Translate

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2015

ΓΙΑΤΙ Ο κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΔΟΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ;



Γιατί ο κ. Ανδρέας Πιτσιλλίδης είναι ψευδόδοξος και κακόδοξος θεολόγος;



Μόλις χθές, στην εκπομπή "ανοιχτή ΓΡΑΜΜΗ"(2.04.15) και πάλιν καλεσμένος ο Νεοβαρλααμίτης θεολόγος, κύριος συνάδελφος Ανδρέας Πιτσιλλίδης, με θέμα: "Η Ανάσταση του Λαζάρου και η Κυριακή των Βαΐων", εξέφρασε, ακόμα μίαν φορά, αιρέσεις και κακοδοξίες, πράγμα που δηλώνει, την εμμονή και επιμονή του, σε παρελθοντικά προφορικά κακόδοξα λεχθέντα του, και άρα σε τίποτε δεν παρανοήσαμεν ή και παρεξηγήσαμεν στις προηγούμενες κριτικές μας· πολλώ δε μάλλον η σεβασμία Ιερά Σύνοδος, που εξετάζει, τον οχετό, της πλανερής ψευδο-διδασκαλίας του. Διακήρυξε ευθαρσώς και πάλιν, δυστυχώς, προς το τέλος της εκπομπής, ότι: "ΔΕΝ έχει δογματίσει η Εκκλησία γιά την κλωνοποίηση, γιά την έκτρωση ή την διακοπή της κύησης...", καθώς απάντησε και σ΄ένα τελευταίο ερώτημα, της κ. Γεωργίας(Γωγώς) Αλεξανδρινού, λέγοντας ότι: "οι Καθολικοί, προς Θεού, είναι αδελφοί μας και ΔΕΝ είναι αιρετικοί, διότι είμαστε σε ιστορικό σχίσμα και θα τα βρούμεν..."! Δεν πρόκειται, προς το παρόν σχόλιό μας, να ασχοληθούμεν και πάλιν, με τις συγκεκριμένες κραυγαλέες και ηχηρές αποκλίσεις του, στα πιό πάνω μείζονα θεολογικά ζητήματα, διότι ετοιμάζομεν επιστημονικο-θεολογική μελέτη περί της «διακοπής της κύησης» και των εκτρώσεων, η οποία θα αποσαφηνίζει τις πλάνες και τις αιρέσεις του κ. Πιτσιλλίδη.

-Αλήθεια όμως, ο γράφων, που στηρίζει την ευθύβολη κατηγορία «αιρετικός», κατά του εν λόγω θεολόγου; Μήπως είμαι υπερβολικός στον θεο-λογικό χαρακτηρισμό μου και πιθανόν να αδικώ, παράλογα και παρανοϊκά, τον φίλο κύριο Ανδρέα; Εξάπαντος όχι!  Και γιατί άραγε;


-Γιατί να είναι αιρετικός, ο  θεολόγος κ. Α. Πιτσιλλίδης;

Είναι αιρετικός, διότι πολύ απλά, κηρύττει αιρετικά φρονήματα, ψευδόδοξες, κακόδοξες και ετερόδοξες θεολογίες, ξένες προς την ιερά Ορθόδοξη παράδοσή μας! Γι΄αυτό τον λόγο είναι αιρετικός και γι΄αυτό τον λόγο η Ιερά Σύνοδος, ως αρμόδια Αρχή, ημών των θεολογούντων και μελών Της, ωφείλει να εξετάσει, τις εύλογες λογικές και θεολογικές καταγγελίες, κατά του συγκεκριμένου κυρίου συναδέλφου. Άρα, είναι αιρετικός ο άνθρωπος, διότι κηρύττει γυμνή τη κεφαλή, αιρέσεις ολκής και φέρνει σε πλήρη σύγχυση τον λαό του Θεού!

Εξ΄αρχής θα πρέπει να αποσαφηνίσουμεν εις τους αναγνώστες μας, ότι οι αιρετικοί στην Ορθόδοξη Εκκλησία και εκκλησιολογία της, είναι δύο ειδών [1]: Υπάρχουν οι αιρετικοί που δικάσθηκαν και κατεδικάσθηκαν απο  την Ορθόδοξο Εκκλησία, ελέω της εωσφορικής αλαζωνίας των, να επιμένουν στα όσα αιρετικά και κακόδοξα θεολογικά φρονήματα των, πράγμα που αναγκάζει τον Θεανθρώπινο οργανισμό και το Σώμα της Εκκλησίας, να τους αποβάλλει και να τους αποκόψει εκ του ιερού Σώματός της, για να μη μολυνθεί ολόκληρο το Σώμα και το πλήρωμα του λαού! Αλλ΄ όμως, υπάρχει και το άλλο είδος των αιρετικών, οι οποίοι δεν καταδικάσθηκαν ακόμη από την Εκκλησία και ούτε αποχώρησαν αυτόβουλα και ελεύθερα από αυτήν, αλλά μάλιστα, διαμένουσιν εντός της Εκκλησίας και μολύνουσιν το Χριστεπώνυμο πλήρωμα και το Σώμα της Εκκλησίας, με τα διάφορα τοξικά πυρινικά απόβλητα και υδροκυάνεια ψευδο-θεολογικά νάματα. Τέτοια περίπτωση φυσικά, είναι οι γνωστοί σε όλους μας πλέον, οι Οικουμενιστές και οι λατινόφρονες ρασοφόροι και ακαδημαϊκοί θεολόγοι! Ανάλογη και ταυτόσημη περίπτωση είναι και οι οπαδοί, της «μετά-πατερικής θεολογίας» και της «Λειτουργικής Αναγγένησης» καθότι αναβιώνουμεν και πάλιν, την αρχαία αίρεση του Βαρλααμισμού! Είναι επίσης ψευδόδοξοι και οι σημερινοί Νεορθόδοξοι και Νεονικολαΐτες  ενώ ο κ. συνάδελφος Α.Π., μετέχει, σε όλες τις κακόδοξες κατηγορίες που αναφέραμεν πιό πάνω!

-Άρα, δεν είναι απλά και μόνον αιρετικός, αλλ΄είναι ένας, πολυ-αιρετικός και πολυ-αθεολόγητος, πράγμα το οποίο, αποδείξαμεν πάρα πολλές φορές! Ο κ. Πιτσιλλίδης είναι ψευδόδοξος, δυστυχώς, διότι αγνοεί, τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις και αρχές, του Ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν!

-Αυτή τη φορά, εμείς, δεν επιθυμούμεν να αποδείξουμεν, κάτι. Ας αποδείξει μάλιστα την σήμερον, τον λόγο της αληθείας, ένας σύγχρονος ακαδημαϊκός Καθηγητής και δάσκαλος της Ορθοδόξου Δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας, για να αντιληφθεί ο κ. Πιτσιλλίδης, ότι (αυτό)κατα-κρίνεται, εμμέσως πλήν σαφώς, και εκ των πανεπιστημιακών Καθηγητών και την ακαδημαϊκή κοινότητά μας!

Αναφέρει, σε πρόσφατο επιστημονικό σύγγραμμά του, ο θεολογών Καθηγητής της Θεολογίκης Σχολής [2]: « ρθόδοξη κκλησιαστική θεολογία χει σαφς καί κυρίως γιοπνευματικά κριτήρια. Τό κατεξοχήν καί κορυφαο κριτήριο το πλανος χαρακτρα τς κκλησιαστικς θεολογίας εναι γιότητα τν θεοφόρων Πατέρων, ο ποοι τή διατύπωσαν. Προκαλε βαθύτατη θλίψη παχυλή γνοια καί π΄ ατς ρειδομένη παρση τν «μετα-πατερικν» θεολόγων, ο ποοι πιχειρον, λως μαθς, νά ποκαταστήσουν τήν νοχλητική, μλλον, γι΄ατούς γιοπατερική θεολογία τς ρθόδοξης κκλησίας μέ τήν πικαιροποιημένη πιστημονική-καδημαϊκή θεολογία τους.»! Νομίζω, πώς είναι, απόλυτα σαφής, ο εν λόγω δάσκαλός και δε χωρεί ουδεμία συμπλήσωσις από μέρους μας.

Είναι φανερόν, ότι κάθε φορά που ο «μετα-πατερικός» και Νεοβαρλααμίτης  θεολόγος κ. Πιτσιλλίδης, μιλεί δημοσίως από τα εκάστοτε Μ.Μ.Ε. της Κύπρου, σπέρνει με περίσσια αυθάδεια και εκπληκτική έπαρση, μπορούμεν να πούμεν, την Οικουμενιστική και Νεοβαρλααμίτικη αίρεσή του· με αποτέλεσμα τραγικά οικτρό για τον ίδιο και έπειτα για τους οπαδούς του, να κλονίζει, την ορθόδοξη και αγιοπατερική διδασκαλία, στις καρδιές των ανυποψίαστων πιστών και να κατεδαφίζει μάλιστα, την τυχούσα καλή προαίρεση από μερικών αθέων και απίστων, καθότι τους επιβεβαιώνει τον χαλασμένο λογισμό της απιστίας των, εναντίον  προς την Ορθόδοξη Εκκλησία και Θεολογία της, ενώ συμβαίνει και το απολύτως ανόητο γεγονός, να συσπειρώνει και να υποστηρίζεται ο ίδιος, ανόνητα, από αφελείς οπαδούς, οι οποίοι κατ΄ακρίβειαν, δεν έχουν ουσιαστική και ενεργοποιημένη σχέση με την Ορθόδοξη Εκκλησία, καθότι αμαθώς και ημιμαθώς, αγνοούσιν εξάπαντος, την ατόφια και αποκρυσταλλωμένη Ορθόδοξη Πατερική Θεολογία Της Εκκλησίας!

Αναφέρει, ειδικώς και πάλιν επί τούτων, ο ίδιος Καθηγητής [3]: “Τά πιστημονικά-καδημαϊκά κριτήρια εναι κτιστά... μόνη διασφάλιση γιά πλαν ρθόδοξη, πιστημονική θεολογία μπορε νά ναζητηθε, καί πό τούς στερούμενους τήν γιότητα πιστήμονες θεολόγους, στό ταπεινό φρόνημα... «Νεο-βαρλααμική» θεολογία, πού εναι νθρωποκεντρική καί ς κριτήριο της χει τήν ατονομημένη λογική...   «μετα-πατερική» θεολογία, σύμφωνα μέ τα κριτήρια τς κκλησίας, εναι πόδειξη πηρμένης διανοίας. Γι΄ατό καί εναι δύνατη κκλησιαστική νομιμοποίησή της... ρθόδοξη πιστημονική-καδημαϊκή θεολογία δέν καλεται νά ποκαταστήσει τήν γιοπατερική-χαρισματική θεολογία, οτε μως δικαιοται νά παρουσιάζει λλην, κτός πό τήν αθεντική θεολογία τς κκλησίας.”!
Ωστόσο, σύμφωνα με τα όσα ειδικά επί τους θέματος, σας παραθέσαμεν, εκ τινός καταξιωμένου και αναγνωρισμένου επιστήμονα-ακαδημαϊκού Καθηγητή, συγκριτικά, με τα όσα μας εξεφράζει κατα καιρούς δημοσίως, ο κ. Πιτσιλλίδης, ποιός λέτε, να θεολογεί απλανώς και ορθοδόξως και ποίος θεολογεί πλανερώς, αιρετικώς και διαβολικά κακοδόξως;

Και για όσους επιθυμούσιν, μίαν Βιβλική τεκμηρείωση και απόδειξη ακλόνητη, ότι όντως ο κύριος συνάδελφος αιρετίζει ανόητα και ασύστολα διότι έπεσε στο παναιρετικό άκρο του Οικουμενισμού [4]: «ρθάς τροχίας ποίει σος ποσί καί τάς δούς σου κατεύθυνε. Μή κκλίνς ες τά δεξιά μηδέ ες τά ριστερά, πόστρεψον δέ σόν πόδα πό δο κακς· δούς γάρ τάς κ δεξιν οδεν Θεός, διεστραμμέναι δέ εσιν α ξ ριστερν·»!


Ο Μέγας πανεπιστήμων Άγιος Βασίλειος, μας δηλώνει ευθαρσώς και απλανώς, ως Θεοφόρος ανήρ [5]: «Καταπεφρόνηται τά τν Πατέρων δόγματα, ποστολικαί Παραδόσεις ξουθένηται, νεωτέρων νθρώπων φευρέματα τας κκλησίαις μπεπολίτευται, τεχνολογοσι, λοιπόν, ο θεολογοσιν ο νθρωποι, κατά κόσμον σοφία τά πρωτεα φέρεται παρωσαμένη τό καύχημα το Σταυρο. Ποιμένες απελαύνονται, ντεισάγονται δέ λύκοι βαρες, διασπώντες τό ποίμνιον το Χριστο.»!

Ενώ, ο όντως Ακτιστοφωτίτης, και Μέγας Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο οποίος πολέμησε, ρωμαλέα και ισχυρώς, τον λατινόφρωνα κακόγερο και Αιρεσιάρχη Βαρλαάμ και την αίρεση αυτού, τον Βαρλααμισμό, μαζί και τους ηλίθιους οπαδούς του Βαρλααμίτες· μας διδάσκει ο θείος Παλαμάς, χαρισματικώς και απλανώς, ότι [6]: «μες ο στοχασμος κολουθοντες, λλά θεολέκτοις λογίοις τήν μολογίαν τς πίστεως πεπλουτήκαμεν»!


Που σημαίνει, με απλούστερα λόγια και ελεύθερη μετάφραση, ότι εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δεν ακολουθούμεν τους κενοφανείς σατανικούς στοχασμούς και τις αιρέσεις, των διαφόρων θεολόγων, στοχαστών-διανοητών, ή ψευδο-διανοούμενων θεολογούντων ρασοφόρων, ή ακόμη και φιλοσοφούντων ψευδορητόρων της τηλοψίας, τουτέστιν λογιοτατιστών. Αλλ΄ ακολουθούμεν, την απλανή και μέση οδό της Φίλης Ορθοδοξίας, την λεγομένη και ιερά Βασιλική οδό, την οποία Ευαγγελική οδό, μας την χαράξασιν Αγιοπνευματικώς, οι θεοφόροι και θεο-λόγιοι Άγιοι Πατέρες, με τα θεοφώτιστα και θεο-λόγια συγγράμματά των. Εξάπαντος, εκεί βασίζουμεν και θα βασίζουμεν, την Ομολογία της Ορθοδόξου Πίστεώς μας, άχρι της συντελείας των αιώνων!
Π.Π.Ν.





ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Αρχιμ. Επιφανίου Ι. Θεοδωροπούλου, ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ (“Οικουμενισμός” και “Ζηλωτισμός”),  Έκδοσις Γ΄, Τροιζήνα 2008, Έκδοσις Ιερού Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου, σελ. 113-114.

[2] Δημήτριος Ι. Τσελγγίδης, Προϋποθέσεις και κριτήρια του Ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν(Θεολογικές και Εκκλησιολογικές προσεγγίσεις), Εκδόσεις Π. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 2013, σελ. 105.

[3] Δ. Τσελεγγίδης, ένθ. ανωτ. σελ. 106-109.

[4] Η Παλαιά Διαθήκη(Κατά τούς Εβδομήκοντα), Εκδόσις Αδελφότης Θεολόγων η “ΖΩΗ”, Aθήνα 1939, σελ. 597.

[5] Βασιλείου Καισαρίας του Μεγάλου, ΕΠΕ, Άπαντα τα Έργα, Τόμος 2ος, Επιστολή 90, σελ. 18-22.


[6] Γρηγορίου του Παλαμά, ΕΠΕ, Άπαντα τα Έργα, Τόμος 1ος, Περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος, Λόγος Β΄, 18, σελ. 216.