Translate

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΕΥΧΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ "ΑΚΕΦΑΛΟΥΣ" ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ




Χριστογεννιάτικες εὐχές πρός τούς ἀπανταχοῦ "Ἀκέφαλους" Οἰκουμενιστές



Ἵνα παύσει παντελῶς ὁ θεσμοποιημένος ἀπομονωτισμός* τῶν Ὀρθοδόξων  Χριστιανῶν καί νά φιμωθεῖ ὁ ὁξύτατος ὁμολογιακός ἀνταγωνισμός, μιᾶς καί ανατέλλει μία Νέα Ἐποχή, καθῶς καί γιά νά ἐπέλθει τινά σύσφιγξη σχέσεων μεταξύ ἡμῶν τῶν ἀντιοικουμενιστῶν καί ὑμῶν τῶν αἱρετιζόντων Οἰκουμενιστῶν· ἵνα τσιμεντωθεῖ-ὑπό τινῶν ἀσμένως καί ὑπό ἄλλων δυσαρέστως-ἡ εὐσεβοποθήστικη οἰκουμενική προοπτική τινᾶς ψευδοενώσεως μέ τά τῶν ἑτερόδοξων χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν, καί ἵνα ἐπί τέλους μεταποιηθῶμεν διμερῶς και πολυμερῶς, σέ τινά ὄργανα ἐνότητας, μέ ἀπώτερον στόχον νά εἶδωμεν καινούργια θέα ἐν τῷ Οὐράνιῳ Παραδείσῳ· ἐπιβάλλετο, ὑπό τινῶν πάμπολλων "Πρώτων καί Ἀλάθητων" συγκεκριμένων ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν, ἵνα ἐνεργοποιηθεῖ πάρ' αὐτά: τό κλασικόν ἰησουΐτικον δόγμα "ὁ σκοπός ἁγιάζει τά μέσα"...

Διά τήν δῆθεν ἀναζήτηση τῆς χαμένης ἐνότητας τῶν χριστιανῶν καί τήν αὐτοφανέρωσιν, τινός ἀγνώστου, ἤ καί κοιλιόπνευστου-μᾶλλον διαβολόπνευστου- οἱκουμενικοῦ πνεύματος, ἐκπορευόμενον, διά τῆς τάχα μου κοινῆς χριστιανικῆς μαρτυρίας μέ τά τῶν κακοδόξων...!

Ἄν δέν ὑφίσταντο ἐκ τινῶν παραδοσιαρχικῶν καί συντηριτικῶν κύκλων, ὅπως λ.χ. ὑπό τινῶν Μεγίστων Ἁγίων Προφητῶν, Θεηγόρων Ἀποστόλων καί Θεοφόρων Πατέρων, οἱ τινές ὁμολογιακοί παροξυσμοί των, τίνα ὀφειλετικήν μαρτυρία, θά ἐλάμβανε χῶρα, εἰς τάς ἱεράς ἀποσκευάς των, διά τήν περιπόθητον Οὐράνιον Χῶρα τοῦ Ἀκτιστόκτιστου καί Ἀχωρήτου Χριστοῦ τῆς Βασιλείαν τῶν Ζώντων; 

Τό Οἰκουμενικόν Σύμβολον τῆς Πίστεως, τῶν  Ὀρθοδόξων Καθολικῶν, τό ὁποῖον, ἀναγιγνώσκωμεν καί ὁμολογῶμεν "ἐπτάκις τῆς ἡμέρας" προσευχητικά, οὐ χωρεῖ συγκατάβασις καί ὑποτίμησις κατά αὐτοῦ τοῦ θεῖου καί ἱεροῦ Συμβόλου, μέ ψευδοεπιχείρημα τήν δῆθεν κατ΄ οἰκονομίαν ἀναγνώριση τοῦ βαπτίσματος τῶν αἱρετικῶν Παπιστῶν, Ἀγγλικανῶν, Λουθηροκαλβίνων, Μονοφυσιτῶν κ.ο.κ.· διότι πολύ ἁπλᾶ ἀναγνωρίζεται ad hoc   ἀντι-Ἐκκλησιολογικῶς καί ἀντι-Κανονικῶς, μά κυρίως ἀντι-Εὐαγγελικῶς, ἀμέσως καί  ἐμμέσως πλήν σαφῶς,  τινά κενοφανή καί ἐνυπόστατη (;) ἱεροσύνη εἰς τόν ἑτερόδοξον ἱερουργοῦντα τό ψευδομυστήριον· ἐπίσης ἀναγνωρίζονται ψευδόδοξα καί σωρηδόν, πάντα τά ἐτερόδοξα μυστήρια, διά τῆς κερκόπορτας τοῦ "κατ΄οἰκονομία καί ὑποστατοῦ βαπτίσματος", μέ ὁλοκληρωτική καί Συμβολική ἀποκορύφωσις, τοῦτο, νά ἀναγνωρίζονται δυστυχῶς, μία, ἤ, καί πολλές ἄλλες, τινές ψευδο- Ἐκκλησίες, καί ἄρα, εἰς μάτην τό Σύμβολον τῆς Πίστεως τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, μιᾶς καί τήν σήμερον ἄχρι τῆς συντελίας τῶν αἰώνων, ἡ Νύμφη καί Ἐρωμένη Ἐκκλησία  τοῦ Θεανθρώπινου θεῖου Βρέφους, ἦτο-εἶναι καί θά παραμένει: ἡ Μία, ἡ Ἁγία, ἡ Καθολική, ἡ Ἀποστολική καί Πατερική, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία Τοῦ! [1]

Ἄρα τό μείζον ἐρώτημα πού ἀναντίρρητα, προκύπτει, ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός, ἦτο καί εἶναι: 

Τί εἴδους φιλόχριστη περιχώρηση διενεργεῖτο, ἐν τῷ λεγομένῳ καί Παγκόσμιον Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ), τουτέστιν, αἱρετικῶν καί ἀντιχριστιανικῶν παρασυναγωγῶν καί ὀργανωμένων θρησκευτικῶν σωματείων, ἤ καί σεκτῶν· ἀλλά καί τί εἴδους Χριστός, ἀλληλοπεριχωρεῖτο, (συν)ὑμνολογεῖτο, καθῶς καί εἰσαγάγετο, ὑπό  τινῶν "ὁρθοδόξων" ἐκπροσώπων εἰς τά  τῶν Διαχριστιανικῶν καί Διαθρησκευτικῶν Διαλόγων, καί δεῖ κατά τῆς Σύμφωνης Πίστης καί Θεοπνεύστου γνώμης τῶν ἀγίων Πατέρων τοῦ  Θεοσεβοῦς καί Ὀρθοδόξου Χριστεπώνυμου πληρώματος Αὐτοῦ; Τί εἶδους Χριστός; Μήπως, ὁ Χριστός τοῦ Θεοσοφισμοῦ τῆς Μπλαβάτσκυ καί τῆς Μπέϊλης; Δηλαδή ἐπιτελεῖται μία ἀδιόρατη, ἄνομη καί μοιχική, ἀλληλο-περιχώρησις, ἐν τῷ ἀντι-Χρίστῳ;

Ἐκτός, καί ἄν τό Θεανθρωποσωματικόν πλήρωμα τῆς νοητῆς καί Λογικῆς Νηός, εἶναι ἀσφαλισμένον κατ΄ ἄνθρωπον, ἀντί εἰς Τόν μόλις ἐνσαρκωθέντα-νεοτεχθέντα καί Θεάνθρωπον Παιδίον;!

 Κρίμας... εἰς τά κεφαλάς τῶν Ἀκέφαλων Οἰκουμενιστῶν.

Νά εὐχηθῶμεν, μόνον, ἁγίαν καί τελωνικήν Μετάνοια, στους ἀδελφούς/ές καί πατέρες, συνειδητούς ἤ καί ἀσυνείδητους Λατινόφρωνες καί ἀφιλότιμους Οἰκουμενιστές· ἵνα βιώσουσιν λίαν συντόμως, ὀ-ρθο-δό-ξως, ἀντί σχολαστικῶς καί  κοσμικῶς, τά ὑπερκόσμια καί ὑπέρλογα, ἐξάπαντος ὀντολογιακά καί ὑπαρξιακά...  τήν καρδιακήν Θεανθρωπογέννησιν τοῦ Νέου Ἀδάμ, δηλ. τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ λεγομένου καί Ἐμμανουήλ, τοῦ τεχθέντως, ὑπό τῆς παναγίας Κυρίας ἡμῶν Δεσποίνης καί Αἰπαρθένου Μαρίας τῆς Θεομήτωρ!

Εὐλογημένα,  ἀδιάλειπτα καί μανικά Χριστούγεννα, ἐν μετανοίᾳ, νά πάθωμεν! Ὀρθόδοξα καί Ὀμολογιακά Χριστούγεννα, νά γευθῶμεν! Κάθε εἴδους ἀγαπητικές ἐν Χριστῷ καί καθολικές εὔχες,  πρός τούς ἀπανταχοῦ Ὀρθοδόξους Οἰκουμενιστάς, ἤ, καί ἀντιοικουμενιστάς! Θερμάς προσευχάς, πρός ἐπιτακτικήν καί ἄμεσον ἐπιστροφήν τῶν κακοδόξων Ἀρχιοἰκουμενιστῶν καί πάντων τῶν αἱρετικῶν συνανθρώπων μᾶς ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Πίστη τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου τῆς Μίας Ἐκκλησίας Του...

 Πολλῶ δέ μᾶλλον ἰδιαιτέρως καί θερμάς εὐχαριστίας καθῶς καί ἄπειρους εὐχάς, πρός: φίλους, φίλες, πατέρες, ἀδελφούς, ἀδελφές καί μητέρες, τούς καλούς καί φιλότιμους, λίαν ἀγαπητούς αναγνώστες μας, τοῦ ἐνθάδε ἁπλοῦ καί  θεολογικοῦ, ἡμερολογιακοῦ ἱστολογίου μας. 



Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη


*Τό σημαίνων ὑπογραμισμένον-ὑπό τοῦ γράφωντος-συγκεκριμένον οἰκουμενιστικόν καί διφορούμενον λεξιλόγιον, ἐξάπαντος εἶναι δανιζόμενον, καταγράφθηκε καί διακηρύχθηκε ἐκ τινᾶς ἀθεολόγητης καί προπαγανδιστικῆς Εἰσηγήσεως, ὑπό τινός λίαν ἀγαπητοῦ καί καλοῦ καθηγητοῦ μας, ὑπέρ τῆς μελλούσης (!) συνελθεῖν  Μεγίστου Παγκακοδόξου καί Ληστρικῆς Συνόδου τῶν Φατριαρχῶν Ἀρχιοικουμενιστῶν. Ἐννοεῖται πῶς, κάπως θά πρέπει νά βγάλουσιν καί τό ψωμάκι των οἱ ἄνθρωποι· "καλά κρασιά"!




ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:

[1] ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ: Στυλιανός Τσομπανίδης, Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί Οἰκουμενική Κίνηση: Μία ἐκκλησιολογική προσέγγιση καθ’ ὁδόν πρός τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο.