Translate

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Ἡ Ἐκκλησιαστικὴ ἀντίδρασις κατὰ τῆς ὁμοφυλοφιλίας ΑΝΑΖΗΤΩΜΕΝ ΤΗΝ ΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ, ΤΗΣ ΔΙΣ, ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ, ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ


Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π.Θεόδωρος Ζήσης, 
μότιμος Καθηγητής τς Θεολογικς Σχολς το Α.Π.Θ.


1. Τίποτε πι βρωμερ κα κάθαρτο
λα τ πάθη εναι τιμα, λέγει γιος ωάννης Χρυσόστομος, πάνω π λα μως τιμο, τιμότατο, εναι μοφυλοφιλία: «Πάντα μν ον τιμα τ πάθη, μάλιστα δ κατ τν ρρένων μανία»1. ποιοδήποτε μάρτημα κα ν ναφέρεις, δν εναι σο μ ατν τν παρανομία, ποία νατρέπει χι μόνο τος θετος νθρώπινους νόμους λλ κα τος νόμους τςφύσεως: «Κα περ ν εποις μάρτημα, οδν σον ρες τς παρανομίας ταύτης… Ο γρ ο θετο μόνον, λλ κα ατο ο τς φύσεως νατρέπονται νόμοι»2. Σ λλο σημεο νομάζει τν μοφυλοφιλία «κολοφνα τν κακν κα κεφάλαιον τς συμφορς»3.
Τς ναφορς ατς τς κάνει σ δύο ργα του, που ναλύει σ κταση τ βλάσφημο κα βρώμικο ατ πάθος. ρμηνεύοντας ν πρώτοις τ πρτο κεφάλαιο τς Πρς Ρωμαίους πιστολς το ποστόλου Παύλου, που ορανοφάντωρ κα κορυφαος πόστολος καταδικάζει περίφραστα ατ τό «πάθος τς τιμίας» ατν τήν «σχημοσύνη», ς συνέπεια τς γκαταλείψεως το Θεο· δεύτερη ναφορά του γίνεται στν τρίτη πραγματεία του ναντίον τν χθρν το Μοναχισμο, που, φο παριθμε τς κακίες κα τ πάθη, μ τ ποα νατρέφονται ο νέοι μέσα στς πόλεις, παρουσιάζει στ τέλος ς τ χειρότερο κακό, ς «κολοφνα», ς ποκορύφωμα, τν κακν τν μοφυλοφιλία. Συμφωνώντας δ μ ατ τν κτίμηση, πο δν εναι νθρώπινη λλ το Θεο, πως προκύπτει μέσα π τ κείμενα τς γίας Γραφς, κα διαίτερα μ τν καταστροφ τν Σοδόμων, γιος Κύριλλος λεξανδρείας γράφει τι δν πάρχει τίποτε πι βρωμερ κα κάθαρτο π ατν τν μαρτία: «Οδν γρ ληθς μυσαρώτερον καθαρτώτερον τν οτω πορνευομένων τε κα πορνευόντων»4.
ναφορά μας ατή, νδεικτική, σ δύο π τος κορυφαίους Πατέρες τς κκλησίας, κ τν ποίων μάλιστα γιος ωάννης Χρυσόστομος θεωρεται μεγάλος ναμορφωτς τν θν τς ποχς του, κατ τν κρίσιμη περίοδο το 4ου αἰῶνος, ταν εδωλολατρία κα συμπαρομαρτοσα θικ κλυση κα διαφθορ ντιστέκονταν στν νακαινιστικ δύναμη το Εαγγελίου, γινε γι ν φανε συγκριτικ κα στορικ δυναμία τς ποιμαίνουσας κκλησίας ν σταθε στ ψος τν περιστάσεων σήμερα, πο Σατανς σηκώνει πάλι μ αθάδεια τ κεφάλι κα πειλε ν καταστρέψει ,τι ραο, ψηλό, θικό, πνευματικό, χριστιανικό, εαγγελικό, ποστολικό, πατερικό, χει κατορθωθ κατ τ δισχιλιετς διάστημα τς ζως κα δράσεως τς κκλησίας.
ντιστάθηκε κκλησία μ ξίους ποιμένες κα θεσε τέρμα στν θικ κατάπτωση κα παρακμ το ρχαίου κόσμου, ποος νάμεσα στς λλες σκοτεινς πλευρές του κατατρυχόταν κα π τ σεξουαλικ διαστροφ τς μοφυλοφιλίας. Εναι ξιοσημείωτη παρατήρηση το γίου Νικοδήμου στό «Πηδάλιο», τι εναι τόσο φοβερ πργμα ρσενοκοιτία, στε διος Θεός «θέλησε ν καταβ προσωπικς, δι ν δ ν τ ληθεί νεργται τοιαύτη μαρτία, σν ν μ πίστευε καλά, ν το δυνατν ν ερεθ πάνω ες τν γν μία τοιαύτη τερατώδης κακία. Οτω γρ λεγε δι τος ρσενοκοίτας Σοδομίτας ’’Καταβς ον ψομαι ε κατ τν κραυγν ατν τν ρχομένην πρός με συντελονται, ε δ μή να γν’’» (Γέν. 18, 13). Στ διο σχόλιο στν 7ο κανόνα το Μ. Βασιλείου παραθέτει γιορείτης γιος γνώμη το γίου ερωνύμου σύμφωνα μ τν ποία «δι μόνην τν μαρτίαν ατν ργοπόρησεν ες τόσας χιλιάδας χρόνους ν γένη νθρωπος Υἱὸς το Θεο»5.
2. Ματαιώνεται σκοπς τς δημιουργίας το νθρώπου 
Μετ τν π γς, λοιπόν, παρουσία το κατ ξοχν γνο, μώμου κα παρθένου Θεανθρώπου Χριστο, ποος γεννήθη π τν πέραγνη σπιλη, μωμη κα χραντη Θεοτόκο Μαρία, πο μ ατν τν γνότητά της ελκυσε τν προσοχ το Θεο, ρχισε νέα στορικ σωτήρια περίοδος, νέος αώνας, κατ τν ποο κατορθώνουν ο νθρωποι ν νικήσουν τ σαρκικ πάθη, ν παύσουν ν εναι σάρκες, πως ργισμένος διεπίστωνε Θεός, ταν ποφάσισε τν καταστροφ το ρχαίου κόσμου μ τν κατακλυσμ το Νε. Σκοπς τς δημιουργίας το νθρώπου π σμα κα ψυχή, λη κα πνεμα, ταν ποταγ τς σάρκας στ πνεμα, πνευματοποίηση κα θέωση το νθρώπου, κα χι τ ντίθετο, σαρκοποίηση, ποταγ το πνεύματος στ σάρκα. Ατ ποτελε νατροπ το σχεδίου το Θεο γι τν νθρωπο, κα δν πρόκειτο ν πιτρέψει Θες ν φαρμόσει ντικείμενος Σατανς τ δικό του σχέδιο, πο θέλει τν νθρωπο δολο τς σάρκας, τς δονς, τς μαρτίας, χι πνευματικό, λλ λικ δημιούργημα, σν τ λογα ζα.
Βλέποντας λοιπν Θες τος νθρώπους τς ποχς το Νε ν θετον ατν τν σκοπ τς δημιουργίας κα λη τους ζω ν διέρχεται ζυμωμένη μ τ σαρκικ κα τν πονηρία, σν ν μεταμελήθηκε πο δημιούργησε τν νθρωπο, τν παραβάτη το θείου σχεδίου, τ συνεργί το Πονηρο, κα ποφάσισε ν τν καταστρέψει παιδαγωγικά, ν συγχρόνως μ τν ξαίρεση το Νε π τν καταστροφ δειχνε τν φιλανθρωπία Του κα τν προοπτικ τς μελλοντικς σωτηρίας του π τν Θεάνθρωπο Σωτρα Χριστό. Εναι συγκλονιστικ τ γιογραφικ κείμενα κα θ πρέπει ν φυπνίσουν διαίτερα τος ποιμένες, τος πισκόπους κα ερες, πο πιτρέπουν κα φήνουν, μ σύγκριτα μεγάλες εθύνες, ν ξαναγίνουν ο νθρωποι σάρκες, δολοι τν παθν κα τς μαρτίας, αχμάλωτοι το Διαβόλου. ταν, λέγει Παλαι Διαθήκη, εδε Θες τι «πληθύνθησαν α κακίαι τν νθρώπων πί τς γς καί πς τις διανοεται ν τ καρδί ατο πιμελς π τ πονηρ πάσας τς μέρας», ποφάσισε νά ποσύρει τν Χάρη κα τν προστασία Του, τήν παρουσία το γίου Πνεύματος, τ ποο δν κατοικε που πάρχει μαρτία· «Καί επε Κύριος Θεός· ο μ καταμείν τ πνεμα μου ν τος νθρώποις τούτοις ες τν αἰῶνα δι τ εναι ατος σάρκας» καί «παλείψω τν νθρωπον, ν ποίησα π προσώπου τς γς, π νθρώπου ως κτήνους κα π ρπετν ως πετεινν το ορανο, τι μετεμελήθην τι ποίησα ατόν»6.
πιβεβαιώνοντας τν Παλαι Διαθήκη διος Θεάνθρωπος Σωτήρας Χριστός, κτς το τι διαζωγραφίζει τν ες τ σαρκικ ποδούλωση τν νθρώπων το ρχαίου κόσμου, ξαγγέλλει τν νέο αώνα τς βασιλείας το Θεο, πο πραγματοποιεται μέσα στν στορικ πορεία κα ζω τς κκλησίας, που γκαταλείπονται τ παλαι πάθη, τ γήϊνα, τ σαρκικά, κα βιώνεται π τώρα κατ τς δυνατότητες κάθε πιστο, ετε μέσα στν ελογημένο θεσμ το γάμου ς γκράτεια κα σωφροσύνη, ετε στν σάγγελο βίο τν μοναχν μ τν ρετ τς παρθενίας, πορεία π τ «κατ εκόνα» στό «καθ μοίωσιν», νίκη το πνεύματος π τς σάρκας, γγελοποίηση το νθρώπου στ θέση το φθονερο κα κπεσόντος π τν γγελικ τάξη ωσφόρου. ναφερόμενος Χριστς στν αφνιδιαστικ λευση τς μέρας τς κρίσεως, πο θ ξαφνιάσει σους νέμελα κα φρόντιστα ζον μέσα στς λικς κα σαρκικς πολαύσεις, λέγει τι θ πάθουν ατ πο παθαν πρ το κατακλυσμο ο νθρωποι, δίνοντάς μας τσι κριβέστατη εκόνα τς λιστικς κα σαρκικς ζως τους: «σπερ γρ σαν ν τας μέραις το Νε τας πρ το κατακλυσμο τρώγοντες κα πίνοντες, γαμοντες κα κγαμίζοντες, χρι ς μέρας εσλθε Νε ες τν κιβωτόν, κα οκ γνωσαν ως λθεν κατακλυσμς κα ρεν παντας, οτως σται κα παρουσία το Υο το νθρώπου»7. Εαγγελιστς Λουκς προσθέτει κα τν τρόπο ζως τν Σοδομιτν, μοιο πρς τν ζω τν νθρώπων πρ το κατακλυσμο: «Κα καθς γένετο ν τας μέραις Νε, οτως σται κα ν τας μέραις το υο το νθρώπου· σθιον, πινον, γάμουν, ξεγαμίζοντο, χρι ς μέρας εσλθε Νε ες τν κιβωτόν, κα λθεν κατακλυσμς κα πώλεσεν παντας. μοίως κα ς γένετο ν τας μέραις Λώτ· σθιον, πινον, γόραζον, πώλουν, φύτευον, κοδόμουν· δ μέρ ξλθε Λτ π Σοδόμων, βρεξε πρ κα θεον π ορανο κα πώλεσεν παντας»8. διος εαγγελιστς παρουσιάζει τν Σωτρα Χριστ ν ξαγγέλλει τν νέο αώνα τς βασιλείας το Θεο, που ο νθρωποι γκαταλείπουν τ σαρκικ κα ζον ς γγελοι «Ο υο το αἰῶνος τούτου γαμοσι κα κγαμίζονται· ο δ καταξιωθέντες το αἰῶνος κείνου τυχεν κα τς ναστάσεως τς κ νεκρν οτε γαμοσιν οτε γαμίζονται… σάγγελοι γάρ εσι κα υοί εσι το Θεο τς ναστάσεως υο ντες»9.
3. παλαις κόσμος τς σάρκας κα νέος το πνεύματος
Μέσα λοιπν στν καιν κτίση τς βασιλείας το Θεο καινς νθρωπος, νέος νθρωπος, πο κτίσθηκε ν Χριστ, θάπτει τν παλαι νθρωπο, νεκρώνει τ πάθη κα τς μαρτίες κα πραγματοποιε τ θαμα τς μεταμορφώσεώς του κατ τ θέλημα το Θεο κα κατ εκόνα Χριστο. π τν ποχ το Χριστο κα τν γίων ποστόλων ζομε ατ τ θαμα· γονη πρν κα στερα νθρωπότητα γέννησε κα καρποφόρησε κατομμύρια γίων νθρώπων, σίων, σκητν, παρθένων, νέων κα νεανίδων, πο κατόρθωσαν μ τος πνευματικούς τους γνες χι ν ποφύγουν πλς τ παρ φύσιν κα ν μείνουν ες τ κατ φύσιν, λλ ν φθάσουν κα ες τ πρ φύσιν, κπλήττοντας κόμη κα τος γγέλους πο βλεπαν νθρώπους συνδεδεμένους μ σάρκα ν κατανικον τν σαρκο Σαταν κα ν συναγωνίζονται τος γγέλους. Ο μνοι πρς τος σίους σκητς ατ τ κατορθώματα ξυμνον. Διδάσκουν ο σιοι νδρες κα ο σιες γυνακες «περορν μν σαρκός, παρέρχεται γάρ, πιμελεσθαι δ ψυχς πράγματος θανάτου». ζησαν ς «σαρκοι» π τς γς, ς «ν σώματι γγελοι», «τν δαιμόνων λεσαν τς φάλαγγας, τν γγέλων φθασαν τ τάγματα, ν τν βίον μέμπτως ζήλωσαν». Τ πολυτίκιο το Μεγάλου γιορείτου σίου θανασίου το ν τ θω, το δρυτο τς Μεγίστης Λαύρας κα θεμελιωτο το θωνικο Μοναχισμο, κφράζει ραιότατα τ μεγαλεο ατς τς νέας ποχς τς Χάριτος, τς κατανικήσεως το Σαταν κα τς σάρκας π ν σαρκ ζντας νθρώπους: «Τν ν σαρκ ζωήν σου κατεπλάγησαν γγέλων τάγματα· πς μετ σώματος πρς οράτους συμπλοκς χώρησας πανεύφημε κα κατετραυμάτισας τν δαιμόνων τς φάλαγγας».
4. Πς καταντήσαμε τώρα τσι δολοι τς σάρκας κα το Διαβόλου; Πο εναι ο ποιμένες;
Κα πς σήμερα φθάσαμε στ κατάντημα ατ Θεέ μου, γιοι πόστολοι, γιοι Μάρτυρες, σιοι Θεοφόροι κα Θεοφόρες Πατέρες κα Μητέρες, γιε θανάσιε το γίου ρους; Πς πανλθε στν γιοτόκο λλάδα, στν Θεσσαλονίκη το σίου κα παρθένου μεγαλομάρτυρος γίου Δημητρίου το Μυροβλύτου, το γίου Γρηγορίου Παλαμ, παλαιός, γηρασμένος, σάπιος, βρώμικος κόσμος τς μαρτίας, κα μάλιστα καύχηση γι τν πι βδελυρ μαρτία τς μοφυλοφιλίας, το Σοδομισμο, τς ρσενοκοιτίας; Πο εναι ο πίσκοποι, ο ποιμένες, ν κδιώξουν, ν ποκόψουν τ σεσηπότα, γι ν προφυλάξουν τος γιες, ν γωνισθον, ν συμπλακον πρς τος δαίμονας, ν λυτρώσουν κα τος δαιμονιντας κολάστους; Γιατ σιωπον κα πρακτον; Γιατ περ λλα μεριμνον κα τυρβάζουν; Γι πισκοπικος θρόνους κα κλογς μετέρων, γι καλοπέραση κα φιληδονία «τρώγοντες κα πίνοντες, γαμοντες κα κγαμίζοντες», μ τ «κουσούρι» τς μοφυλοφιλίας ν ξαπλώνεται στς τάξεις τν κληρικν κα ν μς καθιστ ναπολογήτους;
Στν θήνα π δέκα χρόνια παρελαύνει περήφανα Σατανς μ τος μοφυλοφίλους κα δν ψώνει ρχιεπίσκοπος τν Σταυρό, τ πλο κατ το Διαβόλου, καλώντας σ πάνδημο Χριστιανικ συλλαλητήριο. Τν παρακαλον λίγοι ερες ν πάρει θέση κα κενος σιωπ. Τ διο κα σύνοδος, ν πάρχουν συν οδικς ποφάσεις κατ τς μοφυλοφιλίας λλων τοπικν ρθοδόξων κκλησιν. πάρχει πι πεγον, πι πίκαιρο κα πνευματικ θέμα π τν πίσημη συνοδικ καταδίκη τς μοφυλοφιλίας, πο στέλνει τος νέους κα τς νέες στν πώλεια, καταστρέφει τν θεσμ τς οκογένειας κα αξάνει τ μεγάλο φανιστικ δημογραφικ πρόβλημα τς λλάδος; Ποιούς φοβονται κα ποιούς πολογίζουν; Τος σχυρος τς γς τν παντοδύναμο Κύριο; Μήπως χουν χάσει τν πίστη τους, γι ατ κα τος λειψε τ θάρρος; Μήπως ληθεύουν σα περ ερείας διαδόσεως το πάθους μεταξ τν κληρικν λέγονται κα φοβονται ν καταδικάσουν τος αυτούς τους κα τος δικούς τους;
Στν Θεσσαλονίκη πο συνετάραξε τν κόσμο μ τ συλλαλητήρια γι τ θνικ θέμα τς Μακεδονίας, κα πρχε κα πάρχει δαφος γι παρόμοια χριστιανικ ντίδραση στος γέτες τς Νέας ποχς το ντιχρίστου, πο προωθον τν μοφυλοφιλία, κκλησιαστικ ντίδραση εναι ποτονικ κα σθενική, ν γι τρίτη χρονι φέτος δήμαρχος ψώνει τ νάστημά του, βλασφημε τν Θε κα διασύρει τν γιοτόκο Θεσσαλονίκη, τιθέμενος π κεφαλς τς παρελάσεως περηφανείας τν μοφυλοφίλων. Ξεκίνησε ντίσταση τν πρώτη χρονι μ λάχιστους Χριστιανος στος δρόμους ν ντιδρον στν ναίσχυντη παρέλαση. Συνεχίσθηκε τν δεύτερη χρονι μ τ συγκέντρωση 19.500 πογραφν διαμαρτυρομένων γι τν παρέλαση κα μ τήν νοικτ συγκέντρωση τν χριστιανικν σωματείων στν προαύλιο χρο το γίου Δημητρίου, χωρς καμμία βοήθεια π τν μητροπολίτη κα τς νορίες. Κα φέτος, πο τ δια χριστιανικ σωματεα εχαν τν πρωτοβουλία τν ντιδράσεων, μητρόπολη δωσε βέβαια τν ελογία γι τς κδηλώσεις, μ χηρ μως κα κραυγαλέα πουσία τν ερέων κα στν γρυπνία τς χειροποιήτου κα στν νοικτ συγκέντρωση στν πλατεα το γίου Δημητρίου. λοι διερωτνται· πο εναι ο ερες, τί συμβαίνει μ τ ερατεο τς Θεσσαλονίκης; πρεπε τ γιασμένο ράσο ν πρωτοστατε κα χι ν κολουθε κα ν ντιδρ στν θεάρεστο γώνα γι τν ρετ κα τν γιότητα. Τώρα τ ποίμνιο μπροστ κα ο ποιμένες πίσω παντελς πόντες.
κόμη κα τ γιον ρος, συγχωρστε μας κα λυπηθτε μας περαγία Θεοτόκε, Παρθένε, σπιλε, μόλυντε, γνή, μωμε Δέσποινα, κα λος χορς τν σίων κα θεοφόρων γιορειτν Πατέρων, ποδέχθηκε κα ποδέχεται μ τιμς κα παινετικος λόγους κα προσφωνήσεις τν ρχιτέκτονα το σκανδαλισμο κα ποστηρικτ τς βδελυρς μαρτίας τς μοφυλοφιλίας, δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη, νισχύοντας τν ναίδεια κα τν σχημοσύνη του.
5. Τ χρέος το ρχιεπισκόπου κα τς συνόδου, τν μητροπολιτν, το γ. ρους 
σοι Θεσσαλονικες ντιδράσαμε κα ντιδρομε θ ξακολουθήσουμε μ τ Χάρη το Θεο κα τς πρεσβεες τν γίων, ν πιτελομε τ μικρ ατ χρέος τς μολογίας. Περιμένουμε μως κα π τος ρχιποιμένες κα συμποιμένες ν πιτελέσουν τ χρέος τους. π τν ρχιεπίσκοπο κα τν σύνοδο ν καταδικάσουν τς παρελάσεις τν μοφυλοφίλων κα ν μ παίρνουν μέρος σ καμμία κδήλωση πο παρίσταται προστάτης τους στν θήνα δήμαρχος Γ. Καμίνης, στν ποο ν παγορεύσουν τν εσοδο στος ναούς, μέχρις του σταματήσει τς σκανδαλώδεις σχημοσύνες τν παρελάσεων. π τν μητροπολίτη Θεσσαλονίκης ν πράξει τ διο μ τν δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη, κα το χρόνου ν ναλάβει διος μ τος φημερίους ν ργανώσει τς κδηλώσεις κα ν καλέσει κα λλους πισκόπους σ παμμακεδονικ συλλαλητήριο. Προτεραιότητα χουν τ θέματα τς πίστεως κα στερα τς πατρίδος, ποία λλωστε χωρς τν πίστη δν πρόκειται ν σωθε. Τ ράσο πρέπει ν φανε, ν κυματίσει, ν ναπαύσει συνειδήσεις κα χι φοβισμένο ν κρύβεται. Τος δ γαπητος γιορετες Πατέρες παρακαλομε ν μ δεχθον στ ξς τν δήμαρχο Θεσσαλονίκης στ γιον ρος, πολ δ περισσότερο ν τν τιμήσουν, γιατ τσι συμμετέχουν στ βλάσφημο ργο του ναντίον το Θεο, τς περαγίας Θεοτόκου κα ειπαρθένου Μαρίας κα ναντίον τς ζως τν σίων θωνιτν Πατέρων. Δν θ χαθε κόσμος, ν «γιορειτικ στία» στερηθε τ βοήθεια το Δημάρχου. Θ χει τ βοήθεια το Θεο, τς περαγίας Θεοτόκου κα λων τν θωνιτν σίων Πατέρων.
Εχαριστομε σους πισκόπους, ερες κα μοναχος νησυχον μαζί μας, συμμερίζονται τν γωνία κα τν πικρία τν πλν νθρώπων τς κκλησίας κα συμπαρίστανται στν γώνα κατ τς θικς παρακμς κα τς καταργήσεως τν Χριστιανικν ξιν στν ρθόδοξη λλάδα.


Σημειώσεις:
1. Ες τν Πρός Ρωμαίους μ. 4, 1, PG 60, 416-417.
2. Ατόθι, 2, PG 60, 410.
3. Πρς τος πολεμοντας τος π τ μονάζειν εσάγουσι 3, 8, PG 47, 360-361
4. Λόγος στηλιτευτικς κατ ενούχων, ΠΓ 76, 1109.
5. Πηδάλιον, κδ. «στήρ», θναι 1990, σελ. 593-594.
6. Γέν. 6, 3-8.
7. Ματθ. 24, 37-39.
8. Λουκ, 17, 26-29.
9. Λουκ, 20, 34-36. Ματθ. 22, 30: «ν γρ τ ναστάσει οτε γαμοσι οτε κγαμίζονται, λλ ς γγελοι Θεο ν οραν εσί».


 ΠΗΓΗ: Ορθόδοξος Τύπος, α.φ. 2028, 27 Ιουνίου 2014

http://katanixis.blogspot.com/