Translate

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ, ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ



Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΑΦΟΡΜΗ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ‘’ΣΥΝΑΞΗ’’ ΤΟΥ ΠΣΕ

Ο προφητικός λόγος της Παναγίας μας ‘’ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί’’ (Λουκ. α, 48) κριτήριο φυγής από τη βαβέλειο ‘’σύναξη’’ του  ΠΣΕ

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
Αντί άλλης προλογικής αναφοράς ας μεταφέρουμε  τους λόγους της αγίας απλότητας του Οσίου Παϊσίου.  Στην ερώτηση κάποιου ταλαιπωρημένου συνανθρώπου μας από τις προτεστάντικες ερινύες «Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι μόνο ο Ιησούς Χριστός σώζει.  Στην Ορθόδοξη Εκκλησία παρακαλούμε και την Παναγία να μας σώσει.  Είναι σωστό; », ο Όσιος Γέροντας της Παναγούδαςαπάντησε : «Ο Ιησούς είναι ο μοναδικός Σωτήρας.  Αυτός πρόσφερε τον εαυτό Του για μας.  Άκου τώρα.  Αν ήσουν κάποιος μεγάλος με εξουσία και πήγαινε σε μια πόλη με τη μάνα σου, όλοι που θα σε περίμεναν εκεί θα χαιρέταγαν και σένα και την μάνα σου.  Θα έλεγαν και τα καλύτερα λόγια γι’ αυτήν κι ας μην γνώριζαν τίποτα για την ίδια.  Εσύ που θα τ’ άκουγες θα χαιρόσουν, θα καμάρωνες για την μάνα σου.  Έτσι κι ο Χριστός χαίρεται και καμαρώνει για την μάνα Του, όταν μας ακούει να λέμε καλά λόγια γι’ αυτήν.  Κοίτα.  Αν μια φτωχιά  πήγαινε στη μάνα σου και την παρακαλούσε να σου ζητήσει να την διορίσεις σε μια θέση κι εσύ έκαμνες τη χάρη στη μάνα σου, τότε εκείνη η φτωχιά θα έλεγε ότι η μάνα σου την έσωσε, αν και εσύ την διόρισες.  Ε, έτσι κι εμείς λέμε η Παναγία να μας σώσει. Και ο γιος της που έχει την εξουσία, αλλά είναι ταπεινός, χαίρεται να μας ακούει να λέμε καλά λόγια για τη μάνα Του» (Από την περιοδική έκδοση της Μονής Γρηγορίου του έτους 1995) .  Τα λόγια είναι τόσο απλά, αλλά μεταφέρουν την τιμή στην Παναγία μας και τον πόνο για την προτεστάντικη κακοδοξία.

Είναι γνωστή η κακόδοξη Προτεσταντική θέση για την Παναγία μας.  Είναι γνωστό ότι οι αιρετικοί Προτεστάντες δεν παραδέχονται το Αειπάρθενο της Θεοτόκου, όπως επίσης είναι γνωστό ότι το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών ΠΣΕ, στη  πλειοψηφία του αποτελείται από ποικίλες προτεστάντικες αιρέσεις.

Το στιχηρόν ιδιόμελον από τους Αίνους της εορτής της Σύναξης της Υπεραγίας Θεοτόκου, «Δεύτε ανυμνήσωμεν, την Μητέρα του Σωτήρος, την μετά τόκον πάλιν οφθείσαν Παρθένον», ας γίνει φωνή βροντώδης για απομάκρυνση από  το ΠΣΕ, που έχει καταστεί Προτεσταντική φωλέα.

Ο Άγιος Νεκτάριος αναφέρει ότι «Η Θεοτόκος τοσούτου απέλαυε σεβασμού παρά των πιστών, τοσαύτης τιμής και αγάπης, ώστε προς ταύτην μετά Θεόν, πλην της λατρείας, τα δευτερεία της τιμής, του σεβασμού και της αγάπης απέδιδαν.  Ο σεβασμός των πιστών προς την παρθένον Θεοτόκον Μαρίαν ανέρχεται εις αυτόν τον Α΄ και Β΄ αιώνα, και επεβάλλετο υπ’ αυτών των Ιερών Γραφών μνημονευουσών του ονόματος αυτής ως κεχαριτωμένης και ευλογημένης και ως ευρούσης χάριν παρά τω Θεώ μόνης μεταξύ πασών των γυναικών »   (Αγίου Νεκταρίου – Μελέτη περί της Μητρός του Κυρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας ‘’έκδοση 1901’’).

Η εορτή λοιπόν της Σύναξης της Υπεραγίας Θεοτόκου, ας  γίνει αφορμή απομάκρυνσης από το ΠΣΕ, όπου η πλειοψηφία των μελών του είναι οι Προτεστάντικες παραφυάδες.  Ας μεγαλύνομεν και με αυτό τον ορθόδοξο τρόπο ‘’την τιμιωτέραν και ενδοξοτέραν των άνω στρατευμάτων’’.





ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ

‘’Ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ’’

Του Β. Χαραλάμπους,  θεολόγου
______________________
Τα παρακάτω λόγια ανήκουν στον μ. Αρχιμανδρίτη Γεώργιο Καψάνη, από εόρτια κείμενά  του για τη μεγάλη γιορτή της Γεννήσεως του Χριστού: 
«Συνεορτάζουμε με όλους τους εν Χριστώ Ορθοδόξους αδελφούς μας, τα μέλη τα τίμια του Σώματος του Χριστού, τις εορτές της Θείας Ενανθρωπήσεως» (Χριστούγεννα 1976).

«O ταπεινός Ιησούς είναι Θεός των ταπεινών ανθρώπων.  Οι υπερήφανοι δεν τον καταλαβαίνουν, δεν τον πιστεύουν, δεν αναπαριστούν την εικόνα του, δεν τον δέχονται ως  Λόγο που φωτίζει το σκοτάδι της αλογίας» (Χριστούγεννα 1978).

«Ο άνθρωπος όταν πάσχη την ένδεια της θείας ζωής, έχει την εμπειρία ότι η φύσις του κείται εν ‘’μύχοις άδου’’, στο παράλογο και το μηδέν».

«Ο σαρκωθείς Λόγος είναι το θεμέλιο της Εκκλησίας και της προσωπικής υπάρξεως του ανθρώπου» (Χριστούγεννα 1979).

«Η αγία Γέννησις του Χριστού μας αποκαλύπτει σε όλους μας ότι η ειρήνη είναι δώρο Θεού Πατρός στον κόσμο του προσφερόμενο από τον ενανθρωπίσαντα Υιό Του  δια του Αγίου Πνέυματος» (Χριστούγεννα 1980).

«Ας εξέλθουμε από τα στενά πλαίσια της ατομικής μας ζωής και ας πορευτούμε στην Βηθλεέμ της ευρυχωρίας της θείας αγάπης και ελευθερίας για να  δοξολογήσουμε μαζί με τους αγγέλους τον θαυμαστό Θεό μας» (Χριστούγεννα 1981).

«Ο Σαρκωθείς Υιός του Θεού μας δίνει τη Χάρι Του να αγωνισθούμε κατά της φιλαυτίας μας» (Χριστούγεννα 1982).

«Ο ταπεινός Ιησούς, το θείον βρέφος της Βηθλεέμ μας προσφέρεται και πάλι.  Ας παραμερίσουμε τον εγωϊσμό μας, να Τον δεχθούμε ως Αδελφό μας, ως Φίλο μας, ως Νυμφίο μας, ως Ελευθερωτή μας ως Σωτήρα μας» (Χριστούγεννα 1983).

«Στην Γέννησί Του οι άγγελοι ψάλλουν την ‘’επί γης ειρήνη’’ και μετά την Ανάστασί Του οι πρώτες Του λέξεις στους μαθητάς Του είναι ‘’Ειρήνη υμίν’’» (Χριστούγεννα 1984).

«Στον σημερινό, ταραγμένο και ραγδαίως μεταβαλλόμενο κόσμο μας, το μόνο σταθερό σημείο και η μόνη ελπίδα μας είναι το ταπεινό Θείο Βρέφος της Βηθλεέμ και η Εκκλησία Του» (Χριστούγεννα 1991).

«Χριστούγεννα, φανέρωσις της απείρου αγάπης του Θεού» (Χριστούγεννα 1992).