας πόνος κενος! ποία δέ ταπείνωσις καί ξουθένωσις πρό τν χριστιανν, κ τν ποίων νδακρυς χωριζόμην, χωρίς τήν δύναμιν νά παντήσω κανοποιητικς ες τό δίκαιον παράπονόν των!... πάρχει σως ν θετικόν στοχεον ες τήν προσωπικήν μου στορίαν. συνείδησις τς ναξιότητος τήν ποίαν βίωσα πό τότε δη μέχρι σήμερον...».
3)    Οδείς διαφωνε τι τήν κκλησίαν δέν κυβερνσι τά θρησκευτικά Σωματεα. Τήν κκλησίαν πρέπει νά κυβερν τό Εαγγέλιον καί ο εροί Κανόνες. ταν μως παρατηρται κτροπή πό τς χρυσς ταύτης βάσεως (ρα διαζύγια, περιορισμόν κωλυμάτων γάμου, μεταθετόν, χειροτονίας ν ώρ λικί κ.λ.π., κ.λ.π.), τότε πολλά θλιβερά δέον νά ναμένωνται. Δέν χω προσωπικόν λόγον νά ναλάβω τήν περάσπισιν τν Σωματίων, διότι οδενός κ τν πονοουμένων Σωματείων τάς νεργείας κατευθύνω, οτε πισήμος, οτε φανς. σας μως κτροπάς καί ν καταλογίσ ες ατά π. νθιμος, καί ο μόνον τήν διανομήν ξω τν Ναν τν γνωστν φυλλαδίων, φείλει νά διερωτηθ μήπως α κτροπαί αται πήρξαν λλων κτροπν συνέπειαι.
Γράφει κόμη π. νθιμος τι «πρεπε νά φαρμοσθ τό μεταθετόν φ’ σον πέρ τούτου πεφάνθη εραρχία κατά πλειοψηφίαν καί νά καταργηθ ες τό μέλλον φ’ σον νέα Σύνοδος τς εραρχίας θά τό κατεψήφιζε κατά πλειοψηφίαν». λλ’ ο εροί Κανόνες, φ’ ν παγορεύεται τό μεταθετόν, δέν εναι «φορνοι το Χότζα», στε νά στρέφωνται σήμερον πρός νατολήν, αριον πρός Δυσμάς καί μεθαύριον πρός Βορρν πρός Νότον. Ο εροί Κανόνες δέν θεσπίσθησαν πό τς λλαδικς κκλησίας, στε νά πάρχ δυνατότης μονομερος καταργήσεως ατν. θεσπίσθησαν ( πεκυρώθησαν) πό Οκουμενικν Συνόδων, το νωτάτου, δηλαδή, Νομοθετικο ργάνου τς κκλησίας, καί οδεμία πί μέρους κκλησία δύναται νά καταργήσ ατούς. Α πί μέρους κκλησίαι μόνον ελαβος τήρησεως τν ερν Κανόνων ποχρέωσιν χουσιν. μεταρρύθμισις ατν ενε ργον Οκουμενικς Συνόδου.[1]
                                 Μετά πλείστης τιμς
                  Αρχιμανδρίτου Επιφάνιου Ι. Θεοδωρόπουλου (+)

«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», φύλλον 24. 11. 1965




2.    ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΝΘΙΜΟΥ

Μιά φορά καί ἔναν καιρό, πρό 15 αἰώνων περίπου, ἐπί τῆς Ρωμαῖας αὐτοκράτειρας Θεοδώρας καί τοῦ Ἱουστιανιανοῦ, ἦταν ἕνας ἔκ τῶν πολλῶν κακόδοξων καί αἱρετικῶν Κληρικῶν, ὁ Ἐπίσκοπος καί Πατριάρχης Κων]πόλεως Ἄνθιμος (τό 535 μ.Χ.). Ὁ τότε Οἰκουμενικός Πατριάρχης τῆς Βασιλεύουσας Ἄνθιμος, ἦταν τό ἀγαπημένο πρόσωπο καί ὁ εὐνοούμενος τῆς αὐτοκράτειρας Θεοδώρας, κολλητός τῆς  Πολιτικῆς ἐξουσίας δηλαδή, καί ὅλοι μαζί παρέα, ἡ τότε Πολιτική ἐξουσία μαζί μέ τήν Πατριαρχική καί Ἐκκλησιαστική ἐξουσία, ἀσκούσαν περίτεχνα, ἕναν δόλιο καί σατανικό προσηλυτισμό κατά τῆς Ὀρθοδοξούσας ἀριστοκρατίας κ.ἄ. συμπολιτῶν τους, πρός καλλιέργεια, ἐμφύτευση καί ἐμπέδωση, τοῦ αἱρετικοῦ καί ἀντιχριστιανικοῦ φιλοσοφικοῦ συστήματος, τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ! Καί ἐπειδή μέ τούς πολλούς, ἡ αἵρεσις καί ἡ ἀνομία εἶναι γλυκιά, φώναξαν στήν ἀριστοκρατική καί φιλοσοφίζουσα συντροφιά τους καί τόν ἕτερο Πατριάρχη τῆς Ἀντιόχειας, τόν Σεβῆρο τόν Μονοφυσίτη, καθῶς καί ἄλλους κακόδοξους λόγιους τῆς ἐποχῆς γνωστούς καί ἄγνωστους Κληρικούς...


3.    ΠΕΡΙ ΤΙΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΠΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ

Ὅμως, ὁ Ὁρθόδοξος τότε, κυρίως Πάπας τῆς Ρώμης,  τήν ἴδια ἀκριβῶς ἐποχή, ἀποστέλνεται στήν Κων]πολη, γιά πολιτικούς λόγους, πληροφορούμενος καί προγνωρίζοντας, ἀπό μερικούς Ὀρθοδόξους Μοναχούς τῆς Κων]πόλεως, τά περί τῆς ἀνίερης αἱρετίζουσας κομπανίας καί ἄνομης κλίκας τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ... καί χωρίς κἄν νά ἐπικοινωνήσει, ἐκκλησιο-λογικά καί ἐθιμοτυπικά, μέ τόν τότε λυκοποιμένα καί Οἰκουμενικό Πατριάρχη Ἄνθιμο, ἀλλ΄ ἐπικοινώνησε μόνον, μέ τόν αὐτοκράτορα Ἱουστινιανό, προκάλεσε ἐπίσημα καί αἰφνιδιαστικά, μείζον Ἐκκλησιολογικό καί Πατριαρχικό ζήτημα, κατά τῶν συγκεκριμένων κακοδόξων Πατριαρχῶν κ.ἄ. λοιπῶν αἱρετικῶν κληρικῶν καί λαϊκῶν, πού φλέρταραν, μέ  τήν αἵρεση τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ! Καί πολύ καλῶς καί δικαίως, ἔπραξε, σύμφωνα μέ τήν Ἐκκλησιαστική Ἱστορία, ὁ Ὀρθόδοξος τότε Πάπας τῆς Ρώμης, πράγμα πού ἀποδυκνύει σαφῶς ὅ,τι κάποτε ἡ Ὀρθοδοξοῦσα Ρώμη μαζί μέ τόν ὀρθόδοξο Πατριάρχη-Πάπα της, ἦτο Ὀρθόδοξη Χριστιανική πολιτεία, ἡ ὁποία μάλιστα, εἴχε ἱδιαίτερη εὐαισθησία, θέση καί σημαίνωντα ρόλο καί λόγο, στά περί τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης τῆς Οἰκουμενικῆς Ἐκκλησίας.



4.    ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΝΩΣΙΣ;

 Σήμερον, γιά νά ἐπανενσωματωθεί καί νά ἐπαναπροσλάβει τήν ἀρχαίαν καί πρωτέραν σημαίνουσα αἴγλη καί τό κύρος της, ἀνάμεσα στά ἄλλα παλαίφατα  Πρεσβυγενή καί νέα Πατριαρχεία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἀπομένει, μία ἁπλή καί κατά Θεόν κίνησιν, ὑπό τοῦ σημερινοῦ αἱρετικοῦ Παπισμοῦ: ὁ σημερινός αἱρετικός Ἰησουΐτης, Πάπας καί Πατριάρχης τῆς Ρώμης, ὁ Φραγκίσκος «τῶν φτωχῶν», νά μετανοήσει, πραγματικά καί πρακτικά, γιά τίς ὅσες κακοδοξίες τῶν προκατόχων του, τίς ὁποῖες, πρόσθεσε καί διακηρύσσει, διαχρονικά, ἡ «Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία» (=Φραγκολατίνοι ἤ Παπισμός, καί ὄχι «Καθολικισμός») καί νά ἐπανενωθεί, μέ τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου, ἀπ΄ὅπου καί ἀποσχίσθηκε, μέ ὑπερφίαλο καί ἐωσφορικό τρόπο. Νά ἐνωθεί δηλαδή, μέ τήν Μία, Ἁγία, Καθολική, Ἀποστολική καί Πατερική, καθῶς καί Μητέρα Ἐκκλησία, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῆς Κων]Πόλεως, σύμφωνα ὅμως, μέ τίς εὐαγγελικές καί ὁρθόδοξες προϋποθέσεις τῶν Θεοφόρων Πατέρων καί τῶν Θ΄ Θεοπνεύστων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ὄχι σύμφωνα, μέ τίς ψευδόδοξες καί ἀντιχριστιανικές προϋποθέσεις, τῶν Παπολουθηροκαλβινιστῶν τοῦ ΠΣΕφτικου καί διαβολικοῦ συγκρητισμοῦ, περί τῆς δῆθεν «ἐνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν». Διότι προκύπτει εὔλογα, ἔνα σημαίνων, καί ἄξιο ἀπορίας, ἐκκλησιολογικό ἐρώτημα: ὁ Θεάνθρωπος Χριστός τῶν Γραφῶν· πόσες καί ποίες Ἐκκλησίες, ἵδρυσε, τέλος πάντων; Ποῖα εἶναι ἡ Ἐκκλησία Του; Καί ὡς τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος πού εἶναι, ἆραγε, εἴχεν κάποιαν ἰδιαίτερη ἀδυναμία(sic), νά διαφυλάξει, εἰς τό διάβα τῶν αἰώνων, ἄσπιλον, ἀμόλυντον, καί ἄσχιστον τήν Ἐκκλησία Του, ὑπό τινά σχίσματα καί αἱρέσεις;



5.    H ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΙΜΟΥ

Ἐπίσης, νά σημειωθεί, ὅτι μία ἐκ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν ἐκ μέρους τοῦ ὀρθοδόξου Πάπα Ρώμης, κατά τοῦ λυκοποιμένος καί κακοδόξου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Ἀνθίμου, ἦταν:

 «τι εχε διατελέσει Μητροπολίτης Τραπεζοντος ( μετάθεσις παγορεύετο πό τν ρχαίων ερν κανόνων)» [2] ,

καί εὑρέθη ἀντικανονικῶς καί παρανόμως, μέ ἀνίερον καί παράνομον αὐτοκρατορικῆν μετάθεση, ἀπό τήν Μητρόπολη τῆς Τραπεζοῦντος, εἰς τήν Κων]Πολη Πατριάρχης! Δυστυχῶς, ἔτσι ἔχουσιν καί διαχρονικῶς, τά σημερινά ἐκκλησιαστικά πράγματα, μέ τούς διάφορους, ἄνομους καί πιθανόν ἀνάξιους ἐκκλησιαστικούς ταγούς, ὅταν μάλιστα ἦταν καί εἶναι αὐλικοί καί συναναστρέφονται, ἐξάπαντος ἰδιοτελῶς, μέ τινά Πολιτικά συστήματα καί πρόσωπα τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας...



6.    ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ «ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ» ΑΠΑΤΟΥΝ

Ἔτσι λοιπόν, μετά τίς ἱεροκανονικές καί δίκαιες καταγγελίες τοῦ Πάπα Ρώμης εἰς τόν Ἱουστιανιανόν καί τήν σύμπασα Ἐκκλησία, ἀναφέρουν οἱ πηγές ὅ,τι:

« νθιμος κατέθεσε τό μοφόριον ατο ες τάς χερας το ατοκράτορος, γκαταλέιψας οτω τό πατριαρχικόν ξίωμα, φέθη δέ ες ατόν Μητρόπολις Τραπεζοντος». [3]

Ἐπίσης, ὁ συγκεκριμένος αἱρετίζων Μητροπολίτης Τραπεζοῦντος Ἄνθιμος, ἀναφέρουν, μερικές ἄλλες ἱστορικές πηγές, ὅτι πράγματι ἦταν:

«ες φαινομενικς μέν ρθόδοξος εράρχης, πράγματι δέ μετριοπαθής μονοφυσίτης. το μία στιγμή μεγάλου κινδύνου διά τήν ρθοδοξίαν, ποία παρά τατα ξλθε πολύ συντόμως νικήτρια».


7.    Η ΙΕΡΑ ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΞΟΒΕΛΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ ΠΟΙΜΕΝΕΣ

Ἐπιμένουν ὅμως τότε, ὁμολογιακά καί ἐκκλησιολογικά, ἀρκετοί ὀρθόδοξοι Μοναχοί καί λαϊκοί τῆς Κων]πόλεως, καθῶς καί ἄλλοι ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι ἄλλων τινῶν ἐπαρχιῶν μαζί καί ὁ ὀρθόδοξος Πάπας, ἀμέσως μόλις μετά, τήν δικαίαν παραίτησιν καί τήν πτώσιν αὐτοῦ, τοῦ Μονοφυσίτη καί μοιχεπιβάτη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, Πατριάρχη Ἀνθίμου, συγγράφοντας οἱ ὀρθόδοξοι Κληρικοί καί λαϊκοί, εἰδικόν θεολογικόν ἔγραφον καί ζητοῦντες:

 «να ες τόν νθιμο δοθ προθεσμία καί ποδείξ τά ρθόδοξα ατο φρονήματα, λλως νά καθαιρεθ λοτελς.ρθς σκέπτοντο, τι πιβλαβής ς Πατριάρχης νθιμος θά το τοιοτος καί ς Μητροπολίτης Τραπεζοντος». [4]

Ἆραγε, ποῖον νά ἦτο τότε, τό καταπληκτικόν καί περίφημο συνδυαστικό-ἁγιοπνευματικόν-ἀποτέλεσμα, ἐξάπαντος τῶν ὁμολογιακῶν, εἴτε τῶν γραπτῶν, εἴτε τῶν προφορικῶν, εἴτε καί τῶν προσευχητικῶν, συνεχιζόμενων καί ἐπίμονων πιέσεων καί ἐνεργειῶν, ἐκ τῆς τότε ἱεράς Συνάξεως τῶν Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων, Κληρικῶν, Μοναχῶν καί λαϊκῶν, κατά τῶν λυκοποιμένων Μονοφυσιτῶν  ταγῶν; Μήπως, ἡ τυφλή καί ἀδιάκριτως, ὑπακοή; Μήπως, ἡ Χριστομάχος καί Σατανόφιλος, ἀνίερως καί ἄθεος, σιωπή; Ἐξάπαντος, τό Ἁγιοπνευματικό ἀποτέλεσμα, τῶν ἀφόρητων πιέσεων καί  τῶν ποικίλων ἐνεργειῶν, ἐκ τινῶν Ὀρθοδόξων, Κληρικῶν καί λαϊκῶν, ἦταν ἀσφαλῶς, να συγκληθῇ, μία ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι Θεόπνευστη καί Θεοφόρα Ἱερά Σύνοδος,Ε΄Οἰκουμενική Σύνοδος, καί νά ἀναζητήσει τόν «πόδικον νθιμον» γιά νά τόν δικάσει, καί νά ἀποδείξῃ ἔτσι, εἴτε τήν κακοδοξίαν εἴτε τήν ὁρθοδοξίαν του!...



8.    Η ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΩΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΘΙΜΟΥ

Φυσικά, ὅπως μᾶς διδάσκει συχνάκις, ἡ Ἐκκλησιαστική ἱστορία, περί τέτοιων ὑποθέσεων... ἄνοιξε ἡ γῆ καί κατάπιε τόν δολιότατον Πατριάρχην Ἄνθιμο. Φαίνεται ὅμως, ἐκ τῶν ἱστορικῶν πηγῶν, ὅτι ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα, γνώριζε καλά πώς νά κρύβει, τούς εὐνοουμένους αὐλοκόλακες αἰρετικούς φίλους της... Τελικά, τό 536 μ.Χ. καταδικάστηκε συνοπτικά ὡς αἱρετικός καί Μονοφυσίτης, ὁ μοιχεπιβάτης Ἐπισκοπος Ἄνθιμος, καί μάλιστα ἐρήμην του, μιάς καί ἀπ΄ Το Ἅγιον Πνεῦμα κανένας θλιβερός θεομπαίκτης αἱρετικός, κανένας ἀνάξιος Κληρικός, δέν δύναται, νά Του κρυφθεί.

Ἆραγέ, αὐτό δέν μᾶς διδάσκει, διαχρονικά, ἡ Ὀρθόδοξη Πατερική Γραμματεία, τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, ἡ γραπτή ἤ καί ἠ προφορική συμφωνία, καθῶς καί ἡ διασκαλία, τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας;

Διότι πρώτιστα καί πάνω ἀπ΄ὅλα, ἐάν Αὐτό, δηλ. Το Ἅγιο Πνεῦμα, δέν μεριμνά καί δέν διαφυλάττει, τήν διαχρονική ἐνότητα καί τήν πάσαν ἀλήθεια, τῆς ἀκραιφνοῦς καί Ὀρθόδοξης Πίστης τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, τότε ποῖος ἄλλος, δύναται, νά προστατέψει καί νά διαφυλάξει, τό Πνευματέμφορο καί Θεανθρώπινο θείο οἱκοδόμημα, τῆς Φιλόκαλης καί Φιλάνθρωπης Θεολογίας τῆς Ὀρθοδοξίας; 



9.    ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ

Μαζί μέ τόν αἱρετικό Πατριάρχη Ἄνθιμο, καταδικάστηκε, καί ὁ ἄλλος ἄσοφος Μονοφυσίτης τῆς παρέας, ὁ δολιότατος καί αἱρετικός Πατριάρχης Σεβῆρος μαζί μέ τά μονοφυσίτικα καί ψευδόδοξα, συγγράμματά του, καί ἀναγκάστηκε ἔτσι, νά ἐγκαταλείψη γιά πάντα, τήν Βασιλεύουσα Πόλη, ὅπου καί πέθανε τό 538μ.Χ. ὡς ἀμετανόητος καί αἱρετικός κληρικός. Οἱ μέν σημερινοί ψευδόδοξοι καί κακόδοξοι Μονοφυσίτες, δυστυχῶς τήν σήμερον, τόν τιμοῦν παρανόμως καί ἀντικανονικῶς, ὡς «ἅγιο», ἐνῶ εἶχε καταδικασθεί ἐκ τῆς Μίας Ἁγίας, Ἀποστολικῆς, Ὀρθόδοξης καί Πατερικῆς Ἐκκλησίας, ὡς ὁ μεγαλύτερος αἱρετικός θεολόγος τοῦ διαβολικοῦ σοφιστικοῦ Μονοφυσιτισμοῦ. Οἱ δέ «Ὀρθόδοξοι» Οἰκουμενιστές, δυστυχῶς τήν σήμερον, προσπαθοῦσιν παρανόμως καί ἀντικανονικῶς, νά μᾶς εἰσαγάγουν «καινά δαιμόνια» ἐκ τῆς πλάνης τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ καί νά μᾶς ταυτίσουν, ἀνεπιτυχῶς, τήν Ὀρθοδοξία μέ τήν αἵρεση! Προσπαθοῦν δηλαδή, νά ἀθωώσουν, τούς καταδικασμένους αἱρετικούς Μονοφυσίτες, μέ πολυποίκιλες στρεβλές καί ἀθεολόγητες «μεταπατερικές»  καί ἀκαδημαϊκές μελέτες, γιά νά ἐμπεδώσουν (οἱ Οἰκουμενιστές) σταδιακά, εἰς τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, τόν «λαϊκό» Μονοφυσιτισμό-Οἰκουμενισμό. Προσπαθοῦν, δολίως καί μέ σοφιστικῷ τῷ τρόπῷ, νά παντρέψουν, τήν ἀλήθεια μέ τό ψέμα, διά τινός σατανικοῦ καί δόλιου ἐπιστημονισμοῦ! Οἱ Θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, κοτζάμ ἔνΘεοι Θεολόγοι καί Καθηγητές τῆς ἐρήμου, δέν γνώριζαν, καί γνωρίζουν καλύτερον τά θεολογικά πράγματα, οἱ ἄΘεοι θεολόγοι καί καθηγητές, τῶν «μαυρογέριμων» πανεπιστημίων ἐδράνων; Ἡ Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, φέρει σπέρματα καί αἱρέσεις, ἀπάντων τῶν καταδικασμένων κακοδοξιῶν, ἐκ τῆς Ἐκκλησίας. Δέν εἶναι τυχαίο τό γεγονός, πού οἱ σημερινοί Μονοφυσίτες, ταυτίζονται, ὑπό τῶν Οἰκουμενιστῶν Ἱεραρχῶν καί θεολόγων, μέ τήν Ὀρθόδοξο Καθολική καί Ἀνατολική Ἐκκλησία. Αὐτό γίνεται, διότι οἱ Οἰκουμενιστές, βιώνουν ὀντολογικά, τόν Θεάνθρωπο Χριστό καί τήν Ἐκκλησία Του, μονοφυσίτικα καί ἰδεολογικά, τουτέστιν ψευδόδοξα. Ἄν βίωναν τόν Θεάνθρωπο Χριστό καί τήν Ἐκκλησία Του, ὡς ἔχει, δέν θά ἀποτολμοῦσαν ποτέ τους, τέτοιαν σατανικήν ἄμικτον-μίξιν!



10.    Η «ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ» ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΙΜΟΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

Καί ἐπανερχόμαστε τώρα σαφῶς, στήν κύριαν ἐπιστολή ντοκουμέντο, τοῦ ὁσίου πατρός καί Κανονολόγου τῆς Ἐκκλησίας, μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου Θ., ἡ ὁποία γράφτηκε ἐμφανῶς, κατά τινῶν συγκεκριμένων, ἀντικανονικῶν θέσεων καί ἀντιεκκλησιολογικῶν ἰδεῶν, ἐξάπαντος ἀνόσιων γραπτῶν στοχασμῶν καί ἀνίερων διανοημάτων, ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ τότε Ἀρχιμανδρίτη καί νῦν Μητροπολίτη τῆς Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου. Δυστυχῶς, δέν καταφέραμε νά ἐντοπίσουμεν, τήν ἐπιστολή τοῦ Σεβ. Θες]νίκης κ. Ἀνθίμου, ἡ ὁποία, ἀνάγκασε τόν μακαριστό Γέροντα Ἐπιφάνιον, νά τοῦ τά ψάλλει δικαίως, εἰς ἦχον μάλιστα βαρύ, δηλ. «βαρέων βαρῶν»! Ὡστόσο, μᾶς εἶναι ὑπέραρκετά, τά εἰδικά σημεῖα καί μόνον, πού σῶζει, ἀντιγράφει, στηλιτεύει, καθῶς καί μᾶς παραθέτει καυστικῶς, ὁ ὅσιος Γέρων Κανονολόγος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας.



11.           Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ «ΕΛΟΥΣ» ΣΥΓΚΛΙΝΕΙ ΣΤΑ ΙΔΙΑ

Θεωροῦμεν δέ, ἵνα μή διεισδύσουμεν, σέ ἀχρείαστες ἀναλύσεις καί λεπτομέρειες, πολύ πιθανόν καί μᾶλλον κουραστικές, διά τῶν ἀπανταχοῦ διαδικτυακῶν φίλων καί ἀναγνωστῶν μας, περί τοῦ Θεοκατάρατου καί λαομίσητου, ἀντικανονικού μεταθετοῦ (δηλ. τῆς παράνομου «μοιχεπιβασίας») τῶν Ἐπισκόπων, θέλουμεν νά σημειώσουμεν ὅ,τι ἡ συγκεκριμένη ἐπιστολή ντοκουμέντο τοῦ πατρός Ἐπιφανίου, εἶναι ἡ κατ΄ἐξοχήν ἐπιστολή τό «χρυσό κλειδί», πού ξεκλειδώνει ἀναντίλεκτα, τό διαχρονικό καί ἀδιαμφισβήτητο, τόσον τό παροντικό καί κακόδοξο μητρῶο ἤ καί ἑτερόδοξο φρόνιμα, καθῶς καί τίς διάφορες (μή ἀδιάφορες ἀπό τόν Χριστώνυμον λαό) ἀντικανονικές ἐνέργειές του, τοῦ Σεβ. Θες]νίκης κ. Ἀνθίμου, ὅσον καί τό παρελθοντικό-ἀντικανονικό  φρόνημα ἤ καί ἄλλες κακόδοξες ἐνέργειές του π.χ.:

«πού καρπώθηκε τήν οκτρή ποδοπάτηση τν ερν Κανόνων τό 1974 καί συνεχς ρέγεται ναβάθμιση το ρόλου του»· [5]

πολλῶ δέ μᾶλλον πρωτοῦ κάν, «μοιχεπιβιβασθεί» «ἀναρχοαναρριχηθεί»  τό 1974, στόν θρόνο τοῦ ἀδικημένου κυροῦ Κωνστάντιου τοῦ Μητροπολίτη Ἀλεξ]πόλεως.  Ἡ ἐπιστολή (τοῦ 1965) τοῦ π. Ἐπιφανίου Θ., γράφτηκε δέκα (10) ὁλόκληρα ἔτη πρό(!), τοῦ θλιβεροῦ, 1974. Θλιβερό πρώτιστα γιά τήν Κύπρο μας, ἀλλά συνάμα θλιβερότατον, διά τήν ἀντικανονικήν «ἐπισκοπικήν καριέραν» ἤ καί «μετακατοχικήν καριέραν», ἤ μᾶλλον κατ΄ἀκρίβειαν, θλιβερότατον, διά τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα, τοῦ κ. Ἀνθίμου... ἡ ὁποῖα παράνομως καί ἀντικανονική Ἐκκλησιαστική(sic) καριέρα του, εἰς δύο Μητροπόλεις, καθῶς φανερώνεται ἡχηρῶς καί κραυγαλέως, ἐκ τῶν ἀψευδῶν ἱστορικῶν γραφθέντων, τοῦ μακαριστού Κανονολόγου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας μας, ὅτι ἦτο καλά προσχεδιασμένη καί προμελετημένη! Καί αὐτό, δέν εἶναι καθόλου αὐθαίρετο ἤ καί προσωπικό μας συμπέρασμα. Ξαναδιαβάστε τήν ἐπιστολή-ντοκουμέντο προσεκτικά. Εἶναι δυστυχῶς, ἡ τραγική ἀλήθεια, σύμφωνα μέ τίς ἱστορικές πηγές, τίς ὁποίες σᾶς παραθέτουμεν ἐπίσης καί πρός τό τέλος, τῆς παροῦσας κριτικῆς μελέτης μας. Πράγμα πού οὐδεμία ἀμφισβήτησις, χωρεί πλέον, γιά τούς ἐκκλησιαστικούς [6] ἱστορικούς, εἴτε τοῦ νῦν, εἴτε καί τοῦ μέλλοντος, ἐπί τούτου [7] τοῦ τραγικοῦ καί ὀλέθριου [8]  μή ἐκκλησιαστικοῦ καί ἀντικανονικοῦ ὀλισθήματος.



12.   ΠΟΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣ;

Ὅλα αὐτά, μητέρες, ἀδελφοί/ές καί πατέρες, τά σημειώνουμεν ἀπερίφραστα, γιά δύο καί μόνον βασικότατους λόγους:
Α΄) Διά τόν λόγο, τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορικῆς καί ἀντικειμενικῆς ἀληθείας, διότι κάποιες παράφωνες φωνοῦλες, τινῶν ἀξιόλογων  καί φίλων μέν κυρίων Κληρικῶν τῆς Μητροπόλεως Θες]νίκης, συνηγόρων (!) δέ [9] τοῦ κυρίου Μητροπολίτου αὑτῆς, μᾶς ἤλεγξαν αὐστηρά, ἐκμεταλλευόμενοι τήν πνευματική φιλία μας, διότι δῆθεν, δέν εἶχαμεν  ἀποδείξεις,  γιά τήν σφόδρα ἀντιρρητική καί πολεμικήν, ἐλευθεροστομίαν καί ἀντιλογίαν μας, κατά τοῦ Οἰκουμενιστή Σεβ. Θεσ]νίκης κυρίου Ἀνθίμου καί κατά τῶν Νομικῶν (Τεκτόνων;) συμβούλων αὑτοῦ,  στό μόλις πρόσφατο παρελθόν, διά τῶν ποικίλων ἡμερολογιακῶν γραπτῶν καί κριτικῶν κειμένων μας.

-Τώρα πού ἤβραμεν, τινές ἀποδείξεις, τί ἔχουσιν νά ποῦσιν;

Β΄) Διά τόν λόγο καί πάλιν, τῆς ἀντικειμενικῆς καί ἱστορικῆς ἀλήθειας· διότι μελετώντας λ.χ. ὁ σύγχρονος καί καλοπροαίρετος ἐρευνητής, δύο ἄλλες συγκεκριμένες ἐπιστολές, προβληματίζεται σοβαρά π.χ., στό κατά πόσον καί ποῖος στήν τελική, λέει ἤ διατυπώνει ἤ καί ἐκφράζει, τήν ἱστορικήν ἀλήθεια, περί τινῶν συγκεκριμένων Ἐκκλησιαστικῶν γεγονότων καί ποῖος πραγματικά, λέει τινά ψέματα, ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων; Και φυσικά ἐννοῶ, διευκρινιστικά καί σαφέστατα, τό ρωμαλέο ἀναντίλεκτα καί συνάμα ἄλλο ἕνα ἱστορικό [10] καί ντοκουμέντο-κείμενο, τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη Ἀττικῆς κυροῦ Νικοδήμου Γκατζιρούλη, κατά τοῦ Μητροπολίτη Θεσ]νίκης· ὁ ὁποίος Σεβ. κ. Ἄνθιμος, πρόλαβε καί ἔδωσε, μίαν περίεργην καί σφοδρήν «ὀφειλόμενη ἔμμεση ἀπάντηση» [11] πρός τήν Δ.Ι.Σ., ἀντί ἄμεσα κατά τοῦ κατηγόρου του, τοῦ κυροῦ Μητροπολίτου Ἀττικῆς Νικοδήμου.



13.   ΟΙ «ΦΟΥΡΝΟΙ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ»

«Χρυσή κλεῖδα» καί μέση ἱ. ὁδός, κατά τήν προσωπικήν μας γνώμη, διά τήν ἀντικειμενικῆν κατανόηση καί διαυγέστερη ἑρμηνείαν, τῶν προαναφερθέντων εἰδικά, δύο σύγχρονων κειμένων, εἶναι ἡ ἀποστομωτική καί Προφητική-ἀπάντηση, ἡ ἐπιστολή-ντοκουμέντο, ἐκ τοῦ 1965, ὑπό τοῦ ὁσίου Πατρός Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου. Ἡ ὁποῖα, συγκεκριμένη ἐπιστολή, συμμαρτυρεί καταφατικά, σαφῶς καί ἐκκλησιολογικά ἐκ τῶν τεθεουμένων ὁσίων Πατέρων, τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, Προφητικά ἐκ τοῦ 1965, ὐπέρ καί πρός τήν πλάστιγγα τῶν ὅσων ἀπολογητικῶν γραπτῶν καταγγελιῶν, κατά τοῦ Οἰκουμενιστοῦ κ. Ἀνθίμου, ἐκ τοῦ Μητροπολίτου Ἀττικῆς κυροῦ Νικοδήμου. Δηλαδή, παραφράζοντας κάπως τόν π.Ε.Θ., περί τούς «φούρνους τοῦ Χότζα» πλέον..., μέ τήν Οἰκουμενιστική κατηφόρα καί τόν ψευδόδοξο οἴστρο, τοῦ ἐν λόγῳ καί ἔργῳ Οἰκουμενιστή καί Μητροπολίτη τῆς Θες]νίκης κ. Ἀνθίμου, ὁ ὁποῖος, μάχεται κατ΄οὐσίαν, κατά τῆς Φίλης Ὀρθοδοξίας καί κατά τῶν ἀξίων Ὁμολογητῶν Κληρικῶν τῆς ἐπαρχίας του· οἱ Ἱεροί Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας, φαίνεται νά βιάζονται καί νά εὐτελίζονται, καιρό τώρα, ὑπό τῶν νομικίστικων, θεολογικίστικων, Φαναριώτικων, μασονικίστικων, πολιτικάντικων κ.λπ. «φούρνων τοῦ Μακεδονομάχου»!

-Δηλαδή, τύφλα νά΄χεν, ὁ Χότζας!!

«Κρεματόρια τῶν ἱερῶν Κανόνων», ἤ καί «κρεμοσάπουνο τό ἱερόν Πηδάλιον», ὐπό τήν τραγική ἐποπτεία καί ἀλλοτρίωση, τοῦ Ἀρχιοικουμενιστή καί λυκοποιμένος τῆς Θεσσαλονίκης. Ἡ πικρή ἱστορική ἀλήθεια, νά λέγεται, χωρίς προκαταλήψεις, συμπάθειες ἤ καί ἐμπάθειες, μάλιστα μέ ἀποδείξεις καί ὀνόματα, κυρίως γιά χάριν τῆς Εὐαγγελικῆς ὀνοματοφάνειας καί διότι, μέ στείρους συναισθηματισμούς ἡ ἀλήθεια συνήθως, εἶναι θολή καί δυσδιάκριτη.



14.   ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ  ΟΠΩΣ ΔΙΑΨΕΥΣΘΟΥΜΕΝ

Ἔχουμεν τήν ἐλάχιστον γνώμη μάλιστα: ἄν τυχόν, κάποιος, συνάδελφος ἐρευνητής ἤ καί Κληρικός τῆς Ἱ. Μητροπόλεως τῆς Θες]νίκης, θέλει νά συνηγορήσει, μέ ἄλλα σημαντικά καί ἱστορικά στοιχεία, ὑπέρ τοῦ Σεβ. κυρίου Ἀνθίμου καί φέρει ἀντίθετη, καί μάλιστα διαφορετικήν θεολογικο-ἱστορικήν γνώμη, περί τῶν ἐνθάδε θλιβερῶν ντοκουμέντων, διά τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων καί τῶν ὅποιων προσωπικῶν διαπιστώσεών μας, θά ἀναμένουμεν, μέ ἐπιστημονικήν ἀγωνία, ἵνα διαψευσθοῦμεν, μέ μίαν τεκμηριωμένην ἐκκλησιολογική καί κανονολογική θέση καί μελέτη, πού νά ἀνατρέπει καλῶς καί σαφῶς, τήν δικήν μας, μέ τά ἀνάλογα ἤ καί ἄλλα ἱστορικο-κανονολογικά ντοκουμέντα καί τινές ἐκκλησιαστικές ἀποδείξεις, πού τυχόν δέν θά ἔλαθαν, τῆς ἔρευνας καί τῆς προσοχῆς μας. Καί ἄν ὄντως κρίνουμεν, ὅτι εἶναι ἄξια προβληματισμοῦ καί μελέτης, διά τούς ἀπανταχοῦ Ὀρθόδοξους ἀναγνώστες μας, ἔχουμεν τήν καλή πρόθεσην καί τήν ἐπιστημολογικήν διάθεσιν, νά τήν δημοσιεύσουμεν, γιά χάριν πρώτιστα τῆς ἀντικειμενικῆς καί ἱστορικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀληθείας, ἀκόμη καί ἄν τυχόν, μᾶς διαψεύδει κατηγορηματικῶς.



15.           «ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΙΝΕΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΕΡΝΑΕΙ»

Ἔχομεν τήν προσωπική πεποίθηση, βάσει τῶν προσωπικῶν ἐρευνῶν καί μελετῶν μας, ὅτι τήν σήμερον μᾶς ἔγινεν ψωμοτύρι, ἐντός τῆς Παναιρετικῆς καί σκοτεινῆς ἐποχῆς τοῦ διαβολικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πού διαβιοῦμεν τά τελευταία σχεδόν 100 χρόνια· ὅτι οἱ Ἱεροί Κανόνες ἐθεσπίσθησαν, ὑπό τῶν Θεοφόρων Πατέρων διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὥστε νά ὑπάρχῃ ἡ δῆθεν δυνατότης μονομεροῦς, διμεροῦς ἤ καί πολυμεροῦς, καταργήσεως(sic)  αὐτῶν, ὑπό τινῶν ταγῶν, εἴτε Φαναριωτῶν, εἴτε Παναγιώτατων, εἴτε Μακαριώτατων, εἴτε Σεβασμιώτατων, εἴτε κ.ἄ. σοφολογιότατων, ἐξάπαντος καί πιθανόν μή Θεοπρόβλητων ἤ καί κατά φαντασία Θεοπρόβλητων,  δηλ. ἀναξίων καί ψευδοδόξων Οἰκουμενιστῶν Κληρικῶν, τουτέστιν ἀπερίφραστα, περί αἱρετικῶν ρασοφόρων καί μή χειροτονημένων ὑπό τοῦ Θεοῦ· ἀλλά ἐκκλησιολογικῶς καί μυστηριολογικῶς, ἐνεργεί σαφῶς, Τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί δι΄αὐτῶν... τῶν ἀναξίων καί αἰρετικῶν κληρικῶν· ἄλλωστε ποῖος δύναται νά ἀντιλέξει, περί τοῦτης, τῆς Πατερικῆς ἀλήθειας; Μόνον πού δέν εἶναι, ἀπροϋπόθετος, κανονολογικά, ὁ προαναφερθείς λόγος, τουτέστιν δηλαδή καί ἄχρι τῆς ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι Συνοδικῆς καθαιρέσεως καί τελεσίδικης καταδίκης αὐτῶν, τῶν ὅποιων καί κάθε λογῆς, ἀμετανόητων, ἀναξίων μέ κωλλήματα καί ψευδόδοξων-αἱρετικῶν Κληρικῶν.




16.     ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΕΝΕΡΓΟΥΣΙΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΒΑΤΑΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ

Τρανό Ἐκκλησιαστικό παράδειγμα, τό ὁποῖον, σᾶς παραθέσαμεν ἐξ ἀρχῆς, διά τινά θεολογικήν σύγκρισιν, ἐκ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας, γιά νά μήν καλλιεργεῖται ἡ νοσηρά καί ἐκκλησιάζουσα ἡττοπάθεια, ἦταν καί εἶναι, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Κων]Πόλεως ὁ Ἄνθιμος (τό 535 μ.Χ.) ὁ ὁποίος ἦταν «φαινομενικς μέν ρθόδοξος εράρχης, πράγματι δέ μετριοπαθής μονοφυσίτης καί πιβλαβς πίσκοπος», ὁ ὁποίος, πρῶτα παραιτήθῃ καί εἶτα «καθαιρέθ λοτελς». Αὐτό ἄς τό λάβουσιν σοβαρά ὑπόψιν τους, οἱ ἄμεσα ἐνδιαφερόμενοι αἰρετίζοντες, Ἐκκλησιαστικοί ταγοί μας. Ἡ κάθε πανανθρώπινη ἱστορία κάνει κύκλους, πολλῶ δέ μᾶλλον ἡ Ἐκκλησιαστική καί Θεανθρώπινη ἱστορία· γιά ὅσους τυχόν τήν ἀγνοοῦσιν ἤ καί τήν ὑποτιμοῦσιν σκανδαλωδῶς καί μέ περρίσια ἐθελοτυφλίαση καί μάλιστα, χωρίς νά συμβαίνουσιν, μέ πάσαν ἀκρίβεια, κάποια  ἀπ΄ τά συγκεκριμένα καί λεπτομερή γεγονότα τοῦ παρελθόντος, μᾶλλον δικαίως τραγουδάμεν τό γνωστόν: «ὅλα τά ἵδια μένουνε κι ὄλα τά ἵδια ἀλλάζουν» καί ἀλί καί τρισαλί ἐκκλησιο-λογικά, στόν κάθε κρυφοδαγκανιάρη, δηλ. Ἀρχιοικουμενιστή Κληρικό, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.




17.    Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΑΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΦΕΡΕΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΚΑΝΟΝΙΚΗΝ ΤΑΞΙΝ

Γιά τούς σημερινούς λ.χ.  Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας, π.χ. κυρίους Ἀνθίμους, Βαρθολομαίους, Ἀθηναγόρηδες, Ζηζιούληδες, Ἐλπιδοφόρους, Νανάκηδες, Ἰερώνυμους, Βασίλειους, Ἀθανασίους, Χρυσόστομους κ.ἄ., θά πρέπει να γίνει σοβαρά ἀντιληπτό καί ὡς βάσιν προβληματισμοῦ, ὑπό πάντων τῶν ὀρθοδόξων ἀναγνωστῶν τῆς παροῦσας μελέτης, τό ἀναντίλεκτο ἀψευδές γεγονός, τῆς κατά Θεόν χειροτονίας, τῶν Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποῖον γεγονός, ἐκπηγάζει κραυγαλέως(!) καί εἰς τό ἁγιολόγιον καί ἱερόν συναξάριον, τοῦ Ἁγίου Πατρός καί Ἱερομάρτυρος Ἀνθίμου τοῦ Ἐπισκόπου Νικομηδείας, τό ὁποῖον μᾶς διδάσκει σαφῶς, τά ἑξῆς:

«τε δέ μετέστη ες Κύριον τότε πίσκοπος Νικομηδείας Κύριλλος, χήρευε δέ ποιμένος κκλησία καί τήν ρημίαν της πένθει πικρς καί θρήνει τήν συμφοράν της, τότε ο πρόκριτοι τν Νικομηδέων μετά το κκλησιαστικο Κλήρου πεφάσισαν μοφώνως, πως ναδείξωσιν πίσκοπον ατν τόν ερώτατον νθιμον. Εσελθόντες θεν ες τήν κκλησίαν δέοντο θερμς ες τόν Θεόν νά ποκαλύψ ες ατούς, άν τοτο ρέσκ καί ες Ατόν καί άν θά χωσιν πιμαρτυροσαν την νωθεν ψφον. Εθύς δέ μέγα καί θαυμαστόν φς περιήστραψε πάντας, φωνή δέ θεία κούσθη προσμαρτυροσα τι ατούς, να φέρωσιν ες πέρας τό ταχύτερον τήν πόφασιν ταύτην. κ Θεο θεν κλεγείς θεος νθιμος νέλαβεν τούς οακας τς κκλησίας καί πέλαβεν θρόνος τόν ξιον καί καλόν ποιμένα, στις ατόν κατεσκόμησεν, δέ κκλησία, ποθέσασα τήν λύπην καί κατήφειαν, στολίσθη μέ τήν επρέπειαν καί λαμπρότητα, πιτυχοσα κατά τόν πόστολον Παλον τόν νεπίληπτον καί σοφόν πιστάτην». [12]


18. ΡΗΤΟΡΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

-Ποῖα σοβαρή σύγκρισις, δύναται νά διεξαχθεί καί νά ἀντέξει, εἰς τήν νῦν ἐκκλησιαστικήν και ἐκκλησιολογικήν πραγματικότητά μας, μεταξύ τοῦ ἁγίου Ἀνθίμου τῆς Νικομηδείας, καί τοῦ λ.χ. ἀνήξερου διά ἐκκλησιολογικά θέματα, τοῦ μετριοπαθοῦς Οἰκουμενιστή καί λυκοποιμένος, κ. Ἀνθίμου τῆς Θες]νίκης;

-Σήμερα, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας, κατακοσμεῖται, ἀπό ἀνεπίληπτους καί σοφούς ἐπιστάτες-Ἐπισκόπους τῆς Πίστεως;

-Ἤ μήπως, διακοσμεῖται δυστυχῶς, λ.χ. ἀπό ἐπιλήψιμα ἀνθρωπάρια Ἐπισκόπους-κατασκόπους, ἀνεπιθύμητους κακοδόξους [13] καί ἀνεπρόκοπους [14], ἀνερμάτιστους, ἀνεπαρκείς, ἀνενδοίαστους [15] ψευδο-κληρικούς,  δῆθεν ἀνενημέρωτους [16], ἀνευλαβείς, ἀνευθυνοϋπεύθυνους, ἀνήθικους· ἀνηλεής [17] και ἀνέραστους ψυχοσωματικά;

-Ὑφίσταται κατά κύριον λόγο, τήν σήμερον ἡμέρα, στίς Ἐπισκοπικές ἐκλογές καί στίς πολυδάπανες καί πολυαρχιερατικές χειροτονίες τῶν Κληρικῶν, ἡ σημαίνουσα ἐπιμαρτυρία, τῆς ἄνωθεν Θεανθρώπινης ψῆφου; 

Ποῖος δύναται νά τό ἐπιβεβαιώσει αὐτό; Μήπως, ὁ ἐκάστοτε ἀφώτιστος χειροτονῶν ἤ καί ὁ μή Θεοπρόβλητος, Ἐπίσκοπος-λυκοποιμήν;

-Ἄραγε, πῶς δύναται νά θεραπευθεί, τελεσίδικα καί ἀμετάκλητα, ἡ σημερινή ἐνεργούμενη καί ἄνομη, νοσηρά κατάντια, τῶν δεινῶν παραβατῶν διά τινῶν σοβαρῶν παραβιάσεων, ἐπί τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας μας;

-Τί μᾶς συμβουλεύουν, οἱ Θεοφόροι Πατέρες μας, περί αὐτῆς τῆς τραγικῆς ἐκοσμικεύσεως, τῶν Κληρικῶν ποιμένων μας, Πατριαρχῶν καί Μητροπολιτῶν;



Τά ὅποια, συγκριτικά καί θεο-λογικά συμπεράσματα, βγαίνουσιν, καθόλου τυχαίως, ὑπό τοῦ δύσβατου καί πολυσύνθετου ἐτούτου, μέτριου μελετήματος καί δοκιμίου μας, ἐξάπαντος θά πρέπει νά εἶναι, ὁλοκληρωτικά δικά σας.



Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη
( Ἀπόφοιτου Θεολογῶν τοῦ Ἀ.Π.Θ. καί Ἐρευνητοῦ, τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας, τῆς Ἐκκλησίας)




ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Ἀρχιμανδρίτου Ἐπιφανίου Ἰ. Θεοδωρόπουλου, ΑΡΘΡΑ-ΜΕΛΕΤΑΙ-ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ, Τόμος Α΄, Ἔκδοση β’(Διάφορος τῆς προηγουμένης), Ἀθήνα 1986, σελ. 135-136.

[2] Ἀρχιμανδρίτου Βασιλείου Κ. Στεφανίδου, ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ(Ἀπ΄ἀρχῆς μέχρι σήμερον), Ἕβδομη Ἔκδοσις(Ἀνατύπωσις ἐκ τῆς ἀναθεωρημένης ὑπό τοῦ συγγραφέως Δευτέρας Ἐκδόσεως τοῦ ἔτους 1959), ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, σελ. 232-233.

[3] Παναγιώτης Κ. Χρήστου, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ, ΤΟΜΟΣ Ε΄, ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΚΔΟΣΙΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2006, ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΚΥΡΟΜΑΝΟΣ, σελ. 229.

[4] Ἀρχ. Β. Κ. Στεφανίδου, ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ἐνθ. ἀνωτ., σελ.

[5] Μητροπολίτου Ἀττικῆς Νικόδημου, Ἐλεύθερη Πληροφόρηση, Ἀριθμός φύλλου 223, 16 Φεβρουαρίου 2008, σελ. 15.

[6] Ἀνωνύμου «Ὁ Σχολιαστής», Ἐλεύθερη Πληροφόρηση, Ἀριθμός φύλλου 227, 16 Ἀπριλίου 2008, σελ. 9-13.

[7] Παναγιώτη Π. Νούνη, Δοκίμιον: “Η Ιερά Σύνοδος ας βραβεύσει τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο, με ένα "Χρυσό Βατόμουρο" γιά το σημερινό κήρυγμά του”

[8]  Παν. Π. Νούνη, Δοκίμιον: “Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, αλλοιώνει ουσιωδώς την Ορθόδοξη Δογματική διδασκαλία των Θεοφόρων Πατέρων μας, περί της «Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας», κηρύττοντας δημοσίως σε «Δελτία Τύπου» το Πανθρησκειακό κακόδοξο δόγμα της «διευρημένης Εκκλησίας» αναγνωρίζοντας ακόμα μία ως «Εκκλησία», τους αιρετικούς Μονοφυσίτας-Αρμενίους” http://apologitikaa.blogspot.com/2014/12/blog-post_31.html

[9] Παν. Π. Νούνη, Ἀπάντηση, σέ email: Μία ευχάριστη "Αχειροποίητος έκπληξη" από τη Θεσσαλονίκη, http://apologitikaa.blogspot.com/2015/02/blog-post_12.html

[10] Μητροπολίτου Ἀττικῆς Νικόδημου, ΤΕΚΜΗΡΕΙΑ ΒΑΡΥΤΑΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ,  http://voiotosp.blogspot.gr/2011/07/16-2011.html

[11] Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ἄνθιμου, «Ὀφειλομένη ἔμμεση ἀπάντηση στὸν ἀπὸ Ἀττικῆς Μητροπολίτη κ. Νικόδημο Γκατζιρούλη», http://www.imth.gr/inst/imth/gallery/epistoles%20arthra/2011.08.23SynodhosGatziroulis_22.08.pdf

[12] Ἐπισκόπου Οἰνόης Ματθαῖου Λαγγή, “Ο ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ”, Ἔκδοσις 8η, ΑΘΗΝΑΙ 2002, Συναξάριον γραφθέν ὑπό τοῦ Συμεών τοῦ Μεταφραστή: Τῇ Γ΄ (3) τοῦ αὐτοῦ μηνός μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος ΑΝΘΙΜΟΥ Ἐπισκόπου Νικομηδείας, σελ.94.

[13] Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιαστικόν Ἱστολόγιον “Κύριος Ἰησοῦς Χριστός-Ὑπεραγία Θεοτόκος”, Ἐπιστολή 1052 Ὀρθοδόξων πιστῶν πρός τόν Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμο: “Ἔχουμε τήν τελευταῖα ἐλπίδα ὅτι ἡ σύνεσή σας θά δώσει λύση”, http://www.hristospanagia.gr/?p=37169

[14] Ἱστολόγιο "Ὁ Παιδαγωγός", "Ψυχοφέλιμοι" λόγοι (ὑπέρ τῆς Εὐρωπαϊκής Ἕνωσης...) τοῦ Παναγιοτάτου μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. Ἀνθίμου. Ἡ ἀπάντησή μας. http://opaidagogos.blogspot.com/2015/02/blog-post_23.html#

[15] Ἱστολόγιο “amethystos”, ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο τελεσίγραφο του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ.Άνθιμου, http://amethystosbooks.blogspot.com/2014/12/blog-post_816.html#

[16] Ὀρθόδοξος Τύπος, Τί ἀπαντᾶ ἡ Ἱερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης εἰς τόν ἰδιότυπον διωγμόν τοῦ ἀντιπαπικοῦ-ἀντιοικουμενιστοῦ πατρός Νικολάου Μανώλη, http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/2058.pdf


[17] Χρήστου Κ. Λιβανοῦ, Δοκίμιον: Ἔλεγχος τῆς ἐπισκοπικής ἀφωνίας καά ἀπραξίας ἔναντι τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, http://aktines.blogspot.com/2015/04/blog-post_335.html