Translate

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: “ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ” ΑΓΙΟΜΑΧΟΣ, Ο ΛΟΓΟΣ, ΤΟΥ “ΠΛΑΝΗΣΙΟΥ” ΜΑΞΙΜΟΥ ΒΑΡΒΑΡΗ






“Ἔν ἀρχῇ ἦν” Ἁγιομάχος, ὁ λόγος, τοῦ «πλανήσιου» κ. Μάξιμου Βαρβαρῆ

Δέν ὑφίστατο κανένας δόλος καί καμία σκοπιμότητα, ἐκ  τῆς πλευρᾶς τῶν Ὀρθοδόξων, περί τῆς ἐπισήμου Ὀρθοδόξου Ἁγιοκατατάξεως τοῦ Γέροντος Παϊσίου καί Πορφυρίου.

Ὁ μόνος δόλος πού ὑφίστατο, εἶναι σέ συγκεκριμένες κακόδοξες ἐνέργειες τῶν «πλανήσιων-ὀρθοδόξων» Οἰκουμενιστῶν καί σιγονταρο-οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποίοι χρησιμοποιοῦν περίτεχνα καί δόλια τήν Χαρισματική μορφή τοῦ Ἁγίου Γέροντος, διά προσωπικές φιλοδοξίες καί σκοπιμότητητες. Φρονοῦμεν δηλαδή, ὅτι οἱ μόλις πρόσφατες τιμητικές καί ἑορταστικές ἐκδηλώσεις, στή Σουρωτῆ, μέ τήν προκλητική παρουσία τοῦ κακοδόξου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, ἦτο μέγα λάθος, μέ τήν ἐν λόγῳ ἄστοχη ἀνοχή καί ψευδόδοξη ὑποδοχή ὑπό τῆς Γερόντισσας τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου. [1]

Πολύ ἀμφιβάλλω, ἄν «πλανήσιος» κ. Βαρβαρῆς, μελέτησε: α) τά προσωπικά συγγράμματα, β)  τούς λόγους των, καθῶς καί  γ)  τόν βίον τῶν δύο Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας· μᾶλλον γι΄ αὐτό τόν λόγον δέν ἦτο καθόλου τυχαίος ὁ ἐκβαρβαρισμός τῶν ὀρθοδόξων Ἁγιολογικῶν προϋποθέσεων. Θεωροῦμεν ἐπίσης, βάση τῶν προσωπικῶν ἐρευνῶν μας, ὅτι ἀκολουθήθησαν πιστᾶ, ἅπαντες οἱ Ἀγιολογικές προϋποθέσεις, καθῶς καί ἅπαντα τά ὀρθόδοξα κριτήρια, περί τῆς προσφάτου ἀναγνωρίσεως τῆς ἁγιότητας τῶν Ἁγιορειτῶν Θεοφόρων Πατέρων: τοῦ Πορφυρίου καί τοῦ Παϊσίου.

Ἄρα λοιπόν, ὁ «βάρβαρος πλανήσιος» ἔβαλε στόχο καί σκοπόν νά ἐπανανοηματοδοτήσει καί νά ἐπαναδιατυπώσει, τίς Ἁγιολογικές προϋποθέσεις τῶν Ὀρθοδόξων, βάση τοῦ ἀδιάκριτου καί  «Ζηλωτικοῦ» ὑποκειμενισμοῦ του!

Δέν εἶναι Ἁγιο-λογική προϋποθεσις, τά περί τῶν δῆθεν "100 χρόνων"... μιᾶς καί αὐτά τά ἀνόητα καί παιδικᾶ λεχθέντα τῆς ἀκριβοῦς σχολαστικῆς ὁριοθέτησεις, τά συζητούσαμεν ὅταν εἴμασταν σχεδόν 10 χρονῶν  ἀκατήχητα παιδάκια, ἐξάπαντος φλυαρούσαμεν μέ περίσσια ἡμιμάθεια καί ἀμάθεια, ἐνῶ ἡ ὀρθόδοξη Ἁγιολογία καί πραγματικότητα, δέν καλουπώνεται μέ ἀνούσιους «Μαξιμαλιστικούς» σχολαστικισμούς.

Ὁ πλανεμένος κύριος Μάξιμος, ἄς κάνει ἐπί τέλους, μία σοβαρή Ἁγιολογική ἔρευνα καί νά μᾶς πεῖ ἐπιστημονικά: πόσοι καί ποιοί Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, ἀναγνωρίσθηκαν καί ἀναγράφησαν ἐπίσημα, εἰς τά ὀρθόδοξα Ἁγιολογία καί Μαρτυρολόγια, ἔπειτα ἀπό τά  100 χρόνια τῆς κοιμήσεώς των;

Κατά τήν μάξιμουμ πλανήσια καί κακόβουλη "ὀρθολογιστική" ἀντίληψη τοῦ ἀμόναχου κ. Μαξίμου, θά πρέπει π.χ.: νά ἀποκαθηλώσουμεν χιλιάδες Ἁγίους καί Μάρτυρες ἀπό τά Συναξάρια· λόγου χάριν, ὁ Μέγας ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, ὁ Μέγας Φώτιος καί ὁ Μέγας Μάρκος ὁ Εὐγενικός, σύμφωνα μέ τίς ψευδόδοξες καί διαβολικές ἀσυναρτησίες τοῦ κυρίου Βαρβαρῆ, δέν πρέπει νά τιμώνται, ὡς ἅγιοι, μιᾶς καί ἀγιοκατατάχθησαν ἐπίσημα ὑπό τοῦ Πατριαρχείου, ἀμέσως (!) σχεδόν μόλις ἐκοιμήθησαν (μιᾶς καί ἦδη ἐμαρτυρῆτο ἐκ τῶν Συναξαριακῶν κ.ἄ. Ἁγιολογικῶν καί Θεολογικῶν πηγῶν, ὅτι οἱ συγκεκριμένοι εἰδικᾶ, ἐτιμοῦντο ὡς  Ἅγιοι καί Θεοφόροι Πατέρες ἐν ὅσο ἦτο, ἐν ζωῇ!), χωρίς κἄν νά περάσουν 20, 50, ἤ καί τά 100 χρόνια ἀπό τήν ὁσιακή κοίμησή των!

Ἄρα, τό πρόβλημα, τοῦ ταλαίπωρου κυρίου Πλανησίου (=Μ.Β.), δέν εἶναι κυρίως διανοητικό, ἀλλά εἶναι τά μέγιστα, πνευματικό καί ψυχικό...!

Στήν Ὀρθόδοξη Πατερική Ἁγιολογία, τά αὐθεντικᾶ θαύματα τῶν Ἁγίων εἶναι [2]: ἀκόμη μία βασική προϋπόθεσις τῆς Ὀρθοδόξου Ἁγιολογίας, ἄσχετα ἄν δέν δύναται ὁ πλανεμένος ρασοφόρος. νά κάνει τήν ἐν λόγῳ ἁγιολογική διάκριση αὐθεντικῶν/κάλπικων θαυμάτων· ἡ Ὀρθόδοξη  Ἐκκλησία ὅμως πού ἔχει καθολοκληρίαν, τό ἀλάθητον, δύναται ὅμως. Ὑφίσταντο μέγιστοι Ἅγιοι, πού δέν ἔχομεν καταγεγραμμένα θαύματά των ὡσᾶν ἐκείνα τῶν Εὐαγγελίων, ἀλλά ἔπραξαν ἄλλου εἴδους θαύματα καί σωρηδόν θαυμαστές ὑπηρεσίες στήν Ἐκκλησία.

Νά τούς ἀποκαθηλώσουμεν ἐκ τῶν ἱερῶν Συναξαρίων κύριε Μάξιμε;

Δέν ἔχω καμία ἐμπιστοσύνη στόν κακόβουλο "Ζηλωτή" κ. Μάξιμο, μιᾶς καί οἱ  συγκεκριμένοι ἅγιοι Γέροντες, ἦτο καί εἶναι ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ, Ὀρθόδοξοι Θεόπτες Πατέρες καί Ὁμολογητές τῆς Ἐκκλησίας.

Μάλιστα,  θεωρῶ προσωπικᾶ, ὡς πλανεμένον, ΘΕΟΜΠΑΙΚΤΗ καί ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ "κληρικό" τόν ἐν λόγῳ κ. Μάξιμο, διότι ἔχει καταγράψει αὐτόβουλα καί αὐθαίρετα (βάση τῆς παρερμηνείας τῶν Βιβλικῶν καί Πατερικῶν χωρίων) τινές ἡμερομηνίες κ.ο.κ., περί τῆς Ἐσχατολογίας.

Ὅσες «θεολογικές» δῆθεν ἀλήθειες καί νά λέγει, τό γεγονός καί μόνον, ὅτι μέμφεται τήν ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΗ [3] Ἁγιότητα τοῦ Γέροντος Παϊσίου, τοῦ Πορφυρίου, τοῦ Ἰάκωβου Τσαλίκη κ.λπ., τόν καθιστᾶ ἄκρως πλανεμένο καί αἱρετικό κληρικό, διότι ἀποκρύπτει δολίως ὁ κ. Μάξιμος, λ.χ. τήν Ὁμολογιακή καί Ἀπολογητική ΕΜΠΡΑΚΤΗ (ἤλεξεν ΣΦΟΔΡΑ μέ τινά συγκεκριμένη Ὁμολογιακήν καί ἱστορικήν, ἐξάπαντος διαχρονικήν καί Θεόπνευστον ἐπιστολήν, τόν Ἀρχιμασσώνο καί Ἀρχιοικουμενιστή Πατριάρχην Ἀθηναγόραν, μάλιστα στήν πορεῖα διέκοψεν (!) μαζί μέ ἄλλες Ἁγιορείτικες Μονές, τό μνημόσυνο τοῦ τότε Οἰκουμενιστή Πατριάρχη-καί ἆρα ὁ κύριος ρασοφόρος ψευδολογεῖ καί συκοφαντεῖ,  ΑΣΥΣΤΟΛΑ, τόν Ἅγιο Γέροντα Παΐσιον) στάσην [4] τοῦ πατρός Παϊσίου, κατά τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καί κατά τῆς σχισματικοαιρέσεως τοῦ ἀνόητου "Ζηλωτισμοῦ" (στό ὅποῖον δεύτερο καί αἱρετικόν ἄκρον τοῦ "Ζηλωτισμοῦ", βρίσκεται καί ὁ κ. Μάξιμος).


Ὁ Καλός Θεός νά ἐλεήσει καί νά φωτήσει τούς Θεομπαίκτες, Ἁγιομάχους καί πλανήσιους  κακόγερους, ἵνα γίνουσιν ἐν Χριστῷ καλόγεροι καί ἁγιόφιλοι.


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη




ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ-ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ:

[1] Πρωτοπρεσβύτερου Θεόδωρου Ζήση, “ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (1924-1994)-Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΖΩΗ”, Κεφ. 4. Οἱ ἐκδηλώσεις στὴν Σουρωτὴ κατὰ τὴν πρώτη ἑορτὴ τῆς μνήμης τοῦ Ὁσίου Παϊσίου (12 Ἰουλίου 2015):
« (...) Δὲν περιμέναμε πάντως ὁ Ὅσιος Παΐσιος, καύχημα καὶ σέμνωμα τῶν ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξων, νὰ γίνει ἀφορμὴ γιὰ προβολὴ τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἁπανταχοῦ Οἰκουμενιστῶν πατριάρχου Βαρθολομαίου. Εἴχαμε πάλιν καὶ πολλάκις εἰς τὸ παρελθὸν τὴν κρυφὴ ἐλπίδα ὅτι μελετώντας τὴν ζωὴ παλαιῶν καὶ νέων Ἁγίων θὰ συναισθανόταν τὴν λάθος πορεία ποὺ ἀκολουθεῖ, ἐκτὸς τῆς ὁδοῦ τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ θὰ ἐμείωνε τουλάχιστον τὶς οἰκουμενιστικές του ἐνέργειες, ἐν ἔργοις καὶ λόγοις, μπροστὰ στὶς ὁποῖες ὠχριοῦν, εἶναι μηδαμινές, οἱ τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα. Ἂν ἐκεῖνος ἀγάπησε μία ξένη γυναίκα, τὴν Παπικὴ «Ἐκκλησία» καὶ ἄφησε τὴν σεμνὴ Μητέρα μας Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία κατὰ τὰ λεγόμενα τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀγάπησε πολλὲς ξένες γυναῖκες, ὁμόθρησκες καὶ ἀλλόθρησκες, τὸν Παπισμό, τὸν Μονοφυσιτισμό, τὸν Προτεσταντισμό, τὸν Ἰουδαϊσμό, τὸ Ἰσλάμ, τὴν παγανιστικὴ Οἰκολογία καὶ κατέστη πολύγαμος. Ἔπραξε ἄριστα ἡ πατριαρχικὴ σύνοδος ποὺ ἐνέταξε ἐπίσημα τὸν Γέροντα Παΐσιο στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀφοῦ ἤδη ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ μὲ πλῆθος θαυμάτων ἐφανέρωσε τὴν ἁγιότητά του, καὶ ἡ συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας τὸν θεωροῦσε ἅγιο, ἐν ὅσῳ ἀκόμη ζοῦσε στὴ γῆ. Ἡ ἀπόφαση πάντως νὰ προστῆ ὁ πατριάρχης τῶν ἀκολουθιῶν κατὰ τὴν πρώτη ἑορτὴ τῆς μνήμης του ἦταν λάθος. Δὲν προσέφερε τίποτε στὴν τιμὴ τῆς μνήμης τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, ἀντίθετα ἐσκανδάλισε πολλούς, οἱ ὁποῖοι ἀπέφυγαν νὰ τιμήσουν τὸν Ἅγιο τὴν ἡμέρα τῆς μνήμης του καὶ τὸ ἄφησαν γιὰ ἄλλη ἡμέρα.
Δὲν γνωρίζουμε ποιός εἶχε τὴν ἔμπνευση τῆς προσκλήσεως τοῦ πατριάρχου· ἡ Μητρόπολη Κασσανδρείας ἢ ἡ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Θεολόγου στὴ Σουρωτή, ὅπου εἶναι ὁ τάφος τοῦ Ὁσίου. Δὲν ἀποκλείεται ὁ ἴδιος ὁ πατριάρχης νὰ ἐζήτησε τὴν πρόσκληση. Οἱ προσφωνήσεις πάντως ἐκ μέρους τῶν προσκαλεσάντων ἔπρεπε νὰ εἶναι τυπικὰ εὐγενεῖς, ὄχι ὅμως καὶ νὰ παρουσιάζουν τὸν πατριάρχη ὅτι«συνεχίζει νὰ ὀρθοτομεῖ τὸν λόγον τῆς ἀληθείας» καὶ τόσα ἄλλα ἐμετικὰ καὶ κολακευτικὰ ἐγκώμια καὶ ἐπαίνους. Δὲν ἐσκέφθησαν ὅτι μὲ αὐτὰ θλίβουν, λυποῦν καὶ διαψεύδουν τὸν τιμώμενο Ὅσιο Παΐσιο, ὁ ὁποῖος ἤλεγξε τὸν Ἀθηναγόρα γιὰ μικρότερα ὀλισθήματα ἀπὸ αὐτὰ τοῦ Βαρθολομαίου καὶ θεωροῦσε ὅτι ὅλοι οἱ οἰκουμενιστὲς πολὺ περισσότερο ὁ κορυφαῖος Βαρθολομαῖος δὲν ἔχουν «οὔτε ψίχα πνευματικὴ οὔτε φλοιό» καὶ ὅτι «ὁμιλοῦν γιὰ ἀγάπη καὶ ἑνότητα, ἐνῶ οἱ ἴδιοι δὲν εἶναι ἑνωμένοι μὲ τὸν Θεό, διότι δὲν τὸν ἔχουν ἀγαπήσει»;

[2] Πρωτοπρεσβύτερου Γεώργιου Μεταλληνοῦ , Ἁγιότης μαρτυρουμένη, Ἁγιότητα -Ἕνα λησμονημένο ὅραμα, Ἀθήνα 2001, σελ. 45-57. http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/tributes/gewrgios_metallhnos/saintdom_witness.htm

 [3] ΘΕΟΔΡΟΜίΑ, Τριμηνιαία Ἔκδοση Ὀρθοδόξου Διδαχῆς, Ἕτος ΙΖ΄, Τεύχος 2, Ἀπρίλιος-Ἰούνιος 2015, Ἀφιέρωμα στόν Ἅγιο Γέροντα Παΐσιον, σελ. 165-327.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΑΝΟΙΚΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΚΑ (10) ΕΝΤΟΛΕΣ-ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ ΜΑΣ

1) Ἄν ἔχετε τήν εὐγενή καλοσύνην, φίλοι καί ἐχθροί μας, σᾶς παρακαλοῦμεν μαζί μέ τό σχόλιό σας, νά βάζετε τουλάχιστον τό βαφτιστικόν ὄνομα σας, ἤ ἔστω ἕνα σταθερόν ψευδώνυμο.

2) Ἐπίσης, ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί/ές, πατέρες καί μητέρες, σᾶς ἐκλιπαρῶ βαθέως, νά μή χρησιμοποιεῖτε τήν βαρβαρικήν γλῶσσα τῶν Νεογραικύλων (=Greakllish) στά σχόλια σας, διότι πρόκειται περί στυγνῆς προδοσίας, ἀνοησίας καί βλασφημείας, κατά τῆς Μητρικῆς μας Ἑλληνικῆς Γλῶσσας καί ὡς ἐκ τοῦτου θά τά διαγράφω.

3) Ἐάν κάπου, δέν συμφωνεῖτε στά ὅσα (περι)γράφουμεν, κρίνουμεν, ἐπικρίνουμεν καί στοχάζόμεθα, πού ἐξάπαντος ὑπογράφομεν μέ τά προσωπικά ἀρχικά μας Π.Π.Ν. (ἤ ὁλογράφως Παναγιώτης Π. Νούνης) πολύ ἁπλά, μέ λογικά, ἄλογα ἤ κ.ἄ. σωρηδόν ὀρθά ἤ ἐσφαλμένα ἐπιχειρήματα, θά ἀναμένομεν μέ ἀγωνία τήν ἀντίθετη καί προσωπική γνώμη καί ἄποψίν σας.

4) Σέ περίπτωση μάλιστα, πού κάποιοι ἔχουσιν, παράπονα, ἐνστάσεις, συμπλέγματα, κόμπλεξ, κ.λπ. γιά μερικές διάφορες ἀναρτήσεις καί δημοσιεύσεις τίς ὁποίες μάλιστα, ὑπογράφωσιν, καί μᾶς ἀποστέλνωσιν ἄλλοι εκλεκτοί καί αγαπητοί συνεργάτες ἀδελφοί/ές καί πατέρες ἤ μητέρες μας, πρός βαθύτερο προβληματισμό μας, παρακαλοῦνται θερμά, τά ὅποια τυχόν παράπονα σχόλια καί κριτικές σας νά τά ἀπευθύνετε παρακαλῶ, στούς ὑπογράφωντες τά ἄρθρα (καί ὄχι προσωπικά στόν διαχειριστήν-ἀρθρογράφον τοῦ ἐν λόγῳ προσωπικοῦ ἱστολογίου), διότι, ΔΕΝ ἔχομεν ἀλλά καί ΟΥΤΕ θέλομεν νά ἔχομεν τινά εὐθύνην ὡς ἡμερολογιακή-ἰδιωτική ἱστοσελίδα τοῦ κυβερνοχῶρου, διά τούς προσωπικούς στοχασμούς, τά γραφόμενα, τίς θέσεις, τίς γνώμες καί τίς σκέψεις, ἀλλονῶν, δεύτερων καί τρίτων Προσωπικοτήτων. Κατανοητόν; Ἄν ὄχι, τότε αὐτό εἶναι ἀπόλυτα ἰδικόν σας πρόβλημά.

6) Πρός μίαν τώρα εἰδικήν μερίδαν, ὑψολόβαθμων καί μή εἰδικῶν-ἀνειδίκευτων εἴτε Κληρικῶν εἴτε καί συναδέλφων Καθηγητῶν θεολογοῦντων πού ἐνοχλοῦνται σφόδρα μέ τά ὄποια προσωπικά κ.ἄ. κριτικά δοκίμια καί δημοσιεύματά μας, συνιστοῦμε ἀδελφικῶς, καρδιακῶς καί ἐντελῶς φιλικῶς ὅπως ἐξ ἀρχῆς, προσεύχονται ὑπέρ ἡμῶν ἵνα σωθοῦμεν, διότι μέ νομικίστικες ἤ καί πνευματικίστικες, ἄμεσες ἤ καί ἔμμεσες ἀπειλές, ἐκβιασμούς, πνευματικά φίμωτρακ.ἄ. νοσηρά κληρικαλιστικά ἤ καί ἐπισκοπομονιστικά διαβολοτεχνουργήματα, δέν περνοῦν, στήν «ὀνειρεμένη Φρουτοπία» μας καί παρακαλεῖστε ὅπως... γυρίσετε ἱστοσελίδα ἵνα μή σᾶς παραλάβει ὁ «Ἀρχισυντάκτης μας ὁ Πίκος-Ἀπίκος».

7) Ὁ προσωπικός μας ἱστοχῶρος ἠ ἱστοσελίδα εἶναι νομικά, τό προσωπικό μας ἡμερολόγιο, βάση δεδικασμένης παρελθοντικῆς ὑποθέσεως καί ὄχι Μ.Μ.Ε. καί ἄρα συνεπῶς, δέν δύναται νά ἐμπίπτει, στίς νομοθετικές πρόνοιες περί τοῦ γραπτοῦ ἤ κ.ἄ. Τύπου. Ἆρα λογικῶς, νά λέτε ἕνα ευχαριστώ, ἤ ἔστω ἕνα Κύριε ἐλέησον τόν ἀχρεῖο διαχειριστή, πού σᾶς ἐπιτρέπει καί μόνον νά διαβάζετε τοῦτο τό προσωπικό του διαδικτυακόν ἡμερολόγιον.

8) Σέ ὅποιον δέν ἀρέσουμε, ἄς φτιάξει τήν ἰδικήν τού ἱστοσελίδα καί το ἰδικόν του ἡμερολόγιο. Τά ἀνούσια καλοπιάσματα καί τίς μεγαλόστομες ἤ δόλιες κολακίες δέν τίς θέλουμεν. Ἐπιθυμοῦμεν ὅμως αὐστηράν ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΗΝ κριτικήν περί τῶν γραπτῶν μας γιά νά γίνουμεν καλύτεροι.

9) Κακοπροαίρετα καί κουτοπόνηρα σχόλια, σαφῶς καί ΔΕΝ θά ἀναρτώνται καί θά διαγράφονται ἄμεσα. Οἱ ὑβρισίες κατά τοῦ Διαχειριστοῦ τῆς ἱστοσελῖδος, επιτρέπονται, καί γι΄ αὐτό θά δημοσιεύονται.

10) Ὅποιος/α ἐπιθυμεί, νά του ἀναρτήσουμε, κάποιο προσωπικό κείμενό του, ἕνα δοκίμιον, κάποιο παράπονό, ἤ ἕνα παραμύθι, μερικές σκέψεις κ.ο.κ. παρακαλεῖται ὅπως μᾶς τό ἀποστείλει στό πιό κάτω ἠλεκτρονικό ταχυδρομεῖον πρός ἀξιολόγησίν του. Ὅποιος ἐπίσης, ἐπιθυμεί, νά τοῦ ἀποστέλνουμεν σέ Word ἤ PDF τά κείμενά μας, παρακαλῶ καί πάλιν, νά μᾶς τό δηλώσετε γραπτός στό ἠλεκτρ. ταχυδρ. μας.

Τίς πολύτιμες (προς)εὐχές σας νά ἔχουμεν, γιά νά διακονήσουμε το Σῶμα του ὅπως ἀκριβῶς μᾶς θέλει ὁ Κύριος τῆς Δόξης, καί ὄχι ὅπως θά θέλαμε ἐμεῖς.

Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη

ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: panagiotisnounis@gmail.com

ἤ με Βιντεοκλήση Σκάϊπ (SKYPE): nimfwn2 [ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΟΥΝΗ]