Translate

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: Η ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΗΣ "ΑΓΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ" ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΒΛΗΤΗ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΗ. ΑΣ ΤΟ ΧΟΝΕΨΟΥΜΕΝ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ!


Ἡ ἀπεικόνισις τῆς " Ἁγίας οἰκογένειας" εἶναι ἀπόβλητη καί κακόδοξη· ἄς τό χωνέψουμεν ἐπί τέλους!


Ἐξ Ὀρθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας καί Ἐκκλησίας: Εἶναι ὄντως ἕναν ἀκαλαίσθητον, ψευδόδοξον, κακόβουλον καί αἱρετικόν θέαμα, καί φυσικά, ἐξαρτάται, ἀπό τήν ὑποκειμενική "αἰσθητική ὀπτική" ἑνός ἑκάστου τῶν Χριστιανῶν. Ἡ παραδοσιακή Ἁγιογράφιση, τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ὅμως, δέν εἶναι μία κοσμική ζωγραφική καί αἰσθητική τεχνοτροποία πού ὑπηρετεῖ ἀδιάκριτα, τίς πολυποίκιλες εἰκαστικές τέχνες καί τάσεις ὅπως ἐκείνες τῶν Δυτικῶν Χριστιανῶν... ἀλλά εἶναι βαθιά Χαρισματική-ὀντολογική-Μυστηριολογία! [1]

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἁγιογραφία, ἐξάπαντος ἔχει τήν ὑποχρέωση νά διακονεῖ πιστά τήν Ὀρθόδοξη Θεολογία, δηλ. τά ὅρια, τά Σύμβολα καί τίς προϋποθέσεις, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὅταν ἡ Ἁγιογραφία δέν ὑπηρετεῖ τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ἐξυπηρετεῖ, ἄλλου εἶδους τεχνοτροποίες, θεολογίες καί σκοπιμότητες... τότε ἀποκλίνει, καί εἶναι ἀπόβλητη, ἐκ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Κοινότητας. 

Ἡ ἐν λόγῳ ζωγραφική παράστασις, τῆς δῆθεν "Ἁγίας Οἰκογένειας", εἶναι τέλεια ΑΠΟΜΙΜΗΣΗ τῆς ἑτερόδοξης θεολογίας καί τῶν ἑτερόδοξων προϋποθέσεων, ἐκείνης τῶν Παπικῶν καί τῶν Προτεσταντῶν! [2]


Διδάσκει ὕπουλα, ἀποκρυφιστικά καί κακότροπα, τά αἱρετικά διδάγματα, κυρίως τῶν Μασσώνων καί τῶν Προτεσταντῶν, ὅτι ἡ Παναγία Δέσποινα καί Κυρία Θεοτόκος, δέν εἶναι Ἀειπάρθενος...!!! [3]

Ἄρα λοιπόν, ὅσοι ἀρέσκονται σέ τέτοιαν βλάσφημον καί ἀπόβλητον εἰκονογράφιση, ὅσους τούς ἐκφράζει, συνειδητά ἤ καί ἀσυνείδητα, ἐνῶ τήν ίδια στιγμή θεωροῦν τούς ἑαυτούς των ὡς "ὀρθοδόξους χριστιανούς", εἰδικά τό "ὀρθόδοξος" νά τό ἐπαναξιολογήσουν καί νά προβληματιστοῦν βαθύτερα... 

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί ἡ Θεολογία της, ἀγαπητέ μας φίλε Ἁγιογράφε, δέν εἶναι μόνον, ἑνάντια, είς τήν πλανεμένη "Δυτική ὁνοματοδωσία" καί τήν παπική ἐορτή ("Holy Family", θεσπισμένη ὑπό τοῦ ψευδοἁγίου τοῦ Παπισμοῦ, Καρδιναλίου
François de Laval) περί τῆς ἐν λόγῳ εἰκονολογίας, ἀλλά εἶναι, σφόδρα ἑνάντια, καί εἰς τήν ψευδο-εἰκονική "πραγματικότητα" (τῆς Μαριολογίας καί τῆς Ἰωσηφολογίας τῶν Δυτικῶν) πού προπαγανδίζει καί προσδιορίζει ἐωσφορικά. 

Ἡ Θεοτοκολογία, συνδέεται Θεολογικά, μόνον, μέ τήν Χριστολογία.  Ὀρθόδοξη "Ἰωσηφολογία" καί τινά παπίζουσα-προτεσταντίζουσα καί μασσωνίζουσα "Μαριολογία" εἶναι ἐξάπαντος ξένη, ἀπόβλητη καί ἐωσφορική, κακομυθία, διά τούς νόρμαλ ὀρθοδόξους Χριστιανούς.   Ὅλα τά ἄλλα εἶναι θρησκευτικά παραμύθια τῶν "ἁγιογράφων" πού ὑπηρετοῦν τά ἰδιοτελή των συμφέροντα, ἀντί τήν Ὀρθόδοξη Πατερική Θεολογία καί ἱερά Εἰκονολογία τῆς Ἐκκλησίας. [4]



Τοῦ Π.Π.Ν.





ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ-ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ:

[1] ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗ, Η ΤΡΙΑΔΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΩΣ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. 

Στά Γερμανικά: DIE TRIADOLOGIE BASILIUS DES GROSSEN ALS FUNDAMENT DER DOGMATISCHEN LEHRE DER KIRCHE ÜΒΕR DIE ΙΚΟΝΕΝ 


[2] Μοναχοῦ Σεραφείμ Ζήση, Ἡχητικόν Ντοκουμέντο: Ἡ αἰρετική ἀπεικόνιση τῆς "Ἁγίας Οἰκογένειας" (Γιατί εἶναι ξένη καί ἀπόβλητη;), 

[3] Μοναχοῦ Σεραφείμ Ζ., Ἡ αἱρετική ἀπεικόνιση τῆς «ἁγίας οἰκογενείας» (ἀποσπάσματα), 

"Οἱ ἀρχαῖοι γνωστικοὶ μῦθοι, μὲ διαδικασία ποὺ δὲν εἶναι τῆς παρούσης γραφῆς, μεταφέρθηκαν στὶς σύγχρονες μυστικὲς ὁμάδες, τὰ γνωστὰ «ὑπόγεια ρεύματα».
Γράφει ὁ Ἐδουάρδος Συρὲ στὸ βιβλίο του Οἱ Μεγάλοι Μύστες, σημαντικώτατο ἔργο τοῦ σύγχρονου θεοσοφισμοῦ (προλογισμένο δὲ σὲ μιὰ ἑλληνική του ἔκδοση ἀπὸ τὸν πασίγνωστο Μασόνο «θεολόγο» Καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Νικόλαο Λούβαρι): «Φαίνεται ὅτι στὶς πρῶτες χριστιανικὲς κοινότητες ὁ Ἰησοῦς λατρευόταν σὰν γυιὸς τῆς Μαρίας καὶ τοῦ Ἰωσήφ, ἀφοῦ ὁ Ματθαῖος μᾶς δίνει τὸ γενεαλογικὸ δένδρο τοῦ Ἰωσήφ, γιὰ νὰ ἀποδείξη ὅτι κατάγεται ἀπὸ τὸ Δαυΐδ. Στὸ σημεῖο αὐτὸ χωρὶς ἀμφιβολία, ὅπως καὶ σὲ μερικὲς ἄλλες γνωστικὲς αἱρέσεις, θεωροῦσαν τὸν Ἰησοῦ γυιὸ τοῦ Αἰωνίου, ὅπως τὸ Σαμουὴλ ἀργότερα. Ἡ παράδοσι στὴν προσπάθειά της ν’ ἀποδείξη τὴν ὑπερφυσικὴ καταγωγὴ τοῦ Ἰησοῦ ὕφανε τὸν πέπλο της τὸ χρυσὸ καὶ γαλάζιο, τὴν ἱστορία τοῦ Ἰωσὴφ καὶ τῆς Μαρίας, τὸν Εὐαγγελισμὸ καὶ ὅλα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν παιδικὴ ἡλικία τῆς Μαρίας στὸ ναό» [100].
Ὁ περίφημος Ἀμερικανὸς Μασόνος Albert Pike (1809-1891), στὸ ἔργο του Ἤθη καὶ Δόγματα τοῦ Ἀρχαίου καὶ Ἀποδεδεγμένου Σκωτικοῦ Τύπου τοῦ Ἐλευθέρου Τεκτονισμοῦ, ἐπαναλαμβάνει – καταφάσκων - τὴν ἀντίληψη, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἦταν γυιὸς τῆς Μαρίας καὶ τοῦ Ἰωσὴφ καὶ ὅτι ἡ Μαρία ἀντιστοιχεῖ στὴν Ἀφροδίτη! [101] ".

[4] ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ι. ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗ, Η ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Professor DIMITRIOS TSELENGIDIS / THESSALONIKI, DIE GNADENHAFTE GEGENWART DES ORIGINALS IN SEINER IKONE GEMÄSS DER IKONOLOGIE DER KIRCHE.