Translate

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

ΟΙ ΑΝΟΗΤΕΣ ΚΑΙ «ΧΑΡΙΤΟΒΡΥΤΕΣ» ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΙΕΣ ΤΟΥ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΟΥ ΜΑΝΟΥ ΔΑΝΕΖΗ



Οἱ «χαριτόβρυτες» χαριτωμενιές τοῦ Ἀστροφυσικοῦ Μάνου Δανέζη

Ναί ὅντως, παραδέχομαι τόν Καθηγητή τῆς Ἄστροφυσικῆς ὡς ἄριστο ἐπιστήμονα τοῦ ἐπιστητοῦ του!
Ὅμως, εἶμαστε ὑπόχρεοι νά τόν παραδεχόμαστε στά Θεολογικά ἀνοητολογήματά του;
Μιλάμε γιά  τήν "Μαννο-Δανέζικη" τρικυμία ἐν τῷ κρανίῳ!!!
Ἡ "ξερολίαση" κ. καθηγητά εἶναι γνώρισμα τῶν μή λόγιων καλαμαράδων;

Μέ τό συμπάθιο δηλαδή, ἀλλά στά θεολογικά κύριε Μᾶνο Δανέζη, εἶναι ἀπείρως προτιμότερον, νά εἶστε φειδωλός, διότι ἐκφράζετε δυστυχῶς, γενικόλογες καί ἀόριστες, προσωπικές πεποιθήσεις καί ἀσυναρτήσιες.

Ἡ Ὁρθόδοξη Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας, τῶν Θεοφόρων καί ἁγίων Πατέρων, ΟΥΔΕΠΟΤΕ ὑπήρξε Πλατωνική ἤ Ἀριστοτελική κ.λπ. Μάθετε πρώτιστα λοιπόν, κ. Μᾶνο Δανέζη, νά σέβεστε τόν ἑαυτό σας, ὡς δῆθεν σοβαρός ἐπιστήμων, καί ἔπειτα νά διασύρετε, ὅλα τ΄ ἄλλα ἐπιστημονικά ἐπιστητά, ὅπως λ.χ. τῆς Φιλοσοφίας, τῆς Θεολογίας, τῆς Κοινωνιολογίας κ.λπ.

Ἡ Θεολογία, τῆς Φίλης Ὀρθοδοξίας, δέν ξόφλησε ὡς νομίζετε πλανερῶς, ἀσχέτος ἄν καί στήν ἱστορία της, ὄντως παρήγαγε, σκάρτους καί αἱρετικούς θεολόγους. Παρήγαγε ὅμως μόνον τέτοιους; Τί θέλετε νά μᾶς πεῖτε στήν τελική; Μήπως, ὅτι ὁ χῶρος τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν, τότε ἥ καί σήμερα, δύναται νά παράξει, τόν ἰδανικόν καί τόν τέλειον ἐπιστήμονα, ἤ μήπως δύναται νά παράξει,  τόν τέλειον ἄνθρωπον;

Ὁ ἄσοφος, ὁ γενικόλογος καί ὁ μηδενιστικός ἐπιστημονισμός σας, πού ἀσκεῖτε τεχνηέντως, κατά τῆς ὀρθόδοξης Θεολογίας, εἶναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ, μιας καί μπάζει, ἀπό σαφέστατα ἱδεολογικά καί ἰδιοτελή κίνητρα, διότι ΚΑΠΗΛΕΥΕΣΤΕ (εἴτε γραπτῶς σέ μελέτες καί βιβλία σας, εἴτε σέ διαλέξεις σας) τήν Θεολογία τῶν Πατέρων, ἐνῶ ταυτόχρονα, ἐμφανῶς καί σαφῶς τήν διαστρέφετε!

Ἆραγε, μιάς καί κόπτεστε γιά τήν ἐνότητα τῆς ἀνθρωπότητας, πῶς εἶναι δυνατόν, νά ἐνοποιηθεί μέ τα ἀνούσια "πολιτισμικά" φληναφήματα σας, μίαν πολυδιασπασμένη, θρησκευτικά, ἀνθρώποτητα; Μᾶλλον αὐτό, τό παραθεωρήσατε, ἀφελῶς ἤ καί σκοπίμως;

Πῶς εἶναι δυνατόν, π.χ. νά μή παίζει μείζων λόγο, ἡ θρησκευτική καί θεολογική πίστη, εἰς τήν περιπόθητη, βεβαίως, ἐνότητα τῆς σύμπασας ἀνθρωπότητας;

Δηλώσατε, ἴσως, ἀπό περίσσια ἀφέλεια, σχεδόν στίς ἀρχές τοῦ ὁπτικοακουστικοῦ, ὅτι δέν παίζει ῥόλο σήμερα, οἱ Ἕλληνες, σέ πιό θρήσκευμα πιστεύουν... μόνον πού εἶναι διαχρονικά καί ἱστορικά, ἐπιστημονικά ἀποδεδειγμένο, τό ἀκριβῶς ἀντίθετο, μιάς καί οἱ Ἔλληνες, ἐνωμένοι εἰς μίαν Πίστη καί θρησκεία, μεγαλούργησαν, εἴτε ἐπί Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, εἴτε ἐπί Μεγάλου Κωνσταντίνου, εἴτε ἐπί τοῦ Μεγάλου Κολοκοτρῶνη, εἴτε τοῦ Μεγίστου Μακρυγιάννη καί Μ. Καποδίστρια...

 Ὅσα σωστά ἤ ἀποδεδειγμένα λοιπόν καί νά εἶναι, τά περί τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν, εἶναι ἀνατντίλεκτο τό γεγονός πλέον, ὅτι δέν δύνανται οἱ θετικές οὐμανιστικές ἐπιστήμες, νά καλυτερεύσουσιν ἤ καί νά θεραπεύσουσιν, τήν προσωπικότητα τοῦ ἀνθρώπου, δηλ. τόν ὅλο ἄνθρωπο, ἄρα, ὄσο καί νά μεταβάλλουμεν τόν ἐξωτερικά ἄνθρωπο, ἤ καί παλαιό ἐκάστοτε ἀνθρωπιστικό πολιτισμό μας, οἱ ἄνθρωποι, ἄνευ τῆς ψυχοσωματικῆς Θεανθρώπινης θεραπείας, δηλ. τῆς Μυστηριακῆς Ὀρθόδοξης Ψυχοθεραπείας, δηλ. τῆς καθάρσεως, τῆς φωτίσεως καί τῆς θεώσεως, θά παραμένουσιν δυστυχῶς οἱ ἵδιοι, καί μάλιστα θά γίνονται καί χειρότεροι, μιάς καί τά πάθη τῶν ἀνθρώπων θεριεύουσιν, ἡ τρεπτότητα μας δηλ., ῥέπει πρός τήν κάθε κακία καί τήν κάθε ἀστοχία καί ἀμαρτία, διότι τό νόσημα εἶναι μέσα μας, καί δυστυχῶς ὅλα αὐτά τά ποτίζουμεν καί  τούς τοποθετοῦμεν μάλιστα, ἐπιπρόσθετο νοητικό καί ψυχοσωματικό λίπασμα(=κόπρι, ἀπόβλητα), ἔνδωθεν καί ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς, ἐκ τῶν βρεφικῶν,  τῶν παιδικῶν καί ἐφηβικῶν ψυχοσωματικῶν κοπριῶν καί «πυρινικών ἀποβλήτων» τῆς ματαιοδοξίας τῶν γονέων μας κ. λπ., καθῶς καί ἄλλων πολυποίκιλων ἀκαθαρσιῶν καί ἐθελούσιων μπαζομάτων κατά τήν  πορεία τῆς άναπτύξεώς μας...

Μέ ἀθεράπευτον, ψυχοσωματικά, ἄνθρωπον, ὅσους πολιτισμούς καί νά δημιουργήσουμεν, οἱ ἀνθρώπινοι πολιτισμοί, εἶναι καταδικασμένοι, πρός καταποντισμόν.

Ἄρα, οἱ ἀνθρώπινες ἀξίες, πού προτείνετε, ὠς θετικός ἐπιστήμονας, δέν δύνανται νά ἐφαρμοσθοῦσιν, ἀπροϋπόθετα καί γενικόλογα, διότι εἶναι οὐτοπικές καί ἀνόητες διασκοτιστικές φλυαρίες στό κενό· διότι, ἄνευ τοῦ ἐνοποιοῦ παράγοντα καί τοῦ κατ΄ἐξοχήν Θεανθρώπινου Προσώπου, πού ἄλλαξεν, ἀποδεδειγμένα, τήν ῥοήν τῆς ἱστορίας, καταλείγουμεν φυσικῶς-ἀφύσικα, στό πάντα ματαιότης τά ἀνθρώπινα.

Ἔχω τόν ῥωμαλέο καί τόν ἄκαμπτο λογισμόν, ὡς ἐν δυνάμει Χριστιανός, πώς ὅταν καί ἐφόσον, ἀρχίσετε, οἱ Χριστιανοί θετικοί ἐπιστήμονες, μέ παρρησίαν καί τόλμην, νά ὁμολογεῖτε ἐπιστημονικά, τήν θεανθρωπο-Θεολογικήν καί μόνην παναλήθεια, τοῦ ἱεροῦ Ἐυαγγελίου τῆς Ἐκκλησίας, αὐτήν τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τότε πολύ πιθανόν ἤ μᾶλλον σίγουρα, ἴσως καί νά σᾶς ἐμπιστευτοῦμεν· διότι μέχρι στιγμῆς, ἔχουμεν τυφλή ἐμπιστοσύνη, στήν Θεοφόρα Κιβωτό τῆς Ἐκκλησίας, τῶν Θεουμένων καί τῶν Θεοφόρων Καθηγητῶν τῆς ἐρήμου, τῶν ἁγίων Πατέρων, καί ὅχι βεβαίως στήν διαχρονική διοικοῦσα ἤ καί αἱρετίζουσα Ἐκκλησία.

Παρ΄ὅλα αὐτά ὅμως, ὡς ἐν δυνάμει Ὀρθόδοξοι Θεανθρωπιστές καί ὄχι ἀπλᾶ, μονοσήμαντα καί διαιρετικά, ἀνθρωπιστές, δέν ἐπιθυμοῦμεν νά θεοποιήσουμεν ΚΑΜΙΑΝ θετικήν ἤ καί ἀνθρωπιστικήν ἐπιστήμην, διότι ὅλες ἀνοίκουν, στόν χῶρο τοῦ εἰκονικοῦ, ὁρατοῦ καί ἀόρατου κτιστοῦ(=δημιουργημένου) ἐπιστητοῦ, μιάς καί ἡ κάθε κτιστή καί ἀνθρώπινη ἐπιστήμη, εἶναι τό περιεχόμενο καί ὄχι τό περιέχον, τῆς σύμπασας, τῆς ἀδιαίρετης, τῆς ἀσύγχυτης, τῆς ἄτρεπτης, ἐξάπαντος τῆς Ἄκτιστης Τριαδικῆς ἀποκεκαλυμένης ΜΟΝΗΣ πραγματικότητας καί (Ἀ)λήθειας! Ἄνευ Αὐτῆς, ἐννοῶ τῆς Κτιστοάκτιστης Ἀλήθειας, δηλ. τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού μᾶς ἀποκάλυψεν(!), τήν Ἄκτιστην καί Τριαδικήν Θεότητα καί τήν δόξαν Του, οὐδέν ἐποιήσαμεν κύριε καθηγητά Μάνο Δανέζη, ὅσες χιλιάδες ἤ καί ἑκατομμύρια ἐπιστήμονες στό ἑξῆς, νά δύνανται «νῦν καί ἀεί» στήν χωροχρονική πραγματικότητα μας, νά μᾶς ἀποδεικνῦουν «εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων», τίς ὅποιες ἐξάπαντος κτιστές, συμπαντικές πραγματικότητες!  Καί ξέρετε γιά ποίον λόγο;

Διότι, οἱ ἐπιστήμονες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς Θεολογίας Της, εἶναι οἱ κεκαθαρμένοι τῇ ψυχῇ και τῇ καρδίᾳ,  ὅσοι δηλ. ἀπλανείς κεκοιμημένοι τεθεομένοι, δεδοξασμένοι καί τιμόμενοι πλέον, Θεηγόροι, Προφήτες, Ἀπόστολοι, Ἀποστολικοί Πατέρες, Καππαδόκες Πατέρες, Φωτισμένοι καί Θεοφόροι Πατέρες, Ὁμολογητές, Μάρτυρες, Νεομάρτυρες, Ἐσχατομάρτυρες, Ἅγιοι Παρθενομάρτυρες κ.ἄ. καθῶς καί ὅσοι ζῶντες, Μοναχοί, Ἀσκητές, Διδάσκαλοι, λαϊκοί, ἐξάπαντος ἅγιοι χαρισματοῦχοι τῆς «ἄχρονης χωροχρονικῆς» καί  «εἰκονικῆς πραγματικότητας» πού διαβιοῦμεν. Ἀμήν!

Αὐτοί εἶναι, εἴτε μᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι, οἱ ὄντως καί ὀντολογικά Θεανθρώπινοι ἐπιστήμονες καί οἱ ἀπλανείς ὁδοδεῖκτες, πρός μίαν ἐν δυνάμει, τέλειαν καί Θεανθρώπινην, ἐξάπαντος Τριαδολογικήν καί Χριστοκεντρικήν θείαν Κοινωνίαν, πρός τό κατ΄ἐξοχήν μάλιστα, ἱδανικόν καί Θεανθρώπινο πολίτευμα. Καί δέν ἐννοῶ ποσῶς, περί τοῦ Οὐράνιου πολιτεύματος...

Δέν ἐπικαλούμαστε προσευχητικά, στόν ἀμυντικό πόλεμο, κ. Δανέζη, τήν Παναγία καί Κυρία Θεοτόκο ἤ καί τόν Μονογενή Θεάνθρωπο Χριστό καί τούς ἁγίους Του, γιά νά σκοτώσουμεν (καθῶς κάκιστα δηλώνετε συχνά-πυκνά) τούς διαχρονικά εἰσβολείς καί ἐπιθετικούς ἐχθρούς, τῆς Πατρίδας καί τῆς Πίστεώς μας, διότι, οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί στρατιώτες, δέν σκοτώνουσιν, εἴτε γιά προσωπικήν αὐτοδικαίωση εἴτε  καί ἀπό ἱδιοτέλεια καί ὡς ἐκ τοῦτου, δέν εἶναι φονιάδες, ἀλλά μάλιστα, ὑπηρετοῦσιν Χριστιακῶς κόβωντας τό ἱδιον θέλημα των, μάχονται καί ἀγωνίζονται, ἀνιδιοτελῶς μάλιστα, νά ὑπερασπίζουσιν, μέ τό κατά δύναμιν τέλειον, ἀγαπητικό καί θυσιαστικό, Θεανθρωπο-σταυρικό φρόνημα των, ὅσους εἶναι ἄμαχοι! Τέτοιες ὑπέροχες καί ὑπεράνθρωπες, ὁρθόδοξες Χριστιανικές ἀξίες, μᾶλλον, ἀκόμα νά τίς ἀνακαλύψετε(;!) μέ τό τηλεσκόπιον σας... Ὡστόσο, τό θεο-λογικό ἐνδεχόμενο, νά ἐπικαλούμαστε οἱ πολίτες-ὁπλίτες, τήν Θεία βοήθεια σέ ἐχθροπραξίες, γιά τήν ἄμεση καί ἔμμεση ἀποτροπή καί λῆξη, τῶν ἐνόπλων μαχητικῶν ἀγώνων, γιά τήν γρήγορη ἀποδίωξη, τῶν ἐχθρῶν, μέ Την Θεία παρέμβαση καί ἐπέμβαση, ἵνα μή μαχόμαστε διά φονικῶν πυρῶν, κατά τῶν συνανθρώπων καί ἐχθρῶν μας, πῶς ἕνας ἐξαίρετος καί λαμπρός Ἀστροφυσικός  ἐπιστήμων δέν τό ἐσκέφθη; Προλαμβαίνετε ὅμως, νά σκεφθεῖτε σοβαρά;


Ποίος τελικά, δύναται νά ἐμπνεύσει, ἀπλανῶς καί πρακτικῶς, τήν ἀνθρωπότητα; Ὁ διασκοτισμένος (ἐκ τοῦ Διαφωτισμοῦ) οὐμανιστής ἐπιστήμονας τῶν θετικῶν καί ἀνθρωπιστικῶν ἐπιστημῶν, ἤ μήπως ὁ «κοχλαζο-ἐνεργειακῶς» καί κατά Χάριν, κεκαθαρθῆς καί μεταμορφωθῆς, διά τῶν Ἀκτίστων ἐνεργειῶν, ὁ Ἄνθρωπος Θεάνθρωπος (Homo Theanhropicus) ἐπιστήμων;

Π.Π.Ν.













Δημοσίευση σχολίου