Translate

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Ειδικός ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΣ σχολιασμός κατά των λεχθέντων του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου σύμφωνα με την Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας


-Καλώς το παιδί το δικό μας, τον άγιο Λεμεσού, Αθανάσιο!!!
-Την ευχή σας Παναγιότατε, άγιε Οικουμενικέ!!
-Έλα να σε ασπασθώ παιδάκι μου, για τα όσα σπουδαία ελάλησες εις το Ντόρτμουντ της Γερμανίας...!
-Υποχρέωση μου Παναγιότατε, αλλοιώς πώς θα ελάμβανα το "χρίσμα" για την Αρχιεπισκοπή Κύπρου;
-Άγιε Λεμεσού, ακόμα ονειρεύεσε Αρχιεπισκοπές; Για Πατριαρχείο σε ετοιμάζω άγιε άδελφε μου!
-Πατριαρχείο; Τον άγιο Βατοπαιδίου τον ερωτήσατε;
-Αμέ, Αθανάσιε...! Πατριαρχείο..., Κύπρου, σε κάνει;
-Να ναι ευλογημένο άγιε Οικουμενικέ....!
-Δικό μας παιδί είσαι, τα λές καλύτερα και απο τον άγιο Περγάμου, το έχεις...!
-Για να δούμε όμως ποιός θρόνος θα χηρέψει καλού κακού και φτιάχνε άμφια..., ετοιμάζου άγιε αδελφέ...!
-Και να μην χηρέψει κάποιος θρόνος, καλά είμαι και στην Λεμεσό, με το χαζοποίμνιο μου, έχει και θαλασινό αεράκι να με θυμίζει το Άγιο Όρος...!
Αμερική μόνο, να μην με στείλετε, διότι θα "πληρώσει την νύμφη" πολύ ακριβά ο Τελεβάντος! Αρκετά του έχω μαζεμένα!!!
-Αθανάσιε μου, ο Τελεβάντος είναι σημερινός και αυριανός, εμείς και το όνομά μας, θα μείνει εις τους αιώνες...!
Εκκλησία=Επίσκοποι
Το "άγιο Φιλάδελφον" κάνει χρυσές δουλειές!!!
-Αμήν Παναγιώτατε! (π.ν.)


Ειδικός ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΣ σχολιασμός, κατά των λεχθέντων του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου, σύμφωνα με την Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας
Του Παναγιώτη Νούνη

Βάσει της Πατερικής διδαχής “Μη δέχου και μη απόρριπτε” είναι φύσει αδύνατο να διαφωνήσουμε, με τον Άγιο Λεμεσού, στα όσα εύστοχα Πατερικά διδάγματα μας εκφράζει στο περιλάλητο οπτικοακουστικό ντοκουμέντο...!

Δηλαδή, τι εννοούμεν;

Ενοούμεν, ότι συμφωνάμε σε όλα τα Αγιοπατερικά λεχθέντα του σεβασμιωτάτου  πλήν και εκτός, των εκκλησιολογικών, θεολογικών και λογικών αστοχιών και σφαλμάτων του!!!

 Επιπρόσθετα θεωρούμεν, ότι θα πρέπει να γίνουνε μερικές σκόπιμες και αναγκαίες διευκρινίσεις απο μέρους μας, ίνα αποφευχθούν οι όποιες παρανοήσεις και παρεξηγήσεις, διότι οι καλές οι εξηγήσεις, κάνουν και τους καλύτερους φίλους!

Στο προηγούμενο δοκίμιό [1] μας, δώσαμε και έναν διαφορετικό τόνο, σίγουρα άγνωστο, σε πολλούς εκτός Κύπρου, και προεκτείναμεν έτσι, σκόπιμα τον λόγο μας..., πέραν των διδαχών και λεχθέντων
(ιδιαίτερα και στην μη λεκτική επικοινωνία και επιχειρηματολογία του!) του Μητροπολίτου Λεμεσού στο Ντόρτμουντ, με μία προέκταση κι ενημέρωση βασικά, των απανταχού Ορθοδόξων περί των «οικογενειακών μας» στις διάφορες εγχώριες, διαχρονικές διενέξεις, που σας περιγράψαμεν γλαφυρά κατά το πρόσφατο παρελθόν, τις οποίες γνωρίζουμε άριστα και καλώς, όσοι φυσικά διαβιούμεν εν τη νήσω των αγίων Κύπρο, πολλώ δε μάλλον, ως ενεργά μέλη της Μητροπόλεως Λεμεσού!

Για τυχόν δυσφορίες, ενστάσεις, διαφωνίες κλπ. στα όσα περιγράψαμε, με γνώμονα την αληθινή, έγκυρη και αντικειμενική ενημέρωσή και πληροφόρηση σας, εξ αφορμής του οπτικοακουστικού ντοκουμέντου, το θέμα λύνεται πολύ απλά, ρωτώντας κανείς, προς επαλήθευσιν των προηγουμένων γραφθέντων μας, τα ενεργά μέλη της Εκκλησίας της Κύπρου αλλά και τα ενεργά συνάμα μέλη της θεολογικής αδελφότητας
 “ο ΣΩΤΗΡ” Λεμεσού, καθώς και τα μέλη άλλων, διαφόρων Μητροπολιτικών επαρχιών και συνάμα μέλη του αντιαιρετικού κινήματος ΠΑ.Χ.Ο.Κ. “Άγιος Νίκων ο Μετανοείτε”, και θα μάθετε, με απόλυτη και εύστοχη ακρίβεια, τα πολύχρονα και κουραστικά «Βατοπαιδινά καμώματά» τους...!

Εστιάζω και πάλιν χωρίς να έχω την τάση να απομονώνω δολίος  ή, να έχω την πρόθεση να παραποιήσω και να παρερμηνεύσω κάτι [(το βίντεο είναι αυτόπτης μάρτυς!), εξάλλου έχω και υπερβολική συμπάθεια και αδυναμία στον εγχώριο Επίσκοπό μου και το γνωρίζει (αλλά στα θέματα πίστεως δεν χωρούν συναισθηματισμοί!)], στην συμπερασματική πρόταση του (περίπου στο 1:55΄) καθώς αναφέρει ο Μητροπολίτης Λεμεσού και μας εκπλήττει δυσάρεστα [2] : «...Άρα, όσα λάθη και να κάνουμεν, εμείς οι κληρικοί, ή όποιοσδήποτε, αυτό δεν βλάπτει την Εκκλησία, βλάπτει την ψυχή αυτού που κάμνει ένα λάθος...»!

Το συγκεκριμένο θεολογικό(;) λεχθέν του, όσο και να προσπαθώ να το δικαιολογήσω, όσο καλό λογισμό να προσπαθώ να του βάλω, αδυνατώ προσωπικά να το αποδεχθώ, ακόμα έστω και μέσα στην εκκλησιολογική συνάφεια της ολοκληρωμένης πρότασής των λεχθέντων, του σεβασμιωτάτου!!!

Δεν μπορώ, βρε παιδάκι μου να το καταπιώ αμάσητο, αυτό το κουτόχορτο, πώς να το εκφράσω διαφορετικά;(*)

Πάντως ο οργανισμός μου, πατέρες και αδελφοί και άγιε Επίσκοπε μου, δεν μπορεί να το καταπιεί με καμίαν βία, πολλώ δε μάλλον να το χωνέψει, μια και με βραχυκύκλωσε θεολογικά, λογικά κτλ.!

Το ερώτημα που πηγάζει βέβαια, είναι: γιατί ο σεβασμιώτατος Λεμεσού, εκφράζει τέτοιον αντιεκκλησιολογικό και αντιθεολογικό δογματισμό;

Είναι άραγε Αγιοπατερική και Αγιοπνευματική διδασκαλία η : «επισκοπίζουσα αλληλεγγύη» στα περι «επισκοπικών λαθών και κακοδοξιών»;

Αυτά μας διδάσκει ο Μέγας Αθανάσιος;

Πολύ αμφιβάλλω, ενώ έχω ισχυρές ενστάσεις και διαφωνίες στο εν λόγω θέμα, μια και δικαιούμαι να διαφωνήσω, καθώς μας το αναφέρει ο οικείος μας Μητροπολίτης!


Ο Μέγας Άγιος Αθανάσιος, δεν ήταν εκείνος ο Επίσκοπος ο οποίος, συγκρούστηκε δυναμικά κατά πάντων των αιρετικών/κακοδόξων και Αρειανόφρων συνεπισκόπων του(!), και μάλιστα ήταν σφοδρός πολέμιος, κατά της αιρέσεως του Αρειανισμού, ενώ παράλληλα, απομονώθηκε μέσα στα πηγάδια και στους τάφους για να μην τον δολοφονήσουν οι κακόδοξοι όχλοι και οπαδίσκοι του τότε Αρειανισμού;

Μόνο που εκείνος ο Άγιος και Μέγας Αθανάσιος, έγινε Μέγας διότι, ήταν Μέγας Ομολογητής και πολέμιος των μικρόψυχων νοσογόνων αιρέσεων, καθώς το είχε φιλότιμο χρέος και υπόσχεση εκ της Ιεραρχικής διακονίας του, προς το ποίμνιό του!

Ενώ οι σημερινοί «Αθανάσιοι» τι;

Μήπως δεν έχουν δώσει φοβερές και αιώνιες υποσχέσεις, ενώπιως ενωπίω Τριαδικού Θεού και εκκλησιαζομένων ανθρώπων, κατά την μέρα της χειροτονίας των;

Μήπως, οι σημερινοί άγιοι Ιεράρχες μας, οι «νέοι Αθανάσιοι» φαίνεται πως, δεν εμπνέονται πλέον, καθόλου απο τους βίους των αγίων Μεγάλων Ιεραρχών και Ομολογητών Επισκόπων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, αλλά εμπνέονται μάλλον απο..., μικρόψυχες ιδιοτέλειες, μικρόψυχων και κακόδοξων αλλοτριοεπισκόπων;


Μήπως λέμεν και πάλιν, ο άγιος Λεμεσού να είναι μυστικός υπέρμαχος και οπαδός της αιρετίζουσας  εκ «Προύσης και Περγάμου» θολο-θεολογίας αυτών..., των γνωστών λυκοποιμένων, περι της κακοδόξου: “επισκοποκεντρικής εκκλησιολογίας”η οποία είναι, Φραγκοπαπίζουσας και δαιμονικής εμπνεύσεως, μα κυρίως, δαιμονιο-θεολογίας;

Από πότε, φερ΄ειπείν, τα πιό αμυδρά λαθάκια, των ποιμένων, δεν βλάπτουσιν την Εκκλησία (κλήρο και λαό) ;

Ο Θεάνθρωπος Χριστός, ασφαλέστατα ως Κεφαλή της Εκκλησίας, μας έδωσε τις ακατάλυτες ακλόνητες υποσχέσεις Του..., οι ποιμένες Επίσκοποι Του όμως, δεν έδωσαν υποσχέσεις ενώπιον Θεού και ανθρώπων, εις το να ορθοτομούσιν τον λόγο της Αληθείας και να αποφεύγουν, κυρίως, «τα λάθη» στα θέματα της πίστεως και ηθικής, διότι, κινδυνεύει το ποίμνιο και το εκκλησίασμα, δηλαδή η ποιμενόμενη Εκκλησία, υπό τέτοιων αλλότριων λυκοποιμένων της ποιμενούσης Εκκλησίας;



Εάν οι Επίσκοποι μας έχουν το δικαίωμα(;) ή την πολυτέλεια να λαθεύουν, σε θέματα δογματικά και ηθικά λ.χ., έχοντας  κατά το συνειδητό ή και υποσυνείδητο του εσκοτισμένου νού τους, τις Αιώνιες ακλόνητες και αψευδείς υποσχέσεις Του Θεανθρώπου μας, θεωρεί ουδείς εχέφρων άνθρωπος, ότι θα παραμείνει ποίμνιο αδιάσπαστο και ενωμένο και Εκκλησία εκκλησιαζομένων πιστών μετά των κληρικών και λαϊκών αυτής;

Με λυκοποιμένες Επισκόπους και Πατριάρχες, λαθεύοντες οικτρώς, αντιευαγγελικώς και αντικανονικώς, κατασπαράσσοντας έτσι την Εκκλησία Του, θα αράξουμεν εμείς οι υπόλοιποι, βασιζόμενοι στις Ευαγγελικές υποσχέσεις Του, και δεν θα αντιδρώμεν καθόλου ως σαν τους παρατηρητές (observers α λά Fringe;) ή ως σαν τους ψυχοσωματικά αναίσθητους, μαστουρωμένους φίλους μας, ναρκομανείς;

Θα επιβεβαιώσουμεν δηλαδή, με Επισκοπική συμβουλή και διδαχή, την λόγια(sic) και ηλίθια επιχειρηματολογία των αθέων: Η θρησκεία είναι το όπιον του λαού;


Αυτά που αναφέρει αστόχως ο σεβασμιώτατος, το συγκεκριμένο ειδικό σημείο, έχει Ευαγγελική και Πατερική, θεολογική υποστήριξη; Και εάν ναί, σε ποιό σημείο;

Ας αφήσουμεν νομίζω καλύτερα, την Ιερά Θεολογία και ας πάρουμεν καλύτερα την... Μετεωρολογία, μια και οι ΚΑΙΡΟΣκοπικές ανοησίες, δεν λένε να κοπάσουν...!

Ίσως, διδασκόμενοι λίγα τινά, εκ της ιεράς επιστήμης της Μετεωρολογίας, να μάθουμεν πώς, να χειριζόμαστε τα... «καρεκλοπόδαρα» των Επισκόπων ή άλλως πως, τα «επισκοπικά καρεκλοπόδαρα»! αλλά και τα ίδια, των ορκισμένων μετανεωτερικών ή μεταπατερικών, ψευδοπροοδευτικαρέων  ΚΑΙΡΟΣκοπούντων θεολογούντων!

Μάλλον ο σεβασμιώτατος Λεμεσού, θα αγνοεί φαίνεται την φυσική αρχή και νόμο: [3] “το φαινόμενο της πεταλούδας” (την λεγόμενη και θεωρία του χάους!), ενώ ίσως, θα ήταν καλή ιδέα(!), ίσως και άριστη ιδέα(!!!), να αρχίσει να μελετά και ολίγην αερολόγια μετεωρολογία και να αφήσει για ολίγον την «αερολόγια θεολογία» διότι, ο λόγος του προκαλεί τις συνειδήσεις μας, εξ΄αιτίας του θεολογικού “Butterfly Effect” υφιστάμεθα, εν τοις πράγμασιν, εξ άμεσης αλλά και έμμεσης συνέπειας της φυσικής εξέλιξης των θεολογικών(;) λεχθέντων και πραγμάτων, (επιτρέψετε μας παρακαλούμεν πολύ την κατανόησή σας, εις τους δικής μας, επινοήσεως νεολογισμούς!) την : «χαώδη θεολογία» ή, την «φρακταλιστική θεολογία» ή, ακόμη και την «θεολογία του φρακτάλ» (fractus= σπασμένος ή κατακερματισμένος!) [4].

Στην παρούσα φάση όμως, για συγκριτική αντιπαραβολή, θα σας παραθέσω τα εξής Αγιογραφικά χωρία άνευ σχολιασμού και ερμηνείας των , για να προβληματιστούμεν βαθύτερα για την τόση επιμονή αλλά και εμμονή μας, εις το να επανέλθουμε και να επαναφέρουμε το εν λόγω θέμα, αλλά και για να παραθέσουμεν τα επιστημονικά,  τα εκκλησιολογικά, αλλά και τα θεολογικά επιχειρήματα, της εύλογης αντιλογίας μας, για να εξαχθούν, τα όσα δίκαια ή άδικα συμπεράσματα απο εσάς τους αναγνώστες/τριες μας:

Α] «...τι ο ποιμένες φρονεύσαντο κα τν Κύριον οκ ξεζήτησαν· δι τοτο οκ νόησε πσα νομ κα διεσκορπίσθησαν[5].
Η μετάφραση που δίδουν οι καλοί καθηγητές μας, στο εν λόγω χωρίο είναι: «Ανόητοι αποδειχτήκαν οι βοσκοί! Δεν αναζήτησαν τον Κύριο, γι΄αυτό κι δεν προκόψανε· όλα τους τα κοπάδια σκορπιστήκαν.» [6]

Β] «Ω ο ποιμένες ο διασκορπίζοντες κα πολλύοντες τ πρόβατα τς νομς μου.(...) μες διεσκορπίσατε τ πρόβατά μου κα ξώσατε ατ κα οκ πεσκέψασθε ατ, δού γ κδικ φ’ μς κατ τ πονηρ πιτηδεύματα μν· (...) κα ναστήσω ατος ποιμένας, ο ποιμανοσιν ατος, κα ο φοβηθήσονται τι οδε πτοηθήσονται, λέγει Κύριος.» [7]

Γ] «... προσχετε ον αυτος κα παντ τ ποιμνίῳ ν μς τ Πνεμα τ Αγιον θετο πισκπους, ποιμανειν τν κκλησαν το Κυρου κα Θεο, ν περιεποισατο δι το δου αματος. γ γρ οδα τοτο, τι εσελεσονται μετ τν φιξν μου λκοι βαρες ες μς μ φειδμενοι το ποιμνου· κα ξ μν ατν ναστσονται νδρες λαλοντες διεστραμμνα το ποσπν τος μαθητς πσω ατν. δι γρηγορετε, μνημονεοντες τι τριεταν νκτα κα μραν οκ παυσμην μετ δακρων νουθετν να καστον....» [8]

Κατά τα άλλα, τα διάφορα «λάθη» των κληρικών, Πατριαρχών, Μητροπολιτών, Επισκόπων κ.α. λοιπών, ειδικών λαϊκών θεολογούντων, «δεν βλάπτουσιν την Εκκλησία» αλλά, «βλάπτει την ψυχή αυτού που κάμνει ένα λάθος...»...(;!!!)
Ελπίζω μόνο, ο Μέγας Απόστολος των Εθνών και Άγιος Παύλος, να μην βρέχει «μετά δακρύων» την Θριαμβεύσουσα Εκκλησία μας, με τα αλλόκοτα θεολογικά(;) παραδοξολογήματα, των αξίων Διαδόχων του...!

Ας αναλογιστούμεν στοχαστικά, εάν δεν ονομαζόταν, ακόμη, το Θεόπνευστο αυτό βιβλίο της Καινής Διαθήκης ως: Πράξεις των Αποστόλων”(!), πώς αλλοιώς θα το αποκαλούσαμε άραγε, σήμερα;
Φυσικά(;), απο την αλόκκοτη και παράδοξη απραξία, πολλών διαφόρων διαδόχων των αγίων μας Αποστόλων, να εκδιώξουσιν ως οφείλουσιν, τις αιρέσεις και τους αιρετικούς συνεπισκόπούς των κ.α. πολλά μπορεί να εμπνευστεί κανείς...!

Το αφήνουμεν όμως, ασχολίαστο, εις την κριτική σκέψη του κάθε καλοπροαίρετου αναγνώστη/τριας, για να εισέλθουμεν, στην ουσία της κριτικής δοκιμιογραφίας  μας, ως προς το να συγγράψουμεν την παρούσα μελέτη.

Εγκαταλείπουμεν το ντετερμενιστικό «θεολογικό χάος», περί της χλιαρούς κληρικαλίζουσας αιτιοκρατίας, περί των ναί ή ού: «ανευθυνοϋπευθύνων ευθυνών» και περί των
(όχι τυχαίων, μια και δεν υφίσταται ειμαρμένη ή τύχη!)  «βλαμένων ευλαβών» της ανά το Σύμπαν, Οικουμενικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και εστιάζουμεν σε ένα άλλο, «σημαίνον-σημαινόμενον» αλλά και άκρως σημαντικό θέμα, το θεολογικό θέμα και η σχέση της Δια-κοινωνίας ή Ιntercommunio, μιας και εδώ κατά την προσωπική δικήν μας γνώμη και άποψη, ο σεβασμιώτατος άγιος Λεμεσού, θεολογικά και λογικά, εκφράστηκε αστόχως, με αποτέλεσμα να ενεργεί και πάλιν το the Butterfly Effect”...!

Αναφέρει ο άγιος Λεμεσού (στο 3:33): «... Η Θεία Λειτουργία είναι..., η ουσία της..., Εκκλησίας. Η Θεία Λειτουργία..., όσοι μετέχουν στην Θεία Λειτουργία, είτε ως λειτουργοί, είτε ως λειτουργούμενοι, ως κοινωνούντες, αυτοί είναι μέλη της Εκκλησίας!»

Ως εδώ, όλοι μας συμφωνάμε απόλυτα με τον Επίσκοπο Κουρίου!

Συνεχίζει όμως και λέει δυστυχώς, τα εξής: «... Έστω κι άν βρεθεί ένας Επίσκοπος, ή ένας Πατριάρχης ή ξέρω εγώ, δέκα Επίσκοποι, οι οποίοι αποφασίζουν να δώσουν την Θεία Κοινωνία ή να συλλειτουργήσουν με τον όποιοδήποτε άλλο...! Δεν βλάπτεται η Εκκλησία! Τον εαυτόν τους βλάπτουν! Εμείς πρέπει να μείνουμε σταθεροί στην Εκκλησία! Ιδιαίτερα εσείς που είσαστε μέσα σε έναν ευαίσθητο χώρο... Μην ανοίγετε τα αυτιά σας, στις εκ δεξιών πλάνες (...) και να υπέπεσεν ένας, σε ένα λάθος, γιατί να το θριαμβεύσεις;(...)»!

Ενώ προσπαθεί ο σεβασμ. Αθανάσιος, να στηρίξει, την όλη θεολογική ρητορική του, ανεπιτυχώς, στον Μέγα Θεολόγο και δεινόν ερμηνευτήν της Εκκλησίας μας, τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, είμαστε αρκετά περίεργοι, ειλικρινά, τι ερμηνεία μπορεί να μας δώσει ο σεβασμ. Λεμεσού, στο Θεόπνευστο Παύλειο λεχθέν:Τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον παντῶν ἔλεγχε, ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ φόβον ἔχωσιν!” (Α΄ Τιμ. 5, 20) !;

Ο Απόστολος των Εθνών, ο Άγιος Παύλος, σε συγκεκριμένη περίπτωση εκφράζει και μας συμβουλεύει Θεοπνεύστως, τα ακριβώς αντίθετα(!!!) θεολογικά πράγματα, εν σχέσει και συγκρίσει πάντοτε, με τα όσα διδάσκει και κηρύσσει ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος, στηριζόμενος μάλιστα..., και στον ιερό Χρυσόστομο, το στόμα του Αποστόλου Παύλου!!!

Ενώ, για πρώτην φορά εμείς, αντιλαμβανόμαστε προσωπικά ως θεολογούντες, ότι ο Οικουμενικός Απόστολος Παύλος, αίρει μέχρι και την διάκριση του προσώπου, ανομίας και αστοχίας, διότι μας συμβουλέυει αυστηρά, απο Θεόπνευστη ποιμαντική οικονομία και ακρίβεια, για τους «μαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων...» να ασκούμεν και να μας ασκούν τον δίκαιον έλεγχο, δημοσίως, και φυσικά δεν εννοεί τους αμαρτάνοντας εν κρυπτώ και παραβύστω..., ενώ ακόμη, ούτε κάν μας συμβουλέυει την κλασική πνευματική διάκριση του ελέγχου της αμαρτίας αντί του προσώπου, διότι η Θεόπνευστη συμβουλή του είναι: η δημόσια προσβολή και ο έλεγχος του αμαρτώνοντα, υπό της βασικής προϋποθέσεως, ο αμαρτωλός Χριστιανός κληρικός ή και λαϊκός, να έχει αποθρασυνθεί και με αναίδεια να αμαρτάνει δημόσια ή και να αιρετίζει κακόδοξα, και να προκαλεί τους πλησίον του με τα άστοχα θρασύδειλα καμώματα του...!

Καταλάβατε αγαπητοί μας αναγνώστες, πατέρες-μητέρες-αδελφοί/ες μας, την θεολογική αντινομία και την εκκλησιολογική αντίφαση μεταξύ των Θεοπνεύστων λεχθέντων και γραφθέντων του Αγίου Αποστόλου, με αυτά τα ανόνητα και κακόδοξα λεχθέντα, του αγίου Λεμεσού;



Φυσικά ποιός περιμένει και αναμένει την σήμερον ημέρα, λόγον αγωνιστικόν κατά της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού και κατά των αιρετικών Οικουμενιστών, απο την ηγεσία των Βατοπαιδινών πατέρων κ.α.  ή απο χλιαρούς  και θρονιασμένους Μητροπολίτες;  

Η πιό πάνω ερμηνεία του Αγιογραφικού, δεν είναι προσωπικής εμπνεύσεως μας, αλλά ερμηνεία της Εκκλησίας μας δια του αειμνήστου, αγίου Γέροντος Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου![9]

Η αδυναμία (ο πιό πάνω Γέρων!), του Μητροπολίτη Αθανασίου!... Κρίμας!

Έως πότε, άγιε Λεμεσού, άγιε Κων/πόλεως, άγιε Αθηνών, άγιε Κύπρου, άγιε Περγάμου, άγιε Δημητριάδος, άγιε Μεσσηνείας, άγιε Αλεξανδρουπόλεως, άγιε Σύρου, άγιε Προύσσης, ..., κ.α., θα παίζετε το πιθκιάβλι (=φλογέρα) του ανέμελου τσομπάνου, ενώ τα ποίμνια σας κατασπαράσονται υπό των λυκοποιμένων και λυκανθρώπων παντοίων αιρετικών;

Έως πότε, άγιοι Επίσκοποι του πιθκιαβλιού και της φλογέρας θα αναμένουμεν, να εξέλθετε εκ τις ποιμαντικής ραθυμίας σας και να λάβετε την Καντιωτική σφενδόνα;

Έως πότε άραγε θα αναμένουμεν Προδρομικό λόγο και ελεγκτικό κήρυγμα απο τους τσομπαναραίους;

Με την βοήθεια του διαδικτύου σήμερα, μαθαίνουμε απο πιστούς ανά την Οικουμένη, ότι ο κοσμάκης έχει βαρεθεί τα ανόητα φλογερίσματά σας, τα φλού φλού και τα κουδουνίσματα των αρχιερατικών σας σάκκων, πολλώ δε μάλλον τις πολυδάπανες Αρχιερατικές σας φιέστες!
 Ευχόμαστε προσωπικά, κάποια στιγμή, να λάβετε και την ιερά σφενδόνα Του Αγίου Πνεύματος, και να αναχαιτίσετε αλλά και να συντρίψετε τους σύγχρονους κακόδοξους/Γολιάθ!
Η ποινή και το τέλος, των Αρχιοικουμενιστών/Γολιάθ, είναι Ευαγγελικώς προδιαγεγραμμένο, φτάνει να ενεργοποιήσουμεν κλήρος και λαός, τις Καντιωτικές σφενδόνες μας!

Ωστόσο, πάμεν σ΄αυτό το κρίσιμο σημείο, να καταδυθούμεν και να διεισδύσουμε, στην Θεολογική Δογματική διδασκαλία και πανοπλία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας μας, στα περι “δια-κοινωνίας” (=Ιntercommunio), ούτως ώστε να αποσαφηνισθεί πλήρως η θεολογική αστοχία, της «θεολογικής αερολογίας» του σεβαστού μας, Μητροπολίτη Αθανασίου...!

Αναφέρει ο σύγχρονος Μέγας Ομολογητής, Άγιος και Διδάσκαλός της Οικουμενικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Σέρβος καθηγητής της Δογματικής στο Βελιγράδι, Γέρων Ιουστίνος Πόποβιτς, περι της «δια-κοινωνίας» [10]: Intercommunio, δηλαδ διακοινωνία μ τος αρετικος, ν τος γίοις Μυστηρίοις, διαιτέρως ν τ θεί Εχαριστί, εναι πλέον ναίσχυντος προδοσία το Κυρίου ησο Χριστο, προδοσία το ούδα. Πρόκειται μάλιστα περ προδοσίας λοκλήρου τς κκλησίας το Χριστο, τς κκλησίας το Θεανθρώπου, τς κκλησίας τς ποστολικής, τς κκλησίας τς γιοπατερικς, τς κκλησίας τς γιοπαραδοσιακής, τς κκλησίας τς Μις κα μοναδικς. (...) κείνος, λοιπόν, ποος, χι μόνον δν παραιτεται π τν «αρετικν νθρωπον», λλ δίδει ες τοτον κα Ατν τν Κύριον ν τ θεί Εχαριστί, οτος ερίσκεται ες τν ποστολικν κα θεανθρωπίνην γίαν πίστιν; (...) “!

Καταλάβαμεν τελικά πώς εκφράζονται οι Άγιοι Πατέρες εν σχέσει και συγκρίσει με τους σημερινούς..., αγίους πατέρες και Επισκόπους;

Συνεχίζει στο περίφημο σύγγραμμά του ο μέγιστος άγιος της Σερβίας, και μας παραθέτει μερικούς Ιερούς Κανόνες με τις ανάλογες ποινές και απορεί ρητορικά, εάν τελικά, οι Αποστολικοί Κανόνες είναι τόσον σαφής και ξεκάθαροι, μέχρι ακόμη  και για την συνείδηση του κουνουπιού!

Φαίνεται μάλλον πώς, μερικοί «ημέτεροι» ακόμη να συνειδητοποιήσουν, τα περι Θεοπνεύστου αγιο-λογικής «συνειδησιακής εντομολογίας», ή και «θεολογικής διπτερολογίας» διότι πολύ πιθανόν, η συνείδηση μερικών πατέρων και αδελφών μας να είναι υποδεεστέρα των «ανωφελών ή κοινών» διπτέρων Culiseta longiareolata!

Ίσως και να φέρουν τεραστία ευθύνη..., ποιός να ξέρει άραγε, τα εντομοκτόνα και εντομοαπωθητικά(!!!) που χρησιμοποιούν αρκετοί το καλοκαιρινό διάστημα ετούτο, στις οικίες των...! Τουλάχιστον αγαπητοί μας πατέρες και αδελφοί, λάβετε μερικά μαθήματα απο την «Σιωπηλή Άνοιξη» (Silent Spring) εάν θέλετε να βγάλετε ομιλητικά ή έστω και σιωπηλά..., τον χειμώνα!

 Ωστόσο, μέχρι και η πλέον πρωτόγονος συνείδηση (δεν τα λέμεν εμείς! Ο Άγιος το γράφει! Διαβάστε τα βιβλία του να πάρει η ευχή!!!), αναφέρει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, θα κατανοούσε την σαφήνεια των Ιερών Κανόνων, πολλώ δε μάλλον  ποιμένες «μεγαλόσχημοι και μικρόσχημοι»...!

Οι άγιοι Μητροπολίτες μας, παρόλα αυτά και δι΄αυτά, τι σόϊ συνείδηση να έχουσιν άραγε, μια και τα γνωρίζουσιν καλώς μέν, αλλά «παίζουσιν πελλόν» δε, κατά την Κυπριακήν διάλεκτον;

Συνεχίζει ο άγιος Ιουστίνος να γράφει: “(...) Πάσ δυνάμει τοίνυν φυλαξώμεθα μ λαμβάνειν μετάληψιν αρετικν μήτε διδόναι. «Μ δτε γρ τ για τος κυσν, Κύριος φησι, μηδ ρίπτετε τος μαργαρίτας μν μπροσθεν τν χοίρων»
(Ματθ, 7, 6), να μ μέτοχοι τς κακοδοξίας κα τς ατν γενώμεθα κατακρίσεως...”!

Συγκρίνετε τώρα άπαντα, τα λεχθέντα και γραφθέντα του Μεγίστου Αγίου του αιώνα μας, με τα λεχθέντα του αγίου Μητροπολίτου Λεμεσού καθώς και άλλων επιφανών κληρικών και Γερόντων, και βγάλετε τα δικά σας θεολογικά και λογικά, κριτικά συμπεράσματα!

Λάβετε όμως σοβαρά υπόψη σας αγαπητοί μας φίλοι και φίλες, ότι θα ήταν εγκληματική, η παράλειψή μας και άκριτος αντιεπιστημονισμός απο μέρους μας, εάν δεν σας παραθέταμεν και την επιστημονική θέση του καθηγητού Δογματικής θεολογίας στο Βουκουρέστι, πρωτοπρεσβυτέρου Δημήτριου Στανιλοάε!
Και ο λόγος είναι, επειδή μας άφησε σπουδαίαν επιστημονική μελέτη και περίφημο ιστορικοθεολογικό σύγγραμμα, ειδικά για το “πρόβλημα της intercommunion”!
Για να δούμε τώρα, εάν αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος απελευθέρωσε την Ορθόδοξη Θεολογία απο την αιχμαλωσία του δυτικού σχολαστικισμού καθώς και, απο τον ακαδημαϊκό εγλωβισμό της απο τις Θεολογικές Σχολές της Οικουμένης, εάν συμφωνεί με τα συγκεκριμένα θεολογικά λεχθέντα του σεβασμιωτάτου Λεμεσού...!

Απο τις αρχές του πρώτου κεφαλαίου του, η ζοφερή ομίχλη, της «αερολόγιας θεολογίας» του αγίου Λεμεσού, αποκαλύπτεται με απόλυτη σαφήνεια η αθεολόγητη γκάφα του πρώτου, καθώς γράφει ο π. Δημήτριος Στανιλοάε [1]: “… Δημιουργεται κόμα κα μι διπλωματικ συμβιβαστικ νοοτροπία, πο νομίζει πς μπορε ν συμφιλιώση μ μοιβαες ποχωρήσεις ρισμένες δογματικές θέσεις γενικώτερες καταστάσεις, πο κρατον τς κκλησίες χωρισμένες. (...) Ο συμβιβασμο μως ατο παρουσιάζουν μεγάλο κίνδυνο γι κκλησίες, που τ αντίστοιχα ρθρα (εννοεί τα άρθρα πίστεως των διαφόρων ετερόδοξων «εκκλησιών» και αιρετικών ομολογιών, καθώς και τα άρθρα πίστεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας! Μην ξεχνάμε πρόκειται για επιστημονική μελέτη!) χουν σπουδαιότητα πρώτης γραμμής...!

Ξεκαθαρίζει ωστόσο ο π. Στανιλοάε: “Μι τέτοια στάση συμβιβαστικότητας πέναντι στή θεία Εχαριστία δημιουργήθηκε στήν ατμόσφαιρα τς Οκουμενικς Κινήσεως (εννοεί την Παναίρεση του Οικουμενισμού!) μ τν τάση πο νομάστηκε «δια-κοινωνία» (Intercommunion). Κα χρήση το ρου ατο κφράζει λοκάθαρα τ πνεμα συμβιβασμο συναισθηματικς συνδιαλλακτικς διαθέσεως πάνω στ θέμα τς θείας Εχαριστίας. (...) κοινωνία μως ατ, παρ’ λα τατα, δν εναι λοκληρωμένη ντολογικο-πνευματικ κοινωνία, πως ατ πο πραγματοποιεται μ τν θεία Εχαριστία στν ρθόδοξη κκλησία. (...) ρθοδοξία θεωρε τν κκλησία ς βαθειά κα ντολογικ νωση ριζωμένη στ Χριστ κα τν θεία Εχαριστία ς τ κορυφαο μέσο τς ξακολουθητικς διατηρήσεως τς νότητας ατς. Δν μπορε ν κατεβάση τν θεία Εχαριστία στ πίπεδο καθαρ συναισθηματικς κα πιφανειακς νότητας μεταξύ τν χριστιανν. (...) κκλησιαστική νότητα, νότητα στν πίστη κα νότητα στν θεία Εχαριστία εναι ο τρες συντεταγμένες πο δν διαχωρίζονται κα πο λληλοεξαρτνται γι τν λοκληρωμένη κοινωνία κα ζω ν Χριστ.”

Ολοκληρώνει τελικά, το πρώτο του κεφάλαιο, γράφοντας ο αείμνηστος κληρικός και διδάσκαλός της Εκκλησίας: πομένως, γι τν ρθόδοξη κκλησία «δια-κοινωνία», πο διαχωρίζει τν κοινωνία τς θείας Εχαριστίας π τν νότητα τς πίστεως κα τν κκλησαστικ νότητα εναι παράδεκτη. Πι σωστ, εναι νας κίνδυνος διαλύσεως τς κκλησίας, διαλύσεως τς νότητας τς πίστεως κα διακοπς τς θείας Εχαριστίας.(!!!)

Εννοείται, ότι μόνον από το πρώτο κεφάλαιο, αποσαφηνίζει ολοκληρωμένα και επιστημονικο-θεολογικά το θέμα ενώ παραθέτει σπουδαία κριτικά και συγκριτικά ερωτήματα, τα οποία σκόπιμα παραλείπουμεν να σας παραθέσουμεν, για να μεριμνήσετε να εντοπίσετε και εσείς την περισπούδαστη επιστημονική και Πατερική αυτή μελέτη, την οποία στηρίζει ισχυρά, κυρίως επάνω στον Μέγα Άγιο, Μάξιμο Ομολογητή, αλλά και στους Αγίους Νικόλαο Καβάσιλα και Ιωάννη τον Χρυσόστομο!

Ο άγιος Λεμεσού, αν θυμόμαστε καλά είπε δημόσια:
«... Έστω κι άν βρεθεί ένας Επίσκοπος, ή ένας Πατριάρχης ή ξέρω εγώ, δέκα Επίσκοποι, οι οποίοι αποφασίζουν να δώσουν την Θεία Κοινωνία ή να συλλειτουργήσουν με τον όποιοδήποτε άλλο...! Δεν βλάπτεται η Εκκλησία! Τον εαυτόν τους βλάπτουν!»...!

-Κατά τα άλλα, δεν βλάπτεται η Εκκλησία, έτσι;
-Πώς είπατε;
-Δεν ακούσαμε καλά;
-Ξαναβάλετε το βίντεο να τα εμπεδώσετε!
-Οι Επίσκοποι βλάπτουσιν, μόνο τον εαυτό τους, με τα λάθη των;
Για να το πεί ο άγιος Λεμεσού, Μητροπολίτης είναι, Γέροντας είναι, λόγιος και χαρισματικός είναι, Αγιορείτης έμπειρος είναι, άλλοι λένε κάποια άλλαλα και μπάλαλα περι «χαρισματούχως, θεόπτης, ακτιστοφωτίτης, υπτάμενος, κ.α.» ακατανόητα σε μάς τους εν δυνάμει Χριστιανούς,
ε μάλλον..., για να τα λένε όλα αυτά, θα σημαίνει, ότι ο Επίσκοπος μας κάτι θα ξέρει και είπε όσα είπε, ίσως και να ήταν θεόπνευστος καρπός αγιοπνευματικής εμπειρίας on camera…(sic)!

Τάδε έφη o άγιος Λεμεσού, αυτά κήρυξε δημόσια, αυτά καταλάβαμεν και σε αυτά ασκούμεν κριτικήν, χωρίς ασφαλώς να παραθεωρούμεν ή και να μηδενίζουμεν το τεράστιο ποιμαντικό έργο του εις την Ιερά Μητροπολή μας!

Αυτό όλο το θεολογικό παραλήρημα το αποκαλέσαμε ως νεολογισμό, «θεολογία της αερολογίας» ή ακόμα και «αναερόβια θεολογία»…!

Ωραία λοιπόν, άγιε Λεμεσού, γιατί τότε οι Ιεροκορανιστές και Νεοδαρβινιστές συνεπισκόποι σας, οι συγκεκριμένοι ορκισμένοι αιρετικοί-Οικουμενιστές (αιρετικοί=, το ένα είδος αυτών, το οποίο αγνοούσιν πολλοί, είναι: όσοι εκφράζουσιν, δημόσια, και εμμένουσιν σε αιρετικά φρονήματα ενώ ακόμα να καθαιρεθούν και να αφορισθούν απο Τοπική Συνοδική διαγνώμη και όχι, επειδή είναι απλά και μόνον, δεινοί παραβάτες μερικών ή και πολλών Ιερών Κανόνων και συμπροσεύχονται με ετερόδοξους και αλλόδοξους! Υπάρχει όμως και το άλλο είδος των αιρετικών...!) Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, Μητροπολίτες, Ηγουμένοι και λοιποί κληρικοί και μοναχοί, δεν αρχίζουσιν πειραματικά, να προσφέρουσιν την Θεία Κοινωνία, οργανωμένα, στους ετερόδοξους και αιρετικούς, Παπικούς, Προτεστάντες, Αγγλικανούς, Κόπτες, Αρμένιους, Μαρωνίτες και Ουνίτες κ.α.;

Ίσως έτσι, αποκτήσουμε στην παρούσα φάση και προσωπική εμπειρία, μέσω του πειράματος αυτού, για να δούμεν εάν θα βλαφτεί ή όχι η Εκκλησία (=κλήρος και λαός) καθώς εσείς είπατε τα δικά σας...!

Εννοείται, ότι έχουμεν απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεάνθρωπο Σωτήρα μας ως Κεφαλή του Σώματος της Εκκλησίας Του και απεχθανόμαστε την ιδέα και τον ρόλο ίνα μεταβληθούμεν «σωτήρες της Εκκλησίας» ενώ, τί μας εμποδίζει να είμαστε θερμοί (πλήν της ανίερης χλιαρότητας!) «σωτήρες της Θεολογίας» μας, εν μέσω παναιρετικής χιονοθύελλας με άρωμα εωσφορικού Οικουμενισμού, και να ασκούμε καθώς οφείλουμεν το ομολογιακό διακόνημα μας, ο καθείς με τον ρόλο και λόγο του και ανάλογα με την θέση του εις το Σώμα της Εκκλησίας μας, αγωνιζόμενοι εξ όλης της υπάρξεώς μας, αλλά και ως εν δυνάμει «επόμενοι τοις αγίοις Πατράσιν» και όχι επόμενοι, τοις κακοδόξοις αγρίοις πατράσιν;

Τί και ποιοί μας εμποδίζουν άραγε να διαθέτουμεν αγωνιστικό φρόνημα;

Οι δεξιοί πειρασμοί;

Αστεία πράγματα!!!

Γιατί πειράζει τόσο πολύ τους νυν Επισκόπους μας, ειδικά στις έσχατες ετούτες μέρες μας, το Πατερικό και Ομολογιακό φρόνημα, των Μεγίστων Ομολογητών αγίων μας Πατέρων;

Ή μήπως, μας εμποδίζουσιν, οι «δεξιοαριστερόστροφοι τσομπάνηδες» με τα φλού φλού του πιθκιαβλιού τους;

Επίσης, θα ήταν απαξιωτικό για την ιερά επιστήμη της Θεολογίας και της Ιεράς Θεολογικής επιστήμης μας, να μην αναφέρουμε..., μην πούμε απαράδεκτο, να μην επροσθέταμεν και την επιστημονική θέση του σπουδαίου συγγραφέα και κορυφαίου σύγχρονου Πατέρα και καθηγητού της Οικουμενικής (και όχι Οικουμενιστικής καθώς φαντάζωνται οι ανόητοι Οικουμενιστές ΚΑΙΡΟσκόποι!) Ορθοδόξου Εκκλησίας και Θεολογίας μας, τον Ρώσσο πατέρα Γεώργιο Φλωρόφσκυ!

Ολοκληρώνουμεν έτσι, εν συντομία την παρούσα δοκιμιογραφία μας, με την εξαιρετικά εύστοχη θεολογικά θέση του Φλωρόφσκυ, καθώς γράφει [12]: “(…) Κα πάλι, τι παιτεται γι intercommunion εναι, προφανς, νότητα τς πίστεως κα κεραιότητα τς μυστηριακς δομς, άν τοτο δν ξασφαλίζεται κα δν μολογεται, κανένα βμα δν πρέπει ν γίνεται. σκησις περιπτωσιακς intercommunion κόμη περιπτωσιακς «νοικτς» κοινωνίας, π κκλησίες, πο χουν τ θεσμ τν πισκόπων, μόνο σύγχυσι μπορε να φέρη.(...) Μπορ μόνο ν δ ατ, πο πράγματι βλέπω. Δν εμαι σ θσι ν κάνω τίποτ΄λλο. λλ μ κανένα τρόπο δν εμαι διατεθειμένος ν θέσω κανέναν «κτς κκλησίας». κρίσις χει δοθ στν Υό. Κανες δν διορίσθηκε γι ν προλαμβάνη τν κρίσι Του. κκλησία, βέβαια, χει τ δικ της ξουσία μέσα στήν στορία. Εναι, πρτ΄ π΄ λα, ξουσία ν κηρύττη κα ν διαφυλάττη τ λόγο τς λήθειας. πάρχει κάποιος κανόνας πίστεως κα τάξεως, πο πρέπει ν θεωρεται σν κανόνας. τιδήποτε βρίσκεται πέραν τούτου εναι «νωμαλία». λλ «νωμαλία» πρέπει ν θεραπεύεται κα χι πλς ν καταδικάζεται...!”

Ελπίζουμε μόνο, το παρόν απολογητικό και κατα δύναμην εμπεριστατομένο δοκίμιό μας, να πρόσεφερε αποκρυσταλλωμένα μερικές νότες, κλωστές, ελπίδες θεραπείας, από την διπλωματική συμβιβαστική νοοτροπία του: «δια-κοινωνιακού φιλάδελφου» ή και “φιλαδελφικού interoikumenismus εν μέσω της Εωσφορικής παναιρέσεως της Οικουμενιστικο-ουμανιστικής Andgedas, ή άλλως πώς: διαθρησκειακού και διαχριστιανικού συγκρ(η)τισμού!

 Είτε αυτός είναι ο Οικουμενιστικός μινιμαλισμός είτε ο οικουμενιστικός μαξιμαλισμός!

Με τιμή και σεβασμό πάντοτε προς τα πρόσωπα των καλών Ιεραρχών μας

Salavatores Theologians


(*) Ας το εκφράσει τότε με θεολογική ευστοχία, ο προσφάτως κοιμηθείς, Μέγας Ομολογητής, ο νέος Θεολόγος και Διδάσκαλος της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, ο από μεγίστης αδίκιας, αντικανονικώς αφορισθείς, υπό αιρετικών Οικουμενιστών Ιεραρχών, Νικόλαος Σωτηρόπουλος! Και κάντε αγαπητοί μας, σύγκριση, τα λεχθέντα του αγίου Μητροπολίτου Λεμεσού, με τα λεχθέντα ενός απλού λαϊκού θεολογούντος..., και βγάλετε τα συμπεράσματά σας! Αιωνία η μνήμη σου δάσκαλέ μας!
Η ομιλία που ανατρέπει κατουσίαν συγκεκριμένα, λεχθέντα, του σεβασμ, Λεμεσού, είναι ηχητικό αρχείο ΜΡ3:

 “Η Εκκλησία είναι Αποστολική” http://www.impantokratoros.gr/Sotyropoylos-Apologhtika.print.el.aspx



ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Γενικός Απολογητικός σχολιασμός, κατά των λεχθέντων του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λεμεσού Αθανασίου*,

[2] Αντιπατερικός και οικουμενιστικός ο λόγος του μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου [ΒΙΝΤΕΟ 2014],


[4] Βικιπαίδεια, “Φράκταλ”, http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%81%CE%AC%CE%BA%CF%84%CE%B1%CE%BB

[5] Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ (Κατά τους Εβδομήκοντα), ΙΕΡΕΜΙΑΣ, κεφ. Ι΄, 21, ΑΘΗΝΑΙ, ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ Η “ΖΩΗ”, 1939, σ. 749.

[6] Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ (Μετάφραση από τα πρωτότυπα κείμενα), ΙΕΡΕΜΙΑΣ κεφ. 10, 21, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, ΑΘΗΝΑ, σ. 1281.

[7] Π.Δ., “Η ΖΩΗ”, ένθ΄ανωτ., ΙΕΡΕΜΙΑΣ, κεφ. ΚΓ΄, 1-4, σ. 758.

[8] Πράξεις Αποστόλων, κεφ. Κ’ 28-31.

[9] Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου(+), ΦΛΟΓΕΡΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΦΕΝΔΟΝΗ”, Χριστιανική Σπίθα, 1952,

[10] Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, Έκδοση: Ιερά Μονής Αρχαγγέλων Τσέλιε, Βάλιεβο-Σερβία, σσ. 224-255.

[11] Dimitru Staniloae, ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ-ΠΙΣΤΗ-ΕΚΚΛΗΣΙΑ (Το πρόβλημα της intercommunion), Εκδόσεις: “ΑΘΩΣ”, ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, 1976, σσ. 19-29.

[12] ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΛΩΡΟΦΣΚΥ, ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ, Εκδόσις: “ΑΡΤΟΣ ΖΩΗΣ”, ΑΘΗΝΑΙ, 1973, σσ. 211-220.


Δημοσίευση σχολίου