Translate

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Ο π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΣΑΚΑΛΙΔΗΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΩΝ



Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΣΑΚΑΛΙΔΗΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ κ. ΑΝΘΙΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΩΝ
Του Παναγιώτη Νούνη


  • Δείτε παρακαλώ και κατεβάστε το κείμενο απο εδώεδώ και εδώ σε αρχείο PDF WORD και DOCS.



Την προ-προηγούμενη Κυριακή 8 Ιουλίου εν έτει 2018 ημέρα μνήμης του αγίου μεγαλομάρτυρος Προκοπίου ο γνωστός Κληρικός συγγραφέας, ιεροκήρυκας και Αρχιμανδρίτης της ιεράς μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως π. Ιωάννης Καρασακαλίδης μετά των πιστών πνευματικών παιδιών και μαθητών του διενήργησαν ομοθυμαδόν, κατά της ανωτέρας εκκλησιαστικής αρχής τους, δηλαδή κατά του αρχι-Οικουμενιστού μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου, και ενεργοποίησαν δικαίως και ευλόγως τον ΙΕ΄ (15ο) ιερό Κανόνα της διακοπής του Λειτουργικού μνημοσύνου του οικείου αιρετίζοντος επισκόπου τους.

Η ορθόδοξη αγκαλιά των ιερώς αποτειχισθέντων εν Ελλάδι ολοένα και μεγαλώνει σε ποσότητα και ποιότητα Κληρικών και Λαϊκών. Η επίσημη διακήρυξη της ιεράς αποτειχίσεως της «Ορθόδοξης Αγκαλιάς» του πατρός Ιωάννη Κ. δημοσιεύθη στο διαδίκτυο με τίτλο «Επίσημη Αναγγελία αποτείχισης της Ορθόδοξης Αγκαλιάς». (Εδώ εδώ και εδώ).

Ο π. Ιωάννης πολύ ορθά θεωρεί, ερμηνεύει, διακηρύττει και ενεργεί την ιερά αποτείχιση ως αποτείχιση κατά της πολύ-αιρέσεως του αιώνα μας, και ιδιαίτερα κατά του «ορθοδόξου» Οικουμενισμού και κατά των «ορθοδόξων» Οικουμενιστών.

Το διαλαλεί και καταγγέλει ορθώς ως  το υψηλότατο και ωραιότατο δείγμα ειρηνικής και πνευματικής επαναστάσεως του Βασίλειου ιερατεύματος κατά των ορκισμένων οικουμενιστών ψευδεπισκόπων.

Από τούδε και στο εξής ο νέος ομολογητής π. Ιωάννης Καρασακαλίδης μετά των συν αυτώ ομολογητών μαθητών του και της ενορίας του παύουν παντελώς να αναγνωρίζουν ως ανωτέρα εκκλησιαστική αρχή τους την οικουμενιστική μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως, αλλά ούτε πρόκειται να αναγνωρίζουν τα εκκλησιαστικά έγγραφα της οικείας τους μητρόπολης.

Η ιερά αποτείχιση, καθώς ο ίδιος ο π. Ιωάννης
διακηρύττει με έμφαση, δεν είναι σχίσμα, διότι διενεργείται εύλογα και ιεροκανονικά από διωκόμενους κληρικούς και λαϊκούς, δηλαδή εφαρμόζεται από πιστούς εντός της Εκκλησίας, και είναι αποτείχιση κατά της εκκολαπτόμενης παναίρεσης όπου καλλιεργείται μεθοδικά και συστηματικά από αιρετίζοντες επισκόπους-κατασκόπους.

Η διακοπή μνημοσύνου, διενεργείται, σαφώς από το Βασίλειον ιεράτευμα κατά των αδίστακτων ψευδοποιμένων αρχι-Οικουμενιστών πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και μητροπολιτών.

Ο Αρχιμανδρίτης π. Ιωάννης δηλώνει καθαρά και ξάστερα, ότι εκτός της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας είναι ο κάθε αιρετίζων επίσκοπος ή πρεσβύτερος ο οποίος κηρύττει ή ανακοινώνει δημόσια και γυμνή τη κεφαλή αιρετικές ιδέες-δοξασίες. Είτε παραδέχεται τις κακόδοξες αποφάσεις του Κολυμπαρίου, είτε μνημονεύει έναν αιρετικό επίσκοπο.

Επιτρέψτε μας παρακαλώ σεβαστέ μας π. Ιωάννη μόνο  μια σοβαρή ένσταση Κανονικής υφής για ιδιαίτερη Εκκλησιολογική προφύλαξη της «Ορθόδοξης Αγκαλιάς»:

(α) Όποιος ορθόδοξος επίσκοπος ή πρεσβύτερος μνημονεύει έναν αιρετίζοντα αρχιεπίσκοπο, πατριάρχη ή μητροπολίτη, δεν είναι εκτός της Εκκλησίας.

(β) Ενδέχεται ουκ ολίγοι παραδοσιακοί και ορθόδοξοι κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί να μνημονεύουν σε Λειτουργικό χρόνο το όνομα ενός κακοδόξου και αιρετικού επισκόπου και να μην είναι όλοι αυτοί (οι ορθόδοξοι!) εκτός Εκκλησίας. Αλλά όμως να είναι  εκτός Εκκλησίας ο κάθε αιρετίζων Οικουμενιστής και Κολυμβαριστής επίσκοπος εξ αιτίας του ότι υπογράφει, αποδέχεται, διακηρύττει και υϊοθετεί τα διαβόητα παγκακόδοξα «συνοδικά» αποφασισθέντα της Ληστρικής Συνόδου της Κρήτης.

Ωστόσο να μου επιτραπεί επιπρόσθετα και μια αδελφική πρόταση η οποία θα αποφέρει πολλαπλά οφέλη στους εν Ελλάδι ιερώς αποτειχισθέντες: ο π. Ιωάννης μετά των μαθητών/τριών του να σπεύσουν άρδην να γνωρισθούν και να ενωθούν με την
τριανδρία των ιερώς αποτειχισθέντων ομολογητών Θεσσαλονικέων πατέρων (π. Θεόδωρον Ζήση, π. Φώτιον Βεζύνια, π. Νικόλαον Μανώλη) και να διενεργηθεί μετ΄εκείνων των  ισχυρών εκκλησιαστικών ανδρών μια γέφυρα επικοινωνίας και κοινωνίας, εννοώ πρακτικά ένα ή και πολλά ιερά συλλείτουργα, ώστε να μη απομονωθεί επιβεβαιωθεί (δήθεν!) και χαρακτηρισθεί η «Ορθόδοξη Αγκαλία» ως de facto σχισματική, φατρία και παρασυναγωγή.

Η «Ορθόδοξη Αγκαλιά» του πατρός Ιωάννη να προσέξει ιδιαίτερα να μη κάνει το εκκλησιολογικό σφάλμα και ενωθεί θεωρητικά ή πρακτικά με
σχισματικο-αιρετικούς «αποτειχισμένους», δηλαδή ανιέρως αποσχισμένους από την Εκκλησία, όπως π.χ. τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά, τον Γέροντα Σάββα Λαυρεώτη, τον π. Επιφάνιο Καψαλιώτη, τον π. Χερουβείμ, τον π. Μακάριο Κουτλουμουσιανό, τον θεολόγο κ. Παναγιώτη Σημάτη κ.ά.

Οι εν Ελλάδι κινούμενοι βάλτοι, τα βλίτα, οι εκκλησιαστικές φατρίες, οι κλίκες, οι θρησκευτικές παρασυναγωγές υπερπερισσεύουν, διότι είναι ίδιον της ψυχοσυνθέσεως και ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα, η δαιμονική ακρότης.

Ο ιερώς αποτειχισθείς π. Ιωάννης να προσέξει ιδιαίτερα να μη μολύνει την Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού, και να φροντίσει να μη μπλέξει με ανόητους «ζηλωτές» Παλαιοημερολογίτες, όπου είναι διεσπασμένοι και διχασμένοι σε μερικές δεκάδες σχίσματα, φατρίες και παρασυναγωγές.

Ο π. Ιωάννης Καρασακαλίδης είναι ένας εξ εκείνων των αποτειχισμένων και διωκόμενων κληρικών, όπου διέκοψε την εκκλησιαστική κοινωνία μετά του λυκοποιμένος μητροπολίτου Αλεξ/Πόλεως κ. Άνθιμου τα τελευταία 5 χρόνια. Ο αγώνας τους όμως τόσο καιρό ήταν διακριτικός, ήσυχος, ταπεινός και μυστικός.

Τώρα πέρασαν σε άλλο επίπεδο.

Από την άμυνα περνάνε στην κανονική επίθεση! Καιρός ήταν!!

Δε χρειάζεται να μιλήσει κανείς για τον Αλεξανδρουπόλεως.

Να πούμε τι άλλωστε;

Να πούμε ότι ο εν λόγω Κολυμβαριστής είναι ο μόνος σίγουρος σφουγκοκωλάριος του οικουμενικού πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου; Ότι είναι «κώλος και βρακί» μετά των νέο-Βα(λ)τοπεδινών «αγρίων» πατέρων. Να πούμε μάλιστα ότι οι Βατοπαιδινοί Ρασπουτήδες του κάνανε την ζωή κόλαση;

Μπα! Δεν πρόκειται να σπαταλήσω φαία ουσία για τον κληρικάντη.

Δεν αξίζει να ασχοληθούμε με το εν λόγω πανάθλιο και φαύλο υποκείμενο, όπου αψευδείς πληροφορίες με πληροφορούν με κάθε ακρίβεια, ότι το κρεβάτι του «το ζεσταίνει» (;!) ο διάκος του! Τώρα ποιός απ΄όλους, δηλώνω ειλικρινά παντελή άγνοια.

Πως ακριβώς του το ζεσταίνει ο διάκος, ρωτήστε τον σεβασμιώτατο καλύτερα, διότι αν και  είμαι έγγαμος δεν γνωρίζω καθόλου τα αισθησιακά και δή τα ομοφυλοφιλικά προκαταρκτικά και ολοκληρωμένα τελετουργικά μεταξύ των «ανδρών» ρασοφόρων.

Ο Οικουμενισμός άλλωστε είναι γνωστό τις πάσι ότι πάει χέρι-χέρι με τον μονοζυγωτικό δίδυμο αδελφό του τον Σοδομισμό.

Νόμιζα ως την σήμερον, 40 χρόνια ενεργό μέλος εντός της Εκκλησίας, ότι το διακόνημα των διάκων είναι κυρίως υπηρεσίες εντός του ιερού Βήματος και για να ζεστάνουν το ζέον για την Θεία Κοινωνία και όχι για να διακοσμούν τις κρεβατοκάμαρες των επισκόπων τους και πολύ ιδιαίτερα για να τους ζεσταίνουν τα… σεντόνια, σεντόνια με σατέν από μετάξι… και με μπόλικα υγρά από το στεατοπυγικό τους υποσύστημα!...

Ο π. Ιωάννης Καρασακαλίδης έχει και ένα ακόμη καλό και δυνατό χαρακτηριστικό πέραν της πολύχρονης ποιμαντικής αντιαιρετικής και αντιρρητικής μάχης που δίδει δίκαια και εύλογα κατά του κομπογιαννίτου μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως.

Ποιό είναι αυτό;

Ακούστε και θα σπάσετε πλάκα, μιας και είναι επίκαιρο το επόμενο ζήτημα: διενεργεί αντιρρητικό και ποιμαντικό αγώνα καιρό τώρα κατά της μοναστικής σέκτας των Ιωσηφιστών και φατριάς των νέο-ορθοδόξων Βα(λ)τοπεδινών.

Πως είπατε κύριε Νούνη;

Πολύ καλά διαβάσατε κύριοι και κυρίες μου!

Τόσον ο νέο-Νικολαΐτης Αλεξανδρουπόλεως όσον και ο νέο-Ρασπούτιν Ηγούμενος π. Εφραίμ και ο Λεμεσού είναι στενοί φίλοι και συνεργάτες μαθαίνω, αλλά και άσπονδοι ορκισμένοι εχθροί κατά του πατρός Ιωάννη Καρασκαλίδη, διότι βάλθηκαν οι εν λόγω διαβολάνθρωποι ρασοφόροι να τον εξοντώσουν ηθικά, οικονομικά, εκκλησιαστικά, ποιμαντικά κ.ο.κ.

Η ειρωνία έγκειται, όπου: Όποια πέτρα και να σηκώσει κανείς, βρίσκει από κάτω ανήθικους, εμπαθείς, ζηλόφθονους, κακόβουλους, διαβολοειδείς,
κακεντρεχείς, και ιδιαίτερα συ-κο-φά-ντες κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς θεολόγους οι οποίοι όλως παραδόξως είναι κατά των κακόδοξων και κακόβουλων ενεργειών της ιεράς μονής Βα(λ)τοπεδίου, όπου βάλανε σκοπό και στόχο της ζωής τους να διαβάλλουν την μεγίστη μονή του  Βαλτοπεδίου.

Ίντα τζαιρούς εφτάσαμεν Χριστέ μου!

Ιερά αποτείχιση λοιπόν κατά των κακοδόξων νέο-Βατοπαιδινών, εμπάργκο έναντι της μονής, και ιεροκανονική αποτείχιση κατά του σεβ. Αλεξανδρουπόλεως.

Με ένα σμπάρο δυό τρυγόνια!

Εν κατακλείδι για να περατώσω αίσια τον γραπτό λόγο πρέπει να γίνει κατανοητό, τουλάχιστον στους φίλους αναγνώστες μου, ότι πάντες σχεδόν οι αρχι-Οικουμενιστές Προκαθήμενοι και μητροπολίτες (πλήν του πανίσχυρου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου και της ομάδος του) του οικουμενικού Θρόνου  συγχρωτίζονται και υποστηρίζουν/ονται (γράφτε κατ΄ακρίβεια ότι γλύφουν με κάθε ειδεχθή τρόπο τον Εφραίμ και τον Αθανάσιο) σθεναρώς υπό των νέο-Βατοπαιδινών. Να ξεκαθαρίσω ότι αρκετοί νέο-Βατοπαιδινοί δεν είναι οικουμενιστές. Είναι βλέπεται και ο καλογερικός νόμος της σιωπής μαζί της τυφλής αδιάκριτης και κακής υπακοής. Η ηγεσία όμως του μεγίστου Βα(λ)τοπεδίου, είναι άριστοι αυλοκόλακες και σιγοντάρουν τους ορκισμένους αρχι-Οικουμενιστές, πράγμα που σημαίνει, ότι οικουμενιστές και βατοπαιδινοί συ-μπο-ρεύ-ο-νται ομοθυμαδόν, ανεξάρτητα αν ακόμη που και πού ακούτε το καλλίφωνο ερωτικό και θελκτικό τραγούδι των Σειρήνων όπου κατηγορούν, και ΜΟΝΟ με τα χείλη τους, τον Οικουμενισμό αλλά τρωγοπίνουν ολημερίς επτάκις της ημέρας μαζί με τους οικουμενιστές.

Προσεχώς, αναμένατε παρακαλώ, διότι θα δημοσιεύσουμε ειδική αντιρρητική και κριτική αρθρογραφία για το μείζον «νέο-Βατοπαιδινό Ζήτημα» που ξέσπασε μετά του μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου Κύπρου, όπου θα περιλαμβάνει μικρή βιβλιοκρισία και εκτενή σχολιασμό στα σημεία της επιλογής μας περί των δύο τόμων ( ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός και οι άγιοι Βασιλομάρτυρες Τσάροι Ρομανώφ) που εκδίδει το νέο-ορθόδοξο Βατοπαίδι μετά των συν αυτώ.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη


Φιλολογική επιμέλεια: Του κ. Ιωάννου Σάββα, Αρχαιολόγος-Ιστορικός Ερευνητής

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ (ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΑΣ), ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑΣ


ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΣΑΚΑΛΙΔΗΣ (ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ), Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ ΤΗΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣ»

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΡΩΜΑΛΕΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΕΟ-ΒΑ(Λ)ΤΟΠΕΔΙΝΩΝ «ΠΑΤΕΡΩΝ»



ΡΩΜΑΛΕΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΕΟ-ΒΑ(Λ)ΤΟΠΕΔΙΝΩΝ «ΠΑΤΕΡΩΝ»
Του Παναγιώτη Νούνη

Επίσημα πλέον ο μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κύριος Χρυσόστομος αποκαλύπτει πολεμικά και αντιρρητικά, έστω και μετά απο καθυστέρηση 30 ετών, πράματα και θάματα κατά του «αγίου πατρός» Γέροντα Ιωσήφ του Βα(λ)τοπεδινού, περί τινών «αισθησιακών» και σεξουαλικών επαφών του με δόκιμες Μοναχές αλλά και με ανήλικα παιδάκια στο γυναικείο Κοινόβιο της Πάφου οι Άγιοι Ανάργυροι.

Το αυθεντικό ανακοινωθέν του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, όταν το διαβάσαμε προ ημερών, φαίνεται να κουτσουρεύθηκε και να απεκόπησαν αποσπάσματα απο αρκετά ιστολόγια και
ιστοσελίδες, διότι ως επίλογό του εκφράζει την ισχυρά άποψη και πεποίθηση με όσα φοβερά στοιχεία κρατά στην ιερά Αρχιεπισκοπή, κατά του Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, ότι οι νεο-Βατοπαιδινοί πατέρες και διάδοχοι του είναι κομπογιαννίτες κληρικοί και θεομπαίκτες και άκρως επικίνδυνοι άνθρωποι για τον λαό του Θεού.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Άραγε επι τέλους θα δούμε και τινά αποδεικτικά έγγραφα να διαρρέουν, όπως
διενεργήθει στο πρόσφατο παρελθόν με την υπόθεση της μακαριστής συκοφάντισσας Έλενας Φρατζή και τα Πρακτικά της Συνόδου (όπου έκαιγαν καθαρά τους Κυκκώτες και τους Μαχαιριώτες) περί του αδίκως καθαιρεθέντα πατρός Στυλιανού Σάββα;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΕΝΑ ΕΚΤΕΝΕΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΟΠΟΥ ΜΕ ΕΝΕΠΝΕΥΣΑΝ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ:

Απαντώντας ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος αναφέρει ότι «απέφυγα τη Μονή Βατοπαιδίου για τους γνωστούς λόγους και συγκεκριμένα, διότι ο μακαρίτης γέροντας τους και ο νυν ηγούμενος, από το 1978 ήταν στην επαρχία Πάφου, όταν ο ίδιος ήμουν Μητροπολίτης στην Πάφο».

«Κι όταν ως τότε Μητροπολίτης έγινα δέκτης καταγγελιών από την Ιερά μονή Αγίων Αναργύρων Πάφου, που αφορούσαν το γέροντα, για να μην προσβάλω δημοσίως τον γέροντα, το κρατούσα επί μήνες μυστικό και προσπαθούσα να βρω άκρη, με συνέπεια να κλονιστεί η υγεία μου», συνεχίζει ο Μακαριότατος.


Αναφέρει, περαιτέρω, πως «όταν αποκρυστάλλωσα άποψη, και πάλι κάλεσα τον γέροντα να μου ομολογήσει έστω και την δωδεκάτη την αλήθεια, όμως, αντ’ αυτού, είχε μία συμπεριφορά ‘διαβολική’, μου επιτέθηκε με όλη τη δύναμη της ψυχής του και αναγκάστηκα με αυστηρότητα να του πω να κατεβάσει τον τόνο της φωνής του ή θα φύγει από την μπαλκονόπορτα. Έφυγε».


Σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, ο γέροντας της Μονής Βατοπαιδίου, «άρχισε τότε να χαρακώνεται πίσω από οπαδούς, που οι περισσότεροι δυστυχώς είχαν ψυχολογικά προβλήματα, έβριζαν και με απειλούσαν, και αναγκαστήκαμε στη Μητρόπολη να διακόψουμε όλες τις τηλεφωνικές γραμμές της, διότι δεν μας άφηναν ήσυχους ούτε λεπτό».

Όπως αναφέρει ο Μακαριότατος, «κάλεσα τον γέροντα για πολλοστή φορά να με απελευθερώσει από το δίλημμα που είχα, διότι όπως του είπα επί λέξη ‘αυτές τις βρωμοδουλειές’ τις κάνουν δύο και όχι ένας’. Κι όταν ο ένας λέει το έκανα, κι ο άλλος όχι, τότε βρίσκεσαι σε φοβερό αδιέξοδο’». «Μετά από την τελευταία άρνησή του, αναγκάστηκα να του πω να φύγει» προσθέτει ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.

Καταλήγοντας αναφέρει ότι «προτού απομακρυνθεί από το γραφείο μου, του είπα για πολλοστή φορά ‘θέλω να μου πεις όλη την αλήθεια, κι εγώ δεν θα σε εκθέσω. Αν δεν μου πεις την πραγματική αλήθεια και θα παραμείνω στο σκοτάδι, η ευχή μου για σένα θα είναι πολύ αυστηρή. Θα προσεύχομαι στο Θεό, το πρόσωπό σου, να μην δει χαρά, ούτε σε αυτή τη ζωή, ούτε στην άλλη. Θέλω να μου πεις την αλήθεια’ . Κι έφυγε δαιμονισμένος από το γραφείο».


ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ, ΟΙ ΔΥΟ ΦΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ



ΘYMIAMA
«Θυμίαμά Σοι προσφέρομεν, Χριστέ Θεός μν, ες σμήν εωδίας πνευματικς»
βδομαδιαο περιοδικό ριθμ. φύλ. 62
15 ουλίου 2018
Συντάκτης: πίσκοπος ερεμίας
IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ


15 ουλίου 2018
Μνήμη τς Δ´ ν Χαλκηδόνι Οκουμενικς Συνόδου

ΟΙ ΔΥΟ ΦΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

1. Σήμερα, δελφοί, ἡ ἡμερομηνία εναι 15 ουλίου. Καί ἡ Ἐκκλησία μας καθόρισε τήν Κυριακή μεταξύ 13ης καί 19ης ουλίου, πως δηλαδή εναι σημερινή Κυριακή, νά ορτάζουμε τήν μνήμη τν θεοφόρων Πατέρων πού συνεκρότησαν τήν Τετάρτη Οκουμενική Σύνοδο στήν Χαλκηδόνα τό 451 μ.Χ. Καί ταν 630 περίπου οΠατέρες ατοί. Σύνοδος ατή, γαπητοί μου, πολέμησε καί ναθεμάτισε τόν μονοφυσιτισμό τοΕτυχος καί διετύπωσε μέ σαφήνεια τό δόγμα περί τς νώσεως τν δύο φύσεων στό Πρόσωπο τοΧριστο. λλά νομίζω, καλοί μου χριστιανοί, τι δέν καταλάβατε τίποτε πό ατό πού σς επα τώρα τελευταα, γιά τόν «μονοφυσιτισμό» καί γιά τήν «νωση τν δύο φύσεων στό Πρόσωπο τοΧριστο». λλά ατό εναι πίστη μας, τήν ποία διατύπωσαν στήν Χαλκηδόνα 630 γιοι Πατέρες, ατό πού γιορτάζουμε σήμερα.
Σς τό χω πε, χριστιανοί μου, πολλές φορές καί μέ πόνο τι εμαστε κατήχητοι. Δέν ξέρουμε τά «δόγματα» το«Πιστεύω» μας. Οαρετικοί μως μονοφυστες μς κάνουν καί σήμερα ζημιά καί μες δέν ξέρουμε νά τούς ποκρούσουμε. Τότε, τί λέμε «κάτω Πάπας», φοδέν ξέρουμε νά ποκρούσουμε τό «φιλιόκβε» τν παπικν; Καί τί πάλι λέμε χι νωση μέ τούς μονοφυστες, φοδέν ξέρουμε τί φοβερή πλάνη εναι αρεσή τους; Οτε καί πού χουμε τό νδιαφέρον νά τά μάθουμε ατά. Τά νδιαφέροντα τν νθρώπων καί ατν τν χριστιανν σήμερα εναι πολιτικά, οκονομικά, πατριωτικά, λλά χι θεολογικά. Γιά τό θέμα πού μιλάω, γιά τήν κατήχηση δηλαδή τν χριστιανν, εχαμε μιά καλή λπίδα πό τά Σχολεα μας. Γιατί ἡ ἑλληνική παιδεία, ς παιδεία ρθοδόξου κράτους, πρέπει νά εναι «μολογιακή», νά μαθαίνει δηλαδή μαθητής στό Σχολεο τήν ρθόδοξη πίστη του, πού γιαγιά στό σπίτι του δέν ξέρει νά τοτήν πε. Καί τσι συνέβαινε μέχρι τώρα. λλά πό δκαί πέρα, μέ τούς θέους πού μπλέξαμε – τούς ποίους σες ψηφίσατε –, καταστρέφεται τό εγενέστερο καύχημα τς χώρας μας, παιδεία γενικά, λλά καταστρέφεται διαίτερα – καταστράφηκε δη –θρησκευτική γωγή τν παιδιν μας. λπίδα μας τώρα πομένουν μερικοί εσεβες δάσκαλοι καί θεολόγοι στά Σχολεα μας, οἱ ὁποοι δέν θά πακούουν σέ θεσμες καί ντίχριστες ντολές, λλά εσυνείδητοι ατοί, θά κάνουν τό μάθημα τν θρησκευτικν μολογιακό, πως πρτα, καί καλύτερα πό πρτα. τσι τά παιδιά μας θά μαθαίνουν στά Σχολεα ατό πού πιστεύουμε καί πού γιορτάζουμε σήμερα. Θά μαθαίνουν δηλαδή γιά τό Πρόσωπο τοΧριστοκαί τήν νωση τν δύο φύσεων σΑτό, πως τό θέσπισαν στήν Χαλκηδόνα οἱ ἅγιοι Πατέρες τς Δ´ Οκουμενικς Συνόδου.
2. λλά κοστε, δελφοί μου χριστιανοί, καί λίγα λόγια πό μένα γιά τό θέμα ατό. Προσέξτε! Θά προσπαθήσω νά τά πμέ πλότητα σο μπορ. κοστε: Θεός μας εναι γία Τριάδα. Πατέρας, Υός καί τό γιο Πνεμα. Τό δεύτερο Πρόσωπο τς γίας Τριάδας, Υός, σαρκώθηκε γιά τήν σωτηρία μας στήν Κοιλία τς Παναγίας μας καί γινε νθρωπος. Ατό σημαίνει τι στό Πρόσωπο τοΥοτοΘεο, πού ς Θεός εχε τήν θεία φύση, τώρα, μέ τήν σάρκωσή Του στήν Παναγία, πρε καί νθρώπινη φύση. στε στό Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστοτώρα χουμε δύο φύσεις: Μία τήν θεία φύση, ατή πού εχε στόν ορανό μέ τήν προαιώνια γέννησή Του πό τόν Πατέρα («γεννηθέντα κ τοΠατρός πρό πάντων τν αώνων», λέμε) καί μία τήν νθρώπινη φύση, ατή πού πρε σέ κάποιο χρόνο («ν χρόν») μέ τήν παρθενική Του γέννηση πό τήν Μητέρα Παναγία. Δύο φύσεις λοιπόν στό Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστο. θεία καί ἡ ἀνθρώπινη φύση. Γιατό καί ὁ Ἰησος Χριστός λέγεται «Θεάνθρωπος».
λλά ρχισαν τώρα ομελέτες, γιά τό πς νώθηκαν οδύο ατές φύσεις στό να Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστο. Γιατί, πως ξέρουμε λογικά καί νθρώπινα, σέ να πρόσωπο ρμόζει μία φύση. λλά δστό ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ τοῦ ἸησοΧριστοῦ ἑνώθηκαν δύο φύσεις! Τό πράγμα φαίνεται θαυμαστό καί παράδοξο. Καί βέβαια τό πράγμα εναι θαυμαστό καί παράδοξο, γιατί πρόκειται γιά θαμα! Σαρκώθηκε Υός τοΘεο! Ατό εναι τό μεγαλύτερο θαμα! Καί φοπρόκειται γιά θαμα, δέν ξηγεται λογικά καί νθρώπινα, λλά τό κάνουμε δεκτό μόνο μέ τήν πίστη μας. Μερικοί μως λογάδες καί γωιστές («ξυπνάκηδες») δέν θέλησαν νά δεχθον τήν λήθεια ατή μέ τήν πίστη, λλά θέλησαν νά τήν ξηγήσουν μέ τήν λογική. Καί μή μπορντας μέ τήν λογική νά ξηγήσουν τό πς δύο φύσεις σέ να πρόσωπο, κατέληξαν νά πον: τό πρόσωπο δέν εναι να οφύσεις δέν εναι τέλειες! τσι, ομέν, μέ ρχηγό τόν Νεστόριο – πού ταν, παρακαλ, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (!) –, λεγαν τι Χριστός δέν χει να πρόσωπο, λλά δύο. να μέ τήν γέννησή Του πό τόν Πατέρα καί τό λλο μέ τήν γέννησή Του στήν γῆ ἀπό τήν Μητέρα. Καί χώριζαν λοιπόν τά δύο ατά πρόσωπα. λλά λλοι, μέ ρχηγό τόν ρχιμανδρίτη Ετυχ, λεγαν τι δέν ταν τέλεια ἡ ἀνθρώπινη φύση τοΧριστο· γιατί κατά τήν νωσή της μέ τήν θεία φύση πορροφήθηκε πατήν καί δέν μπορετώρα νά νεργήσει νθρώπινα. Οδεύτεροι ατοί αρετικοί νομάστηκαν «μονοφυστες», γιατί δέχονταν μία φύση στό Πρόσωπο τοΧριστο, τήν θεία μόνο. Ἡ ἀνθρώπινη δέν πάρχει, λεγαν, γιατί πορροφήθηκε πό τήν θεία. Γιά τήν καταδίκη, λοιπόν, τς αρεσης τομονοφυσιτισμοῦ ἔγινε Δ´ Οκουμενική Σύνοδος στήν Χαλκηδόνα τό 451, πού ορτάζουμε σήμερα. Τήν λλη αρεση, τήν αρεση τοΝεστορίου, τήν εχε καταδικάσει δη ἡ Ἐκκλησία μας μέ τήν Γ´ Οκουμενική Σύνοδο στήν φεσο τό 431.
3. Δ´ Οκουμενική Σύνοδος κήρυξε δόγμα, πού τό επε «ρον», δηλαδή τι εναι ριο, τι εναι σύνορο, πού δέν πρέπει νά τό παραβομε! Κήρυξε καί διατύπωσε, λοιπόν, Σύνοδος πρτον μέν τι ΕΝΑ εναι τό Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστο, ατό τό Πρόσωπο πού ταν στούς ορανούς, τό Πρόσωπο τοΥοτοΘεο. λλά στό Πρόσωπο ατό μέ τήν θεία φύση Του, κατά τήν σάρκωσή Του στήν Παναγία, νώθηκε κεραία καί ἡ ἀνθρώπινη φύση. Δύο φύσεις τώρα στό Πρόσωπο τοῦ ἸησοΧριστο, θεία καί ἡ ἀνθρώπινη φύση, διάφορες μία πό τήν λλη, κέραιες καί τέλειες μως καί οδύο. Καί κάθε μία φύση διατηρετίς διότητές της. Ατό μως, τό τι οδύο φύσεις εναι διάφορες καί τέλειες –κέραιες, δέν σημαίνει τι εναι χωριστές, γιατί νώθηκαν καί οδύο σέ να Πρόσωπο. Τό τι μως πάλι νώθηκαν οδύο φύσεις σέ να Πρόσωπο δέν σημαίνει τι συγχύθηκαν καί πετέλεσαν να νέο κατασκεύασμα, μεικτό πό θεία καί νθρώπινη φύση. κόμη Σύνοδος τς Χαλκηδόνας, γιά τήν σφάλεια το«ρου» της, διατύπωσε τέσσερα πιρρήματα, πού πρέπει, δελφοί, νά τά μάθουμε πέξω, γιατί κφράζουν τήν πίστη μας. Τά πιρρήματα ατά εναι: «συγχύτως», «τρέπτως», «διαιρέτως» καί «χωρίστως»! Τό «συγχύτως» σημαίνει τι οδύο φύσεις δέν συγχύθηκαν στό Πρόσωπο τοΧριστο, λλά μεινε κάθε μία τέλεια καί κέραιη. Τό διο σημαίνει καί τό λλο πίρρημα, τό «τρέπτως»· τι δηλαδή οδύο φύσεις νούμενες δέν τράπηκαν στό νά κάνουν να λλο σύνθετο πράγμα. Καί ατό πάλιν δέν σημαίνει τι οδύο φύσεις στόν Χριστό εναι χωρισμένες καί διαιρεμένες. χι! νώθηκαν «διαιρέτως» καί «χωρίστως», πως λένε τά δύο τελευταα πιρρήματα.
4. Μέ τόν ρο της ατό, γαπητοί μου, Δ´ Οκουμενική Σύνοδος μς δωσε να σωστό καί γλυκό Χριστό, πως καί τσι εναι Χριστός μας πού πιστεύουμε καί γαπμε! Γιατί Ετυχής, πού λεγε τι θεία φύση περρόφησε τήν νθρώπινη φύση, εναι σάν νά λεγε: «νθρωπε, μήν πλησιάσεις τόν Χριστό, μήν πς μαζί του, γιατί θά σέ «πορροφήσει», θά σοκαταστρέψει τήν λογική καί λα τά νθρώπινα ασθήματά σου»!... νῶ ἡ Ἐκκλησία μας, δελφοί χριστιανοί, μς λέγει τι κοντά στόν ησοΧριστό κρατς καί ξευγενίζεις τήν νθρωπιά σου καί θεώνεις τό εναι σου, χωρίς νά τό καταστρέψεις.

Μέ πολλές εχές,
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως ερεμίας