Translate

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Π. ΝΟΥΝΗ: ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΘΠ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ Α΄)


Θεολογική ἀνασκευή τῆς Εἰσήγησις τῆς ΑΘΠ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου 
(Μέρος Α΄)





Λόγῳ τοῦ ὅτι δέν εἴμεθα ὁπαδοί τῆς νεοεκκλησιολογικῆς ἐκτροπῆς [1] τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μας καί μάλιστα ἔχομεν πλέον ἐπιλέξει ἐν πλήρει συνειδήσει τό ἱερόν ὁμολογιακόν στρατόπεδον τῆς ἁγίας φιλοκάλου ἀνυπακοῆς καί ὑπέρ τῆς Φίλοησυχαστικῆς Ὀρθοδοξίας, ἔχομεν ὡς ἐν δυνάμει θεολογοῦντες, δηλ. ἰσόβεια μαθητοῦδια καί φοιτητές τῆς Θεολογίας τῶν Πατέρων, τινά ἀδήριτον μαθητικήν ὑποχρέωσην ἐκ τῶν ἐν ἐξελίξει θεολογικῶν δρώμενων νά ἀσκοῦμεν αἰτιολογημένα καί ἀποδεδειγμένα τήν ἐλάχιστον καί μέτριον μαθητικήν κριτικήν ἐν τῇ Εὐαγγελική ἀρχῇ τῆς ἀληθεύουσας ἀγάπης καί τῆς ἀγαπῶσας ἀληθείας.
Δέν συμφωνάμε ἐπίσης διόλου μέ τήν καινοφανήν Φαναριώτικην αἵρεσιν τῆς «ἐπισκοποκεντρικῆς» [2] ἐκκλησιολογίας, ἡ ὁποία εἶναι ριζηδόν ἐπηρεασμένη ἐκ τοῦ Παπικοῦ Ἀλάθητου καί Παπικοῦ Πρωτείου ἐνῶ τήν ἴδια στιγμή παραπέμπουσιν ἐκ κακοδόξου σκοπιμότητος καί περίσσιας ἀδιακρισίας εἰς τόν Ἅγιο Ἰγνάτιο τόν Θεοφόρο!


Πάμε τώρα νά δοῦμε, τίς λογῆς λογῆς, θεολογικές ἐνστάσεις μας, ἐπί τῆς Πατριαρχικῆς εἰσηγήσεως:

Παράγραφος 1η

 «(...) διαδεχθέντες ες τν κλρον τς πισκοπς σειρν μακρν προκατόχων, ν ος πλθος λον γίων νδρν στερεωσάντων τν κκλησίαν δι το κόπου, τν δρώτων κα νίοτε το αματος ατν. Κύριος Θες δη ατος νάπαυσιν κα ζων αώνιον ν τ κοινωνί τν γίων Του».
Ὄντως, ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον, ὅτι εἶναι ὁ διάδοχος Οἰκουμενικός Πατριάρχης τῆς Κων]πόλεως ἐκ τινῶν πολλῶν ἄλλων προκατόχων του Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν! Οὐδείς ἀμφισβητεῖ τήν Κανονικότητα τῆς Πατριαρχικῆς ἐκλογῆς του, καθότι ἄν δέν ἀπατόμαστε δέν ἐτέθει ποτέ τέτοιον ζήτημα. Ἄρα εἶναι σαφῶς ἐπικυρωμένη ἐκ τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ἡ Κανονικότητα τοῦ πατριαρχεύειν καί ἐπισκοπεύειν τήν Ὀρθόδοξον Οἰκουμένην καί ἀσφαλῶς ἐκπληρώνει καί τόν ὑμνογραφικόν ὁρισμόν του καί τόν «θρόνων διάδοχος»... μόνον πού ἡ ἔντονη, ἔμπονη καί ἀγαπητική ἔνστασις ἡμῶν τῶν ἁπλῶν μελῶν καί πιστῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, καί ἐννοοῦμεν «ἡμῶν» τίς χιλιάδες καί ἐκατοντάδες Κληρικών, Μοναχῶν καί λαϊκῶν, εἶναι στήν ἀλυσιδωτήν καί ἀδαμάντινον διαδοχήν περί τήν Πίστην καί ἄρα ἠ προβληματική ἐστιάζει εἰς τόν ἀλυσιτελήν «τρόπων διάδοχος». 

Εἶναι ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης τῆς Πόλης καί τῶν «τρόπων διάδοχος»; Τίνων τρόπων; Τρόπων, αἱρετιζόντων και κακοδόξων; 

Πιό ἀπλά καί κοντολογίς, ἀμφισβητοῦμεν τίς σωρηδόν Πατριαρχικές κακόδοξες ἐνέργειες, ὅτι εἶναι ἤ ἦτο δῆθεν, ὀρθόδοξες ἐνέργειες, σύμφωνες καθ΄ὁλοκληρίαν, διά τῶν Ἁγίων και Θεοφόρων Πατριαρχῶν καί προκατόχων τοῦ Οἰκουμενιστοῦ κ. Βαρθολομαίου. 

Αὐτό πού ἀποκρύπτεται καλῶς ἐκ τοῦ κακοδόξου Πατριάρχου τῆς Ρωμηοσύνης μας, εἶναι ἡ «συμπτωματική» παράλειψις, ὅταν σωρηδόν προκατάτοχοί του Πατριάρχες τῆς Κων]πόλεως, ἔσπασαν τήν ἐν λόγῳ ἐπισκοπίζουσα καί ὀρθοδοξοῦσα ἀλυσίδα, τοῦ ὀρθοτομεῖν τόν λόγο τῆς ἀληθείας, καί ἐπέρασαν στό ἐωσφορικό στρατόπεδο καί τήν ἄνομο κομπανία καί φατριά τῶν αἱρετικῶν Πατριαρχῶν! 

Ἄν ὅντως, ἅπαντες οἱ προκάτοχοί του Πατριάρχες, ἦτο ἄγιοι ἄνδρες, δέν θά ἐχρειάζοντο τίς ἐλεϊνές προσευχές μας, ὑπερ τῆς ἀναπαύσεως των, ἀλλά ἡ Ἁγιολογική, ἡ Λειτουργική, ἡ Κανονική καί ἡ Ἐκκλησιολογική τάξις, προνοεί, νά προσευχόμαστε καί νά παρακαλοῦμεν δια τίς ἐπωφελείς πρεσβείες αὐτῶν, καί ὄχι ὑπέρ τῆς ἀναπαύσεως αὐτῶν, διότι ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει ἀπλανῶς ποίοι εἶναι οἱ ὅντως φωτισμένοι καί τεθεωμένοι κεκοιμημένοι ἅγιοι Πατριάρχες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποίοι εἶναι δεδοξασμένοι πρώτιστα ἐκ τοῦ Θεοῦ καί ἔπειτα, ἐπικυρωμένη καί ἀναγνωρισμένη ἡ ἁγιότητα αὐτῶν, ἐκ τῆς ἱερᾶς Συνειδήσεως τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας. Ἄρα μᾶλλον, θά πρέπει νά εὐχόμαστε ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν προκατόχων τοῦ Πατριάρχου μας, δηλ. ὅσοι Πατριάρχες ἦτο κακόδοξοι καί καταδικάσθησαν ὥς αἱρετικοί λυκοποιμένες, ἀλλά καί ὅσοι ἄλλοι δέν  καταδικάσθησαν, ἀλλά καί δέν ἔχομεν τήν ἀπλανή βεβαιότητα τῆς σωτηρίας, φωτίσεως καί θεώσεως αὐτῶν. Πολλῶ δέ μᾶλλον θά πρέπει νά προσευχόμαστε ὑπέρ τῆς ἀναπαύσεως τῶν συγχρόνων Πατριαρχῶν καί Ἀρχιεπισκόπων κ.ἄ. κεκοιμημένων Κληρικῶν, πού λάτρεψαν τόν Βαάλ, τόν Μπάφομετ καί τόν Ἀρχιτανγκαλίστ τῆς Μασσωνίας καί ἔγιναν [3] «ἅγιοι Πατριάχες» τοῦ Σατάν καί τῆς Μασσωνίας ἀντί, ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας!! 

Ἐλπίζομεν μόνον να μή ὑπονοεί καθόλου, ὁ ἅγιος Πατριάρχης μας, ὅτι ἅγιοι ἄνδρες καί Πατριάρχες τῶν Ὀρθοδόξων Ρωμηῶν, ἦτο ἐκείνος ὁ Μασσώνος Πατριάρχης ὁ Μελέτιος Μεταξάκης, ὁ Ἰωακείμ ὁ Γ΄, ὁ Ἀθηναγόρας κ.λπ.; Ἅγιος ἄνδρας, ἦτο καί εἶναι, ὁ ὅσιος Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος, ὁ ὁποίος σέ ἀποκαλυπτικές [4] ἐπιστολές του, καταγγέλνει ὡς Μασσώνον, τόν μακαρίτη Πατριάρχην Μελέτιον Μεταξάκην. 

Ὅμως ἄκρως περίεργα πράγματα συμβαίνουν περί τινῶν σύγχρονων κληρικῶν [5] ἐγκωμιαστῶν τοῦ Μασσώνου Πατριάρχου Μελέτιου Μεταξάκη καί δεῖ ἐκ τινῶν φανατικῶν ὁπαδῶν τοῦ Μοναχοῦ Ἰωσήφ τοῦ Βατοπαιδινοῦ καί τοῦ Μητροπολίτου Λεμεσοῦ κ. Ἀθανασίου!!! Μέχρι καί ὁ Ἁγιορείτης Σεβ. κ. Ἀθανάσιος, σύμφωνα μέ ἔγκυρες πληροφορίες, ἐγκωμιάζει τόν Μασσώνον Μεταξάκην! Αὐτά μᾶλλον ἐδιδάχθῃ ὑπό τοῦ Γέροντός του μ. Ἰωσήφ; 

Δυστυχῶς τήν σήμερον, δέν ἐμπιστευόμαστε κανέναν ρασοφόρο καί δεῖ ἐπίσκοπο [6], ὁ ὁποίος δέν ξεκαθαρίζει ἐλεγκτικά, ὁμολογιακά καί Προδρομικά, τήν Ἐκκλησιολογική καί Ποιμαντική θέση του, διά τόν Παπισμό, Οἰκουμενισμό, Μασσωνία, Νεονικολαϊτισμό κ.λπ. Ἔχομεν ἐμπιστοσύνη στούς σύγχρονους Θεοφόρους καί Φωτισμένους Πατέρες καί Διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τόν ὅσιο Φιλόθεο Ζερβάκο, τόν Γέρων π. Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλο, τόν Γέρων π. Χαράλαμπον Βασιλόπουλο, τόν Γέρων Ἐπίσκοπον Αὐγουστῖνον Καντιώτην, τόν Γέρων Γερμανόν Σταυροβουνιώτην, τόν μέγα ἱεροκήρυκα τῆς Ἐκκλησίας Δημήτριον Παναγόπουλο, τόν Οἰκουμενικόν διδάσκαλον καί σύγχρονον Θεολόγον μακαριστόν Νικόλαον Σωτηρόπουλον κ.ἄ.!




Παράγραφος 2η

«μία κκλησία»
Σέ αὐτήν τήν παράγραφον, ἔκπληξιν κάμνει στόν γράφων, ἡ διασκεδαστική πρότασις «μία Ἐκκλησία»... θυμήθηκε ὁ τίμιος καί χαμαιλέων ἅγιος Πατριάρχης μας καί τήν «μία Ἐκκλησία»; Τόσο καιρό πού ἦταν... «ἡ μία Ἐκκκλησία»; 

Ἆραγε εἶναι «σῶον», «ἔντιμον», «ὑγιᾶ» καί «ὀρθοτομούντα» τά ὅσα χαμαιλεόντεια νάματα ἐκφράζει, διδάσκει καί διακηρύττει, κατά καιρούς, ὁ Ἀρχιοικουμενιστής Πατριάρχης μας, ὅπως π.χ.: ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Παπικοί, ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Προτεστάντες, ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Μονοφυσίτες, Κόπτες καί Ἀρμένιοι, ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Ἀγγλικανοί, ἄλλοι «οἱ δύο πνεύμονες» ἐκεί, ἄλλοι οἱ «ἀρχαίοι ὀρθόδοξοι ἀνατολικοί κλάδοι» ἐδῶ, ἀλλη ἡ «ἀπελευθερωμένη θεολογία» ἐκεί, ἄλλη  ἡ «μεταπατερική θεολογία» ἐδῶ κ.λπ. καί ἐν τέλει, χάσαμεν τόν Ἐκκλησιολογικό μας μπούσουλά φίλοι καί ἀδελφοί!! 

Ἔπειτα μᾶς φταίνε οἱ «φονταμενταλιστές», οἱ «Ταλιμπάν», οἱ «Μουτζαχεντίν», οἱ «ψυχασθενείς», οἱ «Ζηλωτές», οἱ «Ἀποτειχιστές», οἱ «Τελεβάντοι» κ.λπ.; Κατά συνέπειαν, τῆς ἐκ Φαναρίου Πατριαρχικῆς καί ἐξάπαντος τῆς «σχιζοφρενοῦς ἐκκλησιολογίας» ἤ τῆς «ἐκκλησιολογίας τοῦ διπολισμοῦ» δέν δυνάμεθα νά ἔχομεν τινά τυφλή ἐμπιστοσύνη καί ἀδιάκριτο ὑπακοή σέ χαμαιλέοντες Οἰκουμενιστές ποιμένες, πού ἀλλοιώνουν δόλια τό Εὐαγγέλιον, ἐλέω τινά Παπόδουλου ντελιρίου, δηλ. τῆς κακοδόξου διπλωματίας ἤ καί τῆς ἐωσφορικῆς διγλωσσίας. 

Χωρίς παρεξήγηση ἀδελφοί καί πατέρες, ἕνα κουσοῦρι τό ἔχω... ἀλλά ὡς θεολογῶν καί δημοσιογραφῶν, ὑποψιάζομαι τά μέγιστα, διά κενοφανήν τινά νέαν αἵρεσιν, τουτέστιν τήν «Παναίρεσιν τοῦ Χαμαιλεοντισμοῦ» δηλ. τοῦ Θεανθρωποκτόνου Συγκρητισμοῦ. Κάνω κάπου λάθος; Παρακαλῶ νά μέ διαψεύσει κάποιος ἔμπειρος τῶν θεολογικῶν μας πραγμάτων. Γι΄αὐτόν χρῆζει μεγίστης προσοχῆς, τό ἁπλόν καί ἀφελές ποίμνιον, ἐκ τινῶν Βατραχακιστῶν καί Χαμαιλεοντιστῶν κληρικῶν...! 

Ἄρα καί πολύ καλῶς πράττομεν καί εὐχόμαστε, στίς ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Θεάνθρωπος Χριστός καί Κύριος μας, νά χαρίζει καί «νά χορηγῇ εἰς τόν Ἐπίσκοπον ἐντιμότητα, ὑγείαν, ὀρθοτομίαν τῆς ἀληθείας κ.λπ.» [7] διότι δέν εἶναι ἄτρεπτον ὀντολογικά, ἤ τινά ἀπαραχάρακτον δεδομένον καί ἰσόβειον πιστοποιητικόν, ἤ καί αἰῶνια ἐξασφάλισις, ὅτι ὅποιος ἔλαβεν τήν ἰεροσύνη καί ἐφόρεσεν ἕναν ράσον, αὐτόματα ἔλαβεν καί πιστοποιητικό Ὀρθοδόξου Κληρικοῦ, πιστοποιητικόν σωρηδόν ἀλαθήτων, πιστοποίησις δῆθεν φωτισμοῦ ἤ καί θεώσεως ἀλλά συνάμα ἀτελεύτητου καί ἀπλανοῦς ὀρθοτόμησις θεολογεῖν τῆς ἀληθείας κ.λπ. Ἀστεία καί ἀφελέστατα πράγματα, ἄν τυχόν καί κάποιοι, τήν σήμερον, πιστεύουν τέτοια ἀνοησία. 

Ἡ Μυστηριακή ἱεροσύνη δέν εἶναι ἀνίερος χαμαιλεοντισμός ἤ δεισιδαιμωνία,  μέ μαγικά ὑπερφυσικά σόου... εἶναι Ὀρθόδοξον Μυστήριον καί μάλιστα, ἡ ἀπλανής καί χαρισματική ἱεροσύνη ἀποδεικνύεται, μέ τήν ἀκριβή ταύτισην καί σχέσιν τῆς Ὀρθοδόξου δογματολογικῆς θεωρίας καί τῆς ὀρθοδόξου πράξεως (=Θεωρίας)... ἐκ τῶν ἐνεργειῶν καί «καρπῶν» εἴτε ἐκ των Κληρικών, εἴτε ἐκ τῶν Μοναχῶν, εἴτε καί καί ἐκ τινῶν λαϊκῶν, ἔτσι δυνάμεθα, νά συγκρίνομεν, νά κρίνομεν, ἵνα μή κατακρίνομεν καθῶς μᾶς διδάσκει τό ἱ. Εὐαγγέλιον, σέ ἀντίθετον τινά περίπτωσην, ἔχομεν ποιμαντικήν, ἱερατικήν ἤ καί Ἀρχιερατικήν, ἐκτροπήν. 

Ἄρα τό πρόβλημα ἔγκειται στίς ἄγουρες καί ἀπροϋπόθετες χειροτονίες τινῶν κληρικῶν... κληρικῶν μέ καρδιακά καί νοερά μπάζα, οἱ ὁποῖοι θά ἀναλάβουν νά θεραπεύσουν(sic) τίς ψυχές ἡμῶν τῶν ἀσθενοῦντων!


Παράγραφος 3η

 «(...) το ποίου τν σταυρόν, ς λλοι συν-Κυρηναοι μετ το Πατριάρχου αρετε, φ᾿ καστος ξ μν τάχθη».

Ἕνα βασικό καί πολυσύνθετο ἐρώτημα, κατακλύζει καί πάλιν καί πολλάκις τό ταλαίπωρο μυαλό μου, σάν προσπαθῶ νά καταγράψω, ἐτοῦτες τίς γραμμές: 

Ποιός νά εἶναι ἆραγέ, ὁ μείζων καί ὁ πρωτεύων ρόλος, τῶν συνεπισκόπων ἀδελφῶν τοῦ Πατριάρχη μας; Ποίος ὁ σημερινός ρόλος τοῦ Πατριάρχου μας; «Τί ρόλο βαρᾶ», στήν κοινή λαϊκή γλῶσσα; 

Ποίος ὁ ρόλος, τῶν τεθεωμένων ἁγίων Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας καί ποιός ὁ ρόλος συγκριτικά τήν σήμερον τῶν «ἁγίων» πατέρων καί ρασοφόρων τῆς Ἐκκλησίας; 

Θά ἦθελα νά μάθω καί νά πληροφορηθῶ, ἄν εἶναι ἐφικτόν, ἄν κάποιος ἐκ τῶν «συν-Κυρηναίων» Ἐπισκόπων τοῦ Πατριαρχείου μας, μετέφερε τίς κραυγές ἀγωνίας τοῦ Χριστεπώνυμου πληρώματος τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας του, ἤ, ἄν οἱ «συν-Κυρηναίοι» μετεβλήθησαν, σέ συν-Φαριζαῖους, σέ συν-Ιοῦδες, σέ συν-Νεστόριους, σέ συν-Ἄνθιμους (ὁ Τραπεζοῦντιος καί ὄχι ὁ Θες]νίκης, ἄν καί ἀκολουθεῖ τά χνάρια του ὁ δεύτερος), σέ συν-Καλέκες, σέ συν-Βησσαρίωνες, σέ συν-Βέκκους, σέ συν-Ποντιοπιλάτους κ.λπ.(;!)

Ἐλπίζω μόνον, νά μήν αἴρουν μερικοί καί τήν «νεοεκκλησιολογικήν» αἵρεσιν τοῦ Πατριάρχου, διότι ἡ αἵρεσις, δέν εἶναι Σταυρός, ἀλλά εἶναι ἐχθρός τοῦ Ζωοποιοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί θανάσιμος ἐχθρός τοῦ Ἐσταυρωμένου Ἀναστάντα Θεανθρώπου καί τῆς Ἐκκλησίας Αὐτοῦ!...


(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)



Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη







ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν, Η ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, Ἰανουάριος 2015, Ἐκδόσεις: “Τό Παλίμψηστον”, σσ.64.

[2] Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ΚΑΚΗ ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2006, Ἐκδόσεις: “Βρυέννιος”, Φίλη Ὀρθοδοξία 11, σελ. 18-19.

[3] Μοναχοῦ Σεραφείμ Ζήση, Η ΜΑΣΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ (Ἡ μασονική προώθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ), http://www.egolpion.com/masonia_patriarxes.el.aspx

[4] Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ (Ὡς ἀγωνιστής καί ὁμολογητής τῆς Ὀρθοδοξίας, μέ ἀναφορές στήν ἐπικαιρότητα), ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ, Α΄Ἔκδοση 2014, σσ.295.

[5] Θεολόγου Παναγιώτη Τελεβάντου, Ο ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2014/11/blog-post_73.html

[6] Θεολόγου Παναγιώτη Τελεβάντου, ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ, http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2014/10/blog-post_98.html

[7] Ἀρχιμανδρίτου Ἐπιφάνιου Ι. Θεοδωρόπουλου, ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ («ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ» καί «ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΣ»), ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΤΡΟΙΖΗΝΟΣ 2008, ΕΚΔΟΣΙΣ Γ΄, σελ.104.


Δημοσίευση σχολίου