Translate

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ "ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ" ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΡΤΖΕΛΟΥ


Ὁ Οἰκουμενιστής καθηγητής μας κ. Γ. Μαρτζέλος, διδάσκει ἀθεολόγητα,
τά ἀντιδογματολογικά καί ἀντιεκκλησιολογικά του φληναφήματα καί φλυαρήματα,
 στήν διάδοχον  τοῦ μακαριστοῦ Νίκου Ματσούκα καί Οἰκουμενίστρια, καθηγήτρια κυρία Δέσποινα Λιάλιου!
Μαθητευόμενος "Μάγος" στήν Ἐκκλησιολογία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἶναι δυστυχῶς, ὁ κακόδοξος Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κύριος Νικόλαος τό ὁποῖον ἅπαντες θαυμάζομεν καί ὑπερτιμοῦμεν, ἀδιάκριτα. Οἱ κακοδοξίες του Σεβ. κ. Νικολάου, ἐξάπαντος ἐστιάζονται σέ γραφθέντα του, σέ βασικά Βιοηθικά καί Βιοθεολογικά Δογματολογικά ζητήματα. Θαυμάστε τους!!!

Σχολιασμός στόν "Χαιρετισμό" τοῦ Καθηγητοῦ κ. Γεωργίου Μαρτζέλου

Σεβαστέ μου δασκαλάκο κύριε Γεώργιε Μ., κάνε τήν προσευχοῦλα σου, ὅσον μπορεῖς πιό θερμά, μιᾶς καί ὁ ex officio ἐσσωεκκλησιασμός τῶν δῆθεν "Ὀρθοδόξων" Μονοφυσιτῶν, συνιστά ἀναντίρρητα,  σύγχρονη  προδοσία τῆς Πίστεως καί τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ πού βαραίνει ἐσᾶς καί τόν Ἀρχιοικουμενιστήν πατριάρχην κ. Βαρθολομαῖον.
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. κύριε καθηγητά, δέν εἶναι σαπιοκάραβον μέ "Δικέφαλον Καραβοκύρην", ἐσᾶς καί τόν πατριάρχη Βαρθολομαῖον!  Ἀλλά εἶναι ἀβύθιστος καί Θεανθρώπινος "Τιτανικός" μέ σημαίαν του τόν Χρυσοῦν Δικέφαλον τῆς Ρωμανίας-Ρωμηοσύνης-Ρούμελης μέ Καραβοκύρην τόν Κύριον Θεάνθρωπον. Ἐλπίζομεν νά τό συνειδητοποιήσεται ἔγκαιρα...! 


Ἀρχίζει νά ἀποκτά ἀρκετά μεγάλο θεολογικόν ἐνδιαφέρον τό ἐν ἐξελίξει ζήτημα, τής μέλλουσας "Πανορθόδοξης" Συνόδου τῶν Ἐπισκόπων, ἡ ὁποῖα, ξεκίνησε  νά προετοιμάζεται ἤδη ἀπό τό παρελθόν ὡς μία Νέα καί  ἡ Ι΄ (10η) Οἰκουμενική Σύνοδος τῶν Ὀρθοδόξων· ἀλλά λόγῳ τῆς σταδιακῆς μεγίστου διαστροφῆς καί τῆς ἀναντίρρητου σύγχρονης ἀλλοίωσις, τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς Ἐκκλησιολογίας, ἐλέω τῆς  Οἰκουμενι(στι)κῆς Διαβολο-κίνησις τῶν ψευδο-Διαχριστιανικῶν καί ψευδο-Διαθρησκειακῶν σχέσεων, στήν σύγχρονη Ἐκκλησιστιακή ἱστορία, ἡ Προσυνοδικά προετοιμασθῆσα, ὥς ἡ Νέα Οἰκουμενική Σύνοδος τῆς Ὀρθοδοξίας, κατέλληξεν νά εὐνουχίζεται καί νά ὑποτιμάται ἡ μέλλουσα Σύνοδος, ἐλέω τῶν Φαναριώτικων ψευδοδοξιῶν ὑπό τοῦ Εokumenikou Vicarius Papa, τό altrer ego τοῦ πάπα τῆς Ρώμης, δηλαδή τοῦ νύν  Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου τῆς Νέας Ρώμης καί "Πάπα τῶν Ὀρθοδόξων" κ. Βαρθολομαίου· καί ἀπό  μίαν περίοπτην, περιπόθητη καί ἄκρως πολυαναμενούμενη Νέαν καί Δέκατην (10ην) Ἁγία Οἰκουμενική Σύνοδο, τήν περιορίζουν, τήν κουτσουρεύουν καί τήν προπαγανδίζουν ἀνόνητα οἱ τραγελαφικοί καί θλιβεροί Λατινόφρωνες "ὀρθόδοξοι" Οἰκουμενιστές, ὥς μίαν "Μεγάλην", δῆθεν "Ἁγία" καί Πανορθόδοξον Σύνοδο! [1]

Βασικός Πατριαρχικό-ἀκαδημαϊκός συνεργάτης καί φανατικός Οἰκουμενιστής, καθῶς καί ὁ σφοδρώτατος προπαγανδιστής καί ὑπέρμαχος τοῦ αἱρετικοῦ Μονοφυσιτισμοῦ τῶν Ἀντιχαλκηδώνιων, ὥς τῶν δῆθεν "Ἀρχαίων Ὀρθοδόξων Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν" (λές καί ἡ Φίλη Ὀρθοδοξία, ὅλως ξαφνικά, εἰς τήν σύγχρονη  πραγματικότητα τοῦ ἑκατοντάχρονου σχεδόν Οἰκουμενισμοῦ, "γονιμοποίησεν" καί "ἐγέννησεν" ἐξωσωματικῶς: τέκνα, θυγατέρες, ἀδελφές, ξαδέλφες, μητέρες, πεθερές, νύμφες, ἐγγόνια κ.ο.κ., ἐξάπαντος ἄλλες τάχα μου ἰσότιμες καί ὁμότιμες "Ἐκκλησίες";!) εἶναι ὁ γνωστός λόγιος Καθηγητής μας καί ὁ Διευθυντής τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἰδρύματος Πατερικῶν Μελετῶν κύριος Γεώργιος Μαρτζέλος. Τοῦ ὁποῖου τόν "Χαιρετισμό" εἰς τό Οἰκουμενιστικόν Συμπόσιον, ἐκ καθηκόντως, ὀφείλομεν υἱκῶς, νά κρίνομεν τό κατά δύναμιν, μιᾶς καί δέν χαιρώμαστε καθόλου μέ τήν  ὅλη Συγκρητιστική καί Μεταπατερική δραστηριότητά του. [2]

 Ἐπί τῆς Α΄ παραγράφου, ἔχομεν νά σημειώσομεν τά ἑξῆς:

1. Εἶναι ἆραγέ, ἡ Ἐκκλησιολογική ἀρμοδιότητα, τῆς "Πατριαρχικῆς" Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καθῶς καί τῆς Πατριαρχικῆς ἱερᾶς Μονῆς Βλατάδων τῆς Θεσ/νίκης, γιά νά πληροφορήσουν δῆθεν "ὑπεύθυνα", τό οἰκουμενικόν Ὀρθόδοξο πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, περί τῆς μελλοῦσης Πανορθόδοξου-καί (προ)λεγομένης-ὡς δῆθεν "Ἁγίας" καί "Μεγάλης" Συνόδου; 

2. Ὑπεύθυνη καί Ἐκκλησιολογική ἐνημέρωση, δέν ἐδύναντο νά πράξουσιν οἱ ἅγιοι Προκαθήμενοι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, πρός στούς Ἐπισκόπους των, καί οἱ τίμιοι ἐπίσκοποι μέ τήν σειρᾶ των νά τά μεταβιβάσουσιν καλῶς στίς ἱερατικές συνάξεις των, καί κατά ἐκκλησιο-λογικήν συνέπειαν, οἱ σεβαστοί Κληρικοί,  νά ἐνημερώσουν  τήν ἐνοριακή πιστεύουσαν Κοινότητα;

3. Καί ἡ κατ΄ ἐξοχήν  Ἐκκλησιολογική καί Κανονική, ἐξάπαντος  ἀρμοδιότητα τῶν  ἱερῶν Τοπικῶν Συνόδων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, πού πῆγε; 

4. Γιατί κ. καθηγητά, βραχυκλώνετε καί εὐνουχίζετε, θεωρητικῶς ἀλλά καί πρακτικῶς, τήν Ὀρθοδοξη Πατερική Ἐκκλησιολογία καί τήν Συνοδική ἱεροκανονικότητα μέ τέτοιες ἀνευθυνοϋπεύθυνες ἀντιεκκλησιολογικές καί ἀντικανονικές "πρωτοβουλίες";

5. Καί διά τίνα ὑπέρτατου Θεολογικοῦ καί Ἐκκλησιολογικοῦ λόγου καί ὑπό τίνων ἀπαρασάλευτων Πατερικῶν καί ἀπλανῶν ἐπιχειρημάτων, παρακάπτονται καί ὑποσκάπτονται, οἱ Τοπικές Συνόδοι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν; 

6. Μήπως δέν γίνεται  "ὑπεύθυνη ἐνημέρωσις" τοῦ πληρώματος (ἐπισκόπων-πρεσβυτέρων-διακόνων και λαοῦ) τῆς Οἰκουμενικῆς Ἐκκλησίας, ὑπό τῶν Τοπικῶν Συνόδων τους καί ἀναλαμβάνεται τέτοιου εἶδους Οἰκουμενιστικο-ἀκαδημαϊκά Συμπόσια καί Φαριζαϊκά Συνέδρια; 

7. Καί γιατί ἆραγέ, νά ὑφιστάμεθα, τέτοιο Πανορθόδοξο Συνοδικό ἔλλειμα; 

8. Ποία ἡ ἀνωτέρα ἀνάγκη τότε, ὑπάρξεως, τῶν ἱερῶν Συνόδων, τῶν ἐπισκόπων/ῶν καθῶς καί τοῦ ἱεροῦ κλήρου, ὅταν παίρνονται ἐρήμην αὐτῶν, τέτοιου εἶδους ἀπαράδεκτες, Δεσποτικές καί Φαναριώτικες "πρωτοβουλίες", εἰς βάρος τῆς Κανονικῆς Συνοδικότητας μέ τό ψευδοεπιχείρημα μάλιστα, τῆς πλαστῆς καί ψευδώνυμου (παρα)πληροφωρήσεως τῆς Ἐκκλησίας;

9. Μήπως, γιά νά ἐφευρίσκονται τρόποι καί λόγοι, γιά μία, ἤ καί πολλές  καλές(;) δικαιολογίες, εἰς τούς οἰκουμενιστικούς Πατριαρχικούς κύκλους, ἵνα πληροφοροῦσιν καί διοχετεύουσιν αὐτοί, ὅπως τούς συμφέρουν ἀκριβῶς, τά θεολογικά πράγματα καί γράμματα; 

10. Μήπως τό ἐν λόγῳ πατριαρχικόν Συμπόσιο περί τῆς μέλλουσας Συνόδου, διεξήχθη, γιά τόν ἀκριβῶς  ἀντίθετον λόγο, ἀντί τῆς ἀντικειμενικῆς καί ἀληθοῦς Θεολογικῆς πληροφόρησις, ἐκείνον τῆς κακόδοξου παραπληροφόρησις; 

Σεβαστέ μου Καθηγητή καί δάσκαλε, κύριε Γεώργιε Μαρτζέλο: γιά νά εἶναι  μία Σύνοδος, de facto  Ἁγία, Κανονική, Μεγάλη, Οἰκουμενική, Θεοφόρα, Ὀρθόδοξη, Χαρισματική, Θεόπνευστη, ἀπλανής κ.λπ., δέν θά ἔπρεπε νά ὑφίσταντο, καί οἱ ἀνάλογες Κανονικές, Χαρισματικές καί Δογματολογικές προϋποθέσεις καί τά ἀπλανή κριτήρια; 

Ἀπερίφραστα λοιπόν καί ἐρωτοῦμεν: ποία, ἤ μᾶλλον ποιές θά εἶναι, ἐκείνες οἱ Ἁγίες, οἱ Μεγάλες, οἱ Χαρισματικές, οἱ Θεοφόρες, οἱ Καθολικές (διαβιοῦν Θεοπτικά, δηλ. ἐμπειρικά καί καθολοκληρίαν, τήν Θεολογία τῶν Πατέρων) κ.ο.κ.  Προσωπικότητες, πού ἐξ αὐτῶν τῶν Χαρισματούχων, Θεολογικά καί ἀναντίρρητα, πρόκειται ad hoc νά προσλάβει καί νά αὐτοπροσδιοριστεῖ, μέ  τό ἀνάλογο κύρος καί ἡ μέλλουσα  Πανορθόδοξη Σύνοδος;

Τό ἰσχυρόν ἐνδεχόμενο (πού σαφῶς καί ὑποβόσκει "σιωπηλᾶ"), βάση τινῶν ἀμφιλεγόμενων καί  ὑψηλότατων "ὀρθοδόξων" προσωπικοτήτων, νά εἶναι μία σκέτη ἀποτυχία, ἡ ἐν λόγῳ "Πανορθόδοξη" καί Οἱκουμενι(στι)κή Σύνοδος, καί νά ἀποκληθεῖ a posteriori,  ὡς μία ἀκόμη (παν)κακόδοξη, καί ἄρα παν-Ληστρική Σύνοδος, δέν παίζει; 

Μά ἀσφαλῶς (!) καί παίζει, ἐτοῦτο τό θλιβερόν ἐνδεχόμενο, διότι πάνω-κάτω, αὐτά δέν εἶναι πού μᾶς διδάσκατε εἰς τά μαθήματα τῆς ἀκαδημαϊκῆς Δογματικῆς σας; 

Καί ἐπειδή ἀρκετοί ΚΑΙΡΟΣκόποι "ἀναβαθμιστές θεολόγοι", οἱ ἄριστοι  καί πιστοί διάκονοι τοῦ Σχολαστικοῦ Νεοβαρλααμισμοῦ, δηλ.  τοῦ σύγχρονου "Μεταπατορικοῦ Νεοπατερισμοῦ"  ἤ καί  τοῦ "Μεταπατερικοῦ Νεοπατορισμοῦ"· πού ἔχουν μάλιστα, καλῶς ἤ κακῶς, καί ἰδιαίτερη "εὐαισθησία" μέ τίς πολυποίκιλες βεβαιότητες τῶν πλησίων τους, πρέπει νά ἀντιληφθοῦσιν κάποτε καί κάπως, ὅτι: ἄν δέν συγκληθεῖ, τινά ἱερά καί ἡ Ἁγία  Ι΄ (10η) Οἰκουμενική Σύνοδος, ἵνα ἐπιλυθεῖ, τό Δογματολογικόν καί Ἐκκλησιολογικόν ζήτημα, τῶν παναιρετικῶν "δύο ἄκρων"  τοῦ "Ζηλωτισμοῦ" καί τοῦ "Οἰκουμενισμοῦ", καί δῆ νά καταδικασθεῖ ὁ ἐωσφορικός καί πολυαιρετικός Οἰκουμενισμός, ὅποια Σύνοδος παραταύτα καί νά συγκληθεῖ,  μέ τό ὅποιονδήποτε περιτύλιγμα καί φαίνεσθαι (δηλ. τίτλον καί ὑπότιτλον) παραγκωνίζοντας  ἐτοῦτην τήν μεγίστην Θεο-λογικήν προϋπόθεσην καί προβληματικήν/θεματολογίαν, δηλαδή  ἐξάπαντος "τό" μείζων καί "τό" Οἰκουμενικόν πρόβλημα, τῆς Φίλης Ὀρθόδοξιας, θά εἶναι διά ταύτα  εἰς τίς συνειδήσεις τῶν ἀπανταχοῦ νόρμαλ Ὀρθοδόξων (μέ τήν Ρωμανίδειον θεολογικήν ἔννοια), προδεδικασμένη καί προφανερομένη, ὡς "αὐτοεκπληρούμενη προφητεία" τό ἄδοξον καί τραγελαφικόν τέλος, τέτοιας ἐν λόγῳ Συνόδου.

Καί ὅλα αὐτά, δέν τά σημειώνουμεν τυχαία, ἤ, ἐλέω Προορατικοῦ καί Προφητικοῦ Χαρίσματος, ἀλλά διότι ἐντοπίσαμεν ἕνα σημαίνων στοιχεῖον, ἕνα ἀδιαμφησβήτον Ἐκκλησιολογικόν γεγονός μάλιστα, τό ὁποῖον, δυστυχῶς, ἐμεῖς δέν προσέξαμεν καλῶς (πολύ πιθανόν καί σωρηδόν ἄλλων), καθότι φαίνεται ὅτι θά καθορίσει σημαντικά, ἤ μᾶλλον θά χαλάσει γιά τά καλά, τήν Οἰκουμενιστική "σουπίτσα" τῆς  Πανορθοδόξου "Μεγάλης" Συνόδου. Πρόκειται μᾶλλον, διά τινά ἀναμενόμενην στρατηγική κίνησιν ἐκ τῆς Ρωσσικῆς ἐκκλησιαστικῆς διπλωματίας, ἀλλά δέν παύει νά εἶναι, ἕνας ἀκόμη "ἐκρηκτικός μηχανισμός", στά θεμέλια, τῆς μέλλουσας Συνόδου! Πρόκειται διά τινά σημαντικόν Προσυνοδικόν γεγονός ἐν τῷ Σαμπεζῇ, πού ἡ ὅντος Μεγάλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῶν ἀδελφῶν μας Ρώσσων καθῶς καί τῶν ἑτέρων ἀδελφῶν μας Γεωργιανῶν, πού δέν ὑπέγραψαν ἕναν σοβαρόν θεολογικόν κείμενον τῆς Πανορθόδοξου Διασκέψεως: περί τῆς  ἀποστολῆς  τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ συγχρόνῳ κόσμῳ! [3]

Προφανῶς, καί πολύ πιθανόν, τά Σλάβικα Πατριαρχεία, νά ἔχουσιν σοβαρές  Ἐκκλησιολογικές καί Δογματολογικές ἐνστάσις, ἐπί τοῦ θεολογικοῦ κειμένου, πέραν καί μακράν τῶν ἐθνοφυλετικῶν τάσεων, πού πολύ συχνά-πυκνά, οἱ Φαναριώτες, τούς κατηγοροῦσιν. Ἔχει λάβει κανείς σας, (ἐννοῶ τούς ἁπανταχοῦ ὀρθοδόξους τῆς Οἰκουμένης, πού τυχόν διαβάζουν ἐτοῦτες τίς σκέψεις μας) τινά σοβαρήν καί ὑπέυθυνον ἐνημέρωση ἐκ τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας καί ἐνορίας του, ὠς πρός τό ποίες εἶναι, οἱ συγκεκριμένες θεολογικές ἐνστάσεις τῶν Ρώσσων καί τῶν Γεωργιανῶν, καί δέν ὁμοφωνοῦν οἱ ἀδελφοί μας, μέ τίς δῆθεν "ὁμόφωνες" ἀποφάσεις, τῶν Οἰκουμενιστῶν Νεογραικῶν; Δέν ἔχω ἀκόμη καταλάβει ὅμως, γιατί ἐμεῖς οἱ Νεοέλληνες "μή ἐθνοφυλετιστές" (sic), συμπεριφερόμαστε ἀδιάλειπτα, ἕναντι τῶν Σλάβων ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν μας, ὥς ἀνόητοι Γραικύλοι κάθε εἶδους, ἀντί ὡς βέροι Ρωμηοί;! 

Ἔχομεν, ἤ ὄχι, ὅπως τότε μέ τό Ρωμαίϊκον imperium, τήν οἰκουμενικήν  ὑπεροπλίαν; Τότε, γιατί  μερικοί "ἕλληνες" Προκαθήμενοι, ὁμιλοῦσιν "ἐκ καθέδρας" κατά τῶν Σλάβων,  ὑπεροπτικά καί ὑποτιμητικά; 

Ἔχομεν καί λέμεν, (θαυμάστε τό σημερινόν καί ἀνόητον κατάντημα τῶν Οἰκουμενιστῶν), ἐκ Φαναριώτικης τώρα ἀπόψεως, ὁ Οἰκουμενιστής πατριάρχης τοῦ Γένους τῶν Ρωμηῶν κ. Βαρθολομαῖος καί ἡ ἀκαδημαϊκή Νεοβαρλααμίζουσα κομπανία του: α΄) ἔχουσιν ἐπιτακτικήν ἀνάγκη, τόν Αἱρεσιάρχην καί Ἀρχιιησουΐτην τῆς CIA, πάπα τῆς Ρώμης· β΄) ἔχουν ἄμεσον ἀνάγκη, τόν ψευδο-Ἀρχιεπίσκοπον τῶν Ἀγγλικανῶν, γεννητόρων τοῦ Μασσωνικοῦ κράτους τῆς Ἀμερικῆς· γ΄) Ἔχουσιν μανιῶδη ἀνάγκη, τά διεθνή φόρα τῶν Ταλμουδιστῶν, δηλ. τά Ἰσραηλίτικα (Σιωνιστικά) Συμβούλια ἐκ τῆς Ἀμερικῆς καί ἀλλοῦ· δ΄) ἔχουν "ἱεροκορανική" ἀνάγκη, τούς "μονοθεϊστές ἀδελφούς των", δηλ. Ἀμερικανόφιλους Χότζες καί Ἰμάμηδες τοῦ Ἰσλάμ· ε΄) ἔχουν ὡστόσον, βαθυτέραν ἀνάγκη, τίς "Ἀρχαίες Ὀρθόδοξες Ἀνατολικές Ἐκκλησίες" δηλ. Συροϊακωβίτες, τούς Κόπτες τῆς Αἰγύπτου, Ἀρμενίους κ.ο.κ. αἱρετικούς Μονοφυσίτες· στ΄) ἔχουν ἀνάγκη τόν Ἀμερικανόδουλο Δαλάϊ Λάμα· ζ΄) ἔχουν ἀνάγκη τόν διεθνή, Γερμανικόν καί Ἀμερικάνικον Προτεσταντισμό τοῦ ΠΣΕ· η΄) ἔχουσιν ἀνάγκη τούς Μακντοναλντο-ποιημένους Μασσώνους· ἐνῶ ἄκρως μεροληπτικά, καί γιατί ἆραγέ, δέν ἔχουσιν καμία ἀνάγκη τό Πατριαρχεῖον τῶν Ρώσσων καί δῆ τούς κατακρίνουν ὁλημερίς ὡς ἐθνοφυλετιστές καί ἐθνικιστές; (!!!) Γιατί ἆραγε; Ποίοι νομίζουν ὅτι εἶναι, "οἱ αἰχμάλωτοι" τοῦ Θεοσκότεινου Φαναρίου;  Μήπως, τά "Ἡνωμένα Πατριαρχία Ἀμερικῆς;" Τότε, διά ποῖον λόγο, διεκδικοῦμεν ὡς  Ἕλληνες, ἐθνικιστικῶς(;), τά τέσσερα Πρεσβυγενή Πατριαρχία τῆς Ρωμηοσύνης (μιᾶς καί ἡ Ρωμηοσύνη, δέν ταυτίζεται ἀπόλυτα, καί μάλιστα ὑπερύπταται κοσμοπολίτικα καί ἀρχοντικά, ἐκ  τῆς ἀγκυλωμένης Ἐλλαδικῆς ἐθνικότητας), ἐνῶ τό πέμπτον Πατριαρχεῖον τῶν Ὀρθοδόξων Λατίνων, ἐκείνον τῆς παλαιᾶς Ρώμης, τό χαρίσαμεν ἀμαχητί, στούς Βάρβαρους καί σατανοκίνητους Φραγκολατίνους; Ἔχομεν μήπως, ἀπελευθερώσει, ἐκ τῆς μάχαιρας τοῦ Ἰσλάμ,  τά τέσσερα Πρεσβυγενή Πατριαρχία μας; Ὑπόδουλοι δέν εἶμεθα; Ἥ μᾶλλον, εἶμεθα βολευμένοι; Ὑπό ἀλλόθρησκων κατακτητῶν, δέν εἶμεθα ἀκόμη, ραγιάδες; Ντρεπόμεθα νά τό ὡμολογήσουμεν στούς ἑαυτούς μας; Καί γιατί; Αὐτά μάς διδάσκει ἡ Ὀρθόδοξη καί βέρα Ρωμηοσύνη μας; Ἔχομεν ἀπελευθερώσει τήν αἰματοβαμένην, τήν κουτσουρεμένην Αὐτοκέφαλην καί ἀρχαίαν Ἀρχιεπισκοπήν, τῆς νῆσου Κύπρου; Μᾶς ἔλυσεν τό Κυπριακόν πρόβλημα, ὁ "ἕν Χριστῷ ἀδελφός μας" πάπας; Μᾶς τό ἔλυσεν μήπως ὁ Πράσινο-μισοφέγγαρος Πατριάρχης τοῦ Γένους μας; Οἱ Ρωμηοί τῆς τότε ἐλευθέρας καί Βασιλεύουσας, ἄν θυμάμαι καλῶς, ἀνέβαζαν καί ἑτέρας φυλῆς (ἐκτός τῶν Ἑλλήνων) αὐτοκράτορες ἀλλά καί πατριάρχες Ρωμηοῦς. Ἐμεῖς οἱ Νεοέλληνες-Ρωμηοί, τήν σήμερον, δέν μᾶς φτάνει πού ἔχομεν διεθνῶς τά χάλια μας, πού διαβιοῦμεν κυρίως, ἐντός τινῶν κατεχομένων καί λεηλατημένων  κρατιδίων, διεκδικοῦμεν ἐτσιθελικά καί ἐθνοφυλετικά, τήν Ἑλλαδικότητα τῶν Πατριαρχίων; Αὐτό μᾶς μάρανεν λοιπόν;! Αὐτή εἶναι ἡ μετάνοια μας; Ποία Ἑλλᾶς ὑφίστατο, καί τί εἶδους Ἕλληνες ὑπήρχασιν, πρό τῆς ὑποδουλώσεως καί κατακτήσεως, καί τῶν πέντε (!) Πρεσβυγενῶν Πατριαρχίων; Δυνάμεθα ἆραγέ, νά διακρίνομεν καλῶς, τόν Οἰκουμενικόν Ἑλληνισμόν, δηλ. τήν πολυδύναμην καί φερέλπιδα Ρωμηοσύνην τῶν Ὀρθοδόξων μέ τήν ἐκχριστιανισμένη ἑλληνικήν παιδεία της, ἐκ τοῦ Νεο-ἑλλαδικοῦ, ἥ καί τινός Νεογραικυλίστικου  νοσηροῦ ἐθνικισμοῦ, ἐξάπαντος ἐθνοφυλετισμοῦ; Μᾶλλον ὄχι, ἔτσι; Καί γιά νά μήν παρεξηγηθῶ ἀπό κακοπροαίρετους, δέν ὑπονοῶ διόλου, νά ἐνεργήσομεν ἀδιάκριτα καί ὑπέρ πάντων τῶν Ρωσσικῶν ἰδεοληψιῶν καί ἐθνοφυλετικῶν των συμφερόντων, ὑπέρ τινοῦ μεγαλοϊδεατισμοῦ τῆς δῆθεν Τρίτης Ρώμης· διότι ὑφίστατο ἀκόμη ἐν ἀδικίᾳ ἡ Νέα Ρώμη ἐν τῇ Πόλῃ, κι ἄν δέν γίνει ἡ ἄρση τῶν Θεομίσητων ἀμαρτιῶν καί πολυχρόνιων δεσμῶν της, δέν θά ἠσυχάσομεν. Μέ μίαν ὅμως Γραικυλίστικην καί Λατινόφρωνα διπλωματία καί συμπεριφορά, ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Φαναρίου, χάσαμεν πάλιν καί πολλάκις, καί ὑποδουλώθησαν στόν ζυγόν τῶν "μετριοπαθῶν ἀποκεφαλιστῶν" ἄπαντα τά Πατριαρχία καί οἱ Ἀρχιεπισκόπες μας. Ἀλλά τουλάχιστον, ἄς προσπαθήσουμεν, νά συγκλίνουσιν κάπως, τουλάχιστον τά πολυποίκιλα συμφέροντα, ὁλονῶν μας, πρός τήν Οἰκουμενικήν ἀπελευθέρωση ἁπάντων τῶν κατεχομένων ἐδαφῶν τῆς Ρωμηοσύνης μας μέ τήν βοήθειαν τῆς παντοδύναμου Μόσχας κ.ἄλλων δυνάμεων, πρῶτα ὁ Θεός. Πίστευε κανείς μας, ὅτι θά λάβει τέτοιαν ρωμαλέα (ὑπο)στήριξην, τό καθεστώς τοῦ Ἄσσαντ; Θά πείραζε πολύ, ἐμᾶς τούς Νεοέλληνες ἤ καί Πολίτες τοῦ Φαναρίου,  νά εἴχαμεν δηλαδή ἐπιτροπικά καί τινά Σλάβον γιά Οἰκουμενικόν Πατριάρχην εἰς τήν Νέα Ρώμη τῆς Κων]πόλεως; Μέ τήν ἀδήριτον προϋπόθεσιν, τῆς σταδιακῆς καί συντεταγμένης ἀπελευθέρωσις, πάντων τῶν κατεχομένων Πρεσβυγενῶν Πατριαρχίων καί Ἀρχιεπισκοπῶν μας; Ἆραγέ, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ὡς ἡττημένον καί κατεχόμενον ὑπό τῶν Ὀθωμανῶν Κεμαλιστῶν, μᾶς θέλει ἐσσαεῖ ὑπόδουλους Ραγιάδες τῆς ἰσλαμικῆς μάχαιρας;

Τότε γιατί ἐπαναλαμβάνει, τά Διεθνολογικά καί Προπατορικά Ἀμαρτήματα, τῶν προηγούμενων Προκατόχων του, τῶν Πατριαρχῶν καί τῶν Αὐτοκρατόρων; Γιατί σέρνεται παπόδουλα καί προτεσταντόπληκτα, σέ διπλωματικά καί διαβολόπνευστα παίγνεια; Δέν ἔχει ἀπόλυτον Πίστην καί ἐμπιστοσύνην, στόν Τριαδικόν Θεό καί στήν Ὑπερμάχον Στρατηγόν, τήν Κυρία Θεοτόκον; 

Ποία ἡ ἀνάγκη τότε, νά συγκληθεῖ, μία Πανορθόδοξη Σύνοδος, σύνοδος φιάσκο, ἡ ὁποῖα δέν θά τολμήσει νά ἐπιλύσει τό ζήτημα τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Γιά νά συγκαταριθμηθεῖ ἀνάμεσα στίς ἄλλες δόλιες, Ληστρικές καί ἀποτυχημένες Συνόδους;



Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη




ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ-ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΝ:




Δημοσίευση σχολίου