Translate

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: (ΜΕΡΟΣ Δ΄) ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΘΠ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ


Θεολογική ἀνασκευή τῆς Εἰσήγησις τῆς ΑΘΠ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου 

(Μέρος Δ΄)



Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη




Παράγραφος 16η

«Ἕτερος τομεύς, ες τν ποον τ Οκουμενικν Πατριαρχεον νέπτυξε πρωτοβουλίας κα ξακολουθε ν διαδραματίζ γετικν ρόλον εναι κενος τς καταλλαγς μεταξ τν χριστιανν κα τν θρησκειν. τομες οτος τν πρωτοβουλιν το Οκουμενικο Πατριαρχείου φίσταται πό τινων κύκλων π᾿ σχάτων κστρατείαν διαβολς κα κατασυκοφαντήσεως ς δθεν προδοτικς τς ρθοδόξου πίστεως. λλ᾿ καταλλαγ τν νθρώπων μετ᾿ λλήλων κα μετ το Θεο ποτελε ατν τοτον τν σκοπν τς Σαρκώσεως το Θεο κα Λόγου κα τς σταυρικς Ατο θυσίας (Ρωμ. ε΄ 10, Β΄ Κορ. ε΄ 19), δ γία μν ρθόδοξος κκλησία ο παύεται δεομένη «πρ τς τν πάντων νώσεως». Τ Οκουμενικν Πατριαρχεον πρξε πρωτοπόρον ες τν δημιουργίαν τς συγχρόνου Οκουμενικς Κινήσεως δι τν γκυκλίων ωακεμ το Γ΄ τ 1902 κα τς Συνόδου το Πατριαρχείου τ 1920 κα οδένα λόγον χει ν λυπται δι᾿ ατό».

Σύμφωνα μέ τίς προσωπικές ἔρευνες καί ἐκτιμήσεις μας, παρόλον τόν ἀπεριόριστον σεβασμόν πού τρέφομεν πρός τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον μας, φαίνεται πῶς ἤγγικεν ὁ καιρός νά διαδραματίσει «γετικόν ρόλον» καί «πρωτοβουλίας» περί τῶν Διαθρησκειακῶν καί Διαχριστιανικῶν Διαλόγων, κάποια ἄλλη Τοπική Ἐκκλησία. Ἐξάπαντος τινά Ὀρθόδοξη! Τό θέμα εἶναι, ποιά; Μιᾶς καί ἐφόσον, ἡ Φαναριώτικη ἡγεσία, ἔχει «αἰχμαλωτίσει», σχεδόν ἅπαντες τίς Τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, στίς δικές της κακόδοξες καί ἀντικανονικές, πρωτοβουλίες... Εἴτε λοιπόν, θά ἐπανεύρει καί θά ἐπαναξιολογήσει, τό παροντικό κακόδοξον καί ἡγετικόν του ρόλον καί θά διαλέγεται, σαφῶς, μέ τίς ὀρθόδοξες Πατερικές προϋποθέσεις, καθῶς καί ὡς Ὀρθόδοξον Οἰκουμενικόν Κέντρον, ἤ πού θά πρέπει μία Ὀρθόδοξη Τοπική Ἐκκλησία ἐν Συνόδῳ καί Ἁγίῳ Πνεύματι, νά καταδικάσει τελεσίδικα, τήν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καθῶς καί προσωπικά ὅσους Ἐπισκόπους καί Πατριάρχες, ἐμμένουν ἀμετανόητα, νά προπαγανδίζουν καί νά αἱρετίζουσιν, τήν ἐν λόγῳ Συγκρητιστική Παναίρεση, τῆς Οἰκουμενικῆς Κίνησις, στό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησιας. Ἐξάπαντος Συνοδικήν καί αἰώνιαν καταδίκη καθῶς καί τό Πατερικόν ἀνάθεμα, θά πρέπει νά τό λάβουσιν καί μερικοί κακόδοξοι μακαριστοί Προκαθήμενοι τινῶν Ὀρθοδόξων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, πού ἔμπασαν μᾶλλον μπάζωσαν καί αἰχμαλώτησανκαί διέσυραν τόν Οἰκουμενικό Θρόνον τῆς Βασιλεύουσας, καί τήν Οἰκουμενική Ὀρθόδοξον Ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου, σ΄αὐτό τόν ἀτέρμονα καί ἀλυσιτελή κύκλον τοῦ ψευδο-διαλόγου, δηλ. τό ἐωσφορικό Οἰκουμενιστικό περιβάλλον τοῦ ΠΣΕ... ὅπως π.χ. ὁ Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης, ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας, ὁ πρῶτος Οἰκουμενιστής Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Κύπρου ΚύριλλοςΓ΄ κ.ἄ. ἐκκλησιαστικοί ταγοί...

Δέν  πρόκειται περί συκοφαντίας καί διαβολῆς ὑπό τινῶν κύκλων, κατά τοῦ Πατριαρχείου! Ἄπαγε τῆς ἀνοησίας δηλαδη! Δυστυχῶς, πρόκειται περί τοῦ ἀντιθέτου, δηλ. περί τινῶν πατριαρχικῶν συκοφαντιῶν κατά τῆς Συνειδήσεως τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία Συνείδησις Της, διαμαρτύρεται ρωμαλέα με τινᾶς ἀλαλλαγμοῦς, ἐκ τινῶν διάσπαρτων φωνῶν ποικίλων Κληρικῶν, Μοναχῶν καί λαϊκῶν! Πρόκειται κατά βάσιν, περί ἀποκαλύψεως, τῶν κακοδόξων πρωτοβουλιῶν, μεμονομένων Πατριαρχικῶν ἐκπροσώπων, καθότι τήν ἰδια στιγμή ὑφίσταντο, ἔντονες καί ἔμπονες διαμαρτυρίες, κατά τῆς πλανεμένης πλοηγήσεως τῆς Ναῦς τῆς Ἐκκλησίας μας, πρός τινές ξέρες καί παγόβουνα... Ἀνέκαθεν ὐφίσταντο κακόδοξοι Πατριαρχικοί, οἱ ὁποίοι, στό τέλος τῆς ἡμέρας, Χάριτι Θεοῦ καί διά τινῶν Θεοπνεύστων Συνόδων ὑπό Θεοφόρων τινῶν Πατέρων, πλήρωναν πολύ ἀκριβά τήν ἐωσφορικήν ἐμμονήν τους, εἰς τές σωρηδόν αἱρέσεις καί πλάνες των. Ἄρα ἐλπίζομεν ὅτι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ θά ἀναδείξει τέτοιους Πατέρες καί πάλιν σύντομα... πρός πείσμαν καί καταισχύνη τῶν κακοδόξων πατριῶν.

Ψευδόδοξον τινά ἐρμηνεία, ἀποδίδει, ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, στά «πρ τς τν πάντων νώσεως»! Πρόκειται περί φαιδρᾶς [13] Οἰκουμενιστικῆς (παρ)ἐρμηνείας, ἡ ὁποῖα δυστυχῶς ἀποκλείνει παρασάγκας ἐπί τήν Ὀρθόδοξον Πατερικήν ἐρμηνεία. Δηλαδή, οἱ Οἰκουμενιστές Φαναριώτες καθῶς καί ἄλλοι φανατικοί ὀπαδοί καί ἰδεολόγοι, τῆς Οἰκουμενικῆς Κίνησις, διαστρέφουσιν σωρηδόν, Εὐαγγελικά, Πατερικά καί Λειτουργικά γραφθέντα, πρός ἐξυπηρέτησιν τῆς αἱρετικῆς ἰδεοληψίας των. Ποία ἡ ἀπόδειξις, ὅτι εἶναι στοχαστική ἰδεοληψία καί αἰρετικά ἰδεολογήματα τινῶν ἀθεολόγητων «θεολόγων»; Μά τό παραδέχονται, οἱ ἴδιοι οἱ Οἰκουμενιστές, σέ τινά «θεολογικά» κείμενά των!


Ἄς πάρομεν γιά παράδειγμα τότε, τήν ἱερά Μητρόπολην Κύκκου καί Τηλλυρίας τῆς Κύπρου, ἡ ὁποία δυστυχῶς, εἶναι κακόδοξη Μητρόπολις τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ-Συγκρητιστικοῦ κλίματος τοῦ Πατριαρχείου. Κάποιος θεολόγος, της ἐν λόγῳ Μητροπόλεως, ὁ κ. Χρίστος Χριστοφόρου, φανατικά στρατευμένος, εἰς τίς οἰκουμενι(στι)κές Φαναριώτικες ἰδεοληψίες του, παραδέχεται, τά ἑξῆς ἄτοπα καί ἀθεολόγητα [14]:

1.    Ὅτι ἡ θεολογική ἔννοια, «οκουμενιστής», ἔχει  δῆθεν μία θετική ἔννοια καί νόημα! Αὐτά εἶναι τά κλασικά Κυκκώτικα φληναφήματα καί κακοδοξολογήματα ἐλέω κακόδοξου καί «τρεμοσβησμένου» Φαναρίου. Πρόκειται περί πλήρη ἐννοιολογική διαστροφή καί ἀπαξίωση, τῶν Πατερικῶν καί Θεοπνεύστων συγγραμμάτων. Μᾶλλον, ποτέ δέν ἔχει μελετήσει τόν Θεοφόρο καί Οἰκουμενικό Διδάσκαλον τῆς Ἐκκλησίας, τόν Σέρβο Δογματολόγον καί Ἅγιον Ἰουστίνο Πόποβιτς;! Σᾶς τόν προτείνουμεν ἀνεπιφύλακτα, κύριε συνάδελφε, πρός πάσαν θεραπείαν καί διασκέδασιν ψυχοσωματικήν.

2.    Ὅτι καί πάλιν ὁ «οκουμενιστής», πρόκειται περί «φορέα τς οκουμενικς δέας»...!! Δέν εἶναι θρασύτατη παραδοχή αὐτό; Εἶναι φανερότατο, τό τραγικόν ὁλίσθημαν, καί ἡ ἄμεσως παραδοχή τῆς ψευδοοικουμενι(στι)κῆς ἰδεοληψίας, τῶν Πατριαρχικῶν Οἰκουμενιστῶν. Τό Θεανθρώπινον Εὐαγγέλιον, δέν εἶναι ἰδεολογία καί ἀνοῦσια συμπόσια, κύριοι Οἰκουμενιστές· ἀλλ΄εἶναι ἐμπειρία καί βίωμα ἐν Χριστῷ καί ἐν Ἁγίω Πνεύματι. Πότε σκοπεύετε νά τό ἀντιληφθεῖτε, καί νά τό βιώσετε; Ἐλπίζομεν κάποτε, ὅτι θά τό ἀντιληφθεῖτε ἐμπειρικά, ὅμως, προτοῦ νά εἶναι ἀργά, ἀργά γιά τίς ψυχές σας...

3.    Ὅτι «φορέας τς οκουμενικς δέας», εἶναι ἡ ἴδια ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία!!! Ἡ ἀλάθητος καί ἀπλανής Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, μετεβλήθει(;) σέ φορέα ἰδεοληψιῶν καί τινῶν ἰδεολογιῶν, ἀντί σέ Ταμιοῦχο Τῆς θεῖας Χάριτος; Ἆραγε, μήπως ταυτίζει ὁ ἐν λόγῳ θεολόγος τῆς ἱ. Μητροπόλεως Κύκκου, τίς κακόδοξες ἐνέργειες καί ἀντικανονικές πρωτοβουλίες, μερικῶν τινῶν ψευδόδοξων ἐκπροσώπων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μέ τήν Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία καί τό Σῶμα τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, ἤ μήπως τόν ἔχομεν παρεξηγήσει;

4.    Ὅτι δῆθεν, τό ἱ. Ευαγγέλιον, «θέλει τόν Χριστιανικό κόσμο νωμένον»! Πάνω σέ ποῖαν βάσιν ὅμως; Μιλάμεν, ὅτι πρόκειται, περί μεγίστης βλασφημείας, ἡ ἐν λόγῳ «θεολογική» δήλωσίς του. Βάση τίνων προϋποθέσεων, κύριε συνάδελφε; Μηδαμινῶν, μᾶλλον; Μιᾶς καί μηδαμινή εἶναι, ἡ γνώσις τῶν «Μεταπατερικῶν θεολόγων», ἐπί τά Πατερικά συγγράμματα καί τήν ἀπλανή Θεολογία αὐτῶν. Τό ἱερό Εὐαγγελίον, θέλει ἐνωμένους τούς Χριστιανούς, ἀπροϋπόθετα καί ἄνευ ὅρων; Ὑπάρχουν λ.χ. Προτεστάντες Χριστιανοί, πού ἀμφιβάλλουν τήν Ἀνάστασην τοῦ Θεανθρώπου...! Εἶναι δυνατόν τό ἱ. Εὐαγγέλιον, νά ἐπιζητεί καί νά ὁρίζει, τέτοιαν φαιδρά καί ἀνόητον τινά ἔνωσιν; Εἶναι δυνατόν, τό Θεόπνευστον Εὐαγγέλιον, νά αὐτοαναιρεῖ, νά φάσκει πολλῶ δέ μᾶλλον καί νά ἀντιφάσκει, περί τά Θεανθρώπινα Ἐκκλησιολογικά ὅρια καί τίς προϋποθέσεις Αὐτοῦ, Τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ; Αὐτή εἶναι, ἀδελφοί καί πατέρες, δυστυχῶς-δυστηχέστατα, ἡ σύγχρονως καί αἱρετίζουσα ἰδεοληψία, ἀρκετῶν συναδέλφων θεολογούντων ἐκ τῆς ἐν Κύπρῳ ἱ. Μητροπόλεως Κύκκου καθῶς κ.ἄ.!

Τά πιό πάνω σημεῖα, διατυπώνονται καί παραθέτονται σκόπιμα, διά νά ἀντιληφθεῖτε συγκριτικά, φίλες καί φίλοι ἀναγνώστες/τριες, ὅτι τό ἔνδοξον Πατριαρχεῖον τῆς Ρωμηοσύνης μας, δύναται ἀρίστως, νά αὐτοξευτελίζει καί νά αὐτοδιασύρει τό περίφημον κύρος και τόν ἡγετικόν αὐτοπροσδιορισμόν του, ἄνευ τινᾶς βοηθείας «πό τινων κύκλων»...!

-Καταλάβατε;

Καί ἄν τυχόν μερικοί, δέν καταλάβατε ἀκόμη, μποροῦμεν κάλλιστα, νά σᾶς ἀντιπαράβαλλουμεν, την καταγεγραμμένην καί ἀποκαλυπτικήν ἐπιστημονικήν θέση, τοῦ ἔγκριτου Καθηγητοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας, τοῦ Πρωτ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ:

Ἀπὸ τὸν «Διάλογο τῆς ἀγάπης», ἐφεύρημα παραπλανητικό της Β´ Βατικανῆς Συνόδου, καὶ τοῦ ὁποίου ὁ μεγαλύτερος προπαγανδιστὴς ὑπῆρξε ὁ Ἀθηναγόρας, προχωρήσαμε βεβιασμένα στὸν Θεολογικὸ Διάλογο, χωρὶς ὅμως νὰ ἐκπληρωθῆ ὁ βασικὸς ὅρος τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ ἄρση δηλαδὴ τοῦ παπικοῦ πρωτείου καὶ ἀλαθήτου, δεδομένου ὅτι ὁ παπικὸς θεσμὸς συνιστᾶ τὴν τραγικότερη ἀλλοίωση τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ σημαντικότερο ἐμπόδιο στὴν «ἐν ἀληθείᾳ» συνάντηση Ρωμαιοκαθολικισμοῦ καὶ Ὀρθοδοξίας. Ἡ ἐφαρμοζομένη ὅμως «πολιτική» τῆς παραπλανήσεως καὶ παγιδεύσεως ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἀπὸ τὴν ἀπόφαση κατὰ τὸν Θεολογικὸ Διάλογο νὰ μὴ συζητηθοῦν τὰ «διαιροῦντα» (μόνιμη καὶ ἀπαράβατη ἀρχὴ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων), ἀλλὰ τὰ «ἑνοῦντα», γιὰ τὴν δημιουργία ψευδαισθήσεως ἑνότητος καὶ ταυτίσεως, μὲ τὴν προώθηση τῆς οὐνιτικῆς τακτικῆς. Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ ἐπιμονὴ τοῦ Βατικανοῦ νὰ σώσῃ μὲ κάθε τρόπο τὸν θεσμὸ τῆς Οὐνίας, ἐνῶ παράλληλα καλλιεργήθηκε τὸ πνεῦμα τῆς «ἀμοιβαίας ἀναγνωρίσεως» (κορύφωση ἡ συνάντηση τοῦ Balamand τὸ 1993 καὶ τὸ ἀχαρακτήριστο κείμενο περὶ Οὐνίας, ποὺ συνυπέγραψαν ἐννέα ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, μὲ πρῶτο τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο). Ὅταν ὁ μακαριστὸς π. Ἰωάννης Ρωμανίδης διεμαρτυρήθη γιὰ ὅλα αὐτὰ καὶ κυρίως γιὰ τὴν ἀποδοχὴ τῆς μεθόδου τῆς Οὐνίας, ἐπιτιμήθηκε μὲ γράμματα γεμάτα ὀργὴ (σώζονται...) καὶ ἀπειλήθηκε ἔμμεσα μὲ καθαίρεση. (Ποτὲ δὲν μπόρεσε νὰ συμβιβασθῆ μὲ αὐτὴ τὴν στάση, ποὺ τὸν ὁδήγησε ταχύτερα στὸν θάνατο).[15]

-Μήπως ἤγγικεν ἡ στιγμή, πατέρα Γεώργιε Μεταλληνέ, νά δημοσιευθῶσιν τά ἐν λόγῳ Φαναριώτικα γράμματα, στά ὁποῖα ἀπειλῆτο μέ καθαίρεσιν, ὁ μακαριστός ὅσιος Πατέρας καί Δογματολόγος τῆς Ἐκκλησίας, π. Ἰωάννης Ρωμανίδης;

-Μήπως θά πρέπει ἐπί τέλους, νά ἀρχίσουσιν, μέ Προδρομικήν παρρησίαν καί διάκρισην, Κληρικοί καί λαϊκοί, νά ἀποκαλύπτουσιν ἀνέκδοτα ἔγγραφα, στό ὁποῖον ἀποδεικνύεται, τό ἀπειλητικόν προσωπεῖον, τῶν αἱρετιζόντων Ἐπισκόπων, τοῦ Πατριαρχείου μας;

-Μήπως, ἡ τελευταία πρότασις, τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, δέν ἦτο καί εἶναι de facto δήλωσις ἀμετανοησίας;

-Ποιός Φωτισμένος ἤ καί Θεοφόρος Πατῆρ τῆς Ἐκκλησίας, παρέμενε ἀμετανόητος, ὅταν ἕτεροι ἀδελφοί καί πατέρες, τοῦ ἐπεσήμαναν φιλάδελφα καί φιλάνθρωπα, τήν πλάνη καί τήν ἀστοχία του; [16]


(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)





ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:


[13] ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ, «Οὐκ ἐσμὲν τῶν Πατέρων σοφώτεροι» (Ἀναίρεση τῆς ἐπιχειρηματολογίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μὲ ἀφορμὴ τὴν ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὴ Μεγίστη Λαύρα), Δεῖτε εἰδικά, τό κεφ. Γ.5., Τὸ ἀληθὲς νόημα τῶν χωρίων «ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων ἑνώ­σεως» καὶ «ἵνα ἓν ὦσι», http://www.theodromia.gr/92BD47EB.el.aspx


[14] Χρίστος Χριστοφόρου, Κύπρου Κύριλλος Γ΄ (1916-1933) Ὁ πρῶτος Κύπριος οἰκουμενιστής Ἀρχιεπισκόπος καί ἡ σύγχρονη ἐποχή, Δεῖτε τήν ὑποσημείωσιν 2 γιά τά ὅσα σᾶς παραθέτομεν ὡς γραφθέντα του ἐν λόγῳ θεολόγου, http://www.kykkos.org.cy/imkt.cy.net/03/T03-047.pdf


[15] Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνου, Οἱ Διάλογοι χωρίς προσωπεῖον,  http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/tributes/gewrgios_metallhnos/dialogoi_xwris_proswpeion.htm


[16] Ὁμολογιακή ἀπολογία Γέροντος Σάββα Λαυρεώτου, http://thriskeftika.blogspot.com.cy/2015/09/blog-post_82.html