Translate

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: ΟΙ ΑΜΕΣΟΙ ΣΥΝΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ [ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΣΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗ, ΜΕΡΟΣ Η΄]






 Κατά τοῦ Νεοβαρλααμιστοῦ Ἀνδρέα Πιτσιλλίδη
[Μέρος Η΄]
Οἱ ἄμεσοι συναυτουργοί καί τά κατά συρροήν Ἐκκλησιαστικά ἀδικήματα


Σήμερα τοῦ Προφήτου Ἀβραάμ παρακολουθήσαμεν μίαν ἀκόμη τραγελαφικήν ψευδόδοξον ἐκπομπή τῆς Θεομπαιξίας, ἐκείνης τῆς «ἀνοικτῆς γραμμῆς» μέ τόν διάβολον (οὔπς μέ τόν ἀφορισμένον ψευδοθεολόγον, θέλαμεν νά ποῦμεν) εἰς τήν ὁποῖαν, ἔκανεν μάλιστα μίαν «προφητικήν» πρόβλεψιν, ὅτι ἡ Ἱερά Σύνοδος θά ἀνακαλέσει δῆθεν, τήν τελεσίδικον καί Κανονικήν ἀπόφασιν της, διότι σύμφωνα μέ τῆν «ἀλάθητον» ἄποψη τοῦ ἀφορισμένου καί τινῶν ἄλλων Καθηγητῶν τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου, ἦτο μία ἀντικανονική καί ἀντικαταστατική ἀπόφασις, τοῦ Πενταμελοῦς Συνοδικοῦ Δικαστηρίου...! Ξέχασες μόνον Πιτσικλανίδι μου, νά μᾶς ἀναφέρεις ποιοί συγκεκριμένοι εἶναι, αὐτοί οἱ περισπούδαστοι καί Καθηγητές νόες πού συνηγοροῦσιν ὑπέρ σου καί καταφέρωνται κατά τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Τά ἄλλα τά τραγελαφικά καί ἀνόητα σου φληναφήματα, περί τῆς δῆθεν συγκλήσεως τινᾶς Μείζωνας Συνόδου, διά τήν διασαφηνισμένην κακόδοξον περίπτωσή σου, τά ἀκούνε καί οἱ μούμιες στό Μάτσου Πίτσου καί χασκογελοῦσιν ἐκ τῆς αἰωνιότητας.

Ἄν εἶναι σοβαροί καί ὀρθόδοξοι οἱ ἐν λόγῳ Καθηγητές, καί τῷ ὄντι ἐμπειρογνώμονες, καθῶς καί εἰδικοί τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου, ἄς ἐκφράσουσιν δημόσια καί ἐνυπόγραφα, τήν ὅποιανδήποτε ἐπιστημονικήν ἄποψη καί γνώμη τους, διότι πρῶτον μᾶς ἐνδιαφέρει καί κατά δεύτερον γιά νά τήν περάσουμεν ἀπό κριτικόν βάσανον!... Διαφορετικά, ὅσοι Καθηγητές θεολόγοι καί ἄλλοι Κληρικοί, συνηγοροῦσιν «ἱεροκρυφίως» ὑπέρ τοῦ ἀφορισμένου καί δεῖ ὑπέρ τῶν συγκεκριμένων κακοδοξιῶν του, ὑπόκεινται  ἀνεπίσημα, σύμφωνα μέ τούς Ἱερούς Κανόνες, στήν ταυτόσημη Πνευματική ποινήν.

Σήμερον ὁ τίτλος τῆς ἐκπομπῆς ἦτο:

“Ὑπάρχουν Ἅγιοι πού «κατασκευάστηκαν» μετά ἀπό παρερμηνεία τῶν Γραφῶν ὅπως ὁ Ἅγιος Φανούριος;”

Ποῖον τό νόημα πλέον, νά παρακολουθῶμεν τίς ἐν λόγῳ ἰταμές  «θεολογικές» ἐκπομπές, ὅταν μάλιστα ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Κυπριακῆς Ἐκκλησίας, ἀπέκοψεν τόν ἀφορισμένον θολολόγον ἄχρι καιροῦ ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, καί ἔτσι πλέον, δέν ἐκπροσωπεῖ ἐπίσημα τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, δέν ἐκπροσωπεῖ τήν Ὀρθόδοξην Θεολογίαν Της, καί ἔτσι ἐκκλησιο-λογικά δέν εἶναι πλέον θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά ἕνας κομπογιαννίτης θεολόγος, πού προσπαθεί νά ἐξαπατήσει τούς ἀπλούς καί ἀφελείς;!

Ἕνας Ἐκκλησιομάχος καί αἱρετικός θεολόγος, ἀποδεικνύεται καί ἀποκαλύπτει τόν ἑαυτόν του σαφῶς, ὡς Ἁγιομάχον καί κατ΄ οὐσίαν Θεομάχον· καθότι σήμερα, προσπάθησε νά μᾶς ἀποδείξει, ἀνεπιτυχῶς βέβαια, ὅτι ὁ Ἅγιος Φανούριος καί ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη, σύμφωνα μέ κάποιους ἐρευνητές, ἦτο φαντασιακά κατασκευάσματα ἐκ τῆς λαϊκῆς παραδόσεως!

-Ποῖον ἆραγέ νά πιστέψωμεν καί νά ἐμπιστευθῶμεν;

-Νά πιστέψωμεν τίς προσωπικές ἀπόψεις τοῦ κάθε ἐρευνητή καί θεολόγου, ἀφορισμένου καί μή, ἤ νά ἐμπιστευθῶμεν τήν ἀπλανή Συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας;

Καί ἀλήθεια νά εἶναι, ὅσα λαλεῖ ὁ Πιτσικλίδης καί ἐξ ἀπόψεως τινῶν ἄλλων ἐρευνητῶν, ὅτι δῆθεν μερικοί ἅγιοι δέν μαρτυροῦνται ἐπαρκῶς καί μέ ἀπόλυτον βεβαιότηταν, ὥς ὑπαρκτά καί ἱστορικά πρόσωπα, αὐτό τό διανοητικό παιγνίδι, γιατί νά μᾶς ἐνδιαφέρει ἄλλωστε;

-Ἡ Ὀρθόδοξη Πατερική Ἐκκλησία, εἶναι διανοητική θρησκευτική κοινότητα, ἤ μήπως Χαρισματική ἱερά Κοινότητα, βασισμένη σέ ἀναντίρρητα Θεανθρωπολογικά καί ἰστορικά γεγονότα;

Ἡ διανοητική θεολογία, ἡ λεγόμενη καί θεολογία τῆς πιθανολογίας, πού ἐμμένει να μᾶς σερβίρει ὁ ἀφορισθής Α.Π., φέρει ὄνομα τρανό καί ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων γνωστόν. Καί τό ὄνομα αὐτοῦ τοῦ εἶδους, ἡ αἱρετική θεολογία, ἀποκαλεῖται ὡς Νεοβαρλααμισμός!

-Γιατί ἄλλωστε, νά μᾶς ἐνδιαφέρουν, οἱ προσωπικές καί ὑποκειμενικές ἀπόψεις τῶν ὅποιων ἐρευνητῶν, ἄν θέλομεν νά εἶμεθα τῷ ὄντι ἐνεργοποιημένα μέλη καί εὐσεβείς Πιστοί τῆς Ἐκκλησίας; Δύναται νά πλανηθεῖ καί νά λαθέψει, ἡ Συνείδησις τῆς Ἐκκλησίας, καί εἶναι ἀπλανείς ἤ καί ἀλάθητοι διδάσκαλοι, μερικοί λαογράφοι καί θεολόγοι ἐρευνητές;

Ἐξάπαντος κάλλιον, ἐντός τῆς Ἐκκλησίας μέ «κατασκευασμένους» ἁγίους, παρά αἱρετικός θεολόγος καί κακόδοξος Χριστιανός καί δεῖ  Συνοδικά ἀφορισμένος τελεσίδικα ἐξ Αὐτῆς! Ἡ διαβολική ἀδιακρισία τῆς ἀκατάσχετου αἱρετικολογίας τοῦ Α.Π., εἶναι πλέον κραυγαλέα καί πασιφανής, διότι σημασία ἔχει, πού ἀκριβῶς στηρίζει τίς θεολογικές ἀπόψεις του. Φαντάζομαι, ὅσοι τυχόν παρακολουθήσαμεν προσεκτικά, τήν ἐν λόγῳ τραγέλαφον ἐωσφορικήν ἐκπομπήν, θά ἀκούσαμεν ἀρκετά καλά, πού ἀκριβῶς στηρίζει τά περί τῶν δῆθεν κατασκευασμένων ἁγίων;!

-Ἀκούσαμεν ὅντως;

Στά περί τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, στηρίχθηκε ὁ δυστυχής «ὀρθόδοξος θεολόγος», ἐξάπαντος στήν ἐνέργεια τῆς «Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας» νά διαγράψει ἐκ τῶν Παπικῶν συναξαριστῶν σωρηδόν Ἁγίων... πού ἀνάμεσα σέ τόσους/ες καί τήν Μεγαλομάρτυρα Ἁγία Αἰκατερίνη!

-Ἐ καί λοιπόν;

Ποία σχέση ἔχει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μέ τις κακόδοξες ἐνέργειες τῶν Φραγκολατίνων καί τῶν δῆθεν «Καθολικῶν»; Φαντάζομαι καί πάλιν, ὅτι ἀντιλαμβανόμεθα ἅπαντες, ὅτι ἡ «ἐπιχειρηματολογία» του ἀφορισμένου συναδέλφου, εἶναι ἔωλη καί σαθρή, διότι ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, δέν ἀναγνωρίζομεν ἄλλην Ἐκκλησίαν, πέραν τῆς Μίας καί Ὀρθοδόξου. Ἡ «Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία», δέν εἶναι ἡ Μία Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, ἀλλά εἶναι ἡ παρασυναγωγή τοῦ «Ἀλάθητου» διαχρονικοῦ Πάπα καί ἡ θρησκεία τοῦ Παπισμοῦ. Τό ὅτι ὁ Πιτσιλλίδης, φέρει ἀδιάλειπτα πιππιληδόν, τόν Παπισμό στό στόμα του, θά πρέπει νά ὑποψιάζει σοβαρά καί τόν τελευταίον πιστόν τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἐξάπαντος τό περιεχόμενον τῆς καρδίας του, εἶναι πλέον φανερόν...!

-Ἐπιβεβαιώνεται εἰς τήν τελικήν, τό εὔλογον καί  τό δίκαιον τοῦ ἀφορισμοῦ του; Ναί ἤ οὔ;

-Φέρουν βαρέαν τήν εὐθύνη, ὅσοι ἐξακολουθοῦσιν νά τόν προβάλουσιν; Ναί ἤ οὔ;

-Ὄφειλεν ἡ Πενταμελής Δικαστική καί Συνοδική Ἐπιτροπή, νά ἐπιβάλλει τήν δικαίαν καί ταυτόσημον ποινήν τοῦ ἀφορισμοῦ, στή μείζωνα συναυτουργόν του κ. Γωγῶ Ἀλεξανδρινοῦ; Ναί ἤ οὔ;

-Ὅτι ἡ ἐν λόγῳ κυράτσα, ἔχει φανερότατην καί διαβολικήν ἐμπάθεια διά τήν Ποιμένουσαν Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου καί ἀπόλυτον ἀσυμπάθειαν εἰς τήν Ὀρθόδοξον Πατερική Θεολογία, εἶναι φανερόν; Ναί ἤ οὔ;

-Ἆραγέ, τί προνοεῖ, τό Κανονικόν Ἐκκλησιαστικόν Δίκαιον, περί τῆς συναυτουργίας;

Τό Ἐκκλησιαστικόν Ποινικόν Δίκαιον τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, στό Β΄ Παράρτημα (σελ. 70) αὐτοῦ, ὁρίζει σαφῶς, εἰς τό μόλις πρῶτον καί δεύτερον ἄρθρον του τί σημαίνει ἐκκλησιαστικῶς, ἡ «ἄδικος και ἀξιόποινος πρᾶξις». Τό Ἄρθρον 7 (σελ. 72) περιγράφει καί ὁρίζει τό θέμα τοῦ δόλου καί τῆς πραγματικῆς πλάνης, στό ὁποῖον ἐμπίπτουν ἅπαντα τά Ἐκκλησιαστικά ἀδικήματα, τόσον τοῦ ἀφορισμένου θεολόγου Α.Π., ὅσον καί τῶν συναυτουργῶν του, πού συνεχίζουν δημόσια, στό ταυτόσημον μοτίβον, τῆς τραγικῆς αἱρετίζουσας Θεομπαιξίας. Τό Ἄρθρον 10, διασαφηνίζει ἄριστα, τά περί τῆς συμμετοχῆς, τῆς συνομωσίας καί  τῆς συναυτουργίας πρός διάπραξιν τοῦ «Ἐκκλησιολογικοῦ κακουργήματος», ἤ καί ἄν θέλετε περί τῆς «κακουργηματικῆς Ἐκκλησιολογίας» καθῶς καί  τοῦ κατά συρροήν «Δογματολογικοῦ ἐγκλήματος» ἤ καί ἀναντίλεκτα «κακουργηματικοῦ Δόγματος»...!

Ἐπί λέξη, σᾶς ἀντιγράφω, τό σημαίνων Καταστατικόν σημεῖον, ἵνα ἀντιληφθοῦμεν σέ βάθος τήν σοβαρότητα τῆς Πιτσικλίδειου ὑποθέσεως:

«άν δύο, περισσότεροι, μέ κοινόν δόλον τελέσουν μο κκλησιαστικόν δίκημα, θεωρονται συναυτουργοί, καί καστος τιμωρεται μέ τήν ποινήν το ατουργο». [1]

-Ποιός ἦτο ὁ ἄμεσος, αὐτουργός τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ἀδικήματος; Δέν εἶναι ὁ ἀφορισθῆς Α.Π.; Οἱ συναυτουργοί αὐτοῦ, ἆραγέ ποίοι νά εἶναι; Δεύτερον πρόσωπον καί ἄμεσος αὐτουργός ἤ καί συναυτουργός τοῦ Α.Π., ἐπί τῶν ταυτόσημων Ἐκκλησιαστικῶν ἀδικημάτων, δέν ἦτο καί εἶναι, ἡ δημοσιογραφῖνα κ. Γωγῶ Ἀλεξανδρινοῦ; Γιατί δέν ἔλαβεν, ἅγιοι Συνοδικοί, τήν Κανονικήν καί δίκαιον μισθαποδοσίαν της, διά τόν κοινόν τηλεοπτικόν βίον καί δόλον; Ὡς τρίτον πρόσωπον καί ἄμεσος συναυτουργός, δέν ἦτο καί εἶναι, ὁ «ἕτερος Καπαδόκης» καί ὁ ἀθεολόγητος φανατικός Γιανναριστής, κ. Θεόδωρος Κυριακοῦ; Ἐξάπαντος, ἐμεῖς πράξαμεν τό ἱερόν καθήκον μας καί τόν καταγγείλαμεν τόν περασμένον Μάρτιον, διά τά δικά τοῦ Ἐκκλησιαστικά ἀδικήματα καί μᾶς ἀνέφερε γραπτῶς μέ μηνύματα, ὅτι δῆθεν ἀπαξιώσατε τήν ἐπίσημον καταγγελίαν μας κατ΄αὐτοῦ, διότι εἶναι στενός φίλος, γνωστός καί συνεργάτης σας!

Νά τόν χαίρεστε, τέτοιον φίλον, που Σᾶς σκάβει δημόσια τόν λάκκον, ἐκ τῆς τηλοψίας!

-Σᾶς ἀρέσει, ἅγιοι Συνοδικοί, ὁ κ. Θ. Κυριακοῦ νά προσβάλλει τήν Ἁγία Ἐκκλησία μας καί Σᾶς προσωπικά τούς Ποιμένες καί ταγούς μας, ἐκ τῶν διαβολικῶν τηλεοπτικῶν πάνελς, συμμαχώντας δημόσια οἱ Θεοἄφρωνες καί ἡ δυσεβής κομπανία, τήν ἐπομένη μέρα μάλιστα, τοῦ ἐπισημοποιημένου καί νικηφόρου Ἐκκλησιαστικοῦ ἀφορισμοῦ;

-Δέν θά πρέπει νά «μαζέψετε», ὁλοκληρωτικά, τήν ἐν λόγῳ Θεοπάλαβον συμμορίαν καί τήν τηλεοπτικήν σατανικήν τριάδα;

-Μήν ἀναφέρομεν καί τά γωγουλίστικα-μωρουδίστικα, Πολιτικά ἀνακοινωθέντα, πού παρεμβαίνουσιν ἄτοπα, εἰς τά ἐσωτερικά ζητήματα τῶν ἀρμοδιοτήτων, τῆς Ἱερᾶς Συνόδου;!

-Νά μᾶς ἀπαντήσει νοερά τότε, ὁ κ. Ἀβέρωφ Νεοφύτου ὁ Πρόεδρος τοῦ ΔΗΣΥ, ποία ἐξουσία εἶναι ἱστορικά, θεσμικά-ἠθικά καί ὀντολογικά, ἡ πλέον πανάρχαια, εἰς τήν νῆσον τῶν Ἁγίων; Ἡ ἐξουσία τοῦ προτεσταντόπληκτου Λουθηροκαλβινικοῦ καί Ἀγγλικανικοῦ Πολιτειοκρατισμοῦ, τῆς ἀπεχθοῦς Λολλαρδικῆς, Μασσωνικῆς καί Ἀθεϊστικῆς Κομματοκρατείας, ἐπί τοῦ Ἀγγλοκυπριακοῦ ἀποικιακοῦ Συντάγματος τοῦ 1960 μ.Χ., ἤ μήπως, ἡ Θεανθρώπινη Χαρισματική ἐξουσία, τῆς Ὀρθόδοξης Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῶν Θεοφόρων Ἀποστόλων Παῦλου καί Βαρνάβα πού ἔδρασαν εἰς τήν νῆσον, περίπου πρό 2.000 ἐτῶν;

-Νά μήν ξαναπαρέμβει παρακαλῶ, ἡ σεβαστή πολιτική ἐξουσία καί τά σεβαστά πολιτικά πρόσωπα ἤ κόμματα, εἰς τά Ἐκκλησιαστικά καί Θεολογικά πράγματα τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου! Διότι ἡ Κομματοκρατεία καί κουμπαροκρατεία τῆς νῆσου, δέν προλαμβαίνει νά ἐπιλύει(sic) τά πολυδαίδαλα διαβολικά πολιτικάντικα προβλήματα πού μᾶς δημιούργησε, ὡς μή ὄφειλεν, πολλῶ δέ μᾶλλον περιττόν νά ἀναφέρω, ὅτι ἡ ἡμιμάθεια καί  ἀμάθεια ἐπί τῶν θεολογικῶν ζητημάτων ἐκ τινῶν δῆθεν «δημοκρατῶν» πολιτικῶν, δέν εἶναι πολιτική ἀρετή καί πολιτικόν ἦθος διότι, τό ἰδανικόν Πολιτικόν πρότυπον εἶναι ὑψηλόν... διότι εἶναι ἕνας Μέγας Ἀλέξανδρος, ἕνας Μέγας Κωνσταντῖνος, ἕνας Μέγας Φώτιος, ἕνας Μέγας Καποδίστριας... καί ὄχι οἱ νάνοι καί ἀρλεκίνοι δημαγωγοί ΑΝΑΝ-ἆδες!

-Καταλάβατε κύριοι Πολιτικοί ἀρχηγοί;

Στό Ἄρθρον 11 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου περιγράφεται μία ἄλλη σοβαράν ἔκβασις καί παράμετρος, περί τῆς κατά συρροῆς ἐκκλησιαστικῶν ἀδικημάτων καί τό κατ΄ἐξακολούθησιν ἐκκλησιαστικό ἀδίκημα. Ἔχω τόν λογισμόν, ὅτι ὁ ἀφορισμένος ἐμπίπτει σαφῶς στήν 1η παράγραφον τῆς «κατ΄ δέαν ληθινς συρρος»· μπορεῖ καί νά λαθεύω ἐδῶ, δέν μπορῶ ὅμως, νά εἶμαι ἀπόλυτα σίγουρος, ἄσχετα ἄν καί ἀρκετά στοιχεῖα καί γεγονότα φαίνεται ὅτι τόν περιλαμβάνουν. Ἐμπίπτει σαφέστατα καί στήν 2η Καταστατική ποιμαντική Νομολογία τῆς «πραγματικς καί ληθινς συρρος» ἡ ὁποῖα μάλιστα, ἄν καλῶς καταλάβαμεν, ἔχει καί εἰδικήν τινά Καταστατικήν πρόνοια, ὁ νῦν Μέγας Ἀφορισμός τοῦ Πιτσιλλίδη, νά λάβει προσαύξησην καί διπλῆν ποινήν, ἵνα γίνει μᾶλλον λ.χ. ἕνας Γίγας Ἀφορισμός! Ἐξάπαντος εἶναι διατυπωμένο στήν 3ην παράγραφον, ὅτι τό Συνοδικόν Δικαστήριον «δύναται νά πιβάλει καί τέραν ποινήν» ὅταν τό ἐκκλησιαστικόν ἀδίκημα τοῦ ἀφορισμένου συνεχίζει νά ἐπαναλαβάνεται «κατ΄ξακολούθησιν»! [2]

Τέλος, ἰδιαίτερη αἴσθησην ἔκανε, στόν γράφοντα, ἡ εἰδική Καταστατική Ποιμαντική νομοθέτησις εἰς τό Ἄρθρον 12,3,  ὅπου σημειώνεται ἐκεῖ κατά λέξη:

«Ες πσαν περίπτωσιν, κατά τήν πιμέτρησιν τς ποινς, λαμβάνεται π΄ψιν διάζων σκανδαλισμός τν πιστν». [3]

Οἱ ἄμεσα τότε, συναυτουργοί, τῆς ἐν λόγῳ Πιτσιλλογώγειου ὑποθέσεως, ὅλοι μας γνωρίζομεν καλῶς καί ἐπαρκῶς, τό ποιοί, τό ποιός καί τό ποία πρόσωπα εἶναι... μήν μᾶς ξεγελοῦν τά σοφιστικά ψευδοεπιχειρήματα καί τά τηλεοπτικά θεατρινιλίκια, τοῦ τηλεοπτικοῦ διαῦλου SIGMA   καί τοῦ φερεφώνου αὐτοῦ, ἀφορισμένου Ἀνδρίκκου, διότι ζεῖ καί ἐνεργεῖ πλανεμένα καί ψευδόδοξα, ζεῖ καί τρέφεται ἐντός τῆς εἰκονικῆς πραγματικότητας τῶν Μ.Μ.Ε., καί προσπαθεῖ τό βλίτο, ἀνεπιτυχῶς βέβαια, νά μᾶς σερβίρει τά πυρηνικο-σατανικᾶ ἀπόβλητά του, ἐκ τῆς εἰκονικῆς, νεωτεριστικῆς καί ἰδεοληπτικῆς του πραγματικότητας, ὡσᾶν νά εἶναι ἀληθινή/ᾶ! Γι΄αὐτόν τόν λόγο, ὅσοι ἀκόμα σκεπτόμεθα κριτικά καί λογικά, θά πρέπει νά εἶμεθα Χάριτι Θεοῦ, ἄκρως ἐπιφυλακτικοί καί συνεπῶς ὑποψιασμένοι, σέ βάθος, μέ τά ὅποια καί τά ὅσα συγκεκριμένα δημόσια πρόσωπα, πού τόν στήριζαν καί ἀκόμη τόν ὑποστηρίζουν, ἵνα πάψωμεν τελικά νά τά ὑποστηρίζωμεν, μέ τήν δικήν μας σειρᾶν, διότι ἀσκοῦσιν σαφῶς-σαφέστατα, ἰδιοτελείς ὑπηρεσίες στόν Βελίαρ, ἵνα διαβολανθρωποποιηθῶμεν, μέ τά σωρηδόν κακόδοξα δόγματα καί τόν ἀμοραλιστικόν ἤ καί κακόδοξον τρόπον ζωῆς, πού μᾶς προτείνουσιν, διά τῆς ἀλυσιτελοῦς διαβολανθρωποτηλοψίας.

Ἡ Θεόσωστος Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, ὁ ἅγιος Κλήρος μαζί καί ὁ ἅγιος λαός Της, ἔδωσεν ἕναν ρωμαλέον χαστούκιν, κατά τῶν κομπογιαννιτῶν, Θεομπαικτῶν καί Θεοκαπηλευτῶν, τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ὡς τραγικόν καί Γραικυλίστικον σύμβολον τους, ἕναν κακόμοιρο καί ἀφορισμένο πλέον Καραγκιοζοπαίχτη τῆς σειρᾶς «ὁ τελευταίος τῶν Ἀφορισμένων»...


Μακάρι ὅμως, νά διδαχθεῖ σέ κάποιον στάδιον, ἐκ τῆς Τριαδικῆς Θεουργίας, νά παίζει ἔντιμα καί ἄδολα... ἐμπροϋπόθετον Θεανθρωπολογικόν Κλειδίν, ἦτο καί εἶναι, ἡ Μυστηριακή καί θαυματουργός ὀντολογική μετάνοια.


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη





ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ, Παράρτημα Β΄, Ἐκκλησιαστικόν Ποινικόν Δίκαιον (Ι΄. ΓΕΝΙΚΟΝ ΜΕΡΟΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ), Ἄρθρον 10,1, σελ. 73.

[2] Ἔνθ. ἀνωτ., Ἄρθρον 11,1-4, σελ. 74-75.

[3] Ἔνθ. ἀνωτ., Ἄρθρον 12,3, σελ. 76.


Δημοσίευση σχολίου