Translate

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: Ο “ΑΛΑΘΗΤΟΣ” ΙΗΣΟΥΪΤΗΣ ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕΝ ΤΟΝ “ΑΛΑΘΗΤΟ” ΦΡΑΓΚΙΣΚΑΝΟ ΚΑΚΟΓΕΡΟ ΧΟΥΝΙΠΕΡΟ ΣΕΡΡΑ

Ἕνας  γενοκτόνος, νέος "ἅγιος" τῶν Παπικῶν!
Ἄρα ἔχει ἐλπίδες καί ὁ Χίτλερ, ὁ Στάλιν καί ὁ Μάο;
Ἤ μήπως ὄχι;
Πάντως ἀπ΄τό μοῦτρο δέν τόν κόβω γιά ἅγιον...!

Ὁ «ἀλάθητος» Ἰησουΐτης Πάπας Φραγκίσκος, ἁγιοποίησεν τόν «ἀλάθητον» Φραγκισκανό κακόγερο Χουνίπερο Σέρρα
 
Η PAX AMERICANA ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΟΥΣΙΑ, ΑΣΥΓΧΗΤΗ, ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ,
ΣΙΑΜΑΙΑ ΑΔΕΛΦH,
 ΤΗΣ PAX VATICANA!
O ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΔΥΟΦΥΣΙΤΙΣΜΟΣ!!!


Πλήθος πρόσφατων δημοσιευμάτων μᾶς κέντρισαν τό ἐνδιαφέρον γιά τήν παράδοξον καί «ἀλάθητον» ἐνέργειαν τοῦ Vicarius Antichristi Πάπα Φραγκίσκου, νά ἁγιοποιήσει, ἕναν μακαρίτη ἡγέτη τῆς Ἱσπανικῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης, δηλ. ἕναν μισάνθρωπον σκοταδιστήν καί Ἱεροεξεταστήν, ὁ ὁποῖος, βάση τῶν ἱστορικῶν πηγῶν, προσπάθησε διά τοῦ κλασικοῦ καί βιαίου Παπικοῦ προσηλυτισμοῦ καί σατανόπνευστου ἱμπεριαλισμοῦ, νά ἐπιβάλλει στήν ἐποχή του, τόν ἀντίχριστο καί Ἀρειανόφρωνα «Ρωμαιοκαθολικισμό», εἰς τούς αὐτόχθωνες Ἱνδιάνους καί Ἐσκιμώους τῆς Ἀμερικῆς!

Ἡ ὑπόθεσις αὐτή, μᾶς θύμισε, στό μόλις πρόσφατον ἑορτασθέν Ἁγιολόγιον (24 Σεπτεμβρίου) τοῦ τῷ ὄντι Ἁγίου καί Πρωτομάρτυρα Ἀμερικανοῦ [1] τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τοῦ Ἐσκιμῶου Νεομάρτυρα Πέτρου τοῦ Ἀλεούτιου τοῦ ἐξ Ἀλάσκας, ὁ ὁποῖος, μαρτύρησε (1815) στά χέρια τινός Ἰησουΐτη Ἱεροεξεταστή! Θά ἀναρωτιέστε ἆραγε: γιά ποῖον λόγον μαρτύρησε ὁ ἐν λόγῳ Ἐσκιμώος; Ἑμεῖς νά δεῖτε! Διότι, κοντολογίς, ἦτο ἦδη βαπτισμένοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί οἱ συγκεκριμένοι Ἐσκιμώοι, καί ἀπαιτοῦσε ὁ Ἰησουΐτης ρασοφόρος τοῦ Πάπα, μετά σατανικῆς μανίας, νά ξαναβαπτίσει αὐτόν τόν Πρωτομάρτυρα Πέτρον καθῶς καί τούς  ἄλλους Ἐσκιμώους συναἰχμαλώτους του, μέ τό διαβολόπνευστον  δῆθεν «βάπτισμα» (ῥάντισμα, κατ΄ἀκρίβειαν) τοῦ Παπισμοῦ.

Δηλαδή, ὁ Πρωτομάρτυς Ἀμερικανός καί Ἐσκιμώος, ὁ ἅγιος Πέτρος, «ἀθλήσαντα φρικτῶς ἐν πάγοις» καί ὡς «ξιφίας συλληφθείς καί ἀπηνῶς τεμαχισθείς», «ἄγρευσεν Παράδεισον», ἐξ αἱτίας τῶν ἱμπεριαλιστῶν-Ἱσπανῶν καί Παπικῶν Ἰησουϊτῶν καί Φραγκισκανῶν Μισσιοναρίων καί διαδόχων φυσικά, τοῦ Φραγκολατίνου Ἱεροεξεταστή Χουνίπερο Σφαγιαστῆρα, καί τῶν προκατόχων ἀσφαλῶς, τοῦ Ἰησουΐτη καί «ἐν Χριστῷ» ἀδελφοῦ τοῦ Οἰκουμενιστή Πατριάρχη μας κ. Βαρθολομαίου, τοῦ Πάπα Φραγκίσκου!

Τό ἄκρως διαβολικόν παράδοξον καί τεχνολόγημα, εἶναι ὅτι ὁ Πρωταλάθητος τοῦ Βατικανοῦ, ὁ Πάπας τῶν φτωχῶν στόν νοῦν, ἁγιοποίησεν (23 Σεπτεμβρίου) ἐκ τῆς Ἀμερικῆς, τόν Πρωτοπόρον τῶν Φραγκισκανῶν κακογέρων, δηλ. τόν Χουνίπερο τόν Ἀλεστῆρα, τόν Πρωτεπιστάτη τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασις εἰς τήν Ἀμερικήν καί Πρωτεργάτην τῆς ὕπουλης γενοκτονίας τῶν αὐτόχθονων Ἰνδιάνων κ.ἄ., ἀνήμερα τῆς ἔνδοξης καί τιμητικῆς ἑορτῆς τοῦ Ὀρθοδόξου Πρωτομάρτυρα Ἀμερικανοῦ καί Ἐσκιμῶου, τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρα Πέτρου τοῦ Ἀλεούτιου!

Ἄρα ἀδελφοί καί πατέρες, ὁ Πάπας Φραγκίσκος,  ἔπραξε τό «ἀλάθητον» Ἰησουϊτικόν καθήκον του! Ἁγιοποίησεν ἕναν προκάτοχόν του, τόν Χουνίπερο Σφαγιασσέρα, πού ἦτο ἕναν φονταμενταλιστικόν ἀνδρείκελον τοῦ γεωπολιτικο-θεολογικοῦ ἐπεκτατισμοῦ τῶν Φραγκολατίνων-Παπιστῶν βαρβάρων. Ποῦ ἦτο καί εἶναι τό πρόβλημα; Κάποιες καλές καί  παπομάστιγες φωνές [2] διά ποῖον λόγον διαμαρτύρονται; Ὡς τά «ἀλάθητα-Πρωτεία» φέροντα, ὁ Παπισμός («Ρωμαιοκαθολοκισμός»), ἀγιοποίησεν οὔκ ὁλίγους γενοκτόνους, Μισσιονάριους, σφαγείς καί διώκτες τῶν Ὀρθοδόξων κ.ἄ. λαῶν, μέ πρῶτον καί καλύτερον, τόν ἡγέτην τῶν Οὐστάτσι καί σφαγέα τῶν Ὀρθοδόξων ἀδελφῶν μας Σέρβων, τόν Καρδινάλιον Στέπινατς!

Δηλαδή ἡ πάγια καί διαχρονική, Βατικάνεια τακτική, ἀπό ἀρχαιοτάτων αἰώνων, ἦτο και εἶναι δέν ἄλαξε κάτι, ὁ ἐωσφορικός βαρβαρισμός καί ἐξφραγκολατινισμός τῶν λαῶν. Ἡ καθιέρωση δηλαδή καί ἡ διά τῶν ὅπλων ἐπιβολή, μέ κάθε μέσον, τῆς Pax Vaticana! Πρῶτα μᾶς στέλνουν ἱεραποστόλους ἤ καί θεολόγους, διά δῆθεν βαθυτάτην γνωριμίαν καί Διαχριστιανικόν Διάλογον μέ τούς ἐκπροσώπους τοῦ Παπισμοῦ, καί ὅταν εἶμεθα, τάχα μου ξεροκέφαλοι, καί ἐπιμένομεν στά πατροπαράδοτα φρονήματα καί τήν Πίστη τῶν προγόνων μας, κατεβάζουσιν, ἀνάλογα τῶν γεωπολιτικοστρατηγικῶν καί γεωοικονομικῶν συμφερόντων τους, τό βαρύ πυροβολικόν καί τό ἱππικόν των, κυριολεκτικά αὐτό γίνεται καί τό μαρτυρεί ἐξάπαντος ἡ ἱστορία, τόσον τούς παλαιούς ὅσον καί τούς σύγχρονους «Σταυροφόρους», καί μᾶς σφαγιάζουν σάν τά ἀρνάκια γάλακτος μέχρι νά ποῦμεν «Παναγίτσα μου βοήθα»!

-Ἔχομεν ξεχάσει, τούς διά τῆς Παπικῆς «εὐλογίας» Νατοϊκούς βομβαρδισμούς τῶν Σέρβων ἀδελφῶν μας;

-Ἔχομεν ξεχάσει μᾶλλον, τήν μεγάλη σφαγή τῶν Σέρβων (800.000 ἄνθρωποι) τό 1941, ἐκ τῶν Οὐστάτσι διά τοῦ Καρδινάλιου Στέπινατς;

-Ἔχομεν ξεχάσει τήν Σταυροφορία τοῦ 1204... κατά τῆς Ὀρθοδοξοῦσας Κων]πολης;

-Ἔχομεν ξεχάσει ὅτι ἡ Φραγκοπαπίζουσα Οὐνία, στάζει ἀνά τόν κόσμον αἷμα;

-Ἔχομεν ξεχάσει, τί ἀπάνθρωπα πράγματα ἔγιναν καί γίνονται, ἀπό τούς Παπολάγνους Οὐνίτες, στήν Τσεχοσλοβακία, Οὐκρανία, Πολωνία καί τήν νοτιοδυτική Ρωσία; [3]

Τούς συγχωροῦμεν μέν, ἀλλά δέν πρέπει νά εἴμεθα ἀφελείς καί νά ξεχνῶμεν ἤ καί νά διαγράφωμεν δέ, ἐξ ὁλοκλήρου, τήν δραματική Ἱστορία μας. Διότι, ἄν ταυτίζωμεν, τήν θεῖα συγχώρεσιν ἐπί τῶν ἐχθρῶν τῆς Πίστεως καί τῶν πατρίδων μας, μέ τήν παντελήν καί ὁλικήν ἱστορικήν ἀμνησία, τῶν ἱστορικῶν πραχθέντων καί γραφθέντων ἐξ αὐτῶν, εἴμεθα ἄξιοι τῆς ἱστορικῆς παλινδρομήσεως καί τῆς φαιδρᾶς ἀνοησίας μας, δηλ. πρόκειται νά τρώγωμεν ἀενάως, τούς ἐμετούς μας.
Οοο my Holy God!
Ἡ Παπική ΘΕΟΜΠΑΙΞΙΑ στό "προσευχητικό" μεγαλείο της!

Ἀφελείς εἰς τήν παροῦσα φάσιν, εἶναι μονάχα οἱ «ὀρθόδοξοι» Οἰκουμενιστές τοῦ Φαναρίου. Γιατί εἶναι ἀφελείς; Διότι ἐμμένουσιν εἰς τήν ἀνόητον ἰδεοληψία τους, περί τῆς Οἰκουμενικῆς Κίνησις, δηλ. τοῦ Θεοκατάρατου καί Νεοεποχήτικου Οἰκουμενισμοῦ τῆς Πανθρησκείας. Εἶναι ἕνα ΠΣΕ΄φτικο ἰδεολογικό καί ἀντιχριστιανικό Κίνημα, τό ὁποῖον ὁδηγεῖ τούς φανατικούς ὀπαδούς του, δηλ. τίς ψυχές τῶν «Ὀρθοδόξων» Κληρικῶν καί λαϊκῶν, τῶν ἑτεροδόξων καί ἑτεροθρήσκων, πρός τήν μονόδρομον καί αἱώνιον ἀπώλειαν, διότι σερβίρει τινά λανθασμένην-πλανεμένην ψυχοθεραπείαν καί μεθοδολογίαν τῆς καθάρσεως-φωτίσεως-θεώσεως. Διότι σαφῶς, δέν δίδεται, ἡ Θεανθρώπινη Εὐαγγελική μαρτυρία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Δεύτερου Ἀδάμ.

Ἐπίσης, ἐκ τοῦ 1994, πού ὑπογράφονταν ἐκ τινῶν ἐκπροσώπων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μας καί ἄλλων ἐλάχιστων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, οἱ συγκεκριμένες προδοτικές θεολογικο-οὐνιτικές συμφωνίες στό Balamand τοῦ Λιβάνου, τήν ἴδια χρονική περίοδο, βομβαρδιζόταν ἡ Ὀρθόδοξος Σερβία! Μόνο ἀφελείς καί ἀνόητοι τό θεωροῦσιν ὡς σύμπτωσιν. Καί τέτοιοι ἀφελείς, ἦτο καί εἶναι, διαχρονικά οἱ Λατινόφρωνες Παπόδουλοι «ὀρθόδοξοι» καί «φιλενωτικοί» Οἰκουμενιστές. Μάλιστα, ἀρκετές Ὀρθόδοξες Τοπικές Ἐκκλησίες, ἀρνήθηκαν νά συμμετάσχουσιν γι΄αὐτόν τόν λόγο, στόν ἐν λόγῳ προσχεδιασμένο διάλογον-φιάσκο ἐκ τοῦ Βατικανοῦ, πού προσχεδίασεν καλά τόσον γεωπολιτικοστρατηγικά ὅσον καί «διαχριστιανικά» ὡς ἀπώτερον στόχον καί σκοπόν τήν ἀθώωσιν τῆς σατανικῆς Οὐνίας μέ «ὀρθόδοξες» ὑπογραφές καί ταυτόχρονον σφαγιασμόν, διαμελισμόν καί ἀφανισμόν τῆς Ὀρθοδόξου Σερβίας!

-Παποκαισαρισμός δέν ἦτο καί εἶναι, τό Βατικάνειον πολίτευμα;

Μέ κερασάκι, στήν αἱμάτινη τοῦρτα τοῦ ἐν λόγῳ Παποκαισαρισμοῦ, οἱ Ἰησουΐτικες καί Βατικάνειες σωρηδόν ἁγιοποιήσεις, μέ τίς «ἁγιολογικές» προϋποθέσεις τῆς Opu Dei καί τῆς CDF, μιᾶς καί ἀπώλεσαν, οἱ δῆθεν «Καθολικοί», ἅπαξ καί διαπαντῶς, τῆν ἐκ Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τῆν Θεῖαν Χάριν τοῦ ἁγιασμοῦ ὑπέρ τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων αὐτῶν.

-Δέν ἔχουσιν, ἐξορίσει καί «ἐξορκίσει» ἐκ τοῦ Βατικανοῦ, τό Tρίτον Πρόσωπον τῆς Ἁγίας Τριάδος, δηλ. Τό Ἅγιον Πνεῦμα, διά τῆς διαβολόπνευστου προσθήκης τοῦ Filioque (=καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ) εἰς τό Σύμβολον τῆς Πίστεως;

-Δέν ἔχουν ἐξορίσει ἐκ τῆς γῆς καί ἐκ τῆς ὁρατοῦ ψευδοεκκλησίας των, ἐξάπαντος ὁ τυφωειδῆς Φραγκολατινισμός τῆς «Ἁγίας» Ἔδρας, Τό Δεύτερον Πρόσωπον τῆς Ἁγίας Τριάδος, δηλ. τόν Θεάνθρωπον Ἰησοῦν Χριστόν, καί θεμελίωσε δογματικά ἐκ τῶν Βατικάνειων Συνόδων τους, τόν ἐκ τῆς γῆς ἀντιπρόσωπον Αὐτοῦ, τόν «Ἀλάθητον» καί «Πρῶτον» Παπάνθρωπον-διαβολάνθρωπον, διά τοῦ Vicarius Christi;

Ἐξάπαντος ἀδελφοί καί πατέρες, θά πρέπει νά ἀρχίσομεν νά διδασκώμεθα, ἀγάλι-ἀγάλι, καθῶς καί νά διακρίνομεν, τινές συγκεκριμένες ἁγιολογικές προϋποθέσεις, τῆς ἁγιοποιήσεως τῶν μέν Παπικῶν ψευδοαγίων, ἐκ τῶν ὀντολογικά καί μεθοδολογικά, διαφορετικῶν ἁγιοποιήσεων καί ἁγιοκατατάξεων ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Γράφω τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διότι ὁ Θεάνθρωπος Χριστός ἴδυσεν τῆν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν, Ἀποστολικήν καί Ὀρθόδοξον Πατερικήν Ἐκκλησία, χωρίς νά χρίσει ὡς Κεφαλήν Της Ἐκκλησίας Του, τινά Ἀπόστολον, ἤ Ἅγιον, ἤ Πατριάρχην ἤ καί Ἀρχιεπίσκοπον, ὅπως ἀντίθετα ἔπραξεν ὁ Παπισμός, φέρων ὡς κεφαλήν τῆς «ἑκκλησίας» του, τόν ἐκάστοτε Ἀντίχριστον Πάπαν! Ἐξάπαντος ἡ Κεφαλή, τῆς ὁρατῆς καί ἀοράτου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δέν εἶναι ὁ ἐκάστοτε Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἤ ὁ τάδε Ἀρχιεπίσκοπος ἤ καί ὁ τάδε Μητροπολίτης, ἀλλά ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Οἱ σημερινοί ἐκπρόσωποι καί ταγοί Κληρικοί τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι διάδοχοι μέν τῶν Ἀποστολῶν, εἶναι ἱσότιμοι εἰς τήν Μυστηριακήν Ἱερωσύνη  αὐτῶν, δηλ. ἐνεργεί ἐξ ὅλων (ἀκόμη καί διά τῶν ἀναξίων, τῶν ἀνηθίκων καί τῶν αἱρετικῶν ἐντός τῆς Ἐκκλησίας) ἡ Θεῖα Χάρις καί ἁγιάζει πᾶν ἄνθρωπον, ὅμως πατρολογικά, κανονολογικά, ἐκκλησιολογικά, δογματολογικά καθῶς καί ὀντολογικά, εἶναι κατώτεροι ἐξ αὑτῶν, κατώτεροι ἐκ τῶν Θεοφόρων καί Θεοπτῶν Ἀποστόλων, διότι κατ΄ἀκρίβειαν οἱ Κληρικοί τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, εἶναι ζῶντες λειτουργοί, ὑπουργοί, διάκονοι καί  ὑπηρέτες τοῦ Χριστεπώνυμου Πληρώματος τῆς ὁρατῆς Ἐκκλησίας καί τῶν Μυστηρίων Του. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι παπικορθόδοξα φληναφήματα, κουραφέξαλα καί ἀσυναρτησίες ὁλκῆς, ἐκ τινᾶς αἱρετίζουσας Νεοεκκλησιολογίας καί τινός ἀντιευαγγελικοῦ Ἐπισκοποκεντρισμοῦ, ἐκ τινῶν συγκεκριμένων κακοδόξων Οἰκουμενιστῶν Φαναριωτῶν. Καί ὅχι βεβαίως, καθῶς νομίζουσιν οἱ ἁπλοί στήν Πίστη, ὅτι εἶναι δῆθεν ἱσοστάσιοι, ἤ ἱσότιμοι ἤ καί ἱσάξιοι τῶν Θεοφόρων καί Ἀπλανῶν Ἁγίων Ἀποστολῶν. Εἶναι ἅπαντες οἱ Ἐπίσκοποι καί Κληρικοί τῆς Ἐκκλησίας μας, κεκαθαρμένοι, Φωτισμένοι, Χαρισματοῦχοι καί Θεοφόροι ἁπλανείς καί Ἅγιοι πατέρες, ὡσᾶν τούς Θεόπτες Ἀποστόλους καί Θεηγόρους Πατέρες; Αὐτό εἰδικά τό τελευταίον, τό κρίνει ἀσφαλῶς καί βεβαίως ἡ Ἑκκλησία, μετά θάνατον τῶν ὅποιονδήποτε Κληρικῶν καί ὅχι ὁ γράφων. Ἐξάπαντος ἡ ἐν λόγῳ γενική καί εἰδική, σύγκρισις καί κριτική, ἐπιβάλλεται, διά νά μήν κρίνομεν ἄδικα καί πέσομεν εἰς ἱεροκατάκρισιν. Αὐτό μᾶς διδάσκει ὁ Θεάνθρωπος, τά ἴδια μέ ἀπόλυτον συνέπειαν οἱ Ἀποστόλοι Του, τά ἴδια τό ἱερόν Εὐαγγέλιον καί ἡ Συμφωνία πάντων τῶν Θεοφόρων καί Θεολόγων Ἀποστολικῶν Πατέρων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιας. Αὐτό διδασκώμεθα ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας καί Δογματικῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων.

Ὁ Παπισμός, ὁ Οὐνιτισμός, ὁ Προτεσταντισμός καθῶς καί ὁ Οἰκουμενισμός τῶν «ὀρθοδόξων» Προκαθημένων, ἔχει λάβει μόνιμον διάστασην ἤ καί ὁριστικόν διαζύγιον καί ἐκ τοῦ «τρόπου διάδοχος», δηλ. διάδοχοι εἰς τήν ὀρθήν Πίστη τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ἐνώ τά πρῶτα τρία θρησκευτικά συστήματα ἤ καί χριστιανικές παρασυναγωγές, ἔχουσιν σπάσει πρό καιροῦ καί ἀρχαιοτάτων αἱώνων, τήν Ἁγιοπνευματικήν ἀλυσίδαν καί διά τόν Ἀποστολικόν «θρόνον διάδοχοι».

-Θέλετε καί τινά ἀπόδειξην;

Μία βασικότατη καί ὁρθόδοξη προϋπόθεσις [4] διά τήν ὀρθόδοξον Ἁγιολογίαν καί ἀναγνώρισην τινά ὡς τῷ ὅντι Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεανθρώπου: εἶναι τό εἰδικόν καί ὁρθόδοξον Τριαδολογικόν καί Ἕνα ἅγιον Βάπτισμα, τό ὁποίον, μᾶς καθιστά χαρισματικῶς-μυστηριακῶς, οὐσιαστικά-ὀντολογικά (οὐχί ὅμως αὐτόματα καί μαγικά) καί ἐπίσημα, ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας Του. Τό Θεῖον Βάπτισμα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησιας, γινόταν καί γίνεται μέχρι τήν σήμερον, διά τῆς τριπλῆς βυθίσεως τῶν νεοβαπτισθέντων καί νεοφώτιστων εἰς τό ὅνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος καί ἄνευ τινᾶς αἱρετικῆς προσθήκης εἰς τό Σύμβολον τῆς Πίστεως τῆς Νικαίας καί Κων]πόλεως.

-Ἡ Παπική «Ἐκκλησία», βαπτίζειῥαντίζει; Καί σέ ποιανοῦ τό ὅνομα ἆραγέ;

-Δυστυχῶς ῥαντίζει καί πιτσικλίζει τά μέλη της!

Πολύ καλά διαβάζετε!! Εἰς τό ὅνομα μάλιστα, τῆς παναἱρετικῆς κεφαλῆς τοῦ «ἁγίου Πατέρα» (=τοῦ Πάπα) καί τῆς αἱρετικῆς προσθήκης καί «ἐκ τοῦ Υἱοῦ», δηλ. τό Φιλιόκβε!!! Φαινομενικά, μποροῦσιν νά ἀπαγγέλουσιν τό Σύμβολον τῆς Πίστεως (δηλ. τό γνωστόν «Πιστεύω εἰς ἕναν Θεόν...» κ.ο.κ.) ἀλλά οὐσιαστικά-ὀντολογικά, τό ἔχουσιν διαστρέψει, μέχρι καί τοῦ μυελοῦ τῶν ὁστῶν τους! Πράγμα, πού μπορεί κάποιος νά τό διαπιστώσει καί ἐξακριβώσει, διά τῆς ἀλαθήτου ἐπιστημονικῆς μεθοδολογίας, τῆς ἐρευνητικῆς ἐπαληθεύσεως, δηλ. τῆς ἱστορικο-δογματολογικῆς καί Συγκριτικῆς Θεολογίας, τουτέστιν τῆς ἐνδελεχοῦς καί βαθυτάτης μελέτης καί σύγκρισις, τῶν ἱστορικῶν καί θεολογικῶν ζητημάτων καθῶς καί τῶν διαφορῶν, μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς Παπικῆς μή Ἐκκλησίας.

Ἄρα, σύμφωνα μέ τά ὅσα σᾶς προαναφέρωμεν, βάση τῶν προσωπικῶν μελετῶν μας, οἱ Παπικοί συνανθρώποι μας, ἐξ ἀπόψεως Ὀρθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας καί Δογματολογικῆς ἀκριβείας, εἶναι ἀβάπτιστοι, καί  μέλη τινᾶς ὀργανωμένης θρησκευτικῆς σέκτας καί παρασυναγωγῆς· μιᾶς καί χωροχρονικά, μία ἐστίν ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καθότι μία εἶναι ἡ Φιλόκαλλη Νύμφη Του καί  Ἕνα Τό Τίμιο Σῶμα Του.

Πῶς δύνανται τότε, οἱ Φραγκολατίνοι τοῦ Πάπα, ἀφοῦ δέν μετέχουν στό Ἕνα καί μοναδικόν, Τριαδολογικόν καί ὀρθόν Μυστηριακόν Βάπτισμα, ἀλλ΄οὔτε κἄν μετέχουν εἰς τήν Μία Ἐκκλησία Του, νά ἁγιοποιήσουν, καί νά παράγουσιν τῷ ὅντι ἁγίους;

-Νά ἁγιοποιήσουσιν ψευδοαγίους, ἀσφαλέστατα καί μποροῦσιν! Ὁ Πάπας τῶν «Καθολικῶν» δέν διεκδικεῖ ἀναντίρρητα, ὡς δόγμαν Πίστεως, τό μοναδικόν σέ ἀνθρώπινο ἐπίπεδον, ἐωσφορικόν ἀλάθητον;

-«Αὐτοί Παπάδες, αὐτοί καί οἱ τατάδες», δέν λέγει θυμόσοφα ὁ ἁπλός λαός;!

Μόνον πού τῷ ὄντι ἁγίους, θεανθρωποποιεῖ καί ἁγιοποιεῖ κατά Χάριν, δηλ. ἀναγνωρίζει καί δοξάζει μέ τινά ἀναντίρρητα συγκεκριμένα σημεῖα αὐτούς, ὡς πραγματικούς Φίλους Του, πρῶτα ὁ Θεάνθρωπος τῆς Ἐκκλησίας καί οὐχί ὁ Παπἄνθρωπος καί Ἀντιχριστάνθρωπος τῆς ἐξωεκκλησίας τοῦ Βελίαρ, καί ἔπειτα ἡ Συνείδηση τοῦ Χριστοθεανδρικοῦ πληρώματος Αὐτῆς, ἐπιβεβαιώνει καί ἀναγνωρίζει, τήν de facto ἐκ τοῦ Θεοῦ ἁγιότητα αὐτῶν καί σέ ἑτεροχρονισμένη τρίτην καί τελικήν  φάση, ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων, ἐπισφραγίζει καί ἁγιοκατατάσσει εἰς τάς δέλτους των, μέ τινά ἐπίσημον Ἁγιολογικήν πράξιν, ἀναγραφήν δηλ. εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας, τῶν ὅντως Ἁγίων καί Φίλων τοῦ Θεοῦ, καί ἄρα κοντολογίς, δέν ὑφίστατο εἰς τόν Ὀρθόδοξον χῶρον, ἐξ ἀνθρώπινης ἐξουσιαστικῆς ἐπιβολῆς καί πλανεμένης νοοτροποίας, τινά πρόχειρης ἁγιοποίησις τινῶν προσώπων, ὥς ἐπισυμβαίνει στόν θρησκευτικόν χῶρον τοῦ Παπισμοῦ.

Μία ἄλλη καί δεύτερη βασική καί ἁγιολογική προϋπόθεσις ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν: εἶναι τό μαρτύριον τοῦ αἷματος ὑπέρ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Μαρτυρικόν θάνατον ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δηλαδή. Ὅπως  σᾶς προαναφέραμεν λ.χ. περί τοῦ Πρωτομάρτυρα Ἀμερικανοῦ καί Ἐσκιμῶου, τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρα Πέτρου τοῦ Ἀλεούτιου ἐκ τῆς Ἀλάσκας! Ὁ ὁποίος μαρτύρησε καί σφαγιάσθηκε ἄδικα, ὑπό τῶν δῆθεν χριστιανῶν Ἰησουϊτῶν καί Φραγκισκανῶν Μισσιονάριων τοῦ Παπισμοῦ!

Ἄρα, στήν μέν Ὁρθόδοξον Ἐκκλησία, χύνουσιν Χαρισματικῶς τό  αἷμα των ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί ἀναγνωρίζονται ἀμέσως καί ἀμερόληπτα, ἐκ τῆς Συνείδησις τοῦ Κλήρου καί τοῦ λαοῦ, ὥς Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ... μέχρι καί οἱ ἀβάπτιστοι ἑτερόθρησκοι (π.χ. Μαρτύριο τοῦ Ἀχμέτ, 3 Μαΐου τό 1682)! Ἐνῶ στόν Παπισμό, ἡ σημαίνουσα ἁγιολογική Βατικάνεια προϋπόθεσις, ἐξάπαντος καί ἱστορικά ἀδιαμφισβήτητη, θά πρέπει νά εἶναι ὁ ὑποψήφιος «ἅγιος» εἰς τόν ἀντίθετον στρατόπεδον, συνήθως ἐκείνο τοῦ κατά κόσμον ἰσχυροῦ, δηλ. τοῦ διώκτου, τοῦ ἰμπεριαλιστοῦ, τοῦ Ἱεροεξεταστοῦ, τοῦ Μισσιονάριου, τοῦ δολοφόνου καί σφαγιαστή, π.χ. τοῦ Χουμπίπερο τοῦ Ἱνδιανοκτόνου, ἵνα λάβει τῆν Ἰησουΐτικην καί δικαίαν (sic) μισθαποδωσίαν περί τῶν δῆθεν ὑψηλῶν ἀλλά καί ἀναντίρρητα γενοκτόνων ὑπηρεσιῶν του.

Τά ἁγιολογικά κριτήρια τοῦ Παπισμοῦ, εἶναι κυρίως μία δῆθεν ἀνθρωπιστική ἐξωτερική ἀρετολογία καί ἐπίπλαστη ἠθικολογία, πού σέ πάμπολλες τῶν περιπτώσεων, καταρρίπτεται καί αὐτή, ἐκ τῶν ἀδιαμφισβήτητων ἱστορικῶν γεγονότων καί στιβαρῶν ντοκουμέντων.

-Ἀντιλαμβανώμεθα ἅπαντες μέ ὅλα αὐτά, τόν ἐνθάδε Ἁγιολογικόν συγκριτισμόν, καί τίς  βασικές θεολογικές προϋποθέσεις, μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων καί «Καθολικῶν» τοῦ Παπισμοῦ; Ναί ἤ οὔ;

-Ἆραγέ, δέν ἦτο καί εἶναι, μεγίστη βλασφημεία καί ἐμπαιγμός κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὑπονόμευση καί ἀλλοίωσις τῆς Ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας, Ἐκκλησιολογίας καί Δογματικῆς Πίστεως, ἡ ἀλυσιτελής καί ἀπροϋπόθετος, συμμετοχή καί διαξαγωγή τῶν Διαχριστιανικῶν καί Διαθρησκειακῶν ψευδοδιαλόγων στό Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Αἱρετικῶν Φαριζαίων;

-Ποία εἶναι, τά θεμελίωδη κριτήρια, τῶν ἐν ἐξελίξει Θεολογικῶν Διαλόγων; Ἡ ἔνωσις τῶν «Ἐκκλησιῶν»; Ποῖων καί πόσων ἆραγέ «Ἐκκλησιῶν» καί ὑπό κάτω τίνος θρησκευτικοῦ ἀρχηγοῦ; Καταλάβατε φίλοι μου;

-Ἡ μήπως, εἶναι κριτήριον ὅλων αὐτῶν τῶν «ὀρθοδόξων», ἑτεροθρήσκων καί ἑτεροδόξων Οἰκουμενιστῶν, ἡ Εὐαγγελική ἀλήθεια, τῆς ἀδαμάντινης καί ἀκραιφνοῦς Πίστεως;

-Ἐπιθυμοῦσιν μήπως: ὁ ἰσχυρός Εὐρωπαϊκός Παπισμός, Ἀμερικανογαλλογερμανικός Προτεσταντισμός, ὁ ἀνά τήν οἱκουμένη Παπόδουλος Οὐνιτισμός, ὁ ἰμπεριαλιστικός Ἀγγλικανισμός, ὁ Μασσωνικός Σιωνισμός, νά ἀνεύρουσιν τήν Ἀλήθεια τῶν Θεολογικῶν πραγμάτων, ἤ μήπως ἐπιθυμοῦσιν, νά ἐπικυριαρχήσουσιν, κατά τῶν Ὀρθοδόξων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ἵνα τίς ἀλλοτριώσουν καί καθυποτάξουσιν, εἰς τά δικά τῶν γεωοπολιτικοοικονομικά συμφέροντα, χρησιμοποιώντας καί τόν παροντικό Θεολογικό Διάλογο τῶν Μικτῶν ψευδοθεολογικῶν Ἐπιτροπῶν, δηλ. τό διάλογο τοῦ ψεύδους;

Οἱ μόνοι πού ὑποκρίνονται τίς φραγκό-παπιες διότι ὄντως ἐφραγκέψασιν, καί αὐτό εἶναι ἀπαράδεκτον ἐξ Εὐαγγελικῆς ἀπόψεως, καί μᾶς πωλοῦσιν θεολογικά φραγκο-φούμαρα ἤ καί παγάκια, λές καί εἴμεθα Ἐσκιμώοι, μέ τινές ὠραιολογίες καί ἀγαπολογίες, εἶναι οἱ «ὁρθόδοξοι» Πατριάρχες, οἱ Ἀρχιεπισκόποι, οἱ Μητροπολίτες καί οἱ λαϊκοί θεολόγοι καθηγητάδες κ.ἄ., πού προσεκύνησαν τῷ Βαᾷλ τοῦ Συγκρητισμοῦ, τῆς Οἰκουμενικῆς Βαβέλειου Κίνησις.


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη







ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Αὖρα Οἰκονομάκου-Ἄλ Χόπκινς, Πέτρος ὁ Ἀλεούτιος-Ὁ Ἐσκιμώος Ἅγιος τῆς Ἀλάσκας, Α΄Ἔκδοση, Ἀθήνα 2010, Ἐκδόσεις: ΣΤΑΜΟΥΛΗ-Ἄθως παιδικά, σσ. 62.

[2] Παναγιώτη Τελεβάντου Θεολόγου-Φιλολόγου, “ΦΑΟΥΛ” ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΣΤΙΣ ΗΠΑ: “ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕ” ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΟΥ ΒΑΣΑΝΙΖΕ ΙΝΔΙΑΝΟΥΣ, http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2015/09/blog-post_857.html

[3] Ἀρχιμανδρίτου Γερβάσιου Ραπτόπουλου, Παπισμός καί πρόμαχοι Ὀρθοδοξίας, http://www.impantokratoros.gr/unia-douriosipos.el.aspx

[4] Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἁγιότης μαρτυρουμένη, Ἁγιότητα - Ἕνα λησμονημένο ὅραμα, Ἀθήνα 2001, σελ. 45-57.