Translate

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΓΡΑΦΘΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΥΣΕΒΟΥΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΤΟΥ ΚΟΠΡΩΝΥΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΘΟΛΟΣΟΦΟΥΣ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΙΣΜΟΥ


Περί τν ντιχριστιανικν γραφθέντων το δυσεβος Καζαντζάκη το κοπρώνυμου, πρός τος θολοσόφους ραστές το Καζαντζακισμο
                                                                          

ΠΗΓΗ: ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ(ΘΗΕ)

Ατές τίς μέρες καί πάλιν, προσπαθοσιν ο διάφοροι ντίχριστοι, νά διασύρουσιν καί να προσβάλουσιν σατανικς, τήν ναμαρτησία το Θεανθρώπου καί ρχηγο τς Πίστεώς μας, μέ βλάσφημα και βορβορδη διαδικτυακά δημοσιεύματα![1] Τά μυθδη ατά δημοσιεύματα ναπαράγουσιν καί θά τά ναπαράγουσιν μλλον, χρι τς συντέλειας τν αἰῶνων, ατά τά γνωστά παραμύθια, τς σατανοκίνητης φαντασίας, το ντίχριστου λογοτέχνη Καζαντζάκη!

Δόξα τ  Θε, μως, χουμε ντοπίσει στίς ρευνές μας, τι μερικά π΄τά βιβλία το βλάσφημου  Κ. ερά Σύνοδος τς κκλησίας τς λλάδος, τά καταδίκασε [2], μέ πίσημη νακοίνωσή της! ρα, πομένει σήμερον, νά λάβει καί πίσημα πλέον μακαρίτης, τόν ξιο καί δίκαιο, μετά θάνατον φορισμό του, να ο λοιπο διαβολο-λογοτέχνες, φόβον χουσιν! Ατό μως, πού θά νδιαφέρει μεσα πολλούς, εναι άν μπορε κάποιος, φιλότιμος νθρωπος, νά φέρει στο φς τς δημοσιότητας, πό τά ρχεία τς εράς Συνόδου, τά πίσημα, καταδικαστικά νακοινωθέντα της, περί τν αρετικν μυθιστορημάτων το Κ.!

στόσο, νά προσθέσω καί νά τονίσω στήν μελέτη μας, τι μακαριστός καθηγητής καί διανοούμενος Νίκος Ματσούκας στό συγκεκριμένο θέμα, το Νίκου Καζαντζάκη, χει στοχήσει θεολογικς, τόσο πιστημονικ σο καί κκλησιολογικ! ναφέρει συγκεκριμένα, ς συνήγορος το διαβόλου [3]: « λλειψη σωστο διαλόγου..., δηγοσε μαθηματικά σέ μιά κριτη καί δικη πολεμική ναντίον διακεκριμένων πνευματικν νθρώπων πό μέρους θεολόγων καί εραρχν τς κκλησίας, ο ποοι συνήθως πεφταν θύματα κακν συμβούλων. Θλίβεται κανείς βαθιά,ταν ναλογίζεται τήν διάλακτη καί πεισματική πολεμική ναντίον το Νίκου Καζαντζάκη καί το Εάγγελου Παπανούτσου...»!

Μάλλον, μ. Καθηγητής Ματσούκας, δικεί κατά πρτον τόν αυτό του καί ετα τούς αυτούς μν τν πολοίπων...!

Καί φυσικά μακαριστός, Καθηγητής Ματσούκας, τόν ποίο χρησιμοποιον στοχα καί κριτα καθς καί διάκριτα, ο πόγονοι μαθητές του, ο σημερινοί αρετίζοντες πιστημονικς, καί καθόλου παράξενο παράδοξο καί κκλησιολογικς, μερικοί λλοι καθηγητάδες, πονοοσε σαφέστατα, τήν σφοδρή κριτική το γίου πισκόπου Φλωρίνης καί Γέροντα Αγουστίνου Καντιτη, κατά τν βλασφμων γραπτν του Κ.! πονοοσε πίσης, ν λόγ συνήγορος, το ντιχρίστου Κ., τι τόσο είμνηστος σιος Γέροντας πιφάνιος Θεοδωρόπουλος, σο καί προσφάτως κοιμηθείς, σύγχρονος καί μεγάλος Θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, μαζί μέ τόν Καντιώτη, τι πλανήθηκαν καί μάλιστα: «συνήθως πεφταν θύματα κακν συμβούλων» καί ρα, κυρη καί δικη σφοδρή κριτική των, κατά τν ντιχριστο-λογοτεχνημάτων το Κ.!!!

Εδικά προς τοτο, χουμεν τήν σχυρά ποψη, τι κοτζάμ θεολογν καθηγητής, κοτζάμ διανοούμενος καί λόγιος φιλοσοφν, φαίνεται πς «εχε ξεχάσει», τήν σαφέστατη κκλησιολογική, λογική καί θεολογική διάκριση, μεταξύ προσώπου καί κριτικής νεργειν, γραφθέντων καί λεχθέντων!

ρα, κατά τόν Ματσούκα, «πεισματική πολεμική ναντίον το Νίκου Καζαντζάκη», στήν θεολογική καί κκλησιολογική πραγματικότητα μας, πό μέρους εδικά τν προαναφερομένων, τριν σχυρν κκλησιαστικν προσώπων, δέν ταν, κατά του προσώπου το Κ. λλά, κατά τν σων αρετικν, κακόδοξων, βλάσφημων καί σατανικν ενεργειν του· δηλαδή, κατά τν γραπτν μυθολογημάτων του! Εξάπαντος, θεολογική κριτική, πού γινόταν συνθως, ταν, χι πό δήθεν μπάθεια πρός τό πρόσωπο το μακαρίτη Κ., λλά, πρός τά σα τοπα καί στοχα «θεολογικά», συνέγραψε, ς λλην λογοτέχνης, μιάς καί εισέβαλε κείνος παράνομα, καί διάκριτα μάλιστα, στα χωράφια το ρθοδόξου Θεολογικο πιστητο, τό ποίο θεολογικό πιστητό, ξ’ σον φαίνεται τρανς, κ τν γραπτν του, χι μόνον δέν κατείχε ρίστως, λλά εναι ναντίλεκτο πλέον και de facto γεγονός, τι θέλησε συνειδητά, νά λλοιώσει καί να διαστρέψει, τα βασικά ρια καί τα κλόνητα δογματολογικά ρια καί σημεα, τς ρθοδόξου Θεολογικς πιστήμης Τς κκλησίας!

Τήν δια γνμη, χει καί μακαριστός καθηγητής Στέργιος Ν. Σάκκος, γράφοντας σ΄να πόνημά του τά ξς ες τό θέμα [4]: «Ληστή, γονατίζω καί στόν δικό σου σταυρό. Ταπεινά σέ θαυμάζω καί σ΄εχαριστ, διότι μς καταθέτεις μιά μολογία πολύτιμη γιά τήν ποχή μας. Σήμερα, πού σεβες πένες κτοξεύουν φαρμάκι καί βόρβορο καί μέ τά νόσια ρθρα καί βιβλία τους προσπαθούν βέβηλα νά σπιλώσουν καί νά προσβάλουν τόν ναμάρτητο Κύριό μας, σήμερα, πού προβάλλονται ποτροποιαστικά, βέβηλα θεάματα στηριγμένα σ΄ατά τά σεβ βιβλία, λα, ληστή, στελε μας το διάγγελμά σου! Διακήρυξε τήν μεγάλη λήθεια τι ησος εναι ναμάρτητος!»

δη, π΄τήν πρώτη κι΄λας σελίδα του μυθολογήματος το Κ., μετά κριβς πό τόν τίτλο [5] του « Χριστός ξανασταυρώνεται» παρατηρ κανείς, τήν τάση του μυθολόγου πρός τόν θεολογικό συγκρητισμό, καθότι εκφράζεται για «Θεό», στο χαρακτήρα το γά, γράφοντας μέ πάσαν φυσικότητα (σελ.7): «λα τά ΄καμε καλά Θεός» καί «μεγάλος μάστορας εναι λλάχ»! Δηλαδή, ναγνώστης, μόλις διαβάσει τόν «χριστιανικό» τίτλο, δη βομβαρδίζεται πό τόν θεό το σλάμ, προσπαθντας μλλον ο Κ. νά μπεδώσει στό ναγνωστικό κοινό του, τό παλαιόθεν λλά καί σύγχρονο, συγκρητιστικό τραγουδάκι π.χ. του Χρήστου Θηβαίου, τό «Χριστό και Αλλάχ δοξάζω»!

ν, κριβς στήν πόμενη σελίδα ναφέρεται o K., μέ θλιβερή ερωνεία, μέ να δήθεν «μαύρο χιούμορ»,  στήν μαρτυρική θυσία, το Προφήτου και Βαπτιστο, ωάννου το Προδρόμου, περιγράφοντας, τό χασάπικο το κύρ Δημητρο (σελ.8): «Κεφαλάκια φρέσκα, ρωδιάς»!  Στην σελ. 12, ρχίζει ο Κ. νά φανερώνει τίς διαθέσεις του γιά τους κληρικούς: «Πγε κι χτισε στήν κορυφή το χωριο διαολόπαπας! Τήν κατάρα του νά ΄χω!».

Φυσικά, τό ντιιερατικό καί ντιμυστηριακό μένος του Κ., προεκτείνεται καί στην σελ.13 καί χι μόνον, ποτιμντας τήν Μυστηριακή νέργεια τν πείρων Μυστηρίων τς ρθοδόξου κκλησίας, καί δή το γίου Εχελαου, ταυτίζοντας το ατό μέ τήν μαγεία: «Μά τά μαντζούνια το παπ πγαν χαμένα, τό εκέλαιο δέν πιασε, κι κοπέλα πέθανε, δεκαφτά χρονν, καί γλύτωσε πό τόν κύρη της»!
Στην σελ.14 τώρα, χουμεν ς νίερο σφραγίδα λων τν πιό πάνω κ το ντίχριστου μυθολογήματος, τήν θλιβερά καί βλάσφημη ποτίμηση, το Μυστηρίου το συχασμο καί ερο Μοναχισμο, μέ τά ξς διαβολικά γραφθέντα, περιγράφοντας τόν μυθικό ρωα Μανωλιό ὅτι: «ταν ληθινός γγελος, μονάχα ο φτερούγες το ΄λειπαν. Τόν πόνεσε ψυχή μου. Κρίμα, επα, τέτοιος λεβέντης νά μαραζώσει στό μοναστήρι, σά μουνοχος... σ΄τον, γέροντα, νά μπε στόν κόσμο, νά κάμει παιδιά, νά ζήσει, κι μα σιχαθε τή ζωή, καλογερεύει»! Εναι πέραν για πέρα κατανοητό, τι αντίχριστος διαβολο-λογοτέχνης, δέν συνειδητοποιεί, μλλον δέν μπορεί λέω το σκοτασμο τς καρδίας καί το νο του, τι ο Μοναχισμός εναι τά ερά «ΛΟΚ» τς κκλησίας το Χριστο, κρίμα... καθότι πήρξε καί «προσκυνητής» το Θεοτοκοβάδιστου γίου ρους!

κόμη μία σχυρά, γραπτή μαρτυρία, περί τς παξιώσεως τν ερν Μυστηρίων, ντός τν ποων Ορθοδόξων Μυστηρίων, ννοείται πς εναι καί Μοναχισμός, εναι καί ατά τά τοπα μυθολογήματα και ψευδολογήματα τς σελ.17: «Ο Εδωλολάτρες εχαν τά θέατρα καί τά τσίρκα, ο Χριστιανοί τά μυστήρια...», τόσο εμφανές ντιμυστηριακή μανία του Κ. πο εναι γιά νά πορεί κανείς, γιά τήν σύγχρονη ταυτόσημη μανία μερικν, «ναβαθμιστν θεολόγων» καθηγητν καί ψηλόβαθμων ρασοφόρων π.χ. πισκόπων, νά τείνουν καί νά δίδουσιν, «φεσιν μαρτιν», στά τόσα βλάσφημα γραφθένα το Κ.(;!). Μήπως, δέν εναι ελογη καί δικαιολογημένη πορία μας, μέ τά λίγα πού σας παραθέσαμεν;
Μήπως ο Κ., δεν ποτιμ καί δέν ταυτίζει, ανοήτως, τά για Μυστήρια τς κκλησίας, σάν τά «θέατρα και τά τσίρκα» τν εδωλολατρν; Καί ατός νθρωπος, δυστυχώς, κόμη νά φορισθεί έκ τς κκλησία μας, καθότι γκωμιάζεται πό ἕνα σωρό θλίων Οκουμενιστν καί Μασονόπληκτων Πατριαρχν και Μητροπολιτν καί λοιπν «μεταπατερικν θελόγων»...!

-Γιατί ραγε;

Ὁ μακαριστός καί ὄσιος Γέροντας Ἐπιφάνιος Θ. ἀναφέρει γιά τήν περίπτωση τοῦ «ἐρυθροῦ τέρατος» Κ. [6]: « κκλησία μως ς πράξ τό αυτς  καθκον, διαφοροσα διά τάς φωνασκίας το νός καί το λλου... Καθκον ατς ενε κυρίως τοτο: φ ο ρ ι σ μ ό ς! Θά εσημος μέρα κείνη, καθ΄ν θά παραδοθ τ Σαταν βριστής το Θεανθρώπου. ντιθέτως θά στίγμα μέγα ν τ στορί καί διά τήν κκλησίαν γενικς καί δι΄να καστον προσωπικς τν συγκροτούντων τήν εράν Σύνοδον ρχιερέων, ν, λόγ δειλίας καί λιποψυχίας, δέν φορισθ τό τέρας το δου. ναμένουμεν, καί μεθ΄μν λαι α πιστεύουσαι ες τόν Κύριον ψυχαί, μετ΄δημονίας τήν πρέπουσαν το σεβος τιμωρίαν.»!!!

Στην σελ.18 τώρα, σπείρεται μία, αγιομαχική συκοφαντία, κατά τς γίας σαποστόλου Μαρίας τς Μαγδαληνς: « -Τή Μαγδαληνή τήν χουμε, επε Λαδς χιχιρίζοντας, τή χήρα τήν Κατερίνα. λα τά ΄χει κολασμένη· καί πόρνη εναι, καί μορφη, καί μακριά μαλλιά χει τετράξανθα, τς φτάνουν ς τά γόνατα. Τήν εδα μιά μέρα νά χτενίζεται στήν αλή της, φτού νά χαθε, καί Μητροπολίτη μπορε νά κολάσει!...Τούς κακούς τούς βρίσκουμε εκολα, καμε παπάς, τόν ούδα, τή Μαγδαληνή· μά τούς καλούς; δ σς θέλω!...»! 

Τά κριβς δια καί παράλλακτα, βλάσφημα, στερικά καί μμονικ, τά ναφέρει δυστυχς, γιά τήν σαπόστολο καί γία Μαρία την Μαγδαληνή στις σελίδες: σελ.17, σελ.27, σελ.60, σελ.99, σελ.102, σελ.111, σελ.124, σελ.161-162, σελ.170, σελ.177 !!! 

Εναι φανερή διαβολική προσπάθεια το Κ., νά προσπαθε, νά σπιλώσει καί νά κατα-συκοφαντήσει, τήν γία σαπόστολο καί εαγγελίστρια Μαρία την Μαγδαληνή, μιάς καί στήν γιολογία καί στά Συναξάρια της, δέν μαρτυρεται, τό διαβολόπνευστο μυθολόγημα, τι δῆθεν ταν πόρνη, λλ΄πλς μαρτυρεται, τι [7] :  «νωχλετο πό πτά δαιμόνια» καί «λευθερώθη πό ατά διά τς χάριτος το Χριστο»!

-Ποίος λόγος μως, τς στυγνος συκοφαντίας, τς ν λόγ γίας, πό μέρους το διαβολο-λογοτέχνου;

Τό γιο Συναξάριο τς, μας πληροφορεί τι [8]: «πρώτη ατή πό τάς λλας Μυροφόρους, εδε τήν νάστασιν το Χριστο, μαζί μέ τήν λλην Μαρίαν, τοι τήν Κυρίαν Θεοτόκον...» ρα, προσβάλλοντας, τήν στενή μαθήτρια και τήν σχεδόν πρώτη, ατόπτη μάρτυρα, τς ναστάσεως το Θεανθρώπου, μιάς καί Κ. θά ταν ντελς νόητος, νά συκοφαντούσε μεσα τήν Κυρία Δέσποινα Θεοτόκο, προσπαθεί μμεσα λλά καί μεσα, νά διαβάλλει, καί νά πλήξει παραλόγως, τήν ναντίρρητη λήθεια, το ναστάσιμου στορικο γεγονότος, προσβάλλοντας τσι, διάφορα λλα πρόσωπα, μέ νυπόστατες καί ασχρές κατηγορίες!

-Μίαν π.χ. «πόρνην», ποίος θά τήν πίστευε, γιά κάτι σοβαρό, πολλώ δε μάλλον γιά ένα περφυσικό σοβαρότατο γεγονός, σάν τήν νάσταση;!

-ξάλλου, Κ. πς θά στήριζε διαφορετικά, τά περί τς μή ναμαρτησίας το Θεανθρώπου Χριστο;!

ς θά στήριζε, τά δαιμονικά κατασκευάσματά του, περί τς «στενότατης σχέσεως» το Κυρίου μας, μέ τήν ἁγία Μαρία Μαγδαληνή, γιά νά δύναται πειτα, τό Σιωνιστικό Hollywood, νά παραγάγει διαρκῶς, αντιχριστιανικά ξυλοκέρατα, γιά τους φανατικούς θαυμαστές του;!

ξάπαντος, μανική λύσσα καί στόχος του Κ., ταν καί εναι Θεάνθρωπος καί ναμάρτητος Χριστός, καί χι σαπόστολος, γι΄αυτόν το λόγο, τον ξανασταυρώνει μέ «λογοτεχνική» νεση καί ωσφορικό θράσος, ς σύγχρονος καί νέος ξωμότης ούδας...! κείνο μως, τό ντελώς στοχο καί ασυνάρτητο, νά συνταυτίσει, μίαν Εαγγελίστρια καί σαπόστολο Μυροφόρα, μέ τόν κάκιστο, παράνομο και ξωμότη ούδα, εναι πού προδίδει, τήν μεγίστη ψυχοσωματική νωμαλία καί σύγχυσή του, εξάπαντος ννοούμεν, τήν συγκρητιστική και «γνωστικίζουσα», τουτέστιν την μασσονική, διαταραγμένη και λλοτριωμένη σκέψη του...!

Τά πιό πάνω, ποδεικνύονται ισχυρώς a posteriori στήν σελ.24 γιά την στάση πού κρατεί, γιά τόν προδότη καί πρώην πόστολο, ούδα: «-Χωρίς ούδα σταύρωση δέ γίνεται... καί χωρίς σταύρωση νάσταση δέ γίνεται. νάγκη πσα τό λοιπόν νας πό τούς χωριανούς νά θυσιαστε καί νά κάνει τόν ούδα. (...) -Γιά νά σωθε κόσμος, πρέπει νας νά σταυρωθε Χριστός· γιά νά σταυρωθε Χριστός, πρέπει νας νά τόν προδώσει... Βλέπεις τό λοιπόν πώς, γιά νά σωθε κόσμος, ούδας εναι παραίτητος· πιό άπαραίτητος πό κάθε λλον πόστολο. νας πόστολος νά λείψει, δέν πειράζει· ν λείψει μως ούδας, τίποτα δέ γίνεται... στερα πό τό Χριστό, ατός εναι πιό παραίτητος... Κατάλαβες;... γίνου ούδας καί θά μείνει τ΄ νομά σου θάνατο.»!!!

Σε ειδική ρευνα και μελέτη το Καθηγητο τς Καινς Διαθήκης, Πρωτ. πατρός ωάννου Σκιαδαρέση, πού φέρει ς τίτλο της, “Τό πρόσωπο καί τό ργο το ούδα, στό Απόκρυφο «εαγγέλιο» το ούδα καί στήν Κ. Διαθήκη”, αναφέρει τά εξής [9] : «μως παρξή του (δηλαδή το πόκρυφου «εαγγελίου»), γνωστική-αρετική προέλευσή του καί τό περιεχόμενό του ν πολλος, πως θά δομε, ταν δη γνωστά στήν κκλησία πό τό δεύτερο μισό το δευτέρου μ. Χ. αιώνα...» !

ρα λοιπόν, λογοτέχνης Κ. παραθέτει ξ «ποκρύφων πηγν», αρετικές καί γνωστικίζουσες, ξάπαντος αρχέκακες καί καταδικασμένες κ τς κκλησίας, ντιχριστιανικές διδασκαλίες τν Γνωστικν Καϊνιτν, τίς ποίες διδάσκεται την σήμερον κανείς, κυρίως σε Μασονικές, Θεοσοφικές και λλες ποκρυφιστικές-Λουσιφερίστικες παραθρησκευτικές στοές καί ργανώσεις καθώς καί στά νάλογα ντιχριστιανικά γχειρίδιά των...

Φαίνεται ηχηρώς, διά μέσου τν πρωταγωνιστν το ργου, τι Κ. ζήλεψε τήν «θάνατη δόξα» το ούδα! Γι΄ατό ς ρίξουμεν μία ματιά, τί ναφέρει στήν θεολογική και φιλοσοφική του προσέγγιση, διος Καθηγητής [10]: «Εχε ούδας συνείδηση τι προδίδοντας τό δάσκαλό του συντελεί στήν κπλήρωση το θείου σχεδίου; Δέν δυσκολεύομαι νά παντήσω ρνητικά. ούδας συνειδητά, μόνο προδίδει, προδίδει προμελετημένα. προδοσία ταν να προοδευτικό ρίμασμα. ντίθετα, πό κανένα σημείο τς Κ. Διαθήκης δέν φαίνεται τι εχε τήν ασθηση μίας συνειδητής συμμετοχής σέ θείο σχέδιο. (...) ν προδοσία ταν τό πεπρωμένο το ούδα καί γινε μέσα σέ πλαίσιο πόλυτο προορισμο, τότε θά πρέπει νά σχύει τό ξής δυσεξήγητο: Σε λους τούς νθρώπους ναγνωρίζεται τό δικαίωμα το ατοκαθορισμο ς πρός τό ναί τό χι τους ναντι το Θεο καί τς σωτηρίας τους καί μόνο ούδας στερρετο ατο του μέγιστου προνομίου. (...) κπλήσσει τι στήν μονολογία τς κκλησίας προβάλλεται τι στή σχέση του μέ τό Χριστό ούδας φορούσε προσωπείο. Εναι λήθεια τι σοι ποτυχαίνουν στή σωστή σχέση μέ τόν Χριστό δέν θέλουν πωσδήποτε νά ποβάλλουν καί τά ξωτερικά διακριτικά το μαθητή το Χριστο. Καί ατό πιτείνει τήν τραγικότητά τους. ούδας γινε αώνιος τύπος καί ρχέτυπο προδοσίας ρχν. ς προδότη τόν εδαν λα τά ργα πού γράφτησαν γι΄ αυτόν... Κατ΄ ρχάς μόλις καί πρέπει να τό πούμε τι κανείς σωσμένος δέν τόν χθρεύεται. Τόν βλέπουμε μάλλον μέ μάτι θλιμμένης συμπάθειας παρά μέ μίσος»!

στόσο, γιά να τελειώνουμεν λοκληρωτικά, μιάν καί καλή, μέ τις μπελοφιλοσοφίες, το μακαρίτη δογματολόγου Ματσοκα, προβληματιστετε καί  σέ τοτο τό ξιοπερίεργο ηθέν του [11]: «Τό λίσθημα μάλιστα τς πολεμικς ναντίον το Νίκου Καζαντζάκη θά εχε τραγικές συνέπειες, γιά τίς ποίες θά ντρεπόμασταν περισσότερο πό ,τι ο καθολικοί (ννοεί δ τούς Φραγκολατίνους- Παπικούς!) γιά τήν καταδική το Γαλιλαίου...»!!!

μακαρίτης Ματσούκας, λάμβανε δρά τόν μισθό του, ς Καθηγητής το ΑΠΘ, γιά να γράφει..., τέτοιες νοησίες καί συναρτησίες, στε νά θεωρούμεν μείς τήν σήμερον ο μισθοι  καί διόριστοι καθηγητές, λείαν επιεικς, ς κρως απαράδεκτα καί ντιεπιστημονικά στά σα περιγράφει  καί διανοείται, καθότι μέ περίσσια καδημαϊκή πλάνη, αντιφάσκει παράλογα, λόγω τού ,τι συγκρίνει καί συσχετίζει, μέ κρα ποτυχία, δύο νόμια καί μή μοούσια στορικά γεγονότα, περιστατικά καί δρώμενα, μιάς καί Γαλιλαίος ταν ντως Θετικός πιστήμων, ποδεδειγμένα, στω καί κ τν στέρων τουλάχιστον, ν ο διώκτες του, ο Φραγκολατίνοι εροεξεταστές, τς Παπικς μολογίας, a priori ταν μία παρασυναγωγή ποκομένη έκ τς Μίας κκλησίας, δηλαδή ταν καί εναι χρι τς σήμερον, μία αρετική σέκτα, το κακόδοξου Παπισμο καί ρα οτε «καθολικοί» ταν, οτε καί εναι, λλ΄οτε καί θά γίνουν ποτέ τους, μιάς καί δέν εναι ποδεδειγμένα καί πάλιν, κ το 1054 μ.Χ. Μία, γία καί Καθολική κκλησία, λλά εναι, μία σύνθετη, Βατικάνεια θρησκεία καί συνάμα Πολιτική ξουσία μέ ντονο, τό θρησκευτικό περιτύλιγμα! Εναι χι, τοπος, συσχετισμός τς μίας ποθέσεως μέ τήν λλη, σχετα άν ο κατηγορίες «πί αρέσει», φαινομενικά, μοιάζουν νά εναι διες! λλο τό μοιούσιο-παρόμοιο πράγμα καί να λλο τό μοούσιο-ταυτόσημο! Δέν χουμεν τουλάχιστον δώ, να μικρό καί ελογο, λελογισμένο δίκιο, στήν προβληματική μας; ρα, καί πάλιν τέτοια πιστημονικά σφάλματα, έκ τινν λογίων διανοουμένων και μόνον, δέν ξέρω κατά πόσον εναι νιδιοτελή καί πιτρεπτά..., πως καί νά τό κάνουμεν μως, δέν μπορε νά συγκριθεί νας μεγάλος πιστήμων σάν τόν Γαλιλαίο, μέ ναν νανίσκο καί μή πιστήμονα, ς τόν παραμυθά κ τς Κρήτης Κ.!

να λλο κόμη, θλιβερό σημείο, τό ποίο σπέρνει κακόδοξα τήν το ντίδικου φοβία καί τήν πλάνη, στά περί τς ν Χριστ ζως, εναι στήν σελ. 30-31 : «Τήν περασμένη φορά, θυμστε, ατός πού κανε τό Χριστό ταν μαστρο-Χαραλάμπης, νθρωπος νοικοκύρης καί καλός φαμελίτης, μά τόσο πάσκισε ν᾿ κολουθήσει τ᾿ χνάρια το Χριστο, τόσο γωνίστηκε λάκερο τό χρόνο νά γίνει ξιος νά σηκώσει τό σταυρό, πού στό τέλος τό μυαλό του σάλεψε, καί τήν δια μέρα τς Λαμπρς βαλε τό κάνθινο στεφάνι, πρε στόν μο του τό σταυρό, παράτησε τά πάντα καί πγε στό μοναστήρι το ι-Γιώργη το Σουμελ, πέρα στήν Τραπεζούντα, καί καλογέρεψε. Κι φαμελιά του ρήμαξε, πέθανε γυναίκα του, καί τά παιδιά του γυρίζουν τώρα στό χωριό καί ζητιανεύουν»!...

-Κατά τήν Καζαντζάκειο τρα, τήν θεο λογία του, ποίο νά εναι ρα γε, τό θεο-λογικό(;) νόημα-μήνυμα, τς ν λόγ παραγράφου; Νομίζω, εναι τόσο πασιφανές ,τι ννοεί περίφραστα, πς ποιος πασχίζει νά μιμηθεί, νά ζήσει κατά Χριστόν, κινδυνεύει νά ζουρλανθεί καί νά του σαλέψει, καί νά καταλήξει νά καλογερεύει, ες βάρος τς οκογένειάς του... ρα ες μάτην, ποια ν Χριστ προσπάθεια καί ν Χριστ γνας, μιάς καί φίστανται, δήθεν, ο πιό πάνω τραγικές καί ψευδόδοξες συνέπειες!

Στήν σελ.128 γράφει: «Μωρέ διάολε,... μπάς καί παράδες καί παράδεισο εναι να; Δέ γίνεται! χι, δέ γίνεται, γιατί τότε Θεός καί διάολος -μαρτον, Θεέ μου!- θά ’ταν να!»,  ν στήν σελ.132 σερβίρει τό διο δηλητήριο: « (...) Δέν μπορες νά ξεχωρίσεις τό Θεό πό τό δαίμονα..., Πολλές φορές –μνήστητί μου, Κύριε!- χουν τά δια μοτρα»...

Δέν νομίζω νά χρειάζεται, εδική νάλυση τό πιό πάνω σκόπιμο καί δόλιο μπέρδεμα, κ τν Μανιχαϊστικν τάσεων, το συγγραφέως Κ.;! ξάπαντος, ο  ατόχειρας  Δημήτριος Λιαντίνης, Καθηγητής τς Φιλοσοφίας, χει δικο πού τόν θεωρε ς [12] «πολύ μορφωμένο νθρωπο» διότι κατ΄κρίβειαν, Καζαντζάκης, ταν παραμορφωμένος νθρωπος, μέ τήν διαβολική ννοια, πράγμα τό ποο, μς τό ξεκαθάρισε πόστολος τν θνν πρό 2.000 τν, γράφοντας [13]: « γνσις φυσιο, δ γπη οκοδομε»!  Στόν λλο ντίποδα μως, χει, πόλυτο δίκιο, Λιαντίνης, ταν δίδασκε πρός τούς φοιτητές του, τι Κ.: «δέν γέννησε τίποτα δικό του, γνήσιο, τόφιο, οσιαστικά δηλαδή εναι νας μιμητής, πού πεξεργάστηκε παλιές δέες» καί ότι ακόμη το μυθομανικό έργο του Κ. ταν να «μνημείο λαμπρό λογοτεχνικής ποτυχίας», ν κατά τά λλα, τόν θαυμάζουν μερικοί σημερινοί «Γνωστικοί», ς νθρωπο σπουδαίο καί δικημένο καθς καί σπάνιο καί προοδευτικό συγγραφέα! Τά πιό πάνω λεχθέντα, ξάπαντος, τά δήλωσε, νας σύγχρονος, μή Χριστιανός, Καθηγητής τς Φιλοσοφίας! ρα, μακαρίτης Φιλόσοφος Λιαντίνης, πολ εδικς, στά περί το Καζαντζάκη, ταν ρκετά εστοχος καί ληθινός!

-Ποία δυσκολία λόγου χάριν, νας τυχαίος νθρωπος, χαμηλής νοημοσύνης, νά συλλέξει πληροφορίες, κ τν φιστάμενων διαφόρων φιλοσοφικν τάσεων, κόμη κ τν ποικίλων θρησκειν, καί νά δημιουργήσει, να μγμα-κρμα, δηλαδή μία σύνθεση, λλόκοτα μικτον, ετε θρησκειολογικά ετε και φιλοσοφικά;!

 Μήπως, ο γνωστοί αρετικοί, πρό 1900 τν περίπου, ο λεγόμενοι Γνωστικοί, π.χ. Σατουρνελος, Βασιλείδης, Βαλεντνος, Μαρκίων, Μάνης κ.α., κόμη καί πιό άργότερα, ψευδοπροφήτης το σλμ, Μωάμεθ, δέν δοκιμάσανε, νεπιτυχς βέβαια, νά λλοιώσουν καί νά διαστρέψουν, διά το θρησκευτικο καί το φιλοσοφικο συγκρητισμο καί στοχασμο των, τήν Πίστη τν ρθοδόξων  Χριστιανν; Πού πέτυχαν μως; Πέτυχαν ο δέ Γνωστικοί, νά δημιουργήσουν καί να διατηρήσουν, διά μέσου τν αώνων, τήν σημερινή ξάπαντος, συγκρητιστική γνωστη θρησκεία, τν ωσφοριστών Μασσόνων καθς καί τήν σατανική παναίρεση το Οκουμενισμο, ν γιδοβοσκός Μωάμεθ κατάφερε, να δρύσει, τήν θρησκεία τν Μωαμεθανν! Μά, τέτοιου εδους συγκρητιστικές θρησκείες, τίς εχε κόσμος, πολύ πρό τς νεσαρκώσεως το Θεανθρώπου Χριστο, ρα, μηδέν ες τό πηλίκον· διότι, κάθε μετα-Χριστόν, αυτονομημένη, θρησκειολογική προσπάθεια, νός προσώπου μάδας τόμων, γιά θρησκευτικο-φιλοσοφικό συγκρητισμό, πρόκειται καθαρά και ξάστερα, περί  «διδασκαλίαις δαιμονίων» καί  «βεβήλους καί γραώδεις μύθους» [14]!

κόμη μία πόδειξη, γιά τά πιό πάνω εναι, τι στό ν λόγ θρησκευτικό μυθιστόρημα το Κ. ναφερόμενος «Χριστός», το ποίου τό νομα, καταγράφεται, περίπου 205 φορές, δυστυχς, γιά τόν μυθομανή Κρητικό καί τους φανατικούς αναγνώστες του, δέν χει καμία(!) σχέση, με τό Πρόσωπο το Θεανθρώπου ησο Χριστο τς κκλησιαστικς στορίας τς ρθοδόξου κκλησίας καί τς Θεολογίας Ατς· διότι, πολύ πλά μυθιστοριογράφος Κ., δέν πίστευε καί δέν νεγνώριζε, ς Θεό, τόν Θεάνθρωπο Χριστό, λλά τόν ναγνώριζε συγγραφικά καί συνειδησιακά, ς κτίσμα(!) καί δημιούργημα(!) το Θεού, τουτέστιν Κ., ταν καί ρειανόφρων σν τίς λλοις! Πράγμα, πού περιγράφεται καθαρ στήν σελ.308 ς ξής : «κι Χριστός, τό μωρουδάκι, μεγάλωνε, γίνουνταν ντρας, βγαινε παλικαρίσια κι σπερνε τά λόγια το Θεο»! Ποιανο Θεο μως;! ξάπαντος καί μέ πάσαν σαφήνεια, δέν ννοεί καθόλου δ, τόν Θεάνθρωπο Σωτήρα ησούν Χριστόν τς κκλησίας! ρα, εχε ντιχριστιανικη στάση, αρετίζουσα καί στρεβλή ντίληψη περί το Χριστο, πράγμα πού ποδεικνύεται, σέ λο τό πνεύμα καί τό γράμμα το συγκεκριμένου μυθιστορήματος!

Μία κόμη πόδειξη, γιά τά σα πιό πάνω σκληρ, μας ποψιάζει πόστολος Παλος, εναι, τι ν τό μυθιστόρημα φέρει ς τίτλο του: «ο Χριστός ξανασταυρώνεται», ταν τολμήσει κανείς να τό μελετήσει πραγματικά, ντιλαμβάνεται καλς, τόσο τό πνεύμα σο καί τό γράμμα το μυθιστορήματος, τι τίτλος του, θά πρέπει νά εναι: « Σατᾶν νεσαρκώνεται» στό ν λόγ μυθιστόρημα! Διαφορετικά, εναι φύσει δύνατον, νά ννοήσει κανείς, θεο-λογικς, ποίος λόγος τς ναφορς το Διαβόλου, σέ βριστό καί κουραστικό τόνο, πέραν τν 120 περιπτώσεων(;!).

θεος λογοτέχνης και δοκιμιογράφος, μακαρίτης ένος ποστολίδης, σέ μία καυστική κριτική [15] του, κατά το ργου το Κ., τόν ποκαλε ς: «μέτριο λογοτέχνη», «σκάρτο καί τάλαντο»· μπως τελικ, εχε δίκιο, ν λόγ νθρωπος; Σύμφωνα, μέ τά σα σᾶς παραθέσαμεν πιό πάνω, πό θεολογικής πτικς, δυσκολευόμαστε πολύ, νά παξιώσουμεν, τήν σφοδρή καί δικαία λογοτεχνική κριτική το μ. . ποστολίδη! Ο λογοτεχνικές, καί ξάπαντος κριτικές διαπιστσεις του, πί το θέματός μας, το ντως φιλολόγου καθς καί σοβαρο λογοτέχνου, το μακαρίτη ένου ., μς βρίσκουνε, πόλυτα σύμφωνους, σέ λογοτεχνικό καί φιλολογικό πίπεδο, παρ΄λο πού δέν εμαστε λογοτέχνες καί φιλόλογοι!

ν κατακλείδι, θά θέλαμεν, νά λοκληρώσουμεν παρά ταύτα, τήν παροσα πλή θεολογική καί κριτική μελέτη μας, μέ να περίφημο γραφθέν το Κ.,  ς εδική φιέρωση, πρός τους ()διάφορους προπαγανδιστές το συγγραφικο ργου του, ετε ατοί, λέγονται π.χ. Πατριάρχες θηναγόρηδες, καί Βαρθολομαίοι· ετε ατοί λέγονται Μητροπολίτες θηναγόρηδες, γνάτιοι καί Νανάκηδες [16]! Ετε ατοί λέγονται π.χ. Καζαντζάκηδες, Ματσούκηδες, Σταμούληδες [17], Μαρτζέληδες, φαντήδες, νδρεόπουλοι, ργυρόπουλοι, Πιτσιλλίδιες, Χατζηδιαβολίνες κ.λπ., μιάς καί λοι ο πιό πάνω, πηρετον πιστ, τυφλ καί διάκριτα, ετε ν γνώση ετε καί ν γνοία τους, τόν διεθνή διαθρησκειακό καί διαχριστιανικό, Σιωνιστικό συγκρητισμό, καί παναιρετικό Οκουμενισμό(=πολιτικό καί θρησκευτικό Σιωνισμό) και Μασσονισμό [18] :

« θεομπαχτες, τσιφούτηδες καί γεζουίτες, θά ΄ρθει, ρχεται, φτασε δικαιοσύνη το Θεο (σελ.173)»!


Το Παναγιώτη Π. Νούνη*




(*πόφοιτος Θεολογν το ΑΠΘ· ρευνητής τν Θρησκειν, καθς καί τς Πατερικς Συμβολικς Θεολογίας τς ρθοδόξου Καθολικς κκλησίας)


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] παντήσεις στίς συκοφαντίες το βραϊκο news247, http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2014/11/news247.html#

[2] ρχιμανδρίτου πιφανίου Θεοδωροπούλου, “Χριστ τ Θε παραθώμεθα”, Σειρ: ΚΑΘΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Τομ.1, ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, 2003, σελ. 119.

[3] Νίκου Ματσούκα, “ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΣΗ”, κδόσεις: Πουρναράς, Θες/νίκη, 2006, σελ.41-42.

[4] Στεργίου Ν. Σάκκου, ληστής θεολόγος καί δάσκαλος, κδόσεις: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΠΙΣ», σελ. 42.

[5] Νίκου Καζαντζάκη, “Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΕΛΕΝΗΣ Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ, ΑΘΗΝΑ, σς. 452.

[6] ΑΡΧ. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ, “ΑΡΘΡΑ-ΜΕΛΕΤΑΙ-ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ”, ΤΟΜΟΣ Α΄, ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1986, σελ. 391.

[7]+[8] γίου Νικοδήμου γιορείτου, ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ (ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΜΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΝΙΑΥΤΟΥ), Τόμος Γ΄, Δευτέρα κδοσις, θήνα 2005, κδόσεις Δόμος, σελ. 359-360.

[9] Πρωτ. ωάννη Γ. Σκιαδαρέση, ρμηνεία Περικοπν ωάννειας Γραμματείας(Κατά ωάννη Εαγγέλιο καί ποκάλυψη το ωάννη), κδόσεις:Π. Πουρναρ, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 227.

[10] Πρωτ. . Σκιαδαρέση, ρμηνεία Περικοπν ωάννειας Γραμματείας, νθ. νωτ., σελ. 247-251.

[11] Ν. Ματσούκα, “ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΣΗ”, σελ. 42.

[12] Δημήτρη Λιαντίνη, " Νίκος Καζαντζάκης δέν εναι μεγάλος συγγραφέας", χητικό ντοκουμένο, σέ διάλεξή του στή Φιλοσοφική Σχολή, https://www.youtube.com/watch?v=mduuzWvVyRc

 

[13] Πρός Κορινθίους Α΄, 8, 1.


[14] Πρός Τιμόθεον Α΄, 4, 1-7.

[15] ‘Ρένος ποστολίδης, καλεσμένος το Σάκη Καράγιωργα στόν Ant1 fm, πικρίνει τό Νίκο Καζαντζάκη. φορμή τς συνέντευξης εναι προβολή τς ταινίας “The Last Temptation of Christ (1988)” το Μάρτιν Σκορτσέζε στούς κινηματογράφους. τανία εναι βασισμένη στό μυθιστόρημα το Νίκου Καζαντζάκη “ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ”, https://www.youtube.com/watch?v=B_tTRFPCAgU&spfreload=10

[16] Παναγιώτη Π. Νούνη,  Θεολογικό Δοκίμιο: “ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΜΑΣΟΝΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ!” http://apologitikaa.blogspot.com/2014/10/blog-post_12.html

[17] Παναγιώτη Π. Νούνη,  Θεολογικό Δοκίμιο: “Ο ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ «ΞΑΝΑΝΑΣΤΑΙΝΕΤΑΙ» ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΟΝ ΑΦΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΑΝΙΕΡΩΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ! ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ «ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΟΝΤΑΙ»!!! ΠΟΙΑ Η ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ;” http://apologitikaa.blogspot.com/2014/09/blog-post_30.html#


[18] Αχιλλέως Β. Πιτσίλκα, Μασονικαί επιδράσεις εις τα έργα του Ν. Καζαντζάκη, http://www.impantokratoros.gr/742D78B8.el.aspx#