Translate

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: (ΜΕΡΟΣ Ε΄ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ) ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ, ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΥΠΡΟΥ





Μία Ἐκκλησιολογική καί Κανονική ἑτεροχρονισμένη ἀπάντηση, πρός τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου, ἐν ὄψει τῆς θλιβερᾶς ἐπετίου τῶν Οἰκουμενιστικῶν ἀσχημιῶν, στήν Χλώρακα τῆς Πάφου, τόν Ὀκτώβριον τοῦ 2009  

Μέρος Ε΄


Τοῦ Παναγιώτη Νούνη  
      

7. Β΄ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Σ΄ατό τώρα τό εδικόν σημεον, χομεν τήν τινά ποχρέωσιν νά ποδείξωμεν, βάση τν ερν καί Θείων Κανόνων, τά σα κατηγορούμεν τόν Μακαριώτατον, στά περί το ξιοπερίεργου καί τοπου ποθετικο ρητορικο, σοφιστικέ ρωτήματός του:

«Και τους ερωτώ: Αν την κοινή συμπροσευχή απαγόρευαν οι Κανόνες...»

-Δηλαδή Μακαριώτατε, ρκίζεστε, πάνω ες τό ερόν Εαγγέλιον καί τό ερόν Πηδάλιον τς κκλησίας, τι ο . Κανόνες δέν παγορεύουν τίς συμπροσευχές;

μέγας καί σύγχρονος Κανονολόγος καί σιος Πατήρ τς κκλησίας, μακαριστός Γέρων πιφάνιος Θεοδωρόπουλος, μς πενθυμίζει, στά περί τν . Κανόνων:

“Πρέπει νά ποβ συνείδησις πάντων τι ο εροί Κανόνες δέν εναι νθρώπινα πινοήματα, λλά καρποί το γίου Πνεύματος.., Μόνον διά τς πιστς καί νιδιοτελος τηρήσεως τν ερν Κανόνων κκλησία κυβερνται Θεανθρωπίνως καί οχί νθρωπίνως. Πν ,τι δέν οκοδομεται πί το θεμελίου τν ερν Κανόνων, θεμελιοται πί τς μμου καί, σον περίτεχνον καί ν ενε, θττον βραδύτερον θά καταρρεύση καί θά κονιορτοποιηθ... ταν δέ α παραβιάσεις τν ερν Κανόνων δέν ρμνται κν ξ γαθν διαθέσεων, τότε κδίκησις ατν ενε δυσώπητος καί σκληροτάτη. στορία ενε ψευδής μάρτυς τν ληθειν ατν... Πλαννται οκτρς ο νομίζοντες τι ο εροί Κανόνες ενε πλ «νομικά» κείμενα. χουσιν βεβαίως πολλάκις νομοτεχνικήν διατύπωσιν, λλ΄κφράζουσι τήν πίστιν καί τήν θεολογίαν τς κκλησίας. Ο εροί Κανόνες ποτελοσι τήν πρακτικήν φαρμογήν τν δογμάτων, ενε, θά λεγον, ντικατοπτρισμός το δόγματος ες τήν καθ΄μέραν ζωήν τν πιστν (Κλήρου καί Λαο)”. [18]



κ το ερο Πηδαλίου τς ρθοδόξου κκλησίας, δυστυχς γιά τόν Μακαριώτατον, ντοπίζομεν τούς ξς ποφατικούς καί παγορευτικούς . Κανόνες, κατά τν συμπροσευχν μέ τούς αρετικούς καί τούς σχισματικούς [19] :

1.     Ο εροί Κανόνες τν γίων ποστόλων: Ι΄(σελ.13), ΙΑ΄(σελ.13-14), ΜΕ΄(σελ.50-51), ΞΕ΄(σελ.84-85), Ο΄(σελ.96-97)· ΟΑ΄(σελ.97).
2.    Ο εροί Κανόνες τν Ἁγίων Οκουμενικν Συνόδων: Κανών Α΄ τς Δ΄Οκουμενικς Συνόδου (σελ.185)· Κανών Β΄ τς ΣΤ΄ Οκουμενικς Συνόδου (σελ.220-221)· Κανών Α΄ τς Ζ΄ Οκουμενικς Συνόδου (σελ.322-323).
3.    Ο εροί Κανόνες τν γίων Τοπικν Συνόδων: Κανών ΣΤ΄ τς ν Λαοδικεί Τοπικς Συνόδου (σελ.422)· Κανών Θ΄ τς ν Λαοδικεί Τοπικς Συνόδου (σελ.423-424)· ο θείοι Κανόνες ΛΒ΄, ΛΓ΄, ΛΔ΄, ΛΖ΄, ΛΗ΄, ΛΘ΄, ΜΓ΄ τς ν Λαοδικεί Τοπικς Συνόδου (σελ.433-436)· Κανών Β΄ τς ν ντιοχεί Τοπικς Συνόδου (σελ.407-408)· Κανών Θ΄ το Τιμοθέου λεξανδείας (σελ.670)· κ.ο.κ.!

 -γιοι Συνοδικοί τς Κύπρου, ο εροί Κανόνες παγορεύουν ν τέλει, τίς νίερες συμπροσευχές μέ τεροδόξους, τεροθρήσκους καί σχισματικούς;

-Μακαριώτατε, ραγέ, γιατί μς λλοιώνετε τήν Πατερική Παράδοσιν καί τήν εράν Διδασκαλία τν ρθοδόξων;

-γιοι Συνοδικοί, γιατί νέχεστε, τέτοιες ντικανονικές καί κακόδοξες νέργειες κ το Προέδρου τς . Συνόδου, δηλ. το ρχιεπισκόπου;

Κραυγάζει Μακαριώτατε, κ τς οράτου καί Θριαμβεύουσας κκλησίας τεθεωμένος Πατρ τς κκλησίας, Μέγας καί γιος Θεόδωρος Στουδίτης, μαζί μ΄ατόν καί μες, ς πόμενοι ποτακτικοί τῶν φωτισμένων καί θεωμένων Πατέρων:

«Οκ σμέν ποσχισταί, γία κεφαλή, τς το Θεο κκλησίας· μήποτε τοτο πάθοιμεν. λλ΄ ε καί λλως ν πολλος μαρτήμασιν πάρχομεν, πλήν ρθόδοξοι καί τς Καθολικς κκλησίας τρόφιμοι, πσαν αρεσιν ποβαλλόμενοι, καί πσαν καθολικήν καί Τοπικήν Σύνοδον γκεκριμένην ποδεχόμενοι· ο μήν λλά καί τάς παρ΄ ατν κφωνηθείσας Κανονικάς διατυπώσεις. Μηδέ γάρ τέλειον εναι ρθόδοξον, λλ΄ ξ μισείας, τόν τήν πίστην ρθήν οόμενον χειν, τος δέ Θείοις Κανόσι μή πευθυνόμενον». [20]
Στό διον μκος κύματος, τά ταυτόσημα μς διδάσκουσιν ρκετοί σύγχρονοι ρθόδοξοι Κληρικοί, σοβαροί πατέρες μέ ριστην θεολογική συγκρότησιν, διότι εναι παραδοσιακοί-ντιοικουμενιστές, ξάπαντος καί εδικοί Κανονολόγοι, πως λ.χ. Πρωτοπρεσβύτερος τν Πατρν, π. ναστάσιος Γκοτσόπουλος, μέ τό περίφημον, χαρισματικόν καί σύγχρονον εροκανονικόν γχειρίδιόν του, περί τν συμπροσευχν, καταγράφοντας τό ξς σημαίνων-σημεον:
«ταν ποδέχομαι χωρίς κανένα νδοιασμό περιορισμό τούς αρετικούς σέ συμπροσευχή παραβλέποντας τίς πολλές καί οσιώδεις διαφορές σέ θέματα πίστεως, στήν πράξη περιφρον τούς γνες τς κκλησίας καί τν γίων της γιά τή διαφύλαξη καινοτόμητης τς πίστεώς μας, ποτιμ τήν ξία το ρθο δόγματος, τελικά ξισώνω τήν λήθεια μέ τήν πλάνη. Μέ λλες λέξεις θεωρ τήν πλανεμένην διδασκαλίαν ς μία λλη νόμιμη κδοχή καί δυνατότητα ρμηνείας τς Εαγγελικς λήθειας. Μία τέτοια προσέγγιση τς κκλησιαστικς ζως σφαλς δηγε καί σέ δογματική κτροπή». [21]
ρα, σύμφωνα μέ τά πιό πάνω κκλησιολογικά, ο ρκισμένοι Οκουμενιστές, ο φανατικοί παδοί τν Διαχριστιανικν καί Διαθρησκευτικν Διαλόγων, τουτέστιν ο φονταμενταλιστές ψηλόβαθμοι «ρθόδοξοι» κληρικοί τς Οκουμενικς Κίνησις καί το Οκουμενισμο, περιφρονοσιν καί ποτιμοσιν, τήν ρθόδοξην Πατερικήν Θεολογία, διότι ντως ξισώνουσιν τήν πλάνην καί τήν αρεσιν, μέ τήν δαμάντινην λήθειαν, κείνην τς πλανος Φιλοησυχαστικς ρθοδοξίας.

-Δυνάμεθα τότε, πί τν ἐν λόγῳ Θεολογικν ζητημάτων, νά χομεν τυφλή μπιστοσύνη το ρχιεπισκόπου Κύπρου και το Οκουμενικο Πατριάρχου;

-φίστατο ποδεδειγμένα, εδικά στούς συγκεκριμένους δύο Προκαθημένους, κκλησιολογική-δογματολογική-κανονική πόκλισις καί κτροπή;

ξάπαντος τά συμπεράσματα, πρέπει νά εναι δικά σας.




8.               Γ΄ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Σ΄ατό τώρα, τό τερον προβληματικόν, ντικανονικόν καί κακόδοξον, ξάπαντος ρχιεπισκοπικόν γραφθέν, τό ποον ναφαίρει κριβς τοτα:

«Ή, δεν συνιστά συμπροσευχή η τέλεση δηλαδή του μυστηρίου του στεφανώματος σε δύο ανθρώπους εκ των οποίων ο ένας (είτε ο άνδρας είτε η γυναίκα) είναι ετερόδοξος; Άλλη, επομένως, είναι η πρόνοια των Ιερών Κανόνων και άλλος ο σκοπός τους».

Διά τν πιό πάνω στοχων ρχιεπισκοπικν θέσεων, χομεν νά σημειώσομεν τά ξς:

ναι δυνατόν, νά στηρίζονται ο παράνομες Συμπροσευχές μέ τά τν αρετικν-τεροδόξων, πάνω σέ λλην τινά παρανομίαν, κείνην τν Μικτν Γάμων;
-Καί πειδή ποφασίσθην, τάχα μου Πανορθόδοξα, πό τινν μεμονομένων Προκαθημένων καί ψηλά στάμενων Κληρικν, νά πισυμβαίνει τέτοια  νομη παραοικονομία καί ντικανονική νέργεια, δηλ. τν μικτν γάμων, μάλιστα ες βάρος τς κρίβειας τς ρθοδόξου Πίστεως, θά μεταβάλλομεν  καί θά μεταποιήσομεν τήν νίερον παραοικονομίαν, ς δῆθεν ναντίρρητον εροκανονικόν θεμέλιον καί βάσιν τς Πίστεως, να νεργηθοσιν μέ νεσιν, λλα ντικανονικά καί κακόδοξα τοπα;
-Εμαστε μέ τά καλά μας;
-Ποίος πικυρώνει, καί ποιός τελικά πισφραγίζει, τίς σύγχρονες Πανορθόδοξες ποφάσεις, γιοι Προκαθήμενοι;
-Δέν εναι λαός το Θεο;
-χετε ελογίαν, πό τή Συνείδησιν τς κκλησίας, το Σμα το Χριστο, τόν λαόν, νά μμένετε πεισματικς, σέ ντικανονικές καί κακόδοξες νέργειες;
- τότε, γιατί προσπαθετε νά κατεξουσιάσετε βάναυσα καί νά πιβάλλετε, τινές παράδεκτες, ντιευαγγελικές καί ντιορθόδοξες, ποφάσεις;

Νά χετε πόψιν σας, τι μες, ς πλός Ποιμενόμενος καί κατηχημένος λαός, ο λαϊκοί, δηλ. τελευταίος τροχός τς μάξης καί τό τελευταίον κουπί τς Νας τς κκλησίας, διαφωνομεν μπονα καί ντονα μέ τά σωρηδόν κακόδοξα μασκαραλίκια σας.

-Καταλάβατε;

Τό ρητορικόν ρώτημα το Μακαριωτάτου, εναι καί τοτο σοφιστικόν καί λογον ποθετικόν ρώτημα, καί μάλιστα κατάλληλον, διά τό κατήχητο Χριστεπώνυμο πλήρωμα τς Ποιμένουσας κοινότητας, μις καί τό παραπληροφορε στυγν μέ τήν Οκουμενιστική εροκρατική προπαγάνδαν, το ωσφορικο Συγκρητισμο. Πο νά χει ραγέ δίκαιον, Μακαριώτατος; χει δίκαιον, ν μέρει πάλιν, ταν ποκαλεί τούς μικτούς γάμους, ς συμπροσευχές. λλά, ν δέν πατώμεθα, ο μικτοί γάμοι, γίνονται πό αστηρές κκλησιολογικές προϋποθέσεις. Λόγου χάριν, τό τερόδοξον μέρος, νά προσυπογράψει λεύθερα καί βίαστα, τι ποδέχεται τά παιδιά του πού θά προκύψουν κ το συγκεκριμένου γάμου, νά βαπτιστοσιν, μέ τό ρθόδοξον βάπτισμα, τι πρόκειται καί ατός, σέ κάποιον στάδιον, νά βαπτισθεί...! ρα, χομεν ναν τερόδοξον ν δυνάμει κατηχούμενον... διαφορετικά, ν κάποιο τερόδοξον μέρος, πιμένει παρασάλευτα πρό το μικτο γάμου,  ες τήν πλάνην καί τήν αρεσίν του, ποον τό νόημα τότε, τς τελέσεως τινός ρθοδόξου Μυστηρίου, κείνον το ρθοδόξου Γάμου, μεταξύ π.χ. τινς ρθοδόξου Χριστιανς μέ ναν τερόδοξον Παπικόν;

-Διά νά γίνεται, μπαιγμός, διασυρμός, Θεομπαιξία, βλασφημεία καί εροσυλία, τν ρθοδόξων Μυστηρίων;

ρα Μακαριώτατε, ο Μικτοί Γάμοι, ντως ν μέρει συνιστοσιν συμπροσευχή, χετε πόλυτον δίκαιον καί καλά τό γράψατε τοτο, καί ρα σύμφωνα μέ τούς πιό πάνω ερούς Κανόνες τς ρθόδοξης κκλησίας, πού σς παραθέσαμεν ποδεικτικά καί χι πιδεικτικά, Συμπροσευχή μέ τούς αρετικούς παγορεύεται, μάλιστα συνιστούνται αστηρά πιτίμια· τῆς καθαιρέσεως τν Κληρικν, καί φορισμν τν λαϊκν!

Τό ρώτημα πού προκύπτει σαφς, εναι τούτο:

-ραγε, ντως παγορεύονται κ τινν ερν Κανόνων καί ο Μικτοί Γάμοι;

-Διότι ν παγορεύονται ρητς καί ατοί, πράγμα πού θά τό ποδείξομεν φυσικά, κατακρημνίζεται χι, παξ καί διαπαντς, θεμελιώτη οκουμενιστική πιχειρηματολογία το Μακαριωτάτου κ..;
-Καί ν ντως καταποντίζεται, Συγκρητιστική φλυαρία τν Οκουμενιστν ταγν, στά βάθη τς θαλάσσης, μέ ατά τά σωρηδόν εροκανονικά πιχειρήματά, τότε εναι, χι, ποχρεωμένοι, νά μς ποκαλύψουν(sic), ποιά εναι πρόνοια καί σκοπός τν ερν Κανόνων;!

Σύμφωνα μέ σα μπορεί νά κατανοήσει νας πλός νθρωπος, λ.χ. γράφων, μέ τά σα τοπα διατυπώνει ρχιεπισκόπος Κύπρου, εναι: τι «βασικός σκοπός καί βασική πρόνοια» τν Θεοπνεύστων ερν Κανόνων, εναι κατά συρροήν καί κατά τό δοκον κατάσχετη παρερμηνεία, ξάπαντος διαστρέβλωση καί κύρωση ατν, κ τινν θεσμικν κπροσώπων και Προκαθημένων τς ρθοδόξου κκλησίας!

δο καί λλοι τινές εροί Κανόνες, πού παγορεύουσιν τούς Μικτούς Γάμους [22]:

1.    Κανών ΙΔ΄ τς Δ΄ Οκουμενικς γίας Συνόδου (σελ.196-197).
2.   Κανών ΟΒ΄ τς ΣΤ΄ Οκουμενικς γίας Συνόδου (σελ.282-283).
3.   Κανών Ι΄ τς ν Λαοδικεί Τοπικς γίας Συνόδου (σελ.424).
4.  Κανών ΛΑ΄ τς ν Λαοδικεί Τοπικς γίας Συνόδου (σελ.432-433).
5.   Κανών ΚΘ΄ (ΚΑ΄) τς ν Καρθαγέν Τοπικς γίας Συνόδου (σελ.477).

Παρακαλούμεν υκς τόν Μακαριώτατον, πως μς συγχωρέσει,  διά τά σα Κανονική ρευνα ποδεικνύει. Δέν εχαμεν στόχον, σκοπόν, νά διαψεύσωμεν τόσον συντρηπτικά καί νά κατακρίνομεν πόλυτα τόν Μακαριώτατον, ς προσωπικότητα· λλά πιθυμούσαμεν νά συγκρίνουμεν κείμενα καί πειτα νά κρίνουμεν, καί νά πικρίνουμεν, ποκλειστικά καί μόνον, τίς Συγκρητιστικές, θεολογικές καί δεολογικές  τοποθετήσεις του. Ποιοί εμεθα λλωστε μες, που θά ποτολμήσομεν τινά κριτικήν τς συνολικς προσωπικότητας ατο; σφαλεστατα καί Μακαριώτατος, χει ρετές καί ρκετά θετικά σημεα, ς γετική κκλησιαστική φυσιογνωμία! ξάλλου συν τίς λλοις, δέν εμεθα πίσκοποι, στω γιοι, να λέγχομεν τούς πισκόπους μας, διά τήν προσωπική βιωτήν τους. λο ατό, τό ν δυνάμει ποδεικτικόν-θεολογικόν δοκίμιόν μας, Κανονικά καί κκλησιολογικά, φειλεν νά το μία πισκοπική εσήγησις καί εροκανονική ντίρρησις, κατά τν σωρηδόν ντικανονικν νεργειν το ρχιεπισκόπου πό τό 2009. Πέρασαν τόσα χρόνια, καί δυστυχς, κανένας Κύπριος Ποιμενάρχης, δέν ποτόλμησεν τινά δελφικόν καί συνεπισκοπικόν λεγχον, κατά τν ντικανονικν νεργειν καί τήν σοβαράν λλοίωσην λων ατν τν εροκανονικν διατάξεων πού σς παραθέσαμεν. Γιατί τέτοια διαφορία; ραγέ, ποιός Κύπριος εράρχης, χει τήν παράμιλλον νδρεία καί τό σθένος, να σηκώσει τό πισκοπικόν καί Ποιμαντικόν νάστημά του, κατά τέτοιων παράδεκτων καί κακοδόξων ρχιεπισκοπικν νεργειν; Δέν λέμεν νά ξεσηκώσει τινά πανάσταση, λλά νά καταγράψει(!) τουλάχιστον πώνυμα, τίς τινές ρχιεπισκοπικές διολισθήσεις... τό νίερον «φιλάδελφον» μως, τούς βραχυκυκλώνει. Μία ναγκαία διευκρίνιση: δέν εναι δικά μας, λα ατά τά προαναφερθέντα καί καταγεγραμμένα ποδεικτικά στοιχεία. Τά ὅποια δικά μας νόνητα συμπεράσματα καί ο πολλές νόητες παραλείψεις, ς μς συγχωρεθον. Δέν εναι  λογικόν, να μς ποδωθον, προσωπικά, τινές εθύνες, διά τά σα Πατερική καί εροκανονική Παράδοση τς Φίλης ρθοδοξίας, μς διδάσκει, βάση το κκλησιαστικο καί Κανονικο Δικαίου. μες ς ρκισμένοι καί αώνιοι φοιτητές, διαπράξαμεν τό θεσμοθετημένον μαθησιακόν καί ρευνητικόν καθήκον μας, πέραν τούτου, ς προβληματιστομεν κκλησιολογικά, παντες, διότι, δέν πιθυμμεν διόλου νά ποδυθμεν τούς δασκάλους ντας πλ μαθητοδια. Καί ταν γράφομεν παντες, ννοούμεν σαφς: τούς Πατριάρχες, ρχιεπισκόπους, Μητροπολίτες, Χωρεπισκόπους, ρχιμανδρίτες, γουμένους, ερομονάχους, Διακόνους καί λαϊκούς θεολόγους. Διότι, ξάπαντος τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα, καί δε τό λαϊκόν στοιχεον... προβληματίζεται καί σᾶς τό ποδεικνύομεν.

Ο Διαθρησκειακοί καί ο Διαχριστιανικοί θεολογικοί διάλογοι, δυστυχς, δέν γίνονται βάση τν Εαγγελικν καί Πατερικν προϋποθέσεων, πόδειξις τρανή, το τά τραγελαφικά φασιστικά καί αρετικά γεγονότα τς Πάφου τό 2009. Τά ποα βιώσαμεν ρκετοί νθρωποι, ς ατόπτες καί ατήκοοι μάρτυρες. Γεγονότα κρως ντιχριστιανικά, κ τινν Πάφιων κκλησιαστικν ταγν, ντιπρόσωποι το ωσφορικο Οκουμενισμο ν τ Κύπρ. Τουλάχιστον μερικοί εράρχες, το φανερά διοτελείς καί κρως ξαρτημένοι, κ τς γνωστῆς Φαναριώτικης προπαγάνδας διά το Παναιρετικο Οκουμενισμο, καί δέν κρύφτηκαν ποσς πίσω π΄τό δακτυλάκι τους, καθς πραξαν ριστα, λλοι τινές Κύπριοι εράρχες. φίσταντο καί ο σιγονταροοικουμενιστές, πού ποκρίνονται τούς παραδοσιακούς, τούς πατερικούς καί δεῖ τούς ντιπαπικούς... ν κατ΄οσίαν εναι Νεοβαρλααμίτες κληρικοί.

Μάλιστα πάνω σ΄ατό πιθυμοῦμεν νά κλείσωμεν, μέ μία προσωπική καί πιθανόν σημαίνουσα μαρτυρία: συγκεκριμένος χαρισματικός Μητροπολίτης, ποος χρησιμοποιε σέ μιλίες του κατά κόρρον τόν γιο Γέροντα Παΐσιον, χωρίς νά διαθέτει, τό ρωμαλέον μολογιακόν φρόνημα ατο, ν δωσε μίαν ριστην ντιπαπικήν συνέντευξην τό 2010 παραμονές πρό τς λεύσεως το Πάπα Βενεδίκτου ες τήν Κύπρον, πό τήν λλη, διαχρονικά προσπαθοσε καί προσπαθε (χρι τς σήμερον!) νά μποϋκοτάρει καί νά βραχυκυκλώσει παρασκηνιακά, τίς μολογιακές καί δυναμικές νέργειες το Παγκύπριου ντιαιρετικο καί ντιοικουμενιστικο κκλησιαστικο Κινήματος “ΠΑ.Χ.Ο.Κ.” γιος Νίκων Μετανοείτε, διά διοτελείς λόγους· μά κυρίως, διότι τό ν λόγ κκλησιαστικό Κίνημα τς Κύπρου, κατά τό πρόσφατον παρελθόν τς Κυπριακς κκλησιαστικς στορίας, το ναχαίτησαν σφόδρα, τήν ναρρίχηση καί τήν κλογήν του, διά ρχιεπίσκοπον Κύπρου, καί τού μεινε τσι μία βαθιά πικρία... Μάλιστα, διος Μητροπολίτης, μετά τήν παρέλευσην τν θλιβερν γεγονότων το 2009 ες τήν Χλώρακαν, μού «ξομολογήθηκε» προσωπικά: «Νά πς νά πείς ες τόν τάδε Μοναχόν, καλά νά πάθει, πού φαγεν ξύλον πού τόν Σεβ. Πάφου καί πού τήν στυνομία, γιά νά μάθει τσι, ποιούς ποστήριζεν τότε, στίς ρχιεπισκοπικές κλογές»!
Τά συμπεράσματα δικά σας!




ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ:

1.       [ΜΕΡΟΣ Α΄] Μία κκλησιολογική καί Κανονική τεροχρονισμένη πάντηση, πρός τόν Μακαριώτατο ρχιεπίσκοπο Κύπρου, ν ψει τς θλιβερς πετίου τν Οκουμενιστικν σχημιν, στήν Χλώρακα τς Πάφου, τόν κτώβριον το 2009 (1. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΠΙΚΛΙΣΙΣ)http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2015/10/blog-post_21.html

2.      [ΜΕΡΟΣ Β΄] Μία κκλησιολογική καί Κανονική τεροχρονισμένη πάντηση, πρός τόν Μακαριώτατο ρχιεπίσκοπο Κύπρου, ν ψει τς θλιβερς πετίου τν Οκουμενιστικν σχημιν, στήν Χλώρακα τς Πάφου, τόν κτώβριον το 2009 (2. ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΚΛΙΣΙΣ/ΑΙΡΕΣΙΣ, 3. «ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ»)http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2015/10/blog-post_10.html

3.       [ΜΕΡΟΣ Γ΄] Μία κκλησιολογική καί Κανονική τεροχρονισμένη πάντηση, πρός τόν Μακαριώτατο ρχιεπίσκοπο Κύπρου, ν ψει τς θλιβερς πετίου τν Οκουμενιστικν σχημιν, στήν Χλώρακα τς Πάφου, τόν κτώβριον το 2009 ( 4. Λ[λ]ΟΓΙΚΗ ΑΛ[λ]ΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΕΙΨΙΣ; 5. ΙΕΡΟΚΑΝΟΝΙΚΗ ΑΠΟΚΛΙΣΙΣ)http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2015/10/blog-post_23.html

4.      [ΜΕΡΟΣ Δ΄] Μία κκλησιολογική καί Κανονική τεροχρονισμένη πάντηση, πρός τόν Μακαριώτατο ρχιεπίσκοπο Κύπρου, ν ψει τς θλιβερς πετίου τν Οκουμενιστικν σχημιν, στήν Χλώρακα τς Πάφου, τόν κτώβριον το 2009 (6. Α΄ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ) http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2015/10/blog-post_25.html




ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[18] ΑΡΧΙΜ. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΡΘΡΑ-ΜΕΛΕΤΑΙ-ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ, «Η ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ» ΤΟΜΟΣ Α΄, Ἔκδοσις β΄ (Διάφορος τῆς προηγουμένης), ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1986, σελ. 231-232.

[19] ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ καί ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΑΠΙΟΥ, ΠΗΔΑΛΙΟΝ ΤΗΣ ΝΟΗΤΗΣ ΝΗΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΙ ΘΕΙΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ), ΕΚΔΟΣΕΙΣ: “ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ” (ἀπό τό 1896), Ἀθήνα 2003, σσ. 790.

[20] J. P. MIGNE, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ (PATROLOGIA GRAECA), Τόμος 99, Θεόδωρος Στουδίτης, ΚΕ΄. Νικηφόρῳ Πατριάρχῃ Α΄, Δευτέρα Ἔκδοσις ἐν Ἑλλάδι, Ἀθήναι 2010, Κέντρον Πατερικόν Ἐκδόσεων, σελ. 989.

[21] Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Ἡ Συμπροσευχή μέ αἱρετικούς (Προσεγγίζοντας τήν Κανονική πράξη τῆς Ἐκκλησίας), Ἐκδόσεις: “ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ”, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 169.


[22] Τν Ατν, ΠΗΔΑΛΙΟΝ, ἔνθ. ἀνωτ. σσ. 790.