Translate

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: Ὁ ΜΕΓΑΣ ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΙΟΠΑΓΙΤΗΣ [ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΣΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗ, ΜΕΡΟΣ Γ΄]


Τῷ παναιρετικῶ θεολόγῳ Νεοβαρλααμῖτῃ καί Οἰκουμενιστῇ Ἁνδρέᾳ Πιτσιλλίδιον
ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ
καί πάσι τοῖς ὀπαδοῖς αὐτοῦ! (π.π.ν.)


 Κατά τοῦ Νεοβαρλααμιστοῦ Ἀνδρέα Πιτσιλλίδη

[Μέρος Γ΄]

 (Ὁ Μέγας Ἀφορισμός τοῦ Αἱρεσιάρχου Πιτσιλλίδη καί ὁ Ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρειοπαγίτης)


Κατάλαβες Πιτσικλανίδι μου, ποιοί εἶναι οἱ κύριοι αίτιοι τοῦ ἀφορισμοῦ σου
καί χασκογελοῦσιν πάνω στήν πλάτη σου;
"Οἱ Καμήλες κλάνουσιν στό Πεντάκωμον" τελικά;

Μόλις χθές τό ἀπόγευμα, γράφαμεν τινά εἰδικήν κριτική, περί τῆς ἐκπομπῆς τῆς Γωγοῦς καί τοῦ Πιτσιλλίδου, ἡ ὁποῖα θεματολογία των ἦτο περί Μαγείας, καί δεῖ περί τοῦ πρώην Μάγου καί τοῦ νύν Ἱερομάρτυρα καί Ἁγίου Ἐπισκόπου Κυπριανοῦ καί τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Ἰουστίνης τῆς παρθένου. Τήν ὁποῖαν κριτικήν μας, τήν ὁλοκληρώσαμεν μέχρι ἀργά τό βράδυ καί διά τεχνικούς λόγους δέν κατορθώσαμεν νά τήν δημοσιεύσομεν. Ἔτσι λοιπόν, ἀργά τό βράδυ, περίπου κατά τῆς 21:30 μ.μ. ἔλαβεν ὁ γράφων ἐκ τινῶν στενῶν συγγενικῶν του προσώπων, τινά σημαντική πληροφορία, ὅτι δῆθεν ἀφορίστηκε ὁ Ἀνδρέας Πιτσιλλίδης, πράγμα τό ὁποῖον φυσικά ἐκ πρῶτης φάσις δέν πολυεπίστευσα, διότι μόλις εἶχα ὁλοληρώσει ἕναν κριτικό κείμενο γιά τήν ἐκπομπή πού συμμετείχε. Γιά τεχνικούς λόγους καθῶς προείπα, διαδίκτυο δέν εἶχα, γιά νά διασταυρώσω ἄμεσα, τίς συγκεκριμένες προφορικές πληροφορίες καί ἀνέμενα τίς εἰδήσεις ἐκ τῆς τηλοψίας, οἱ ὁποῖες λέγονται κατά τίς 23:00 μ.μ., ὅπου καί πληφορήθηκα, μέ μεγάλη μου ἔκπληξη, τό ὁμολογῶ, τά εὐχάριστα Ἐκκλησιαστικά νέα, τοῦ τελεσίδικου Ἱεροκανονικοῦ καί Μεγάλου Ἀφορισμοῦ τοῦ αἱρετικοῦ Νεοβαρλααμῖτη Ἀνδρέα Πιτσιλλίδη ὑπό τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀρχῆς, τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.

Σήμερα πού τιμάμε τόν Ἅγιο Ἱερομάρτυρα Διονύσιο, κατά τήν διάρκεια πού σημειώνω ἐτούτο τό ἡμερολογιακό σχόλιο, καί πάλιν διά τεχνολογικούς λόγους, εἶμαι ἄνευ διαδικτυακῆς σύνδεσις, γι΄αὐτό ἔσπευσα νά προμηθευθῶ μίαν ἐφημερῖδα, ἵνα ἐπαληθεύσω τοῦ λόγου τῷ ἀληθές... Ὅλες οἱ ἐφημερίδες κάνανε ἀναφορά περί τοῦ χαρμόσυνου Ἐκκλησιαστικοῦ γεγονότος! Σήμερα ἡμέρα τιμῆς τοῦ Πολιούχου Ἱερομάρτυρα τῆς Ἁγιοτόκου Ἀθήνας καί προστάτη τῆς Δικαστικῆς καί Ἀρεοπαγίτικης δικαιοσύνης, τοῦ Ἁγίου Διονύσιου τοῦ Ἀρειοπαγίτου, ἔπειτα ἀπό μία δεκαπενταετία καί βάλε ὑπομονή καί διαμαρτυριῶν, ἀποδώθηκε ἡ Θεῖα Δικαιοσύνη, ἐνήργησαν οἱ Πνευματικοί Νόμοι καί ἐπιβλήθησαν θεραπευτικά, οἱ Ἱεροί Κανόνες, κατά τινός «καρκινώματος» τοῦ Χριστοσωματικοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου!...

Ἡ ἐφημερίδα «ΑΛΗΘΕΙΑ» τοῦ Σαββάτου σημειώνει πάνω ψηλά ὅτι: Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐπέβαλε τήν ποινή ἀφορισμοῦ στόν Ἀνδρέα Πιτσιλλίδη! Λεπτομέριες τῆς ἐν λόγῳ Ἐκκλησιαστικῆς ἀπόφασις στήν σελ. 40. Εἶναι νά θαυμάζει κανείς καί νά δοξάζει τόν Τριαδικό Θεόν πραγματικά, διά τήν πολύχρονη μέν, ἀλλά καί ἄμεση ἐνεργοποίησιν τῶν Πνευματικῶν Νόμων Του. Ἡ Τρισήλιος Θεότης γνωρίζει μόνον, τόν κατάλληλον χρόνον πού πρέπει νά παρέμβει ἡ Θεῖα Δικαιοσύνη Του.

Ὁ πολυγραφέστατος Διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος Βλάχος σημειώνει ὅπως ἀκριβῶς, θά πρέπει νά ἐρμηνεύεται, ἕνας Ἐκκλησιολογικός ἀφορισμός:

«Ο ναθεματισμοί δέν μπορον νά θεωρηθον ς φιλοσοφικές ννοιες καί ς μισσαλόδοξες καταστάσεις, λλά ς ατρικές νέργειες. Πρτα-πρτα ο αρετικοί μέ τήν πιλογή πού καναν κατέληξαν στήν αρεση καί στήν διαφοροποίηση πό τήν διδασκαλία τς κκλησίας... πειτα φορισμός χει τήν ννοια τς πισημοποιήσεως το ποχωρισμο το αρετικο πό τήν κκλησία... τσι, ο αρετικοί εναι σεσηπότα μέλη τς κκλησίας, τά ποα εναι νίατα καί γι΄ατό κκόπτονται πό τό Σμα τς κκλησίας» [1]

Θά πρέπει νά σημειωθεῖ ὅμως ἐξ΄ἀρχῆς, ὅτι τό πρῶτο ἐπίσημον Συνοδικό Ἀνακοινωθέν περί τοῦ Α.Π., ἦτο τῆς 19ης  Μαρτίου τό 2015, τό ὁποῖον ἦτο ξεκάθαρο, προτοῦ κἄν γίνει ἡ εἰς βάθος ἔρευνα, ἐπί τῶν σωρηδόν αἱρετικῶν καί προσωπικῶν πεποιθήσεων, τοῦ Πιτσιλλίδη.

Συγκεκριμένα τό Συνοδικό ἀνακοινωθέν, στό τρίτον σημεῖον του, διατύπωσεν τά ἑξῇς:

« ερά Σύνοδος τς κκλησίας τς Κύπρου συνλθε σήμερα Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015, σέ κτακτη συνεδρία... 3) ξέτασε διάφορες καταγγελίες ναντίον θέσεων πού κφράζει, κατά καιρούς, κ. νδρέας Πιτσιλλίδης καί ο ποίες ρχονται ες ντίθεσην μέ τίς θέσεις τς κκλησίας καί τς ρθόδοξης Θεολογίας. ερά Σύνοδος ρισε Συνοδική πιτροπή, γιά μελέτη το λου θέματος καί νημέρωσή της γιά λήψη πόφασης». [2]

Ὡς ἀπάντηση ἀπό μέρους τοῦ Α.Π. ἐπί τοῦ ἐν λόγῳ Συνοδικοῦ Ἀνακοινωθέντος, ἦτο νά προκαλέσει μέ τῷ ὄντι ἀήθῃ τρόπον τούς ἁγίους Συνοδικούς, ὅπως νά εἶναι πολύ καλά διαβασμένοι ὅταν τόν καλέσουν νά παρουσιαστεί ἐνώπιόν τους. [3]

Δημοσίευμα τῆς ἵδια μέρας, ἀπό τήν ἴδια μάλιστα πηγή, ἀποκάλυπτε τίς ἐξ ἀρχῆς διασαφηνισμένες προθέσεις  τόσον τῶν Συνοδικῶν ὅσον καί τοῦ Α.Π. σημειώνοντας τά ἐξῆς, περί τοῦ ζητήματος:

“Μέλος τς ερς Συνόδου νέφερε στόν «Φ», πώς να πό τά θέματα πού θέλει Σύνοδος νά ξεκαθαρίσει εναι καί ο θέσεις το κ. Πιτσιλλίδη στό θέμα τν κτρώσεων, φο ν κκλησία τάσσεται ναντίον, κ. Πιτσιλλίδης φέρεται μέ καταγγελίες νά τάσσεται πέρ... ν λόγ Συνοδικός νέφερε τι μετά τήν λοκλήρωση τς ρευνας, κ. Πιτσιλλίδης θά κληθεί νώπιον τς Συνόδου νά κφράσει τίς θέσεις του φο εναι δυνατόν νά ποστηρίξει πώς χουν παρερμηνευθεί, πόταν οδείς θέλει νά τόν καταδικάσει. κόμη καί ν πιμένει πώς τά σα το ποδίδονται γιά διάφορες θέσεις πού κφράζει εσταθον, καί πάλιν δέν θά το πιβληθε τιμωρία. Διευκρίνισε ( Συνοδικός) τι οσιαστικά ατός θά θέσει αυτόν κτός κκλησίας γι΄ατό θά κληθούν ο πιστοί νά μή λαμβάνουν πόψη τά λεγόμενά του... διος κ. Πιτσιλλίδης ρωτηθείς πό τόν «Φ»... νέφερε τι... «πιθυμ νά ξεκαθαρίσω πώς δέν ναγνωρίζω τι χει ξουσία νά μέ κρίνει ( ερά Σύνοδος) γιά τίς πόψεις μου»”. [4]

Ὁ Ἱερομάρτυς Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης, Μέγας Θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας, σέ μία σημαίνουσα Ἀεροπαγίτικη Ἐπιστολή του, τήν Θ΄ πρός τόν Ἱεράρχην Τίτῳ μᾶς ἐπισημαίνει διδάσκοντάς μας μέ τά ἑξῆς:

«λλως τε καί τοτο ννοσαι χρή, τό διττήν εναι τήν τν θεολόγων παράδοσιν, τήν μέν πόῤῥητον καί μυστικήν, τήν δέ μφαν καί γνωριμωτέραν· καί τήν μέν συμβολικήν καί τελεστικήν, τήν δε φιλόσοφον καί ποδεικτικήν, καί συμπέπλεκται τ ητ τό ἄῤῥητον. Καί τό μέν πείθει καί καταδεται τν λεγομένων τήν λήθειαν, τό δέ δρ καί νιδρύει τ Θε τας διδάκτοις μυσταγωγίαις». [5]

Δηλαδή σέ ἐλευθέρα μετάφραση, θέλει νά μᾶς πεί, ὅτι πρέπει νά ἐννοήσομεν καλά στήν Πατερική Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχει ἡ παράδοση περί τῶν δύο εἰδῶν θεολόγων. Ἡ μία εἶναι ἡ ἀπόρρητη-Μυστική καί Χαρισματική Θεολογία τοῦ Ἡσυχασμοῦ καί ἡ ἄλλη ἡ γνωστή καί φανερά ὀρθόδοξη ἐπιστημονική Θεολογία, δηλ. ὁ κηρυγματικός καί κατηχητικός λόγος περί τῆς Θεολογίας. Ἡ μία διδάσκεται Χαρισματικῶς, μέ ἱερά Σύμβολα καί Μυστηριακές θεῖες τελετουργίες, ἡ ἄλλη διδάσκει μέ θεολογικόν καί ἀποδεικτικόν λόγον βάση τῆς ἀπλανοῦς Θεολογίας τῶν Θεηγόρων Πατέρων. Ἔτσι στίς δύο φύσεις τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας, συμπλέκονται ἀδιαίρετα καί ἀσύγχητα, τά κτιστά ρήματα περί τῆς ἐπιστημονικῆς Θεολογίας ἐκ τῶν θεολογούντων, δηλ. τά ὀρθόδοξα λεχθέντα καί γραφθέντα τινῶν ὀρθοδόξων θεολόγων, μέ τά ἄρρητα Ἡσυχαστικά καί Μυστικά ἐμπειρικά  πραχθέντα τῶν Φωτισμένων καί Θεοπτῶν Θεολόγων καί Ἁγίων. Καί τό ἕνα εἶδος πείθει καί ἀποσαφηνίζει Λ[λ]ογικά τήν ἀλήθεια τῶν Ἁγίων Γραφῶν, ἐνῶ τό δέ ἄλλο ἐνεργεῖ καί ἐγκαθιδρύει Χαρισματικῶς καί Θεανθρωπίνως, τό Ἅγιον Πνεῦμα, εἰς τίς ὅποιες κεκαθαρμένες καρδίες, διά τῶν ἀδιδάκτων Μυστηριακῶν καί Ἄκτιστων ἐνεργειῶν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Στήν πορεία θά προσπαιήσομεν νά ἀποδείξομεν καί πάλιν, μέ τινά Κανονικά ἀδιάσειστα στοιχεῖα, ὅτι ὁ Α.Π. ἀγνοεῖ, μᾶλλον ἀπαξιώνει παντελῶς, τήν πιό πάνω διττή Πατρολογική καί Ἀρεοπαγίτικη μεθοδολογία τοῦ ἀπλανῶς καί ὀρθοδόξως θεολογεῖν, ἀπολυτοποιώντας, ὁ κατακαϋμένος ἀδελφός μας, μέ καινοφανή καί στεῖρο ἐπιστημονισμό καθῶς μέ ἀδιάκριτο καί ἀντιευαγγελικό μονοφυσιτισμό, τήν πλανεμένη καί κακόδοξο ἀκαδημαϊκή «Βιβλική θεολογία» τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν.

Θά πρέπει παράλληλα γιά λόγους ἱστορικούς, νά σημειωθεί:  ὅτι ὁ Α.Π. καπηλευόμενος τῆν ἰδιότητα του ὡς μέλος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καθῶς καί ὡς ἀκαδημαϊκός θεολόγος, τῆς Θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας -ἐκτός καί ἄν δύναται νά μᾶς παραδεχθεῖ ἤ καί νά μᾶς ἀποδείξει- ὅτι ἡ Θεολογία δέν εἶναι τῆς Ἐκκλησίας καί ὅτι φύτρωσε μάλιστα τυχαία ὡς χορταράκι, ἤ ἔπεσε ὡς ἀστρο-κομήτης στίς πανεπιστημιακές αὐλές· δημιούργησε ὁ ἴδιος γιά ἕνα μεγάλο χρονικό διάστημα, μέ τίς προσωπικές ψευδόδοξες ἀπόψεις του, ὡς μή ὄφειλε, πολυσήμαντα ἐκκλησιολογικά, ποιμαντικά, δογματολογικά καί θεολογικά προβλήματα εἰς τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα (κλήρο καί λαό) τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία Ἐκκλησία καί ἡ Ἱερά Σύνοδος Αὐτῆς, ὁρίζεται καί σημαίνεται καταφανῶς, εἰς τό Α΄ Κεφάλαιον τοῦ Νέου (2010) Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ὡς ἑξῆς, πράγματα πού ὄφειλεν νά τά γνωρίζει ἄριστα ὁ Α.Π.:

« κκλησία τς Κύπρου συγκροτεται κ πάντων τν ν τ νήσ Κύπρ διαβιούντων ρθοδόξων Χριστιανν (ρθρον 1,2)»  καθς καί « ερά Σύνοδος, νεργοσα πί τ βάσει τν Θείων Γραφν, τν ερν Κανόνων, τν κκλησιαστικν Παραδόσεων καί το Καταστατικο Χάρτου, ποτελε τήν νωτάτην ρχήν τς κκλησίας τς Κύπρου (ερά Σύνοδος, ρθρον 3,1)».

-Γιατί σᾶς παραθέτω τώρα, αὐτά τά σημαντικά στοιχεῖα;

Γιά νά σᾶς ἀποδείξω σαφῶς, ὡς ἁπλός ἐρευνητής ἐτοῦτης τῆς ὑποθέσεως, ὅτι ὁ Α.Π. ἀκόμη καί αἱρετικές θέσεις νά μή ἔκφραζε δημοσίως, ὥστε νά παραπληροφορεῖ καί νά προκαλεῖ ἀντιευαγγελικά, τό Θεανθρώπινο Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, γιά νά παρέμβει ἔπειτα, πυροσβεστικά, καθῶς ὤφειλε, ἡ Ἱερά Σύνοδος, μιᾶς καί ἐπρόκειτο καθαρά καί ξάστερα, γιά Θεολογικά καί Ἐκκλησιαστικά ζητήματα, καί ὄχι περί τινῶν ἄλλων μυθοπλασιῶν καί πιτσικλίδειων φαντασιῶν, εἶχεν ἐξ ἀρχῆς καί δεῖ πρό καιροῦ, ὁ ἴδιος, ἐλεύθερα διαφοροποιηθεῖ ἐκ τῆς Κυπριακῆς Ἐκκλησίας διά τόν λόγον, ὅτι δήλωνε δημοσίως συχνά-πυκνά, ὅτι δέν ἀναγνωρίζει ὡς ἀνωτάτην Ἐκκλησιαστικήν Ἀρχήν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, τήν Ἱερά Σύνοδο τῶν Συνοδικῶν Ἱεραρχῶν, καί ἄρα μόνον διά ἐτοῦτην τήν μονοσήμαντον αἱτία, ἔθετεν σαφῶς, αὐτόβουλα καί αὐτεξούσια τόν ἐαυτόν του, ἐκτός τῆς Κυπριακῆς Ἐκκλησίας.

-Ἄν κάποιος δέν ἀναγνωρίζει, π.χ. ὡς ἀνωτάτην Πολιτικήν Ἀρχήν του,  τόν ἑκάστοτε Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, τό Κυπριακό Κοινοβούλιο κ.λπ., θά προσπαθήσει σῶνει καί καλά, νά διασαλεύσει ἤ νά ἀπαξιώνει ἐκ τῶν ἔσω, τούς Πολιτικούς θεσμούς, τό Κυπριακόν Σύνταγμα, τήν Πολιτειακήν τάξη, τούς νόμους καί τούς κανόνες τῆς Πολιτείας, ἵνα ἀλλοιώσει, ἀλλοτριώσει καί τέλος νά βραχυκυκλώσει, ἐξάπαντος τό Δημοκρατικό Πολίτευμα καί τούς Πολίτες, τήν ραχοκοκαλιά καί τήν οὐσία δηλ. μιᾶς ἔννομης Πολιτείας, μέ ἀπώτερον στόχον καί σκοπόν μᾶλλον, ἵνα δημιουργήσει φανατικούς ὀπαδούς... γύρω ἀπό τόν ἑαυτόν του;! Γιατί τότε, νά μήν ἀποσκιρτήσει ἐκ τῆς τάδε Δημοκρατίας καί νά ἐπιμένει ἐμμονικά νά θέτει εἰς περιπέτειες τόν ἑαυτόν του; Εἶναι ἕνα σημαίνων ἐρώτημα, μήν τό ἀπαξιώσετε μερικοί, τό ὁποῖον χρῆζει πολύτροπης ἔρευνας.

Ἄς ἀναλογιστοῦμεν τότε, τά ἀνάλογα, καί εἴς τό ἐν λόγῳ Ἐκκλησιαστικόν ζήτημα, περί τοῦ αἱρετικοῦ Πιτσιλλίδη...

-Γιατί τότε ὁ Α.Π., συνέχιζε νά παραμένει, ὡς δῆθεν μέλος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καί δέν γινόταν ἀποστάτης πρός τόν Λουθηροκαλβινισμό, μιᾶς καί ἦτο ἀδιάλειπτα «Διαμαρτυρόμενος» (=Protestant) μέ ὅλες τίς ἐννοιολογικές σημασίες, ἤ ἀποστάτης πρός τινά ἑτερόθρησκον πίστην ἐκ τοῦ Βορρᾶ τῆς Κύπρου, ἤ ἔστω  πρός τήν ἑτερόδοξον «ἀδελφήν του Ἐκκλησίαν», ἐκείνην τῶν Μαρωνιτῶν καί Φραγκολατίνων ὀπαδῶν τοῦ Πάπα;

-Εἶναι δυνατόν, ἄνθρωπος Ὀρθόδοξος Χριστιανός, νά δηλώνει δημοσίως, ὅτι δέν ἀναγνωρίζει τήν Ἱερά Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας πού ἐπιθυμεῖ νά εἶναι μέλος καί δεῖ θεολόγος Της;

-Τότε, ποῖον ἀναγνωρίζει;

-Ἀκούσατε ποτέ σας, τινά Φραγκολατίνο, Μαρωνίτη ἤ Παπικό νά δηλώνει δημοσίως, ὅτι δέν ἀναγνωρίζει ὡς κεφαλήν του τόν Πάπα καί τήν Βατικάνεια «ἁγία» Ἔδρα καί νά παραμένει ἐντός τῆς ἐν λόγῳ Χριστιανικῆς θρησκείας τοῦ Παπισμοῦ;

-Τότε, ποῖος ἦτο ὁ βαθύτερος, ρόλος καί ὁ σκοπός του, περί τοῦ τηλεοπτικῶς καί κακοδόξως θεολογεῖν;

-Εἶναι δυνατόν, ἄνθρωπος θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας, νά ἀπαξιώνει δημοσίως, καί νά μήν ἀναγνωρίζει, τήν Διοικοῦσαν Ἐκκλησίαν, τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα Αὐτῆς, καί τήν Ὀρθοδοξον Θεολογίαν Της;

-Τελικά εἰς τήν ὑπόθεση, ποίος ἀπ΄ὅλους, ἦτο ὁ διαβασμένος;

-Ἡ Ἱερά Σύνοδος  ἤ ὁ Α. Πιτσιλλίδης;

Μᾶλλον ὁ Α.Π. ἦτο καί εἶναι ἕνας μεγάλος κομπογιαννίτης-ἡμιμαθής καί ἄρα ἀμαθής καί θεο-λόγος, τόν ὁποῖον, ἀρκετοί ἐξ ἡμῶν τῶν πρώην ὀπαδῶν καί θαυμαστῶν του, ἀργήσαμεν νά τόν πάρωμεν χαμπάρι. Καί ὁ λόγος ἦτο ἐμφανής καί παραπέμπω καί πάλιν εἰς τόν Καταστατικόν Χάρτην τῆς Ἐκκλησίας, τόν ὁποῖον ὤφειλεν νά γνωρίζει ἄριστα:

«3. ερά Σύνοδος εναι ποκλειστικς ρμοδία πρός πιβολήν τς ποινς το ναθέματος (Μεγάλου φορισμο) δι΄ λα τά μέλη τς κκλησίας»!

Ἆρα, ὅταν ἐπιθυμεί κάποιος, νά εἶναι μέλος, λ.χ. σέ κάποιον ὀργανισμό, κίνημα κ.λπ., ἔχει ὡς μέλος, μᾶλλον καί κάποιες ὑποχρεώσεις, καί ὄχι μόνον τά ὅποια ἀδιάλειπτα δικαιώματα...! Λογικόν ἔνεν; Ὑποχρεώσεις ὅμως, πού ἀπαξιώνε καί δέν ἀναγνώριζε ὁ Α.Π. μέ τήν διπλήν του ἰδιότητα. Ἐξάλλου, ποῖον ἀνθρώπινον συλλογικόν ὄργανον, ἀνέχεται ἐπ΄ ἄπειρον τινές ἀταξίες καί ἀτασθαλείες, ὑπό τῶν προβληματικῶν μελῶν του; Κανέναν! Στόν Θεανθρώπινον Ὀργανισμόν τῆς Ἐκκλησίας, γιατί νά γίνεται τινά ἐξαίρεσις εἰς τέτοιους αἱρετικούς νόες; Ἄρα ἡ ἀποκοπή-ἀφορισμός, ἦτο μία ἄριστη καί παιδαγωγική λύσις τοῦ ὅλου ζητήματος, μιᾶς καί τά ταυτόσημα ἐνεργοῦνται, σέ ἅπαντες τούς ἀνθρώπινους ὀργανισμούς κ.λπ., μέ τά τινά ἄτακτα μέλη των.

Ἄρα λοιπόν ἀδελφοί καί πατέρες μου, ἄν ἤθελε πράγματι, νά μήν δικαζόταν Κανονικά καί Συνοδικά ὡς θεολόγος καί μέλος τῆς Ἐκκλησίας, καί νά μή λάμβανε κατά Ἐκκλησιο-λογικήν συνέπειαν ἐκ τῆς ἱ. Συνόδου, τήν μεγίστη τῶν ποινῶν ἐπί τῶν αἱρετικῶν μελῶν Της, δηλ. τήν τελεσίδικον καταδίκη τοῦ Μεγάλου Ἀφορισμοῦ καί τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ἀναθέματος, θά ἔπρεπε νά πράξει τρία οὐσιαστικά πράγματα:

1.    Νά ἦτο ἄριστα διαβασμένος ἐπί τῆς Πατερικῆς Θεολογίας, ἐπί τῶν Θεοπνεύστων Ὅρων καί ἀποφάσεων τῶν Ἁγίων 9 Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἐπί πάντων τῶν Ἱερῶν Κανόνων καθῶς καί τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Τοπικῆς του Ἐκκλησίας.

2.    Νά δήλωνε δημόσια λ.χ., τόσον προφορικά ὅσον καί γραπτά, ὅτι ἀποστατεῖ ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί ἀποκόπτεται αὐτόβουλα ἀπό μέλος Της, ἄρα δέν θά ὑφίστατο καί τινά λόγος νά δικαζόταν· μιᾶς καί δέν θά εἶχεν οὐδεμίαν Πνευματική καί Ἐκκλησιολογική ἐξουσία, νά τόν δικάσει, ἡ Ἱερά Σύνοδος.

3.    Νά ζητοῦσε, ἕνα πραγματικό, ἐξάπαντος ταπεινό καί καρδιακό συγνώμη, τόσον δημόσια ὅσον καί πρός τήν Ἱερά Σύνοδον, δηλ. μίαν κατά Θεόν καί ρωμαλέαν Θεῖαν Μετάνοια, γιά τίς ὅποιες σωρηδόν κακοδοξίες καί ἀντιπαραδοσιακές προσωπικές θέσεις του, πού δηλητηρίαζε, ἐπί πάμπολλα ἔτη τόν λαό τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά ἀποδείκνυε ἔμπρακτα, ὅτι ἐπιθυμεῖ σαφῶς, νά παραμένει ὥς ἐνεργόν μέλος καί θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.


-Τώρα πού ἀπώλεσεν «τά αὐγά καί τά πασχάλια», τί κατάλαβεν;

Μίαν, ἐκ τῶν τριῶν πιό πάνω προϋποθέσεων νά ἐνεργοῦσε, δηλ. νά ἔπραττεν μόνον τό δεύτερον, , ἕναν τέλειον συνδιασμόν τοῦ πρώτου καί τοῦ τρίτου, θά ἦτο σχετικά, ὁ ἀπόλυτα κερδισμένος, διότι «θά ἔδενεν τά χέρια» τῆς Ἱερᾶς Συνόδου...!

Γι΄αὐτούς τούς πιό πάνω Κανονικούς καί εὔλογους λόγους, πού εἶναι κατοχυρωμένοι, εἰς τό Ἐκκλησιαστικόν Δίκαιον τοῦ Νέου Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, θεωροῦμεν, ὅτι ἦτο πράγματι μία περίφημος σύγχρονη, Ποιμαντική οἰκονομία καί ἀκρίβειαν, πρός διαφύλαξην τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καθῶς καί μία ἀγαπητική παιδαγωγική ἐνέργεια τόσον πρός τόν αἱρετικόν μέλος Της ὅσον καί πρός τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Τό μέν αἱρετικόν μέλος Της, ἐπιβάλλετο νά ἀποκοπεί καί ἐπίσημα λόγῳ τοῦ ὅτι, ἀπεκόπει αὐτόβουλα πρό καιροῦ, ἐκ τῶν συνειδητῶν διασπορῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν πλανῶν καί ἀθεολόγητων θέσεων καί ἑτεροδιδασκαλιῶν.

Ἀναφέρει ἐπί λέξει ἡ Ἱεροκανονική Συνοδική ἀπόφασις:

« Συνοδική πιτροπή πού συνήλθε τ 2 κτωβρίου, ξετάζουσα τίς θέσεις το νδρέα Πιτσιλλίδη πί ζητημάτων ρθοδόξου πίστεως καί διδασκαλίας το πέβαλεν τήν ποινή το φορισμο. ποκοπή το κ. Πιτσιλλίδη πό τό Σμα τς κκλησίας, σχύει μέχρις του ατός νανήψει, ποκηρύξει τίς πλάνες καί τίς κακοδοξίες του καί ζητήσει τό λεος το Θεο». [6]

Εἶναι φανερᾶ ἡ κατά Χριστόν ποιμαντική παιδαγωγική τῶν ἁγίων Συνοδικῶν, στό ὅτι ἀφήνουν ὑπό βασικές προϋποθέσεις καί ὅρους, ὀρθάνοικτον τήν πύλη τῆς ἐπιστροφῆς, ἵνα καταστεῖ ξανά τίμιον μέλος καί θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας. Τρεῖς εἶναι ἡ ἀναντίρρητες προϋποθέσεις γιά νά ἐπαναενεργοποιηθεί ὡς μέλος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου:

1.   Νά συνέλθει καί νά συνετισθεῖ ἀπό τήν διαβολική μέθη τῆς αἱρέσεως καί τῆς πλάνης. Νά ἐπανεύρει καί νά ἐπαναενεργοποιήση τά Πνευματικά ἀντανακλαστικά καί αἰσθητήρια του.

2.   Νά ὁμολογήσει δημόσια τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί νά ἀποκηρύξει διά λιβέλλου, τίς σωρηδόν πλάνες καί κακοδοξίες του.

3.   Καί νά ζητήσει τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, καρδιακά καί ὀντολογικά, ἔμπρακτα δηλαδή. Νά βιώσει μέχρι μυελοῦ τῶν ὀστῶν του, τήν κατά Θεόν Εὐαγγελικήν μετάνοια, τήν ὁποῖαν, κραυγαλέα δέν βίωνε ἀλλά κήρυττεν ψευδόδοξα μέ τά χείλη του.

 -Ἆραγε γιατί κατέληξε ἡ Ἱερά Σύνοδος στόν ἀφορισμό τοῦ Α.Π.;

Ἀπαντοῦν ἀποφατικά στό ταυτόσημο δημοσίευμα:

« Συνοδική πιτροπή κατέληξε στόν φορισμό, γιά τίς κακοδοξίες, τίς σκεμμένες παρερμηνείες, τό χλευαστικό τρόπο ναφοράς στήν πίστη, στά θη καί στίς παραδόσεις καί γιά τήν ήθη συμπεριφορά του πέναντι σ΄ατήν καί τήν ερά Σύνοδο... Γιά τήν δια τήν ερά Σύνοδο επε ( Α.Π.) τι δέν ναγνωρίζει τι ατή κπροσωπεί τήν κκλησία»! [7]

Ἄρα τό χαζοπούλιον καί ὁ ἄφρων Α.Π. ἔδωσε προκλητικά ἕνα σωρόν ἀπό ἀφορμές, λόγους καί αἱτίες, ἵνα λάβει δικαίως τήν «μισθαποδοσίαν» πού τοῦ ἀναλογοῦσεν. Ἀπομένει σέ ὅλους ἐμᾶς, ὅπως προσευχόμαστε θερμᾶ, ἵνα ἐπιστρέψει ἐν τῇ ἁγίᾳ Μετανοίᾳ καί Ὀμολογίᾳ Πίστεως, εἰς τήν Ναῦς τῆς Κυπριακῆς Ἐκκλησίας, διότι ἄν μελετοῦσεν καλά καί ὀρθά τά μαθηματάκια του ὁ φίλος Ἀνδρέας, θά ἔπρεπεν να γνωρίζει ἄριστα, ὅτι οἱ αἱρετικοί, ὅχι μόνον δέν ἔχουν καλό βιολογικόν τέλος, ἀλλά ἀναθεματίζονται-ἀφορίζονται καί ἀποκόπτονται διά τήν Κρίσην τοῦ Θεοῦ πλέον καί κολλάζονται τόσον εἰς τήν ἐπίγεια ζωή των ὅσον καί εἰς τήν μετά θάνατον.

Εἰς τήν Θεῖαν Λειτουργίαν τοῦ Ἁγίου Διονυσίου τοῦ Ἀρειοπαγίτου, τοῦ Ἐπισκόπου τῶν Ἀθηνῶν (Liturgia sancti Dionysii) ἡ ὁποῖα γράφηκε στά Λατινικά, ὑπάρχει ἕνα ἐξαιρετικό Συμβολικό σημεῖο ἐπί τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος μας, μίας τινᾶς ἱερατικῆς εὐχῆς πού λέγεται μυστικῶς:

«Verbis tuis non mendacibus, doctrinisque veracissimis tuis dixisti, Domine, maximum esse gaudium in coelo et in terra super uno peccatore poenitentiam agente…» καί ἐκφώνως στήν ἴδια Λειτουργική εὐχή, συνεχίζει «Ei propter haec atque alia ejusmodi stabiliatur Ecclesia tua sancta, que est a finibus usque ad fines terrae, conserveturquee in tranquillitate et pace, doctrinisque evangelicis, et apostolicis, per antistites divines recte dispensantes verbum veritatis, et instruentes dogmatibus verae religionis». [8] [Μετφ: Κατά τούς ἀψευδεῖς λόγους Σου καί τήν ἀλησθέστατη διδασκαλία Σου, Κύριε, γίνεται μεγάλη χαρά στόν οὐρανό καί τή γῆ γιά ἕναν ἁμαρτωλό πού μετανοεῖ... Γι΄αὐτά καί ἄλλα παρόμοια ἄς στερεωθεῖ ἡ ἁγία Ἐκκλησία Σου ἀπό τά πέρατα ὥς τά πέρατα τῆς γῆς κι ἄς διατηρηθεῖ σέ ἡσυχία καί γαλήνη μέσα στίς Εὐαγγελικές καί Ἀποστολικές ἀλήθειες, μέ τήν καθοδήγηση θείων ἀρχιερέων πού ὀρθοτομοῦν τό λόγο τῆς Ἀληθείας καί διδάσκουν τά δόγματα τῆς ἀληθινῆς πίστης.]

Ἄς ἐλπίσομεν λοιπόν τήν ἐπιστροφή τοῦ αἱρετικοῦ Πιτσιλλίδη, ἵνα γίνει μεγάλη χαρά στήν ὁρατή καί ἀόρατο Ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Εὐχαριστοῦμεν θερμᾶ, τούς ἁγίους Συνοδικούς καί ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας μας, πού ἀγρυπνοῦν ὡς σύγχρονοι Ἀπολογητές καί Ὁμολογητές τῆς Πίστεως ὑπερ ἡμῶν τῶν ποιμενομένων καί τῶν ψυχῶν μας, καί πού μάλιστα στά σύγχρονα Ἐκκλησιαστικά δρώμενα καί δεδομένα, κάποιοι εἰδικά ὑπερέβησαν τίς μικροψυχικές καί μικροκοσμικές νοσηρές ἀντιλήψεις, καί ἔπραξαν στόν ἀκέραιον, εἰς τήν δεδομένη περίπτωση τό Ἐπισκοπικόν καί Ἱερατικόν καθήκον τους, τό ὁποῖον εἶναι, ἐξάπαντος νά «ὀρθοτομοῦν τό λόγο τῆς Ἀληθείας».

-Τί ἀπόμεινεν λογικά, γιά νά ὁλοκληρώσουμεν τό παρόν σχόλιο ἐπί τῆς ἐνδιαφέρουσας Ἐκκλησιαστικῆς ἐπικαιρότητας;

Ἀπέμεινεν νά δοῦμεν, σέ πρακτική ἐφαρμογή, τήν Πατερική χρήση τῆς μεθοδολογίας τῆς Θεολογικῆς ἀποδείξεως, ἐκ τοῦ ἀπλανῶς θεολογεῖν, ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, νά μελετήσομεν δηλαδή, τό πολυσέλιδον  καταδικαστικόν καί ἀποδεικτικόν Συνοδικόν πόρισμα, κατά τῶν σωρηδόν κακοδοξιῶν τοῦ Νεοβαρλααμῖτη Α.Π. Ἀποδεικτικούς λόγους συνέγραψαν πλῆθος Θεοφόρων Πατέρων, ἕνας ἐξ αὐτῶν πού ἐφήρμοσε ἀπλανῶς, χαρισματικῶς καί θεοπνεύστως, τήν Ἀποδεικτική μέθοδον τοῦ Θεολογεῖν, ἦτο καί ὁ Μέγας Θεολόγος-Θεόπτης τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, ὁ ὁποίος ἀντιμετώπισεν, τόν πατέρα τοῦ σατανικοῦ Νεοβαρλααμισμοῦ, τόν «ομανιστή μοναχό» [9] τόν Βαρλαάμ τόν Καλαβρό.

Τόν ἐν λόγῳ Παπόδουλο καί αἱρετικό κακόγερο Βαρλαάμ καί τήν «πονηρά συμμορία» αὐτοῦ, ἀκολουθεῖ πιστᾶ τά χνάρια του, ὡς ὁ ἐπόμενος τῶν φαυλιστῶν ἀντιησυχαστῶν, τῶν ἄφρονων-δυσεβῶν αἱρετικῶν καί τῶν διεστραμμένων θεολογοῦντων, ὁ Βαρλααμῖτης Πιτσιλλίδης.

«Ὅστις θέλει» ἄς τόν ἀκολουθεῖ!... Ἐμεῖς θά ἀκολουθῶμεν, ἐξάπαντος ὄχι τυφλᾶ καί ἀδιάκριτα, τήν Θεόπνευστο Ἀποστολική καί Πατερική Διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεανθρώπου, μέ Ἀνωτάτην Ἐκκλησιαστικήν Ἀρχήν μας, τήν Ἱερά Σύνοδον τῆς Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου πού ἔχει σαφῶς κοινωνίαν μέ τό σεπτόν Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον τοῦ Γένους μας.

-Νά θεωρήσομεν πώς μέ τήν Κανονική Συνοδική διαγνώμη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ὅτι δώθηκε καί ἕνα ἡχηρόν ῥάπισμα εἰς τάς σιαγόνας τῶν ἀπανταχοῦ παμπόνηρων καί φανατικῶν Οἰκουμενιστῶν;

Ὁ τηλεθεολόγος Νο1 Α.Π. αὐτό τό σατανικόν ἀνδρείκελον τοῦ λαϊκοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐξετελέσθη μέ Κανονικές Συνοδικές συνοπτικές διαδικασίες, εἰς τήν Ἁγιοτόκον Μεγαλόνησον, πού αὔριον τήν Κυριακήν τιμᾶ, πάντες τούς ἐν Κύπρῳ διαλαμψάντες Ἁγίους της... Ἆραγέ, γιά ποῖον ἄλλον τηλεθεολόγον κτυπᾶ ἡ καμπάνα;


Τοῦ Παναγιώτη Νούνη

(Ἔγραφον τήν 3ην 10-2015)







ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Μητροπολίτου Ἱεροθέου Βλάχου, Ἐκκλησιαστικό φρόνημα, Β΄ Ἔκδοση 1993, Ἐκδόσεις: Ἱερά Μονή Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου, σελ. 261-265.

[2] ερά ρχιεπισκοπή Κύπρου, Συνοδικό νακοινωθέν, κτακτη συνεδρία τς ερς Συνόδου τς κκλησίας τς Κύπρου (Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015).

[3]  Διορίστηκε Συνοδική πιτροπή, Σέ «ερά ξέταση» . Πιτσιλλίδης – Πς πάντησε στήν ερά Σύνοδο, Βίντεο, (Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015), www.philenews.com

 [4] Βάσος Βασιλείου, . Πιτσιλλίδης καί μέλος τς ερς Συνόδου μιλούν στόν «Φ», (Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015), www.philenews.com

[5] Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου, ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ (Β΄Μέρος: Ἐπιστολές), Ἐκδόσεις: Παναγιώτη Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη 2008, , Ἐπιστολή Θ΄, Τίτῳ Ἱεράρχη, σελ. 636-637.

[6] Κυπριακή Ἐφημερίδα: «ΑΛΗΘΕΙΑ», Συνοδική Ἐπιτροπή: Ἀφορισμός τοῦ Πιτσιλλίδη, ( ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015), σελ. 40.

[7] Τῆς Αὐτῆς, ἔνθ. ἀνωτ.

[8] Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου, ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ (Β΄Μέρος: LITURGIA SANCTI DIONYSII ATHENARUM EPISCOPI- Ἠ Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἐπισκόπου Ἀθηνῶν), ἔνθ. ἀνωτ., σελ. 682-683.


[9] Πρωτ. Θεόδωρου Ζήση, ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ: ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΔΑΧΗΣ, ΕΤΟΣ ΙΓ΄, ΤΕΥΧΟΣ 1, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ 2011, ΠΑΤΕΡΙΚΑ: Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΠΑΛΑΜΑ, σελ. 105-115.