Translate

Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

Η Μέριλιν Μονρόε κοιμάται του καλού(;) "ΚΑΙΡΟΥ" και η τύχη μας δουλεύει!!!



Θεολογικό  το συμπόσιο των ΚΑΙΡΟσκόπων ή α-θεολόγητο τσιμπούσι;Μία αγαπητική κριτική αλλά οξύτατη ένσταση στα λεχθέντα του καθηγητού μας κ.Χρυσοστόμου Σταμούλη!
                                                                              του Παναγιώτη Νούνη 




«Διδσκαλε, δε ποταπο λθοι κα ποταπα οκοδομα. κα ησος ποκριθες επεν ατ· Βλπεις τατας τς μεγλας οκοδομς; ο μ φεθ δε λθος π λθον ς ο μ καταλυθ.»(Μάρκ.13,1-2)



Διαβάζουμε από το προτεσταντόπληκτο ιστολόγιο [http://e-theologia.blogspot.com/2014/02/blog-post_18.html]
του ΚΑΙΡΟσκόπου κ.Α.Αργυρόπουλου τα εξής: «Ο τρίτος ομιλητής, καθηγητής δογματικής και πρόεδρος του τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., κ. Χρυσόστομος Σταμούλης,  τόνισε  ότι το ΜτΘ δεν μπορεί να είναι κατήχηση γιατί η κατήχηση δεν έχει καμία σχέση με την εκπαίδευση. Ο σκοπός της κατήχησης είναι η πίστη, ενώ της εκπαίδευσης η γνώση. Επιπλέον, η κατήχηση συνδέεται με την Εκκλησία και την ευχαριστιακή της πράξη. Κάθε εκχώρηση και συνεπώς αποσύνδεση της κατήχησης από την ευχαριστιακή-μυστηριακή της πράξη δημιουργεί μέγιστο εκκλησιολογικό πρόβλημα. Η σύγχυση κατηχήσεως και ΜτΘ συνεπώς δημιουργεί διπλό πρόβλημα τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην Εκκλησία. Υπογράμμισε εμφατικά ότι η Εκκλησία εκκλησιολογικά είναι ο κόσμος ολάκερος. Πολιτειακά, όμως, η Εκκλησία είναι ένα μέρος του κόσμου και διέπεται τόσο από το ελληνικό σύνταγμα και τους νόμους του κράτους όσο και από τη διεθνή νομοθεσία. Το ΜτΘ δε μπορεί παρά να διδάσκει κατά κανόνα την Ορθοδοξία και δευτερευόντως το σύνολο του Χριστιανισμού και τα μεγάλα θρησκεύματα του κόσμου. Ο καθηγητής κ. Σταμούλης κατέληξε, τονίζοντας ότι το Τμήμα Θεολογίας, παραμένοντας πιστό στην ιστορία του και τις προκλήσεις του παρόντος, συζήτησε το θέμα στα θεσμικά όργανά του και εξέδωσε το κείμενο το οποίο περιλαμβάνεται στον τόμο…»
Μας έχει προβληματίσει ιδιαίτερα ο λόγος του αγαπητού καθηγητού κ.Σ. και μας έχει αναγκάσει να ξεσκονίσουμε τα διδακτικά εγχειρίδια του μαθήματος «Κατηχητική και Χριστιανική Παιδαγωγική»[1] του πρώην κοσμήτορα και δασκάλου μας κ. Ιωάννη Κογκούλη.
Ειλικρινά και έντιμα έχω κολλήσει  εδώ και ώρες στην γνωστή καραμέλα που εκφράζει χρόνια τώρα ο κ.Σταμούλης: « …τόνισε  ότι το ΜτΘ δε μπορεί να είναι κατήχηση γιατί η κατήχηση δεν έχει καμία σχέση με την εκπαίδευση.»(;!) Και προσπαθώ να λύσω τον περίπλοκο ετούτο «Σταμούλειο δεσμό»!
Μερικά ερωτήματα που προκύπτουν και μας βασανίζουν με αυτήν ειδικά τη Σταμούλεια ρήση είναι:
α) Ποια είναι η σημαντική και κύρια διαφορά της κατήχησης και του ΜτΘ, δηλαδή, της Χριστιανικής αγωγής; Πού στοχεύει η μία και που η άλλη; Γιατί διχοτομείτε με απόλυτο δογματισμό  κ.καθηγητά την σκέψη μας και τις θεολογικές αυτές έννοιες; Άραγε, τόσο η κατήχηση, όσο και η χριστιανική αγωγή(ΜτΘ) δεν είναι εννιαία παιδευτική διαδικασία, οι οποία βρίσκεται στην υπηρεσία της χριστιανικής πίστης για χάρη των ανθρώπων ή των κοινωνικών ομάδων;
Λέει δηλαδή, ο σεβαστός καθηγητής μας: «…τόνισε  ότι το ΜτΘ δε μπορεί να είναι κατήχηση γιατί η κατήχηση δεν έχει καμία σχέση με την εκπαίδευση. Ο σκοπός της κατήχησης είναι η πίστη, ενώ της εκπαίδευσης η γνώση». Και συνεχίζουμε να απορούμε βεβαίως, αλλά και να προβληματιζόμαστε συνδέοντας τις δύο προτάσεις με άλλα εύλογα ερωτήματα,,όπως:
α) Ο σκοπός της κατήχησης είναι, μονόδρομα απόλυτος, προς την πίστη και είναι παντελώς άσχετος, με την Χριστιανική αγωγή και εκπαίδευση;
β) Ποιός λέει αυτές τις σοφιστίες κ.καθηγητά;
γ) Σκοπός της κατήχησης δεν είναι ΚΑΙ, η γνώση;
δ) Γιατί ευνουχίζετε την λογική μας κ.καθηγητά;
ε) Γιατί περιπλέκετε τα τόσο απλά πράγματα με ανόνητους ψευδοδιανοουμενίστικους, αντιπαιδαγωγικούς και α-θεολόγητους σχεδιασμούς;
ζ) Το ΜτΘ(χριστιανική αγωγή), η κατήχηση αλλά και η θεολογία(προσθέτουμε εμείς) δεν οφείλουν να είναι εκκλησιολογικά προσανατολισμένες εντός εκκλησιολογικού πλαισίου,αδιαίρετες και ασύγχυτες;
η) Γιατί άραγε κ.Σταμούλη,προσπαθείτε εσείς οι ΚΑΙΡΟσκόποι να μας διδάξετε και να μας περάσετε σώνει και καλά μίαν a priori  μονοφυσιτίζουσα θεολογία (οικουμενιστικο/ακαδημαϊκού τύπου!) στα πανεπιστήμια του τόπου μας, αλλά και ένα μονοφυσίτικο στεγνό μάθημα των θρησκευτικών στα σχολειά μας, αποκομμένο, από την Αγιοπνευματική- εκκλησιολογικο/επιστημονική αντανάκλαση των ενεργειών της Εκκλησίας μας; 
θ) Γιατί τα λέω όλα αυτά αγαπημένε μου κ.καθηγητά;
Μα πολύ απλά, διότι, διέκρινα με το μικρούλικο μυαλουδάκι μου, μία παρά-λογη αντίφαση στα λεχθέντα σας, σύμφωνα με αυτό το οποίο κοντολογίς, εκφράζετε πιο κάτω: «Το ΜτΘ δε μπορεί παρά να διδάσκει κατά κανόνα την Ορθοδοξία και δευτερευόντως το σύνολο του Χριστιανισμού και τα μεγάλα θρησκεύματα του κόσμου.»

Εκτός και αν δεν κατάλαβα καλά να πάρει η ευχή(;!).Να διδάσκουν μεν ορθοδοξία οι συνάδελφοι καθηγητές θεολόγοι, αλλά όχι, κα-τη-χη-τι-κή και ομολογιακή δε, ορθοδοξία; Άλλο πράγμα και τούτο…! Σκέτη σύγχιση… Απορώ με μένα, μερικές ώρες ώρες, κ.καθηγητά, π.χ. γιατί να μην εσπούδαζα τσομπανολογία σε καμιά μάντρα και να έβοσκα 5 με 10 πρόβατα στο χωριό μου για να μην ξέρω τίποτα…! Διότι  πολύ φοβάμαι η θυμόσοφη κυπριακή παροιμία μας:« Όπου λαλούν πολλοί πετεινοί, αρκεί να ξημερώσει!»
υφίσταται στα ΚΑΙΡΟσκοπικά τσιμπούσια σας με άριστη ακρίβεια!
 Επίσης κ.καθηγητά, όλοι μας γνωρίζουμε τις αριστερίζουσες καταβολές και απόψεις σας και την «φιλότιμη» προσπάθεια σας (υπό την θεσμική σας ιδιότητα ως προέδρου και καθηγητή της Σχολής μας)  αγιοποίησης του βλάσφημου μασονο/θεοσοφιστή Καζαντζάκη, να παραθέσουμε και αυτά τα δεδομένα, για να μπορούν οι αναγνώστες μας να συνειδητοποιήσουν με τι κουμάσια μπλέξαμε…!
Επανερχόμενοι τώρα, συν τις άλλοις, προσθέτοντας και αυτά τα ολιγοστά στοιχεία,  διαβάζουμε κάτι το εξαιρετικό ενδιαφέρον (σελ.44)  στο εγχειρίδιο του καθηγητού μας κ.Κογκούλη: «…Όμως χρειάζεται αποφυγή της χρησιμοποίησης της αγωγής στην πίστη για άσκηση κοινωνικού ελέγχου.Η κατήχηση και η χριστιανική αγωγή δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιήσουν χριστιανικά ή θρησκευτικά στοιχεία για νομιμοποίηση ή κοινωνικό έλεγχο με καθαρά ιδεολογική σκοπιμότητα…Βέβαια,ο Χριστιανισμός χρησιμοποιήθηκε και ακόμη χρησιμοποιείται ιδεολογικά…Η χριστιανική πίστη είναι αντίθετη σε κάθε ιδεολογία…»
Καταλάβατε που το πήγαινα και που το πάω κ.Σ.; Ούτε, θεολογία ακαδημαϊκή, με ιδεολογικές σκοπιμότητες, θέλουμε πλέον να διδασκόμαστε και χωνέψτε το επιτέλους,χαϊβάνια δεν είμαστε,μαθητές σας είμασταν(παρελθόν…),  πλέον δεν είμαστε, δόξα τω Θεώ, ξεφύγαμε παρα-τρίχα, από τις αλλόκοτες α-θεολόγητες τάσεις σας! Αλλά ούτε το ΜτΘ και η κατήχηση να πραγματοποιούνται υπό την επήρρεια των επάρατων και νοσογόνων ιδεολογικών σκοπιμοτήτων σας,τις οποίες,εσείς οι ΚΑΙΡΟσκόποι,ξέρετε να παρουσιάζετε με έντεχνο τρόπο προς πάντας,με άπαντα τα μέσα μαζικής εξαπάτησης!Ευχόμενοι φυσικά εμείς,ως απλά πρώην μαθητούδια σας,να μην συνεχιστεί και δια πάντα(ς) «άχρι καιρού»,η όλη αυτή περιρρέουσα ατμόσφαιρα στα α-θεολόγητα πράγματα ανά την Οικουμένη!
Συνοψίζοντας εν τέλει, έχουμε την άποψη, μαζί με τον ειδικό παιδαγωγό σε τέτοια θέματα(και όχι ασχέτους καλαμαράδες)  δάσκαλό μας, κ.Ιωάννη Κογκούλη ότι: «Η κατήχηση και η χριστιανική αγωγή(ΜτΘ) δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ξεκομμένες απ’ την όλη εκπαιδευτική διαδικασία…! Ιδαίτερα στις μέρες μας που το εκπαιδευτικό πρόβλημα παρουσιάζει ξεχωριστή πολυπλοκότητα…»!
Φυσικά, να προσθέσουμε τέλος ότι, οι άσχετοι (ο όρος είναι του δασκάλου μας κ. Ι.Κογκούλη)
 
ακαδημαϊκοί συμβουλάτορες της πλάκας, πλήν τίμιοι(;) προτεσταντόπληκτοι ΚΑΙΡΟσκόποι, τού παντός «ΚΑΙΡΟΥ» (Α.Αργυρόπουλος,Μ.Κωνσταντίνου,Σ.Γιαγκάζο-γλου,Θ.Γιάγκου,Χ.Σταμούλης,…κ.α.)  να τα μαζέψουνε και να πάνε σπίτια τους διότι τέτοιες καισαροπαπίζουσες θεολογίες και συμβουλευτικές προτάσεις, μπορούμε να τις βρούμε και να τις αντλήσουμε με την σειρά μας από διάφορα σχολαστικά δυτικότροπα εγχειρίδια!
Τώρα, στην συνέχεια των σχολιασθέντων του κ.Σταμούλη,ο οποίος λέει: «Η σύγχυση κατηχήσεως και ΜτΘ συνεπώς δημιουργεί διπλό πρόβλημα τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην Εκκλησία.Υπογράμμισε εμφαντικά ότι η Εκκλησία εκκλησιολογικά είναι ο κόσμος ολάκερος. Πολιτειακά, όμως, η Εκκλησία είναι ένα μέρος του κόσμου και διέπεται τόσο από το ελληνικό σύνταγμα και τους νόμους του κράτους όσο και από τη διεθνή νομοθεσία.»!
 Τι να πεί κανείς και τι να λαλήσει;
Άραγε, ποιός έχει δημιουργήσει αυτήν την σύγχυση κ.καθηγητά; Ο ΚΑΙΡΟΣ πόσα προβλήματα και πολλαπλές συγχύσεις προκαλεί στους θεολόγους και στους πιστούς; Μήπως οι οικουμενιστικές θεολογικές σχολές μας; Δεν είναι προτιμότερο να απαλείψουμε τα πολλαπλά προβλήματα και τις α-θεολόγητες συγχύσεις που προκαλέσατε εις την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και παράδοση μας(με τα αιρετικά μεταπατερικά φληναφήματά σας…) και να παραμείνει το λογικοφανές, τάχα μου, διπλό ετούτο  πρόβλημα που αναφέρετε;
Λέει ο σεβαστός μας κληρικός, π.Βασίλειος Βολουδάκης, στο σύγγραμμά του «Η πολιτική είναι ποιμαντική»[2] ότι η Εκκλησία μας(κατεπέκταση και η Ορθόδοξη Ιερά Θεολογία μας) έχει καίριο λόγο σ’αυτόν τον τόπο,διότι,για τον τόπο μας(και την παιδεία του ) γίνεται ο λόγος.Ενδεικτικά, στην σελ.67 αναφέρει ο π.Β.: «…Και έχει καίριο λόγο η Εκκλήσια γιατί δεν είναι περιεχόμενο αυτού του λαού.Δεν είναι περιεχόμενο της Ελλάδος η Εκκλησία.Η Εκκλησία είναι το περιέχον…» και για να σας προλάβω από κακούς λογισμούς κ.καθηγητά, δεν εννοεί καθόλου ο σεβαστός μας παππούλης, ότι η Εκκλησία διεκδικεί πολιτειακά και κρατικά αξιώματα αλλά ότι η Εκκλησία(μαζί με την Αγιοπνευματική Θεολογία της) έχει και φέρει την ύψιστη ιερά Εξουσία, που είναι η Πνευματική Εξουσία! Φυσικά ο πατέρας Βασίλειος είναι κληρικός και ασκεί ποιμαντική θεολογία μέσα σε ορθοδοξο/πατερικά-εκκλησιολογικά πλαίσια, ενώ εσείς κ.Σταμούλη ως λαϊκός καθηγητής μας τί; Τί είδους θεολογία μας διδάξατε και διδάσκετε; Ποιμαντική θεολογία ή προτεσταντίζουσα με καζαντζικίστικη και γιανναρέϊκη μπεσαμέλ; Πάμε τώρα στο επιλογικό ερώτημα μας, για να τελειώνουμε μια και καλή με την όλη προβληματική ένστασή μας.
Αγαπητέ μας, κ.Σταμούλη, έχει ή δεν έχει η Εκκλησία μας την ύψιστη Πνευματική Εξουσία; Γιατί λοιπόν να μας απασχολεί και να μας ενδιαφέρουν οι πολιτειακές(γράφε πολιτικάντικες)  έστω νομικίστικες αναλύσεις σας, μια και εφόσον είστε Ορθόδοξος(;) θεολογών δογματολόγος και μάλιστα ακαδημαϊκός καθηγητής και πρόεδρος της Θεολογικής Σχολής μας; Μπαίνει ερωτηματικό στη πιο πάνω λέξη διότι δεν είναι επί πάντων και πασών δεδομένη η Ορθοδοξία μας(μηδενός εξαιρουμένου ακόμη και του γράφοντος) ή μήπως είναι, επειδή φέρει ένα αξίωμα και ένα τίτλο κάποιος; Εξάλλου, ποιος νόρμαλ(με την Ρωμανίδειο-Πατερική έννοια) Ορθόδοξος θεολογών, θα προέβαλλε τον μασόνο και θεοσοφιστή Καζαντζάκη ως πρότυπο; Ουδείς νομίζω,σεβαστέ μου κ.καθηγητά!
Άραγε κ.Σταμούλη και άλλοι «πρόσκοποι-ίνες» αρχιΚΑΙΡΟσκοπίτες, η Πνευματική Εξουσία,η οποία «τα πάντα ανακρίνει και υπό ουδενός ανακρίνεται» έχει εκκλησιολογική υπόσταση στην ακαδημαϊκή ατζέντα και  θεολογικο/φιλοσοφίζουσα τάση σας(ακόμη και στην μεταπατερική ΚΑΙΡΟσκοπική φατρία σας;), απλά απορώ και προβληματίζομαι…! Φέρετε ή όχι(εσείς και όλοι οι άλλοι της γνωστής κλίκας…) βαρυτάτη  πνευματική ευθύνη, για το κατάντημα της θεολογικής παιδείας   και κατά συνέπειαν της Πατρίδος μας, τόσο σε εκκλησιολογικό επίπεδο όσο και σε πολιτειακό, μια και είστε σίγουρα(το μόνο σίγουρο) κυβερνητικός υπάλληλος 
του Υπουργείου ά-Παιδείας(απορώ γιατι κάνετε ως ορθόδοξος(;) δογματολόγος σε θεολογικό συμπόσιο τέτοια διάκριση!), μιάς και εφόσον εντοπίζουμε ένα είδος προτεσταντικού διαλυσμού στην όλη σκέψη και τοποθέτησή σας! Λάβετε υπόψιν σας σοβαρά ότι, για εμάς τους πρώην μαθητές σας και για τον κάθε χριστιανό φυσικά, η πνευματική και δημόσια(πολιτική και πολιτειακή) ζωή μας πρέπει να είναι έννοιες ταυτόσημες και ομοούσιες, με τα «διακριτά ιδιώματα» και ρόλους τους φυσικά! Πράγμα που εσείς, κατά την γνώμη μας(μπορεί και να σφάλλουμε εν τέλει) ειδικά στο πιο πάνω θέμα, σπεύδετε να διχοτομήσετε(σας προλάβανε άλλοι φυσικά από το 1831 μ.Χ και μετά…) καισαροπαπικά ακαριαία την ζωή μας, σε εκκλησιαστική(κατήχηση) και πολιτιακή(ΜτΘ ή χριστιανική αγωγή) με αποτέλεσμα να διασπάτε την παραδοσιακή Ορθόδοξοπατερική σκέψη μας και να μας προβληματίζετε έντονα για την όλη συμποσιακή «καιρική» οργάνωσή σας…!
Κλείνω με ένα λεχθέν της μακαρίτισσας Αμερικανίδας «ηθο-ποιού» Μέριλιν Μονρόε: «Πολλές φορές έμενα σιωπηλή για ώρες σ’ ένα πάρτυ ακούγοντας τα κινηματογραφικά μου είδωλα να μετατρέπονται σε βαρετούς και μικρούς ανθρώπους.»
 Προσωπικά εκ φύσεως, δεν μπορώ να μείνω σιωπηλός, διαβάζοντας τέτοια βαρετά και μικρά α-θεολόγητα,συμποσίου πράγματα, ειδικά όταν δεν μετέχω σε τέτοια «θεολογικά πάρτυ»!
Ενώ, ο άλλος μακαρίτης και νομπελίστας,  Χέμινγουέϊ είπε κάποτε: «Θυμήσου να βάλεις τον καιρό στα αναθεματισμένο το βιβλίο σου -ο καιρός είναι πολύ σημαντικός.» και ο νοών νοήτω…

Υστερόγραφο με εκτίμηση αγωνιώδη και διάθεση έμπονη  προς όλες τις τάσεις[3]: «…Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από
καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.»!









ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Ιωάννου Β. Κογκούλη,Κατηχητική και Χριστιανική Παιδαγωγική, Έκδοση Β΄, Εκδοτικός οίκος: Αδελφών Κυριακίδη, 2002, σσ.426.


[2] Πρωτ.Βασιλείου Ε. Βολουδάκη, Η Πολιτική είναι Ποιμαντική-Η πνευματική μας ευθύνη για το κατάντημα της Πατρίδος μας,Έκδοση Α΄, Εκδόσεις: ΘΥΗΠΟΛΟΣ, 2011, σσ.359.
[3] http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=78&cat=1

Δημοσίευση σχολίου