Translate

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Ο Χρυσόστομος Σταμούλης φερέφωνο του Καζαντζακισμού-Μασονισμού, σύμφωνα με τις συγκριτικές έρευνες του Αχχιλέως Πιτσίλκα, με φωνή συμμαρτυρούντος και βοώντος εκ της Θριαμβευούσης Εκκλησίας του οσίου πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου! (ΜΕΡΟΣ Γ΄) του Παναγιώτη Νούνη





ADVERSUS HAERESES ECUMENISMUS- ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ!

[Χρυσόστομος Σταμούλης: «Έρως και θάνατος» της Ορθοδόξου Πατερικής αυτοσυνειδησίας,  ο βοθροπόταμος της ακαδημαϊκής Καζαντζακηκοπληξίας! Ο «πατήρ» Οικουμενισμός, ο «υϊός» Καζαντζακισμός, ομοούσια, αχώριστα και αδιαίρετα αιρετικά συστήματα! Το πνεύμα τους άγιον;]









Θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε με «πλυντηριακό»  τρόπο ( διότι βαριά η καλογερική αλλά ασήκωτος ο γάμος!) συγκριτικά μέρη εκ του εγκωμιαστικού συγγράμματος του Σταμούλη υπέρ του Καζαντζάκη σε σχέση και σύγκριση με όσα έχουν γραφεί από άλλους ερευνητές θεολογούντες πατέρες και αδελφούς αλλά και συγχρόνους αγίους Πατέρες! Ούτως ώστε να μην νομίζει ο αγαπητός καθηγητής μας ότι θα πρέπει να ψάξουμε στης Πατερικές πηγές του 5ου ή και του 15ου αιώνα, για να μάθουμε την αδιαμφισβήτητη  αληθινή άποψη της συνείδησης της Εκκλησίας μας για τον αιρεσιάρχη βλάσφημο Καζαντζάκη, διότι αγίους και φωτισμένους πατέρες και αδελφούς φέρει και η εποχή μας  όσο ποτέ άλλοτε, πράγμα που σίγουρα δεν δύναται να το αμφισβητήσει! Μπορεί να αμφισβήτησει τα πρόσωπα που φέρουν εάν φέρουν την φώτιση και την αγιότητα, δεν μπορεί όμως να αμφισβητήσει την αέναη αγιότητα που βοά για εξαιρετικές προσωπικότητες δια της συνειδήσεως της Εκκλησίας μας! Ακόμα και εάν σε επίσημα «βάθρα» η (ποιμένουσα) Εκκλησία μας δεν αναγνώρισε την αγιότητά κάποιων προσώπων! Αυτό είναι παραδεκτό αλλά και αποδεκτό ότι δεν αποκλείει a priori την  «τυχούσα» θεοπνευστία και αγία βιοτή αυτών των φωτισμένων ανθρώπων!

Συμβουλέυει ο καθηγητής μας όπως και άλλοι άλλωστε ότι πρέπει να κατευθυνόμαστε στις Πατερικές πηγές για ένα θέμα, μόνο που το θέμα του Καζαντζάκη είναι φαινομενικά σύγχρονο αλλά με βαθιές ρίζες πανάρχαιες του αιρετικού Γνωστικισμού, μια και η Μασονία και Θεοσοφία είναι η σύγχρονη και νέα έκδοση των αιρετικών  Γνωστικών!
Αυτά όσα εκφράζουμε κ.Σταμούλη δεν είναι εικασίες προσωπικές αλλά ούτε και απόψεις φονταμενταλιστών Ιεραρχών ή και εμών των λαϊκών, αλλά λεχθέντα και γραφθέντα των ιδίων των Μασόνων!

Τόσο δύσκολο είναι να αντιληφθείτε τα απλά και μας περιπλέκετε με διανοουμενίστικες σοφιστείες;
Δεν έχουμε όλοι μας σπουδάσει με υποτροφία της Αγγλικανικής «Εκκλησίας»! Δόξα τω Θεώ γι’ αυτό!!!

Γιατί άραγε ειρωνεύστε την περίπτωση ότι ο μασόνος Καζαντζάκης είναι το όχημα που θα οδηγήσει χιλιάδες ψυχές στην απώλεια;
Και ως εκ τούτου δεν απορείτε εάν είστε συνένοχος και συμπράξας στην προβολή του και αναπολόγητος εν ημέρα Κρίσεως(;!)


Δεν μας νοιάζουν τα μυστικά και οι προσωπικές «ζωές των άλλων» ούτε και να ενοχοποιήσουμε συστηματικά τις «ζωές των άλλων»! Μακρυά από μας τέτοια ειδεχθής σκέψη!
Δεν μας νοιάζει ειλικρινά ούτε αν είστε μασόνος, ούτε εάν είστε «αριστερός θεολογών», κύριε καθηγητά! Ούτε κάν μας ενδιαφέρει να φέρουμε αλλά και να έχουμε προσωπικές ιδεολογίες και να τις αυτοαποκαλούμε «θεολογία» όπως εκφράσατε σε μία βιβλιοπαρουσίασή σας στις αρχές του 2014!
 Δεν είναι ούτε κάν προσωπικό το θέμα ακόμα και αν φαινομενικά αυτό φαίνεται! Είναι θέματα αρχών και πίστεως μας τα οποία τα εκλαμβάνουμε επι προσωπικού!

Μας νοιάζει  και  μας καλονοιάζει όμως αλλά και μας  ενδιαφέρει που θεσμικά μερικοί (ανάμεσά τους και εσείς) εκμεταλλεύεστε τα θεσμικά πόστα σας για να προωθήσετε τις κοιλιόπνευστες «προοδευτικές απόψεις» σας! Εκτός και αν σας προώθησαν «άλλοι» σε αυτές τις θέσεις με σκοπό να εξυπηρετήσετε να «ανθρώπινα εντάλματά» των(;!)
Σε περίπτωση που δεν συμβαίνει ούτε το ένα αλλά ούτε και το άλλο, αυτό σημαίνει ότι «όλως παραδόξως» έχετε  «οργανωμένες θεοπτίες»,
τουτέστιν, ΚΑΙΡΟσκοπίζουσες εμπνεύσεις και προσπαθείτε συνειδητά και οργανωμένα να πλήξετε τις παραδοσιακές ρίζες της πίστεως μας στο όνομα τις μετανεωτερικότητας και «μεταπατερικής» θολο-θεολογίας σας!
Αντιγράφω από το κοιλιόπνευστο σύγγραμμα του καθηγητή μου κ.Σταμούλη «Έρως και θάνατος», ένα βιβλίο που με επηρέασε βαθειά και αρνητικά δυστυχώς στην φοιτητική μου πορεία και με εκτροχίασε από την παραδοσιακό Ορθόδοξο φρόνημα και βιοτή μου για ένα μεγάλο διάστημα…! Ώσπου Χάριτι Θεού επανήλθα δριμύτερος!  Βρήκα το θάρρος όμως και πήγα  στο γραφείο του εν λόγω καθηγητού και του «εξομολογήθηκα» δυστυχώς, τι και πώς με επηρέασε το συγκεκριμένο βιβλίο του αλλά και η διδασκαλία του, φυσικά δεν ανέμενα πνευματική παρηγοριά και ανάπαυση από έναν επαγγελματία της «πίστεως» καταλήγοντας φυσικά στον πνευματικό μου στο Άγιο Όρος…!

Γράφει στο ακαδημαϊκό σύγγραμμά του στην αρχή μιας νέα παραγράφου [1]:


[…] Είμαι της γνώμης ότι ο σπουδαίος Κρητικός με την «προκλητική» παρέμβαση του συνολικά, μα και εδώ, αποκαλύπτει έναν δημιουργικό ανθρωπισμό, μαζί και το άρωμα της Ορθοδόξου γνωσιολογίας, που διατρανώνει δια στόματος Γρηγορίου Παλαμά, πώς «το ανενέργητο και ανύπαρκτον». Την αλήθεια δηλαδή, πώς  εάν ο Θεός δεν ενεργεί μέσα μου, διότι εγώ δεν του το επιτρέπω, παρότι οντολογικά υπαρκτός, παρότι υπαρκτός για τους άλλους, για μένα είναι νεκρός. Έτσι, όταν ο Καζαντζάκης «προτρέπει τον άνθρωπο να γίνει “Salvatore Dei” (σωτήρας Θεού), στην πραγματικότητα τον προτρέπει να διασώσει την ανώτερη ουσία της ανθρώπινης οντότητας»(εντός των εισαγωγικών διότι τα εκφράζει ο έτερος «καππαδόκης» καθηγητής αγιολόγος μας Παναγιώτης Υφαντής, για τον οποίο θα ασχοληθούμε σε μελλοντικές αναφορές μας!), και μαζί τον ίδιο τον Θεό… Θα έλεγα, λοιπόν, πώς η Ασκητική είναι μια «κραυγή αναζήτησης και τρόμου», μια «αιματερή κραυγή», που παλεύει να αποκαλύψει τη «μελλούμενη όψη του Θεού».Κι όλη αυτή την υπαρξιακή αγωνία του ο Καζαντζάκης τη
φανερώνει σε δυό μονάχα προτάσεις: «Ο Θεός φωνάζει στην καρδιά μου: Σώσε με! Ο Θεός φωνάζει στους ανθρώπους, στα ζώα, στα φυτά, στην ύλη: Σώσε με!». Έτσι θα μπορούσαμε χωρίς δυσκολία να πούμε, ότι « η φωνή του “Πάσχοντα Θεού” που ακούγεται στην ψυχή του ανθρώπου και ζητάει λύτρωση, αυτή δεν είναι άλλο από την υπόμνηση ότι ο άνθρωπος έχει καθήκον να επιστρέψει στην αρχέγονη κατάσταση και να αποκαταστήσει την εικόνα του Θεού μέσα του[…]»
Όσοι δεν έχετε το βιβλίο, δεν χρειάζετε να μπείτε στα έξοδα να το αγοράσετε απλά δείτε το βίντεο στο σημείο  10.48 τα πιο πάνω να τα διαβάζει ο συγγραφέας τους: http://www.pemptousia.gr/video/salvatores-dei-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CF%81%CE%B8%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%B7-%CF%80%CE%B1/

ούτως ώστε να κατανοήσετε εκ των ιδίων χειλέων του το όλο «πνεύμα» του!
Έχουμε την γνώμη ότι, ο καλός καθηγητής μας προσπαθεί  να διαψεύση νικηφόρα τον εαυτό του, πολύ ειδικά, στο σημείο που προσπαθεί να παραθέσει σκέψεις άλλων, δικές του ή και αγίων Πατέρων, στοχασμούς φιλοσοφικούς θα λέγαμε καλύτερα, ερμηνεύοντας ορθοδόξως(;)



θεολογεί περί του μασόνου Καζαντζάκη! Την μια μας αναφέρει με σαφήνεια, ότι δεν θα το προσπαθήσει όλο αυτό, δηλαδή να παρουσιάσει ως ορθόδοξο τον Καζαντζάκη, ενώ ταυτόχρονα στα μετέπειτα λεχθέντα αλλά και γραφθέντα τόσο του ιδίου αλλά και άλλων καθηγητών θεολογούντων οπαδών του Καζαντζάκη, προσπαθούν να μας ερμηνεύσουν την μασονική συγκρητική σκέψη του Κ.  Ορθοδοξοπατερικώς! Αυτό δεν είναι αντινομία και μεγίστη αντίφαση;

Αλλιώς προς τι τα «πνευματικά» θεολογικά συνέδρια, προς τι οι
Καζαντζακικοδιδασκαλίες στην Θεολογική Σχολή, προς τι τα μεταπτυχιακά και διδακτορικά, προς τι η ακαδημαϊκή θεολογική συγγραφή προς τιμήν και μνήμη του Κ.;

Κάνουμε λάθος κύριε καθηγητά;

Εάν ναι, ζητάμε συγνώμη εκ των προτέρων και αναμένουμε γραπτώς να μας υποδείξετε τα λάθη και τις τυχούσες παρερμηνείες μας για να διορθώσουμε τις παρανοήσεις και παρεξηγήσεις! Εάν σιωπήσετε όμως,  θα εικάσουμε απλά ότι δεν σας παρερμηνεύουμε και ότι πιθανόν να συμφωνείτε για τα αντιφατικά σημεία που δύσκολα εντοπίζονται!
Επίσης άλλα εύλογα ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεως προς σαφέστατες διευκρινίσεις εκ μέρους σας, ούτως ώστε να αποφευχθούν ολότελα οι παρεξηγήσεις από μέρους εμών των πρώην φοιτητών σας είναι:

Α)  Τι  θεολογική ερμηνεία  εννοιολογική δίνετε σ’ αυτό το γραφθέν σας «αποκαλύπτει έναν δημιουργικό ανθρωπισμό»;
Ανθρωποκεντρικό δημιουργικό ανθρωπισμό ή Θεανθρωποκεντρικό δημιουργικό ανθρωπισμό; Διότι εάν είναι το πρώτον, ποια η ωφέλεια αυτής της διδασκαλίας, εάν όμως είναι το δεύτερον, πως γνωρίζετε και μπορείτε να ερμηνεύσετε την «φιλολογική» γραφίδα του Κ.;







Β) Τι εννοείτε ωστόσο «αποκαλύπτει το άρωμα της Ορθοδόξου γνωσιολογίας»; Μια και εφόσον ο ίδιος δεν θα ήθελε να φανερώνει ως Ορθόδοξο τον εαυτό του! Να του έχουμε δηλαδή εμπιστοσύνη εννοείτε και να τον μελετάμε, διότι αναφέρει Ορθόδοξα γνωσιολογικά πράγματα, φρου φρού και αρώματα; Και τους αγίους Πατέρες μας τι να τους κάνουμε; Να τους προσπεράσουμε ως «μεταπατερικοί» φοιτητές σας;

Γ) Παράλληλα κ.καθηγητά, για εξηγήστε μας και αυτό «τον προτρέπει να διασώσει την ανώτερη ουσία της ανθρώπινης οντότητας» του κ.Υφαντή(;!) Για να το μεταφέρετε εντός του συγγράμματος σας θα πρέπει να το κατανοήσατε, εμείς ως μαθητούδια απλά, δυσκολευόμαστε να ερμηνεύσουμε τα «άρρητα ρήματα» και των δυό σας, αυτό να λέγετε με πάσα ειλικρίνεια!

Δ) Γράφετε και μιλάτε για τον Κ. ως σαν να είναι απόλυτα βεβαιωμένο (μέσα σε θεοπτική εμπειρία σας πιθανόν; Δεν ξέρω, δεν ξέρω…!) και εξακριβωμένο ότι οντολογικά λάτρευε τον Τριαδικό Θεό(;!!!) Δεν έχουμε συνειδητοποίηση ωστόσο, πώς είστε τόσο πολύ, απολύτως σίγουροι όλοι εσείς, ο σκληρός πυρήνας του Καζαντζακισμού, και βέβαιοι κυρίως για ποιόν και σε τι «θεό» αναφέρεται ο Κ., και αυτό το λέμε, διότι έτυχε να μελετήσουμε άλλους λόγιους και φωτισμένους Ιεράρχες, πατέρες και
αδελφούς, οι οποίοι μας αναλύουν δυστυχώς για κακή σας τύχη τα ακριβώς αντίθετα(!), πράγμα που εάν όντως έχει ισχυρή  θεμελίωση και βάση στα θεολογικά πράγματα, τα αντίθετα λεχθέντα και γραφθέντα των άλλων συγγραφέων,εν σχέσει με τα δικά σας συγγράμματά, το πιό πιθανόν τα δικά σας συγγράμματα να είναι όχι για τα μπάζα αλλά για την «πυρά» !!! Και δεν εννοώ προς Θεού να κάψουμε τα βιβλία σας ή εσάς! Άν και θεωρώ κατά βάθος ότι ουδεμία πνευματική ωφέλεια υπάρχει, τουναντίον, οδηγούν και συμπαρασύρουν εκτός Πατερική παραδόσεως, όσο και να προσθέτετε Πατερικές παραπομπές και λεχθέντα! Μπορεί να είναι σκληρά τα γραφόμενά μας, αλλά τα εννοούμε απόλυτα, διότι είχαμε και γνωσιολογική θεωρητική εμπειρία, εφόσον εξεταστήκαμε το αυτό βιβλίο σας και λάβαμεν άριστα αλλά, συνάμα και ταυτόχρονα βιώσαμε εμπειρικώς εκείνην την περίοδο σε απόλυτο βαθμό στο πετσί μας τι εστί «Έρως και θάνατος»…! η οποία ήτο οντολογικά περιπέτεια ζωής, έρως και θανάτου!
Να «κάψουμε» λοιπόν την ψευδοδιανοουμενίστικη δαιμωνιώδη θεολογία, όλοι μαζί, αυτός είναι ο στόχος μας, μπορούμε όμως;




Πέραν όμως των προσωπικών εμπειριών μας και των κοιλιόπνευστων διανοημάτων του σεβαστού καθηγητού μας να περάσουμε στην μελέτη του κ. Πιτσίλκα, γνωστού για το περίφημο αντιμασονικό σύγγραμμά του « Ο προσκοπισμός ως το κρυφό νηπιαγωγείο της Μασονίας»!
Αντιγράφουμε τα εξής προλεγόμενα του[2]: «Είπαν κάποιοι ότι ο Ν. Καζαντζάκης ήταν δήθεν μεγάλος συγγραφέας και διανοητής, γιατί τα έργα του κυκλοφόρησαν μεταφρασμένα σε όλο τον κόσμο, αλλά δεν είχαν δίκιο, γιατί, κατά τον Κ. Παπαρρηγόπουλο, «μέγας δεν είναι ποτέ ο μη ευεργετήσας την ανθρωπότητα ή τουλάχιστον το έθνος αυτού» (Ιστορία… Β, 445). Όπως, δηλ., ο Ιουλιανός ο Παραβάτης δεν υπήρξε αληθινά μεγάλος, διότι, κατά τον μνημονευθέντα συγγραφέα, «δεν ευηργέτησε τον κόσμον» (όπ.π.), κατά παρόμοιο τρόπο και ο Ν. Καζαντζάκης δεν υπήρξε αληθινά μεγάλος ή και απλώς μεγάλος, αλλά μεγάλος αιρετικός ή ακριβέστερα αντίχριστος, που έκανε πολύ μεγάλο κακό στην πατρίδα μας και στην ανθρωπότητα ολόκληρη, εξαιτίας των παγανιστικών και μηδενιστικών αντιλήψεων που είχε, ως μασόνος, και που εγκατέσπειρε «τεχνηέντως» και «εν γνώσει» σε όλα τα έργα του, από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο. Εξαιτίας της τέχνης, δηλ., με την οποία εγκατέσπειρε τις αντιχριστιανικές αντιλήψεις σε όλα τα έργα του, υπάρχει κίνδυνος να εξαπατηθούν κάποιοι αστήρικτοι  πνευματικά και να ακολουθήσουν τις ιδέες και τον τρόπο της ζωής του, οδηγούμενοι κατά τον τρόπο αυτό μακρυά από το Χριστό-Σωτήρα, που για τους πιστούς χριστιανούς είναι « δς κα  λήθεια κα  Ζωή» (Ιω. 14, 6), και να θεοποιήσουν τον εωσφόρο ή και το ίδιο το ίνδαλμά τους, που θέλησε σε κάποια στιγμή να ιδρύσει τη νέα θρησκεία (!) του πανσεξουαλισμού, που θα είχε ως σύμβολο το άνθος και ως κέντρο τον ίδιο τον εαυτό του.
Για να μη οδηγηθούν, λοιπόν, κάποιοι στην έσχατη πλάνη, τη «χείρονα» της πρώτης (Ματθ. 27, 34), αγαπώντας, σαν το Ν.Κ., «μλλον τ σκότος τ φς» (Ιω. 13, 19), γράφουμε τις σκέψεις αυτές, με τις οποίες θα φανερώσουμε τις μασονικές επιδράσεις στα έργα του Ν. Καζαντζάκη, ώστε να καταστεί ηλίου φαεινότερο ότι δεν αποτελεί εθνικό σύμβολο, αλλά, όπως έλεγε ο ανεψιός του Βενιζέλου Σαριδάκης, «Το αίσχος της Ελλάδος» (Βλ. Πρεβελάκη, 400 γράμματα, Αθήνα 1984, 174), όσον αφορά τις αντιχριστιανικές και ανθελληνικές θέσεις του, εφόσον διαστρεβλώνει κυριολεκτικά τις πιο θεμελιώδεις αρχές της χριστιανικής πίστης (Πρβλ Εφημ. «Ελεύθ. Τύπος» της 19.10.1988). Η πιο πάνω  επίδραση, άλλωστε ήταν αναπόφευκτη, διότι ο Καζαντζάκης, κατά τη μαρτυρία του φίλου του Πρεβελάκη, έγινε μέλος της μασονικής Στοάς των Αθηνών τον Ιούνιο του 1907 (400 γρ., σ. 4). Όπως,
επομένως, ένας φιλόλογος δεν είναι δυνατόν να σκέπτεται και να γράφει διαφορετικά, παρά μονάχα ως φιλόλογος, κατά παρόμοιο τρόπο και ο Ν. Καζαντζάκης σκεπτόταν και έγραφε πάντοτε ως μασόνος, δηλ., σαν ένας σύγχρονος σατανιστής και «εν γνώσει» ειδωλολάτρης, έργα αποκλειστικά αντιχριστιανικά και ταυτόχρονα αντινομιστικά, για να μεταφέρει το μίασμα του δαιμονισμού στις αστήρικτες ψυχές των νέων, επιτελώντας κυριολεκτικά έργο σατανά.
Για να φανεί δε καλύτερα η επίδραση αυτή, θα χωρίσουμε το όλο θέμα σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος, δηλ., θα παρουσιάσουμε κάποιες από τις γενικές αρχές της Μασονίας, που παρατηρούνται και στα έργα του Καζαντζάκη, τα χαρακτηριζόμενα εύλογα ως «άνθη του κακού». Και στο δεύτερο μέρος θα γίνει λόγος για τους ιδιαίτερους στόχους της Μασονίας και του Καζαντζάκη, που δίδασκε τη δήθεν απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της θρησκείας, αυτός «δολος πάρχων τς φθορς» (Βλ. Β’ Πέτρ. 2, 19).
(Δημοσιεύτηκε σε 11 συνέχειες στον Ορθόδοξο Τύπο 
Από τις 9 Οκτωβρίου 1998 μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου 1998)




ΑΝΤΙΕΠΙΛΟΓΟΥ:
Να λάβουμε σοβαρά υπ’όψιν μας ότι το σύγγραμμα του καθηγητού μας είναι χρονικά μεταγενέστερο, έτσι για αρχή της εν λόγω συγκριτικής δοκιμιογραφίας μας βγάλετε τα προσωπικά σας συμπεράσματα, ερευνώντας και προσωπικά οι ίδιοι το όλο θέμα, φυσικά εμείς υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε πρώτα ο Θεός, να παραθέτουμε στο ίδιο μοτίβο κάποια στοιχεία που «καίνε» τον καθηγητή μας,ο οποίος είναι ο κύριος εκφραστής και ερμηνευτής της  «γραφειακής και μεταπατερικής» θεολογίας παραθέτοντας συγκριτικά την δε απολογητική- αντιρρητική και παραδοσιακή Ιερά Θεολογία μας!



ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ


Κύριε Σταμούλη, μια και εκφράσατε δημόσια όσα αναφέρατε για το θέμα των Ισλαμικών σπουδών κατά του  αγίου Μητροπολίτου  μας κ.Ανθίμου

( δηλ. κατά της Εκκλησίας μας) υπεραμυνόμενος την  μισθοφόρα κυβερνητική σας θεσμική ιδιότητά σας ως προέδρου της Ιεράς Σχολής μας, λάβατε ισχυράν την καίριαν πέραν του τάφου απάντηση, εκ στόματος αγίου της Εκκλησίας μας[3]: «Είνε άξιον πολλών δακρύων, διότι αποδεικνύει πόσον άρρωστον ηθικώς είνε το Έθνος ημών, το γεγονός της υπερασπίσεως παρά τόσων και τόσων του μιαρού και ανοσίου υβριστού του Κυρίου, Ν. Καζαντζάκη…Αυτοί χαράσσουσι «πυρίνους κύκλους» εντός των οποίων αξιούσι να κινήται η Εκκλησία, αλλ’η Εκκλησία δεν έχει δικαίωμα( μάλλον δε καθήκον) να χαράσση πυρίνους κύκλους εντός των οποίων θα αξιοί να κινήται έκαστος συγγραφεύς, αν θέλη να ή μέλος αυτής;[…] Η Εκκλησία όμως άς πράξη το εαυτής καθήκον, αδιαφορούσα δια τας φωνασκίας του ενός και του άλλου… Καθήκον αυτής είνε κυρίως τούτο: Ο ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ !»




ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1]  Χρυσόστομος Α. Σταμούλης, Έρως και Θάνατος, Εκδόσεις Ακρίτας, Α΄Έκδοση, 2009, σελ. 384-385.
[2]  Αχιλλέως Β. Πιτσίλκα, Μασονικαί επιδράσεις εις τα έργα του Ν. Καζαντζάκη, http://www.impantokratoros.gr/742D78B8.el.aspx


[3]  Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ΑΡΘΡΑ-ΜΕΛΕΤΑΙ-ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ, Άρθρο: «Η υπόθεση Καζαντζάκη», Τόμος Α΄, Έκδοση Β΄, Αθήνα 1986, σελ. 391.
Δημοσίευση σχολίου