Translate

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Ποια… Eλληνικά; Ate, k r, c u l8er!


                                                                                                                                                           του Σάββα Ιακωβίδη


«Νιώθω ντροπή κάθε φορά που ακούω στην τηλεόραση της Κύπρου μαθητές να μιλούν Ελληνικά…»

Ετοιμαστείτε για το δραματικά αναπόφευκτο και το θλιβερά αδιανόητο: Σε λίγα χρόνια οι νέοι μας, όπως και άλλες ηλικίες, δεν θα ξέρουν ούτε να γράφουν ούτε και να επικοινωνούν. Θα καταντήσουν… χρυσόψαρα! Ανατρέξτε στα λεγόμενα social media, δηλαδή στο facebook (φατσοβιβλίο!), στο twitter, στο linkedin, κτλ. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων χρησιμοποιούν καθημερινά αυτά τα μέσα, γράφουν σε μια γλώσσα που είναι ένα συνονθύλευμα αγγλικής, λατινικής και μιας νέας «γλώσσας» που εφηύραν οι νέοι. Κοιτάξτε τον τίτλο που έγραψα: Η δεύτερη πρόταση είναι μια έκφραση της καθομιλουμένης μεταξύ νέων. Αντί να πουν το ελληνικό και καθαρό, «γεια σου, κόρη, στο επανιδείν», πετάνε το γλωσσοβάρβαρο, ακαταλαβίστικο, «ate, k r, c u l8r» (ate, κόρη, see you later)! Θα πείτε, μα έτσι επικοινωνούν σήμερα οι περισσότεροι νέοι που, πρώτα βαριούνται (ναι, μου το είπαν πολλοί) να αλλάξουν τη γλώσσα του κινητού τους από τα Αγγλικά στα Ελληνικά. Δεύτερον, το 99,9% γράφουν σε μια σπασμένη, κομμένη, ακρωτηριασμένη, άρα φτωχή και ξεδοντιασμένη γλώσσα, που μόνο εκείνοι καταλαβαίνουν.


Τις προάλλες, πήρα με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μία επιστολή οικονομικού περιεχομένου από γνωστό παράγοντα. Στα Αγγλικά, όχι στα Ελληνικά. Την επομένη, ξαναπήρα την ίδια επιστολή αλλά συνοδευόμενη από απάντηση άλλου παράγοντα, πάλι στα Αγγλικά. Γλωσσικός πιθικισμός και μαϊμουδισμός; Είναι περισσότερο το σύνδρομο της γλωσσικής απίσχνανσης, καχεξίας και μειονεξίας, που υποβάλλει ότι είναι του συρμού να μιλάς, να απαντάς και να επικοινωνείς σε άλλη γλώσσα από τη μητρική. Την περ. Κυριακή είχα γράψει για τη σημασία των Αρχαίων Ελληνικών για τη γλωσσική και άλλη επάρκειά μας. Ευτυχώς, ακόμα υπάρχουν ευαίσθητοι Έλληνες, που είναι υπερήφανοι για τη γλώσσα μας. Από το Λονδίνο, πήρα το ακόλουθο, αξιοπρόσεκτο μήνυμα από την δρα Ειρήνη Χατζηκουμή-Χαραλαμπίδου:

«Είμαι μια Ελληνοκύπρια, που ζω με την οικογένειά μου και εργάζομαι στο Λονδίνο. Διαβάζω τη διαδικτυακή έκδοση της "Σημερινής" τακτικά και θα ήθελα να σας συγχαρώ θερμά για το άρθρο σας για τα Αρχαία Ελληνικά και τη σημασία της αναβάθμισης και της διαφύλαξης, ως κόρης οφθαλμού, του μαθήματος αυτού στα σχολεία της Κύπρου και, βεβαίως, και της Ελλάδας. Το λιθαράκι που θα ήθελα, αν μου επιτραπεί, να προσθέσω στο δικό σας γραπτό οικοδόμημα είναι η εμπειρία μου από το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ευρώπη και, κυρίως, στο Ηνωμένο Βασίλειο σχετικά με την αξία των Αρχαίων Ελληνικών στη Μέση Εκπαίδευση της χώρας αυτής. Τη στιγμή που εμείς οι Έλληνες της Ελλάδος και της Κύπρου, με την κοντόφθαλμη εκπαιδευτική στρατηγική, την απουσία εκπαιδευτικού οράματος και σωστής ιστορικής γνώσης, έχουμε παραμερίσει και εξαφανίσει τα Αρχαία Ελληνικά από το πρόγραμμα των σχολείων, όλες οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης συνεχίζουν να κρατούν τα ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ στην κορωνίδα της εκπαίδευσής τους με ΟΛΑ τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΜΕΣΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ να προσφέρουν το μάθημα αυτό στους μαθητές τους.

»Οι κλασικές σπουδές στα σχολεία της Βρετανίας θεωρούνται οι πιο εκλεκτές και σπουδαίες επιλογές των ΚΑΛΥΤΕΡΩΝ μαθητών! Οι καλύτεροι μαθητές, τα πιο λαμπρά μυαλά εδώ στη Βρετανία επιλέγουν την Αρχαία Ελληνική γλώσσα σαν μάθημα και προχωρούν να σπουδάσουν κλασικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο! Και αυτό γίνεται γιατί στη Δυτική Ευρώπη γνωρίζουν καλά (κάτι που εμείς σαν Έλληνες αφού τους το διδάξαμε το ΞΕΧΑΣΑΜΕ), ότι οι αυριανοί ηγέτες (όχι μόνο πολιτικοί, αλλά και σε όλους τους τομείς, οικονομία, επιστήμη, τεχνολογία), πρέπει να είναι άνθρωποι με ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ. Γνωρίζουν (κάτι που εμείς σαν Έλληνες αφού τους το διδάξαμε το ΞΕΧΑΣΑΜΕ) ότι μόνον η γνώση κλασικής παιδείας δίνει στον νέο τις πραγματικές βάσεις για διεύρυνση του μυαλού και καλλιέργεια της ψυχής μέσα από τη μελέτη των αρχαίων ελληνικών πηγών.

»Το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών το σκοτώσαμε στον Ελληνισμό αλλά οι λατινογενείς δυτικοί Ευρωπαίοι το κρατούν πολύ υψηλά, το μελετούν οι καλύτεροι μαθητές τους, το εκτιμούν και το μεταφέρουν περήφανα από γενιά σε γενιά γιατί κατάλαβαν την αξία των κλασικών σπουδών στο μέλλον της Ευρώπης. Μόνο ντροπή πρέπει να νιώθουμε σαν Έλληνες γι' αυτό το θέμα, όπως ντροπή νιώθω εγώ κάθε φορά που ακούω στην τηλεόραση της Κύπρου μαθητές να μιλούν Ελληνικά… Αλλά είμαι σίγουρη ότι γι' ακόμη μια φορά είμαστε φωνή βοώντος εν τη ερήμω…». Η γλώσσα και η σκέψη βρίσκονται σε μια συνεχή διαλεκτική και εκφραστική συνάφεια. Άμα φτωχύνει το πνεύμα, θα υποφέρουμε και από γλωσσική πενία και αλαλία. Αυτά ήδη παρατηρούνται σε πάρα πολλούς, όχι μόνο νέους. Η ελληνική γλώσσα είναι ο ατίμητος και αξεπέραστος πλούτος μας. Πολλοί τον πετάνε βορά και έρμαιο σε έναν γλωσσικό νεοβαρβαρισμό, που ήδη προαναγγέλλει πνευματικό και ηθικό εκφαυλισμό και ξεπεσμό. Η αγλωσσία θα ακολουθήσει αφεύκτως…