Translate

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

ΔΙΑ-ΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΔΙΑ-ΖΥΓΙΑ (ΜΕΡΟΣ ΣΤ’)

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ
Το Ιερόν «Μυστήριο του Γάμου»
Μέσα εις την σημερινήν κατάστασιν
 της Μεγάλης Αποστασίας των ανθρώπων από τον Θεόν



                             

υπό του Πατρός και Καθηγουμένου
 της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου
 Αρχιμανδρίτου Αθανασίου


Μ τ γενικότερον κατάντημα τς διαζούσης ποιοτικς κα κραίας ποσοτικς Καταστάσεως ποστασίας ες τ μέρας μας, πλθαν ναποφεύκτως κα α σήμερον ναφανεσαι μεγάλαι συμφορα ες τ Γένος μας.

Μεταξ τν λλων αξάνονται συνεχς ο χωρισμο κα τ διαζύγια, κατ δραματικν κα ραγδαον μάλιστα ρυθμόν.

χωρισμός μας κα τ θελούσιο “διαζύγιόν” μας π τν Δημιουργόν μας κα Θεόν μας, πέφερεν, ς ναπόφευκτον συνέπειαν, κα τ διαζύγια μεταξ τν γγάμων νθρώπων!

Γνωρίζομεν, κ τς πολυχρονίου μπειρίας μας, πολ καλά, τι σοι Χριστιανο εναι πραγματικς συνδεδεμένοι μ τν κκλησίαν κα τ ερ Μυστήριά Της δν χουν τ διάζοντα σήκωτα οκογενειακ προβλήματα, πο συνεπάγεται κα πιφέρει ποστασία π τν Χριστόν, κα τ ποα δηγον κα καταλήγουν πλειστάκις ες τν χωρισμν μεταξ τν γγάμων.

λλ κα ες περιπτώσεις, πο μφανισθον σοβαρ προβλήματα μέσα ες ντως χριστιανικς οκογενείας, ατ δύνανται εκολώτερον ν ξεπεραστον, μ τν πίστιν, τν ταπείνωσιν, τν γάπην κα τν πομονήν, θεμελιώδεις ρετς τς ποίας δίδαξεν Χριστός. Κα τ ναφυόμενα προβλήματα ντιμετωπίζονται πιτυχς κα πωφελς, μ τν Χάριν το Θεο, π ατος βεβαίως, πο πιστεύουν Ατν κα τηρον τς ντολάς Του.

ντιθέτως, ἐὰν εμεθα ποξενωμένοι και ποκομμένοι π τν ζων τς κκλησίας μας, χωρς πραγματικν μετάνοιαν, ατομεμψίαν κα ελικριν ξομολόγησιν, χωρς προσευχήν, χωρς νηστείαν, χωρς ταπείνωσιν, χωρς τν ν Χριστ γάπην, τότε π μόνοι μας κδιώκομεν π τν ζωήν μας τν Χάριν το Θεο κα ναποφεύκτως θ ποπέσωμεν κα ες ποικίλα σαρκικ πάθη, τν φιληδονίαν κα τν λαγνείαν. Ατ τ πάθη μς σκοτίζουν τν νον κα τν διάνοιαν, μς παραπλανον κα μς δηγον ες ποπροσανατολισμόν, τν σύγχυσιν κα τν ατοκαταστροφήν. Κα τοιουτοτρόπως δημιουργονται λα κενα τ οκογενειακ δράματα, τ ποα βλέπομεν κα κούομεν δυστυχς καθημερινς. Γονες π.χ. μ δύο κα τρία παιδι καταντον ες τ ν δημιουργον παρανόμους “σχέσεις” κα “δεσμούς” ν ποδουλώνονται ες τ πάθη κα τς μαρτίας, κα λόγ ατν τν παρανομιν ν διαλύουν τς ννόμους οκογενείας των, προφασιζόμενοι πλθος δικαιολογήτων “δικαιολογιν” κα σοφιστικν προφάσεων ν μαρτίαις!

Δυστυχς α ξωγαμαιααι “σχέσεις” πιφέρουν "σχάσεις” (=σχίσιμο) τν ερν κα ελογημένων σχέσεων ν τ Γάμ, κα ο λεγόμενοι “δεσμοκαθιστον “δεσμίους” (=ποδούλους) ες τος δαίμονας, σους ποκύπτουν ες ατά.

λλά, κα λλο δυνηρ ποτέλεσμα πέρχεται π τν διάλυσιν τν οκογενειν, διότι πλειστάκις κα τ παιδι π διαλυμένας οκογενείας, οτε προκόπτουν, οτε εδοκιμον. Καταντον οχ σπανίως προβληματικά, φο, κτς τν λλων, δν βλέπουν τ καλν κα γιον παράδειγμα ες τν ζων τν γονέων των! κ τς προσωπικς μας πείρας, δυνάμεθα ν επωμε τι κα τ τέκνα κ τν διαλυομένων οκογενειν, τείνουν μελλοντικς συχνάκις κα ατ ν δημιουργήσουν, μ τν σειράν τους, προβληματικς οκογενείας! Βεβαίως, που πάρχει γνησία Μετάνοια εναι δυνατν ν ποτραπ μι τέτοια δυνηρ ξέλιξις. (συνεχίζεται)




ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

«Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ», ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013, Αρ. Τεύχους 112-121, σσ. 705-710.