Translate

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΒΑΝΙΑΣ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΕΙΣ ΤΑ "ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΑΣΤΕΙΑ" ΤΟΥ!









Κριτική κατά τῆς συνεντεύξεως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιου εἰς τά "Πρωτοχρονιάτικα ἀστεία" του!

Ἔχουμεν παρακολουθήσει μέ ἀρκετό ἐνδιαφέρον τήν τηλεοπτική συνέντευξη τοῦ κ. Πάνου Χαρίτου μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιον. Ἐξ ὅσων διαπίστωσα, ἔχω τήν προσωπική ἄποψι, ὅτι ὁ μακαριώτατος εἶναι μία χαρισματική προσωπικότητα ἐνῶ δέν εἶναι τυχαίος ἐκκλησιαστικός ἄνθρωπος διά τήν Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας. Τά ἔργα του καί οἱ ἐκκλησιαστικές του δραστηριώτητες εἶναι ἀναγνωρισμένα κατά ἄνθρωπον σέ ὑπερ-ἀρκετόν βαθμόν. Δέν δύναμαι νά γνωρίζω ὅμως, κατά Θεόν, πῶς ἀξιολογοῦνται ὅλα αὐτά...! 

Μόνον πού ἡ  ἀπολυτοποίησις τῶν "καλῶν ἔργων", εἰς βάρος μάλιστα, τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, εἶναι Σχολαστική Διδασκαλία καί ἑτερόδοξον ἦθος. Τέτοια Σωτηριολογία διακηρύττεται κατά συρροήν, ἐκ τινῶν σωρηδόν παπιστικῶν καί προτεσταντικῶν θεολογικῶν ἐγχειριδίων.  Ὁ ὀρθά πιστός ἄνθρωπος, τῆς Μίας, Ἁγίας, Ἀποστολικῆς, Πατερικῆς, Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, καλῶς ἤ κακῶς, δέν πρόκειται νά σωθεῖ μόνον διά τῶν καλῶν του ἔργων, ὅσον καλά, ἤ πολλά, καί νά εἶναι αὐτά· ἄν πρόκειται ὅμως νά σωθεῖ, αὐτό θά γίνει Χαρισματικῶς, διά τῆς Ἁγιοπνευματικῆς δωρεᾶς ἐκ τῆς θείας Χάριτος, καί θά τό πληροφορηθεῖ, ἰδιαίτερα, ἐκ τῆς ἐπιγείου ζωῆς του πρό τῆς κοιμήσεῶς του.  Δέν εἶναι προσωπική μας ἄποψι τό προαναφερθέν, ἀλλά πρόκειται διά τήν  Πατερική Θεολογία τῶν Ὀρθοδόξων· [1] τήν ὁποῖαν, σαφῶς, οἱ ρασοφόροι καί μερικοί θεολόγοι μας, μᾶς τήν ἔχουσιν διαστρέψει Μεταπατερικῶς καί Νεοβαρλααμικῶς, ριζηδόν, μιᾶς καί ἔχουν ἀλώσει καί ἀλλοιώσει, τήν Χαρισματική (προ)ὁπτική τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας, εἰς τόν Συγκρητιστικόν βωμόν (γράψτε καλύτερον: Οἰκουμενιστικόν βόθρον καί διαβολικόν βόρβωρον) τῆς ἀκαδημαϊκῆς των θεολογίας.

Λόγου χάριν, ὁ ἅγιος καί Δίκαιος θεολογῶν Ληστής, ὁ συσταυρωθείς μετά τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ, πόσα καλά ἔργα, πρόλαβεν νά πράξει, ἐπάνω στόν σταυρόν, καί τοῦ χαρίσθηκε ἀμέσως, ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν; Ἔπραξε ὅμως ἕναν σημαντικώτατον ἀναντίλεκτον ἔργον, ἔργο τινῶν δευτερολέπτων, ἐκείνον τῆς ὀρθῆς Ἀπολογητικῆς καί Ὀμολογίας τῆς Πίστεως, πράγμα σχεδόν ἀνύπαρκτον, ἤ, κυρίως πολεμούμενον ἐκ τινῶν ὑψηλόβαθμων Κληρικῶν καί θεολόγων. [2]

Ἡ Σωτηριολογία τῶν πιστῶν, ἐκ τῶν "καλῶν πράξεων", καί ὁ ὑπερτονισμός τοῦτης τῆς ψευδοδόξου σωτηριολογίας, κυρίως μέ διαφημιστικόν, προπαγανδιστικόν καί διδασκαλικόν τρόπον, ἐκ τινῶν χαρισματικῶν μέν "ὀρθοδόξων"  Ἱεραρχῶν, εἶναι σαφῶς, μία τρανή ἔνδειξις καί ἀναντίρρητον δεῖγμα, τῆς ἀθεολόγητης  παιδείας  καί τῆς βαθιᾶς ἐκκοσμικεύσεως δέ των ἐν λόγῳ Συγκρητιστῶν-Οἰκουμενιστῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν, ἐπί τῆς ἐπιφανιακῆς βάσις καί τῆς σαθρῆς ἀντιλήψεως, περί τῶν ἀδιαλλείπτων, ἀγαπουλίστικων, κοινωνικῶν καί φιλάνθρωπων ἔργων κ.ο.κ.· τά ὁποία δῆθεν "καλά ἔργα" των/μας, μᾶς (καθ)ὀδηγοῦσιν σταδιακά, στήν ἐγωπαθητικήν αὐτοδικαίωσιν καί αὐτοσωτηρίαν, ἤ καί τήν αὐτοθέωσίν μας, πράγμα ἐξ ὀρθοδόξου ἀπόψεως, ἄκρως αἱρετικόν, ἀπαράδεκτον καί ἀπόβλητον.  Ἄρα λοιπόν, καμιά φορά, ἤ, καί πολλές φορές, τά φαινόμενα ἀπατοῦν... Δυστυχῶς διά ταύτα καί παρά ταύτα, ὁ μακαριώτατος ἀρχιεπίσκοπος κύριος Ἀναστάσιος, εἶναι ἕνας ἐκ τῶν Ἀρχιοικουμενιστῶν ταγῶν, μέ ἀρκετά βεβαρημένον καί δεῖ ἀμαυρωμένον, θεολογικόν μητρώον! 

Μήν ξεχνάμε, ὅτι "φιλάνθρωπα" καί "καλά ἔργα" πράττουσιν: καί ὁ Μασσωνισμός, ὁ Ἰουδαϊσμός, ὁ Βουδδισμός, ὁ Κομφουκιανισμός, ὁ Παγανισμός, ὁ Θεοσοφισμός, ὁ Παπισμός, ὁ Προτεσταντισμός, ὁ Ψυχολογισμός, ὁ Προσκοπισμός, ὁ Ροταρισμός, ὁ Ἐθνικισμός, ὁ Σιωνισμός, ὁ Ἰσλαμισμός, ὁ Σατανισμός, ὁ Ἀθεϊσμός, ὁ Σοδοσμισμός κ.ο.κ.· αὐτό ὅλον ὅμως, ἆραγέ τί νά σημαίνει; Ὁ Σεβ. κ. Ἀναστάσιος ὡς καλός κληρικός καί δεῖ εἰδικός θρησκειολόγος ὄφειλεν/ει νά τό γνωρίζει-καί θέλουμεν νά πιστεύομεν-ὅτι γνωρίζει, τήν σημαίνουσα σωτηριολογική διαφορά, καί τήν διάκρισιν, μεταξύ ὀρθοδοξίας καί ἑτεροδοξίας;!

Μήπως σημαίνει, ὅτι π.χ. διά τῶν φιλάνθρωπων καί ἀνθρωπιστικῶν ἐνεργειῶν τους, ἐξασφαλίζουν a priori καί de facto, ἀπροϋπόθετα καί αὐτόματα, τήν αἰῶνια προοπτικήν, τῆς ψυχοσωματικῆς σωτηρίας καί τῆς αἰωνίου Ζωῆς των; Mόνον ἕνας ἀ-νόητος νόας, δύναται νά ἀπαντήσει καταφατικά, στό ἐνθάδε ῥητορικόν μας ἐρώτημα.

Πέραν τῶν προαναφερομένων, ἐξάπαντος σημαντικῶν διευκρινήσεων, ἀπομαγνητοφωνοῦμεν καί καταγράφουμεν ἐκ τῆς ἐνδιαφέρουσας τηλεοπτικῆς συνεντεύξεως καί τό ἑξῆς σημαίνων προβληματικόν σημεῖον, τό ὁποῖον καί μᾶς ἐνδιαφέρει:

"Πάνος Χαρῖτος: Πόσο οὐσιαστικός ἔχει ἀποδειχθεῖ ἀπό τήν ἐμπειρία σας ὁ Διαθρησκευτικός Διάλογος;Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος: Κοιτάξτε, ἐξαρτάται καί πάλιν τί ἐλπίδες βάζει κανείς σ΄αὐτό τό πράγμα... (Ἐπί τῆς Ναζιστικῆς Κατοχῆς) Δέν μπορούσαμε νά φανταστοῦμε σχέσεις μεταξύ τῶν θρησκειῶν... δέν εἶναι εὔκολο πράγμα, οὔτε σκοπεύει στό νά κάνει μία καινούργια Θρησκεία-Πανθρησκεία. Ἔχει πολλά βήματα καί πολλές δυσκολίες νά ἀντιμετωπίσει...Πάνος Χαρῖτος: Μπορεῖ νά ὑπάρξει εἰλικρίνεια στό Διάλογο μεταξύ διαφορετικῶν θρησκευμάτων;Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος: Κοίταξε καί δῶ πάμε νά τά βάλουμε σέ μία σειρᾶ: Ὁ Διαθρησκειακός Διάλογος δέν νομίζω (ὅτι) ἀποσκοπεῖ, αὐτή τή στιγμή, σέ τίποτε ἄλλο παρά στό θέμα πού λέγεται Παγκόσμια Εἰρήνη. Δέν πρόκειται νά γίνει, προσπάθεια γιά νά γίνει μιά καινούργια Παγκόσμια Θρησκεία. Αὐτό θά ἦταν ἀστεῖο."

Πάμε νά ἐξετάσωμεν τώρα, τό "ἀστεῖον", τῆς ἀρχιεπισκοπικῆς θέσεως! Ἆραγε εἶναι ὄντως "ἀστεῖον", καί ἔχει μᾶλλον δίκαιον ὁ μακαριώτατος, μήπως, μᾶς ρίχνει στάκτη στά μάτια; Τουλάχιστον γιά ἀφελή, δέν τόν κόβω, ἐσεῖς; 

Ἡ προσωπική μας ἄποψη εἶναι, καί νά μᾶς συγχωρέσει ἐπί τόν προκείμενον σκληρόν μας λόγον, ὅτι εἶναι: στήν καλύτερην τῶν περιπτώσεων, ἀδιάβαστος καί ἡμιμαθής. "Χίλια συγνώμη σᾶς εὐχώμαστε"...! Στήν χειρώτερη τῶν περιπτώσεων, ἕνας ἀκόμη ὁρκισμένος Οἰκουμενιστής.

Προσπαθῶ νά ἀντιληφθῶ τόν λόγο τῆς ἀποφατικῆς ἐπιμονῆς τοῦ μακαριωτάτου κ. Ἀναστασίου, ὥς πρός τήν ὑπό ἐκκόλαψιν καί προεργασία τινᾶς Συγκρητιστικῆς καί Οἰκουμενικῆς Πανθρησκείας...! Καί ποῦ τό ξέρει ἆραγέ, καί μᾶς τό ἐπιβεβαιώνει ex cathedras, καί δεῖ εἰς διπλοῦν, ὅτι δέν ὑφίστατο τέτοιος βραχυπρόθεσμος, ἤ καί μακροπρόθεσμος,  δόλιος καί Θεομίσητος στόχος;  Μά δέν κατηγορήσε κανένας τοῦς "ὁρθοδόξους" Οἰκουμενιστάς, ὅτι συνσχεδιάζουν καί συμπρογραμματίζουν τήν τινά Παγκόσμιον Πανθρησκεία· αὐτό θά ἦτο ἀδιάκριτη καί μυθῶδης, πλύν κραυγαλέα συνομωσιολογία, μήν πῶ καί ἄκρατη ἀνοησία! Ἔτσι; 

Ἄλλοι τρανοί σατανικοί νόες, τήν ἔχουν σχεδιάση, καί ἄλλοι συμπαρασύρονται ἀφελῶς καί ἀδιάκριτα, εἰς τά ἐν λόγῳ διαβολόπνευστα παίγνειά των! Σιγά μήν μᾶς ζητοῦσαν καί τήν ἄδειά μας, ἐπί τοῦτης τῆς Διαβολο-οἰκουμενιστικῆς πανωλεθρίας! Ἐξάπαντος ἡ κύρια μομφή, καί εὔλογη Ἐκκλησιολογικά, κατηγορία, κατά τῶν Ἀρχιοικουμενιστῶν κληρικῶν, ὑπό τινῶν σημαντικῶν ὁμολογητῶν καί παραδοσιακῶν θεολόγων, ἀντιοικουμενιστῶν κληρικῶν καί μοναχῶν, ἔγκειται κυρίως, εἰς τήν παράνομην συμμετοχήν καί ἄνομην συνεργασίαν εἰς τό Παγκόσμιον Συμβούλιον (ΠΣΕΦ) τῶν Ἐκλεκτῶν Φαριζαίων καί  ὑποκριτῶν, μ΄ὅλους αὐτούς τούς ἑτερόδοξους καί ἑτερόθρησκους, ἐξάπαντος φανατικούς τῶν Διαλόγων τοῦ ψεύδους·  πού ἀμετανόητα  προετοιμάζουσιν μέ κάθε τρόπον, ἤ καί μέσον, τό ἀντιχριστιανικόν ἔδαφος, γιά τήν ἐδραίωσιν καί ἐμφύτευσιν τινᾶς Παγκοσμίου Συγκρητιστικῆς Πανθρησκείας ὑπό τινός παγκόσμιου πολιτικοθρησκευτικοῦ Μονάρχη, ἤ καί τοῦ ἀντι-Χρίστου.

Ἐξάπαντος Θρησκειολογικές πηγές, γραμματολογικές πηγές τοῦ Μασσωνικοῦ Ἀποκρυφισμοῦ, καί δεῖ τοῦ ἐωσφορικοῦ Θεοσοφισμοῦ, μᾶς ἀποκαλύπτουσιν τήν προσχεδιαζόμενη θρησκειολογική πραγματικότητα πού μᾶς μαγείρεψαν, καί τῷ ὄντι τήν σήμερον, ἐξακολουθοῦν νά μᾶς μαγειρεύουν...! Πῶς καί ὁ μέγας (!) θρησκειολόγος καί Ἀρχιποιμήν τῆς Ἀλβανίας, ὁ κύριος Ἀναστάσιος, διακηρύττει καί ὁμολογεῖ, τά ἄκρως ἀντίθετα; Μήπως, ἐξ ὁπτικῆς, τοῦ πλέον καλοῦ λογισμοῦ, τά ὁμολογεῖ ἐξ ὁρθοδόξου ἀντιλήψεως; Ὅτι δῆθεν οἱ Ὀρθόδοξοι ποιμένες μας, δέν σχεδιάζουν τέτοιον πράγμα; Μακάρι νά ἦτο καί νά εἶναι ἔτσι τά πράγματα· ἔλα ὅμως πού ἡ πραγματικότητα τῶν διαλόγων ἄλλα ἀποδεικνύει, "πράματα καί θάματα" ξένα τοῦ Θεανθρώπινου καί Ὀρθόδοξου Πολιτισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας. Ἄρα λοιπόν, ἄν ἀποδειχθεῖ κάπως, ὅτι ὑφίστατο τέτοιο σχέδιον, σύγκρασις καί σύγκρησις, τῶν θρησκειῶν καί τῶν χριστιανικῶν αἱρέσεων, τό μόνον "ἀστεῖον" πού θά αὐτοφανερωθεῖ, καί δεῖ ὡς "μαῦρον ἀστεῖον", θά εἶναι ἡ συγκεκριμένη ἀπόλυτη, συλλογιστική καί διαλογική ἐπιμονή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, περί τῆς μή δημιουργίας τινᾶς Παγκόσμιου θρησκείας.

Ἡ καθηγήτρια τοῦ σατανικοῦ θρησκεύματος τοῦ Θεοσοφισμοῦ, ἡ κυράτσα Ἀλίκη Μπέϊλη καθῶς κ.ἄ.,  διαψεύδει κατηγορηματικά τόν θρησκειολόγον Ἀρχιεπίσκοπον τῆς Ἀλβανίας, ἔχοντας ἐκείνη ἀφιερώσει καί καταγράψει, σέ  ὁλόκληρον σειρά θρησκειολογικῶν καί ἀποκρυφιστικῶν τομιδίων, περί τῆς προμελετημένης καί προσχεδιασμένης  Παγκόσμιας Πανθρησκείας τῶν Οἰκουμενιστῶν καί Μασσωνιστῶν! [3]

Ἡ γραπτή καί σημαίνουσα  ἀπόδειξις ὅμως, ἐκ Θεοσοφιστικῆς ἀπόψεως, περί τῆς σταθεράς προετοιμασίας καί προπαγάνδας, τῆς ἀναγκαίας Νέας Παγκόσμιας Θρησκείας, διά μέσῳ τοῦ "Παγκόσμιου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν" καί διά τῶν Διαθρησκευτικῶν καί Διαχριστιανικῶν Διαλόγων τῶν ἀπανταχοῦ ἀγαπολόγων Οἰκουμενιστῶν, φανατικός ὁπαδός ἐξ αὐτῶν καί ὁ μακαριώτατος κύριος Ἀναστάσιος, πρόκειται νά καταγραφθεί προσεχῶς, ἐπί τῆς συγκλήνουσας μελέτης καί ἔρευνας, τῆς εἰδικῆς θρησκειολογικῆς καί θεολογικῆς (ἀν)αἵρεσις, ὑπό τοῦ γράφωντος, κατά τοῦ μανιφέστου-ἐγχειριδίου τῆς Ἀλίκης Μπέϊλης: "Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ"! [4]

Ἐπιλογικά ἄς ἐπισημαίνομεν καί πάλιν, τήν ὀξεία ἀντίθεση καί ἔνστασή μας κατά τῶν ψευδώνυμων οἰκουμενιστικῶν Διαθρησκειακῶν Συναντήσεων, στίς ὁποίες συμμετέχει ἀδιάκριτα καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Ἀλβανίας. Δυστηχῶς, στήν ἐν λόγῳ συνέντευξή του, σέ κάποιον σημεῖον περίπου στό 40όν  λεπτόν, ἀποκαλεῖ τόν ψευδοπροφήτη καί ἀντίχριστον Μωάμεθ  ὡς "ἱεροκήρυκα" καί δεῖ ἕναν "πνευματικόν ἡγέτην"!!! Εἰδικά καί μόνον, ἐτοῦτη ἡ ὑδροκειάνιος στάσις καί φράσις τοῦ, σηματοδωτεῖ, τήν ἀνίερον συγκρητιστικήν τάσιν τοῦ "Ἱεροκορανισμοῦ", δηλ. τήν ἔμμεσον ἤ καί ἄμεσον ἄρνησιν τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, καθῶς τήν τιτάνια προσβολή,  τόν μέγαν ἐμπτυσμόν καί τήν τραγική ἀπαξίωση, κατά τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων τῆς Ὀρθοδοξίας! [5]

Τά ταυτόσημα ἄστοχα εἰς τήν Πίστιν, ἄγιε Ἄλβανίας, περί τοῦ γενοκτόνου καί βδελλυροῦ Μωαμεθανισμοῦ, ἐδίδασκεν ἐν τῇ ἱσλαμικῇ αἰχμαλωσίᾳ του, ὁ Μέγας Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Θεσσαλονίκης καί  πατήρ τῆς Θ΄ (9ης) Οἰκουμενικῆς Συνόδου (1341 μ.Χ.), ὁ Θεοφόρος καί Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς; Ὅχι βέβαια! Τοῦτο μᾶς ἐμάρανεν, οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, νά ἀναγνωρίζουν ἐκκλησιαστικότητα καί ἱερότητα ἕναντι τῶν ἑτεροδόξων καί ἑτεροθρήσκων· μέ τέτοια ἀνόνητα καί ἀ-νόητα μυαλά ἐκ  τῶν Οἰκουμενιστῶν, θά καταργῆτο σαφῶς, ἡ οὐσιῶδης σημαίνουσα διάκρισις: ὀρθοδοξίας/κακοδοξίας. Ἀντιλαβοῦ (!) μακαριώτατοι καί παναγιώτατοι; 


Ἐ τότε, γιατί διαστρέφετε, σωρηδόν καί συχνάκις, τήν ἁγίαν ἀμώμητον καί  ὀρθόδοξον Πίστην τῶν Θεηγόρων Πατέρων μας;


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη



ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Δημητρίου Ι. Τσελεγγίδη, Η ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ (Κριτική θεολογική προσέγγιση τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς καί Προτεσταντικῆς Σωτηριολογίας ἀπό Ὀρθόδοξη ἄποψη), Ἐκδόσεις: Π. ΠΟΥΡΝΑΡΑ, Θεσσαλονίκη 2012, σσ. 403. "Ὁ Λούθηρος συνδέει στενά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν πραγμάτωση τῶν καλῶν ἔργων. Ὡς καλά ἔργα χαρακτηρίζει ἐκεῖνα πού πηγάζουν ἀπό τή δωρηθεῖσα στόν πιστό δύναμη τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Συνδέοντας τά καλά ἔργα μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ ὑποστηρίζει, ὅτι κατά τήν πραγμάτωση τῶν καλῶν ἔργων ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι ὁ ἐνεργῶν ἀλλά ὁ ἐνεργούμενος. Τά καλά ἔργα εἶναι καρποί τῆς πίστεως καί δηλώνουν τήν ἐν πίστει ἀποδοχή τῆς δικαιώσεως. Μέ τήν τοποθέτηση αὐτή ἔναντι  τῶν καλῶν ἔργων ὁ Λούθηρος ἔρχεται σέ φανερή ἀντίθεση μέ τό Σχολαστικό καί δικανικό πνεῦμα τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς σωτηριολογίας, ἐνῶ, ταυτόχρονα φαίνεται νά προσεγγίζει σέ κάποιο βαθμό τήν Ὀρθόδοξη διδασκαλία γιά τά καλά ἔργα. Στήν πραγματικότητα, ὅμως, ἐπειδή προϋποθέτει τήν παραμονή τῆς ἀμαρτίας στά καλά ἔργα μέ τή μορφή τῆς φιλαυτίας καί, παράλληλα, ἐπειδή ἀρνεῖται τήν ἐλεύθερη συνεργία τοῦ πιστοῦ στήν πραγμάτωση τῶν καλῶν ἔργων, ἀποκλίνει σαφῶς ἀπό τήν Ὀρθόδοξη διδασκαλία (σελ. 379-380)". 

[2] Στέργιου Ν. Σάκκου, Ὁ ληστής θεολόγος καί δάσκαλος, Ἐκδόσεις: "ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΠΙΣ"-ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ, Θεσσαλονίκη 2009, σσ. 74. "Στήν πρός Ρωμαίους Ἐπιστολή ὁ ἀποστολος Παῦλος διατυπώνει ὡς ἀπαραίτητο ὅρο σωτηρίας τόν συνδυασμό πίστεως καί ὁμολογίας: Ἐάν ὁμολογήσῃς ἐν τῷ στόματί σου Κύριον Ἰησοῦν, καί πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ὅτι ὁ Θεός αὐτόν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, σωθήσῃ· καρδίᾳ γάρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην, στόματι δέ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν (10, 9-10)... Σημειωτέον ὅτι ἡ ὁμολογία δέν περιορίζεται σέ μία λεκτική διακήρυξη· ἐκδηλώνεται ὡς τρόπος ζωῆς, ἡ ὁποία ἀρχίζει καί διαποτίζεται ἀπό τήν μετάνοια. Ὁ ληστής διαθέτει καί πίστη καί ὁμολογία (σελ. 57-58)".

[3] Ἀλίκη Α. Μπέϊλη, Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (The Reappearance of the Crist, London 1948), Κεφάλαιον Ἔκτο: Η ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, Ἐκδόσεις: Lucis Trust Ltd, Στά ἑλληνικά ἐκδόσεις Κέδρος τό  2014, σσ. 211.

[4] Παναγιώτη Π. Νούνη, Πέντε Ἀντιρρητικά Θεολογικά καί Θρησκειολογικά Δοκίμια-Βιβλιοκρισία, κατά τῆς ἀντιχριστιανικῆς Συγκρητιστικῆς Θρησκείας τοῦ Θεοσοφισμοῦ-Σιωνισμοῦ-Μασσωνισμοῦ:

 1. [ΜΕΡΟΣ Α΄]  Η (ΑΝ)ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ ΜΠΕΪΛΗ “Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ”. 
2. [ΜΕΡΟΣ B΄] Η (ΑΝ)ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ ΜΠΕΪΛΗ “Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ”. 
3. [ΜΕΡΟΣ Γ΄] Η (ΑΝ)ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ ΜΠΕΪΛΗ “Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ”. 
4. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΩΣΦΟΡΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΤΟΥ ΘΕΟΣΟΦΙΣΜΟΥ. 
5. ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗΝ ΤΟΥ ΘΕΟΣΟΦΙΣΜΟΥ. 

[5] Πρωτ. Θεοδώρου Ζήση, ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ (Ἄρνηση τοῦ Εὐαγγελίου καί προσβολή τῶν Ἁγίων Μαρτύρων), Ἐκδόσεις: "Βρυέννιος", Θεσσαλονίκη 2003, σσ. 134. "Συμμετέχοντες οἱ Ὀρθόδοξοι σέ διαθρησκειακές συναντήσεις ὑπέρ τῆς εἰρήνης μεταθέτουν τό πρόβλημα ἀπό τήν πνευματική του βάση, καί καλύπτουν τούς πραγματικούς αἰτίους τῶν πολέμων καί ἰδιαίτερα τόν Παπισμό, πού αἱματοκύλισε καί ἐξακολουθεῖ νά αἱματοκυλίει τόν κόσμο, καί μάλιστα ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ, τοῦ πράου, ἀκάκου καί μόνου εἰρηνοποιοῦ (σελ. 134)".