Translate

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΣΟΦΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ, ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΟΝΙΜΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙΞ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ

ΠΗΓΗ




ΣΟΦΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ, ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΟΝΙΜΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙΞ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ

ΜΕΡΟΣ Α΄

Του Παναγιώτη Νούνη

Ο επόμενος πρώτος διάλογος διεξήχθη στο ιστολόγιον του Θεολόγου Παναγιώτη Τελεβάντου κάτω από την θεματική ανάρτηση και στο πλαίσιο της περιώνυμης βιβλιοκρισίας του Μοναχού Ιλαρίωνα Σταυροβουνιώτη η οποία αναρτήθηκε υπό μορφής αποσπασμάτων.

Στον εν λόγω διάλογο συμμετέχουν ο Θεολόγος κύριος Παναγιώτης Τελεβάντος, η αρθρογραφούσα κυρία Ελένη Λωρίτου, ένας βαλτοπεδινός κληρικός, και ο υποφαινόμενος.

Η εν λόγω ρωμαλέα βιβλιοκρισία της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου χάλασε τον ύπνον των νέο-Βατοπαιδινών αλλά και αρκετών νέο-Φαναριωτών συνοδοιπόρων-συμμάχων τους.

Ο εν λόγω κληρικός ο οποίος παρεμβαίνει με ύφος χιλίων κερκοπιθήκων, σύμφωνα με αψευδείς πληροφορίες, φαίνεται να είναι φερέφωνο και πιόνι συγκεκριμένου Μητροπολίτη. Μάλλον καλύτερα, τις ανεπρόκοπος Φαναριώτης Μητροπολίτης χρησιμοποιεί (;!) το προφίλ του εν λόγω κληρικού.

Σκοπός της άστοχης παρέμβασής του είναι για να πλήξει ανόνητα και επι προσωπικού τους δημόσιους σχολιαστές, να κατακρίνει άδικα αλλά και να διαβάλει σκόπιμα από καθέδρας με ανόητη συνθηματολογία, χωρίς κάν σοβαρή θεολογική επιχειρηματολογία.

Η επιλεκτική και σοφιστική αντιρρητική-πολεμική (επι προσωπικού) παρέμβαση κάποιου «επώνυμου ανώνυμου» κληρικού, εστιάζει σκόπιμα, σε αποκομμένα και μονοσήμαντα γραφθέντα του υποφαινόμενου, τα οποία όπως γίνεται φανερό  δεν ερμηνεύονται μέσα στα ολοκληρωμένα συμφραζόμενα ολοκλήρου της παραγράφου.

Πέραν τούτου, το θέμα της ανάρτησης είναι ο ψευδοπροφήτης και κομπογιαννίτης Γέρων Ιωσήφ ο Βαλτοπεδινός και η συνοδεία του. Και όχι τα περί ανέμων και υδάτων που επινόησε ο παρεμβαίνων κληρικός, ώστε να αποπροσανατολίσει από την ουσία της υποθέσεως.

Όταν κονιορτοπιούνται και γκρεμοτσακίζονται οι «ιερές αγελάδες» και οι Γκουρούδες της «Ορθοδοξίας» λογικόν είναι να γίνεται ένας ανελέητος και αδιάκριτος αντιρρητικός πόλεμος, πόλεμος όλων εναντίον όλων.

Θα ακολουθήσει εξάπαντος προσεχώς και το δεύτερον μέρος.

Του Παναγιώτη Νούνη

ΠΗΓΗ



π. Γ. Θ. : November 10, 2018 πόσο ανόητος εισαι νούνη όταν λες:
"Αν δεν μάθουμε να αμαρτάνουμε εν συνειδήσει πως ακριβώς θα μετανοούμε εν συνείδησει;"
και ο τελεβάντος δεν εντόπισε τις ασυναρτησίες σου;
και ο σταμούλης ποιός ειναι πάλι;...


Παναγιώτης Τελεβάντος: November 10, 2018
Ο λόγος που δεν σχολίασα αρνητικά το επιμαχο σημείο είναι επειδή το εξέλαβα να σημαίνει ότι μόνον αν έχουμε συνειδηση του τι είναι αμαρτία υπάρχει ελπίδα να μετανοήσουμε ειλικρινά


π. Γ. Θ. : November 10, 2018 
επίσης, στα σεξουαλικά...ο σταμούλης και νούνης και ο οποιοσδήποτε αγνοουν αυτό που λέει κάπου ο Όσιος Παϊσιος ο Αγιορείτης για τον Ιωακείμ και την Άννα, τους Προπάτορες. ότι, δηλαδή, η σωματική τους ένωση ηταν σχεδόν ανήδονη. αυτό ειναι και το πρότυπο των συζύγων...τα υπόλοιπα ειναι σεξοθεολογίες...το τερπνόν μετά του ωφελίμου...καλά να περναμε και έχει ο Θεός...


Λωρίτου Ελένη: November 10, 2018
Εγώ πάλι τό εξέλαβα -- είμαι σίγουρη οτι αυτό εννοεί-- οτι δεν διαστρέφουμε την πίστη ανάλογα με τις δικές μας αδυναμίες , επειδή θέλουμε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο , και τά πάθη μας νά υπηρετούμε και την αγιότητα νά έχουμε και αναβαθμίζουμε τά πάθη και τελικά δεν ξέρουμε τί είναι τί . Γι αυτό μιλά για ενσυνείδητη αμαρτία . Δεν είναι κακό αυτό . Και η εκκλησία προσφέρει διάφορες ταχύτητες και ο καθείς επιλέγει . Ίσως είναι και αμαρτία , ένα κόμπλεξ νά θέλουμε σώνει και καλά το 10 και άν δεν το καταφέρουμε νά αρχίζουν τά συμπλέγματα . Δηλαδή είναι τόσο δύσκολο " ενσυνείδητα " νά παραδεχτούμε την ατέλειά μας , την αμαρτία μας ; Οι νεορθόδοξοι κάνουν αυτό το λάθος . Βαφτίζουν την αμαρτία , που θα μπορούσαν νομίμως νά μετέλθουν , σε αρετή . Γιατί νά το κάνεις . Αφού νομίμως θα μπορούσες νά την μετέλθεις και έτσι μετουσιώνεται . Το ξέρουμε πολύ καλά οτι ο Παναγιώτης είναι ορθόδοξος και δεν θα έλεγε ποτέ νεορθόδοξες ανοησίες.


Παναγιώτης ΝούνηςNovember 11, 2018 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΣΕΞΟΘΕΟΛΟΓΙΑΣ» ΜΟΥ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Κατ΄ αρχήν να παραδεχθώ τίμιε πάτερ π. Γ. Θ. ότι πράγματι είμαι ανόητος. Αφού λοιπόν είμαι ανόητος τότε εσείς ως πνευματικός και νούσιμος κληρικός γιατί προσπαθείτε να ανασκευάσετε τις ανοησίες τινός ανόητου; Το ερώτημα μου είμαι ρητορικό.

Το εν λόγω σημείο-ερώτημά μου το οποίον σκόπιμα απομονώσατε απο τα συμφραζόμενα ολοκλήρου της παραγράφου πρόκειται για θεο-λογικό ερώτημα προβληματισμού και όχι παγιωμένη θέση του γράφοντος. Συνεπώς, έχετε το δικαίωμα να παρερμηνεύετε άτσαλα ό,τι και όπως επιθυμείτε.

Που στηρίζω λοιπόν το εν λόγω ερώτημα; Να σας απαντήσω πολύ ευχαρίστως!

Το εν λόγω ερώτημα θεμελιώνεται κυρίως Βιβλικά, και υπενθύμισα μάλιστα την Παραβολή του Ασώτου. Ο οποίος εν συνειδήσει αποφάσισε να ζήσει στον χώρο της αμαρτίας, πράγμα το οποίον τον οδήγησε εξελικτικά στον κορεσμό και στην απαγοήτευση ώστε να πεθυμήσει την οικία του πατρός του. Και εν συνειδήσει τελικά επέστρεψε και οδηγήθηκε στον χώρο της μετάνοιας.

Θέλω να πώ, μάλλον, ότι δια μέσω της συνειδητής αμαρτίας, η οποία τον ταπεινώνει οντολογικά, ο συνειδητοποιημένος αμαρτωλός δύναται και συνειδητά να μετανοεί για τις πτώσεις του.

Σκέφτομαι το θεολογικό σχήμα δηλ. : ΑΜΑΡΤΙΑ-ΜΕΤΑΝΟΙΑ-ΚΑΘΑΡΣΗ, αντί το θεολογικό σχήμα ΚΑΘΑΡΣΗ-ΦΩΤΙΣΗ-ΘΕΩΣΗ.

Το στηρίζω σε λεχθέντα και γραφθέντα σύγχρονων κληρικών.

 Δηλαδή, θέλω να πώ: κάθε κληρικός και ποιμένας ακολουθεί την «δική του γραμμή», πράγμα που σημαίνει, ότι, άν και μόνο άν αποφασίσετε εσείς οι Κληρικοί και λοιποί θεολόγοι να αποσαφηνίσετε το ζήτημα του Έρωτα, και να παύσετε να τον ενοχοποιείτε και δαιμονοποιείτε, ίσως επι τέλους το Χριστεπώνυμο πλήρωμα ξελασπώσει απο τον βούρκο του νοσηρού Ηθικισμού.

Εκ παραδρομής σημείωσα ότι ο Δογματολόγος καθηγητής μας κ. Χρυσόστομος Σταμούλης σημειώνει και γράφει περί της
«πνευματικής ειδωλολατρίας», το κατ΄ακρίβειαν ορθό γραφθέν του είναι ότι μιλά περί της «ποιμαντικής ειδωλολατρίας» και «απολυτοποιημένους πνευματισμούς» (σελ. 140-141, ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ, εκδόσεις: ΑΚΡΙΤΑΣ). Κατ΄ουσίαν κατά την γνώμη μου το εκ παραδρομής λάθος μου σημαίνει καθαρά και ξάστερα την «πνευματική ειδωλολατρία» που βιώνουν απο εσφαλμένες προϋποθέσεις οι πιστοί Λαϊκοί/Κληρικοί και Μοναχοί.

Δεν μπορώ να εννοήσω όμως, γιατί ο κ. Παναγιώτης Τελεβάντος, πρέπει να ξεσκαρτάρει τις ανοησίες μου; Η ερμηνευτική προσέγγιση του κ. Τελεβάντου με βρίσκει σύμφωνο. Τα σχόλια κάτω απο τις αναρτήσεις είναι στοχασμοί και σκέψεις επι του κειμένου.

Ο κ. Χρυσόστομος Σταμούλης είναι καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. ο οποίος είναι έγκριτος Δογματολόγος και ασχολήθηκε ερευνητικά με το ζήτημα του Έρωτα και του Θανάτου. Είναι καθηγητής μας. Βρείτε το εγχειρίδιό του μελετήστε το και τα ξαναλέμε.

Εξάπαντος τίμιε πάτερ, επιβεβαιώνετε ηχηρά, ότι ακόμη με νύχια και με δόντια προσπαθείτε να συντηρήσετε την κυρίαρχη εκκλησιαστική τάση όπου ταυτίζουν τον Έρωτα με το σέξ.

Εμείς οι λαϊκοί τίμιε πάτερ δεν είμαστε πνευματικοί άνθρωποι, ούτε χαρισματούχοι, αλλά άνθρωποι με σάρκα και ψυχή, και αγνοούμε τα παραμύθια περί της «σχεδόν» «ανήδονης ηδονής». Ούτε περί σέξ ομίλησα, αλλά περί Έρωτος, ούτε περί σεξοθεολογίας μίλησα.

Αυτά πάτερ μου είναι υποκειμενικές και αυθαίρετες κρίσεις και παρερμηνείες σας, διότι ταυτίζετε τον ανθρώπινο και θείο Έρωτα με το σέξ.

Του Παναγιώτη Νούνη

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ



ΜΠΕΡΤΡΑΝΤ ΡΑΣΣΕΛ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ



ΑΝΩΝΥΜΟΣ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΜΕΡΟΣ Ζ΄)




ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ



Μέρος Ζ΄


Του «Ανώνυμου»


Σημείωση
Τα πιο κάτω διαβάστηκαν μετά το τέλος της προσευχής που εκφωνήθηκε.



Έτσι ψιθυριστά μπορούν,
τα σπλάχνα μιας καρδιάς
και της ψυχής τα σωθικά,
για σένα να προσευχηθούν
κι αγνά κι ειλικρινά,
για όλα αυτά να ευχηθούν.

Γιατί κάποιος σε αγαπά
κι αν ακόμη δε γνωρίζει,
ποιος είσαι και γιατί
και τι εσύ έχεις κάνει,
Αλήθεια σ’ όλη σου τη ζωή.




Οι ψίθυροι ψυχής π’ ακούστηκαν, με Αγάπη, στοργή, τρυφερότητα και ενδιαφέρον, από όλους αυτοί για να ακουστούν, είναι άγιες λέξεις και ο Λόγος του Ουράνιου Πατέρα και Θεού.  Γι αυτό,
·   Αν πιστεύεις είσαι κομμάτι Του, κομμάτι δικό Του, κομμάτι από πάνω Του, όπως ακριβώς ένα κομμάτι ψωμί ίδιο με το υπόλοιπο ψωμί και ίδιος κατ’ εικόνα τουλάχιστον, άνοιξε τότε την καρδιά σου όσο μπορείς και το βιβλίο αυτό άσε μέσα να χωρέσει, με κάθε λέξη Αγάπης Θεϊκής, π’ Αλήθεια σου προσφέρει.  Εάν αυτές οι λέξεις σε εμπνέουν αδελφή και αδελφέ, διάβασε και καλλιέργησε αυτές.  Γιατί έτσι είναι που θα δώσεις στον εαυτό σου, την ευκαιρία για πνευματική ανάνηψη και τις ελπίδες όλες, ώστε το όνομα σου να γραφτεί στο βιβλίο της ζωής του Αρνίου.  Κι αυτό φυσικά μόνο εάν καλλιεργήσεις την Αγάπη, με Λόγο, νηστεία και προσευχή, όπως πολύ καλά διδάχτηκες, συνέχεια για να κάνεις.

·   Αλήθεια όμως, αν δε συμφωνείς ποτέ μ’ αυτές και τίποτα δε σ’ αρέσει αλλά κι ούτε σε εμπνέει, τότε παράτησε αυτές.  Αγνόησε τα όλα παντελώς και πέταξε τα πάντα.  Γιατί χάνεις το χρόνο σου, ενέργεια πολύ περισσότερο και την ευκαιρία κάποιου από εσένα, κάτι ωραίο κι όμορφο, Αλήθεια για να πάρει.  Κι έτσι θα κάνεις χάρη στον εαυτό σου, σ’ αυτόν που θέλει να βοηθηθεί, αλλά ακόμη και σ’ αυτόν που τόσο έντονα προσπαθεί, τ’ αδέλφια του να βοηθήσει.    

·   Μην πολεμήσεις όμως αυτές και μην τολμήσεις ποτέ αυτές να σταματήσεις.  Γιατί μπορεί να μην εμπνέουν εσένα, αλλά σίγουρα εμπνέουν κάπου κάποιον άλλο.  Δεν μπορείς γιατί κανείς δε σου δίνει το  δικαίωμα αυτό, να αφαιρέσεις δηλαδή, κάποιου άλλου την  ευκαιρία για πνευματική ανάσταση, που πιθανόν να έχει με αυτές, γιατί έτσι πολεμάς το Θεό, τον εαυτό σου, την Αγάπη.


Κι εσύ αδελφή και αδελφέ,
π’ Αλήθεια επέλεξες
μ’ αυτά για να δουλέψεις,
έχεις πολλές ευχές
κι όλες μου τις προσευχές,
τ’ αποτέλεσμα σου να  ’ναι άγιο
και καθ’ όλα Θεϊκό.

Καλή τύχη σου εύχομαι λοιπόν,
μ’ αυτό που πρόκειται να κάνεις
και για όλους εμάς μ’ αυτό,
που ο Θεός πρόκειται,
σύντομα και θεαματικά
να προσφέρει και να δώσει,
να τιμήσει, να πληρώσει.



Σημειώσεις

Η “Οικουμενική Προσευχή” που ψιθυρίστηκε, αποτελείται από σχεδόν έξη σελίδες και 2543 λέξεις.

Η προσευχή ψιθυρίστηκε, γιατί φωτισμένος είναι που έγραψε κι αλήθεια έτσι
γι Αγάπη μίλησε:  “ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ ΑΝ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙ ΑΓΑΠΗ”




ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ, ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΤ΄ΟΥΣΙΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ


Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2019

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΠΙ ΤΟ Ε΄ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

ΠΗΓΗ




ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΠΙ ΤΟ Ε΄ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ


Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Το ζήτημα της υπακοής είναι κεφαλαιώδες ζήτημα στο Μυστήριον του Ησυχασμού/Μοναχισμού. Έχουν γραφεί ολόκληροι τόμοι περι αυτής.

Δυστυχώς, η νοσηρή τάσις να μοναστικοποιήσουμε τον κόσμο (να μπολιάσουμε το κοσμικό φρόνημα με μοναστικούς κανόνες) με μεθοδευμένους αστείους Γεροντισμούς και Γκουρουϊσμούς (ελέω οπαδοποίησις και μάντρωσις των μαζών), συγκλονίζει και συγχίζει τις αδύναμες ψυχές που προσέρχονται εν μετανοία στη μάνα μας Εκκλησία. 

Το ιερό Ευαγγέλιον θα μεταμορφώσει, μυστηριακώς, το κοσμικό φρόνημα και τον κόσμο μεταβάλλει σε κόσμημα, και όχι ο Γέροντας με τους οπαδούς του.

Η προσωπολατρεία και απολυτοποίησις προς το πρόσωπον του Γέροντα είναι ψιλή ειδωλολατρία. Υπάρχει «ορθόδοξη» ειδωλολατρία, και την καλλιεργούν ιδιαίτερα οι νεοΒατοπεδινοί και οι Οικουμενιστές. 


Ο άνθρωπος έχει τάσεις προς διάφορους ψυχολογικούς εθισμούς: Ναρκωτικά, τσιγάρο, διαδίκτυο, φαγητό, σέξ, Γέροντες, αλκοόλ, τζόγο, ποδόσφαιρο, Πατριάρχες, τηλεόραση, κ.ο.κ.

Ο Θεός θέλει ΜΟΝΟΝ την μανική μετάνοιά μας και την εν Χριστώ ελευθερία μας, ώστε να γίνουμε αυτό που είμαστε προορισμένοι να γίνουμε, και όχι την ψυχωτική και εμμονική προσκόλλησιν μας σε Γκουρού και Γέροντα. 

Δεν υφίσταται ΟΥΔΕΜΙΑ αμαρτία, πλύν εκείνης της αμετανοησίας και εωσφορικής υπερηφανείας, μας διδάσκει ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος. Εμείς επιμένουμε ψυχωτικά να ασχολούμαστε με τις λογιών-λογιών αμαρτίες, με τον ηθικισμό μας, και με τις εμμονές μας. 

Ο «χριστιανικός» Ηθικισμός μας μεταβάλλει ενίοτε σε μαριονέτες του τάδε ή του δείνα Γέροντα. Δεν φταίνε μόνο οι «χαρισματούχοι» Γέροντες, αλλά και εμείς. Επειδή είμεθα δειλοί και φοβισμένα ανθρωπάκια, και δεν αναλαμβάνουμε το θείο δάνειο της ζωής, ώστε να εξοφλήσουμε το χρέος του επερχόμενου θανάτου. 

Θέλουμε ο Γκουρού μας να αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής μας, και κατά θεο-λογική συνέπεια φοβόμαστε ή τρέμουμεν με την σκιά ή και με την ιδέα του θανάτου. Αυτό δεν είναι ζωή, αλλά βίος αβίωτος, σκέτη κόλαση. Πώς θα μάθουμε να πεθαίνουμε, αν δεν μάθουμε ήδη να ζούμε την ζωή μας; Πώς θα θανατοποιήσουμε το θάνατο με τις θρησκόληπτες εξαρτήσεις μας;

Πώς θα αντιμετώπισουμε το Μυστήριο του Θανάτου απαγκιστρωμένοι και προσκολλημένοι σαν στρείδια επάνω σε Γέροντες, συζύγους, υλικά αγαθά, φίλους και φιλενάδες;

Οι Λαϊκοί πιστοί δεν είναι υποχρεωμένοι να εξασκούν τυφλή και αδιάκριτη υπακοή σε Γέροντα. Δεν έχουν δώσει μοναστικές υποσχέσεις για αδιάκριτη και τυφλή υπακοή. Ούτε κάν η μοναστική υπακοή δεν πρέπει να είναι τυφλή και αδιάκριτη. Τούτο πολλοί μοναχοί το αγνοούσιν. Ο Θεός μας έδωσε συνείδησιν, και το δώρον της Ελεύθερης επιλογής.

Υπάρχει μάλλιστα για ζητήματα Πίστεως η αγία ανυπακοή! Βασιλεύει όμως κατά κόρον η κακή υπακοή! Οι Λαϊκοί και οι Μοναχοί έχουν την ευαγγελική επιλογή, χωρίς να καταργείται το αυτεξούσιον, της εκ βαθέων ερωτικής μετάνοιας, παρ΄όλην την αμαρτητική ροπή της ψυχής. 

Μοναχοί, Κληρικοί και Λαϊκοί έχουμε καθημερινές πτώσεις εν γνώσει και αγνοία μας. Αυτά όμως δεν παύουν να είναι μονάχα στιγμιαία επεισόδια. Η οντολογική μετάνοια λευκάνη μυστηριακώς τον άνθρωπο, του δίνει φτερά. Δεν υπάρχει απελπισία και κατάθλιψη για όποιον λατρεύει και μετανοεί υπαρξιακά τον Πλάστη μας.

Οι Λαϊκοί εν τω κόσμω επειδή δεν είναι εφικτό να εφαρμώζουν το Μοναχικό πρόγραμμα, καλόν και θεάρεστον είναι να μετανοούν υπαρξιακά -και όχι να εξομολογούνται τυπικά και τακτικά- για να μεταβιβάζουν τις ευθύνες τους στον πνευματικό. Ο πνευματικός δεν είναι ο ατομικός ψυχολόγος μας, αλλά ο παρέχων την άφεσιν των αμαρτιών μας μέσω του μυστηρίου του λουτρού της ψυχής.

Συναφώς, απο την μια έχουμε την μοναστικοποίηση του κόσμου και απο την άλλη την εκκοσμίκευση του Μοναχισμού. Η αλήθεια είναι κάπου στο μέσον. 

Και τα δύο εκπηγάζουν, νομίζω, απο μίαν νοσηρή και

«πνευματική ειδωλολατρεία» σύμφωνα με τον Δογματολόγο κ. Χρυσόστομον Σταμούλην. Και όλα αυτά στο πυρήνα τους έχουν να κάνουν με το βραχυκυκλωμένο ερωτικό μας στοιχείο. Η αμοιγώς πνευματικοποίηση του έρωτα, και η αμοιγώς δαιμονοποίηση του έρωτα. Ο Διάβολος, τείνει να είναι «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών», πράγμα παράδοξο και τραγελαφικόν. 

Η στυγνή απολυτοποίηση του θείου έρωτος, και απο την άλλη η δαιμονοποίησις του σαρκικού έρωτα. Τον Θεό δεν τον λατρεύουμε με το σώμα μας; Είμεθα μήπως πνευματικά και άυλα όντα; Ο έρωτας πάντως είναι διφυής, όπως ο άνθρωπος. Ένας ύπουλος και πανούργος Ηθικισμός, μας εισάγει στο βασίλειον των «Ανέραστων Μανιχαϊστών» (δικής μας επινόησις ο νεολογισμός), ένας ανέραστος και στείρος «Μονοφυσιτισμός». Δια του οποίου δεν κάνουμε και πνευματική προκοπή. 

Αν δεν μάθουμε να αμαρτάνουμε εν συνειδήσει πως ακριβώς θα μετανοούμε εν συνείδησει; Αμαρτάνουμε συνεπώς ασυνείδητα, δηλ. ψευτο-αμαρτάνουμε, δεν αμαρτάνουμε όπως ο Άσωτος της Παραβολής, και κατά θεο-λογική συνέπεια ψευτο-μετανοούμεν, μεταμελούμαστε επιφανιακά και εξομολογούμαστε τυπικά σχεδόν τυπολατρικά για να μη μας βασανίζουν οι τύψεις, και συνεπώς δεν μετανούμε και αδυνατούμε να βρούμε το σπίτι του ουράνιου Πατέρα μας. Φαύλος κύκλος.

Ο όσιος Γέρων Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, έχει δίκαιον στα εν λόγω λεχθέντα του, εντός του πλαισίου του μυστηρίου του Ησυχασμού. Ο γ. Ιωσήφ έκανε την παρακοή του απο τις μοναστικές υποσχέσεις του και πλήρωσε το τίμημα. Κατά τον γ. Εφραίμ ήτο ένας Ιούδας Ισκαριώτης, επειδή εγκατέλειψε αδικαιολόγητα τον Μονή μετανοίας του, και οι πνευματικοί νόμοι πήραν της ρεβάνς τους.

Τα σκάνδαλα δεν δημιουργήθησαν μαγικά και απο μόνα τους, σχεδόν 60 χρόνια, οι νεοΒατοπεδινοί δημιουργούν σωρηδόν σκάνδαλα εντός του κόλπου της Εκκλησίας.

Που συνέβησαν σκάνδαλα με τον γ. Ιωσήφ;
1. Σκάνδαλο στο γυναικείο Μοναστήρι στις

Οινούσσες.
2. Σκάνδαλο στο γυναικείο Μοναστήρι Αγίου Νικολάου Βάθειας.
3. Σκάνδαλο στο γυναικείο Μοναστήρι της Αγίας Θέκλας στην Κύπρο.
4. Σκάνδαλο στο γυναικείο Μοναστήρι της Μίνθης στην Πάφο.
5. Σκάνδαλο στο Κουτλουμούσι του Αγίου Όρους.

Θέλετε και άλλα;


Και σκεφθείτε ότι δεν προεκταθήκαμε στα σωρηδόν άλλα σκάνδαλα που δημιούργησαν ο Εφραίμ και ο Λεμεσού.

Οι αληθείς μαρτυρίες του μακαριστού όσιου Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Γέροντος κυρού Γρηγορίου και του μακαριστού Μοναχού Νικόδημου Μπιλάλη είναι σοβαρές και βαρύνουσες, και το χριστεπώνυμο πλήρωμα ας τολμήσει να τις συμπροβληματίσει.

Η εν λόγω Σταυροβουνιώτικη βιβλιοκρισία του Μοναχού Ιλαρίωνος είναι ως απο Θεού σταγονίδια δρόσου εν μέσω βαλτοπεδινού καύσωνος, τα οποία σταγονίδια αληθείας σβήνουν ωκεανούς Βατοπαιδινών ψευδολογιών και συκοφαντίων.

Του Παναγιώτη Νούνη

ΑΛΒΕΡΤΟΣ ΑΪΝΣΤΑΪΝ (ΦΥΣΙΚΟΣ), Ο «ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ» ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ


ΑΝΩΝΥΜΟΣ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΜΕΡΟΣ Στ΄)



ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΑ 133 ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ



Μέρος Στ΄

Του «Ανώνυμου»


Ωσαννά* σε Σένα, Ύψιστε* Θεέ,126 ψάλλουμε και τιμή σε Σένα Άρχοντα* Πατέρα και Δημιουργέ127 υμνούμε, γιατί εμάς τα παιδιά Σου σαν έπλασες, μετά Χερουβείμ και Σεραφείμ, Θεούς και Συνδημιουργούς μας έστεψες και σαν Αξιαγάπητος* Πατέρας,128 μας δίδαξες, αλλά και συνάμα όμως μας ορμήνεψες:
Ακούστε ω παιδιά του σύμπαντος.  Ακούστε με όλοι αγαπητά Μου παιδιά, παιδιά όλης  της οικουμένης:
Είστε παιδιά μου, γιατί Εγώ είμαι και υπάρχετε αγαπημένοι μου, μόνο επειδή σας αγαπώ.
Γι αυτό λατρέψτε Με παιδιά μου, αλλά ασταμάτητα, με όλο σας το σώμα, όλο σας το κύρος και όλο το μυαλό σαν τον Ένα και Μοναδικό σας Φίλο, Δάσκαλο, Κύριο κι Αληθινό Θεό,129 για να υπάρξετε όμοιοί Μου.  Όμοιοι πάντα κατ’ εικόνα και με ατέλειωτη καθ’ ομοίωση.
Εκεί όπου σαν δαμάσετε εαυτόν, πληρώσετε και συμπληρώσετε αυτόν, στο μικρόκοσμο και μακρόκοσμο της Δημιουργίας, τότε μοναχά είναι που η Αγάπη θα είναι ο άρτος και ο Λόγος αδιαμφισβήτητα το νερό.
Τότε μοναχά είναι που η ψυχή, ελεύθερη και σαν βασίλισσα πια, θα διαφεντεύει, θεοδρομεί και ποδηγετεί, μέσα στα ανεξερεύνητα μυστήρια, του συμπαντικού σας κόσμου.
Τότε μοναχά είναι που η ψυχή, δε θα υποφέρει ποτέ πια ξανά και θα βασιλεύσει σ’ ένα κορμί δούλου, σκλάβου, υπηρέτη και μαθητή αυτής, που από άγνοια σκοντάφτει, παραπατεί κι ολοένα πέφτει.
Τότε μόνο είναι παιδί μου, που θα πάψεις πια από άγνοια και μόνο να τρέφεις το δούλο, σκλάβο, υπηρέτη και μαθητή και το εγώ του συνέχεια να παινεύεις, έναντι μιας βασίλισσας κι αφέντρας του δικού σου ναού, που μόνο να συντηρείς γνωρίζεις και όλο να αγνοείς μπορείς.
Τότε μόνο είναι αγαπητό μου παιδί, που θα πάψεις πλέον, από άγνοια και μόνο, σε όλους γύρω σου μόνο λάθη να εντοπίζεις κι όλους αυτούς συνέχεια να κρίνεις, να απορρίπτεις και εσαεί* όλους πάντα να δικάζεις.
Τότε μόνο είναι αγαπημένε μου, που σαν δημιουργία, έργο και κομμάτι Μου, κομμάτι δικό Μου, κομμάτι από πάνω Μου, ίδιο κατ’ εικόνα, όπως ακριβώς ένα κομμάτι ψωμί ίδιο με το υπόλοιπο ψωμί, είναι που θα θυμηθείς ποιος είσαι, τι είσαι, γιατί είσαι και για ποιο λόγο είσαι πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη.
Τότε μόνο είναι πολυαγαπημένε Μου, που δε θα ξεχάσεις ποτέ πια ξανά ποιος είσαι πλέον, γιατί αφού επιστρέψεις πίσω κοντά Μου κι ενωθείς και γίνεις ένα και το αυτό μαζί Μου, τότε μόνο είναι που θα έχεις ταυτότητα αλλά και ιδιότητα σίγουρα για να βιώσεις, συνειδητά, συνέχεια κι ασταμάτητα και να αναστηθείς έτσι από τους νεκρούς, για να υπάρξεις με ωραιότητα και τελειότητα, μέσα στην ομορφιά του αέναου κάλους της ψυχής. 
Εκεί όπου η ψυχή ήταν, είναι και πάντα αυτή θα είναι: αφέντρα του οίκου σου και ιέρεια του δικού σου ναού, βασίλισσα και κυρία του κάστρου σου και δασκάλα του δικού σου σχολειού, με ένα κορμί για δούλο, σκλάβο, υπηρέτη και μαθητή, που όλο κι αρνείται να υπακούσει και όλο αυτόν σηκώνει γιατί κάτω πέφτει συνεχώς, αφού νομίζει όλα πως γνωρίζει, γι αυτό και στης ψυχής το κάλεσμα αρνείται ανελλιπώς.  

Και δοξάστε Με αγαπητοί μου, αλλά ατελείωτα, με όλη σας τη ψυχή και όλη την καρδιά σαν τον ένα και Πραγματικό σας Φίλο και μοναδικό Αφέντη, Πατέρα και Δημιουργό,130 για να υπάρξετε πραγματικά αντάξια παιδιά Μου, αλλά κι αληθινά ένδοξοι κληρονόμοι της βασιλείας Μου.
Εκεί όπου η βασιλεία Μου, είναι η ατέλειωτη ευτυχία και χαρά, η πραγματική ησυχία, ηρεμία, γαλήνη και η αληθινή ειρήνη και Αγάπη, που συντελούν τελειότητα.  Την απόλυτη τελειότητα κι αληθινή πραγματικότητα, σε ένα αληθινά ωραιότατο Παράδεισο, για όλους εσάς παιδιά μου να βιώσετε.  Για όλους εσάς αγαπητοί μου, να απολαύσετε και να χαρείτε, έκπαγλη ομορφιά κι ατέλειωτη τελειότητα, στη Δημιουργία που ανήκετε και που φυσικά σας ανήκει.
Aλληλούια Αμήν Aλληλούια -- Aλληλούια Αμήν Aλληλούια -- Aλληλούια Αμήν Aλληλούια - Aλληλούια Αμήν Aλληλούια.

Ευχές, ευλογίες και προσευχές, για όλα τα παιδιά της γης για να υπάρξουν όπως πρωτοπλάστηκαν και πρωτοδημιουργήθηκαν κι Εσύ Πρωτομάστορα* Θεέ μου,131 Αρχιτέκτονα Δημιουργέ μου132 και Μόναγαπη* Κύριε μου133  τους είπες να είναι κι όχι όπως οι ίδιοι επέλεξαν, προτίμησαν και κατάληξαν αυτό που κατάληξαν να είναι.  Και όχι ποτέ όπως κατάντησαν, αυτό που κατάντησαν να είναι.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»