Translate

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: [ΜΕΡΟΣ Β΄] ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΚΤΟΝΙΣΜΟΥ



Ἔκθεσις ἀκριβῆς τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας περί τῆς θανατηφόρου αἱρέσεως τοῦ Ἐμβρυοκτονισμοῦ

[Μέρος Β΄]




ΠΗΓΗ: "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ" (4/4/1986),  Συνοδικόν ἔγραφον-ἐπιστολήν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Κρήτης, πρός τόν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας, πρός τόν Πρωθυπουργόν καί τήν Βουλή τῶν Ἑλλήνων.

1.     ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΣ

Ἡ μεγίστη πλάνη καί ἡ θανατηφόρα κακοδοξία, τοῦ ἐν λόγῳ Μοναχοῦ, ἀποδεικνύει σαφῶς καί ἐκ μίας πρῶτης ὄψεως, ὅτι ἀνατρέπει καί κλονίζει σοβαρά, τήν βεβιασμένη ἴσως προσπάθεια, τῆς ἁγιοποίησίς του, ὑπό τῶν Βατοπαιδινῶν ἀπογόνων του· ὅμως, θεολογικά σκεπτόμενοι, προκύπτει, τό ἑξῆς ἁγιολογικόν καί ἐκκλησιολογικόν ἐρωτημα: ἆραγέ ποιός δύναται, νά ἀνατρέψει, τήν ἁγιότητα, τινός ὅντως δικαίου ἀνδρός καί Φίλου τοῦ Θεοῦ; Κανείς!!

Διότι τούς ἁγίους καί τούς γνησίους Φίλους τοῦ Θεοῦ, τούς ἀναγνωρίζει καί τούς δοξάζει, πρώτιστα(!) ὁ Θεάνθρωπος Κύριος διά τινῶν σημεῖων κ.λπ. καί ἔπειτα, σέ ἕνα δευτερεύον στάδιον καί ἐπίπεδον, ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι, καί ἐπισφραγίζουν, ἁγιοκατατάσσουν εἰς τά ἁγιολόγια καί διακηρύτουν συνάμα, τήν ἐκ τοῦ Θεοῦ Ἁγιοποίηση καί Χριστοποίηση, τῶν κατά Χάριν θεανθρώπων, φωτισμένων ἤ καί τεθεωμένων ἀδελφῶν καί πατέρων μας.

Ἄρα, κατά τήν προσωπικήν μας γνώμη, καμία ἱ. Σύνοδος, κανείς Ἱεράρχης, κανείς Μοναχός ἤ καί κανένας λαϊκός θεολογῶν, δέν δύναται νά ἀνατρέψει, τήν ἀδιαμφισβήτητο, τήν ἀμετάκλητο, τήν ἀναντίλεκτον καί τήν ἀτέλευστον Ἁγιότητα καί Ἁγιοποίηση, ἐκ τῆς Θεῖας  Χάριτος καί ἐκ τῆς Ἀκτίστου Ἐνεργείας τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, τινός δικαῖου κεκοιμημένου μέλους τῆς Ἐκκλησίας. Ἄρα καί πάλιν, ἐστιάζουμεν καθαρά, στίς  πλάνες καί στίς κακοδοξίες, χωρίς νά ἔχουμεν τινά ἀπόλυτην βεβαιότητα ἤ καί ἀλάθητον βεβαιόπιστον ὀρθότητα, ἐπί τῶν  συλλογισμῶν μας.

Μόνον πού  τό θέμα τῆς ἁγιοκατατάξεως τοῦ Ἰωσήφ, θά πρέπει νά εἶναι, ἕνα μεταγενέστερο καί ἐτεροχρονισμένο θέμα, καθότι θά πρέπει νά γίνουν πρῶτα, τά ἀναγκαία Συνοδικά ξεκαθαρίσματα, ἐπί τῶν λογιῶν κακοδοξιῶν καί αἱρέσεων αὐτοῦ, πού εἴτε κακῶς ἤ πλανερῶς εἴτε ἐκῶν ἤ ἄκων, δίδασκε καί διδάσκει, ὁ Γέρων Ἰωσήφ, πράγμα πού ἀποδεικνύει ἐν μέρει , ὅτι δέν ἦτο καί τόσον ἀπλανής ἤ φωτισμένος καί Θεοφόρος Διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλ΄ ἕνας ἁπλός, διανοούμενος θεολογῶν.

 Ἄν ἦτο, ἐμπειρικός πατήρ καί Θεόπτης, Χαρισματοῦχος Γέρων ἤ καί ἅγιος Προφητᾶναξ, αὐτό δέν εἶναι θέμα, τό ὁποῖον, δυνάμεθα νά ἐπιλύσομεν καί νά ἀναπτύξομεν, ἄμεσα, εἰς τήν παροῦσα μελέτη μας, οὔτε δυνάμεθα νά γνωρίζομεν μέ ἀπόλυτον ἀκρίβεια, γιά νά ἀποφανθῶμεν ἀπλανῶς ἐπί τοῦτο· κρατόμεν δηλ. τίς ἐπιφυλάξεις μας μιᾶς καί χρήζει ἔρευναν τό πράγμα, καί διότι,  ἐξάπαντος ὅλο αὐτό τό ζήτημα, εἶναι ἕνα θέμα πού ὀφείλει κατά τήν γνώμη μας καθῶς κ.ἄ. εἰδικῶν ἐρευνητῶν ἐπί τοῦ θέματος θεολόγων [6], νά τό ἐπιλύσει ἄμεσα ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία, ἐν Συνόδῳ, μιᾶς καί ὑφίσταντο ἰσχυρές [7] ἐνστάσεις [8] καί διαφωνίες [9] ἀπό πολλά ἄλλα μέλη Της.


2.     Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΝΑ ΑΠΟΒΑΛΛΕΙ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ

Ἆραγε ὅμως, ποιός Θεοφόρος Πατέρας, ποιός Προφήτης τοῦ Θεοῦ, ποιός ἀπλανής Διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας, ποιός φωτισμένος καί ποιός Θεόπτης, τόλμησε ποτέ του, νά διδάξει, στό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, τά ὅλως καί ἄκρως ἀντίθετα, μάλιστα καί κατά τῶν ἐπικυρωμένων καί τεθεσπισμένων [10] Ἱερῶν Κανόνων, διά τινῶν ἀπλανῶν καί ἀπαρασάλευτων Νομοθετημάτων ἐκ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος;

-Ποιός φωτισμένος καί ποιός Θεοφόρος Πατήρ, παρερμήνευε καί διαστρέβλωνε πλανερῶς, τήν Ἁγία Γραφή;

-Ποιός ἅγιος καί Φίλος τοῦ Θεοῦ, ἐκφράζει διαφορετικήν, μάλιστα προσωπικήν καί ἀντίθετον γνώμη, ἐκ τῆς κοινῆς Συμφωνίας τῶν Θεηγόρων Πατέρων;

-Ποιός ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας, εἰρωνεύεται, ἐμπαίζει, παραθεωρεί καί διαστρέφει, τήν ἀπαρασάλευτη, τήν πάγια, τήν σταθερή καί Ποιμαντική στάση, τῆς Ἐκκλησίας Του, περί τοῦ μανικοῦ ἐμβρυοκτονισμοῦ, τῶν ἀγέννητων ἐμβρύων-εἰκόνων τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ;

Αὐτά εἶναι, μερικά ἐπιφυλακτικά ἐρωτήματα, πού θά πρέπει νά μᾶς προβληματίζουν, ἰδιαίτερα, στήν περίπτωση τοῦ Μοναχοῦ Ἰωσήφ· διότι στήν περίπτωση τοῦ θεολόγου Ἀνδρέα Πιτσιλλίδη, ἄν και δέν ἀναρτήθηκε μέχρι την σήμερον πού γράφονται οἱ παροῦσες γραμμές, δημοσίως, τό καταδικαστικόν Συνοδικό πόρισμα ἐναντίον του, ἀλλά μᾶλλον ἀποστάλθηκε στόν ἔντυπο Τύπο, φανερώνεται ἐξ αὐτό σέ εἰδικά σημεῖα, ὅτι ὄντως ὁ θεολόγος Πιτσιλλίδης εἶναι ἕνας αἱρετικός θεολόγος καί δέν ἐκφράζει διόλου, τήν Πατερική καί Ὀρθοδοξην Θεολογία! Πράγμα τό ὁποῖον, ὁ γράφων, τό κατάγγελνε [11] συνεχῶς [12].

 Ὅμως καί νά μή γίνουν ἄμεσα, τά ἀναγκαία, ἐκκλησιολογικά ξεκαθαρίσματα περί τοῦ μακαριστοῦ Ἰωσήφ, ἡ Συνείδηση καί τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς Χαρισματική καί Θεανθρώπινη ἱερά κοινότητα, τῶν πιστῶν μελῶν Της, δέν θά ἀποδεχθεί καί δέν ἀποδέχεται διόλου, τά ὅποια νοσηρά πνευματικά καί ψυχοσωματοκτόνα μικρόβια, τῶν τινῶν αἱρέσεων τοῦ Ἰωσήφ καθῶς κ.ἄ. Κληρικῶν, διότι τήν Ἐκκλησία , τῆν καθοδηγεί καί τήν ἐποπτεύει, διαχρονικά-ἀλαθήτως καί ἀπλανῶς Τό Ἁγιον Πνεύμα, καί ὄχι ἕνας πλανεμένος ἤ μή, Γέροντας ἤ ἕνας πτυχιούχος [13] τῆς ἀκαδημαϊκῆς θεολογίας.


Καί ἄρα λοιπόν, μέ τήν ἁγιοπνευματικο-ἀποτελεσματική λειτουργία τῶν ἱ. Πνευματικῶν Νόμων καί ἀντανακλαστικῶν τῆς ἱερᾶς Κοινότητας, δέν δύναται ποσῶς, νά γίνει τινά ἀφομοίωση ἤ καί ἐνσωμάτωση, τῶν ὅποιων τοξικῶν καί ἀπόβλητων κακοδοξιῶν, διότι πρόκειται, περί ὄντως ξένου σώματος, βλαβεροῦ εἰσβολέα καί τινός «κακόβουλου λογισμικοῦ», εἰς τό Θεανθρώπινο Σύστημα καί τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη





ΔΕΙΤΕ ΤΟ  ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ:








ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[6]  Βασίλειου Χαραλάμπους, ΑΝΑΜΕΝΟΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΣΤΗΝ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ  ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ (Θα είναι φυσικά και μια ‘’έμμεση’’ ηχηρή απάντηση στην γενοκτόνο κακοδοξία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού για τις εκτρώσεις), http://panayiotistelevantos.blogspot.gr/2015/07/blog-post_50.html

[7] Τοῦ Αὐτοῦ, ΤΙΜΗ ΣΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ “Ο ΣΩΤΗΡ” ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΤΟΣΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, Καταγράφει τα ἑξῆς ἡ ἀδελφήτητα “Ο ΣΩΤΗΡ”: «Διαβάσαμε ὅμως τελευταῖα (ἀκούσαμε δὲ καὶ σχετικὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα) καὶ διαπιστώσαμε μὲ ἀμέτρητη λύπη ὅτι στὴν πλανεμένη ἀντιχριστιανικὴ ἀντίληψη περὶ «ἐξεικονισμένου» βρέφους εἶχε, ὡς φαίνεται, παρασυρθεῖ καὶ τὴ δίδασκε καὶ ὁ πολὺ προβεβλημένος γέροντας Ἰωσὴφ ὁ Βατοπαιδινός. Στὸ ἀπόσπασμα ἀκούγεται καθαρὰ νὰ λέει γιὰ τὸ ἔμβρυο ὅτι: «ἄλλο εἶναι τὸ ζῶν καὶ ἄλλο εἶναι τὸ ἔμψυχον... Ἔμψυχον γίνεται... μετὰ τὴν ἐξεικόνισίν του, ὅταν πάρει τὴν μορφήν... γίνεται στὸν τρίτον μήνα». Γι᾿ αὐτὸ καὶ δὲν θεωροῦσε φόνο τὴν ἔκτρωση μέχρι τὸν τρίτο μήνα. Πράγμα φοβερό!  Ἂν ὑπάρχουν πνευματικοὶ σήμερα ποὺ ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὴν ἀντίληψη αὐτὴ διδάσκουν ὅτι μέχρι τὸν τρίτο μήνα τῆς κυήσεως τὸ ἔμβρυο δὲν ἔχει ψυχὴ καὶ ἡ ἔκτρωσή του δὲν εἶναι φόνος, διαπράττουν ἔγκλημα φρικωδέστατο!», http://panayiotistelevantos.blogspot.com/2014/01/blog-post_2108.html#

[8] Ανδρέα Κυριάκου, ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ, «Πότε θα το ακούσουν αυτό και οι υποστηρικτές του μ. μοναχού Ιωσήφ του Βατοπαιδινού ώστε να καταλάβουν ότι η θέση του «ότι το αγέννητο παιδί μέχρι τον τρίτο μήνα της κυήσεως δεν είναι άνθρωπος» είναι αντιχριστιανική, αντεπιστημονική κι αυτόχρημα απάνθρωπη;», http://panayiotistelevantos.blogspot.gr/2015/07/blog-post_496.html

[9] Χριστόδουλου Βασιλειάδη, Να πάρει θέση η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου,  «Ο κεκοιμημένος Ιωσήφ Βατοπαιδινός τονίζει μάλιστα εμφαντικά ότι τάχα, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Παλαιάς Διαθήκης, άλλο είναι το ζων και άλλο είναι το έμψυχο έμβρυο. Έμψυχο, διατείνεται ο εν λόγω γέροντας, καθίσταται κατά τον τρίτο μήνα της κυήσεως. Η άποψη αυτή είναι θεολογικά και επιστημονικά τουλάχιστον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ. Η πάγια θεολογική γνώμη είναι ότι το έμβρυο εμψυχούται «εξ άκρας συλλήψεως», δηλαδή τη στιγμή που ενώνεται το ωάριο με το σπερματοζωάριο. Υπενθυμίζουμε το πατερικό «άμα σύλληψη, άμα ψυχή». Στη διδασκαλία των πατέρων (βλ. Διδαχή των 12 αποστόλων, επιστολή Βαρνάβα, απολογητή Αθηναγόρα κ.α.) το ανθρώπινο έμβρυο θεωρείται πάντοτε ολοκληρωμένος άνθρωπος. Τη διάκριση εμβρύου «εξεικονισμένου» και «μη εξεικονισμένου», την οποία κάπου ανέφεραν ο Τερτυλλιανός, ο Αυγουστίνος και ο Θεοδώρητος Κύρου, στηριζόμενοι στο χωρίο της Εξόδου (Εξ. κα΄ 22-25), η Εκκλησία δεν την δέχθηκε ποτέ! Όχι μόνο δεν την δέχθηκε αλλά και την απεδοκίμασε.»


[10] Δημητρίου Λ. Ξεσφύγγη,  ΟΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΠΕΡΙ ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ, http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2014/01/xesfigis-ektrosis-24grammata.com_.pdf


[11] Παναγιώτη Π. Νούνη, Ο «ΣΦΕΤΕΡΙΣΤΗΣ» ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΦΕΤΕΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ, http://apologitikaa.blogspot.com/2015/03/blog-post_20.html


[12] Τοῦ Αὐτοῦ, ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗ; http://apologitikaa.blogspot.com/2015/03/blog-post_61.html


[13] Τοῦ Αὐτοῦ, ΓΙΑΤΙ Ο κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΔΟΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ; http://apologitikaa.blogspot.com/2015/04/blog-post_3.html


Δημοσίευση σχολίου