Translate

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

A Beautiful Mind! Ο Νομπελίστας Nash, ο ηθοποιός Russell Crowe και ο Panayiotis Televantos με το θρησκευτικό παραλήρημα! Του Παναγιώτη Νούνη









ADVOCATUS DIABOLI? «ΠΟΥ ΣΟΥ ΝΕΦΚΩ, ΠΟΥ ΠΑΕΙΣ»; Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΚΡΙΣΙΑ! (ΜΕΡΟΣ Δ΄)








A Beautiful Mind είναι μία βιογραφική ταινία ψυχιατρικού και ψυχολογικού δράματος βασισμένη σε αληθινά ιστορικά ντοκουμέντα [1] του νομπελίστα στα Οικονομικά Nash! Την έχω δεί πρόσφατα αν και δεν είμαι υπέρ της τηλοψίας, καμιά σοβαρή ταινία αραιά και πού καθόμαστε με την σύζυγό μου και την βλέπουμε!
Αν και ξέρω την απέχθεια του Τελεβάντου να βλέπει τηλεόραση, ας κάνει την υπέρβαση να την δεί, ίσως τον κάνει να υποψιαστή για πολλά που πιθανόν να είναι και υποψιασμένος…! Θεωρώ ότι ο ηθοποιός Ράσελ Κρόου δίνει τα ρέστα του με αυτήν την εξαιρετική ερμηνεία του και όντως ποιεί άριστο ήθος υποκρινόμενος τον ρόλο αυτό του Νομπελίστα καθηγητή![2]
Τελικά, αρχίζω λίγο αργά να συμπαθώ μερικές αμερικανιές, χολιγουντιανές παραγωγές και θα φροντίσω να σας παρουσιάζω ότι με ενθουσιάζει και κρίνω σκόπιμο ότι μπορεί να ωφελήσει τους αναγνώστες μας!
Αυτήν την μέθοδο, την οπτικοακουστική παιδαγωγική με διάφορες σοβαρές ταινίες ηθικοπλαστικού περιεχομένου, την έχω υιοθετήσει από έναν εξαίρετο κληρικό της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, με τον οποίο συνδέθηκα για κάποιο διάστημα, όταν διαβιούσα στην Αθήνα! Ήταν κάτι το πρωτόγνωρο για μένα, κληρικός να βάζει στα πνευματικά του παιδιά συχνά πυκνά μια φορά την βδομάδα ταινία και να καθόμαστε όλοι μαζί, μετά την ταινία, μέχρι και τα μεσάνυκτα πολλές φορές, να σχολιάζουμε τα όποια θεολογικά, ψυχολογικά αλλά και φιλοσοφικά νοήματα και μηνύματα που ερέθιζαν τον καθένα μας!
Δεν έχω σκοπό να σας δώσω περισσότερες πληροφορίες για την παρούσα ταινία αλλά σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα να καθίσετε να την απολαύσετε και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα!

Στα δικά μας τώρα!

Μια και έχουμε ξεμπερδέψει με την βοήθεια των ειδικών με τον αλλόκοτο Τελεβάντικο επιθετικό προσδιορισμό «Μακρακιστικό κόμμα» πάμε να δούμε τον άλλο απαράδεκτο όρο και επίθετο που αποδίδει στην Κοινωνία ο αγαπητός Τελεβάντος για να εξετάσουμε αν και κατά πόσον έχει δίκαιο!

Αποκαλεί ο άνθρωπος αυτός, μία Ρωμαίικη πολιτική παράταξη και μία παραδοσιακή ποιμαντική προσωπικότητα ως μη ώφειλε γράφοντας επί λέξει [3] :    «Δεν ψηφίζουμε π. Βασίλειο Βολουδάκη επειδή κάθε ψήφος προς την “Κοινωνία” -λόγω του εκλογικού νόμου- πάει στον κ. Τσίπρα, αλλά και επειδή ο σεπτός Γέρων των Εξαρχείων είναι Μακρακιστής και οπαδός του Παποκαισαρισμού και του Βολουδακικού Αγιατολλαχισμού.» 
Το «Μακρακιστής» πλέον το αποδίδει ως επίθετο  στο σεβαστό πρόσωπο του πατρός Βασιλείου χωρίς να μας παραθέτει ούτε και ένα επιχειρήμα λογικό (πόσο μάλλον θεολογικό!) για τα επιθετικά αυτά «στολίσματα» του ο Τελεβάντος! Επικοινωνιακά τεχνάσμα και πυροτεχνήματα αλλά και αμαρικάνικα τελεβάντικα κοάσματα made in USA! Για τον παποκαισαρισμό θα ασχοληθούμε εκτενώς σε άλλο δοκίμιο μας ενώ στο παρόν  θα εξετάσουμε τον λεγόμενο «Αγιατολλαχισμό» που απέκτησε και επίθετο!


Φυσικά όπως πάει το πράγμα, λογικά, θα υπάρχει και κάποιος Τελεβάντικος Αγιατολλαχισμός, why not?

Για αρχήν εάν το πάρουμε μεταφορικά το θέμα και ίσως να το εννοεί και έτσι ο Τελεβάντος σημαίνει ο άνθρωπος ο δογματικός και απόλυτος στις θέσεις και απόψεις του, πράγμα που δηλοί πολύ επικίνδυνο άνθρωπο και αθεράπευτη προσωπικότητα! 


Με τα όσα έχω μελετήσει και παρακολουθήσει όμως για την προσωπικότητα του πατρός Βασιλείου δεν έχω αντιληφθεί προσωπικά τέτοιου είδους αρρωστημένες καταστάσεις, με κριτικό συμπέρασμα ή θα πρέπει να είμαι διανοητικά καθυστερημένος και αρκετά αφελής ή ο Τελεβάντος ερμηνεύει τον εαυτό του και ασυνείδητα αποκαλύπτει τις κρυφές ψυχωτικές πλευρές του με ορισμούς και έννοιες που αποδίδει σε τρίτους, αυτό κάπου το έμαθα και το διδάχθηκα σε κάποια ψυχολογικά σεμινάρια που έλαβα μέρος κάποτε, δεν ξέρω εάν όντως έχει λογική ισχύ πάντως,  επιστημονικά όμως έχει τεράστια ψυχολογική ισχύ και υπόσταση το ψυχωτικό αυτό γεγονός!


Θεωρώ ωστόσο, ότι ο όποιος αρθρογράφος/συγγραφεύς σχολιάζει και γράφει για το όποιο θέμα, εκθέτει και ξεγυμνώνει πλευρές και μέρη του ψυχολογικού κόσμου του και όχι μόνον, πράγματα δηλαδή ασυναίσθητα και ασύνειδητα εκπορεύονται δια του γραπτού λόγου και ένας τρίτος αναγνώστης μπορεί εύκολα εάν έχει κάποια εμπειρία και βασικά γνωσιολογικά εργαλεία να υποψιασθεί πολλά για τον εκάστοτε συγγραφέα, με αποτέλεσμα και βασικό συμπέρασμα, πώς ό,τι και να γράψουμε δεν μπορούμε να κρυφτούμε από κεκαθαρμένους χαρισματούχους που έλαβαν Θείο φωτισμό! Νομίζω ότι υπάρχει και η ανάλογη επιστήμη ψυχολογία του λόγου και της γλώσσας, την οποία σαφέστατα και αγνοώ, διότι με ενδιαφέρει πρωτίστως και προσωπικά η Θεανθρωποκεντρική Ψυχιατριακή Του Λόγου!


Αναφέρει κατά λέξη η Οικουμενιστική εγκυκλοπαίδεια [4] : « Αγιατολλάχ (Ayatollah). Kατά λέξη, αυτός που φέρει τα σημεία ή τα θαύματα (άγιατ) του Αλλάχ. Τιμητικός τίτλος των ανώτερων και σπουδαιότερων δωδεκαδικών σιιτών νομοδιδασκάλων του Ιράν… αποτελεί την ανώτατη θεολογική αυθεντία των νομοδιδασκάλων τους το επισκιάζει η χάρη του κρυμμένου ιμάμη και το φωτίζει με ένα είδος θείας επίπνοιας, ώστε να κατανοεί το βάθος της θρησκείας και να ερμηνεύει τον θείο νόμο, αλλά δεν τον απαλλάσει από πλάνη και οι απόψεις του μπορούν να αναιρεθούν από άλλον ανώτατο νομοδιδάσκαλο («μουτζαχίντ»). Το αλάθητο το έχουν μόνον οι δώδεκα ιμάμηδες…»
Ελπίζω με αυτά που παραθέτω να κατανοούμε πλέον ξεκάθαρα τα ειρωνικά τελεβάντικα σχόλια κατά του πατρός   Βασιλείου διότι κυριολεκτικά δεν μπορούν να έχουν σοβαρή ισχύ τα όσα μας περιγράφει η εγκυκλοπαίδεια δια γραφίδας της Οικουμενίστριας Ισλαμολάγνας καθηγητρίας μας ( μία εκ των πρωταγωνιστριών στα θεολογικο-ισλαμικά πράγματα της χώρας μας, μία εξ αυτών που υπέγραψε για την δημιουργία Ισλαμικών σπουδών στην Θεολογική Σχολή μας!) κ. Αγγελικής Ζιάκας!

Θα με πεί κάποιος η Ζιάκα δεν θα ψήφιζε υπέρ των Ισλαμικών σπουδών(;!) Το θαυμαστό θα ήταν να καταψήφιζε αυτήν την εφιαλτική (με όλες τις έννοιες) ενέργεια, αλλά από τους ορκισμένους συνειδητούς Οικουμενιστές μπορεί να βγεί κάτι το καλό και θαυμαστό;
Φυσικά πέραν αυτών, κατανοούμε με την επίσκεψη των ορισμών αυτών ότι ο Τελεβάντος είναι ο ανώτατος νομοδιδάσκαλος ο american man άλλως Μουτζαχίντ-Τελεβάντ! Ε, δεν υπάρχει άλλη λογική εξήγηση διότι μετά μεταπηδάμε σε άλλα επιστημονικά πεδία (ψυχιατρικής και ψυχολογίας) άβατα προς τον γράφοντα μόνο που όπως πάμε θα πρέπει να αρχίσουμε να μελετάμε επι πλέον και αυτά τα θέματα δια να ανακαλύψουμε το πρόβλημα…!
Αυτό που πιστεύουμε εμείς είναι εν ολίγοις ότι σκόπιμα ταυτίζει και αποδίδει όσα αποδίδει, εκεί που τα αποδίδει ο Τ., διότι έχει κατά νούν την Ισλαμική Θεοκρατία ή και την Μακαριακή εποχή- παποκαισαρική κυπριακή ιστορία- του τόπου μας (γι’αυτό μίλησα για ιστορικά κόμπλεξ και ανασφάλειες!).Ενώ με απόλυτη σαφήνεια ο π. Β. αποσαφηνίζει εκκλησιολογικά τους όρους γραπτώς στο περίφημο σύγγραμμά του! Αντιγράφω [5] : «(…) Μιλώντας για Θεοκρατία εννοεί ( η εισήγησή του) την αβίαστη αποδοχή της κυριαρχίας του θελήματος του Θεού στην ψυχή, στον νού και στην ζωή των ανθρώπων (…)»!

Ασφαλέστατα και εννοεί την κατά Θεόν Ορθόδοξη Πατερική Θεοκρατία του Μεγάλου Ισαποστόλου Κωνσταντίνου ο καλός κληρικός και όχι την αλλοτριωμένη τελεβάντικα εκδοχή της Ισλαμικής ή ακόμα και Παπίζουσας Θεοκρατίας! 


Συνεχίζω να αντιγράφω τις αποσαφηνισμένες τοποθετήσεις του π. Β. : (…) Μπορεί κάποιοι να πιστεύουν σε μία μακρόχρονη επικράτηση του Θεού στη γή, μέσα από πολιτικά καθεστώτα, αλλά εμείς ξέρουμε, πώς αυτοί, που το πιστεύουν, ή πιπιλάνε το δάχτυλό
τους ή φτιάχνουν μια περίφημη καριέρα γήϊνης δόξας, κοροϊδεύοντας συγχρόνως τον εαυτό τους και τους άλλους ότι καταπιάνονται και ασχολούνται με τάχα πνευματικά θέματα.»
Άρα κ. Τ. ακόμα και αυτό να υπονοείται κατά της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ και του π. Β. έχει δοθεί απάντηση και απολογία προς πάντα τον αιτούντακαλοπροαιρέτως! Για τους κακοπροαιρέτους Μουτζαχίντ συνιστούμεέναν καλό ευσεβή ψυχίατρο ο οποίος μπορεί να βοηθήσει σε τέτοιες περιπτώσεις!

Ωστόσο συνεχίζει ο π.Β. να με βάζει σε «πειρασμό» να παραθέτω γραφθέντα του: «… όσοι πιστεύουμε στο Ευαγγέλιο δεν πρέπει να αντιδρούμε στην έννοιά της Θεοκρατίας, ούτε
να συστρατευόμαστε με κείνους που ακούνε την λέξη και συνειρμικά ο νούς τους πηγαίνει στους Ταλιμπάν και στον Χομεϊνί, γιατί ο Χριστός μας θέλει ολόκληρους και δεν περιορίζεται μόνο στο να εποπτεύη και να καθοδηγή την θρησκευτικότητά μας αλλά θέλει να του εμπιστευθούμε ολόκληρη την καρδιά μας και όλες τις δραστηριότητες μας και τις πτυχές της ζωής μας. (…) Υπάρχει,άραγε, νουνεχής άνθρωπος που ενώ δέχεται ότι δεν υπάρχει τελειότητα πέραν αυτής, που ορίζει ο Θεός, στην πράξη να υπηρετεί και να ενεργεί πολιτικές που είναι αμοραλιστικές επινοήσεις ανθρώπων; Το ερώτημα αυτό περιμένει τη σωστή απάντηση από όλους μας, γιατί μέχρι σήμερα τα πράγματα στον χριστιανικό χώρο είναι συγκεχυμένα και επικίνδυνα. Γιατί δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος από εκείνον που ασχολείται με τον Θεό αρρωστημένα!»

Έτσι με όλα αυτά που παραθέτουμε, θεωρούμε ότι το παιγνίδι του Τελεβάντου άχρι
στιγμής είναι μέσα στα επικίνδυνα και συγκεχυμένα σημερινά πράγματα, αν αύριο παραθέσει τα επιχειρήματά του πιθανόν και να διαφοροποιήσουμε την γνώμη και άποψη μας!

Το θεωρούμε επικίνδυνο παιχνίδι διότι όταν αποδίδει ο Τ., και ο κάθε Τελεβάντος, σκοταδιστικούς αβάσιμους χαρακτηρισμούς σε Ρωμαίϊκες ορθοδοξοπατερικές προσπάθειες, εις τύπον και τόπον του οσίου πολιτικού ανδρός αλλά κυρίως αγίου Νεομάρτυρα Ιωάννου Καποδίστρια, τότε ναι, θεωρούμε ότι η «pax Americana» καλά κρατεί στις ψυχές πολλών Ρωμιών ενώ η «pax Byzantina » έχει διαγραφεί οριστικώς και αμετακλήτως από τις συνειδήσεις των!


Να προσθέσουμε επίσης και την άποψη της συναδέλφου Παντούσας Ευαγγελίας στην μεταπτυχιακή εργασία της «Η Θεοκρατία στο Ισλάμ» [6] : «Theocracy is a very modern subject. Examining theocracy in Islam we understand that we are dealing with a very special part of the Islamic religion. Founder and beginner of this religion is Muhammad, a gifted person who achieved to acquire not only religious power but also political benefits, and who united all people under the veil of islam. Beyond of concentrating religious and political power he also created a new way of life and new customs.This change was that brought Theocracy into the spotlight and it became today a synonym and a characteristic of Islam.Regarding Theocracy we could mention that it appears in a community where religious and political power is gathered in the hands of one man. The Islamic state is one of the most representative examples of theocracy, in which the religious leader is also a secular ruler.»

Έτσι καταλήγουμε στο ακλόνητο συμπέρασμα ότι όποιος βλέπει ανύπαρκτες «Ισλαμικές θεοκρατίες» ή έστω Παπίζουσες κ.λ.π. εν έτη 2014 στον Ελλαδικό χώρο και προσπαθεί να επηρεάσει δημαγωγικά την ψήφο του πιστού λαού με θεολογικό μανδύα και ένδυμα προς ένα πολιτικό κόμμα το οποίο  κατέστρεψε την Ελλάδα μας μαζί με όλα τα άλλα κόμματα, θα πρέπει να επισκεφθεί επειγόντως τον ψυχίατρο της γειτονιάς του διότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να βλέπει και μικρά πράσινα όντα, ξωτικά κ.λ.π.


Παρόλα αυτά όμως που παραθέσαμε, συν τη περίφημη ταινία, μας έβαλε σε σκέψεις για την ψυχιατρική κατάστασή μας και είπαμε να ερευνήσουμε μερικά πράγματα και σας παραθέτουμε με νόημα τα
εξής:  «Δεν είναι λίγα τα περιστατικά όπου οι ασθενείς με παρόμοια συμπτώματα αναπτύσσουν μια ιδιάζουσα συμπεριφορά, (συχνά με ιδέες μεγαλείου) που μπορούν να τραβήξουν τους πιο αφελείς στο να τους πιστέψουν ότι όντως επικοινωνούν με το Θείο. Κάποιοι μπορεί να αναζητήσουν πνευματικούς δρόμους, να κάνουν μεγάλες αλλαγές στη ζωή, στο επάγγελμά τους, στην οικογένειά τους κτλ. Στην πράξη, επειδή αυτού του είδους η συμπεριφορά συχνά απαντάται στη σχιζοφρένεια, είναι θέμα χρόνου μέχρι να εμφανιστούν και άλλα “περίεργα” συμπτώματα, να αποδιοργανωθεί ο ειρμός της σκέψης και του λόγου και να αρχίσει μια φθίνουσα πορεία του ατόμου που μόνο με τη σωστή φαρμακευτική αντιμετώπιση μπορεί να διακοπεί. Υπάρχουν όμως και οι (λίγες) περιπτώσεις εκείνες, όπου
δεν επηρεάζεται καμιά άλλη πτυχή της προσωπικότητας, δηλαδή το άτομο εμφανίζει μόνο μία συγκεκριμένη διαταραχή στις ψυχονοητικές του λειτουργίες (πχ του μιλάει ο Θεός ή ο Διάβολος) και όλες οι υπόλοιπες διατηρούνται ανέπαφες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, αν ζούσαμε στο μεσαίωνα, θα μπορούσαμε να μιλάμε για κάποιον νέο πεφωτισμένο ή δαιμονισμένο. Για τις περιπτώσεις δε όπου το παραλήρημα δεν έχει θρησκευτικό περιεχόμενο (πχ το υποχονδριακό παραλήρημα, όπου το άτομο είναι απόλυτα πεπεισμένο ότι πάσχει από κάποια σοβαρή νόσο όπως ο καρκίνος ή το διωκτικό παραλήρημα όπου πιστεύει ότι το παρακολουθούν για να του κάνουν κακό ή να τον σκοτώσουν), είναι πιο προφανές ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα και χρειάζεται ιατρική παρέμβαση.»
Αλήθεια απορώ πραγματικά, όταν μελετήσει κάποιος μερικά ψυχιατρικά θέματα γιατί πάντοτε όλο και κάπου βρίσκει τον εαυτό του;
Ξέρετε γιατί το ρωτάω;
Διότι πολύ απλά είχα ένα όνειρο,  ένα στόχο δευτερογενή ρε παιδί μου, (the American dream!), τόσα χρόνια που μελετούσα τον συμπατριώτη μας Παναγιώτη Τελεβάντο, να πάω Αμερική να τον γνωρίσω, να πιούμε  
αμερικάνικο νερό, καφέ, κρασί, ξέρω γω… coca coles…! Φυσικά με το που είδα την πιο πάνω ταινία, προτιμώ αν θέλει και ο Θεός και βρεθώ Αμερική, να τρέξω στο Χόλλυγουντ  και να γνωρίσω τον Ράσσελ Κρόου, να μιλήσουμε για τις ταινίες του, δεν νομίζετε ότι θα ήταν η πιο έξυπνη κίνηση αντί της πρώτης; Εννοείται φυσικά ότι θα περάσουμε πρώτα από την έρημο της Αριζόνας για να πάρουμε την ευχή του παππούλη…!

Ειλικρινά όσες φορές συνομίλησα μαζί με αυτόν τον άνθρωπο, κατά τα άλλα, συμπαθέστατο κύριο Τελεβάντο, πρόσωπο με πρόσωπο διαδυκτιακά, θεώρησα και θεωρώ ακόμη (άσχετα με τις όποιες διαφωνίες μας) ότι είναι ένας απλός και καλός άνθρωπος ο οποίος με δίδαξε αρκετά εν γνώσει και αγνοία του κατά την φοιτητική μου πορεία!



ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:


[3] Παναγιώτη Τελεβάντου, Άρθρο,  «ΟΡΘΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ “ΠΟΤΑΜΙ”» http://panayiotistelevantos.blogspot.com/2014/03/blog-post_26.html

[4] Οικουμενιστική «Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια», Τόμος Α΄, Στρατηγικές εκδόσεις, σελ. 128.

[5] Πρωτ. Βασίλειος Βολουδάκης, Η Πολιτική είναι Ποιμαντική, Εκδόσεις “ΘΥΗΠΟΛΟΣ”, A΄Εκδοση 2011, σ. 16-18.

«Η Θεοκρατία είναι ένα θεμα πολύ σύγχρονο. Όταν μάλιστα εξεταζουμε την Θεοκρατία στο Ισλάμ, καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα ιδιαίτερο κομμάτι της μουσουλμανικής θρησκείας. Ιδρυτής της θρησκειας αυτής ο Μωάμεθ, μια σημαίνουσα προσωπικότητα που κατάφερε πέρα απο τη θρησκευτική εξουσία να συγκεντρώσει και πολιτικά προνόμια, ενώνοντας το λαό, υπό την σκέπη του Μουσουλμανισμού. Πέρα όμως από την πολιτική και θρησκευτική εξουσία, παράλληλα κατόρθωσε να εισάγει ένα νέο τρόπο ζωής, ήθη και εθιμα. Αυτή η αλλαγή, ήταν που έφερε στο προσκήνιο τη Θεοκρατία, που σήμερα έφτασε να είναι συνώνυμο και χαρακτηριστικό του Μουσουλμανισμου. Σε σχέση με τη θεοκρατία, μπορούμε να πούμε ότι εμφανίζεται όταν ο κοσμικός ηγέτης ταυτίζεται με το θρησκευτικό άρχοντα, ενώ η πολιτική και η κοσμική εξουσία, βρίσκονται συγκεντρωμένες στα χέρια του ιδίου προσώπου. Το Ισλαμικό κράτος, αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα Θεοκρατίας, με τον θρησκευτικό άρχοντα, να συγκεντρωνει παράλληλα και κοσμική εξουσία.»
[7] Ανδρεά Μούστρη, Ψευδαισθήσεις, Παραισθήσεις και Ψυχιατρική,  

[ΒΙΝΤΕΟ] Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ!

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ




τουρκολόγος, δημοσιογράφος κα συγγραφέας κ. Νίκος Χειλαδάκης μιλ ποκλειστικ στ Ρωμαίικο δοιπορικ παρουσιάζοντας διεξοδικ τν ραγδαία πέκταση κα νίσχυση το σλμ στν λλάδα κα γενικότερα στν Ερώπη κατ τν διάρκεια τν τελευταίων δεκαετιν.




 




ΠΗΓΗ: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2014/03/blog-post_31.html

Πανεπιστημιακό Τμήμα Ισλαμικών Σπουδών προωθεί το Υπουργείο Παιδείας!


του Λέων Μπρανγκ
(Δ/ντής Υπηρεσίας Εκκλησιαστικών Υποθέσεων
Πολιτικής Παράταξης "ΚΟΙΝΩΝΙΑ")





Όταν ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, ο Σουηδός Στούρε Λιννέρ στις 15 Ιουνίου του 1944 επισκέφτηκε το Δίστομο, περιγράφει με φρίκη το θέαμα που αντίκρισε πλησιάζοντας το χωριό: «Σε κάθε δέντρο, κατά μήκος του δρόμου και για εκατοντάδες μέτρα, κρεμόντουσαν ανθρώπινα σώματα, σταθεροποιημένα με ξιφολόγχες, κάποια εκ των οποίων ήταν ακόμη ζωντανά.» Έτσι οι Γερμανοί τιμώρησαν τους κατοίκους του χωριού, επειδή τους θεωρούσανε ύποπτους για την παροχή βοήθειας σε αντάρτες που στις 10 Ιουνίου είχαν επιτεθεί κοντά στο Στείρι σε δύναμη των Ες Ες. «Μέσα στο χωριό - συνεχίζει την αναφορά του ο Λιννέρ - σιγόκαιγε ακόμη φωτιά στα αποκαΐδια των σπιτιών. Στο χώμα κείτονταν διασκορπισμένοι εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, από υπερήλικες έως νεογέννητα. Σε πολλές γυναίκες είχαν σχίσει τη μήτρα με την ξιφολόγχη και αφαιρέσει τα στήθη, άλλες κείτονταν στραγγαλισμένες, με τα εντόσθια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό.»

Αυτήν την πρώτη επίσκεψη στο χωριό ακολούθησε λίγο αργότερα μια δεύτερη. Είχε έρθει η στιγμή της αποχώρησης των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής από την
Ελλάδα. Μια γερμανική μονάδα όμως κατά την αποχώρησή της είχε αιχμαλωτιστεί στην περιοχή του Διστόμου από αντάρτες. Όταν ο Λιννέρ, φοβούμενος τυχόν αιματηρή εκδίκηση των Ελλήνων εναντίον των Γερμανών, πλησίασε το χωριό με φορτηγά που ήταν φορτωμένα με τρόφιμα, συνάντησε στα όρια του χωριού μια επιτροπή με τον ιερέα στη μέση και δίπλα του τον αρχηγό των ανταρτών. Εκ μέρους όλων ο ιερέας τους ευχαρίστησε για τα τρόφιμα και πρόσθεσε: «Εδώ είμαστε όλοι πεινασμένοι, τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και οι Γερμανοί αιχμάλωτοι. Τώρα, εάν εμείς λιμοκτονούμε, είμαστε τουλάχιστον στον τόπο μας. Οι Γερμανοί δεν έχουν χάσει μόνο τον πόλεμο, είναι επιπλέον και μακριά από την πατρίδα τους. Δώστε τους το φαγητό που έχετε μαζί σας, έχουν μακρύ δρόμο μπροστά τους».
Το παραπάνω παράδειγμα, σίγουρα, είναι χαρακτηριστικό για την ψυχή του Ελληνικού λαού. Άλλωστε δεν είναι το μόνο στην πρόσφατη ιστορία του που φανερώνει το ψυχικό αυτό μεγαλείο. Σε αυτόν τον λαό με μια τέτοια παράδοση απευθύνεται σήμερα ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας κ. Καλαντζής (βλ.http://www.esos.gr/arthra/defterovathmia-ekpaidefsi/eidisis-defterovathmia-ekpaidefsi/ypoyrgeio-paideias-ofeiloyme-th-dhmioyrgia-domhs-tritobaumias-ekpaideyshs-gia-toys-moysoylmanoys) και του επισημαίνει το χρέος του, να δημιουργήσει για την εξασφάλιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης των μουσουλμάνων συμπολιτών του τμήμα ισλαμικών σπουδών σε Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Δύο ιεροσπουδαστήρια ήδη υπάρχουν για τις ανάγκες της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης και φέτος για πρώτη φορά διδάσκεται στα δημόσια σχολεία το κοράνιο στους μουσουλμάνους μαθητές, εάν φυσικά το επιθυμούν. Η επιχειρηματολογία του: Ορθόδοξη θρησκευτική εκπαίδευση υπάρχει και Ορθόδοξες Θεολογικές Σχολές επίσης. Εάν σέβεται η Ορθόδοξη πλειοψηφία τον εαυτό της πρέπει η πολιτεία να εξασφαλίσει το ίδιο και για τη μουσουλμανική μειονότητα.
Αυτά τα επισημαίνει ο κ. Καλαντζής σε ένα λαό, που έχει υποστεί όχι λίγες σφαγές στην ιστορία του και φυσικά όχι μόνο από τους Γερμανούς. Ασύγκριτα τις περισσότερες σφαγές έχει υποστεί εν ονόματι αυτού του «ιερού» (έτσι αρέσκεται να το αποκαλεί ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων) Κορανίου. Και τώρα καλεί αυτόν τον λαό, που έχει πληρώσει ένα βαρύ φόρο αίματος, που του έχουν φονεύσει μύριες φορές τον άμαχο πληθυσμό του, τις γυναίκες και τα παιδία του, να προβάλλει από τα δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια αυτό το κείμενο. Ένα κείμενο που σε περίπου 200 στίχους στρέφεται εναντίον Εβραίων και Χριστιανών, που κηρύττει το μίσος και τη σφαγή των αλλοπίστων (σε 95 στίχους ο ιερός πόλεμος παρουσιάζεται ως εντολή του Αλλάχ), ώσπου όλος ο κόσμος πλέον να ανήκει στον Αλλάχ, που κηρύττει τον εξευτελισμό της γυναίκας, την αντεκδίκηση, τη δουλεία, που επιβάλλει αποτρόπαιες ποινές όπως τον ακρωτηριασμό σε περίπτωση κλοπής και πολλά άλλα.
Μήπως συνειδητά ο κ. Καλαντζής και η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας που έλαβαν την απόφαση για τη διδασκαλία όλων αυτών στα δημόσια σχολεία και που τώρα προωθούν και τη δημιουργία ισλαμικών σπουδών εμπαίζουν τον Ελληνικό λαό; Έχουν μάλιστα το θράσος να τα καθιερώσουν εν ονόματι της ανοχής, της ανεξιθρησκίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η δε αποκορύφωση των πάντων είναι, ότι στις επιδιώξεις αυτές έχουν συμμάχους 23 καθηγητές του Θεολογικού Τμήματος της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, οι οποίοι ψήφισαν πρόσφατα υπέρ της ιδρύσεως τμήματος ισλαμικών σπουδών στην Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης (μόνο 6 ψήφοι ήταν κατά).
Εκείνος, βέβαια, που καλείται να επωμισθεί όλες τις δαπάνες αυτού του νέου εγχειρήματος του Υπουργείου Παιδείας για την προβολή και προαγωγή του Ισλάμ σε δεύτερη θρησκεία στην Ελλάδα, είναι ο με μεγάλη πλειοψηφία Ορθόδοξος λαός αυτής της χώρας. Και μάλιστα τη στιγμή που με ευθύνη του ίδιου Υπουργείου επί μήνες δεν λειτούργησε πληθώρα Πανεπιστημιακών Σχολών, τη στιγμή που έχουν κοπεί αντικείμενα σπουδών, τη στιγμή που γίνονται συνεχώς και περισσότερες συγχωνεύσεις σχολείων, τη στιγμή που ...
Ο εμπαιγμός και ο εξευτελισμός αυτού του λαού από την πολιτική του ηγεσία, όπως φαίνεται, δεν έχει τέλος. Ο κ. Καλαντζής τολμάει ακόμα να τον κατηγορεί για φανατισμό, στην περίπτωση που αρνείται να συναινέσει στην προβολή του Κορανίου, για φανατισμό, που μπορεί να φτάσει μέχρι και την γενοκτονία θρησκευτικών μειονοτήτων!
Γιατί όμως τόση ευαισθησία αποκλειστικά στις θρησκευτικές μειονότητες, και μάλιστα με «ιερά» βιβλία που με συστηματικό τρόπο κηρύττουν φανατισμό; Γιατί όχι και στις πολιτικές μειονότητες που στις ιδεολογικές τους σημαίες προβάλλουν στενόμυαλες φανατικές αντιλήψεις; Γιατί να μη προτείνει και να προωθήσει ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας στο πλαίσιο των πολιτικών σπουδών και τη δημιουργία τμήματος μελέτης και προβολής του Ναζισμού και να ζητήσει από τον Ελληνικό λαό, φυσικά και από μέρη της Πατρίδας μας που έχουν υποστεί τη ναζιστική θηριωδία, όπως το Δίστομο, την χρηματοδότηση αυτών των νέων τμημάτων σπουδών;
Σε πολλά θέματα η ιδεολογία του Ναζισμού ωχριά μπροστά σε θέσεις του Κορανίου. Ποτέ δεν ακούστηκαν από ναζιστές π.χ.  θέσεις σαν αυτές: «οι γυναίκες σας είναι χωράφια σας πάνω στα οποία θα σπείρετε. Πηγαίνετε, λοιπόν, στα χωράφια σας, όπως σας αρέσει» (σούρα 2,223) ή ο περίφημος στίχος σωφρονισμού για τις ανυπάκουες γυναίκες : «Αυτές δε που φοβάστε πως είναι ανυπάκουες, να τις συμβουλεύετε, να τις στείλετε σε χωριστά κρεβάτια και να τις χτυπάτε. Έπειτα αν σας υπακούσουν να μην κάνετε καμιά άλλη πράξη εναντίον τους.»
Πότε επί τέλους θα ξυπνήσει αυτός ο λαός και θα αποτινάξει το καπέλωμα που έχει δεχθεί από αυτούς τους διαφθορείς των φρενών;

  ΠΗΓΗ: Ιστολόγιο Πολιτικής Παράταξης "ΚΟΙΝΩΝΙΑ"