Translate

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

[Χρυσόστομος Σταμούλης: «Έρως και θάνατος» της Ορθοδόξου Πατερικής αυτοσυνειδησίας, ο βοθροπόταμος της ακαδημαϊκής Καζαντζακηκοπληξίας! Ο «πατήρ» Οικουμενισμός, ο «υϊός» Καζαντζακισμός, ομοούσια, αχώριστα και αδιαίρετα αιρετικά συστήματα! Το πνεύμα τους άγιον;]

ADVERSUS HAERESES ECUMENISMUS- ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ!









Απαραίτητες απομαγνητοφωνημένες ακαδημαϊκές διευκρινίσεις έκ στόματος του καθηγητού μας για πολυποίκιλα θεολογικά ζητήματα! Ο Σταμούλης ερμηνεύει ανερμηνεύτως τον Σταμούλη, απλά ξεκαθαρίσματα διότι δεν γεννηθήκαμε όλοι σοφοί! ( ΜΕΡΟΣ Ε΄)

                                                                        Του Παναγιώτη Νούνη



Κρίνουμε απαραίτητο, παρόλη την δρυμεία κριτική κατά του αγαπητού καθηγητού μας, να εκφράσουμε και κάποιες προφορικές διδασκαλίες του, εν ώρα ακαδημαϊκών διαλέξεων του, ούτως ώστε  να ισορροπήσουμε κάπως στην κριτική μας, μια και θέλουμε  να του αποδείξουμε με απόλυτη σαφήνεια και στα ίσα ότι σεβόμαστε στο ακέραιο το σεβαστό και αγαπητό πρόσωπό του αλλά και την θεσμική θέση και ιδιότητα που φέρει!

Διότι όπως ο ίδιος έκλεισε κάποτε στο  πρώτο μάθημα μας, το 2011, «όποιος βιάζεται δεν φτάνει συνήθως», εμείς ως Ιστολόγιο (ο γράφων ειδικά), δεν θέλει να βιάζεται για αυτά τα ζητήματα, και ούτε και υφίσταται ουδεμία ανωτέρα βία, για να μπορέσει να φθάσει κάπου, μακάρι φυσικά η προσπάθεια μας να καταφέρει να αποδώσει έστω και σε ένα γόνιμο σημείο, στην όλη περιρρέουσα οικουμενιστική ακαδημαϊκή ατμόσφαιρα!

Μερικά  καίρια σημεία του θα σας αναφέρω για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε  τα κατά καιρούς λεχθέντα, γραφθέντα αλλά και πραχθέντα του Σ. και αυτό του το οφείλουμε ως πρώην μαθητές του, πολύ  ειδικά εάν θέλουμε να γίνουμε πιο αντικειμενικοί, εις την κριτική μας, κατά των γραπτών του, μια και εφόσον δεν γεννηθήκαμε όλοι σοφοί, ενώ ομολογούμε ότι σίγουρα όλο και κάπου θα αστοχούμε και πιό πολύ σπάνια, ίσως, κάπου, κάποτε, να ευστοχήσουμε και σε κάτι!

Είναι κομβικά τα λεχθέντα των διαλέξεων του, και θα ερμηνεύσει (ίσως και να παρερμηνέυσει!), αλλά  ίσως και να φωτίσει κάποιες (αδύναμες) πτυχές των όλων κριτικών μας δοκιμίων υπο την Σταμούλεια οπτική γωνία, μέχρι ακόμη και να φανερώσει τις όποιες αντιληπτικές και ερμηνευτικές αδυναμίες μας,  λόγω απειρίας,  δεν κωλυώμαστε όμως πουθενά να το ομολογήσουμε!

Το μάθημα έγινε στον τέταρτο όροφο, εκεί στην πρώτη αίθουσα αριστερά αν θυμάμαι καλά, της δύο Δεκεμβρίου του 2011, στην πρώτη ώρα του μαθήματος δογματικής!
Θα παραθέσω μόνο μερικά κομμάτια τα οποία προσωπικά με εξέπληξαν τα οποία πολύ πιθανόν να σας δώσουνε την κύρια αίσθηση και την θεολογική γεύση που αρμόζει στην παρούσα περίπτωση!



Λέει σε κάποιο σημείο ο Σ.: «Πάντα υπήρχαν συγκρούσεις τάσεων και αυτό είναι δόκιμο και γόνιμο, αυτό είναι επιστήμη. Υπάρχουν ευστοχίες και αστοχίες επιστημονικές…»

Αυτό, είναι εξίσου σημαντικό να το καταλάβουμε καλά όλοι μας, ότι υπήρξαν και υπάρχουν (και θα υπάρχουν άχρι της συντελείας) συγκρούσεις για να μην θεωρήσει κανείς, προχειρολόγως, ότι ξυπνήσαμε μια μέρα και είπαμε να κάνουμε αντάρτικο κατά τινός ή τινών καθηγητών μας! Θα θέλαμε ίσως συνειδητά αλλά και ασυνείδητα να προσφέρουμε ως «δόκιμοι» κριτικογράφοι αλλά και κριτικοί δοκιμιογράφοι κάτι το ελάχιστο αλλά και γόνιμο στην Ιερά επιστήμη μας, έστω και σπαράγματα,
ψίχουλα ασήμαντα…! Μέσα από άστοχα δοκίμια και κριτικές αλλά πολύ πιθανόν και σε καμιά εύστοχη αράδα!

Συνεχίζει στο μάθημα να λέει: « Το κάθε ψήγμα που έχουμε μέσα μας του Θεϊκού είναι η μετοχή στην Θεία Ενέργεια, ο άνθρωπος μετέχει δια των Ενεργειών στην πραγματικότητα Του Ακτίστου. Φυσική ένωση κτιστού/Ακτίστου δεν υπάρχει. Μόνο στην περίπτωση Του Χριστού! Οι Ενέργειες Του Θεού κατά τον Παλαμά, είναι Θεός! Η πτώση είναι απώλεια Του Ακτίστου…, απόριψη του Ακτίστου από το κτιστό….!»



Ωστόσο κάνει μία κριτική αναφορά στην πορεία του μαθήματός μας, για την ταινία “V for Ventetta”! Καλή ταινία και ενδιαφέρουσα έτυχε να την δώ κάποτε! Στην πορεία αναφέρει για εγχώριες και εισαγόμενες θεολογίες!

 Να σταθώ εδώ και να επιμείνω κάπου; Για να δούμε!

Μπορεί κ. καθηγητά ο Καζαντζάκης (όπως διαλαλείτε δημόσια) να μην ήταν θεολόγος, ούτε κάν δογματολόγος, αλλά έγραψε ως «θεολογών», σκόρπια και συγκεχυμένα συγκρητιστικά θεολογικά νοήματα  και εκφράσεις! Νοήματα πανάρχαια ελέω Γνωστικισμού (G) και απορώ ακόμα, χωρίς να υπονοώ κάτι άλλο, γιατί δεν τον κρίνατε αυστηρά αλλά και γιατί δεν εντοπίσατε (έστω!)  τα αρνητικά σημεία της παρα-(α)-θεολογίας του(;!) Δεν λέω να τον κρίνετε ως σαν θεολόγο μια και δεν ήταν τέτοιος, αλλά εσείς ως θεολογών καθηγητής, λογικό δεν είναι, έχοντας ως σημείο αναφοράς την μεγάλη θεολογική μόρφωσή και προσφορά σας στα πράγματα της Ορθόδοξης
θεολογίας μας, απορώ γιατί και πώς, δεν εντοπίσατε και δεν μας αναδείξατε τα αδύνατα και άστοχα σημεία του Καζαντζάκη(;!) και μετά τα όσα θετικά, χωρίς να απορίπτουμε φυσικά τα όποια τέτοια υπάρχουνε! Διότι τωόντι κύριο μήνυμα που κατανοεί κανείς διαβάζοντας τις αφιερωμένες «υστερο-γραφικές» σελίδες σας προς τον Κ. είναι ότι προσπαθείτε να τον δικαιώσετε και να απαξιώσετε όσους τον έκριναν αυστηρά , λέγοντας εν ολίγοις ότι τον παρεξήγησαν πολλοί!

Αν είναι ποτέ δυνατόν;

Αυτό είναι ακαδημαϊκή αντικειμενικότητα;

Αυτό είναι η επιστήμη μας;



Να κοιτάμε μόνο τα θετικά και να τα εγκωμιάζουμε από ιδιοτελή και ιδεολογικά (πολύ πιθανόν, δεν γνωρίζω!) συμφέροντα αποκρύπτοντας τα αρνητικά για τις όποιες σκοπιμότητες;



Αυτήν την  ανίερη επιστήμη της δήθεν και τάχα μου «θεολογίας» ο γράφων ειδικά δεν την θέλει και ούτε την έχει ανάγκη ως απόφοιτος επιστήμων!



Το έντιμο και επιστημονικά ρωμαλέο, θεωρούμε ότι θα ήτο: «ναί έκανε αστοχίες ο Καζαντζάκης ιδού εδώ και εδώ σε αυτά τα πέντε και δέκα σημεία αλλά ρε παιδιά, είπε και εύστοχα άλλα δέκα πράγματα, εδώ και εδώ…!», ούτως ώστε να μπορεί να υπάρξει δικαία επιστημονική σύγκριση για να μπορούμε δικαίως να ασκούμε μετά την όποια θετική ή αρνητική κριτική μας!



Αυτό που θέλω να πώ κοντολογίς κ. καθηγητά μου είναι, εάν και εφόσον είχαμε πολλές ώρες εύστοχων αλλά και γόνιμων διδασκαλιών, έχουμε την γνώμη ότι η κεντρική αστοχία σας (στα θεολογικά πράγματα) είναι στην μεθοδολογική ερμηνευτική σας  αλλά και εγκωμιαστική σας κριτική στάση σας υπέρ του Κ.! Δικαίωμα σας είναι, αλλά παραθεωρείτε έναν σημαντικό παράγοντα ανάμεσα σε τόσα άλλα, που πιθανόν να μην μπορούμε ως άπειροι θεολόγουντες να εντοπίσουμε προς τον παρόν αλλά, έχει ο Θεός…!

Ο παράγοντας εκκλησιολογική πραγματικότητα  σε σχέση με τούς (όσους) θρησκευόμένους φοιτητές σας! Όλοι μας σχεδόν, ως απλοί πιστοί, μαθαίνουμε εντός Εκκλησίας για τον αντίχριστο Καζαντζάκη, μπαίνουμε ξαφνικά σε μια άλφα ηλικία ανώριμοι, στο πανεπιστημιακό ίδρυμα και ακούμε εντελώς τα ανάποδα, έ, να πάρει η ευχή και να σηκώσει αυτά τα ανάποδα ακαδημαϊκά πράγματα, άραγε, είναι του Θεού πράγματα και διδάγματα ή του Αντίδικου σατανικά καισαροπαπικά πράγματα;

Και έχουμε τον Τελεβάντο μετά να αναλύεται σε αθεολόγητες προχειρολογίες και ανυπόστατες κατηγορίες επι «παποκαισαρισμού» κατά παραδοσιακών κληρικών ενώ κατουσίαν στην μητρίδη χώρα μας βασιλεύει  ο καισαροπαπισμός από την δολοφονία του οσίου Νεομάρτυρα Καποδίστρια και εντεύθεν!
Δεν είμαι θεόπτης για να γνωρίζω με ακρίβεια όλες τις πτυχές του θεματος αλλά ούτε και λόγιος διανοούμενος για να εκφραστώ με λογιότητα! Θα είμαι όμως ο εαυτός μου, είναι το μόνο που δύναμαι να πράξω στην παρούσα ιστορική φάση!

Ως απλός πιστός και εν δυνάμει πρόσωπο, ως το κατά δύναμιν φέρων βαρέως και με ευθύνη την ιδιότητα του Ορθοδόξου Χριστιανού υπο θεραπεία, έχω, και πρέπει να έχω, πάνω και πρώτα απόλα εμπιστοσύνη στην Θεανθρωποκεντρική Κοινότητα της Εκκλησίας μου, και όχι στην κατά δεύτερη ιδιότητα μου ως επιστήμων θεολογών, στην ανθρωποκεντρική  ακαδημαϊκή κοινότητα σας/μας!


Άρα, από την πρώτη ακαδημαϊκή γνωριμία μας, μας προκαλείτε και προσκαλείτε σε μία υπαρξιακή εσωτερική σύγκρουση ιδεών κυρίως, μία σύγκρουση η οποία συνταρράσει και αναταράσσει τα πάντα μέσα μας, μέχρι να επέλθει η καταστάλαξη και νηνεμία της οντολογικής και υπαρξιακής φουρτούνας μας…!
Αυτό δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό, άς το κρίνουνε άλλοι για μας!


Δεν χάνεται όμως πολύτιμος χρόνος έτσι;









Οι καθηγητές της ερήμου (και των πόλεων) είχαν αγιότητα αλλά και πολλοί εξ αυτών λογιότητα και παρήγαγαν τους διαδόχους και νέους καθηγητές της ερήμου, θεραπεύοντας πρωτίστως την προσωπικότητα του υπο θεραπεία μαθητού τους! Θεωρώ ότι εσείς προχωράτε σε άλλο επίπεδο λογικά και φυσικά(;), μόνο που άνευ θεραπευμένων προσωπικοτήτων και φοιτητών πώς αναμένετε να παράξετε έστω λόγιους φωτισμένους κατά Θεόν διαδόχους; Διότι το ερώτημα κατουσίαν μπορεί να αντιστραφεί καλύτερα και να απορούμε, πώς αθεράπευτες προσωπικότητες θεολογούντες καθηγητάδες των γραφείων να παράξουν θεραπευμένες προσωπικότητες, φωτισμένες προσωπικότητες, ελέω διατάξεων και εντολών Υπουργείου α-Παιδείας(;!)


Εκτός και εάν υπάρχει ειδικό τμήμα (“FRINGE”) στο μασονικό «φωταδιστικό» υπουργείο, «θεοπτίας και φωτοχυσίας» και μας το κρύβεται επιμελλώς (sic)!
Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν είναι δουλειά της Πολιτείας να θεραπεύσει την ψυχοσωματική ύπαρξη αλλά δουλειά της Εκκλησίας και της αληθούς Ιεράς Θεολογίας και όχι δουλειά της ψευδούς και φυσιωμένης  θολολογίας!
Έτσι κοντολογίς, έχω την γνώμη κ. καθηγητά η αίρεση του Καζαντζακισμού εισχώρησε δια μέσου των θεσμικών ακαδημαϊκών προσώπων και ασκεί αλωτική ( και αλεστική) άμβλυνση και αλλοτριώση των όποιων πνευματικών αντανακλαστικών αισθητηρίων μας! Έχω εδραία την πεποίθηση ότι, ο Καζαντζακισμός είναι μία Ελλα-δική μας εγχώρια  ντόπια κακοδοξία και αίρεση, μία εγχώρια δουρειο-ιππίστικη θεολογία και ίσως πρέπει να επαναπροσδιορίσετε τις άστοχες απόψεις και ενέργειές σας για το όλο θέμα!


Η διδασκαλία της αιρέσεως του συγκρητικού Καζαντζακισμού, δεν είναι ενυπόστατη οντολογικοποίηση της άλλης γνωστής Παναιρέσεως του Οικουμενισμού αλλά και μασονισμού;
Τα ίδια και απαράλακτα κακόδοξα συστήματα είναι που φέρουν το ίδιο και αυτό Εωσφορικό σπέρμα των αιρέσεων, αυτά δεν μας διδάσκουνε οι άγιοι  Πατέρες μας;



Ε τότε γιατί πολλοί ακαδημαϊκοί και όχι μόνον, προσπαθούν να «ορθοδοξοποιήσουν» τις αστοχίες και κακοδοξίες τους;
Δεν είναι αυτό κατά-χρηση και παρά-χρηση θεσμικής εξουσίας από θέση ισχύως;

Μπορεί μέν κατά τα δικά σας λεχθέντα οι αείμνηστοι Ματσούκας, Ρωμανίδης αλλά και ο νεορθόδοξος Γιανναράς να έκαναν την σπουδαία και εύστοχη συνάμα προσπάθεια κάθαρσης της θεολογίας μας από την αίρεση του άκρατου ηθικισμού, αλλά παράλληλα με πρώτον διδάξαντα τον μακαριστό Ματσουκά (κατά όπως τον ερμηνεύετε εσείς οι δασκάλοι μας) τίκτετε με «εξωσωματική γονιμοποίηση» στις διάνοιες και ψυχές των φοιτητών σας την αίρεση του άκρατου Καζαντζακισμού, και φτάνουμε να παρατηρούμε εμείς οι μαθητές σας, το ψυχολογικό φαινόμενο που  «ο σκύλος κυνηγά αενάως την
ουρά του»! Να θέλουμε να καθαρίσουμε τον «σταύλο του Αυγείου» από την μια,  ενώ, από την άλλη χρησιμοποιούμε παλιομοδίτικα, τον βοθροπόταμο του Καζαντζακισμού, για πιο σκοπό άραγε και για ποιάν αιτία ιδιαίτερα σε μία Ορθόδοξη Θεολογική ακαδημαϊκή Σχολή(;!)

Μετά ας μην απορούν μερικοί/ες, μαζί με αυτούς και εμείς φυσικά, πώς καταντήσαμε να υπερψηφίζουν εικοσιτρείς(23) ολόκληροι καθηγητάδες με αποτέλεσμα την απαράδεκτη  αντισυνταγματικώς αλλά και αντιευαγγελικώς την θεσμική δημιουργία και οργάνωση τμήματος Ισλαμικών σπουδών για Μωαμεθανούς, εντός του τμήματος της  Ορθοδόξου Θεολογίας μας! Παράλληλα δηλαδή, το ίδιο και αυτό τμήμα, θα διδάσκει Θεάνθρωπο Χριστόν τον μόνο Θεό Αληθινό ενώ την ίδια στιγμή σε άλλη αίθουσα υπο την «εποπτία» των καθηγητών μας (τάχα μου) θα διδάσκεται ο άλλος «θεός», των ανενσαρκοδοκητών Μωαμεθανών, θα διδάσκεται ο «ανώτερος» Του Θεανθρώπου μας «προφήτης» Μωάμεθ με τις όσες δοκητοσοφιστίες και παιδεραστίες του! Θα διδάσκεται το «Αλλάχ ουάκμπαρ», σε μελλοντικούς Σαλαφιστές και ταλιμπανιστές!  Ενώ κ. Σταμούλη μας, την ίδια στιγμή, αυτοθεωρείτε τον εαυτό σας, ως μη Οικουμενιστή, ως μη αιρετίζοντα καθηγητή και ως μετά των πατέρων, δηλαδή μαζί με τους αγίους Πατέρες μας (τάχα μου) βουλόμενος να είστε επόμενος και ουχί «μεταπατερικώς» θεολογών!


Μόνο που κάμποσες ενέργειες σας, πράξεις σας, λεχθέντα και γραφθέντα σας, λυκοφιλίες σας και ΚΑΙΡΟσκοπίζουσες τοποθετήσεις και συνάξεις σας, περι «άλλων» αντιθέτων κυρίως, τινών απαραδέκτων θεολογικών(;) πραγμάτων  πληροφορούν την εκκλησιολογική και επιστημονική λογική μας!
Είμαι κυνικός θεολογών; Αποδέχομαι τον όρο με απόλυτη ευχαρίστηση!

Εάν υποθέσουμε κ. καθηγητά ότι ο σκύλος ( εξ’ου και το «κύνας» και «κυνικός») είμαι εγώ ( σκυλίσια ζωή που λένε και στο χωριό μου! ) και η ουρά εσείς, το κόκκαλο της υπόθεσης πιο  να είναι άραγε; [1] Διότι ο κάθε σκύλος έχει και θέλει το κόκκαλό του για να ξαποστάσει και να ξεχαστεί από τον τραγελαφικό ιδεοψυχαναγκασμό του, εδικά μάλιστα εάν είναι και «ποιμενικό» τσοπανόσκυλο ράτσας!  


Ο Καζαντζακισμός; Ο Οικουμενισμός; Ο Λουθηρανικός προτεσταντικός πολιτειοκρατισμός, τουτέστιν Καισαροπαπισμός;  Αυτά είναι καλά και γερά «κόκκαλά», μόνο που  η «ουρά» είναι και αυτή εξίσου σημαντική στο «σώμα», στο κάθε σώμα ενός α-λόγου όντος!

Συνεχίζω εν συντομία  περί άλλων λεχθέντων του αγαπητού και φίλου καθηγητού μας, κατά την διάλεξη αυτού!
Ασφαλέστατα και συμφωνούμε με τον αείμνηστο δάσκαλό σας Ματσούκα στο θέμα της πτώσεως, ότι δεν είναι το κέντρο της Ιστορίας, αλλά, η κάθε βουλητική, «μεταπατορική αμαρτία» ( όρος του Ματσούκα), όπως συμφωνούμε με την γνώμη σας στο όλο αναφερθέν θέμα «να είσαι υπεύθυνος για κάτι που δεν έκανες είναι ανοησία!», και όντως έτσι είναι!

Μόνο που μπαίνει σφήνα ένα κριτικό και ρητορικό ερώτημα, πόσο υπεύθυνος είσαι για κάτι που έχεις χρέος να κάνεις και δεν το κάνεις, ενώ θα έπρεπε να κάνεις το άγιο κάνεις το χείρων, ενώ θα έπρεπε να κάνεις το καλό και αγαθό κάνεις το κακό;
 Ωστόσο πόσο υπεύθυνος ή και συνυπεύθυνος μπορεί να είναι κάποιος που λαμβάνει «λευκή» ή και «απουσιαστική» στάση σε μείζων θέματα και δεν κάνει αυτό που επιβάλλεται εξ Αρχής Θεαρχικής να πράξει; Διότι στην Πατερική Παράδοση μας είσαι ή δεν είσαι υπεύθυνος για το όποιο κακό, όταν ακόμη και εάν δεν βουλήθηκες να πράξεις και δεν έπραξες την ώρα που έπρεπε το αγαθό και καλό;

Έτσι αναλογιζόμαστε ετούτες τις περίεργες μέρες, πόση καλοσύνη υπάρχει στα πρόσωπα αλλά και σε μας τους ιδίους και «κάλλος άγιον», το Κάλλος του Θεού, ενώ την ίδια στιγμή παίρνουμε αποφάσεις αντί-θεες και αντί-χριστες!
 
Κλείνω έτσι, με ένα άξιο βαθυτάτου προβληματισμού απο μέρους των φίλων αναγνωστών μας, λέχθεν του Σταμούλη, το οποίο με έβαλε σε σκέψεις μπορώ να πώ, κατανοώντας καλύτερα ότι επιθυμεί την κριτική θεώρηση των λεχθέντων και γραφθέντων του για να μην καταντήση ακόμα ένα τραγικό συστηματοποιημένο σύστημα!


Λέει τα εξής οξυνούστατα ο σεβαστός λόγιος καθηγητής μας: «(…) Η Χριστολογία είναι σύστημα, η δογματική είναι σύστημα, η εκκλησιολογία είναι σύστημα και πάνω από αυτήν είναι η Εκκλησία, η σωτηριολογία είναι σύστημα, η ηθική είναι σύστημα…, αν κάποιος δεν έλθει να κάνει κριτική θεώρηση των λεγομένων μου κινδυνεύω να γίνω σύστημα (…) εάν σταματήσουμε στην τελική διατύπωση (Ρωμανίδη, Γιανναρά, Ματσούκα,) των πραγμάτων σ΄αυτούς, τότε έχουμε συστηματοποιήση την ζωή της Εκκλησίας και έχουμε καταστρέψει την δικιά τους πραγματικότητα…» ( συνεχίζεται)


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1]  ΑΡΘΡΟ: « Ένα γεια και από εμένα»
 [… Ο φόβος γεννάει φόβο και η κατάσταση είναι αυτό-τροφοδοτούμενη, όπως ο σκύλος που κυνηγάει την ουρά του. Τί από τα δύο πρέπει να γίνει: Να σταματήσει ο σκύλος ή η ουρά; Αν σταματήσει ο σκύλος, η ουρά πλέον είναι σταματημένη και ο σκύλος θέλει να της επιτεθεί, γιατί έτσι έμαθε να κάνει και η ουρά σταματάει όταν σταματήσει ο σκύλος, όλες τις άλλες στιγμές τρέχει για να μην την πιάσει ο σκύλος ή έτσι νομίζει αυτός… Πέτα ένα κοκαλάκι στον σκύλο, όμως και θα ξεχάσει την ουρά του και αυτή αυτόν… ;)]

Δημοσίευση σχολίου