Translate

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

IΩΑΝΝΟΥ ΚΑΛΛΙΑΝΙΩΤΟΥ, Η ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ


Ἡ Τρέχουσα Ἑλληνική Κρίσις  ἐστίν Ἔργον
τῶν Δημιουργῶν τῶν Δυτικῶν Ἐπαναστάσεων
τοῦ Παρελθόντος
ὑπό
Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου

Φεβρουάριος 2017

«Κρεῖτόν ἐστι μετ’ ὀλίγων ἀγαθῶν πρός ἅπαντας τούς κακούς
ἤ μετά πολλῶν κακῶν πρός ὀλίγους ἀγαθούς μάχεσθαι.»

Α΄. Πρόλογος

Πέρα τῆς ἀποκαλυφθείσης Ἀληθείας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀνθρωπίνης σοφίας,  ἡ Ἱστορική ἀλήθεια εἶναι ἐπίσης ἀναγκαία διά τά παιδιά μας (τάς μελλούσας γενεάς)˙ ἀλλά καί δι’ ἅπαντα τόν λαόν μας καί δή διά τούς ἐν ἀγνοίᾳ, διαφθορᾷ, ἀθεΐᾳ, αἱρέσει καί δουλείᾳ εὑρισκομένους πολιτικούς καί θρησκευτικούς ἡμῶν ἡγέτας, τοῦ αἰῶνος τούτου τῆς παραπλανήσεως, ἐξαπατήσεως καί σκοταδισμοῦ, τόν ὁποῖον διάγομεν καί διά τόν ὁποῖον εἴμεθα ὑπρήφανοι διά τά τεχνολογικά του ἐπιτεύγματα (τά συμβάλλοντα εἰς τήν ἡμετέραν δουλείαν) καί διά τήν «πλήρη» ἐνημέρωσίν μας (διά τῆς προπαγάνδας τῆς διαπλοκῆς καί τοῦ ψεύδους) τά ὁδηγοῦντα εἰς τήν ψυχικήν ἀπώλειαν. Ἡ μέν πεπτωκυῖα δύσις εἶναι δικαιολογημένη ἀπό τήν αἵρεσιν τοῦ 1054 νά φθάσῃ εἰς τήν ἀθεῒαν τοῦ 2016 καί ἀπό τήν ἐξαπάτησιν τῶν λαῶν της, διά τῆς Ἀγγλικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1640, τῆς Ἀμερικανικῆς τοῦ 1776, τῆς Γαλλικῆς τοῦ 1789 καί τῆς Ρωσικῆς τοῦ 1917 νά φθάσῃ εἰς τήν δουλείαν τοῦ 2016˙ πλήν δέ τῆς Ρωσίας, ἡ ὁποία ἀνέκαμψε πλήρως, καθ’ ὅτι εὑρίσκεται αὕτη ἐν σοφίᾳ, πίστει Ὀρθοδόξῳ, ἐλευθερίᾳ καί ἀληθείᾳ, διά τοῦτο καί ἡ ἐν σκοτίᾳ, πλάνῃ καί δουλείᾳ δύσις εἶναι ἐναντίον της καί ἐναντίον, πρό παντός, τῆς Ἱστορικῆς, Ὀρθοδόξου, σοφῆς, ἀλλ’ ἀνυπερασπίστου Ἑλλάδος. Δυστυχῶς, στηρίζει ἡ πεπλανημένη αὕτη δύσις τούς ἀδικαιολογήτους Μασόνους, ἀθέους καί ἀνθέλληνας πολιτικούς μας, καθ’ ὡς καί τούς αἱρετικούς οἰκουμενιστάς θρησκευτικούς ψευδο-ἡγέτας μας.
    Ἱστορικαί πηγαί μᾶς λέγουν διά τόν Ἑβραῖον Goldsmith, τόν Amschel Moses Bauer, ὁ ὁποῖος ἐγκατεστάθη τό 1750 εἰς Φρανκφούρτην (Frankfort-on-the-Main in Germany) καί ἤνοιξεν ἕν «κατάστημα», διά τοῦ ὁποίου ἐδάνειζε χρήματα (money lending business). Ὁ Μωϋσῆς (Moses) εἶχεν ἕνα υἱόν, τόν Amschel Mayer Bauer, ὁ ὁποῖος προσελήφθη ὡς ὑπάλληλος ὑπό τῆς Τραπέζης Oppenheimer Bank. Ὁ Μέϊερ (Mayer) ἐχρησιμοποίει τό ἴδιον σῆμα (οἰκόσημον, «θυρεόν»), ὅπως καί ὁ πατέρας του ὁ Moses, τήν «κοκκίνην ἀσπίδα ἤ σφραγῖδα» (Red Shield), τήν ὁποίαν μέ ὑπερηφανίαν ἐξέθετε εἰς τήν εἴσοδον τῆς ἐπιχειρήσεώς του. Ἐγνώριζε δέ οὗτος τήν μυστικήν σημασίαν τῆς «Ἐρυθρᾶς Σημαίας», καί διά τοῦτο, ἀπεφάσισε νά τήν υἱοθετήσῃ καί ὡς νέον ὄνομα τῆς οἰκογενείας του. Ἐρυθρά Σφραγίς (Red Shield) εἰς τήν Γερμανικήν εἶναι Roth Schild καί οὕτως, ὠνόμασε τόν οἶκόν του, The House of Roth-Schild ἤ Rothschild (Ρόθτσάϊλντ ἤ Ρόθτσιλντ), ὁ ὁποῖος ἐλέγχει ἔκτοτε τόν πλανήτην ὁλόκληρον καί ἐργάζεται, ὁ «εὐεργέτης» οὗτος διά τήν παροῦσαν καί μέλλουσαν παγκόσμιον (ἐπί γῆς) «εὐημερίαν». Ἀπέρριψαν οἱ πεπλανημένοι οὗτοι τόν ἀληθινόν Θεόν τῶν προφητῶν των καί ἀπεδέχθησαν τόν ἀντίζηλον (τόν διάβολον), ὁ ὁποῖος τούς καθοδηγεῖ εἰς πᾶν ἔργον των˙ διά τοῦτο καί δέν θά ἠμπορέσουν ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νά ποιήσουν ἀγαθόν καί καλόν ἔργον ἀρεστόν εἰς τόν Θεόν.
B΄. Στόχος τῶν Δημιουργῶν τῶν Δυτικῶν Ἐπαναστάσεων

Τό 1773, ὁ Mayer Rothschild προσκαλεῖ ἀκόμη δώδεκα πλουσίους Ἑβραίους εἰς τήν Φρανκφούρτην καί συγκεντρώνοντες οὗτοι τά χρήματά των, ἐδημιούργησαν τήν Παγκόσμιαν Ἐπαναστατικήν Κίνησιν (World Revolutionary Movement) διοικουμένη ἀπό τά δέκα τρία (13) ταῦτα μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῶν Ἑβραίων «Πεφωτισμένων» (Illuminati),  ὥστε νά ἠμποροῦν νά χρηματοδοτοῦν καί νά ἐλέγχουν τόν παγκόσμιον πλοῦτον, τούς φυσικούς πόρους, τό χρηματοπιστωτικόν σύστημα καί τό ἐργατικόν δυναμικόν τοῦ πλανήτου. Ὁ ἴδιος ὁ Rothschild ἀποκαλύπτει πώς οὗτοι εἶχον ὀργανώσει τήν Ἀγγλικήν Ἐπανάστασιν (1640-1649) μέ τήν ἐπικράτησιν ἑνός σχεδίου τρομοκρατίας, μέ τό ὁποῖον ὑπέταξαν τάς μάζας τῶν ἀνθρώπων γρήγορα καί ἐπέβαλον τό σχέδιόν των. Οἱ τραπεζῖται, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τήν ἐπανάστασιν ταύτην, εἶχον ἐπιβάλει καί τόν ἔλεγχον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καί ἐπαγίωσαν τό ἐθνικόν χρέος τῆς Ἀγγλίας. Ηὔξησαν δέ τό ἐθνικόν ταύτης χρέος μέ μεγάλην ταχύτητα καί ρυθμούς, ὥστε νά δανείζουν εἰς τό κράτος χρήματα, ἵνα ἀντιμετωπίζῃ τόν πόλεμον καί τάς ἀνταρσίας, τάς ὁποίας εἶχον ὑποδαυλίσει οἱ ἵδιοι οἱ δανεισταί πρό ἀρκετῶν ἐτῶν καί τοιουτοτρόπως, ἐκαρποῦντο τούς τοκογλυφικούς τόκους των εἰς τό διηνεκές (British consols).
    Περαιτέρω, ἡ Κυριαρχία τοῦ Τρόμου (Reign of Terror) συνελήφθη ὑπό τῶν σκοταδιστῶν τούτων, τῶν ἡγετῶν τῶν Ἑβραίων «Φωτισμένων» (Illuminati). Οὗτοι ὀργανώνουν τόν Γαλλικόν Μασονισμόν καί δημιουργοῦν τό Lodges of Grand Orient Masonry. Τό 1788 ὑπῆρχον ἤδη περισσότεραι ἀπό 2.000 Μασονικαί Στοαί εἰς τήν καταδεδικασμένην εἰς ἀπόλυτον ἐκκοσμίκευσιν καί φιλελευθερισμόν Γαλλίαν. Τοιουτοτρόπως, οἱ ἀφελεῖς ἐπαναστατικοί ὑποκινηταί (προδόται), τῆς ἐπερχομένης Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, εἶχον δημιουργηθῆ εἰς ὁλόκληρον τήν χώραν ἐντός τῶν Στοῶν καί κατέστρωναν τήν Ἐπναστατικήν Κίνησιν τῆς Γαλλίας. Ὁ στόχος τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως (1789) ἦτο νά δολοφονήσουν τόν Βασιλέα Λουδοβῖκον ΙΣΤ΄(Louis Auguste XVI) καί τήν Βασίλισσαν Μαρίαν Ἀντουανέττα (Marie Antoinette) καί χιλιάδας ἀπό τήν ἀριστοκρατίαν. Κατήνεγκαν νά πείσουν οἱ ἀπατεῶνες οὗτοι τόν Mirabeau καί τόν Duc D’ Orleans ὅτι ὁ σκοπός τῆς Ἐπαναστάσεως ἦτο νά «ἀπελευθερώσουν» τήν πολιτικήν καί τήν θρησκείαν ἀπό τάς δεισιδαιμονίας, τάς προλήψεις καί ἀπό τήν ἀπολυταρχίαν. Ἐβύθισαν τόν Duc D’ Orleans εἰς ἕν τεράστιον χρέος καί ἐπείσθη νά συμμετάσχῃ εἰς οἱανδήποτε παρανομίαν καί ἄηθες ἐμπόριον, ὥστε νά ἀποκτήσῃ τάς ἀπωλείας του, ἀλλ’ ἀντί βελτιώσεως ἐβυθίζετο εἰς μεγαλύτερον χρέος. Οἱ δανεισταί τόν συνεβούλευον καί τοῦ ἐδίδουν καί ἄλλα ἐνυπόθηκα δάνεια διά νά τόν «βοηθήσουν» μέ τό νά θέσῃ ὑποθήκην τό παλάτι, τήν ἀκίνητον περιουσίαν του, τόν οἶκόν του καί τό Palais Royal. Ὁ Duc D’ Orleans ὑπέγραψε μίαν συμφωνίαν, ὅπου οἱ Ἑβραῖοι χρηματοδόται του εἶχον τήν ἐξουσίαν νά διοικοῦν τήν περιουσίαν του καί νά τοῦ ἐξασφαλίζουν ἀρκετόν εἰσόδημα νά πληρώνῃ τάς δανειακάς του ὑποχρεώσεις. Ὁ πτωχός οὗτος εἶχε τήν ψευδαίσθησιν ὅτι οἱ Ἑβραῖοι Τραπεζῖται εἰργάζοντο δι’ αὐτόν καί τοῦ ἔκαμνον μάλιστα καί καλάς συμφωνίας. Ποῦ νά φαντασθῇ ὁ καημένος ὅτι μέ τήν συμφωνίαν αὐτήν εἶχε προδώσει τήν πατρίδα του καί εἶχε πωλήσει τήν ψυχήν του καί τό σῶμά του εἰς τούς πράκτορας τούτους τοῦ διαβόλου;
    Αἱ μυστικαί αὗται δυνάμεις (τῶν Illuminati τῇ συνδρομῇ τῶν «φιλανθρώπων» Μασόνων τῆς Γαλλίας) διηύθυναν τήν Γαλλικήν Ἐπανάστασιν (1789-1799), ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ λαοῦ καί τοῦ Βασιλέως Luis XVI καί τῆς συζύγου του Marie Antoinette. Μετά τήν χορήγησιν τῶν δανείων, οἱ τοκογλύφοι οὗτοι ἀρχίζουν τήν διαφθοράν τοῦ δανειζομένου˙ τόν ὁδηγοῦν εἰς τήν ἀνηθικότητα, δημοσιοποιοῦν ὅλα αὐτά, τά ὁποῖα τόν ἔπεισαν νά πράξῃ, μέ σκοπόν τήν διαπόμπεψιν τοῦ δανειζομένου καί τήν συστηματικήν καταστροφήν τῆς πολιτείας καί ἐκκλησίας τῆς Γαλλίας καί προσπαθοῦν μέ πᾶν μέσον νά διαφθείρουν τούς νέους καί ἅπαντας τούς πολίτας, ὡδηγοῦντες αὐτούς εἰς τήν διαφθοράν, ὅπου ὡδήγησαν πρωτίστως τούς ἡγέτας των. Οἱ ἐγκληματίαι οὗτοι ἐφόνευσαν τόν Louis XVI καί τήν σύζυγόν του, τήν Marie Antoinette. Ἕνας ὑπόκοσμος ὠργανωμένος ὑπό τοῦ Jacobin club (Ἑβραίων Ἰακωβιτῶν) ἐτρομοκράτησεν ὁλόκληρον τόν Γαλλικόν λαόν μέ τό νά διαπράττουν μαζικά ἐγκλήματα καί νά βιάζουν τάς γυναίκας δημοσίως καί νά ποιοῦν ἄλλας ἀκρότητας καί θηριωδίας, ὥστε νά ὑπηρετοῦν τόν σκοπόν τῶν μυστικῶν κυρίων των καί νά ἱκανοποιήσουν τόν ἀπότερον στόχον τούτων, ὁ ὁποῖος καί ἐπετεύχθη.
    Ταυτοχρόνως, οἱ  Ἑβραῖοι ραββῖνοι, οἱ διαστρεβλωταί τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, διεξεδίκουν τήν αὐθεντίαν καί μοναδικότητά των εἰς τό νά ἑρμηνεύουν τά μυστικά καί ἀπόκρυφα μηνύματα, ἐκ τῶν γεγραμμένων εἰς τήν Ἁγίαν Γραφήν, ἀναφερόμενοι εἰς εἰδικάς «ἀποκαλύψεις», τάς ὁποίας ἀπέκτησαν οὗτοι, ὡς ἔλεγον, ἀπό τήν Καμπάλα (Cabala). Οἱ ἴδιοι οὗτοι συνέλαβον τήν ἄθεον-ὑλιστικήν ἰδεολογίαν, ἡ ὁποία τό 1848 ἐδημοσιεύθη ὡς τό Κομμουνιστικόν Μανιφέστον (Communist Manifesto) ὑπό τοῦ Karl Marx, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀνεψιός Ἑβραίου Ραββίνου. Τό μέν πραγματικόν ὄνομα τοῦ Ἑβραίου Karl Marx ἦτο Moses Mordechai Marx Levi˙ εἶχε δέ συγγενικούς δεσμούς μέ τούς Rothschilds καί ἦτο οὗτος μέλος τῆς Μασονικῆς Στοᾶς Grand Orient Lodge. Ὁ οἶκος Rothschild μέ τούς Illuminati καί τούς Μασόνους προσεπάθουν νά ἀποκτήσουν προσηλύτους, οἱ ὁποῖοι δέν ἦσαν Ἑβραῖοι, ἀλλά πλούσιοι πολῖται τῆς χώρας ἤ πολιτικοί ἤ θρησκευτικοί ἡγέται καί χρησιμοποιοῦντες δωροδοκίας, τήν διφθοράν των, καί ἀπειλάς τούς ἔκαμνον ἑκουσίως ἤ ἀκουσίως πειθήνια ὄργανά των, ὥστε νά ἐνεργοῦν κατά τῆς πατρίδος των καί κατά τῆς Χριστιανικῆς πίστεώς των.
    Κατόπιν, οὗτοι ἐστράφησαν κατά τῆς Ὀρθοδόξου Ρωσίας, ὡς εἶχον κάμνει τόν 15ον αἰῶνα (1453) κατά τῆς Βυζαντινῆς (Μεσαιωνικῆς Ἑλληνικῆς) Αὐτοκρατορίας καί αἰσθάνονται ὑπερήφανοι διότι συνέβαλον εἰς τήν πτῶσιν τοῦ Βυζαντίου, ὅπως ἔχουν γράψει οἱ ἴδιοι, ἐπανειλημμένως. Οἱ Ἑβραῖοι τῆς Ρωσίας ἔπαιξαν πρωταρχικόν ρόλον εἰς τήν Ἐπανάστασιν τῶν Μπολσεβίκων, εἰς τήν κυριαρχίαν των ἐπί τῆς κυβερνήσεως κατά τά πρῶτα ἔτη καί εἰς τήν δολοφονίαν τῆς οἰκογενείας τῶν Ρομάνοφ (Τσάρου Νικολάου Β΄). Οἱ κομμουνισταί ἡγέται, οἱ ὁποῖοι ἤλεγχον τήν Ρωσίαν ἀπό τό 1917 ἕως τό 1920, ἦσαν ἅπαντες Ἑβραῖοι, ἀκόμη καί ὁ Λένιν (Lenin, Vladimir Ulyanov),  ὁ ὁποῖος, δυστυχῶς, δέν εἶχε κανένα σεβασμόν ἤ ἐνδιαφέρον διά τούς κατ’ αὐτόν ἀλλοεθνεῖς καί ἑτεροδόξους Ρώσους. Ἀρχηγός μέν τοῦ Ἐρυθροῦ Στρατοῦ ἦτο ὁ Leon Trotsky (Lev Bronstein), Γενικός Γραμματεύς καί Πρόεδρος τῆς Κεντρικῆς Ἐκτελιστικῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο ὁ Yakov Sverdlov (Solomon). Ἀρχηγός δέ τῆς Comintern ἦτο ὁ Grigori Zinoviev (Radomyslsky) καί Κυβερνιτικός Ἐπίτροπος Τύπου ὁ Karl Radek (Sobelsohn). Τέλος, κυβερνητικοί Ἐπίτροποι Διεθνῶν Ὑποθέσεων ἦσαν ὁ Maxim Litvinov (Wallach), ὁ Lev Kamenev (Rosenfeld) καί ὁ Moisei Uritsky.
    Δύο ἑβδομάδας πρίν ἀπό τήν Ὀκτωβριανήν Ἐπανάστασιν τοῦ 1917, ὁ Lenin εἶχε μίαν μυστικήν συνάντησιν εἰς τήν Ἁγίαν Πετρούπολιν (Petrograd), ὅπου ἀπεφάσισαν νά καταλάβουν τήν ἐξουσίαν διά τῆς βίας. Εἰς τήν συνάντησιν ταύτην ἔλαβον μέρος δώδεκα (12) ἄτομα, ἐκ τῶν ὁποίων τέσσαρες Ρῶσοι (Lenin κατά τά ¾ καί τρεῖς ἄλλοι), ἕνας Γεωργιανός (Stalin), ἕνας Πολωνός (Dzerzhinsky) καί ἕξ Ἑβραῖοι. Ἐπίσης, διά νά διυθύνουν οὗτοι τήν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας, ἕν πολιτικόν γραφεῖον ἐδημιουργήθη μέ ἑπτά ἄτομα προσωπικόν, τό ὁποῖον ἀπετελεῖτο ἀπό δύο Ρώσους (Lenin καί Bubnov), ἕνα Γεωργιανόν (Stalin) καί τέσσαρες Ἑβραίους (Trotsky, Sokolnikov, Zinoviev, καί Kamenev). Ἐν τῷ μεταξύ, τό Πέτρογκραντ Σοβιέτ (Petrograd Soviet) μέ πρόεδρον τόν Ἑβραῖον Trotsky ἐδημιούργησε μίαν 18-μελῆ Στρατιωτικήν Ἐπαναστατικήν Ἐπιτροπήν (Military Revolutionary Committee), ὥστε νά καταλάβουν τήν ἐξουσίαν. Αὕτη ἡ ἐπιτροπή ἀπετελεῖτο ἐξ ὀκτώ (8) Ρώσων, ἑνός (1) Οὐκρανοῦ, ἑνός (1) Πολωνοῦ, ἑνός (1) Καυκασίου καί ἕξ (6) Ἑβραίων. Τέλος, διά νά ἐλέγχουν τήν ὀργάνωσιν τῆς ἐξεγέρσεως ταύτης, ἡ Κεντρική Ἐπιτροπή τῶν Μπολσεβίκων (Bolshevik Central Committee) ἐδημιούργησεν ἕν 5-μελές Ἐπαναστατικόν Στρατιωτικόν Κέντρον (Revolutionary Military Center) διά τήν τοῦ Κόμματος ἐπιχειρησιακήν διοίκησιν, ἡ ὁποία ἀπετελεῖτο ἀπό ἕνα Ρῶσον (Bubnov), ἕνα Γεωργιανόν (Stalin), ἕνα Πολωνόν (Dzerzhinsky) καί δύο Ἑβραίους (Sverdlov καί Uritsky).
    Τήν νύκτα μεταξύ 16-17 Ἰουλίου 1918, μία ὁμάδα (μοίρα) Μπολσεβίκων τῆς Μυστικῆς Ἀστυνομίας, ὑπό τοῦ Ἑβραίου Yakov M. Yurovksy, ἐδολοφόνησαν τόν τελευταῖον Ρῶσον αὐτοκράτορα, τόν Τσάρον Νικόλαον Β΄ (Tsar Nicholas II Romanov, 1868-1918), τήν σύζυγόν του Ἀλεξάνδραν, τόν 14-χρονον υἱόν των Ἀλέξιον καί τάς τέσσαρας θυγατέρας των,  τούς ὁποίους ἐξετέλεσεν ὁ φρουρός τοῦ Lenin, ὁ Alexei Akimov. Ἡ ἐντολή ἐκτελέσεως (τό τηλεγράφημα) ἦτο ὑπογεγραμμένον ὑπό τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Σοβιετικῆς Κυβερνήσεως, τόν Ἑβραῖον Yakov Sverdlov (Solomon). Συνεπῶς καί ἡ Κομμουνιστική Ἐπανάστασις ἔγινεν ὑπό τῶν ἰδίων ἀνθρώπων, μέ στόχον των τήν ἐπιβολήν τοῦ ἀπολύτου ἐλέγχου των. Τά ἀπάνθρωπα ἐγκλήματά των καί αἱ θηριωδίαι των ἦσαν καί συμβολικά˙ ἤθελαν νά φονεύσουν τήν ψυχήν καί τό Ὀρθόδοξον Ρωσικόν πνεῦμα (τήν πίστιν των), ἀλλ’ ἀπέτυχαν παταγωδῶς, ὅπως ἀποτυγχάνουν καί σήμερον μέ τόν Ὀρθόδοξον Ρωσικόν λαόν καί τόν θεοσεβῆ των Πρόεδρον Βλαδίμηρον Πούτιν.
    Ἡ διακήρυξις τῆς Ἀνεξαρτησίας τῆς Ἀμερικῆς ἔγινε τό 1776 καί οἱ Πεφωτισμένοι (Illuminati) καί οἱ Ἰακωβῖται (Jacobins), μετά τήν ἐπιβολήν τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως (1789) εἰς τήν ὑποτεταγμένην πλέον Γαλλίαν, ἐξηπλώθησαν καί εἰς τήν Ἀμερικήν, τήν ὁποίαν ἐλέγχουν ἔκτοτε ἀπολύτως. Ὁ George Washington, ὁ πρῶτος πρόεδρος τῆς Ἀμερικῆς, εἶχε γράψει τό 1798 ὅτι οἱ Πεφωτισμένοι τῆς Εὐρώπης εἶχον ἤδη φθάσει εἰς τήν Ἀμερικήν. Λέγεται ὅτι ὁ Benjamin Franklin (1705-1790) ἦτο ὀπαδός τῶν Illuminati καθ’ὡς καί ὁ Thomas Jefferson (1743-1826) ἀπό τήν περίοδον, κατά τήν ὁποίαν ἦσαν Πρέσβεις τῆς Ἀμερικῆς εἰς τήν Γαλλίαν, πρό τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως. Οἱ Illuminati τῆς Ἀμερικῆς ἐξειλίχθησαν εἰς τούς δυνάστας τραπεζίτας, χρηματιστάς καί φυσικά, γαιοκτήμονας καί βιομηχάνους. Οἱ Rothschilds ἤθελον νά ἱδρύσουν μίαν ἰδικήν των Κεντρικήν Τράπεζαν εἰς τήν Ρωσίαν, ἀλλά ὁ Τσάρος Ἀλέξανδρος Β΄ (1818-1881) τό ἠρνήθη καί τό κόστος ἦτο ἡ δολοφονία του. Εἰς τήν Ἀμερικήν ἤνοιξαν οὗτοι τήν ἰδιωτικήν των Κεντρικήν Τράπεζαν (the Fed), τήν σύστασιν τῆς ὁποίας ὑπέγραψεν ὁ Πρόεδρος Woodrow Wilson (1913) καί διά τῆς ὁποίας ἐλέγχουν ἀπολύτως τήν Ἀμερικανικήν οἰκονομίαν. Τό 1866, ὁ Ἑβραῖος Ἰάκωβος Σίφ (Jacob Schiff) ἐπῆγεν ἀπό τήν Γερμανίαν εἰς τήν Νέαν Ὑόρκην. Τό 1867 προσχωρεῖ εἰς τήν Ἑταιρείαν Budge, Schiff & Company καί τό 1875 ἔγινεν ἐπικεφαλής τῆς Ἑταιρείας Kuhn, Loeb & Co καί ὑπανδρεύθη τήν κόρην τοῦ Solomon Loeb. Ἔκτοτε οὗτος διηύθυνε πολλάς καί «σπουδαίας» ἐπιχειρήσεις: τήν National City Bank of New York, τήν Equitable Life Assurance Society, τήν Wells Fargo & Company καί  τούς σιδηροδρόμους Union Pacific Railroad. Σήμερον, οἱ ἀπόγονοι τούτων κατέχουν ὅλας τάς ἐπιχειρήσεις ταύτας καί διατηροῦν ἀκόμη καί τάς ἰδίας παλαιάς ἐπωνυμίας των.
    Ἀκόμη χεῖρον, ὁ αἱμοσταγής Leon Trotsky ἐταξίδευσεν εἰς τήν Νέαν Ὑόρκην, ὅπου τό 1917 ἔλαβεν $20 ἑκατομμύρια δολλάρια ἀπό τόν τραπεζίτην Jacob Schiff. Ἐπίσης, ἔλαβεν οὗτος χρήματα καί ἀπό τόν Sir George Buchanan, ἀπό τούς Warburgs, τούς Rockefellers, τούς συνεταίρους τοῦ J. P. Morgan (τοὐλάχιστον $1 ἑκατομμύριον), ἀπό τόν Olaf Aschberg (Nye Bank of Stockholm, Sweden), ἀπό τούς Rhine Westphalian Syndicate, ἀπό τόν χρηματιστήν Javotovsky [τήν κόρην τοῦ ὁποίου ὑπανδρεύθη ἀργότερα ὁ Leon Trotsky (Lev Bronstein)], ἀπό τόν William Boyce Thompson (διευθυντήν τῆς Chase National Bank,  ὁ ὁποῖος ἔδωκεν $1 ἑκατομμύριον) καί ἀπό τόν Albert H. Wiggin (πρόεδρον τῆς Chase National Bank). Ὁ Jacob Schiff (συνέταιρος τῶν Rothschilds)  ὄχι μόνον ἐχρηματοδότησε τήν Κομμουνιστικήν Ἐπανάστασιν εἰς τήν Ρωσίαν, ἀλλ’ ἐπαναχρηματοδοτοῦσεν ἐπί πέντε ἔτη τά σχέδια τοῦ Stalin μέ τήν ἑταιρείαν τοῦ Kuhn Loeb and Co. Ὁ Ἑβραῖος οὗτος, ὁ ἀντίχριστος Schiff, ἐδαπάνησε πολλά ἑκατομμύρια διά νά ἀνατρέψῃ τὀν Τσάρον, καί νά πολεμίσῃ τήν Ὀρθοδοξίαν καί τούς θεοσεβεῖς Ρώσους. Οἱ ἐγκληματίαι οὗτοι Illuminati ἐδημιούργησαν ἁπάσας τάς δυτικάς ἐπαναστάσεις μέ σκοπόν νά ἐλέγχουν τάς Χριστιανικάς χώρας τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἀμερικῆς. Στόχος των ἦτο καί εἶναι ἡ παγκόσμιος δουλεία καί ἡ ὑποταγή ἁπάντων εἰς τόν ἰδικόν των θεόν, τόν ἀναμενόμενον «μεσσίαν των». Διά τοῦτο καί οἱ μείζονες ἐχθροί τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τούτων εἶναι οἱ γιγνώσκοντες τήν Ἀλήθειαν, οἱ πιστοί ἀκόλουθοι τοῦ πραγματικοῦ Μεσσίου, τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, ὅς ἦλθεν εἰς τόν κόσμον πρό 2016 ἐτῶν καί οἱ ὁποῖοι τούς ἀπορρίπτουν. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι γνωστόν εἰς ἡμᾶς ἀπό τήν Ἱεράν Ἀποκάλυψιν.
   
Γ΄. Ἐπιλογή καί Ἐπιβολή τῶν Σχεδίων των εἰς τήν Μητέρα τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν Ἑλλάδα

Οἱ ἀθεόφοβοι οὗτοι συνωμόται εἶχον καί ἔχουν ὡς σκοπόν των νά ἐλέγχουν τόν πλοῦτον τῶν χωρῶν, τούς φυσικούς πόρους, τό χρηματοπιστωτικόν σύστημα, τήν κεντρικήν τράπεζαν καί ἔκδοσιν τοῦ χρήματος, τό ἐργατικόν δυναμικόν, τήν ἡγεσίαν των, τήν παιδείαν καί νά ἐπιβάλουν τήν παγκοσμιοποίησιν καί τήν πανθρησκείαν των (σατανολατρείαν). Ἡ Ὀρθόδοξος Παραδοσιακή Ἑλλάς, ὡς μήτηρ ἁπάντων τῶν Ὀρθοδόξων λαῶν, εἶναι ὁ μέγιστος ἐχθρός τούτων. Τά μέσα των ἦσαν καί εἶναι ἡ βία καί ἡ τρομοκρατία καί οὐχί αἱ ἀκαδημαϊκαί συζητήσεις καί ἡ δημοκρατία. Ἐπίσης, ἐπίστευον καί πιστεύουν ὅτι ἡ πολιτική ἐλευθερία εἶναι μία ἰδέα καί ὄχι μία πραγματικότης. Χρησιμοποιοῦν τήν ἰδέαν τῆς ἐλευθερίας, ὥστε νά ἐπιφέρουν τόν ταξικόν πόλεμον (class wars), τήν διαφθοράν, τήν ἀνηθικότητα, τήν διαστροφήν, τήν ἠθικήν κατάπτωσιν καί ἀναζητοῦν τήν βοήθειαν τοῦ Κεφαλαίου, τό ὁποῖον ἐλέγχουν ἀπολύτως, διότι εὑρίσκεται εἰς τάς χεῖράς των. Τά δικαιώματά των ἑδράζονται εἰς τήν ἀνεξέλεκτον οἰκονομικήν των δύναμιν. Ἡ λέξις «δικαιώματα» ἤ «ἀνθρώπινα δικαιώματα» (rights ἤ human rights) εἶναι δι’αὐτούς μία ἀφῃρημένη σκέψις (ἰδέα), ἡ ὁποία δέν ἀποδεικνύει τίποτε καί οὔτε ἀναγνωρίζουν ταῦτα. Τό μόνον δικαίωμα, τό ὁποῖον ἀναγνωρίζουν εἶναι τό δικαίωμα τοῦ ἰσχυροῦ, μέ τό ὁποῖον διασκορπίζουν εἰς τούς τέσσαρας ἀνέμους τούς λαούς τῆς γῆς καί ἀγνοοῦν ὅλας τάς ὑπαρχούσας δυνάμεις τῆς τάξεως, τῶν κανονισμῶν, τῶν νόμων καί τῶν διατάξεων, μέ μοναδικόν σκοπόν των νά ἐπανιδρύσουν ἅπαντας τούς ὑφισταμένους θεσμούς καί νά καταστοῦν οἱ κυρίαρχοι πάντων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ ἀγνοίας, ἐνεπιστεύθησαν ἐθελουσίως εἰς αὐτούς τά δικαιώματά των, τάς δυνάμεις των, τήν οἰκονομίαν των, τήν παιδείαν των καί τήν ἐλευθερίαν των. Ἀποκτοῦν τό δικαίωμα νά κατάσχουν τάς περιουσίας τῶν ἀνθρώπων καί νά οἰκειοποιοῦνται τόν δημόσιον πλοῦτον, ἄνευ δισταγμοῦ ἤ ἐντροπῆς καί ποιοῦντες ταῦτα ἐξασφαλίζουν τήν ὑποταγήν τῶν λαῶν καί τήν ἀπώλειαν τῆς κυριαρχίας τῶν κρατῶν. Ἡ Ἑλλάς εὑρίσκεται ἀκριβῶς εἰς αὐτό τό σημεῖον ἐκποιήσεως της ἀπό τούς Illuminati ἐχθρούς μας, τῆς Τρόϊκας (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) ἤ τοῦ Κουαρτέτου.
    Ἔτι θεωροῦν, οἱ ἀπάνθρωποι οὗτοι, ἅπαντας τούς μή ἡμετέρους των, ἀσημάντους ἀνθρώπους ἄνευ καμμίας ἀξίας (Goyim). Διά τήν ἐπίτευξιν τῶν ἀήθων σκοπῶν των δημιουργοῦν οἰκονομικάς κρίσεις (ὑφέσεις καί κράχ), χρηματιστηριακούς πανικούς, ἀνισότητας, διχασμούς, ἐπιβάλλουν μειώσεις μισθῶν, συντάξεων καί δημιουργοῦν ἀνεργίαν καί πεῖναν εἰς τούς λαούς, ἔχοντες τήν δύναμιν καί δίδοντες τό δικαίωμα εἰς τό κεφάλαιον καί τήν κεφαλαιοαγοράν νά διοικῇ τά κράτη καί ὄχι ἡ ἀριστοκρατία (οἱ ἄριστοι) τῆς χώρας ἤ ἡ νόμιμος ἔξουσία τῶν αὐτοκρατόρων ἤ ἀκόμη καί αἱ ἐκλελεγμέναι δημοκρατικῶς κυβερνήσεις. Δυστυχῶς, εἰς τήν Ἑλλάδα διέφθειραν ἁπάσας τάς κυβερνήσεις κατόπιν τῆς δολοφονίας τοῦ Ἰωάννου Καποδιστρίου (διότι ἦτο οὗτος μέ τούς Ὀρθοδόξους Ρώσους) ἕως σήμερον. Ἱδρύουν γιγαντιαῖα μονοπώλια καί ὁδηγοῦν εἰς χρεοκοπίαν, λόγῳ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ, τάς μικράς ἐγχωρίους ἐπιχειρήσεις˙ ἐπίσης, ἀποκτοῦν ἀποθέματα τεραστίου πλούτου καί ὑπερχρεώνουν τά κράτη καί τούς πολίτας των, ὥστε ἡ περιουσία τῶν Goyim νά ἐξαρτᾶται ἀπό τούς Μασόνους τούτους, τούς «πεφωτισμένους» σκοταδιστάς, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν τούς δανειζομένους, πολίτας καί τάς κυβερνήσεις των μέ τά τοκογλυφικά ἐπιτόκια καί τάς ἐπιβαλλομένας ὑποθήκας, εἰς τήν χρεοκοπίαν καί τήν ὑποταγήν. Ἐπιβάλλουν μεγάλους φόρους εἰς τούς Goyim, οἰκονομικούς καί στρατιωτικούς πολέμους, κατεργάζονται σχέδια κλοπῆς τῆς περιουσίας, τῆς ἰδιοκτησίας καί τῶν ἐπιχειρήσεων τῶν Goyim.  Κανονίζουν οὗτοι ἁπάσας τάς τιμάς εἰς τήν διεθνῆ οἰκονομίαν μέ τό νά ἐλέγχουν τάς πρώτας ὕλας, τούς φυσικούς πόρους, τήν ὀργάνωσιν ἀναταραχῶν μεταξύ τῶν ἐργαζομένων, μέ τήν μείωσιν τῶν ὡρῶν ἐργασίας καί μισθῶν των, μέ τήν ἐπιδότησιν τῶν ἀνταγωνιστῶν καί μέ οἰκονομικούς ἀποκλεισμούς εἰς τούς «ἐχθρούς» των. Ὡδήγησαν, οἱ ἀπατεῶνες οὗτοι, τά κράτη εἰς τόν ἄθεον καπιταλισμόν (capitalism), εἰς τόν ὁλοκληρωτικόν κομμουνισμόν (communism), καί ἐσχάτως, εἰς τόν καταστροφικόν χρεοστισμόν (debtism). Εἰσηγοῦνται τόν ἐξοπλισμόν τῶν κρατῶν, ὥστε νά παράγουν τά ὅπλα αἱ βιομηχανίαι των καί νά τά πωλοῦν εἰς ἰλιγγιώδεις τιμάς˙ χρηματοδοτοῦν ἐπίσης, ἅπαντα τά ἐμπόλεμα κράτη μέ μοναδικόν σκοπόν των νά τά καταστρέφουν, ὥστε νά ἐπωφεληθοῦν οἰκονομικῶς μέ τήν ἀνοικοδόμησίν των καί νά μειώνουν καί τόν πληθυσμόν των. Τό τελικόν των σχέδιον εἶναι ἡ δημιουργία τῆς παγκοσμίου κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας τά μέλη θά διορίζωνται ὑπό τοῦ δικτάτωρος τούτων. Οἱ πράκτορές των θά ἐπεμβαίνουν εἰς ὅλας τάς τάξεις καί ἐπίπεδα τῆς κοινωνίας καί εἰς τάς ψευδο-κυβερνήσεις τῶν ἐν δουλείᾳ κρατῶν, ὡς κατέστησαν τήν ὑπερήφανον καί ἐλευθέραν ἐν δουλείᾳ Ἑλλάδα.
Εἰς τήν Ἑλλάδα ἐπέβαλον τόν οἰκουμενισμόν καί τήν πολυπολιτισμικότητα μέ τό νά καταστήσουν τούς Μασόνους, τούς κατά τῆς Ἑλληνορθοδοξίας ψευδο-πολιτικούς, κυβερνήτας τῆς χώρας ἀπό τήν μεταπολίτευσιν καί ἐντεῦθεν. Ἐξεγείρουν καί πάλιν τήν φιλοξενουμένην τῆς Ἱστορίας Τουρκίαν ἐναντίον τῆς ἐξαθλιωμένης Ἑλλάδος. Οὗτοι σχεδιάζουν τήν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος καί τήν ἐπιβολήν τοῦ διαχωρισμοῦ μεταξύ Κράτους καί Ἐκκλησίας καί τήν κατάργησιν τῶν Θρησκευτικῶν, τήν ὁποίαν ἤδη ἔχουν κάμει μέ ἅπαντας τούτους τούς ἀντιχρίστους (ἀθέους) εἰς τήν κυβέρνησιν καί εἰς τό Ὑπουργεῖον Παιδείας. Αὗται αἱ κοινωνικαί ἀλλαγαί ἔχουν ἐπιβληθῆ εἰς τήν Εὐρώπην ἀπό τήν περίοδον τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως (1789) καί διά τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως θά τάς ἐπιβάλουν εἰς ὅλα τά μέλη, τά ὑπό Εὐρωπαϊκήν κατοχήν, ὡς εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος ἱστορική Ἑλλάς.

Δ΄. Ἐπίλογος

Αὐτοί, λοιπόν, οἱ ἐχθροί τῆς Θείας Δημιουργίας, ἔκαμνον καί τούς δύο παγκοσμίους πολέμους, τόν Πρῶτον (1914-1918) καί τόν Δεύτερον (1939-1945), οἱ ὁποῖοι εἶχον 78 ἑκατομμύρια θύματα (WW I: 20 ἑκατομμύρια καί WW II: 58 ἑκατομμύρια), ἀλλά διά τούτους ἦσαν πολύ κερδοφόροι, διότι ἔδοσαν αἱ τράπεζαί των δάνεια τρισεκατομμυρίων διά τήν διενέργειαν καί διεξαγωγήν των καί νά κτισθοῦν κατόπιν αἱ πόλεις, αἱ ὑποδομαί, τά δημόσια ἔργα (λιμένες, ἀεροδρόμια, ὁδοί, γέφυραι κ.λπ.). Ὁ σφαγεύς τῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ὁ Μουσταφά Κεμάλ (Ἀτατοῦρκ) ἦτο καί οὗτος Ἑβραῖος Ντονμές (ἐξισλαμισμένος Ἑβραῖος). Οὗτοι ἐδημιούργησαν τήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν (τό πρωτότυπον τῆς παγκοσμιοποιήσεως) καί προσφάτως, τήν παγκόσμιον συνεχιζομένην οἰκονομικήν κρίσιν τοῦ 2007. Τό μῖσός των διά τήν Ὀρθόδοξον Χριστιανικήν Ἑλλάδα εἶναι μακροχρόνιον καί αὐξανόμενον. Ἐσχεδίασαν καί ἐπέβαλλον τήν Ἑλληνικήν οἰκονομικήν καί κοινωνικήν καταστροφήν ἁπάσης τῆς χώρας καί τῶν πολιτῶν της, καθ’ ὡς καί τόν ἀπόλυτον διασυρμόν της καί ὑφαρπαγήν τοῦ πλούτου της˙ ἐπίσης, τήν κρίσιν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί τούς ἀμετρήτους παρανόμους μετανάστας, οἱ ὁποῖοι ἀλλοιοῦν τήν κοινωνικήν σύστασιν καί ὁμοιγένειαν τῆς χώρας μας (ἰσλαμοποίησις τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλάδος) καί τέλος, ἔχουν οἱ τρομοκράται αὐτοί τόν ἀπόλυτον ἔλεγχον τῶν ΜΜΕ. Τό ἄκρως προδοτικόν εἶναι ὅτι δέν ὑπάρχει εἷς Ἕλλην πατριώτης πολιτικός νά βροντοφωνάξῃ «ΟΧΙ» καί νά πετάξῃ ὅλους τούτους τούς Illuminati τῆς Τρόϊκας ἔξω ἀπό τήν χώραν διά παντός, νά παύσῃ τάς πληρωμάς πρός τούς δανειστάς ἕως ὅτου ἀνακάμψῃ οἰκονομικῶς ἡ χώρα καί νά ὁδηγήσῃ τήν Ἑλλάδα εἰς τήν αὐτονομίαν (ἐκτός εὐρώ) καί εἰς τήν αὐτοκυριαρχίαν της (ἐκτός ΕΕ) καί τούς γενναίους Ἕλληνας εἰς τήν ἐλευθερίαν καί τήν ἀπόκτησιν τῆς κατερρακωμένης ἀξιοπρεπείας των. Ἅπαντες οἱ πολιτικοί, ἀπό τό 1974 ἕως σήμερον, νά ὁδηγηθοῦν εἰς τήν δικαιοσύνην καί νά ἐκδιωχθοῦν ἀπό τήν ἐξουσίαν, λόγῳ τῆς ζημίας, τήν ὁποίαν προεξένησαν εἰς τό Ἔθνος.
Τέλος, σκοπός τῶν παρανόμων τούτων εἶναι ὁ τελικός ἔλεγχος τῆς ἀνθρωπότητος καί πρό παντός τῶν «ἀπίστων» Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων, Ρώσων καί λοιπῶν ἀνατολικοευρωπαίων. Εἰς τό παρελθόν, ἐμύουν τούς προδότας ἐντοπίους εἰς τήν Μασονίαν, ὥστε νά ἐκτελοῦν τά ἔργα των ἐντός τῶν χωρῶν των. Ἐσχάτως, οἱ ἴδιοι οἱ ἀποθρασυνόμενοι Ἑβραῖοι, εὑρισκόμενοι εἰς ὅλας τάς χώρας, ἀναλαμβάνουν ἁπάσας τάς σπουδαίας καί καιρίας θέσεις καί ὁδηγοῦν τά ἔθνη εἰς τήν ἀπώλειαν, παραμερίζοντες τούς ἐντοπίους Μασόνους. Τό σχέδιόν των ἐπέτυχεν εἰς τήν Ἑλλάδα τό 1920 μέ τούς Μασόνους εἰς τήν κυβέρνησιν, εἰς τό Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως καί τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος. Ἐπίσης, μεγίστη ἦτο ἡ ἐπιτυχία τούτων μετά τό 1974, μέ τούς Μασόνους ἀνθέλληνας καί ἀντιχρίστους προδότας πολιτικούς, τούς ὁποίους ἔφερον ἀπό τό ἐξωτερικόν καί τούς ἐπέβαλλον εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἑλλάδα. Ἅπαντες μέν οὗτοι οἱ ψευδο-πολιτικοί (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ καί ΣΥΡΙΖΑ) εἶναι ἁπλῶς ὑπακούοντα καί τυφλά ὄργανά των, τά ὁποῖα διχάζουν τούς Ἕλληνας καί ἐκποιοῦν τήν χώραν. Εἶναι δέ ἅπαντες οὗτοι φιλελεύθεροι, «προοδευτικοί», ἀκολουθοῦντες τόν Φρόϋντ, τόν Μάρξ καί τούς λοιπούς ἀθέους Ἑβραίους ψευδο-ἐπιστήμονας μέ μοναδικόν ἐπίτευγμά των, ἕως σήμερον, νά ἔχουν πλήξει τήν Ἑλληνορθόδοξον πατρίδα μας ἀνεπανορθώτως. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἱστορική Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἔδωκε τόν πολιτισμόν εἰς ὅλον τόν πλανήτην δέν ἠμπορεῖ νά ὑποταχθῇ εἰς τήν πλάνην τῆς δούλης ἐν ἐλευθερίᾳ δύσεως, ἀλλά θά πρέπει νά φύγῃ ἀπό τήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν τῶν Illuminati καί τό εὐρώ των, ἄλλως δέν ὑπάρχει ἐλπίς σωτηρίας τῆς χώρας μας καί τῶν πολιτῶν της. Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός τῶν ἐγνωσμένων, ἐλευθέρων καί σκεπτομένων ἀνθρώπων εἶναι ἡ παγκοσμιοποίησις, ἡ ὁποία θά ἐπιβάλῃ τήν παγκόσμιον δουλείαν καί ἀθεῒαν (οἰκουμενισμόν) εἰς ἅπαντας τούς λαούς καί δή τούς Ὀρθοδόξους, τό ἀπότερον σχέδιον τῶν σατανιστῶν Illuminati. Οὗτος εἶναι καί ὁ λόγος νά διαιωνίζουν τόν ψυχρόν πόλεμον μεταξύ τῶν ἀδαῶν Ἀμερικανῶν καί τῶν θεοσεβῶν Ρώσων. Τό μέγιστον πρόβλημα τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι ἡ ἄγνοια, τήν ὁποίαν ἐπιβάλλουν βιαίως καί διά νόμου εἰς τήν ἐκπαίδευσιν, τά μέσα ἐνημερώσεως καί διά παντός τρόπου εἰς ἅπαντας τούς λαούς. Τό μέλλον ὅμως τῆς Ἑλλάδος θά πρέπει νά εἶναι ἡ ἕνωσίς της μέ τά ὑπόλοιπα Ὀρθόδοξα κράτη καί τίποτε ἄλλο. Ἡ ἐλπίς πάντων ἡμῶν, τῶν γιγνωσκόντων τήν Ἀλήθειαν, εἶναι ὁ Τριαδικός Θεός μας καί ὄχι ὁ τοιοῦτος τῆς ἀπάτης (ὁ Ἑωσφόρος) τῶν σκοταδιστῶν Illuminati τῆς Εὐρωπαϊκής Ἑνώσεως καί τῆς Τρόϊκας. Ὁ ἡμέτερος ρόλος, ὡς Ἑλληνορθοδόξων, εἶναι ὑπέρτερος τούτων, ἀλλά χρειαζόμεθα μεγίστην ΠΙΣΤΙΝ, συνεχῆ ΜΕΤΑΝΟΙΑΝ καί ἀδιάλειπτον ΠΡΟΣΕΥΧΗΝ.

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ Η «ΦΙΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»





ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

Η «ΦΙΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»



Σᾶς ἐνημερώνουμε, ὅτι προσεχῶς θά λειτουργήσει Πρότυπον Ἰδιωτικόν Φροντιστήριον Πατερικῆς Θεολογίας, ἡ «Φίλη Ὀρθοδοξία», στήν Ἐπισκοπή-Κούριον τῆς Λεμεσοῦ (Κύπρος).



ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΘΕΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑ:

Α΄. ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ.

·        Παλαιά Διαθήκη

·        Καινή Διαθήκη

·        Θρησκειολογία (Σύγχρονα καί Ἀρχαία Θρησκεύματα)

Β΄.  ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ.

·        Ἐκκλησιαστική Ἱστορία

·        Ἱστορία τῶν Σλαβικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν

·        Ἱστορία τῶν Δογμάτων

·        Ἱστορία τῆς Φιλοσοφίας

·        Ἱστορία τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως (περί τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ)

·        Ἱστορία τῶν Συνόδων (π.χ. περί τῆς Νέας Ληστρικῆς Συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου)

Γ΄.  ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ, ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ.

·        Δογματική καί Συμβολική Θεολογία

·        Φιλοσοφία καί Πατέρες

·        Ἠθική-Βιοηθική

·        Κοινωνιολογία τῆς Θρησκείας

·        Ποιμαντική

·        Νεοελληνική Ἀλλοτρίωση

·        Προϋποθέσεις τοῦ ὀρθοδόξως καί ἀπλανῶς θεολογεῖν

Δ΄.  ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ.

·        Κατηχητική καί Χριστιανική Παιδαγωγική

·        Λειτουργική

·        Ἐκκλησιαστικό καί Κανονικό Δίκαιο

Ε΄. ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ.

·        Οἰκουμενική Κίνηση (Οἰκουμενισμός)

·        Διαθρησκειακός Διάλογος (Συγκριτική Θεολογία)

·        Ὀρθοδοξία, Ἑτεροδοξία καί Οἰκουμενισμός

·        Σχέσεις Ἐκκλησίας καί Πολιτείας

·        Ἀθεϊσμός

ΣΤ΄. ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ.

·        Πατρολογία

·        Ἁγιολογία

·        Εἰκονολογία

·        Ἐκκλησιολογία









Διδάσκων φροντιστηριοῦχος: Παναγιώτης Π. Νούνης, (Ὀρθόδοξος Θεολογῶν).

·        Ἀπόφοιτος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς στό Ἀριστοτέλειον Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης.

·        Προπτυχιακός Ἐρευνητής τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Κύπρου.

·        Ἀρθρογράφος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐφημερίδας «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ».

·        Διαχειριστής καί Συγγραφέας τοῦ Ἱστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ» καί «ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΟΝ».

·        Βιογραφικόν. (Δεῖτε ἐδῷ).

·        Πιστοποιητικόν Διδασκαλίας: Ἀντίγραφον Πτυχίου Θεολογικῆς Σχολῆς. Πιστοποιητικόν Ἀναλυτικῆς Βαθμολογίας Μαθημάτων. (Δεῖτε ἐδῷ).

Πληροφορίες γιά τήν ἐγγραφήν: στό τηλέφωνο (00357) 96072997.

Τιμή ἐγγραφῆς: 30 εὐρώ τό μήνα.

Τά Μαθήματα θά γίνονται ΜΟΝΟΝ ἡμέρα Σαββάτου.

Τό Λεοφωρεῖον 16 ἀπό Λεμεσό-Ἐπισκοπή σᾶς φέρνει πλησίον τοῦ Φροντιστηρίου.



ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΥΤΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ  ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΞΙΜΟ;


ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ (ΜΟΝΟΘΕΛΗΤΙΣΤΩΝ-ΜΟΝΟΕΝΕΡΓΗΤΩΝ) ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΑΥΤΩΝ.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΥΤΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ  ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΞΙΜΟ;
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής
Τα πρώτα χρόνια
O Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη την βασιλίδα των Πόλεων, στα τέλη του 6ου αιώνα γύρω στο 580 μ. X. από ευγενείς και ευσεβείς γονείς. Από μικρό παιδί αγαπούσε πολύ τον Θεό. Οι γονείς του, λόγω του ότι ήταν πολύ εύποροι, φρόντισαν και του έδωσαν πλούσια παιδεία. Ο Άγιος Μάξιμος σπούδασε πολλές επιστήμες, όπως ρητορική, φιλοσοφία, γραμματική, μουσική, ποίηση και άλλες πολλές τέχνες της εποχής εκείνης. Τόσο πολύ δε διαδόθηκε η φήμη του, τα χαρίσματά του, το τάλαντό του, η ρητορεία του, τα γραπτά του, η ευσέβειά του και γενικά η όλη προσωπικότητα του Αγίου Μαξίμου, όπου γρήγορα ο βασιλεύς Ηράκλειος, που ήταν Αυτοκράτορας την εποχή εκείνη, τον συμπάθησε, τον αγάπησε και τον πήρε κοντά του για να τον έχει ως αρχιγραμματέα του και σύμβουλό του, στα διάφορα θέματα του.
Όμως, ο Άγιος Μάξιμος, ενώ είχε τα πάντα δίπλα στον Αυτοκράτορα, και παρ’ όλες αυτές τις δόξες, τις τιμές και τα μεγαλεία που είχε, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν στάθηκαν ικανά να τον συγκινήσουν, και να τον δελεάσουν, για να παραμείνει κοντά στην κοσμική και υλική αυτή ζωή. Αλλά, εγκαταλείποντάς τα όλα, έφυγε από τα ανάκτορα για να πραγματοποιήσει αυτό το οποίο ήθελε και επιθυμούσε από μικρό παιδί και ήταν, το να προσέλθει κοντά στο Θεό, και να τον υπηρετήσει. Να απαρνηθεί τα εγκόσμια, τα υλικά και προσωρινά αγαθά, και να αγωνιστεί για τα πνευματικά και αιώνια αγαθά. Έτσι λοιπόν, αφού πήρε την άδεια από τον Αυτοκράτορα, έφυγε και πήγε και έγινε Μοναχός, σ’ ένα Μοναστήρι απέναντι από την Κωνσταντινούπολη, στην Χρυσούπολη, στο σημερινό Σκούταρι, (Ουσκουδάρι, στὰ τουρκικά). Εκεί λοιπόν εκάρη Μοναχός (δηλαδή έγινε μοναχός) και μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα έφτασε σε πολύ υψηλά μέτρα αγιότητας, μέσα από μεγάλη άσκηση. Τόσο, που οι Μοναχοί οι οποίοι ήταν στο μοναστήρι τον αγάπησαν και τον σεβάστηκαν τόσο πολύ, που τον παρακαλούσαν συνέχεια να δεχθεί να γίνει ο Πνευματικός τους Πατέρας και Καθηγούμενός τους, για να τους καθοδηγεί «εις εύδιον λιμένα».
O Άγιος Mάξιμος όμως από ταπείνωση δεν ήθελε να δεχτεί, αλλά αρνιόταν αυτή την πρόσκληση και την τιμή, ώσπου κάποια στιγμή συγκινήθηκε από την αγάπη των αδελφών του, των μοναχών και σκέφτηκε ότι, δεν έχει το δικαίωμα να κρύπτει όλη αυτή τη χάρη και την ευλογία την οποία του είχε χαρίσει ο Θεός και τα χαρίσματα και όλες αυτές τις αρετές, αλλά έπρεπε, όπως τοποθετούμε το φως πάνω στο τραπέζι και φωτίζει όλο το δωμάτιο, έτσι και εκείνος έπρεπε να φωτίσει τον κόσμο ολόκληρο και να σταθεί ψηλά, ως άλλος Άτλας θα λέγαμε, ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, και να σώσει εκείνη τη περίοδο την Εκκλησία από την ύπουλη, φοβερή και τρομερή αίρεση των Μονοθελητών και Mονοενεργητών.
Η αίρεση των Mονοθελητών και Mονοενεργητών
και η διδασκαλία της
Τι ακριβώς συνέβει εν συντομία;
Τον 7ο αιώνα, το 617 περίπου, ο βασιλεύς Ηράκλειος γνώριζε κάποιον μεγάλο, επίσημο αρχιερέα στην Αντιόχεια, του οποίου είχε μολυνθεί η καρδιά, με την αίρεση αυτή των Μονοθελητών και Mονοενεργητών. Tί είναι αυτή η αίρεση; Eίναι εκείνοι οι αιρετικοί οι οποίοι πρέσβευαν ότι ο Xριστός μας είχε μόνο μία θέληση και μόνο μία ενέργεια. Όπως ξέρουμε ο Xριστός είχε δύο Φύσεις. Την Θεία και την Ανθρώπινη. Ήταν τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Λίγο πιο πριν, τον 5ο αιώνα υπήρχε η αίρεση των Mονοφυσιτών, που έλεγαν ότι ο Xριστός είχε μόνο μία Φύση. Και άλλοι μέν από τους Mονοφυσίτες έλεγαν ότι είχε μόνον την Ανθρώπινη Φύση, άλλοι δε έλεγαν ότι είχε μόνο την Θεϊκή Φύση, και ότι τελικά η Θεία Φύση Του απορρόφησε την Ανθρώπινη και έμεινε μόνο η Θεϊκή.
Aυτή λοιπόν η αίρεση των Mονοφυσιτών, εκλόνησε και ταλαιπώρησε την Εκκλησία για πολλά χρόνια, δημιουργώντας πολλά και διάφορα προβλήματα, σε όλη την Αυτοκρατορία. Επειδή λοιπόν υπήρχε μεγάλη αντιπαράθεση μεταξύ των πιστών, κληρικών και λαϊκών, κάποιοι "σοφοί" κληρικοί και λαϊκοί, κυρίως όμως αρχιερείς, για να κατευνάσουν δήθεν τα πνεύματα και για να ηρεμήσουν τις παρατάξεις αυτές, τους ορθοδόξους και τους αιρετικούς, βρήκαν αυτή την δοξασία, αυτό το ψευδό-δόγμα, του Μονοθελητισμού και Μονοενεργητισμού.
Έλεγαν λοιπόν, ότι:  Εντάξει! Δεχόμαστε, συμβιβαζόμαστε ότι ο Χριστός είχε δύο Φύσεις, ήταν και τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος. Το πιστεύουμε αυτό το δόγμα. Μην μας λέτε όμως ότι είχε και δύο θελήσεις και δύο ενέργειες, ως Θεός και ως Άνθρωπος. Ότι είχε δηλαδή και την θεϊκή θέληση και την ανθρώπινη θέληση και ότι είχε την θεϊκή ενέργεια και την ανθρώπινη ενέργεια και ότι ενεργούσε και σαν Θεός, ενεργούσε και σαν άνθρωπος. Αυτό δεν το δεχόμαστε με τίποτε! Και έτσι γεννήθηκε, δημιουργήθηκε, η μεγάλη αυτή αίρεση των Μονοθελητών και των Mονοενεργητών που πίστευαν δηλαδή μόνο σε μία θέληση και μία ενέργεια του Χριστού. Και βέβαια, το δόγμα αυτό ήταν τελείως βλάσφημο και ξένο με την Αλήθεια και την Ορθοδοξία. Ήταν δε ταυτόχρονα τόσο ανόητο και αστείο, που ο Άγιος Μάξιμος τους αποστόμωνε μόνο με μία του φράση. Δεν σας λέμε πολλά γιατί δεν είναι επί του παρόντος, επειδή ο χρόνος κυλάει, μόνο αυτό να θυμηθείτε που τους είπε ο Άγιος Mάξιμος:
«Oὐκ ἔστι φύσις ἀνενέργητος καί ἐνέργεια ἄνευ φύσεως». Δηλαδή, «δεν υπάρχει καμμία φύση που δεν έχει ενέργεια και ούτε πάλι μπορεί να υπάρξει καμμά ενέργεια χωρίς φύση».
Εύστοχα παραδείγματα εναντίον της αιρέσεως
από τον Άγιο Μάξιμο
Βρείτε μου, τους έλεγε ο Άγιος Μάξιμος, μία φύση η οποία να είναι «ἀνενέργητος» δηλαδή, ανενεργός. Δεν υπάρχει καμμιά περίπτωση. Οποιοδήποτε πράγμα πάρετε επί της γης, γήινο, που έχει μία ουσία, αποτελείται από μία ουσία, ταυτόχρονα έχει και κάποια ενέργεια. H φωτιά παραδείγματος χάριν. Η φύση, η ουσία της φωτιάς είναι αυτή που γνωρίζουμε, δηλαδή η ελεγχόμενη καύση για την παραγωγή ενέργειας. Ποια όμως είναι η ενέργεια; H ενέργεια της φωτιάς είναι το φως, η ζέστη, είναι το κάψιμο και άλλα παράγωγα που βγαίνουν από τη φωτιά, και την ενέργεια της. Έχουμε το νερό. Η φύση του νερού είναι αυτή που γνωρίζουμε, είναι η ένωση του υδρογόνου και του οξυγόνου. Έχει όμως και την ενέργεια του. Τρέχει, κυλάει, ανεβαίνει, κατεβαίνει, είναι δροσερό, κρύο, ζεστό, πικρό, γλυκό, αλμυρό κ.λπ. Έτσι και η ανθρώπινη φύση, η δική μας φύση. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε μία φύση, μία ουσία. Αυτή η φύση-ουσία λοιπόν, έχει και ενέργεια. Ποια είναι η ενέργεια; Μιλάμε, ενεργούμε. Γράφουμε, ενεργούμε. Προχωράμε, ενεργούμε. Τρώμε, ενεργούμε. Χτυπάμε παλαμάκια, ενεργούμε, και άλλα πολλά που πράττει και ενεργεί ο άνθρωπος στην ζωή του.
Έτσι λοιπόν, τους έλεγε ο Άγιος Μάξιμος, δεν μπορεί να υπάρξει φύσις ανενέργητος δηλαδή, ανενεργός. Και άρα λοιπόν, αφού δέχεστε ότι είχε δύο φύσεις, πρέπει να δεχθείτε ότι είχε και δύο θελήματα και δύο ενέργειες. Εάν δεν δέχεστε ότι είχε δύο θελήσεις και δύο ενέργειες δεν μπορείτε να λέτε και να δέχεστε ότι είχε και δύο Φύσεις.  Ή δέχεσθε λοιπόν και τα μεν και τα δε, ή μην δεχτείτε τίποτε από τα δύο και πηγαίνετε στην ευχή του Θεού. Αυτό όμως, δυστυχώς δεν ήθελαν να το καταλάβουν όλοι οι τότε αρμόδιοι και υπεύθυνοι. Και τι έγινε; Προσέξτε τι έγινε. Μιλάμε τώρα για φοβερά πράγματα, τα οποία ίσως να τα βρούμε μπροστά μας και γι’ αυτό σας τα λέμε αυτά τα πράγματα, γιατί θα τα βρούμε μπροστά μας και σύντομα και ίσως γι’ αυτό να σας κουράζουμε. Μπορεί να έχετε ορισμένοι κουραστεί, αλλά δεν πειράζει, εμείς θα συνεχίσουμε σήμερα. Αλλά αυτά όμως που θα ακούσετε θα είναι πολύ σημαντικά και όσοι θέλετε κάποια στιγμή θα τα χρησιμοποιήσετε και θα τα εφαρμόσετε, προς ωφέλεια πνευματική και σωτηρία της ψυχής σας. Όσοι δεν θέλετε είναι δικαίωμά σας. Tί έγινε, προσέξτε! Μιλάμε τώρα για φοβερές εξελίξεις, αφού όλα τα τότε Πατριαρχεία, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, τα Πατριαρχεία Aλεξανδρείας, Aντιοχείας, Iεροσολύμων και το Πατριαρχείο Pώμης, όταν η Ρώμη ήταν ενωμένη με την Ανατολή, τα πέντε τότε Πρεσβυγενή Πατριαρχεία, αυτά ήταν τα μόνα Πατριαρχεία τότε, όλα λοιπόν αυτά τα Πατριαρχεία με τους Πατριάρχες τους, με τους αρχιερείς τους, με τους κληρικούς τους, με τον λαό τους, όλα μα όλα είχαν πέσει στην αίρεση αυτή!
Η αίρεση μάστιζε το πλήρωμα της Εκκλησίας
επί εξήντα ολόκληρα χρόνια

Όλα, τα Πατριαρχεία και οι κατά τόπους Εκκλησίες, - για κάποιο διάστημα εξαιρείτο μόνο το Πατριαρχείο της Ρώμης με τον Πάπα τον Άγιο Μαρτίνο που θα πούμε πώς έγινε αυτό - έπεσαν στην αίρεση. Όλοι στην αίρεση λοιπόν, προσέξτε, όλοι στην αίρεση, όλοι οι Πατριάρχες, όλοι οι κληρικοί, όλοι οι λαϊκοί, ασπάσθηκαν και δέχθηκαν την αίρεση αυτή και έγιναν αιρετικοί. Όχι για ένα χρόνο, όχι για δύο, όχι για τρία, όχι για δέκα, όχι για είκοσι, όχι για τριάντα, όχι για σαράντα, αλλά για 60 ολόκληρα χρόνια! Εξήντα ολόκληρα χρόνια όλα τα Πατριαρχεία όλες οι εκκλησίες επί της γης, ήταν αιρετικές. Mα θα μου πείτε: Εάν πράγματι ήταν έτσι τότε πού ήταν η Εκκλησία του Χριστού την εποχή εκείνη; Έπαψε να υπάρχει; Και τότε πώς ο Κύριός μας λέγει· «καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς», δηλαδή· «και οι πύλες του Άδη δε θα υπερισχύσουν εναντίον της.»;  (Ματθ. ΙΣΤ΄, 18) E! Εδώ είναι η ουσία. Εδώ είναι όλη η ουσία του θέματος και ο λόγος που σας αναφέρουμε όλα τα ανωτέρω. Γιατί; Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν εσφαλμένη ιδέα και εντύπωση για το τι είναι ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Χριστού!
Στην Εκκλησία του Χριστού είναι και ανήκουν όλοι όσοι είναι μέσα στην Αλήθεια και τηρούν ανόθευτη την διδασκαλία του Ιησού Χριστού. Δυστυχώς, σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των πιστών νομίζουν και πιστεύουν ότι Εκκλησία είναι οι παπάδες και οι δεσποτάδες, οι κατά τόποι ιερές Σύνοδοι, τα κτήρια, οι Αρχιεπισκοπές, οι Μητροπόλεις τα Πατριαρχεία κλπ. Όλα αυτά ή κάποια απ’ αυτά, νομίζουν ότι είναι Εκκλησία. Και όταν οι πιστοί δεν ανήκουν ή δεν είναι μέσα σε μια τέτοια Εκκλησία ή δεν βρίσκονται κάτω κάποια ιερά Σύνοδο ή κάποιο Πατριάρχη, Αρχιεπίσκοπο, Αρχιερέα ή Ιερέα, ή δεν έχουν κάποιο Ναό νομίζουν και πιστεύουν ότι είναι και βρίσκονται εκτός Εκκλησίας. Φυσικά και δεν είναι έτσι τα πράγματα! Και βέβαια όσοι πιστεύουν κάτι τέτοιο κάνουν μεγάλο λάθος, όπως αποδεικνύεται μέσα από την Εκκλησιαστική ιστορία, αλλά και την ζωή του Αγίου Μαξίμου.
Εάν ήταν έτσι τα πράγματα - όπως πιστεύουν όλοι αυτοί - τότε για ποιόν λόγο ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής επί 40 ολόκληρα χρόνια (από το 620-660 μ.Χ. που κοιμήθηκε) δεν ήταν μέσα σ’ αυτή την εκκλησία;  Για ποιο λόγο αρνιόταν να επικοινωνήσει πνευματικά μαζί με όλους αυτούς; Γιατί όλους αυτούς τους αιρετικούς κληρικούς και μάλιστα πριν ακόμη καταδικαστούν ή τους καταδικάσει κάποια Οικουμενική Σύνοδο δεν τους αποδεχόταν ως αληθινούς ιερείς και αρχιερείς της Εκκλησίας του Χριστού; Και εάν είχαμε περισσότερο χρόνο θα μπορούσαμε να σας πούμε πολλά πράγματα για την ιστορία του Αγίου Μαξίμου και τους διαλόγους που έγιναν μεταξύ του Αγίου και όλων των αιρετικών Πατριαρχών και Βασιλέων καθώς και των αντιπροσώπων τους για να δείτε και να διαπιστώσετε τι χρήσιμα, ωφέλιμα και σωτήρια διδάγματα βγαίνουν μέσα από εκεί! Εάν λοιπόν είχαν έτσι τα πράγματα, τότε ο Άγιος Μάξιμος δεν ανήκε και δεν ήταν μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, και κακώς είπε όλα αυτά που είπε, και κακώς έπραξε όλα αυτά που έπραξε! Και βέβαια κατ’ επέκταση κακώς πράττουμε που τον τιμάμε και τον εορτάζουμε ως Άγιο και μάλιστα τρεις φορές τον χρόνο. Μία στις 21 Ιανουαρίου, ημέρα της Κοιμήσεώς του, μία στις 12 Αυγούστου, ημέρα της ανακομιδής των λειψάνων του, και μία στις 20 Σεπτεμβρίου, τιμής ένεκεν, μαζί με τον Πάπα Μαρτίνο και τους δύο μαθητές του, τους Αναστάσιους. Γιατί ή είναι Άγιος και όλα αυτά που είπε και που έκανε καλώς τα είπε και τα έκανε και γι’ αυτό τον τίμησε η Εκκλησία μας και τον κατέταξε στον Χορό των Αγίων, ή όχι και κακώς, τον τιμούμε ως Άγιο και μάλιστα ως Ομολογητή.
Άραγε γιατί η Εκκλησία μας του χάρισε τον τίτλο του Ομολογητή; Έτσι για τα μάτια ή τυχαία; Φυσικά και όχι, αλλά γιατί ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ την ΑΛΗΘΕΙΑ και την γνήσια πίστη του Χριστού! Ποια; Ότι η αλήθεια δεν ήταν αυτή που δήλωναν όλοι οι Πατριάρχες και οι αρχιερείς και ιερείς και οι κατά τόπους εκκλησίες, ότι δηλαδή ο Χριστός είχε ΜΙΑ ενέργεια και ΜΙΑ θέληση, αλλά η αλήθεια ήταν ότι ο Χριστός είχε ΔΥΟ θελήσεις και ΔΥΟ ενέργειες. Αυτή ήταν και είναι η Αλήθεια και γι’ αυτό ονομάστηκε ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ!
Τα μέσα που μηχανεύεται ο Διάβολος,
για να αλλάξει τη γνώμη των Αγίων
Ας δούμε όμως τί απάντησε ο Άγιος Μάξιμος για το θέμα ακριβώς αυτό, όταν πήγαν και τον βρήκαν, -στην εξορία και στην φυλακή που τον έβαλαν ο Αυτοκράτορας και ο Πατριάρχης- δύο απεσταλμένοι τους. Ο ένας μάλιστα εκ των δύο ήταν και Αρχιερέας. Στην αρχή προσπάθησαν με κολακείες και έπειτα με εκφοβισμούς και απειλές να τον κάνουν να αλλάξει γνώμη, αλλά δεν τα κατάφεραν. Στην συνέχεια του έταξαν πολλά δώρα, χρήματα, τιμές, να τον κάνουν Δεσπότη και άλλα πολλά, αλλά και πάλι δεν τα κατάφεραν. Έπειτα αφού είδαν ότι ο Άγιος δεν δεχόταν με τίποτε να δεχθεί τα όσα αιρετικά πίστευαν αυτοί, ούτε δεχόταν να επικοινωνήσει πνευματικά και εκκλησιολογικά μαζί τους, άρχισαν να τον ειρωνεύονται και να τον κοροϊδεύουν λέγοντάς του: «Είσαι καλά Μάξιμε; Μήπως έχεις τρελαθεί και δεν το ξέρεις; Δηλαδή, θέλεις να μας πεις, μετά απ’ όλα αυτά που συζητήσαμε, ότι εσύ ένας φτωχός και ταπεινός καλόγερος, (γιατί εκτός των άλλων, ήταν απλός Μοναχός, δεν ήταν καν ιερομόναχος ο Άγιος Μάξιμος, παρ’ όλο που ήταν και ηγούμενος) εσύ λοιπόν ένας απλός Μοναχός, ΜΟΝΟΣ σου χωρίς κανένα άλλον μαζί, έχεις την αλήθεια και μείς όλοι οι άλλοι, όλα τα Πατριαρχεία και όλες οι κατά τόπους εκκλησίες, όλοι οι Πατριάρχες, οι αρχιερείς, όλοι οι κληρικοί, όλος ο λαός, όλη η οικουμένη είναι στην πλάνη και στην αίρεση και είμαστε εκτός Εκκλησίας; Δηλαδή εσύ μόνο σε όλη την οικουμένη έχεις την αλήθεια; Εσύ μόνος σου είσαι η Εκκλησία; Τρελάθηκες τελείως; Για έλα στα συγκαλά σου, και έλα γρήγορα μαζί μας, πριν είναι πολύ αργά, για να ανήκεις και συ στην Εκκλησία του Χριστού, γιατί τώρα, αφού δεν επικοινωνείς μαζί μας, είσαι έξω από την εκκλησία, και σίγουρα θα χαθείς έτσι που πας».  
Τι όμως τους απάντησε σε όλα αυτά τα φληναφήματα και ψευτοδιλήμματα ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής; «Εκκλησία, όπως είπε ο Χριστός μας, δεν είναι ούτε τα κτίρια, ούτε τα ντουβάρια, ούτε οι κληρικοί, ιερείς και αρχιερείς, ούτε τίποτε άλλο. Αλλά Εκκλησία τι είναι; Είναι ο ίδιος ο Χριστός και η Αλήθειά Του, το Ευαγγέλιο Του, η Ορθή Πίστη, η ορθή δόξα. Αυτή είναι η Εκκλησία! Και όπου υπάρχει αυτή η αλήθεια, η ορθή δόξα, εκεί είναι και η Εκκλησία του Χριστού. Όπου δεν υπάρχει αυτή η ορθή δόξα, η ορθή ομολογία και η αλήθεια, εκεί δεν υπάρχει ούτε Εκκλησία του Χριστού». Γι’ αυτό λέγει και ένας άλλος μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (σπουδαίος Πατέρας, άφθαρτα τα λείψανά του στην Θεσσαλονίκη), τι λέει, μετά από τόσους αιώνες από τον Άγιο Mάξιμο, 7ος αιώνας ο Άγιος Mάξιμος, 14ος αιώνας ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Mετά από 6-7 αιώνες λέει περίπου τα ίδια πράγματα. Tι; Ακούστε: «Καί γάρ οἱ τοῖς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς ἀληθείας εἰσίν, οἱ δέ μή ὄντες τῆς ἀληθείας οὐδέ τοῖς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσίν». Δηλαδή, «Αυτοί που είναι μέσα στην αλήθεια είναι και μέσα στην Εκκλησία του Χριστού. Ενώ αυτοί που είναι έξω από την αλήθεια δεν είναι ούτε μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, αλλά είναι έξω από αυτήν».  
Και πώς το απέδειξε αυτό ο Άγιος Mάξιμος ο Oμολογητής, τα λόγια που σας είπαμε προηγουμένως που είναι τα ίδια με του Aγίου Γρηγορίου; Έφερε απόδειξη μέσα από το Ευαγγέλιο. Και τι είπε;  «Θυμάστε, -λέει ο Άγιος Μάξιμος-  τι είπε ο Κύριός μας, στους μαθητές Του σαν απάντηση όταν τους ρώτησε, τί πιστεύουν και τι λένε οι άλλοι άνθρωποι γι’ Αυτόν; Και άλλοι μεν λέγανε, ότι είναι ένας προφήτης, άλλοι δε κάποιος διδάσκαλος, άλλοι το ένα και άλλοι το άλλο. Και τότε είπε ο Χριστός στους Μαθητές Του; Εσείς, τι λέτε ότι είμαι εγώ; Και πετάχτηκε ο Πέτρος και είπε: «Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος».  Δηλαδή, «Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Μεσσίας, ο κεκρισμένος, ο Yιός του ζώντος Θεού, του αληθινού-πραγματικού Θεού, αφού δεν υπάρχει άλλος θεός και όλοι οι άλλοι είναι ανύπαρκτοι θεοί». Μέσα σε λίγες λέξεις όλη η Θεολογία της Πίστεώς μας. Και τότε τι είπε ο Χριστός στον Πέτρο; Εδώ προσέξτε τώρα!  «Μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ᾿ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Ακούσατε τι λέγει ο ίδιος ο Κύριός μας; Ότι την Εκκλησία Του την οικοδόμησε επάνω σε μία πέτρα. Ποια πέτρα; Την πέτρα της πίστεως. Τον ίδιο τον Χριστόν και την Αλήθειά Του. Την πέτρα της ομολογίας του Πέτρου. Σ’ αυτή την πέτρα λέει, της ομολογίας, σ’ αυτή την αλήθεια που είπες τώρα, ότι εγώ είμαι ο Yιός του Θεού του ζώντος, εκεί πάνω εγώ θα στηρίξω την Εκκλησία μου και αυτή θα είναι η αληθινή Εκκλησία του Χριστού, και αυτήν την Εκκλησία κανείς δεν θα μπορέσει να εξαφανίσει και να καταργήσει, ούτε ο ίδιος ο Άδης και ο Διάβολος!» (Ματθ. ΙΣΤ΄ 13-19)
Ο Χριστός και η διδασκαλία Του,
είναι η ορθή Πίστη και η ορθή Δόξα
Να λοιπόν ποια είναι και τι είναι η αληθινή Εκκλησία του Χριστού! Ο ίδιος ο Χριστός και η Αλήθεια Του! Η Ορθή Πίστη και Δόξα! Δεν είναι ούτε τα ντουβάρια, ούτε οι μήτρες, ούτε οι πατερίτσες, ούτε οι αρχιερείς ούτε οι πατριάρχες ούτε κανένας. Κανείς, απ’ όλους αυτούς, εκτός εάν έχουν μαζί τους τον Χριστό και την Αλήθεια Του! Αν λοιπόν δεν έχουμε την αλήθεια και δεν είμαστε μέσα στην Ορθοδοξία, δεν είμαστε ούτε μέσα στην Εκκλησία άσχετα αν πηγαίνουμε σε ναούς, άσχετα αν κάνουμε μνημόσυνα, λειτουργίες, κοινωνάμε, βγάζουμε λόγους και κάνουμε οτιδήποτε. Προσέξτε λοιπόν αυτή την σημαντική λεπτομέρεια, γιατί θα έρθουν δύσκολες μέρες, και δεν θα μπορέσουμε να ξεχωρίσουμε καταστάσεις. Θα μπερδευτούμε, θα υπάρχει μεγάλη σύγχυση, γιατί οι περισσότεροι θα ακολουθούν τους πολλούς, είναι το σύνδρομο της μάζας βλέπετε, πού πάει ο πολύς κόσμος. Γιατί θα λένε όλοι, είναι δυνατόν, όλοι αυτοί να έχουν άδικο και μόνο ένας ή δύο ή μια χούφτα άνθρωποι να έχουν δίκαιο;
Προσέξτε όμως τώρα! Πείτε π.χ. ότι ζούσατε εκείνη την εποχή, του Αγίου Μαξίμου του Oμολογητού,  τον 7ο αιώνας, γύρω στο 650 (το  660 πέθανε ο Άγιος Μάξιμος) και σας έλεγε ο Άγιος Μάξιμος όλα αυτά τα πράγματα και βλέπατε λοιπόν να είναι μόνος του και όλοι οι άλλοι να είναι ενωμένοι, τι θα λέγατε τότε; Tι θα λέγατε; Ποιος θα είχε το δίκιο, ο ένας; Λογικό δεν είναι; Πολύ δύσκολο να πει κανείς ότι ο ένας, ένας καλόγερος είχε το δίκιο και όλοι οι άλλοι είχαν την πλάνη και ήταν μέσα στην αίρεση. Κι όμως τελικά αποδείχθηκε ότι ο Άγιος Μάξιμος είχε το δίκιο. Μετά από 60 ολόκληρα χρόνια από τότε που ξεκίνησε η αίρεση αυτή, και 20 ολόκληρα χρόνια μετά τον θάνατο του Αγίου το 660 κοιμήθηκε, το έτος 681 μ.Χ. έγινε η 6η Οικουμενική Σύνοδος η οποία αναθεμάτισε όλους τους αιρετικούς Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, τον Σέργιο, τον Πύρρο, Παύλο, Πέτρο, αναθεμάτισε τον Πατριάρχη Αντιοχείας τον Κύρο, αναθεμάτισε τον Πατριάρχη Αντιοχείας τον Αθανάσιο, αναθεμάτισε τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων, αναθεμάτισε όλους εκείνους οι οποίοι πρέσβευαν αυτές τις πλάνες και αυτές τις αιρέσεις και δικαίωσε και μεγάλυνε και λάμπρυνε τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή. Πότε όμως; Μετά από 20 χρόνια από την κοίμησή του και 60 χρόνια από το ξεκίνημα του μοναχικού και μεγάλου αγώνα του!
Πρέπει να φυλάξουμε την Πίστη μας ανόθευτη και ως κόρην οφθαλμού.  Τι δίδαγμα βγαίνει λοιπόν από τον Άγιο Μάξιμο; Ότι πρέπει να φυλάξουμε, σαν κόρη οφθαλμού, όπως μας λέει αλλού ο ίδιος «το πρώτο και μέγα της σωτηρίας ημών φάρμακο, την καλή λέγω της πίστεως κληρονομία». Και μετά όλα τ’ άλλα και αν είμαστε μέσα στην αλήθεια, αν είμαστε μέσα στην Ορθοδοξία τότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτε έστω κι αν είμαστε μόνοι μας, θυμηθείτε και τους Τρεις Παίδες εν τη καμίνω. Τρεις ήταν μόνο εκείνοι που δεν προσκύνησαν την εικόνα του Ναβουχοδονόσορα. Όλοι οι άλλοι προσκύνησαν και φρονούσαν τα ίδια. Μόνο αυτοί οι τρεις αντιστάθηκαν να μην προσκυνήσουν το άγαλμα του Nαβουχοδονόσορα, όλοι οι άλλοι είχαν προσκυνήσει, μόνο αυτοί οι τρεις αντιστάθηκαν. Σκεφτείτε επίσης την εποχή του Νώε, πόσοι σώθηκαν; Μόνο 8 άτομα, όλους τους άλλους  τους πήρε ο κατακλυσμός και εξαφανίστηκαν. Μην σας ξεγελάει λοιπόν το πλήθος αλλά να κοιτάτε πού βρίσκεται η αλήθεια. Ποιος έχει την ΑΛΗΘΕΙΑ!
Αυτό το σπουδαίο και μεγάλο μήνυμα και δίδαγμα βγαίνει από τη ζωή και το βίο του Αγίου Μαξίμου. Κλείνοντας θα θέλαμε σαν επίλογο να υπενθυμίσουμε στην αγάπη σας ότι ζούμε σε εσχατολογικά και ίσως σε χρόνια του Αντίχριστου. Ίσως, δεν είμαστε Θεός δεν είμαστε προφήτης, δεν γνωρίζουμε, ο Θεός γνωρίζει, πάντως τα σημεία των καιρών βοούν, ότι είμαστε πολύ κοντά. Ας έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας, ας είμαστε πάντοτε σε εγρήγορση, ας μην παρασυρόμαστε από μεγάλα λόγια, ας μην παρασυρόμαστε από το πλήθος, δεν βρίσκεται πάντοτε η αλήθεια μέσα στο πλήθος, ας μην μας τρομάζει ότι κάποιοι είναι μεγάλοι και τρανοί, είτε πολιτικοί, είτε εκκλησιαστικοί ηγέτες, και πώς είναι δυνατόν αυτοί δεν θέλουν να σωθούν, και δεν γνωρίζουν;
Σας θέτουμε και εμείς αμέσως το ερώτημα: Καλά, τότε στην εποχή των αιρέσεων, δεν ήθελε να σωθεί ο μεγάλος αιρεσιάρχης Άρειος ο Αλεξανδρινός και οι άλλοι αιρετικοί κληρικοί; Δεν ήθελαν να σωθούν οι  Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως που αναφέραμε προηγουμένως, ο Σέργιος, Πέτρος, Παύλος κ.λπ.; Αυτοί δεν ήθελαν να σωθούν, αυτοί δεν ήξεραν, δεν είχαν μόρφωση; Κι όμως ήταν αιρετικοί, κι όμως καταδικάστηκαν, όπως καταδικάστηκαν και τόσοι άλλοι αιρετικοί. Ας μην μας φοβίζει  λοιπόν και μας δελεάζει το πλήθος, ή οι μεγάλοι ηγέτες, είτε θρησκευτικοί, είτε πολιτικοί. Ας έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας. Ας προσπαθούμε να είμαστε πάντοτε κοντά στο Θεό και πάντοτε κοντά στην αλήθεια και ας προσευχόμαστε όλοι, μέρα νύχτα, ο Θεός να μας κρατάει κοντά του, να μας κρατάει μέσα στην Εκκλησία Του, μέσα στην ΑΛΗΘΕΙΑ Του, μέσα στην ορθή δόξα, γιατί χωρίς Ορθοδοξία, χωρίς την αληθινή Πίστη μας, χωρίς την Αλήθεια του Χριστού μας, δεν υπάρχει καμία ελπίδα σωτηρίας.
Ταῖς τοῦ Ὁσίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

      Η έμπρακτη Ορθόδοξη διδαχή του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού



  • Δεῖτε το ἐδῷ σε μορφῆ PDF.