Translate

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΣΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΥ



Κριτικός σχολιασμός σέ θρησκευτικό παραλήρημα το Μητροπολίτη Σισανίου καί Σιατίστης κ. Παλου

Ἐξ ἀρχῆς νά σᾶς ἀναφέρω, ὅτι γενικά θεωρῶ ὡς μή λίαν καλῶς, τήν δημόσια τοποθέτηση [1] του Σεβ. Σιατίστης κ. Παῦλου, ἀλλά, μόνον πού τυγχάνει, καθόλου τυχαία βεβαίως, νά ἔχω προσωπικά, μερικές ἰσχυρές θεολογικές ἐνστάσεις καί ἐκκλησιολογικές  ἐπιφυλάξεις, μέ τήν  συνολική Ἐκκλησιαστική στάση του, μιάς καί εἶναι(;) Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας...
Ἀναφέρει λόγου χάριν, στό ἐν λόγῳ διεπιστημονικό συνέδριο «Θρησκεία καί Βία» πού συμμετείχε ἐνεργά καί ὁ ἴδιος, μεταξύ τῶν διαφόρων καί  καλῶν προβληματισμῶν του καί τά ἐξῆς: « ματιά μου στό θέμα εναι ματιά νός ρθοδόξου Χριστιανο καί δή ερωμένου. Μιά διευκρίνιση πού σως βοηθήσει τήν σκέψη λων. Δέν πιστεύω σέ καμμιά θρησκεία, κόμη καί τήν χριστιανική. Δέν πιστεύω σέ καμμιά δεολογία. γαπ τήν ζωή καί ατό μέ δήγησε στήν κκλησία...»...

Στό συγκεκριμένο γραπτό σημείο του, ἔχουμεν τήν γνῶμη, μπορεί καί νά λαθεύουμεν ὅμως, ὅτι ὁ Σεβ. κ. Παῦλος, ὁμιλεί ἐντελῶς θεωρητικά καί διανοητικά, διότι κατ΄οὐσίαν, φαίνεται τρανῶς, ἐκ τῆς «Ποιμαντικῆς ἐπισκοπείας» του ἤ καί τῆς «Ἐπισκοπικῆς ποιμαντορείας» του, ὅτι πιστεύει, διακονεί, ὑπηρετεί, συντηρεί καί συγκαλύπτει, τό ἐξάπαντος αἱρετίζον, Ἐκκλησιαστικό καί ἀκαδημαϊκό κατεστημένο· διά τοῦ καλαμαρίζειν καί θεολογεῖν πλανερῶς, δηλ. θεωρητικῶς, πρακτικῶς καί ἰδεολογικῶς· διακρίνοντας ὁ γράφων, ἐκ τῆς ὅλης στάσεώς του, σπαράγματα καί κραυγαλέα ἴχνη, φερόμενα ὅλα αὐτά σῦν τίς ἄλλοις, ἐκ τῆς ψευδόδοξου θρησκείας τοῦ Προτεσταντόπληκτου ἐπιστημονισμοῦ, τουτέστιν τοῦ Νεοβαρλααμικοῦ καί στείρου ἀκαδημαϊσμοῦ, τοῦ «κακόδοξου Ὀρθοδοξισμοῦ» ἤ κάι τῆς «ὄρθόδοξης κακοδοξίας», τῶν γνωστῶν, τῶν θλιβερῶν, τῶν φανατικῶν ἀγαπολόγων, καθότι καί Λατινόφρονων Οἰκουμενιστῶν καί ἄλλων τινῶν «μεταπατερικῶν» Νεο-ὀρθοδόξων Καθηγητῶν μας, καθῶς,  καί τῶν ἀπανταχοῦ π.χ. ἐν τῷ Φανάριῳ, ἤ ἐν Ἐλλάδι ἤ καί Κύπρο, Οἰκουμενιστῶν καί σιγονταρο-οἰκουμενιστῶν Ἱεραρχῶν...

-Μέ ἁπλά λόγια, τί ἐπιθυμῶ νά καταγγείλω, πρός τούς ἀνά τήν Οἰκουμένη Ὀρθοδόξους φίλους ἀναγνώστες μας;

-Κοντός ψαλμός: Ἀνάθεμα στόν Οἰκουμενισμό!!! Αὐτό!

Ἄν ὄντως ὁ Σεβ. δέν πίστευε, ὅπως ἐδήλωσε, σέ ἱδεολογίες καί σέ θρησκείες, πραγματικά καί ὀντολογικά, δέν θά συμμετείχε καθόλου, στό συγκεκριμένο, διεπιστημονικό καί θρησκευτικό συνέδριο τῶν κακοδόξων Φαρισαίων, τῶν φανατικά ἱδεολόγων καί θρησκόληπτων, Οἰκουμενιστῶν ἀκαδημαϊκῶν, καί Καθηγητῶν μας! Δυστυχῶς, αὐτή ἡ ἀπαράδεκτα, Ποιμαντική καί Έκκλησιολογική του στάση, εἶναι μία ἐν μέρει, πολύ πικρή καί μικρή πτυχή ἀλλά καί σημαίνουσας ταυτόχρονα σημασίας, τῆς ἐξ ὁλοκλήρου ἀλήθειας, τῶν θεολογικῶν καί ἐκκλησιολογικῶ πραγμάτων, μιάς καί ἡ ὅλη ἀλήθεια, εἶναι πικρότερη καί τραγικότερη ἐκ  τῶν συγκεκριμένων ἀτόπων καί Ἐπισκοπικῶν ὁλισθημάτων του...

-Ἔχει ἀποδείξει, γραπτά ἤ καί προφορικά, τήν Ποιμαντική θέση του γιά τό θέμα τοῦ Πανσυγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ;

Πῶς δύναται διαφορετικά, νά ἐρμηνευθεί, ἡ συμπαραταξιακή στάση τοῦ Μητροπολίτη κ. Παῦλου, μέ τίς ἀνίερες συμμετοχές καί ἐπαφές του με τά τῶν Ἰσλαμολάγνων καθηγητῶν μας, οἱ ὁποίοι καλοί Καθηγητές μας, ψήφισαν καί προωθοῦν προπαγανιδιστικά, νά ἱδυθεί, ἀμιγῶς εἰσαγωγικό τμήμα Μωαμεθανικῶν σπουδῶν, ἐντός τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Θεσσαλονίκης μας;

-Πρόσεξε κανείς, στήν ἐν λόγῳ διεπιστημονική ἡμερίδα, ἕναν ὁρθόδοξο Καθηγητή, λαϊκό ἤ καί Κληρικό;

Ἄν ὄντως καί πάλιν, ὁ Σεβασμιώτατος, πίστευε, ἤ καί ἐμπιστευόταν ἀληθινά, ὡς ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος , ὄχι μόνον μέ τίς καλαμαρίστικοις λόγοις ἀλλά καί ἐν τίς θεοφόροις πράξεσιν, τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ μας, θά ἀσκούσεν, τήν δικαίαν καί Προδρομικήν, τήν ἐλεγκτικήν, τήν Χαρισματική καί ἀπλανή Θεολογία καί μεθοδολογία, τῶν Οἰκουμενικῶν θεηγόρων Πατέρων, τήν κατ΄ἐξοχήν καί καθηκόντως, Ἐπισκοπικήν του... ἐξάπαντος χαρισματικήν διακονία του, ὡς ὁ ἐπόμενος τῶν Θεοφόρων Ἐπισκόπων...

-Πῶς, πότε καί γιατί ὄμως, νά τό ἔπραττε ἐτοῦτο; Μᾶς τό χρώσταγε;

-Ὄχι βέβαια!!!

Πολλώ δέ μᾶλλον, μιάς καί οἱ ἐνδείξεις καί οἱ ἀποδείξεις πλέον, ἄλλα μᾶς ὑποδηλοῦν... Μιάς καί ὑποστηρίζει, εἴτε ἐν λόγοις, εἴτε καί ὕποπτα σιωπῶν, εἴτε καί ἐν ἔργοις, τήν συγκεκριμένη ΚΑΙΡΟΣκοπίζουσα καί φανατίζουσα κομπανία: τοῦ Μητροπολίτου Άρκαλοχωρίου Α. Νανάκη, τοῦ κ. Χ. Σταμούλη, τοῦ κ. Μ. Κωνσταντῖνου, τοῦ κ. Π. Βασιλειάδη, τοῦ κ. Γ. Μαρτζέλου, τοῦ κ. Ι. Πέτρου καθῶς κ.ἄ., τήν συγκεκριμένη δῆθεν θεολογική καί φιλελεύθερη Καθηγητική ὀμάδα τοῦ ΑΠΘ, δηλ. τῶν μισθοφόρων ὁπαδῶν καί φερεφώνων, τοῦ Πανθρησκειακοῦ καί Παναιρετικοῦ ψευδόδοξου Οἰκουμενισμοῦ!

Πήγατε ἄγιε Σισανίου καί Σιατίστης, νά συνεδριάσετε καί νά συνομιλήσετε, σέ ταυτόσημο τόνο καί διάθεση, καί μάλιστα ὡς μή ἔχων, τήν Ἐπισκοπικήν ἐξουσίαν, περί τοῦ δρόμου τῆς Θεώσεως καί περί τῆς Ἐκκλησίας; Μά ἀφοῦ, οἱ δύσμοιροι θεολογούντες δασκάλοι μας, ἐξάπαντος διαστρέφουσιν, με τίς λογής-λογής ἐπιστημονικές καί ἐκκλησιολογικές φανφάρες, κακοδοξίες, πλάνες καί αἱρέσεις των, τόν ἀπλανή καί ὀρθόδοξο δρόμο τῶν ἁγίων Πατέρων καί τῆς Ἐκκλησίας(;!)

Καί τό οὐσιώδες πρόβλημα, δέν εἶναι κάποιες συγκεκριμένες  θεωρητικές κακοδοξίες, εἴτε ἐπιστημονικές, εἴτε ἐκκλησιολογικές. Ἀλλ΄ εἶναι ἡ ὀντολογική διαστροφή καί ἡ παραμόρφωση, τοῦ πυρηνικοῦ ἄξονα, τοῦ δρόμου τῆς καθάρσεως, τῆς φωτίσεως καί τῆς θεώσεως, μέ πλανερές οὑμανιστικές-ἀκαδημαϊκές, ἐξάπαντος ἀθεολόγητες προσμίξεις, οἱ ὁποίες, ὄχι μόνον φράσσουν ἀλλά καί βραχυκυκλώνουν, πρός τήν Ἐκκλησία τοῦ Ἀναστάντα Θεανθρώπου· πιό εἰδικά, πρός τόν Ἁγιοπατερικό-ἀπλανή καί χαρισματικό δρόμο, πρός τήν Θεανθρώπινη ἐξέλιξη τοῦ ἀνθρώπου, πρός τήν κατά Χάριν Θεανθρωποθέωση του.

 Ὥστόσο γράφετε καί δηλώσατε τά συγκεκριμένα: « Δέν μπορε λοιπόν σέ καμμία περίπτωση κκλησία νά χει σχέση μέ τή βία νά νέχεται τή βία σάν τρόπο διεκδίκησης ντιμετώπισης μεταξύ προσώπων περάσπισης τς πίστεως το χριστιανο. ναν πιστο, ναν θεο δέν μπορ νά τόν βρίσω στό νομα το Χριστο. Τόν λυπμαι σάν νθρωπο καί προσεύχομαι γι’ατόν. ντίσταση τν χριστιανν στούς πολεμίους τς πίστης τους, δέν ταν οτε λεκτική οτε σωματική βία, λλά τό μαρτύριο... Σήμερα στό νομα τς πακος συγκροτομε μάδες ποτακτικν που πακοή εναι περτέρα καί ατο το λόγου το Θεο καί ερισκόμαστε στό κατώφλι νέων δεινν αρέσεων... γάπη μου στό Θεό μεταμορφώνει τή δική μου τή ζωή, λλά ληθινός Θεός ΔΕΝ χει νάγκη πό τήν περάσπιση τή δική μου το ποιουδήποτε νθρώπου καί μάλιστα στό νομα Του

Ἡ Ἐκκλησία, ἀσφαλέστατα καί δέν δύναται, νά ἐξουσιοδοτεί, νά ἐπευλογεί ἤ καί νά σχετίζεται μέ τή ὅποια βία, μόνον πού ἱστορικά καί θεολογικά εἶναι ἀνυπόστατον καί ἄτοπον, γιά νά λέμεν καί τοῦ στραβοῦ τό δίκαιον, διότι αὐτό εἶναι ἀποκύημα φαντασιακό, μή πῶ, φανταστικά ἱδανικό... διότι, δυστυχῶς Γέροντα μου, δέν ζούμεν σέ ἱσάγγελο Πολιτεία ἥ σέ ἀγγελικόν γαλαξία! Θέλω νά πῶ, ὄτι διαχρονικά, καί ἀπό Ποιμαντική διάκριση, ἡ Έκκλησία μας, εὐλόγησε, τούς ἐν ἀμύνει ἀπελευθερωτικούς, μαχητικούς καί ἀμυντικούς ἀγώνες τῶν Χριστιανῶν, ἄρα ἡ ὅποια ἀπολυτότητα, τῆς προσωπικῆς γνώμης σας, μᾶς τρομάζει τά μέγιστα, μιάς καί τυγχάνει νά διαμένουμεν, σέ ἡμικατεχόμενο ἐκ τοῦ Ἰσλάμ τόπο... Τό συγκεκριμένο ὅμως θέμα, εἶναι ἕνα τεράστιο ζήτημα καί δέν εἶναι τῆς παρούσας φάσης ἡ τυχούσα ἀνάλυσή του!
Ὡστόσο, γι΄αυτό εἰδικά, πού μάς σερβίρετε: « ληθινός Θεός ΔΕΝ χει νάγκη πό τήν περάσπιση τή δική μου το ποιουδήποτε νθρώπου καί μάλιστα στό νομα Του», συμφωνούμε κατ΄ἐλάχιστον καί πάλιν ἐν μέρει... Διότι, ὁ ἀληθινός Ἄνθρωπος ἤ καί ὁ Θεάνθρωπος-ἄνθρωπος κατά Χάριν, ἔχει ἀνάγκη ἀπό τήν ὑπεράσπιση τοῦ ἀληθινοῦ καί ἐμπειρικοῦ τρόπου τῆς ζωῆς του, μιάς καί αὐτός, εἶναι ὁ κατ΄ἐξοχήν, ὀντολογικός ὁδοδείκτης, τῶν ἀδελφῶν του... ἐλπίζω μόνον, νά μή ὑποννοεῖτε, τήν ἀπαξίωση, τοῦ ὁμολογιακοῦ φρονήματος, τό ὁποῖο εἶναι Θεανθρώπινη ἐντολή, διότι εἶναι θεο-λογικό, ὁ Παντοδύναμος Θεός  νά μήν ἔχει τήν ἀνάγκη τῆς ὑπεράσπισής μας· ὁ Ἄνθρωπος ὅμως;

Σέ τοῦτο τό γραφθέν σημείο σας: «ναν πιστο, ναν θεο δέν μπορ νά τόν βρίσω στό νομα το Χριστο. Τόν λυπμαι σάν νθρωπο καί προσεύχομαι γι’ατόν. ντίσταση τν χριστιανν στούς πολεμίους τς πίστης τους, δέν ταν οτε λεκτική οτε σωματική βία, λλά τό μαρτύριο... Εναι χαρακτηριστικό τι καί  γιος Πορφύριος καί γιος Λουκς ατρός πετίμησαν μέ αστηρότητα σους περιφρονοσαν τήν πίστη λλων»  σᾶς διαψεύδει καί πάλιν, σύσσωμη ἡ συμφωνία τῶν Προφητῶν καί Πατέρων, ἡ Ἀποστολική καί Πατερική Παράδοση μας!

-Σᾶς διαψεύδει, «μείζων ν γεννητος γυναικν»!

-Σᾶς διαψεύδει, τό Θεανθρώπινο καί Ἀναμάρτητο, βίαιο λεκτικό ξέσπασμα, ἐξάπαντος παιδαγωγικό, κατά τῶν αἱρετικῶν Φαρισαίων καί ὑποκριτῶν τότε Ἱεραρχῶν, τῆς ἐποχῆς Του! Τούς σημερινούς ἅγιους Ἱεράρχες, πού ῥέπουν πρός τόν Φαρισαϊσμό, ποίος θά τούς παιδαγωγήσει;

-Σᾶς διαψεύδει ἐπίσης, τό Θεανθρωπο-Παύλειο λεκτικό καί ὄχι μόνον, ἡ ἐξάπαντος βιαία Πνευματέμφορη καί χαρισματικά δυναμική, ἱεροπολεμική ἀντιμετώπιση, τοῦ Ἀποστόλου Παῦλου, κατά τοῦ ἀθέου Κυπρίου μάγου καί ψευδοπροφήτη, τοῦ Βαριησοῦ-Ἐλύμα: «Σαλος δέ, καί Παλος, πλησθείς Πνεύματος γίου τενίσας ατόν επεν· πλήρης παντός δόλου καί πάσης αδιουργίας, υέ διαβόλου, χθρέ πάσης δικαιοσύνης, ο παύσ διαστρέφων τάς δούς Κυρίου τάς εθείας; καί νν δο χείρ Κυρίου πί σέ, καί σ τυφλός μή βλέπων τόν λιον χρι καιρο.(Πράξεις τν ποστόλων, 13,9-11)»! Παρατηροῦμεν καί λεκτικήν βία, καί σωματικήν(!) βία, στό χθεσινό Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα...

-Ποιά ἡ ἐρμηνεία του, Σεβασμιώτατε κ. Παῦλε;

Ἐξάπαντος, μέ τίς δικές σας σύγχρονες κοινωνιολογικές, οὐμανιστικές καί ψυχολογικές τάσεις, προϋποθέσεις, κριτήρια καί (παρ)ἐρμηνευτικές προσεγγίσεις τῶν Γραφῶν, ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν, θά ἦτο, ἕνας πρῶτος μετα Χριστόν φονταμενταλιστής, ὁ ὁποίος μάλιστα, κατά τή δική σας «σύγχρονη λογική» πάντοτε, θά ἄσκησε Πνευματική τρομοκρατία καί ἀντιχριστιανικό τσαμπουκά (= Bulying) κατά τοῦ καημένου(sic) Κυπρίου μάγου Βαριησοῦ!

-Ὡστόσο καί πάλιν, σᾶς διαψεύδει, ἅγιε Σιατίστης, τό ἡχηρό καί βίαιο ῥάπισμα, τοῦ Θεοφόρου Πατρός Ἁγίου Νικολάου, κατά τοῦ ἀναθεματισμένου αἱρετικοῦ Ἀρείου!

 Ἆραγέ, πόσοι Ἅγιοι Μάρτυρες, Ἀπολογητές, Ὁμολογητές, πραγματικοί Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας Του, ἀντιστάθηκαν, ἰδιαίτερα λεκτικῶς καί γραπτῶς, διά τῆς χαρισματικῆς «μάχαιρας το Πνεύματος» μέ συγκεκριμένα, ἱστορικά, πολεμικά-ἀντιρρητικά καί ἀπολογητικά συγγράμματα, κείμενα καί ἐπιστολές, κατά τῶν διαχρονικῶν αἱρετικῶν, ἀθέων καί ἀπίστων; Μήπως Σεβασμιώτατε, στά ἅγια Μαρτυρολόγια καί Συναξάρια τῆς Ἐκκλησίας, δέν διαβάζουμε πολλάκις, περί τῶν ἁγίων Μαρτύρων καί τῶν Νεομαρτύρων, πού ὕβρισαν καί χλεύασαν, πού περιφρόνησαν καί προκάλεσαν μάλιστα, «τήν πίστη λλων» ἀθέων, αἱρετικῶν καί ἀλλοθρήσκων;  Σύμφωνα ὅμως κατά πάντα, μέ τήν δική σας ἔναρθρη λογική, Σεβασμιώτατε, μᾶλλον, οἱ ἀπλανείς Θεοφόροι Διδάσκαλοι, Πατέρες καί Νεομάρτυρες, θά ἔπεσαν, κατά τό Φαναριώτικο λεξίδιο: «θύματα το ρχεκάκου φεως», ἀντιστεκόμενοι ῥωμαλέα, ἀπό φονταμενταλιστικό μένος(sic), κατά τῶν ποικιλώνυμων ἀθεο-αἱρετικῶν τῆς ἐποχῆς των!

Κατ΄οὐσίαν, τό ἴδιο τό ἱερόν Μαρτύριο, ὄχι μόνον τοῦ αἴματος (μάλιστα ὑφίστανται, πολυπληθέστερα εἶδη ἁγίων Μαρτυρίων, στήν Ὀρθόδοξη Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας) εἶναι, ἡχηρό καί βίαιο χαστούκι, κατά πάντων καί πασῶν τῶν ἀθέων, ἐτεροδόξων καί ἐτεροθρήσκων!

Τελικά φαίνεται, ὅτι οἱ διαθρησκειακές, οἱ διαχριστιανικές καί τέλος οἱ διεπιστημονικές συναντήσεις σᾶς, τά συνέδρια καί οἱ ἡμερίδες τῶν Οἰκουμενιστῶν ἀκαδημαϊκῶν Φαριζαίων τοῦ ΚΑΙΡΟΥ, προσβάλλουσιν ἤ ὄχι, τήν Ἱερά γραπτή καί προφορική Παράδοση, τῆς Ὀρθοδόξου Έκκλησίας, καί μάλιστα τό νέφος τῶν Θεοφόρων Πατέρων, τῶν Ἀποστόλων, τῶν Διδασκάλων, τῶν Μαρτύρων καί Νεομαρτύρων, πού ἀντιδρούσαν διαμαρτυρόμενοι, δυναμικά, κατά τῶν ποικιλώνυμων, ἀθέων κακοδόξων εἴτε καί «ἐνθέων ὀρθόδοξων»;

Τότε φίλοι/ες, ὁ Σεβασμιώτατος κ. Παῦλος, γιά ποίαν Ἐκκλησία ὁμιλούσε;

Π.Π.Ν.



ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:



Δημοσίευση σχολίου