Translate

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ: ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΘΠ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ Β΄)


Θεολογική ἀνασκευή τῆς Εἰσήγησις τῆς ΑΘΠ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου 
(Μέρος Β΄)


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη


Παράγραφος 4η

«ς εναι γνωστόν, κατ τν ρθόδοξον κκλησιολογίαν, πάντες ο πίσκοποι εναι σοι ξ πόψεως μυστηριακς χάριτος...»

Τί συμβαίνει, ὅμως, ὅταν τινές κακόδοξοι ἐπίσκοποι ἀλλοιώνουσιν ἀντικανονικά, τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν; Εἶναι ἴσοι, ἐξ ὀρθοδόξου Κανονικῆς καί Δογματολογικῆς ἀπόψεως, μέ τά τῶν Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων; Πῶς τό διαχειριζόμαστε Κλήρος καί λαός; Ποία ἡ νόμιμως ἄμυνα τῆς Ἐκκλησίας; Τί μᾶς διδάσκει, διαχρονικά, ἡ Συμφωνία τῶν Θεουμένων Πατέρων; 

Πῶς εἶναι δυνατόν λ.χ., ὁ Πατριάρχης τῶν Ὀρθοδόξων, ὁ κ. Βαρθολομαίος, ἐνώπιον τοῦ Πάπα τῆς Ρώμης, νά ἀκολουθεί καί νά διατυπώνει urbi et orbi τήν Βατικάνειον καί Φραγκολατινικήν ἐκκλησιολογίαν καί ἐνώπιον τῶν ὀρθοδόξων συνεπισκόπων του, τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν; Mήπως εἶναι διανοητικά καί Νεοβαρλααμίτικα διπλωματικά παιγνίδια καί καμώματα, ὄντως μιᾶς χούφτας, κακοδόξων Φαναριωτῶν; Νά πεί κανείς, λογικά, ὅτι «δουλεύει» τούς μέν Παπικούς καί νά παραδεχθῶμεν χάριν τῆς συζητήσεως, ὅτι ὄντως ἔτσι εἶναι καί πολύ καλά τούς κάνει. Ἄλλα ἀμέσως, ξεπηδᾶ τό ταυτόσημον, λογικόν ἐρώτημαν: Καί ποιός δίδει τινά ἐγγύησιν, ὅτι δέν «δουλεύει» καί τούς συνεπισκόπους του; 

Δύναται κανείς νά φανταστεί ποτέ του, τόν Ἅγιον Πατριάρχην καί Μέγαν Ἀθανάσιον, νά συζητεί θεολογικά στήν ἔρημον μέ τόν Γέροντά του τόν Μέγα καί Ἅγιο Ἄντώνιο, γιά τά βαθύτερα νοήματα περί τήν Ὀρθόδοξον διδασκαλίαν, ἔπειτα νά κατεβαίνει στήν Ἀλεξάνδρεια στό Πατριαρχεῖον του καί νά συγκαλλεί ἐπισκοπικόν συμβούλιον καί νά λαλεί ἄλλα στούς συνεπισκόπους του, ἔπειτα στόν ἄμβωνα νά κηρύττει ἄλλα ἀντί ἄλλων, εἴτα νά μεταβαίνει στήν παρασυναγωγή καί τήν σέκτα τοῦ Ἀρείου καί νά συμφωνεί μαζί του στά αἱρετικά του φλυαρήματα, χάριν μίας νοσηρᾶς διπλωματίας, ψευδοῦς εἰρήνης καί κατά κόσμον ὀμόνοιας κ.λπ.; Μπορείτε νά φανταστεῖτε τέτοιον σατανικό πράγμα; Πολλῶ δέ μᾶλλον νά τό ἀποδεχθεῖτε, νά ἐνεργεῖται στήν πράξη την σήμερον, ἀπό τούς τίμιους Πατριάρχες καί Ἐπισκόπους μας; Ὑφίστατο πουθενά, Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία, σέ ὅλο αὐτό τό διπλωματικό παιγνίδι; 

Ὁ Θεάνθρωπος, μᾶς δίδαξε νά ἀσκοῦμεν, τινά διπλωματικήν γλῶσσαν μᾶλλον διγλωσσίαν, κατά τῶν αἱρετικῶν Φαριζαίων; 

Ἡ Ἐκκλησιολογία, εἴτε θά εἶναι Ὀρθόδοξη, εἴτε κακόδοξη, μέση λύση δόξα τῷ Θεῷ γι΄αὐτό, δέν ὑφίστατο. Ὅποιος δοκιμάζει μίαν «διπλωματικήν» λύσιν, στῦλ Βαρθολομαίου κ.ἄ., δηλ. μίαν συμβιβαστικήν λύσην, μεταξύ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας καί κακοδόξου ἐκκλησιολογίας, ἡ πλάστιγγα γέρνει δυστυχῶς πρός τήν δεύτερην καί κακόδοξον ἐκκλησιολογία...! 

Ἄρα τότε, διαλέγομεν καί παίρνομεν, ἀδελφοί καί πατέρες, εἴτε τήν «ορθόδοξον» ἐκκλησιολογιάν τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Πατριάρχου εἴτε τήν ἀδαμάντινην καί μαργαριταρένια ἐξάπαντος Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν τῶν Οἰκουμενικῶν Θεηγόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας! 

Ἡ ἐκκλησιολογία τοῦ Πατριάρχου μας εἶναι μία Συγκρητικο-οὐμανιστική ἐκκλησιολογία ἐνῶ ἡ Ἐκκλησιολογία τῶν Θεοπνεύστων Προφητῶν, Ἁγίων Ἀποστόλων, Θεολόγων Πατέρων καί Διδασκάλων, εἶναι ἡ Θεανθρώπινη Ἐκκλησιολογία. Ἕνα ρητορικόν ἐρώτημα, πού ἴσως βοηθήσει καλύτερον τήν προβληματική μας εἶναι: Ποίος καί ποιά εἶναι ἡ πηγή [8] καί τό κριτήριον τῶν Θείων Μυστηρίων;




Παράγραφος 5η

«ς γνωστόν, ο εράρχαι οτοι δι τς Πατριαρχικς κα Συνοδικς Πράξεως το τους 1928 χουν διοικητικς τν ναφορν ατν ες τν ερν Σύνοδον τς γιωτάτης δελφς κκλησίας τς λλάδος, τς ποίας κα ποτελον σότιμα μέλη, καθ᾿ σον α παρχίαι τν λεγομένων «Νέων Χωρν», τς ποίας οτοι διαποιμαίνουν, διοικονται πιτροπικς π τς κκλησίας ταύτης βάσει τς ν λόγ Πράξεως».

Στίς ἀνθρώπινες φυσιολογικές σχέσεις, δέν ὐφίστατο νόρμαλ καί αὐτεξούσια ἀδελφή, πού νά ἐπιθυμεί, νά «διοικείτο ἐπιτροπικῶς» ἐκ τινᾶς ἀδελφῆς της, ἐκτός κι ἄν εἶναι διανοητικᾶ καθυστερημένη! Πολλῶ δέ μᾶλλον νά τήν ἐξουσιάζει τινά μεγαλυτέρα ἀδελφή ἐκ τῶν π.χ. γαμικῶν δεσμῶν της, ἤ καί στά καθ΄ἡμᾶς, ἐκ τινᾶς π.χ. «μαρτυρικῆς αἰχμαλωσίας» της! Τί θέλω νά πῶ; 

Μία φυλακισμένη καί αἰχμάλωτη ἀδελφή, δύναται νά ἐξουσιάζει, τήν ἐλευθέρα ἀδελφήν; Καί μάλιστα ἐπιτροπικῶς 50%-50%;! Ἤ μήπως ἡ ἐλευθέρα ἀδελφή, ἄν εἶναι φιλότιμη καί καλή, διακονεί μέ κάθε  καλόν τρόπον καί μέσον, τήν δέσμια ἐν τῇ φυλακῇ ἀδελφήν, ἄχρι ἀπελευθερώσεως αὐτῆς; 

Τελικά ὑφίστατο πλῆρες καί Κανονική Αὐτοκεφαλία εἰς τήν Ἑλλαδικην Ἐκκλησία μας ἤ ὄχι; Καί ἄν δέν ὐφίστατο πλήρες Ἀυτοκεφαλία, ὅπως π.χ. τῆς Κύπρου κ.ἄ., ποίος ἆραγέ, φέρει τήν ἀκεραίαν εὐθύνη τῆς μερικῆς καί κατακερματισμένης Αὐτοκεφαλίας στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος; Γιά ποῖον λόγο, νά μήν εἶναι καί τόσον ξεκάθαρα τά ἐν Ἑλλάδι, ἐκκλησιαστικά πράγματα; Ποῖον συμφέρει ἡ παράδοξη καινοφανής και Ἑλλαδική ἐκκλησιαστική κατάστασις; Τήν Ἑλλάδα; Τό Φανάρι; Τήν Κεμαλική Τουρκία; Τήν Pax Americana; Ποῖον καί ποιούς;

Μελετώντας κανείς, τήν Πατριαρχικήν Πράξιν τοῦ 1928, θέλωντας καί μή, ἐστιάζει στόν Ε΄ὅρο αὐτῆς:

«Ο τν ν λλάδι παρχιν το Πατριαρχικο Θρόνου ρχιερείς κλέγονται φεξς καί ποκαθίστανται ες τάς οκείας δρας καθ΄ν τρόπον καί σύστημα καί ο τς ρθοδόξου Ατοκεφάλου κκλησίας τς λλάδος πί τή βάσει καταλόγου κλεξίμων, συντεταγμένου πό τς ν θήναις ερς Συνόδου τς κκλησίας τς λλάδος καί γκεκριμένου πό το Οκουμενικο Πατριαρχείου, δικαιωμένου καί τούτου ποδεικνεύειν ποψηφίους, παγορευμένων τν ρχιερατικν μεταθέσεων πό παρχίας ες παρχίαν. (...)». [9]

Ἐφ΄ὅσον μέ τήν Πατριαρχικήν Πράξιν τοῦ 1928, ἀπαγορεύονται ρητά, οἱ μεταθέσεις τῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πατριαρχείου, ἡ μετάθεσις τότε τοῦ Σεβ. Μητροπολέως Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἀνθίμου σέ νύν Μητροπολίτην τῆς Θεσσαλονίκης, ὑπό τίνας Κανονικῆς καί Πατριαρχικῆς πράξεως, δύναται νά δικαιολογηθεί; Μήπως δύναται κάπως νά δικαιολογηθεῖ, μέ τούς Ἀποστολικούς Ἱερούς Κανόνες; 

Ξεχάσαμεν, ὅτι ὁ Οἰκουμενιστής κ. Βαρθολομαίος, παθαίνει τινά ἀλεργικόν σόκ, περί τινῶν Θεοπνεύστων Ἱερῶν Κανόνων! Καί γιατί; Εἶναι ἤ ὄχι, ὑπόλογος καί διάκονος, τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας; Εἶναι δυνατόν, μία Πατριαρχική Πράξις, νά εἶναι ἰσόκυρη, ἰσότιμη καί ἰσάξια τινῶν Ἀποστολικῶν Κανόνων; 

Εἴμαστε μέ τά μυαλά μας, ἤ μήπως νά γραφθῶμεν στό «χάσε δευτέριον» διά τινά μεταμόσχευσην, τοῦ περιεχομένου καί τῆς οὐσίας, τοῦ ἐγκεφαλικού κρανίου καί στελέχους μας; Εἶναι ἤ ὄχι, ἀντιπατριαρχική καί ἀντικανονική πράξις, ἡ μετάθεσις τοῦ Σεβ. κ. Ἀνθίμου εἰς τήν Θες]νίκη;

Ὑποσκάπτουν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Πατριαρχείου μας, ἤ ὄχι, τό Πανοικουμενικόν κύρος του; 

Εἶναι ἤ ὄχι ἀντιεκκλησιαστική, ἀντιαποστολική καί ἄρα ἀντιευαγγελική Θεομάχος ἐνέργεια ἡ μοιχεποιβασία καί τό Θεοκατάρατον μεταθετόν, τῶν Πατριαρχικῶν Ἐπισκόπων; Ὅταν ἦτο Μητροπολίτης Ἀλεξ]πόλεως ὀ κ. Ἄνθιμος, ἦτο ἤ ὄχι, μόνιμος Ἀρχιερεύς τῆς Ἀλεξανδρούπολης; Γιατί τότε ἔλαβεν παρανόμως, καί τήν δεύτερην ἐπαρχίαν; Γιατί παραμένει ἀτιμώρητος; Δέν ὑφίστατο τότε, ἕνας Θεσσαλονικεύς ἅγιος Κληρικός, γιά νά λάβει τήν Ἀρχιερωσύνη καί τόν Θρόνο τῆς Θες]νίκης; Γιατί ἆραγε, καμώνεται διαρκῶς, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, διά τήν συγκεκριμένην Πατριαρχικήν Πράξιν, ὅταν μάλιστα τό ἴδιον, ἔρχεται καί ὑποσκάπτει μέ ἄπλετον ἄνεσιν, τό Παγκόσμιο βεληνεκές καί τό Οἰκουμενικόν κύρος του, αὐτοαναιρώντας ἐμπράκτως, τούς δικούς του κανονισμούς καί τά ὅρια;

Γιατί ἆραγε εἶναι αἰχμαλωτισμένον, τό Αὐτοκέφαλον τῆς Ἑλλάδικῆς Ἐκκλησίας μας, μιᾶς καί ἐφ΄ὄσον εἰς τήν σύγχρονον Ἱστορία τοῦ Νεοελληνισμοῦ, ἔχουν μεταβληθεί καί ἐπεκταθεί τά Πολιτικά σύνορα τοῦ κράτους μας μέ τίς δῆθεν «Νέες Χῶρες», ἄρα καί ἐπιβάλλεται κατά τούς Ἱερούς Κανόνες, νά μεταβάλλεται ἡ Ἐκκλησιαστική διοίκησις, ἀνάλογα μέ τίς ἐκάστοτε πολιτικές ἀλαγές;! 

Ἀπό την στιγμή πού ἔχουσιν απἐλευθερωθεί τόσα χρόνια, οἱ ἐπαρχίες τῶν «Νέων Χωρῶν», σύμφωνα μέ τήν Ἐκκλησιαστική, Διοικητική καί Κανονική οἰκονομία καί ἱερή τάξη, τῶν ἐν ἐξελίξει μεταβαλλόμενων πολιτικῶν πραγμάτων, καί ὑφίστατο πλέον ἐλεύθερον κρατίδιον, ἡ Ἑλλᾶς, γιά ποῖαν αἰτία, ἀρκετές Ἑλληνικές ἐπαρχίες καί νῆσοι, παραμένουν «αἰχμάλωτοι», ὑπό τούς «ἐλεύθερους πολιορκημένους» τοῦ Τουρκοκρατούμενου Φαναρίου; Εἶναι δυνατόν νά «διεξάγητε ἐπιτροπικῶς» ἡ διοίκησις τῶν Ἑλλαδικῶν ἐπαρχιῶν καί νήσων; Ἆραγέ μήπως, ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἀνίκανη νά διοικήση Κανονικῶς τῆς ἐλεύθερες ἐπαρχίες τοῦ Πατριαρχείου μας; Ἐκτός κί ἄν δέν ὑφίστατο τινά ἐμπιστοσύνη;! 

Ἤ μήπως παίζει καί τό ἄλλον ἀντικανονικό καί κακόδοξον δυσβάστακτον: Ὅτι ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία εἶναι «αἰχμάλωτη» στόν Καισαροπαπισμό τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας; Ἆραγε πότε θά ἀναλάβει ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία μας, πλήρες καί ὁλοκληρωμένην Αὐτοκεφαλίαν, ὄπως π.χ. τῆς Κυπριακῆς Ἑκκλησίας; Εἶναι δυνατόν, νά παραμένει κοτζάμ ἐκκλησιαστικόν Ἀυτοκέφαλο, εὐνουχισμένον καί κουτσουρεμένον, ὑπό τά ποικιλώνυμα συμφέροντα, τῆς Φαναριώτικης διπλωματίας καί τῆς Ἑλλαδικῆς πολιτείας; Ἄχρι πότε; 

Ὑπάρχει ὅμως τέτοια ἱεροκανονική βούληση ἐκ τοῦ ἀρχιεπισκοπικοῦ κλίματος τῶν κληρικολαϊκῶν ταγῶν τῆς ἱ. Μονῆς Πετράκη;




(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)



ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[8] Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, Ἔκδοσις: Ἱερᾶς Μονῆς Ἀρχαγγέλων Τσέλιε, Βάλιεβο-Σερβία, σελ.230.

[9] Προδρόμου Ι. Ἀκανθοπούλου, ΚΩΔΙΚΑΣ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΒΑΝΙΑΣ, ΘΕΣ/ΝΙΚΗ 2009, σελ.736-739.
Δημοσίευση σχολίου