Translate

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΘΩΡΑΚΙΣΗ ΤΗΣ ΡΩΜΙΩΣΥΝΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΕΓΧΩΡΙΟΥ “ΛΟΛΛΑΡΔΙΣΜΟΥ”



Ἀναγκαία ἡ ἀμυντική θωράκιση τῆς Ρωμιωσύνης κατά τοῦ σύγχρονου καί ἐγχώριου “λολλαρδισμοῦ”




Θά προσπαθήσω, να ἐκφράσω, μίαν εἰδικήν καί ἐκ πρώτης ὅψεως πολιτικο-ἱστορική καί κοινωνιο-θεο-λογική, ἐξάπαντος ἐπιστημονική ἐρμηνευτική προσέγγιση (ἤ καί μία ἐλαφρά πρόγνωση), ὡς ἐρευνητῆς κοινωνιο-θεο-λογῶν, βάση συγκεκριμένων, ἱστορικῶν γραπτῶν πηγῶν, πού μετροφυλλῶ μελετώντας, τίς τελευταίες μέρες, διά τῶν παροντικῶν κοινωνικο-πολιτικῶν ἐξελίξεων Ἑλληνισμοῦ-Εὐρώπης. Δέν εἶμαι κανένας εἰδικός (=σπεσιαλίστας) καί οὔτε ἐπιθυμῶ νά γίνω, περί τῶν ἐνθᾶδε γεωπολιτικῶν, γεωοικονομικῶν, γεωπολιτικῶν, γεωστρατηγικῶν κ.ἄ. ἐπί μέρους γεω-ἐπιστημονικῶν θεμάτων, ἀλλά λόγῳ τοῦ ὅ,τι εἶμαι ἕνας ἀπλός πολίτης-ὁπλίτης, ἀγωνιῶ, συμβουλεύομαι, μελετῶ καί ἐρευνῶ σέ βάθος, διά τῆς καλῆς ἀνησυχίας, τήν σύγχρονη «νέα τάξη πραγμάτων»... ἵνα ἰχνοσκοπήσω, τό μέλλον τῶν παιδιῶν μας, ἔχοντας ἀσφαλῶς κατά νοῦν, τήν ἀπόλυτη ἐλπίδα καί ἐμπιστοσύνη, στόν Τριαδικό Θεό μας.


«πολιτικός θρίαμβος», τοῦ Ἕλληνα Πρωθυπουργοῦ, εἶναι ἕνας ῥωμαλέος καί ἐνωτικός  θρίαμβος (κατά τά φαινόμενα, τό παρόν σχόλιο γράφτηκε δυό μέ τρείς μέρες περίπου, μετά τό δημοψήφισμα),  είς τό ἐσωτερικό μέτωπο, δηλ. θρίμαβος κατ΄οὐσίαν τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τῶν Ἑλλήνων-Ρωμιῶν ψηφοφόρων, ὑπέρ τῆς ἱστορικῆς καί περιφανῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ ἔθνους μας, κατά τῶν διεθνῶν Σιωνιστῶν τοκογλύφων καί banksters! Ἐξάπαντος, ἐπειδή ἀπεχθάνομαι τήν κατά καιρούς, πολιτικο-κοινωνική Νεοελληνική ἀφέλειά μας, δηλώνω κατηγορηματικά, ὅτι δέν δυνάμεθα, νά ἐμπιστευόμαστε ἀπολύτως, πάσες τίς πολιτικές ἐπιλογές, τοῦ Πρωθυπουργοῦ μας, πολλῶ δέ μᾶλλον δέν δυνάμεθα
καί οὔτε μποροῦμεν νά ξεχνοῦμεν, ἀπό ποῖον Νεοαθεϊστικό καί  πολιτικό διεθνιστικό σχηματισμό καί χῶρο προέρχεται... Θά πρέπει νά τονισθεί ὅτι [1]: «Παρ΄όλα αυτά, κάτω από το πέπλο της ενότητας υπάρχει ένα ιστορικό πολέμου, πραξικοπημάτων καί εμφύλιων σπαραγμν που έθεσαν σε κίνδυνο τους δημοκρατικούς θεσμούς της Ελλάδας και «ανέδειξαν» τη φτώχεια. Αυτά με τη σειρά τους οδήγησαν στη δημιουργία αισθήματος ανασφάλειας και δριμύτατου ανταγωνισμού ανάμεσα στους έχοντες και μη, που πήρε τη μορφή αγώνα για πολιτική ισχύ».




[Γιά νά εἴμαστε ὅμως, ἀντικειμενικοί, μήπως ἡ παροντική ἀντιπολίτευσις, μαζί μέ κάποια συγκεκριμένα Ἐκκλησιαστικά πρόσωπα, σέ θέσεις κλειδιά, σύν τῷ παντί παρελθοντικό, Πρωθυπουργικό καί μιντιακό (Μ.Μ.Ε.) κατεστημένο, δέν προσπαθοῦσε σύσσωμο, νά δημιουργήσει πρό τοῦ δημοψηφίσματος, πολιτική ἀστάθεια καί πολιτικό πραξικόπημα, κατά τῆς νομίμου καί μόλις προσφάτου, ἐκλελεγμένης δημοκρατικά, κυβέρνησις τῆς Ἑλλάδος; Δέν προσπάθησαν, διά τῆς ἀνελέητης μιντιακῆς κ.ἄ. προπαγάνδας των, νά ἀμαυρώσουν πολιτικῶς, ἄτιμα καί ἀνέντιμα, «τους δημοκρατικούς θεσμούς της Ελλάδας και «ανέδειξαν τη φτώχεια» τῶν διχαστικῶν καί πολιτικάντικων τάσεών τους; Δέν πάσχιζαν λυσσαλέα, νά δημιουργοῦν ἀλλεπάληλα καί ἀδειάληπτα, αἰσθήματα ἀνασφάλειας, εἰς τόν λαό, διά νά τόν φοβερίσουν καί νά τοῦ ὑποκλέψουν τήν ψήφο του; Καί ἔπειτα, εἶχαν καί τά μοῦτρα, νά καθήσουν, καί νά συνυπογράψουν, διά τήν «ἐθνική ἐνότητα», ὑπό τήν Προεδρική ἐποπτεία;]



Tό βροντερό καταφατικό μήνυμα, τοῦ δημοψηφίσματος, εἶναι ὁ Ρωμαίϊκος καί τιτάνιος κάρφος, στήν σατανική καρδία, τοῦ διεθνοῦς Σιωνιστικοῦ λόμπι... ἀνεξαρτήτως τῶν ἔσωθεν καί ἔξωθεν, κομματικόπνευστων (παρ)ἐρμηνειῶν πού δίδονται, καθότι δέν θά πρέπει νά ἐφησυχάζουμεν, διότι θά ἐκδικηθοῦσιν ἄτιμα, γιά νά συμμορφωθοῦσιν, οἱ ἀνυπότακτοι Ἕλληνες-Ρωμιοί· αὐτό εἶναι τό κατ΄ἐξοχήν, ἀποφατικό μήνυμα, τοῦ δημοψηφίσματος. Καί μάλιστα, ἡ ἐκδίκηση, δέν θά εἶναι ἐκ τῶν ἐξωτερικῶν καί φαινομενικῶν ἐχθρῶν μας, διότι αὐτοί, εἶναι διαχρονικά φανεροί... ἄς προβληματίσουμεν ὅμως, τό Χριστολογικόν γραφθέν [2]: «Μ νομσητε τι λθον βαλεν ερνην π τν γν· οκ λθον βαλεν ερνην λλ μχαιραν. λθον γρ διχσαι νθρωπον κατ το πατρς ατο κα θυγατρα κατ τς μητρς ατς κα νμφην κατ τς πενθερς ατς·  κα χθρο το νθρπου ο οκιακο ατο».

Καί αὐτό σᾶς τό παραθέτουμεν, σκόπιμα, διά τόν προπαγανδιστικό πολυφλύαρον παρελθοντικόν λόγο, τοῦ δῆθεν «διχαστικοῦ» δημοψηφίσματος, λές καί ἡ Ἑλλαδική κοινωνία μας, εἶναι ἀπείραστη κακῶν καί μακράν, ἀπό καθημερινά διαχρονικά, ἐξάπαντος πολυποίκιλα καί βαθιά, διχαστικά διλλήματα καί ἐνεργήματα, στήν χωροχρονική της πολυκομματική πραγματικότητα(;!) Ὅμως, ὁ μέν κατά Θεάνθρωπον διχασμός καί ὄχι ὁ ὐπέρ ἰδεοληψιῶν καί τῶν κομμάτων, ὁ διχασμός περί ὑπερτέρων ἀρχῶν καί Πίστεως,
εἶναι  δε ἐπιβεβλημένος καί εὐλογημένος, καθότι καί ἀναγκαίος καί Εὐαγγελικά ἐπικυρωμένος. Ἄς τό προβληματίσουμεν εἰδικῶς αὐτό: «κα χθρο το νθρπου ο οκιακο ατο» γιά νά ἀντιληφθοῦμεν βαθέως τό νόημα καί νά ἐγρηγοροῦμεν φρόνιμα.

Μέχρι καί ἀξιόλογοι, Καθηγητές τῆς Ἀστροφυσικῆς, τό καταγράφουσιν καί τό προβλέπουσιν, σέ ἐπιστημονικά ἐγχειρίδιά τους [3]: «Επειδή, όμως, η κοινωνική πολυδιάσπαση και οι έντονες κοινωνικές αντιδράσεις είναι αναμενόμενο επακόλουθο του ραγδαίου παγκόσμιου κοινωνικού μετασχηματισμού, οι ευθύνες των ηγεσιών είναι τεράστιες. Η κρίση θα πάρει, εν καιρώ, εκρηκτικά έως βίαια χαρακτηριστικά, αν δεν αντιμετωπιστεί από την αρχή με πνεύμα κοινωνικής συναίνεσης και δικαιοσύνης.
Η ιστορία διδάσκει, ότι, αν κατά τη διάρκεια των μεγάλων κοινωνικών μεταλλαγών, οι προνομιούχες οικονομικά και κοινωνικά τάξεις δεν επωμισθούν έγκαιρα και δίκαια το μερίδιο του κόστους που τους αναλογεί, σύντομα θα πληρώσουν ολόκληρο το κόστος κάτω από εξαιρετικά δυσάρεστες συνθήκες».




Ὠστόσο, φίλοι ἀναγνώστες/τριες μας, θυμηθεῖτε, διότι εἶναι ἐπιτακτική ἡ ἀνάγκη, τό μόλις πρόσφατο δημοψήφισμα τῆς Κύπρου, τό 2004, μέ τόν μακαριστό Τάσο Παπαδόπουλο καί τό ἀνάλογο βροντερό “ΟΧΙ” κατά τοῦ σχεδίου Ἀνάν... καί δεῖτε παρακαλῶ, μιάν δεκαετία μετά, τήν Κύπρο μας, ρωτήστε νά μάθετε φίλοι μου... ἐξάπαντος, μήν ρωτάτε καλοβολεμένους Κυπρίους, στενά κομματικοποιημένους καί φανατικούς ἐραστές τοῦ Μαμωνά. Ρωτήστε ταλαιπωρημένες ψυχές, ἀνέργους, πολυτέκνους, χήρες, ὀρφανά, ἀπόρους, «πλούσιους πού ἐπτώσευσαν καί ἐπείνασαν»
εἴτε ἐκ τῶν τυχερῶν παιγνίων καί καζίνων τῶν κατεχομένων κ.ἄ., εἴτε ἐκ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως κ.λπ., γιά νά ἀντιληφθεῖτε καλῶς, τί παίζει, διεθνῶς καί σφαιρικά... καί γιά τό τί μέλλει γενέσθαι εἰς τήν Ἑλλαδίτσα μας. Τό Ε.Ε.Ε. (=Ἐλάχιστον Ἐγγυημένον Εἰσόδημα) δέν εἶναι, μία μακρόχρονη Πολιτικο-οἰκονομική-κοινωνική  λύση, γιά τήν μεγάλη μάλιστα, ἀνέχεια, πτώχεια καί ἀνεργεία... τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ μας. Ὡστόσο, εἶναι μία προσωρινή παρηγοριά...!

Καί μιᾶς καί (συν)ἔπεσε ἡ κουβέντα μας, καθόλου τυχαία, , στό «σχέδιο Ἀναν(ά)», γράφει, μόλις πρό τοῦ δημοψηφίσματος, ὁ ἔγκριτος ἱστορικός κ. Χαράλαμπος Μηνάογλου, τά ἑξῆς ἐκπληκτικά [4]: «Άκουσα το διάγγελμα μάλιστα του γενάρχη
της οικογένειας, το οποίο μου έφερε στην μνήμη μία πανομοιότυπη δήλωσή του για το σχέδιο ΑΝΑΝ. Τότε διαπίστωσα πώς υπάρχει άλλη μία σύμπτωση: όσοι υποστηρίζουν σήμερα το ναι και προσπαθούν να μας πείσουν ότι το όχι θα φέρει την συντέλεια ήταν ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι που προπαγάνδιζαν με το αζημίωτο, όπως αποδείχθηκε, υπέρ του ναι και στο σχέδιο ΑΝΑΝ. Κάντε μία απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο και θα δείτε ότι όλοι μα όλοι οι υποστηρικτές του ναι στις 5 Ιουλίου ήταν και υποστηρικτές του ναι στο σχέδιο ΑΝΑΝ. Και τότε έλεγαν
ακριβώς τα ίδια: ότι όχι σημαίνει απόλυτη καταστροφή, μη ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απομόνωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όλεθρο, παρακμή και άμεση υποταγή της στην Τουρκία. Δώδεκα χρόνια μετά συνεχίζουν να διαψεύδονται. Αλλά πάλι εκεί, την δουλειά τους: να κρατούν δηλαδή τους Έλληνες υποταγμένους στην Ευρώπη των τραπεζών.
Όταν βλέπεις λοιπόν όλους τους κλέφτες της μεταπολίτευσης ενωμένους υπέρ του ναι, όσους μας χρεοκόπησαν κατακλεύοντας την Ελλάδα, δεν υπάρχει δίλημμα· ξέρεις καλά τι σε συμφέρει συνέλληνα να ψηφίσεις».

Ἐλπίζω μόνον,  νά προβληματίζονται σοβαρά, ἔστω καί ἐκ τῶν ὑστέρων, οἱ συμπατριώτες μας καί «πατριώτες τοῦ “ΝΑΙ”»...!

Θά πρέπει νά προσθέσουμεν παράλληλα καί τόν Γενάρη τοῦ 1950, στήν προβληματική μας· συγκεκριμένα, ἔνα ἀνάλογο Ἐθνικό καί Ἐθναρχικό δημοψήφισμα τῆς νήσου Κύπρου... στό ὁποῖον, θά πρέπει νά γίνουν ἐξειδικευμένες, συγκριτικές μελέτες, ἔρευνες καί εἰδική  ἀρθρογραφία ἐν σχέσει, μέ τό προχθεσινό δημοψήφισμα, τῆς 5 Ἰουλίου, ἀπό εἰδικούς.

[Κατά τήν προσωπική γνώμη μας, τό ἀποτέλεσμα καί τότε (1950 καί 2004) ἦταν ὑπερήφανο, καί μάλιστα τό μέν ἦταν  96% ὑπέρ τῆς Ἐνώσεως μέ τήν Μητέρα πατρίδα Ἑλλάδα... τό δέ ἄλλο 76%, κατά τοῦ σχεδίου Ἀνάν, τά ὁποῖα δημοψηφίσματα οὐδέποτε, ἔγιναν σεβαστά ἀπό τίς Nεογραικύλες καί ἀνθελληνικές, γηγενῆς καί ἀλλοδαπές, καταχθόνιες δυνάμεις τοῦ Σατάν. Ἀπόδειξη τρανή, ὁ φανατικός Ἀνανιστῆς καί νῦν ΠτΔ τῆς Κύπρου ὁ Νίκος Ἀναστασιάδης, ὁ ὁποῖος ἀνελίχθηκε, ἔπειτα ἀπό μία δεκαετία ἐκ τοῦ δημοψηφίσματος, στό ἀξίωμα τοῦ Προέδρου τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας! Ὁ τότε οἰκτρά ἠττημένος Ἀνανιστῆς κ. Ἀναστασιάδης, πού εἰσέπραξε κατακέφαλα, τό ῤωμαλέο καί ἐθνοπρεπές πῦξ-λᾶξ τοῦ 76% τῶν Ρωμαιοκυπρίων, μετεβλήθει αὐτός, ἐντός μιᾶς δεκαετίας, σέ «σωτήριος κουρέας» τῆς Κυπριακῆς οἰκονομίας ὁ ὁποίος, παρά τήν βούληση τοῦ λαοῦ του, τείνει νά διαπραγματεύεται καί νά ἐπαναφέρει, λάου-λάου, ἔναν νέο σχέδιο Ἀναν(ά)... Δυστυχῶς ὅμως, σήμερα, ἐν τῇ νήσῳ
Κύπρω «πολλοί Ἀνανᾶδες γεγόνασιν» πολλῶ δέ μᾶλλον εἰς τήν Μητέρα Πατρίδα, πράγμα πού ἔβγαζε καί βγάζει μάτι, ὁ ἀντεθνικός ἐνδοτισμός, ἀπάντων σχεδόν τῶν πολιτικῶν προσώπων· ἔτσι γιά τούς πιό πάνω λόγους, ἄς μήν κακοφαίνεται στούς βέρους συμπατριώτες Ἑλλαδῖτες ἀδελφούς μας, ἡ πρόσφατη καί ἀπαράδεκτη στάση, τῆς κυβερνήσεως τῆς Κ.Δ., νά μήν ὑποστηρίξει, ὡς ὤφειλε, τήν Ἑλληνική Κυβέρνηση. Μέ τόν Χριστόφια προχθές καί σήμερα μέ τόν Ἀναστασιάδη, ὡς πολιτικό ἀρχηγό, ἔχουμεν ἀπογαλακτίσει καιρό τώρα ἀπό τήν Μητέρα πατρίδα... ἡ μοναδική ἐνότητά μας, ἔγκειται καί θά ἐστιάζει, μακράν τῆς πολιτικο-οἰκονομικῆς σκηνῆς καί τῶν Γραικυλίστικων πολιτικάντικων συμφερόντων, στό ἴδιον αἷμα, στή ἴδια γλώσσα, καί στήν ἴδια Ὀρθοδοξη Πίστη. Ὄλα τ΄ἄλλα ἔρχονται καί παρέρχονται, καθότι εἶναι εὐμετάβλητα καί τρεπτά στόν πολιτικάντικο βωμό, τῆς σύγκρουσης πολυδαίδαλων συμφερόντων.]



Μιλάμεν, ὅτι τό πρόβλημα τῶν Ρωμιῶν, Νεοἑλλήνων καί Νεοἑλληνοκυπρίων, εἶναι, ἡ ἰσχυρά(sic) ἀντιεθνική «μνήμη χρυσόψαρου»! «Ἄς εἶναι καλά», τά διάφορα, Μασονικά Μέσα Μαζικῆς ντιρωμαίϊκης (Μ.Μ.Μ.Α.) κομματοσκυλίασης.



Ἔχω τήν αἰσθηση, ὄτι τά διεθνή καί ἀρμόδια ὄργανα καθῶς καί οἱ ἀλλοδαποί θεσμοί, θά παραβλέψουσιν τό δημοψήφισμα, θά τό ὑποτιμήσουν καί μάλιστα, δύνανται νά προσποιηθοῦν, ὅ,τι δέν ἀντιλαμβάνονται τό ὑπερήφανο ἀποτέλεσμα ἐναντίον τους. (Ὄπερ καί ἐγένετο!)


Γνωρίζουν, τί ἐστί Ρωμιός, τί ἐστί Νεοέλληνες καί Νεοκύπριοι, μᾶς ἔχουν βιάσει, μᾶς ἔχουν σφαγιάσει, μᾶς ἔχουσιν διχάσει καί μᾶς ἔχουν μελετήσει ἄριστα, αἰῶνες πρίν... μέχρι μάλιστα καί τό πολύ πρόσφατο παρελθόν, ἐκ τοῦ 1950, 1955-59, 1964, 1974, 2004, 2014, 2015, κ.λπ., ἐμεῖς εἴμαστε, οἱ ἀδιάβαστοι καί οἱ ἄκρως ἀχάπαροι... καταδικασμένοι σ΄ἕναν φαύλο καί λολλαρδίστικο κύκλο τῶν Νεογραικῶν.

Τό ὅλο θέμα τώρα, κατά τήν γνώμη μας, εἰς βάθος χρόνου, εἶναι πῶς θά το μεταφράσουν ἤ καί πῶς θά τό ἐρμηνεύσουν, τό προχθεσινό δημοψήφισμα, οἱ Μεγάλες καί περιφεριακές δυνάμεις... γιά νά γίνουν καί οἱ ἀνάλογες διπλωματικές ἐπαφές... ἡ Εὐρώπη, ἀρχίζει πάντως, νά συνειδητοποιεί, ὄτι ἔχει νά κάνει μέ ἔναν φαινομενικά Ἕλληνα ἠγέτη ὁ ὁποίος εἶναι ἐνοχλητικό τσιμποῦρι...


Μεγάλη ἀδιαμφισβήτητα, ἱστορική καί ἡγετική μορφή, ἦταν καί ὁ Ἐθνάρχης Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου, πρώτος πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας ὁ Μακάριος ὁ Γ΄... μελετήστε παρακαλῶ τήν πορεία του, πρό καί μετά τό δημοψήφισμα, ἰδιαίτερα τήν περίοδο, μετά τό δημοψήφισμα... διότι συνήθως, ἡ ἰστορία ἐπαναλαβάνεται... σέ ὅλα τά πεδία καί ἐπίπεδα.

Τότε ἠ Ἀγγλία, μετά τό δημοψήφισμα τοῦ 1950 (σήμερα εἶναι οἱ πεπτοφαλαγγῖτες ἐντός τῆς Εὐρώπης, ὑπέρ τῶν Ἀμερικανικῶν συμφερόντων, ἀνέκαθεν τέτοιοι ἦταν!) "ἐνέπλεξε τήν Τουρκία στό πρόβλημα καί πυροδότησε μιά μελανή πορεία..." [5]· ἵνα μή ἐπαναληφθοῦν ὅμως, τά λάθη τοῦ πρόσφατου Ἐλληνικοῦ παρελθόντος μας, μέ παίγνιον τήν Κύπρο, θά πρέπει οἱ Ἑλλαδίτες Πολιτικοί καί οἱ πολίτες, νά μελετήσουν προσεκτικά, νά δοῦν τί ἔγινε... διότι σήμερα, ἄν δέν εἶναι παίγνιον ἡ Κύπρος, ὑφίστανται καί ἄλλα Ἑλληνικά νησιά πρός παίγνιον...

Τό πολιτικό καί στρατιωτικό, ἐξάπαντος ἀνάδελφο μασονικό πραξικόπημα, τῆς Χούντας τοῦ 1974, ἔφερε τά ἀνάλογα Γραικυλίστικα πράγματα καί στήν Ρωμαίγικη Κύπρο μας... Οἱ μισάνθρωποι ὑψηλά ἰστάμενοι, Ἄγγλοαμερικάνοι, εἶναι ἐωσφορικές μανοῦλες, σέ τέτοια θέματα, διότι ἔχουσιν, πάμπολλες ἐμπειρίες, μέ ἐξεγέρσεις, π.χ. τό αἱρετικό κίνημα τοῦ Λολλαρδισμοῦ, ἔπειτα τοῦ θεϊστικοῦ Κομμουνισμού, τά ὁποῖα συγκεκριμένα, ἀποτυχημένα κινήματα, ἐγέννησαν καί δημιούργησαν, τόν δόλιο Μασονισμό! Θέλω νά πῶ, ὅ,τι ὁ σύγχρονος Μασονισμός, εἶναι ἀπείρως τρισχειρώτερος τοῦ κλωνοποιημένου ἀδελφοῦ του, τοῦ θεϊστικοῦ καί ἀθεϊστικοῦ Κομμουνισμοῦ! Φαινομενικά εἶναι, τά δύο διαχρονικά, ἀλληλοσυγκρουόμενα πολιτικο-φιλοσοφικο-θρησκευτικά ἰδεώδη,  ἀλλά κατ΄οὐσίαν, προέρχονται, ἐκ τῆς ἰδίας Ἀγγλικῆς μήτρας καί ὑπό τοῦ γνωστοῦ, Ἀντίδικου πατριοῦ, τῶν θρησκευτικῶν καί ἀθεϊστικῶν, αἱρέσεων. Ὁ Λολλαρδισμός εἶναι ὁ ἀλλοδαπός Γραικυλισμός, ἡ προδοσία τῆς Πίστεως καί τῆς πατρίδας. Τά ταυτόσημα φυσικά, ἔχουσιν ἀπόλυτον ἀντικειμενική ἰσχήν καί γιά τοῦς βέβηλους-βλαμένους θεούσους/ες, Μασονιστές τοῦ Βαᾶλ. Ἀπαράλακτο τό DNA των, καί χρήζουν ἐπειγώντος, καί τά δύο θρησκευτικο-ἀθεϊστικά πολιτικάντικα κινήματα, μεταμόσχευση μυελοῦ τῶν ὁστῶν καθῶς καί ἐλευθέρο-θελοῦσιαν μετάγγισην, ὐπό τοῦ Θεανθρώπινου Ἄχραντου Αἶματος Του.


Προσωρινά  τήν σήμερον καί ἄχρι καιροῦ, ἀποφύγαμεν, Χάριτι Θεοῦ, τό Λολλαρδομασονικό καί πλουτοκρατικό, πολιτικό πραξικόπημα, τῶν Σαμαροβενιζέλων Γραικύλων γερμανοτσολιάδων καί πρός Θεοῦ δέν ὑπονοῶ, τό 40% τῶν Νεοελλήνων ἀλλά τήν θλιβερή στρατία τῆς μασονικῆς ὁλιγαρχίας τῶν Στοῶν τοῦ Σατᾶν, συνειδητῶν ἐωσφοριστῶν, ταλαίπωρων καί θλιβερῶν προσώπων, καθότι βρίσκονται, σέ θέσεις κλειδιά σέ ὅλα τά ἐπίπεδα καί τίς δομές ἑνός κράτους, οἱ ὁποίοι ἐπηρεάζουν ὑπονομευτικά, τήν ἐλευθέρα βούληση τοῦ λαοῦ τῶν Ρωμιῶν... ὑφισταται ὅμως ροή καί συνέχεια τῆς Νεοελληνικῆς ἰστορίας... ἄς ἔχουμεν ἄπαντες ἐγρήγορσην καί νά λάβουν τό μάθημα τους οἱ ψηφίσαντες "ΝΑΙ" καί νά προσγειωθοῦμεν ταπεινά, στήν φωνή τοῦ λαοῦ! Χωρίς νά ἐφησυχάζουμεν βέβαια, ἀφελῶς, ὅτι δύναται ἕνας Νεοἕλλην Νεοαθεϊστῆς Πρωθυπουργός, ἀνδρείκελο τῶν Σιωνιστῶν, ὅ,τι δύναται νά μᾶς σώσει ἐκ τῶν φοβερῶν ἀδιεξόδων πού διαβιοῦμεν...

Ὁ Μεσσίας ἔκανε τήν προσωπική καί ἀδιάψευστη, Θεανθρώπινη παρέμβασή του, εἰς τήν ἀνθρώπινη ἱστορία, διότι κραυγάζουμεν δοξολογικῶς, πέραν τῶν 2000 ἑτῶν, ἀδιαλείπτως καί καρδιακῶς, ὅτι καί ὁ «Λόγος Σάρξ ἐγένετο» διά τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν καί ἀναστάντα Ἰησοῦ Χριστοῦ, «δι΄οὗ τά πάντα ἐγένετο»!


Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη

(Ἀπόφοιτος Θεολογῶν τοῦ Ἀ.Π.Θ., τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας)





ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Μάριος Εὐρυβιάδης καί Μιχάλης Ἰγνατίου: « CIA Ο ΑΠΟΡΗΤΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ», Ἐκδοτικός οἴκος: Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ, 2010, σελ. 254-255.

[2] Κατά Ματθαίον 10, 34-36.

[3] Μάνου Δανέζη και Στράτου Θεοδοσίου: «Το Μέλλον του Παρελθόντος μας – Επιστήμη και Νέος Πολιτισμός», Εκδόσεις Δίαυλος, Αθήνα 2005.

[4] Χαράλαμπος Μηνάογλου, «Ποιοι ψηφίζουν ναι;»,

[5] Ἰωάννης Κουτσογιάννης, ΝΟΜΙΜΟΣ ΑΜΥΝΑ, Ἰ. ΣΙΔΕΡΗΣ, ΑΘΗΝΑ 2007, σελ.20-22.

[6] Μελέτη περί Γνωστικισμοῦ: «Λολλάρδοι Β΄, Αίρεση και κοινωνία»